Psyche
alle pijlers
Medelijden hebben met spullen
dinsdag 23 januari 2018 om 19:22
Ja ik weet niet exact hoe ik het moet om schrijven. Ik heb wel eens dat ik in eens iets ga zoeken op Google, dat in eens omhoog komt in mijn brein en vandaag was dit: feeling bad for inanimate objects.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:10
Hoe precies dan volgens jou?KeaAlpine schreef: ↑23-01-2018 21:06Niet om heel diep te gaan, maar ik heb je wel eens meer gelezen, ook over therapie voor de dingen waar je tegenaan loopt en ik denk dat het niet heel gek is dat je deze empathie juist niet/minder hebt naar levende wezens. Niet dat het onwijs veel betekent, maar ik denk dat het niet zo gek is.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:10
Hoera! Ik ben normaal!
(Mijn leerlingen denken er meestentijds wel anders over, maar ze verzekeren me altijd dat ze het wel heel leuk vinden dat ik er zo'n plezier in heb. Het zijn lieve kinderen)
dinsdag 23 januari 2018 om 21:17
Ik moest laatst mn mobiel (die aan het einde van zijn latijn was) inruilen voor een nieuw exemplaar. Ik had het al een hele tijd uitgesteld en wachtte stiekem dat m'n oudje zou sterven voordat hij te onfunctioneel werd. Ik heb hem hardop bedankt voor alles...... maar het gebruiken van mn nieuwe telefoon blijft toch voelen als vreemdgaan.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:17
Dit is ook echt precies hoe ik de cijfers zieBearnaise schreef: ↑23-01-2018 20:35Ik heb nog niet zo lang geleden een artikel gelezen dat daarover ging. Schijnbaar is het heel normaal om menselijke eigenschappen toe te kennen aan voorwerpen.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7). Is dan ook het hulpje van 7.
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
soulmate!? Eindelijk! 
dinsdag 23 januari 2018 om 21:29
Precies! Welkom bij de club.
Silvertjj ik begrijp je volledig. Ik durf dit ook alleen maar hier te zeggen
anoniem_356232 wijzigde dit bericht op 23-01-2018 21:32
13.99% gewijzigd
dinsdag 23 januari 2018 om 21:31
lemoos2 schreef: ↑23-01-2018 20:09Dat zei mijn man ook, nadat hij merkte dat de 'Het is een gebruiksvoorwerp, dat slijt' en 'Je kunt ook drama zoeken puur voor het drama' invalshoeken niet het gewenste effect hadden.
Kan er ook niet tegen als hij de bandenspanning van mijn auto controleert door tegen een band aan te schoppen.
Ik kan er ook niet tegen als iemand tegen mijn spullen schopt! Mijn schoenen bijvoorbeeld. Prima dat je ze wegzet maar níet gooien of schoppen, dat vind ik zielig. Ik gebruik ook regelmatig bewust een ander bord omdat die anders steeds maar zo in de kast staan en vroeger was het nog véél erger.Ik dacht serieus dat ik een van de weinigen was waarbij dit is blijven hangen..
Natte tosti..
dinsdag 23 januari 2018 om 21:33
Omg dat doe ik ook! Met dat bord! Soms expres de onderste pakken zodat die ook word gebruiktMevrouwTomatensoep schreef: ↑23-01-2018 21:31
Ik dacht serieus dat ik een van de weinigen was waarbij dit is blijven hangen..
dinsdag 23 januari 2018 om 21:34
Veel dingen herken ik wel in meer of mindere mate. Als kind had ik het erger. Ik moest erg huilen toen mijn ouders een andere auto kochten. Ik heb afscheid van hem genomen (het was er mannelijke auto ja), wel stiekem omdat ik toen al begreep dat dat een beetje vreemd was.
En uiteraard met knuffels. Ik heb een nachthemd waar ik erg aan gehecht was nog járen in de kast gehouden toen ik het niet meer paste. Of bepaalde schoenen waar ik diepe gevoelens voor koesterde.
Grappig om dit terug te zien in mijn zoon. Mijn man kijkt ooit vreemd op, ik niet.
Verder associeer ik auto's hier sowieso vaak mee. Zeker in het donker, met de koplampen aan. Dan zie je het: sommige koplampen zijn uitgesproken boos of blij.
En uiteraard met knuffels. Ik heb een nachthemd waar ik erg aan gehecht was nog járen in de kast gehouden toen ik het niet meer paste. Of bepaalde schoenen waar ik diepe gevoelens voor koesterde.
Grappig om dit terug te zien in mijn zoon. Mijn man kijkt ooit vreemd op, ik niet.
Verder associeer ik auto's hier sowieso vaak mee. Zeker in het donker, met de koplampen aan. Dan zie je het: sommige koplampen zijn uitgesproken boos of blij.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:44
Bearnaise schreef: ↑23-01-2018 20:35Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7). Is dan ook het hulpje van 7.
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
@Bearnaise, ik vind het wel zielig dat 7 een 'loser' is!
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 23-01-2018 21:45
82.12% gewijzigd
dinsdag 23 januari 2018 om 21:45
Toen ik langs onze kerstboom fietste die aan de kant van de weg lag kon ik wel janken.. Eigenlijk heb ik dat bij alle afgedankte kerstbomen.
En ik kan me nog goed herinneren dat ik als kind in een boze bui een knuffel weggooide die ik vervolgens enorm vertroetelde omdat ik daar zo'n spijt van had.
Verder valt het eigenlijk wel mee
En ik kan me nog goed herinneren dat ik als kind in een boze bui een knuffel weggooide die ik vervolgens enorm vertroetelde omdat ik daar zo'n spijt van had.
Verder valt het eigenlijk wel mee
dinsdag 23 januari 2018 om 21:48
Oooh wat herkenbaar allemaal!
- Knuffels: Check. Mijn zoontje van nog geen 2 loopt soms met mijn oude knuffels. Ik heb hem laatst uitgelegd dat je die niet aan een poot achter je aansleept, maar draagt. En nee, je gooit ze ook niet in je bed. En als je je knuffel voorleest zet je hem netjes rechtop, jij wil ook niet ondersteboven-achterstevoren voorgelezen worden.
- Toen we een nieuwe werklaptop kregen heb ik in de lift, net voor het omwisselmoment, hem bedankt voor al zijn werk, en dat die nieuwe echt niet kan tippen aan zijn fraaie uiterlijk (gelukkig bleek de nieuwe variant wel een stuk sneller en betrouwbaarder....
)
- Er wordt niet tegen spullen geschopt oid.
- En het is pas sinds kort dat ik boeken naar de krinloopwinkel kan brengen of kan weggeven. Maar weggooien zal gewoon niet gebeuren.
- Knuffels: Check. Mijn zoontje van nog geen 2 loopt soms met mijn oude knuffels. Ik heb hem laatst uitgelegd dat je die niet aan een poot achter je aansleept, maar draagt. En nee, je gooit ze ook niet in je bed. En als je je knuffel voorleest zet je hem netjes rechtop, jij wil ook niet ondersteboven-achterstevoren voorgelezen worden.
- Toen we een nieuwe werklaptop kregen heb ik in de lift, net voor het omwisselmoment, hem bedankt voor al zijn werk, en dat die nieuwe echt niet kan tippen aan zijn fraaie uiterlijk (gelukkig bleek de nieuwe variant wel een stuk sneller en betrouwbaarder....
)- Er wordt niet tegen spullen geschopt oid.
- En het is pas sinds kort dat ik boeken naar de krinloopwinkel kan brengen of kan weggeven. Maar weggooien zal gewoon niet gebeuren.
Ik wil ook een motto
dinsdag 23 januari 2018 om 23:30
Deze optiek op het getal 7 is niet erg bijbels, waar 7 juist het getal van de volmaaktheid is.Bearnaise schreef: ↑23-01-2018 20:35Ik heb nog niet zo lang geleden een artikel gelezen dat daarover ging. Schijnbaar is het heel normaal om menselijke eigenschappen toe te kennen aan voorwerpen.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7). Is dan ook het hulpje van 7.
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
woensdag 24 januari 2018 om 00:05
Nu ik dit lees komt er ineens iets naar boven.
Ik had vroeger een pop (formaat flinke babypop) met lang haar. Nylon. Niet doorheen te komen.
Op een keer waren er dochters van visite dat haar aan het kammen..... ik moest zelf huilen, want dat deed pijn.
De dochters moesten er erg om lachen.
Ik zit nu te denken of ik het (nu 35 jaar later ofzo) nog steeds heb, maar ik kan nu niks bedenken dus ik denk het niet.
Ik had vroeger een pop (formaat flinke babypop) met lang haar. Nylon. Niet doorheen te komen.
Op een keer waren er dochters van visite dat haar aan het kammen..... ik moest zelf huilen, want dat deed pijn.
De dochters moesten er erg om lachen.
Ik zit nu te denken of ik het (nu 35 jaar later ofzo) nog steeds heb, maar ik kan nu niks bedenken dus ik denk het niet.
woensdag 24 januari 2018 om 08:03
doe ik ook al jaren. Ik heb 4 (denim) jeans.... dezelfde. Eén mag ik niet dragen.spell68 schreef: ↑23-01-2018 20:43Ik koop altijd van t-shirts 2 stuks, omdat ik het nooit over mijn hart kan verkrijgen een nieuw t-shirt aan te doen, omdat ik dan weet dat ik hem straks niet meer heb. Dan kan ik het in ieder geval een jaartje (of 3) uitstellen, want daardoor heb ik ook de neiging om jaren met een compleet afgedragen t-shirt rond te lopen.
Ik heb dat ook met tekenmateriaal, schriftjes bijvoorbeeld. Als ik een fijn (teken)schrift gevonden heb koop ik enorme voorraden. En dikke paniek als het niet meer verkrijgbaar is.
Ik heb een groot probleem met nieuwe kleren. Een nieuwe jas moet eerst een jaar (of meer) in de kast blijven hangen. En eerlijk gezegd mag ik er niet aan denken dat mijn oude jas weg moet....
not all who wander are lost
woensdag 24 januari 2018 om 08:33
Omdat het gevoel wel in je zit en ook de behoefte aan verbinding, contact e.d., maar door je ervaringen met mensen ben je meer, zoals je zegt 'afgekeerd' van mensen. Dat gevoel is niet helemaal uitgezet, want je hébt het wel. Maar spullen zijn wel betrouwbaarder. Ze gaan dat niet verpesten, zoals mensen nog wel eens hebben gedaan. Het is denk ik gewoon een heel natuurlijk gevoel én behoefte die je kwijt kan bij spullen terwijl menselijke interacties een stuk ingewikkelder zijn geworden en misschien niet echt de moeite waard. Een beetje zoals vrouwjagersma het ook omschrijft 23-01 20:20
Maar dit was eigenlijk een lekker luchtig topic
en zoals ik zei, niet om onwijs diep te gaan, het is gewoon niet heel gek denk ik. Het is gewoon een natuurlijk en menselijk gevoel.
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 24-01-2018 08:37
11.61% gewijzigd
woensdag 24 januari 2018 om 08:33
Wauw, dit is zo herkenbaar! Ik gebruik nu wel mijn nieuwe telefoon, maar eigenlijk verlang ik nog terug naar mijn oude. (ondanks dat de oude bijna niet meer werkte door gebrek aan geheugenruimte door besturingssysteemupdatesKit_Kat schreef: ↑23-01-2018 21:17Ik moest laatst mn mobiel (die aan het einde van zijn latijn was) inruilen voor een nieuw exemplaar. Ik had het al een hele tijd uitgesteld en wachtte stiekem dat m'n oudje zou sterven voordat hij te onfunctioneel werd. Ik heb hem hardop bedankt voor alles...... maar het gebruiken van mn nieuwe telefoon blijft toch voelen als vreemdgaan.
) Man verklaart me voor gek 
. Ook 'wonen' mijn knuffels nog altijd bij mijn ouders in mijn vroegere bed, omdat ik het niet kan om ze weg te geven.
Vroeger op vakantie vond ik het ook altijd alleen maar eerlijk als we een eind gereden hadden en wij kregen een ijsje bij de benzinepomp als de auto dan ook wat benzine kreeg, anders had hij dorst. Ook probeerde ik hem dan nog even te motiveren door hem te compimenteren met de afgelegde afstand.
Fijn dat er meer mensen zijn die dit zo ervaren!
woensdag 24 januari 2018 om 08:35
Is dat niet zielig voor die ene die maar niet gebruikt wordt?knolselder schreef: ↑24-01-2018 08:03doe ik ook al jaren. Ik heb 4 (denim) jeans.... dezelfde. Eén mag ik niet dragen.
