Vriendin is zwanger maar wil geen kind

24-11-2017 14:12 284 berichten
Alle reacties Link kopieren
Een vriendin van mij is er kort geleden achter gekomen dat ze zwanger is terwijl ze een implanon had.

Ze merkte het te laat dus abortus is niet meer mogelijk.

Ze weet niet wat ze moet doen, ze wil absoluut geen kind, haar vriend ook niet.

Ze wil het kind afstaan ter adoptie maar het schijnt dat dat in Nederland nogal lastig gaat.

Wat kan ze doen? Het kind houden is geen optie.
Ik hoop heel hard dat het kindje bij een liefdevol gezin terecht komt.

Door de situatie die ik van dichtbij gezien heb en de connectie die deze persoon nog heeft met de leiding van vroeger is de situatie voor een groot aantal kinderen nog steeds betreurenswaardig.

https://www.vpro.nl/programmas/2doc/2017/alicia.html
LiveLoveLaugh2 schreef:
26-11-2017 09:42
Ik hoop heel hard dat het kindje bij een liefdevol gezin terecht komt.

Door de situatie die ik van dichtbij gezien heb en de connectie die deze persoon nog heeft met de leiding van vroeger is de situatie voor een groot aantal kinderen nog steeds betreurenswaardig.

https://www.vpro.nl/programmas/2doc/2017/alicia.html
.
Ja, dit is schrijnend en ja, zo gaat het er voor veel pleegkinderen aan toe.
Maar het meisje in het verhaal dat jij plakt werd met 1 jaar uit huis geplaatst. Wat een heel andere situatie is dan in de OP wordt omschreven waarbij ouders hun nog ongeboren kind ter adoptie willen afstaan, omdat zij geen kinderen willen.
Alle reacties Link kopieren
KeaAlpine schreef:
26-11-2017 09:47
.
Ja, dit is schrijnend en ja, zo gaat het er voor veel pleegkinderen aan toe.
Maar het meisje in het verhaal dat jij plakt werd met 1 jaar uit huis geplaatst. Wat een heel andere situatie is dan in de OP wordt omschreven waarbij ouders hun nog ongeboren kind ter adoptie willen afstaan, omdat zij geen kinderen willen.
Precies wat ik wilde typen.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
Oh je hebt gelijk, dat is natuurlijk een hele andere situatie. Nee dan valt het allemaal mee
Maar het doet er toch helemaal niet toe wat er gebeurd is in een andere situatie? Feiten zijn dat ouders absoluut geen kinderen willen en ondanks zorgvuldig om gaan met anti conceptie, is er toch een zwangerschap ontstaan. Feit is dat het te laat is om de zwangerschap af te breken, en dat het kind wordt geboren.

Je kunt mensen niet dwingen een kind op te voeden. En dat zou je ook niet moeten willen, om dat je mensen hun vrijheid af pakt, om dat je een kind dwingt in een liefdeloze situatie op te groeien, et cetera.

Ik vind er nog al eenzijdig naar dit probleem worden gekeken, als of de persoon die dit overkomt (de moeder) er niet toe doet. Zij is duidelijk dat ze geen kind wil, en dat gaat echt wel verder dan 'gewoon geen zin in.' Dachten maar meer mensen na over hoe ze het ouderschap zouden bevallen, dan waren er een stuk minder schrijnende gevallen van kinderen die worden mishandeld en op groeien met ouders die niet van hen houden.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Strikje.

Bovendien, er wordt altijd heel hard geroepen: de vrouw is baas in eigen buik, de vrouw heeft zeggenschap over het wel of niet laten komen van de baby. Dit, wanneer de omgeving er bij een vrouw zou aandringen voor abortus.
Dat gaat in deze situatie niet op. Deze vrouw heeft - buiten haar schuld om - niets te willen. Dat is erg triest voor haar, het kind en de andere betrokkenen.
Dat zeg ik toch ook helemaal niet, dat de ouders verplicht moeten worden om hun eigen kind op te voeden?

Ik snap alleen het "wat zielig voor die vrouw dat ze zwanger geraakt is niet". Hallo, ze was er zelf bij. Niks zorgvuldigheid, had je dan beide laten steriliseren. Nu is er een kind bij betrokken die er ook niet om gevraagd heeft geboren te worden onder deze omstandigheden. En hoe het kind uiteindelijk terecht komt nemen we op de koop toe omdat moeder haar kindvrije leven belangrijker is?

Er zijn mensen die nog liefdevoller een huisdier verzorgen/opnemen in hun gezin. Het gaat hier om een kind he, geen wegwerpartikel :|

Let's agree to disagree.
Hopelijk is de bevalling eerder en voorspoedig en komt het kindje bij een liefdevol gezin terecht en krijgt moeders haar oude leven terug.

Ik houd het hierbij.
Tja, en als ze ondanks sterilisatie zwanger was geworden was het 'had je baarmoeder er uit laten halen'. Al die dwars door de pil heen zwanger verhalen hier op forum geloof ik nooit zo, maar een implanon kun je nooit vergeten.

Grappig dat er op dit forum wel veel medelijden is met vrouwen die jaren bij hun slaande partner blijven, want {insert smoes hier} maar deze vrouw krijgt geen sympathie ondanks zorgvuldigheid met anti conceptie. En dat heeft imho alles te maken met 'taboe' op geen kinderen willen. Dat ziet men toch als tegennatuurlijk (is het ook wel, maar vraag is of je daar moraal aan moet vast plakken). Terwijl het voor iedereen in dit geval rot is.
LiveLoveLaugh2 schreef:
26-11-2017 09:53
Oh je hebt gelijk, dat is natuurlijk een hele andere situatie. Nee dan valt het allemaal mee
Uhm, ja dat is een heel andere situatie. Niemand zegt dat iets meevalt, maar dat je het niet echt kan vergelijken en ook zeker de route en gevolgen van een pleegkind niet gelijk gelijk trekken aan de situatie in de OP. Ohja en al helemaal niet die extreme uitspraken van één forummer toeschrijven aan de TO, die met die forummer helemaal niets te maken heeft.

Een kind dat met 3 maanden geadopteerd wordt is toch heel wat anders dan een kind dat is geboren en verbleven bij ouders die niet voor haar konden zorgen waardoor ze uit huis geplaatst is na en tijdens de kritieke hechtingsfase. Waarbij ouders dus waarschijnlijk nog een tijd ouderlijk gezag hebben gehad en er dus gesteggel zal zijn geweest over wie het gezag gaat houden, wie het kind gaat en mag opvoeden en verzorgen, waarbij het opvoeden door bio-ouders nog zo veel mogelijk in stand gehouden probeert te worden. Ondertussen wordt het kind alleen maar ouder, gaat een hechtingsstijl ontwikkelen gebaseerd op de ervaringen door dit getouwtrek en simpelweg het hebben van ouderlijk gezag van ouders, met alle (emotionele en gedrags-)problemen van dien. Er moet een geschikt pleeggezin gezocht worden én omgang met bio-ouders die sowieso niet in staat waren kind op te voeden of verzorgen gerealiseerd worden.

Dat is écht wat anders dan ouders die vóór de geboorte zeggen "Ik wil en kan niet voor dit kind zorgen en wil dat hij/zij bij andere ouders volledig opgroeit, opgevoed en verzorgd wordt die ook als haar/zijn ouders gezien zullen worden en ook vanaf het begin het gezag hebben." Dan heb je niet de trauma van verwaarlozing en mishandeling tijdens het thuis wonen, niet het getouwtrek tussen een systeem en ouders die gezag houden (en die we in NL zo lang mogelijk willen ondersteunen om écht verantwoordelijke ouder te kunnen zijn omdat de trauma van dit getouwtrek zo groot is) niet het constant aanzien en moeten ondergaan van de gebrekkige emotionele en opvoedvaardigheden van je bio-ouders.

Nee, ik zou zeker de situatie in de OP niet doortrekken naar de situatie van het pleegkind Alicia waar de documentaire over gaat. Waar je wel aandacht voor kan hebben als adoptie-ouders is voor de vragen die mogelijk ontstaan over 'waarom ben ik niet bij bio-ouders gebleven' en welke boodschap je daarover wil geven aan het kind. Zo nodig kan je daar een kinderpsycholoog bij betrekken.

En volgens mij is de algemene reactie helemaal niet 'wat zielig voor die vrouw dat ze zwanger is geworden' maar er is wel een aantal forummers dat zich hierin herkent omdat zij zelf ook geen kinderwens hebben. Op één na reageren zij volgens mij ook wel genuanceerd.
Alle reacties Link kopieren
LiveLoveLaugh2 schreef:
26-11-2017 10:23
Dat zeg ik toch ook helemaal niet, dat de ouders verplicht moeten worden om hun eigen kind op te voeden?

Ik snap alleen het "wat zielig voor die vrouw dat ze zwanger geraakt is niet". Hallo, ze was er zelf bij. Niks zorgvuldigheid, had je dan beide laten steriliseren. Nu is er een kind bij betrokken die er ook niet om gevraagd heeft geboren te worden onder deze omstandigheden. En hoe het kind uiteindelijk terecht komt nemen we op de koop toe omdat moeder haar kindvrije leven belangrijker is?

Er zijn mensen die nog liefdevoller een huisdier verzorgen/opnemen in hun gezin. Het gaat hier om een kind he, geen wegwerpartikel :|

Let's agree to disagree.
Hopelijk is de bevalling eerder en voorspoedig en komt het kindje bij een liefdevol gezin terecht en krijgt moeders haar oude leven terug.

Ik houd het hierbij.
Grapjurk. Ik zou me zo laten steriliseren, maar er is geen dokter die dat doet hoor. Te 'jong' en geen kinderen (duh, die wil ik ook niet dat is het hele punt).
Those who can make you believe absurdities can make you commit atrocities.
Alle reacties Link kopieren
En dan was mijn moeder nog niet eens ongewenst zwanger - hoe raar het ook moge klinken. Ik ken forummers wiens bestaan in utero is geprobeerd af te breken en die toch in bio gezin zijn opgegroeid. Zij hebben helemaal vanaf het prille begin die afwijzing gevoeld. Bestaansrecht is dan niet iets wat zich met je zijn verweeft. Zonder dat is het lastig je plek te vinden in de wereld.
Ik vind het raar dat de discussie deze wending neemt.

Ik snap wel dat het enorm schrikken is als je ineens 28 weken zwanger bent, sowieso en al helemaal als je geen kind wilt.

Hopelijk wordt niemand gedwongen om wel of geen kind op te voeden.
En is er een betere oplossing dan wat voor dwang dan ook.

Verder vind ik implanon goed genoeg en diegenen die zeggen dat ze dan maar beter uit had moeten kijken...nou vind ik niet.
Ze heeft gewoon hartstikke pech gehad.
Best naar voor iedereen en ik hoop dat er een passende oplossing wordt gevonden.
anoniem_197806 wijzigde dit bericht op 26-11-2017 12:22
0.37% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
AeonOfWinter schreef:
26-11-2017 11:25
Grapjurk. Ik zou me zo laten steriliseren, maar er is geen dokter die dat doet hoor. Te 'jong' en geen kinderen (duh, die wil ik ook niet dat is het hele punt).
Dat en er kunnen nog allerlei andere goede redenen zijn waarom de vriendin van TO koos voor implanon en niet voor steralisatie.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
Alle reacties Link kopieren
tonkje schreef:
26-11-2017 12:21
Dat en er kunnen nog allerlei andere goede redenen zijn waarom de vriendin van TO koos voor implanon en niet voor steralisatie.
Sterilisatie had ze zeker wel gewild, het probleem is alleen dat dat niet snel gedaan wordt, of iemand moet al meerdere kinderen hebben. Anders wordt het veelal alleen gedaan wanneer een vrouw om gezondheidsredenen echt niet zwanger mag worden.

Ik heb me ook laten steriliseren terwijl ik geen kinderen heb maar dat heeft me heel veel moeite gekost, ben bij vele ziekenhuizen en artsen geweest tot ik eindelijk een arts vond die mij serieus nam. Ben er zelf voor bij een psycholoog geweest zodat ik zwart op wit had dat het echt mijn wens was.

Als het allemaal zo makkelijk zou gaan dan lieten veel meer vrouwen zich steriliseren en werden er veel minder ongewenste kinderen geboren.
Alle reacties Link kopieren
Ze is bevallen, ruim 2 maanden te vroeg, maar het uitdragen tot 40 weken werd riskant vanwege haar diabetes.

Baby (een meisje) ligt in de couveuse maar maakt het goed naar omstandigheden.
Mooi. Houd ze de baby of gaat ze naar een gastgezin?
Alle reacties Link kopieren
Pluisi schreef:
18-12-2017 22:14
Mooi. Houd ze de baby of gaat ze naar een gastgezin?
Zoals het er nu uitziet blijft ze bij haar keuze om de baby af te staan, maar het zal nog wel even duren tot ze naar een pleeggezin gaat gezien ze ruim 2 maanden te vroeg geboren is.

Ze heeft haar wel zelf een naam gegeven gezien de baby voorlopig niet niet uit het ziekenhuis mag, ze wilde niet dat ze 1 of andere idiote naam zou krijgen. Ze heeft haar Eva genoemd.

Maar moedergevoelens heeft ze niet, en denkt ook niet dat die er zullen komen.
Nadiaah79 schreef:
18-12-2017 23:58
Zoals het er nu uitziet blijft ze bij haar keuze om de baby af te staan, maar het zal nog wel even duren tot ze naar een pleeggezin gaat gezien ze ruim 2 maanden te vroeg geboren is.

Ze heeft haar wel zelf een naam gegeven gezien de baby voorlopig niet niet uit het ziekenhuis mag, ze wilde niet dat ze 1 of andere idiote naam zou krijgen. Ze heeft haar Eva genoemd.

Maar moedergevoelens heeft ze niet, en denkt ook niet dat die er zullen komen.
Misschien een rare vraag maar als je dan besluit om je kind af te staan is er verder dan nog contact of whatever tussen moeder en kind. Komt zo'n kindje dan niet meteen onder toezicht en dat de moeder "afstand" doet en verder toedeledokie.
Ja klinkt heel hard maar vraag me af hoe dat zoiets in de praktijk gaat.. En verder, er zal toch wel iets van gevoel zitten anders zal het je toch ook een zorg zijn wat voor een naam je ongewenste kind krijgt?
Hoop wel dat de baby bij een warm en liefdevol gezin komt mocht moeder bij haar standpunt blijven :heart:
Bij een kind dat te vroeg geboren is, is het heel belangrijk dat er dagelijks wordt "gekangeroed" met het kind, d.w.z. dat een ouder of iemand anders in een ligstoel ligt met het kind op de borst/buik, bij voorkeur huid op huid. (Het kan om en om door twee ouders/verzorgers gedaan worden.) Dat is heel belangrijk voor de ontwikkeling en gezondheid van het kind. Wie doet dat bij dit kind nu? Kan verpleging of een vrijwilliger dit anders misschien doen?

Ook is juist voor een te vroeg geboren kind moedermelk heel belangrijk (vooral de moedermelk van de eerste dagen). Hoe is dat nu geregeld? Zelfs bij het afbouwen van de borstvoeding door de moeder, kan/moet er toch gekolfd worden?
Wordt er donormelk geregeld?

Een kind dat meer dan twee maanden te vroeg is geboren, krijgt een intensieve en luxe behandeling in het ziekenhuis.

Kind zal nog minstens 6 weken in het ziekenhuis moeten blijven. Kan er niet in de tussentijd meteen een stel definitieve adoptie-ouders gezocht worden, zodat kind na het ziekenhuis meteen daarna toe kan, en adoptie-ouders en kind al in de ziekenhuisperiode aan elkaar kunnen wennen? Nogmaals, zorg/contact van de ouders voor/met het kind in het ziekenhuis is heel belangrijk, dus zo snel mogelijk overdracht aan adoptie-ouders lijkt me dan heel belangrijk. Complicerende factor is wel dat er met een te vroeg geboren kind van alles mis kan zijn/gaan, en dat de zorg met name het eerste jaar, maar vaak ook daarna, intensief kan zijn.

Op zich kan het ziekenhuisverblijf en het te vroeg geboren worden het afstaan en adopteren van het kind misschien gemakkelijker maken, omdat de hoofdzorg de eerst weken/maanden bij het ziekenhuis ligt?
Ik hoop dat een lieve verpleegkundige of vrijwilliger dat buidelen op zich neemt, anders loopt dat arme meisje straks met een enorme hechtingsstoornis rond.
Alle reacties Link kopieren
Wikka schreef:
19-12-2017 02:26
Bij een kind dat te vroeg geboren is, is het heel belangrijk dat er dagelijks wordt "gekangeroed" met het kind, d.w.z. dat een ouder of iemand anders in een ligstoel ligt met het kind op de borst/buik, bij voorkeur huid op huid. (Het kan om en om door twee ouders/verzorgers gedaan worden.) Dat is heel belangrijk voor de ontwikkeling en gezondheid van het kind. Wie doet dat bij dit kind nu? Kan verpleging of een vrijwilliger dit anders misschien doen?

Ook is juist voor een te vroeg geboren kind moedermelk heel belangrijk (vooral de moedermelk van de eerste dagen). Hoe is dat nu geregeld? Zelfs bij het afbouwen van de borstvoeding door de moeder, kan/moet er toch gekolfd worden?
Wordt er donormelk geregeld?

Een kind dat meer dan twee maanden te vroeg is geboren, krijgt een intensieve en luxe behandeling in het ziekenhuis.

Kind zal nog minstens 6 weken in het ziekenhuis moeten blijven. Kan er niet in de tussentijd meteen een stel definitieve adoptie-ouders gezocht worden, zodat kind na het ziekenhuis meteen daarna toe kan, en adoptie-ouders en kind al in de ziekenhuisperiode aan elkaar kunnen wennen? Nogmaals, zorg/contact van de ouders voor/met het kind in het ziekenhuis is heel belangrijk, dus zo snel mogelijk overdracht aan adoptie-ouders lijkt me dan heel belangrijk. Complicerende factor is wel dat er met een te vroeg geboren kind van alles mis kan zijn/gaan, en dat de zorg met name het eerste jaar, maar vaak ook daarna, intensief kan zijn.

Op zich kan het ziekenhuisverblijf en het te vroeg geboren worden het afstaan en adopteren van het kind misschien gemakkelijker maken, omdat de hoofdzorg de eerst weken/maanden bij het ziekenhuis ligt?
Heb geen idee wie zich daarmee bezighoudt, zijzelf in elk geval niet. Ze is 2 dagen geleden weer thuis gekomen en heeft de baby nog niet weer gezien omdat ze dat zelf niet wil.

Denk ook niet dat ze zal kolven, het enige wat zij nu wil is zo snel mogelijk haar normale leven weer oppakken, al zal dat m.b.t. het regelen van de adoptie e.d. voorlopig nog niet gaan. Ook zal het wat haar eigen gezondheid betreft nog wel even duren tot het weer "goed" gaat. Ze is zwaar diabeet en haar lichaam heeft door de zwangerschap een behoorlijke opdonder gehad.
Alle reacties Link kopieren
peaches100 schreef:
19-12-2017 02:04
Misschien een rare vraag maar als je dan besluit om je kind af te staan is er verder dan nog contact of whatever tussen moeder en kind. Komt zo'n kindje dan niet meteen onder toezicht en dat de moeder "afstand" doet en verder toedeledokie.
Ja klinkt heel hard maar vraag me af hoe dat zoiets in de praktijk gaat.. En verder, er zal toch wel iets van gevoel zitten anders zal het je toch ook een zorg zijn wat voor een naam je ongewenste kind krijgt?
Hoop wel dat de baby bij een warm en liefdevol gezin komt mocht moeder bij haar standpunt blijven :heart:
Het is niet zo dat ze er meteen vanaf is. Het kind wordt eerst onder toezicht van Veilig Thuis (het voormalige Jeugdzorg) gesteld. En dan is er een termijn waarop zij zich eventueel nog zou kunnen bedenken wat betreft het definitief afstaan. Ik neem aan dat die bedenktijd gewoon in gaat vanaf de geboorte en niet vanaf dat het kind bij pleegouders is.
Baby gaat na het ziekenhuis naar een gastgezin van de kinderbescherming. Daar blijft ze vanaf t moment van de geboorte totaal 3 maanden.
Na 3 maanden worden er adoptie ouders benaderd. Moeder tekent dan weer voor afstand. Baby komt nu na een paar weken in het adoptie gezin. Nu worden de adoptie ouders voogd en toeziend voogd.
Of er nog kontakt is tussen moeder en adoptie ouders? Dat hangt van de moeder af.
Na een jaar kan bij de rechtbank de officiele adoptie geregeld worden. Kind krijgt dan andere achternaam en evt. andere voornaam.
Onze kinderen hadden ook al een naam, die hebben we niet overgenomen. Alleen als 2e naam.
Dus die drie maanden is nog extra bedenktijd voor de moeder.
Alle reacties Link kopieren
Pluisi schreef:
19-12-2017 16:01
Baby gaat na het ziekenhuis naar een gastgezin van de kinderbescherming. Daar blijft ze vanaf t moment van de geboorte totaal 3 maanden.
Na 3 maanden worden er adoptie ouders benaderd. Moeder tekent dan weer voor afstand. Baby komt nu na een paar weken in het adoptie gezin. Nu worden de adoptie ouders voogd en toeziend voogd.
Of er nog kontakt is tussen moeder en adoptie ouders? Dat hangt van de moeder af.
Na een jaar kan bij de rechtbank de officiele adoptie geregeld worden. Kind krijgt dan andere achternaam en evt. andere voornaam.
Onze kinderen hadden ook al een naam, die hebben we niet overgenomen. Alleen als 2e naam.

Wel goed dat jullie de naam toch als 2e naam hebben gehouden. Heb dat tv programma Met open armen gezien en velen veranderden de hele naam, zelfs bij kinderen van 3/4 jaar.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven