Relaties
alle pijlers
moedig??
zondag 3 december 2017 om 11:45
Even mijn verhaal afschrijven, geen idee wat ik ermee wil bereiken.
Ik ben een jonge mama van 24, met een dochter van 4.
Een relatie van 10j, met een man die 10j ouder is.
Mijn verhaal: door een slechte thuissituatie ben ik op mijn 15de gaan samen wonen met hem, in het begin ging alles goed en hadden we het leuk. Na een tijd kwamen er alsmaar meer " vreemde " over de vloer, dus verwachte hij dat ik eten bij maakte, anders was dit niet vriendelijk?
Ik moest stoppen met school omdat dit niet meer haalbaar was ivm de financiële middelen, en ben dan gaan werken.
Na 5j was ik zwanger van een tweeling, eentje is overleden.
Hij zei dat hij niet klaar was voor een kind maar dat hij wel achter mijn beslissing zou staan als ik de kinderen wilde houden, hij zou zijn verantwoordelijkheid opnemen hiervoor.
Tot de moment er uiteindelijk was en ik dus (en een kindje verloren, dus zwaar emotioneel) alleen met een huilbaby zat, terwijl ik ook 40u per week werk, zat ik elke dag alleen, hij trok op met vele jongere kerels en was dus tot vaak 3u s'nachts weg. Ik vond dit niet oké en heb hem hierover aangesproken.. zij. Reactie was als ik niet meer buiten mag, jij geen contact meer met familie!
Nu heb ik dit enkele jaren kunnen volhouden , tot ik gisteren volledige gekraakt ben, kon dit leven niet meer verder zetten, een man die me nergens in steunt, me kleineert waar iedereen bij is, en zijn moeder die er nog wat bovenop deed. Ik ben vertrokken naar mijn moeder.
Maar nu komt het: normaal zou hij heel boos zijn, schelden, smeken , bedreigingen uiten... En nu, is hij heel rustig, weet eigenlijk niet wat ik hiermee moet??
Soryy voor dit warrige verhaal, ben nog wat overdonderd en weet niet goed wat ik ermee wil, gewoon even van me afschijven.
Ik ben een jonge mama van 24, met een dochter van 4.
Een relatie van 10j, met een man die 10j ouder is.
Mijn verhaal: door een slechte thuissituatie ben ik op mijn 15de gaan samen wonen met hem, in het begin ging alles goed en hadden we het leuk. Na een tijd kwamen er alsmaar meer " vreemde " over de vloer, dus verwachte hij dat ik eten bij maakte, anders was dit niet vriendelijk?
Ik moest stoppen met school omdat dit niet meer haalbaar was ivm de financiële middelen, en ben dan gaan werken.
Na 5j was ik zwanger van een tweeling, eentje is overleden.
Hij zei dat hij niet klaar was voor een kind maar dat hij wel achter mijn beslissing zou staan als ik de kinderen wilde houden, hij zou zijn verantwoordelijkheid opnemen hiervoor.
Tot de moment er uiteindelijk was en ik dus (en een kindje verloren, dus zwaar emotioneel) alleen met een huilbaby zat, terwijl ik ook 40u per week werk, zat ik elke dag alleen, hij trok op met vele jongere kerels en was dus tot vaak 3u s'nachts weg. Ik vond dit niet oké en heb hem hierover aangesproken.. zij. Reactie was als ik niet meer buiten mag, jij geen contact meer met familie!
Nu heb ik dit enkele jaren kunnen volhouden , tot ik gisteren volledige gekraakt ben, kon dit leven niet meer verder zetten, een man die me nergens in steunt, me kleineert waar iedereen bij is, en zijn moeder die er nog wat bovenop deed. Ik ben vertrokken naar mijn moeder.
Maar nu komt het: normaal zou hij heel boos zijn, schelden, smeken , bedreigingen uiten... En nu, is hij heel rustig, weet eigenlijk niet wat ik hiermee moet??
Soryy voor dit warrige verhaal, ben nog wat overdonderd en weet niet goed wat ik ermee wil, gewoon even van me afschijven.
zondag 3 december 2017 om 11:48
zondag 3 december 2017 om 11:57
ben erg opgelucht dat ik toch juist heb gehandeld. Voor mij was de druppel dat hij onze dochter met haar haren de hoek insleurde omdat ze niet wou eten. In ben ook best een strenge mama, maar mijn kind fysiek aanraken zou ik NOOIT doen, ze zijn andere manieren. Heb ook gezegd dat ik geen contact wil en dat alles via de rechter zal gaan ivm kind. Hij mag ze wel komen bezoeken, onder begeleiding van mij en mijn ouders, niet alleen. En ze blijft ook bij mij tot alles geregeld is. Dit omwille ik hem niet meer vertrouw met haar alleen. Ik heb lang getwijfeld aan mezelf, omdat ik dacht dat het allemaal niet zo erg was,... Maar uiteindelijk heeft hij mij volledig geïsoleerd van alles en iedereen, geen eigen vrienden, enkel gedeelde sociale media, tot het controlen van zijn moeder op dagen dat ik alleen thuis was..
zondag 3 december 2017 om 12:00
op basis van de laatste post, ben je veilig? Ben je bij vrienden met de kinderen? jouw man klinkt als een manipulatieve kerel die je emotioneel heeft mishandeld. Ik geloof niet in gelatenheid op het moment dat jij hem wil verlaten. Tenzij hij al een ander heeft. Zorg er dus voor dat je fysiek ook uit elkaar bent. Jij ergens anders heen met je kind!
zondag 3 december 2017 om 12:01
Ja, mijn vader was vroeger alcohol verslaafde,.. moeder durfde hem niet verlaten uit angst dat hij haar wat ging aandoen.
Uiteindelijk heeft ze toch de sap gezet, is op zichzelf gaan wonen en doet het prima!
Mijn vadze heeft erna zelfmoord proberen plegen, ik kwam optijd aan om zijn dagelijkse portie voeding te brengen ( was totaal niet instaat om voor zichzelf te zorgen/ had geen inkomen of niets) ik heb hem laten opnemen in ZH, eens hij naar huis mocht heb ik hem ervan kunnen overtuigen zijn leven te gaan beteren en heeft hij zich vrijwillig laten opnemen, hij is 5j in een ontwenningskliniek geweest en drinkt nu niets meer. Mijn ouders wonen nog steeds appart, maar mijn moeder gaat dagelijks bij hem koken en hebben weer goed contact, dus is het nu een stabiele omgeving.
zondag 3 december 2017 om 12:05
Ik ben bij mijn moeder nu, veilig met mijn dochter.S-Meds schreef: ↑03-12-2017 12:00op basis van de laatste post, ben je veilig? Ben je bij vrienden met de kinderen? jouw man klinkt als een manipulatieve kerel die je emotioneel heeft mishandeld. Ik geloof niet in gelatenheid op het moment dat jij hem wil verlaten. Tenzij hij al een ander heeft. Zorg er dus voor dat je fysiek ook uit elkaar bent. Jij ergens anders heen met je kind!
Hij is al vaak langsgereden en heb hem ook duidelijk gezegt dat ik niet meer terug kom. Als hij mij lastig valt bel ik de politie, door wat er met dochter is gebeurt ben ik mij gaan voorbereiden, ben langs dokter geweest met haar en ook langs politie. Zij zijn dus op de hoogte van de situatie. Ben in het verleden ook eens weggelopen, wel zo dom geweest om mijn portefeuille niet mee te nemen, en hij is toen gaan aangifte doen van vermissing.dit wilde ik nu voorkomen en een stapje voor zijn op hem. Misschien is het niet netjes van mij, maar wat hij doet is ook niet netjes
zondag 3 december 2017 om 12:06
Heftig Kiki, maar goed te horen dat je moeder nu een stabiele omgeving voor je is.
Met het voorbeeld van je ouders in gedachten: nu is het aan jou om de stap te zetten je man te verlaten. In het belang van je kind. Zorg dat jouw dochter niet op haar 15e gaat samenwonen met een veel oudere man om aan haar thuissituatie te ontsnappen. En die eerste stap heb je gisteren gezet. Goed bezig dus!
Met het voorbeeld van je ouders in gedachten: nu is het aan jou om de stap te zetten je man te verlaten. In het belang van je kind. Zorg dat jouw dochter niet op haar 15e gaat samenwonen met een veel oudere man om aan haar thuissituatie te ontsnappen. En die eerste stap heb je gisteren gezet. Goed bezig dus!
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
zondag 3 december 2017 om 12:09
Was ook het eerste wat er in mij opkwam. Hij reageert nu net even te makkelijk.S-Meds schreef: ↑03-12-2017 12:00op basis van de laatste post, ben je veilig? Ben je bij vrienden met de kinderen? jouw man klinkt als een manipulatieve kerel die je emotioneel heeft mishandeld. Ik geloof niet in gelatenheid op het moment dat jij hem wil verlaten. Tenzij hij al een ander heeft. Zorg er dus voor dat je fysiek ook uit elkaar bent. Jij ergens anders heen met je kind!
There is always something happening, and it's usually right now
zondag 3 december 2017 om 12:11
zondag 3 december 2017 om 12:13
Ik besef nu( ja veel te laat) dat hij mij gewoon op zwakke moment in mijn leven heeft gebruikt om hem naar zijn zin te kneden. Ik was eigenlijk gewoon hopeloos op die moment en hij heeft daar misbruik van gemaakt... Het erge is dat ik nooit ben weggegaan omdat ik me schuldig voelde dat ik hem gebruikt had, maar eigenlijk is dit juist omgekeerd. Zijn moeder is door ziekte van haar 20 niet meer gaan werken. Dus hij was gewend dat alles gedaan werd voor hem... Eens. We samenwoonde verwachte hij dit ook van mij.. en ik deed dit gewoon, om hem gelukkig te maken, om hem niet boos te maken,... Om vrede te houden in ons gezin.. ondanks dat ik ook best een zwaar beroep heb, de zorg van de dochter was alleen voor mij, huishouden en was en plas is Vrouwenwerk.. eten moest om 17.30stipt klaar staan, ookal werk ik zelf tot 4 en moest ik erna nog lang de opvang voor dochter te halen... Ik werk met kerst en nieuwjaar van 6 tot 6, en er wordt dan verwacht dat ik nog gezellig ga zijn?AnnA_C schreef: ↑03-12-2017 12:06Heftig Kiki, maar goed te horen dat je moeder nu een stabiele omgeving voor je is.
Met het voorbeeld van je ouders in gedachten: nu is het aan jou om de stap te zetten je man te verlaten. In het belang van je kind. Zorg dat jouw dochter niet op haar 15e gaat samenwonen met een veel oudere man om aan haar thuissituatie te ontsnappen. En die eerste stap heb je gisteren gezet. Goed bezig dus!
zondag 3 december 2017 om 12:14
Ik besef nu( ja veel te laat) dat hij mij gewoon op zwakke moment in mijn leven heeft gebruikt om hem naar zijn zin te kneden. Ik was eigenlijk gewoon hopeloos op die moment en hij heeft daar misbruik van gemaakt... Het erge is dat ik nooit ben weggegaan omdat ik me schuldig voelde dat ik hem gebruikt had, maar eigenlijk is dit juist omgekeerd. Zijn moeder is door ziekte van haar 20 niet meer gaan werken. Dus hij was gewend dat alles gedaan werd voor hem... Eens. We samenwoonde verwachte hij dit ook van mij.. en ik deed dit gewoon, om hem gelukkig te maken, om hem niet boos te maken,... Om vrede te houden in ons gezin.. ondanks dat ik ook best een zwaar beroep heb, de zorg van de dochter was alleen voor mij, huishouden en was en plas is Vrouwenwerk.. eten moest om 17.30stipt klaar staan, ookal werk ik zelf tot 4 en moest ik erna nog lang de opvang voor dochter te halen... Ik werk met kerst en nieuwjaar van 6 tot 6, en er wordt dan verwacht dat ik nog gezellig ga zijn?AnnA_C schreef: ↑03-12-2017 12:06Heftig Kiki, maar goed te horen dat je moeder nu een stabiele omgeving voor je is.
Met het voorbeeld van je ouders in gedachten: nu is het aan jou om de stap te zetten je man te verlaten. In het belang van je kind. Zorg dat jouw dochter niet op haar 15e gaat samenwonen met een veel oudere man om aan haar thuissituatie te ontsnappen. En die eerste stap heb je gisteren gezet. Goed bezig dus!
zondag 3 december 2017 om 12:14
Je doet het heel goed. Je weet precies hoe het niet moet dus je dochter zal het beter hebben dan jij het hebt gehad. Dat is alles waard.kiki07 schreef: ↑03-12-2017 12:05Ik ben bij mijn moeder nu, veilig met mijn dochter.
Hij is al vaak langsgereden en heb hem ook duidelijk gezegt dat ik niet meer terug kom. Als hij mij lastig valt bel ik de politie, door wat er met dochter is gebeurt ben ik mij gaan voorbereiden, ben langs dokter geweest met haar en ook langs politie. Zij zijn dus op de hoogte van de situatie. Ben in het verleden ook eens weggelopen, wel zo dom geweest om mijn portefeuille niet mee te nemen, en hij is toen gaan aangifte doen van vermissing.dit wilde ik nu voorkomen en een stapje voor zijn op hem. Misschien is het niet netjes van mij, maar wat hij doet is ook niet netjes
Fijn dat je nu wel op je moeder kan rekenen.
When they go low, we go high. (M.Obama)
zondag 3 december 2017 om 12:26
Ja het gaat van smeken tot janken tot "onderling" overeen willen komen over de dochter.Dit wil ik niet, aangezien dat ik er dan helemaal geen vat meer op heb.Doreia schreef: ↑03-12-2017 12:11Je bent onwijs moedig!
Je kiest voor je kind. Je kiest voor jezelf. Je kiest voor geluk.
En dat is zonder hem.
Hij gaat nog van alles proberen om je terug te krijgen. Wees voorbereid en blijf moedig nee zeggen. Dat is de weg naar geluk voor jou en je dochter.
Sterkte!
Ik ben nu al enorm opgelucht, niet dat het mij niets doet, maar toch.
Ik wil zeker niet dat mijn dochter hezelfde moet ervaren als wat ik heb moeten doorstaan. Laat ze maar gewoon kind zijn, zoals dat hoort. Niet dat ze dagelijks inspanningen moet zitten, dit tekent je, zelf ervaren. Het zal ons wel lukken samen.gelukkig heb ik nergens schulden, en heb ik alles goed voor mekaar,een goede spaarboek en zal ze niets te kort komen.
zondag 3 december 2017 om 12:55
Hou daaraan vast. Leer weer vrij te ademen. Om zonder de molensteen om je nek te hoeven leven. Zelf te bedenken wat je wil l doen / eten / contact hebben zonder verantwoording daarover af te hoeven leggen.
Wikkel de relatie goed af. Zet jezelf en je dochter daarbij op de eerste plaats. Samenkomen is géén optie meer.
Wikkel de relatie goed af. Zet jezelf en je dochter daarbij op de eerste plaats. Samenkomen is géén optie meer.
zondag 3 december 2017 om 13:01
Lekker moment dat je ouders je lieten barsten in de puberteit, ze hadden aangifte moeten doen tegen hem toen je 15 was.
Wat een enge en foute kerels zijn er toch, inclusief je vader.
Ik hoop dat je een goed leven kunt bieden aan je dochter en dat jij wel verantwoordelijkheid neemt, je klinkt wel sterk, denk ook om je rust, 40 uur werken en alles altijd alleen doen lijkt me niet gezond op de lange duur.
Wat een enge en foute kerels zijn er toch, inclusief je vader.
Ik hoop dat je een goed leven kunt bieden aan je dochter en dat jij wel verantwoordelijkheid neemt, je klinkt wel sterk, denk ook om je rust, 40 uur werken en alles altijd alleen doen lijkt me niet gezond op de lange duur.
zondag 3 december 2017 om 13:07
Je bent moedig geweest en heel verstandig, want zo'n situatie is niks voor een kind om in op te groeien. Het is niet veilig en ze krijgt een voorbeeld mee wat je haar niet wilt geven over hoe vrouwen behandeld worden.
Je klinkt sterk en vastbesloten, maar ik herhaal het toch een keer met klem: ga niet terug. Dit soort mannen haalt alles uit de kast om jou weer onder controle te krijgen. Dat hij nu zo ontzettend redelijk en rustig is, is omdat hij probeert met dit ongewone gedrag jou in de war te brengen en te overtuigen om terug te komen. Na smeken komt dreigen, na dreigen komt huilen, na huilen komt afstoten, na afstoten "redelijke" pogingen tot contact en ga zo maar door. Alles gaat hij proberen en het is allemaal nep en op zichzelf gericht, niet op jouw geluk of dat van jullie kindje.
Beperk het contact tot het minimum. Wat moet je überhaupt nog regelen met hem? Heb je spullen bij hem staan nog? Zit je nog financieel aan hem vast? Trek alles nu meteen uit elkaar. En ga ook niet meer die sociale media op. Als je dat per se wilt, scherm het dan goed af voor hem (en mensen zoals zijn moeder). Echt, alleen via een advocaat contact als het moet, verder niets als het kan. Laat je niet dwingen door gedram en gezeik. Niet opendoen, niet opnemen, geen mails openen of posts op social media lezen. Bescherm jezelf voor zijn manipulatie.
Gelukkig blijkt je moeder er nu toch voor je te kunnen zijn. Dat is al een hele steun. Ik kan je op een briefje geven dat je nog heel lang nodig zult hebben om weer normaal en jezelf te worden, mét familie en mét een sociaal netwerk zoals normale mensen hebben.
Zoek een advocaat, vraag hulp bij maatschappelijk werk, Veilig Thuis (hebben ook goede tips!) en hou een lijntje bij de politie. Zorg kortom dat het zo veilig mogelijk blijft voor jullie, zeker wat omgang betreft met jullie dochter.
Blijf voor jezelf kiezen, je doet het goed!
Je klinkt sterk en vastbesloten, maar ik herhaal het toch een keer met klem: ga niet terug. Dit soort mannen haalt alles uit de kast om jou weer onder controle te krijgen. Dat hij nu zo ontzettend redelijk en rustig is, is omdat hij probeert met dit ongewone gedrag jou in de war te brengen en te overtuigen om terug te komen. Na smeken komt dreigen, na dreigen komt huilen, na huilen komt afstoten, na afstoten "redelijke" pogingen tot contact en ga zo maar door. Alles gaat hij proberen en het is allemaal nep en op zichzelf gericht, niet op jouw geluk of dat van jullie kindje.
Beperk het contact tot het minimum. Wat moet je überhaupt nog regelen met hem? Heb je spullen bij hem staan nog? Zit je nog financieel aan hem vast? Trek alles nu meteen uit elkaar. En ga ook niet meer die sociale media op. Als je dat per se wilt, scherm het dan goed af voor hem (en mensen zoals zijn moeder). Echt, alleen via een advocaat contact als het moet, verder niets als het kan. Laat je niet dwingen door gedram en gezeik. Niet opendoen, niet opnemen, geen mails openen of posts op social media lezen. Bescherm jezelf voor zijn manipulatie.
Gelukkig blijkt je moeder er nu toch voor je te kunnen zijn. Dat is al een hele steun. Ik kan je op een briefje geven dat je nog heel lang nodig zult hebben om weer normaal en jezelf te worden, mét familie en mét een sociaal netwerk zoals normale mensen hebben.
Zoek een advocaat, vraag hulp bij maatschappelijk werk, Veilig Thuis (hebben ook goede tips!) en hou een lijntje bij de politie. Zorg kortom dat het zo veilig mogelijk blijft voor jullie, zeker wat omgang betreft met jullie dochter.
Blijf voor jezelf kiezen, je doet het goed!
zondag 3 december 2017 om 13:14
Heel dapper en verstandig.
Blijf vooral bij je moeder en probeer eigen woonruimte e.d. te regelen.
Je bent 24, een jong, volgens mij wijs genoeg persoon, je hebt nog zoveel tijd voor je om een prachtig leven met je dochter op te bouwen.
Een man (of vrouw) die je kleineert, onder de duim houdt en niet steunt verdient niemand, jij al helemaal niet.
Blijf vooral bij je moeder en probeer eigen woonruimte e.d. te regelen.
Je bent 24, een jong, volgens mij wijs genoeg persoon, je hebt nog zoveel tijd voor je om een prachtig leven met je dochter op te bouwen.
Een man (of vrouw) die je kleineert, onder de duim houdt en niet steunt verdient niemand, jij al helemaal niet.
