Kinderen
alle pijlers
Cheers!
zaterdag 21 februari 2009 om 17:42
Jaaa.. die chocoladebekertjes.. Toen ik ooit, vroeger, nog in de horeca werkte, kreeg ik in een kroeg zo'n bekertje met likeur (Tia Maria, uiteraard, mijn toenmalige favoriete likeur) De kroegeigenaar had ze als soort gadget bij een likeur gekregen en eigenlijk was het voor bij het kopje koffie na een maaltijd, maar.. een kroegeigenaar verstrekt geen maaltijden. Dus.. kregen de 'vaste gasten' (lees m'n vriendin en ik) regelmatig een slokje favoriete likeur in een chocoladeglaasje.. mmmmmjummmm...
Later is nu
zaterdag 21 februari 2009 om 18:28
Ons nieuwe huis is hier met de auto 5 minuten vandaan. Tja, madodorp is niet zo groot, dus dan is alles betrekkelijk dichtbij. De oppas woont dichter bij ons nieuwe, dan bij ons huidige huis. Da's dus geen probleem.
Hier ook een lege agenda hoor. Alleen maar regelafspraken rond huis en Bikkel, maar sociale dingen ho maar. Nou heb ik daar op dit moment de energie ook niet echt voor vrees ik. Is wel even goed zo in aanloop naar de verhuizing.
Ik zal blij zijn als het bedtijd is. Jongens zijn allebei nogal uit hun hum vandaag. Nu zijn ze lekker aan het spelen, maar voor je het weet slaat het weer om.
We hebben zo juist 1 auto verkocht. Iets minder gekregen dan we eigenlijk wilden, maar verder helemaal ok zo. Wordt wel even wennen om niet altijd meer een auto tot je beschikking te hebben. Ik weet het, is een luxeprobleem. Maar zolang als Madokus en ik elkaar kennen hebben we altijd 2 auto's gehad. Wel lekker dat we nu iets meer financiële ruimte hebben rond de verhuizing en dat het scheelt in de maandlasten.
Hier ook een lege agenda hoor. Alleen maar regelafspraken rond huis en Bikkel, maar sociale dingen ho maar. Nou heb ik daar op dit moment de energie ook niet echt voor vrees ik. Is wel even goed zo in aanloop naar de verhuizing.
Ik zal blij zijn als het bedtijd is. Jongens zijn allebei nogal uit hun hum vandaag. Nu zijn ze lekker aan het spelen, maar voor je het weet slaat het weer om.
We hebben zo juist 1 auto verkocht. Iets minder gekregen dan we eigenlijk wilden, maar verder helemaal ok zo. Wordt wel even wennen om niet altijd meer een auto tot je beschikking te hebben. Ik weet het, is een luxeprobleem. Maar zolang als Madokus en ik elkaar kennen hebben we altijd 2 auto's gehad. Wel lekker dat we nu iets meer financiële ruimte hebben rond de verhuizing en dat het scheelt in de maandlasten.
zaterdag 21 februari 2009 om 20:26
WAT IS EEN LEVEN ZONDER KINDEREN LEKKERRRRRRRRR!!!!
Je wilt niet weten wat ik vandaag allemaal gedaan heb, na.... 12 uur slaap. (En de Chiptrut heeft ook gewoon doorgeslapen bij oma, verdomme)
Mijn huis is ge-re-organiseerd. De wasmand is leeg en kleren liggen ongekreukt in de kasten op de juiste planken. De koelkast en voorraadkast is vol, en de gootsteen leeg. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
WAUW.
Minpunt vandaag is dat ik oma verloren over straat zag zwalken. Wel dicht bij haar huis, maar toch.
Die heeft niet lang meer. Levercirrose. Niks meer an te doen.
Ze heeft een hoofd als een oempaloempa van de geelzucht. En ik zag geen lichtjes meer in haar ogen vandaag. Ben heel erg geschrokken. Zeker van het laatste. Het gevoel alsof ze al ruim halverwege was.
Ik ga nu naar een lege bank over een lege vloer lopen, om de gesopte tv te kijken.
(met de buren X )
Je wilt niet weten wat ik vandaag allemaal gedaan heb, na.... 12 uur slaap. (En de Chiptrut heeft ook gewoon doorgeslapen bij oma, verdomme)
Mijn huis is ge-re-organiseerd. De wasmand is leeg en kleren liggen ongekreukt in de kasten op de juiste planken. De koelkast en voorraadkast is vol, en de gootsteen leeg. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
WAUW.
Minpunt vandaag is dat ik oma verloren over straat zag zwalken. Wel dicht bij haar huis, maar toch.
Die heeft niet lang meer. Levercirrose. Niks meer an te doen.
Ze heeft een hoofd als een oempaloempa van de geelzucht. En ik zag geen lichtjes meer in haar ogen vandaag. Ben heel erg geschrokken. Zeker van het laatste. Het gevoel alsof ze al ruim halverwege was.
Ik ga nu naar een lege bank over een lege vloer lopen, om de gesopte tv te kijken.
(met de buren X )
zaterdag 21 februari 2009 om 20:44
Sneu Kjong. 
Met mijn oma gaat het ook niet goed. Ik durfde de hele week wegens virus niet heen, en schijn pas maandag echt virusvrij te zijn. Dan ga ik maar even langs. Verdrietig allemaal, ook voor mijn mamma die haar mamma eigenlijk nog niet missen wil (maar ook beseft dat ze mazzel heeft dat ze zo lang een moeder heeft gehad en dat de dag dat ze d'r wel kan missen ws ook nooit komt).
Ik ga nu proberen om Lief over te halen 24 te kijken.
Met mijn oma gaat het ook niet goed. Ik durfde de hele week wegens virus niet heen, en schijn pas maandag echt virusvrij te zijn. Dan ga ik maar even langs. Verdrietig allemaal, ook voor mijn mamma die haar mamma eigenlijk nog niet missen wil (maar ook beseft dat ze mazzel heeft dat ze zo lang een moeder heeft gehad en dat de dag dat ze d'r wel kan missen ws ook nooit komt).
Ik ga nu proberen om Lief over te halen 24 te kijken.
zondag 22 februari 2009 om 04:31
Ik ben helemaal nix-niet-saai en vollop aan het kruisigen! tsk! Watdenkiewel?
Heb wel ook een oma zonder lichtjes in haar ogen (of eigenlijk een oma-vellletje zonder oma er in en is in-en-in-triest! Dus ik snappu dames!)
Maar goed, kruisjes dus, een stuk of vier vanavond. wie biedt meer?
Verder ben ik ook alleenstaande moeder dit weekend en kan ik niet wachten tot Pompel weer gewoon thuis is. Ten eerste omdat die kruisjes net nix zijn en hij alles is en ten tweede omdat ik er dan tenmiste niet om 9 uur uit zou hoeven, maar ik gok dat hij zijn eigen kruisjes aan het halen is en pas na eten thuiskomt (tis niet eerlijk)
trste lieve meisjes
Heb wel ook een oma zonder lichtjes in haar ogen (of eigenlijk een oma-vellletje zonder oma er in en is in-en-in-triest! Dus ik snappu dames!)
Maar goed, kruisjes dus, een stuk of vier vanavond. wie biedt meer?
Verder ben ik ook alleenstaande moeder dit weekend en kan ik niet wachten tot Pompel weer gewoon thuis is. Ten eerste omdat die kruisjes net nix zijn en hij alles is en ten tweede omdat ik er dan tenmiste niet om 9 uur uit zou hoeven, maar ik gok dat hij zijn eigen kruisjes aan het halen is en pas na eten thuiskomt (tis niet eerlijk)
trste lieve meisjes
zondag 22 februari 2009 om 10:36
pim, ik wil heldere en duidelijke uitleg over jouw kruisjes. Je snapt dat dit een berichtje is dat ik niet zomaar over mijn kant kan laten gaan, dus kom maar op!
Hier weer een bijzonder leuke avond gehad met de buren . Daarna nog fijn gesext en nu ook nog eens uitgeslapen. Kijk, zo moet een zaterdag/zondagnacht eruit zien . Vandaag wel werken, maar nu zitten de kinderen heerlijk samen een knikkerbaan te bouwen en ik met een boek laptop. Fijn!
Hier weer een bijzonder leuke avond gehad met de buren . Daarna nog fijn gesext en nu ook nog eens uitgeslapen. Kijk, zo moet een zaterdag/zondagnacht eruit zien . Vandaag wel werken, maar nu zitten de kinderen heerlijk samen een knikkerbaan te bouwen en ik met een boek laptop. Fijn!
zondag 22 februari 2009 om 10:38
Goedenmorgen!
Triest, die oma verhalen. Ben wel blij dat mijn oma tot het laatst goed bij was, hoewel ze de laatste 2 weken door een Tia niet meer kon praten en/of lezen/schrijven. Dat maakte de communicatie erg moeilijk en frustrerend voor haar. Haar dood kwam toen ook als een verlossing, maar toch mis ik haar nog.
Soms.. als ik iets moois zie, zeker als het buiten is, want ze was gek op de natuur, dan wil ik het haar vertellen. Een foto maken en haar laten zien.
Sorry hoor, dat ik niet schreef. Ik zat te tekenen, terwijl de heren voetbal keken en LD op bed Harry Potter 3 voor de zoveelste keer bekeek.
Houden jullie wel een kruisjeslijsst bij?
Triest, die oma verhalen. Ben wel blij dat mijn oma tot het laatst goed bij was, hoewel ze de laatste 2 weken door een Tia niet meer kon praten en/of lezen/schrijven. Dat maakte de communicatie erg moeilijk en frustrerend voor haar. Haar dood kwam toen ook als een verlossing, maar toch mis ik haar nog.
Soms.. als ik iets moois zie, zeker als het buiten is, want ze was gek op de natuur, dan wil ik het haar vertellen. Een foto maken en haar laten zien.
Sorry hoor, dat ik niet schreef. Ik zat te tekenen, terwijl de heren voetbal keken en LD op bed Harry Potter 3 voor de zoveelste keer bekeek.
Houden jullie wel een kruisjeslijsst bij?
Later is nu
zondag 22 februari 2009 om 10:46
Jeetje wat vliegen er een hoop kruisjes rond. Wat voel ik me dan saai zeg.
Ik heb nog 1 oma en die is nog goed bij de pinken. Mijn andere oma is relatief jong overledenen die was dus ook nog helemaal helder. Ik mis haar ook nog regelmatig. Ik had een hele hechte band met haar en kwam er dan ook wekelijks over de vloer. Mijn oma en ik waren behoorlijk 2 handen op 1 buik.
Heeft iemand nog een potje geduld over? Zo ja, mag die dan zo snel mogelijk deze kant op. Ik kom nogal wat tekort vanmorgen en dat ligt geloof ik meer aan mij dan aan de jongens.
Ik heb nog 1 oma en die is nog goed bij de pinken. Mijn andere oma is relatief jong overledenen die was dus ook nog helemaal helder. Ik mis haar ook nog regelmatig. Ik had een hele hechte band met haar en kwam er dan ook wekelijks over de vloer. Mijn oma en ik waren behoorlijk 2 handen op 1 buik.
Heeft iemand nog een potje geduld over? Zo ja, mag die dan zo snel mogelijk deze kant op. Ik kom nogal wat tekort vanmorgen en dat ligt geloof ik meer aan mij dan aan de jongens.
zondag 22 februari 2009 om 10:59
hier mado, gebruik maar lekker! Wat en drukte hier deze morgen! Dream, hoe waren je dagen weg en de musea?? heb je het leuk gehad?
Mijn oma`s zijn al jaren geleden overleden, de oudste werd 93 en was vanaf haar 90e het leven beu, ze was echter wel nog behoorlijk helder. Dat was moeilijk, met name voor mijn moeder. Mijn andere oma heeft nog jaren gedementeerd voor ze overleed. Mijn opa`s heb ik nauwelijks gekend. Bentos zijn grootouders leefden allemaal nog toen ik hem leerde kennen en vooral de opa en oma waar hij tegenover opgegroeid was had hij een goede band mee. Schatten waren dat. Die oma heeft GG nog net gezien , kort daarna is ze overleden. Zijn opa heeft hem niet gekend. Als ze beiden nog een paar jaar hadden blijven leven hadden ze 7 achterkleinkinderen gekregen in een paar jaar tijd. We vinden het nog steeds jammer dat dat niet gebeurd is daar hadden ze van genoten! Uiteindelijk is de laatste oma vorig jaar overleden en helaas was dat geen hartelijke vrouw, Ze heeft de laatste jaren nog een hoop kapot weten te maken en mensen weten te kwetsen. Met name haar eigen kinderen, de tante en vader van bentos. Zo jammer.....
zondag 22 februari 2009 om 11:11
De dagen waren heeeerlijk Bentetje.
Behalve dan de files, waar we in stonden
Maar het museum was mooi, jammer dat het zover weg is, want we hebben maar de helft bekeken. En ook gelukkig dat ze in Leiden niet te veel aan parkeercontrole doen, want ik heb er 3 uur onbetaald gestaan Het laatste uur, toen het ineens tot me doordrong, nog wel snel even geld in de meter geworpen. De auto stond voor het museum. Lekker eng, langs het water
Bij m'n zus als vanouds gezellig. We zijn nog naar een uilenshow geweest. Leuk
Jammer zeg, dat juist die laatste oma de minst leuke oma was. Mijn oma heeft al haar 9 achterkleinkinderen nog gezien. En daar genoot ze inderdaad erg van! Ik ging met mijn kinderen 1x per 2 weken heen, en dan werden ze volgestopt met zoetigheid, genoeg om weer 2 weken te overleven. M'n tante vond het een wonder dat ik dat goedvond. Ik was allang blij dat m'n oma er nog was om m'n kinderen 1 ochtend in de 14 dagen te verwennen
En het leuke is, dat weten ze ook nog.
Behalve dan de files, waar we in stonden
Maar het museum was mooi, jammer dat het zover weg is, want we hebben maar de helft bekeken. En ook gelukkig dat ze in Leiden niet te veel aan parkeercontrole doen, want ik heb er 3 uur onbetaald gestaan Het laatste uur, toen het ineens tot me doordrong, nog wel snel even geld in de meter geworpen. De auto stond voor het museum. Lekker eng, langs het water
Bij m'n zus als vanouds gezellig. We zijn nog naar een uilenshow geweest. Leuk
Jammer zeg, dat juist die laatste oma de minst leuke oma was. Mijn oma heeft al haar 9 achterkleinkinderen nog gezien. En daar genoot ze inderdaad erg van! Ik ging met mijn kinderen 1x per 2 weken heen, en dan werden ze volgestopt met zoetigheid, genoeg om weer 2 weken te overleven. M'n tante vond het een wonder dat ik dat goedvond. Ik was allang blij dat m'n oma er nog was om m'n kinderen 1 ochtend in de 14 dagen te verwennen
En het leuke is, dat weten ze ook nog.
Later is nu
zondag 22 februari 2009 om 12:06
Ik heb nog twee oma's, had er vanwege de scheiding van mijn ouders 3. Alledrie mijn opa's zijn inmiddels overleden (tot zover mijn bewijsvoering over het sterke geslacht), en hebben Mops ook niet gekend.
Mijn overleden oma was een schatje, zo koppig als de neten en met een hart van goud. Een echte boerenvrouw, ik was dol op haar. Heb ik mijn jeugd ook periodes bij haar in huis gewoond, en daar heb ik warme herinneringen aan (ze had zilvergrijze haren tot aan haar billen wat ze altijd in een ouderwets strakke knot droeg...maar ik als inwonende kleindochter was de enige die het privilege had haar haren los te mogen zien..... ze was dat net een bejaarde engel!).
Mijn andere eigen oma was vroeger een harde vrouw, in het keurslijf van haar man. Nu komt ze los, en groeien we naar elkaar toe. Dat voelt fijn. Ze is zo scherp als een mes, slimmer en gehaaider dan Moskowitsj (zelfs als het gehele geslacht Moskowitsj bij elkaar) maar ik moet ontzettend om haar lachen (zolang ze zich maar niet probeert te bemoeien met de relatie tussen mijn vader en mij.
En mijn laatste oma, mijn stiefoma, is altijd een echte oma voor mij geweest. Zij heeft vaak op ons gepast als mijn moeder en haar man samen op vakantie gingen, dan logeerden mijn oma en opa bij ons. Ze hielp als ik ziek was, en zat op de eerste rij bij schoolvoorstellingen. Maar nu begint ze licht te dementeren, en de eerste die ze " afstoot" zijn Mops en mij. Ze is de erfenis aan het evrdelen, omdat ze wel wil dat de kostbare dingen gaan naar mensen waar ze een bloedband mee heeft. Ik ben opeens weer niets van haar, en dat doet zeer. Als mijn stiefvader vol trots naar een zagende en timmerende Mopsey kijkt, en grijzend zegt " ja, dat handige heeft ze van mij!" , dan zegt ze fanatiek; "Dat kan niet, het is jouw kleindochter niet...!" . Dat doet zeer, ookal kan ze er niets aan doen. Aangezien ze op andere vlakken nog wel heel erg scherp is, lijkt het zo persoonlijk.Dat is zo gemeen aan die mensonterende ziekte, dat het ook de relatie met de mensen om je heen op spanning zet, dat het niet alleen de herinneringen van diegene die dementerend is doet evrvangen, maar het ook de herinneringen van de mensen eromheen. De herinneringen aan mijn oma zullen ook bepaald worden door deze rotziekte, mijn gevoelens jegens mijn oma veranderen, er ontstaat ongewenst en ongewild een afstand.
Dus lieve KJong en Pim, een dikke knuffel voor jullie en jullie oma's!
Mijn overleden oma was een schatje, zo koppig als de neten en met een hart van goud. Een echte boerenvrouw, ik was dol op haar. Heb ik mijn jeugd ook periodes bij haar in huis gewoond, en daar heb ik warme herinneringen aan (ze had zilvergrijze haren tot aan haar billen wat ze altijd in een ouderwets strakke knot droeg...maar ik als inwonende kleindochter was de enige die het privilege had haar haren los te mogen zien..... ze was dat net een bejaarde engel!).
Mijn andere eigen oma was vroeger een harde vrouw, in het keurslijf van haar man. Nu komt ze los, en groeien we naar elkaar toe. Dat voelt fijn. Ze is zo scherp als een mes, slimmer en gehaaider dan Moskowitsj (zelfs als het gehele geslacht Moskowitsj bij elkaar) maar ik moet ontzettend om haar lachen (zolang ze zich maar niet probeert te bemoeien met de relatie tussen mijn vader en mij.
En mijn laatste oma, mijn stiefoma, is altijd een echte oma voor mij geweest. Zij heeft vaak op ons gepast als mijn moeder en haar man samen op vakantie gingen, dan logeerden mijn oma en opa bij ons. Ze hielp als ik ziek was, en zat op de eerste rij bij schoolvoorstellingen. Maar nu begint ze licht te dementeren, en de eerste die ze " afstoot" zijn Mops en mij. Ze is de erfenis aan het evrdelen, omdat ze wel wil dat de kostbare dingen gaan naar mensen waar ze een bloedband mee heeft. Ik ben opeens weer niets van haar, en dat doet zeer. Als mijn stiefvader vol trots naar een zagende en timmerende Mopsey kijkt, en grijzend zegt " ja, dat handige heeft ze van mij!" , dan zegt ze fanatiek; "Dat kan niet, het is jouw kleindochter niet...!" . Dat doet zeer, ookal kan ze er niets aan doen. Aangezien ze op andere vlakken nog wel heel erg scherp is, lijkt het zo persoonlijk.Dat is zo gemeen aan die mensonterende ziekte, dat het ook de relatie met de mensen om je heen op spanning zet, dat het niet alleen de herinneringen van diegene die dementerend is doet evrvangen, maar het ook de herinneringen van de mensen eromheen. De herinneringen aan mijn oma zullen ook bepaald worden door deze rotziekte, mijn gevoelens jegens mijn oma veranderen, er ontstaat ongewenst en ongewild een afstand.
Dus lieve KJong en Pim, een dikke knuffel voor jullie en jullie oma's!
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 22 februari 2009 om 12:42
Opeens snap ik mijn sentimentele bui van vandaag, opeens snap ik waarom ik al vanaf half acht vanmorgen met mijn ziel onder mijn arm loop...
Mijn onderbewuste is scherper dan ik, blijkbaar!
Vandaag is het precies anderhalf jaar geleden dat Hero is overleden. Anderhalf jaar, het is toch onvoorstelbaar!
Mmmm, ik denk dat ik er inmiddels toch wel vanuit kan gaan dat hij écht niet meer terug komt....
Mijn onderbewuste is scherper dan ik, blijkbaar!
Vandaag is het precies anderhalf jaar geleden dat Hero is overleden. Anderhalf jaar, het is toch onvoorstelbaar!
Mmmm, ik denk dat ik er inmiddels toch wel vanuit kan gaan dat hij écht niet meer terug komt....
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 22 februari 2009 om 12:57
Mims
Om Hero, maar zéker ook om die belangrijke oma, die jou natuurlijk nog steeds beschouwt als haar kleinkind, maar van wie het net lijkt, of ze je er altijd maar 'bij' genomen heeft, omdat het zo hoorde. Hele dikke
Inderdaad zeer oneerlijk.
Bah
En Hero, die komt toch af en toe in stukjes en beetjes bij je terug. Zoals nu, met het besef. Alleen niet in persoon, zoals je hem zo graag had en zag.
Ik heb, heel raard, géén PMS. Erg vreemd, een gezellige Dreamer, zo vlak voor de menstruatie
Om Hero, maar zéker ook om die belangrijke oma, die jou natuurlijk nog steeds beschouwt als haar kleinkind, maar van wie het net lijkt, of ze je er altijd maar 'bij' genomen heeft, omdat het zo hoorde. Hele dikke
Inderdaad zeer oneerlijk.
Bah
En Hero, die komt toch af en toe in stukjes en beetjes bij je terug. Zoals nu, met het besef. Alleen niet in persoon, zoals je hem zo graag had en zag.
Ik heb, heel raard, géén PMS. Erg vreemd, een gezellige Dreamer, zo vlak voor de menstruatie
Later is nu
zondag 22 februari 2009 om 12:58
Kusje, Mims. Anderhalf jaar, nog maar/alweer. Tijd is raar.
Ben weer terug, is nu alweer zo normaal om thuis te zijn, mis Zoon (bij Ex) hou van GG, heb net iets te veel sociale afspraken (altijd), geen extra kruisjes (Pimpel? Zonder Pompel viervuldig gekruisigd; wat heb je nou allemaal gedaan dan???) en moet nu geloof ik 2 meisjes uit bad halen voordat ze oplossen in het water van er te lang in hangen.
Ben weer terug, is nu alweer zo normaal om thuis te zijn, mis Zoon (bij Ex) hou van GG, heb net iets te veel sociale afspraken (altijd), geen extra kruisjes (Pimpel? Zonder Pompel viervuldig gekruisigd; wat heb je nou allemaal gedaan dan???) en moet nu geloof ik 2 meisjes uit bad halen voordat ze oplossen in het water van er te lang in hangen.
zondag 22 februari 2009 om 13:00
Ik vind oma's trouwens in het algemeen een onderschat fenomeen! Als je oma overlijdt, is het voor de omgeving vaak 'maar' je oma.. Mijn oma paste ook veel op, doordat mijn ouders beide 40 uur werkten. Mijn oma was niet 'maar' een oma. Ze was een zeer belangrijk onderdeel van mijn leven!
Oftewel: Hulde aan oma's!
Niet in de laatste plaats de nog levenden, zoals mijn ouders, die zo'n belangrijke plaats in het leven van mijn kinderen innemen.
En dan kunnen natuurlijk de opa's niet achterblijven!
hulde aan de zeer belangrijke opa's!
Oftewel: Hulde aan oma's!
Niet in de laatste plaats de nog levenden, zoals mijn ouders, die zo'n belangrijke plaats in het leven van mijn kinderen innemen.
En dan kunnen natuurlijk de opa's niet achterblijven!
hulde aan de zeer belangrijke opa's!
Later is nu
