Relaties
alle pijlers
De houdini
zondag 25 maart 2018 om 00:49
Hi! Één keer in de zoveel tijd gebeurt het - zeker niet vaak maar voor mij is het toch weer stressy, vriend gaat spontaan naar een verjaardag zonder bericht en ik moet een gemeenschappelijke vriend bellen om uit te vogelen waar hij uithangt. Mijn eerste reactie is, help, waar is 'ie? Dan ontvang ik een appje dat hij op een verjaardag is, en dat is dat. Kost mij een fietstochtje richting tankstation voor een pak sigaretten om m'n zenuwen weer te temperen. Stel ik me vreselijk aan of is het inderdaad fijn om even te horen waar je partner naartoe gaat?
zondag 25 maart 2018 om 08:06
Hoe ben je dan “kwijt” als je afstemt dat je weg bent en wanneer je ook weer terug bent?Madderijn schreef: ↑25-03-2018 08:04Ik vind het heerlijk om af en toe kwijt te kunnen zijn. Gewoon zelf alleen iets doen zonder plan.
Maar omdat ik samen met man en kinderen in een huis woon, meld ik wel dat ik weg ben en wanneer ik ongeveer terug ben of contact opneem. Kan hij ook verder.
Sinds de kinderen er zijn stem ik ook af wie zorgt.
Dus eens met Houdini dat je kwijt moet kunnen zijn. Meer eens nog met TO dat je daar even over communiceert.
zondag 25 maart 2018 om 08:12
C: Beide!
Ja het is fijn om te weten waar hij heen is, een appje of een briefje, fijn. Maar waarom schiet je zo enorm in de stress? Is ie eerder vermist geweest? Vreemd gegaan? Aangereden? Ontvoerd door aliens??
Je zegt zelf dat t wel ns eerder voorgekomen is, denk daar dan de volgende keer aan om jezelf een beetje te kalmeren!
zondag 25 maart 2018 om 08:17
Kwijt in de zin dat ik geen plan heb.
Dus ergens heen ga en zeg dat ik niet mee eet, zoiets.
Dat ik niks hoef eigenlijk.
Man vind dat prima. En eigenlijk heb ik het daardoor bijna niet nodig, omdat het kan.
We doen het nu wel eens samen, nachtje weg, hebben wel een hotel en plan wat we gaan doen zien we dan wel. Beetje kijken in een stadje, winkel, museum, zonder plan maar wel altijd leuk. Heerlijk vind ik dat.
Dus ergens heen ga en zeg dat ik niet mee eet, zoiets.
Dat ik niks hoef eigenlijk.
Man vind dat prima. En eigenlijk heb ik het daardoor bijna niet nodig, omdat het kan.
We doen het nu wel eens samen, nachtje weg, hebben wel een hotel en plan wat we gaan doen zien we dan wel. Beetje kijken in een stadje, winkel, museum, zonder plan maar wel altijd leuk. Heerlijk vind ik dat.
zondag 25 maart 2018 om 08:19
Ja dit herken ik wel, vooral toen we net samenwoonden. Hadden we bijvoorbeeld op zaterdag bezoek, hoorde ik op vrijdagavond op 23 uur de deur dichtslaan dat hij de kroeg inging. En dan de volgende dag natuurlijk niet opstaan voor de afspraak die stond.
Het is nu 10 jaar latet een stuk minder. Al sta ik wel eens de laatste hand aan het avondeten te leggen als ik de deur dicht hoor slaan en ik dua alleen eet met de kinderen. Hij denkt er gewoon niet aan. Gaat dan even de auto wassen of een boodschap doen. Hij vergeet dan gewoon te zeggen wat hij gaat doen.
Het grappige is dat ik wel eens langer wegblijf dan verwacht en dan gelijk mijn tel gaat waar ik ben( hij maakt zich dan zorgen). Maar goed als hij snapt dat dat vervelend is geef hem de tijd om het aan te passen. Want als het niet in je systeem zit blijft het opletten.
Het is nu 10 jaar latet een stuk minder. Al sta ik wel eens de laatste hand aan het avondeten te leggen als ik de deur dicht hoor slaan en ik dua alleen eet met de kinderen. Hij denkt er gewoon niet aan. Gaat dan even de auto wassen of een boodschap doen. Hij vergeet dan gewoon te zeggen wat hij gaat doen.
Het grappige is dat ik wel eens langer wegblijf dan verwacht en dan gelijk mijn tel gaat waar ik ben( hij maakt zich dan zorgen). Maar goed als hij snapt dat dat vervelend is geef hem de tijd om het aan te passen. Want als het niet in je systeem zit blijft het opletten.
zondag 25 maart 2018 om 08:37
stokske schreef: ↑25-03-2018 08:19Ja dit herken ik wel, vooral toen we net samenwoonden. Hadden we bijvoorbeeld op zaterdag bezoek, hoorde ik op vrijdagavond op 23 uur de deur dichtslaan dat hij de kroeg inging. En dan de volgende dag natuurlijk niet opstaan voor de afspraak die stond.
Het is nu 10 jaar latet een stuk minder. Al sta ik wel eens de laatste hand aan het avondeten te leggen als ik de deur dicht hoor slaan en ik dua alleen eet met de kinderen. Hij denkt er gewoon niet aan. Gaat dan even de auto wassen of een boodschap doen. Hij vergeet dan gewoon te zeggen wat hij gaat doen.
Het grappige is dat ik wel eens langer wegblijf dan verwacht en dan gelijk mijn tel gaat waar ik ben( hij maakt zich dan zorgen). Maar goed als hij snapt dat dat vervelend is geef hem de tijd om het aan te passen. Want als het niet in je systeem zit blijft het opletten.
Mijn man zou het niet zijn.
zondag 25 maart 2018 om 08:48
zondag 25 maart 2018 om 09:09
De mijne ook niet.
Zie het al voor me dat je staat te koken en de ander gaat gewoon weg. Asociaal gedrag.
zondag 25 maart 2018 om 09:36
Ik snap de stress wel. Mijn man is ook van de minimale communicatie (lees: hij vergeet het gewoon) en is ook wel eens na een afspraak in de kroeg beland waar ik niets van wist. Op zich geen probleem, hij mag van mij gewoon vrij rondlopenFrantic schreef: ↑25-03-2018 08:12C: Beide!
Ja het is fijn om te weten waar hij heen is, een appje of een briefje, fijn. Maar waarom schiet je zo enorm in de stress? Is ie eerder vermist geweest? Vreemd gegaan? Aangereden? Ontvoerd door aliens??
Je zegt zelf dat t wel ns eerder voorgekomen is, denk daar dan de volgende keer aan om jezelf een beetje te kalmeren!
maar na 2-3 uur ga ik me zorgen maken; hij zou al thuis moeten zijn, is er iets gebeurt, hoor ik daar een ambulance? Ik zal wel te angstig zijn, maar als ik niet weet waar hij is* denk ik altijd dat hij onder een auto ligt. *Hoef geen GPS locatie, een appje met 'op stap, wordt laat' is voldoende
zondag 25 maart 2018 om 09:55
Ik snap het hoor! Maar het is meer dat ik dat onverschillige, beetje ongrijpbare altijd juist aantrekkelijk vond. Maar met kinderen is het gewoon irritant. Hij doet het overigens niet express. Maar het is zeker een punt wat voor de nodige discussies heeft gezorgd.
zondag 25 maart 2018 om 10:01
Eens. Maar ook overdreven om er enorm gestresst van te raken. Je appte zelf, hij reageerde, klaar. Je zou later nog kunnen aangeven dat je het waardeert als hij even zegt waar hij is. Dat is ook niet meer dan normaal.
Maar niet zo overdreven reageren.
zondag 25 maart 2018 om 10:42
Wat heeft die gemeenschappelijke vriend er dan mee te maken?
Als dit eens in de zo veel tijd is lijkt het me geen ramp. Als hij normaal laat weten waar hij is en af en toe dat niet doet. Dan app jij hem 'hé waar ben je?' en dan appt hij 'bij verjaardag van piet' tsja....is dat nou zo erg?
zondag 25 maart 2018 om 10:48
En zeker een heel pakje tegen de stress, helpt geen zak.
zondag 25 maart 2018 om 11:02
Zoiets 'vergeet' je toch niet te melden?
Misschien verwachtte hij dat je er over zou gaan zeuren wanneer hij het je zou vertellen wat al de helft van de pret doet verdwijnen en zei hij het daarom gewoon niet?
Vind het overigens ook raar dat maar de helft van een samenwonend koppel uitgenodigd is op een verjaardag.
Misschien verwachtte hij dat je er over zou gaan zeuren wanneer hij het je zou vertellen wat al de helft van de pret doet verdwijnen en zei hij het daarom gewoon niet?
Vind het overigens ook raar dat maar de helft van een samenwonend koppel uitgenodigd is op een verjaardag.
zondag 25 maart 2018 om 11:12
En dat is het! Hij was altijd al zo.
zondag 25 maart 2018 om 11:15
zondag 25 maart 2018 om 11:18
Raar. Zoiets zeg je toch?
"Misschien ben ik vanavond niet thuis als je van je werk komt want dan ga ik naar de verjaardag van P. "
En als je het s ochtends niet weet dan app je.of je legt een briefje neer.
Gewoon omdat je rekening houdt met elkaar.
En een man die zonder iets te zeggen de deur uitloopt en niet mee eet daar was ik zo klaar mee.Dat soort raar gedrag kan hij zich op zijn werk ook niet veroorloven. Waarom dan wel thuis als je een vrouw en kinderen hebt....
"Misschien ben ik vanavond niet thuis als je van je werk komt want dan ga ik naar de verjaardag van P. "
En als je het s ochtends niet weet dan app je.of je legt een briefje neer.
Gewoon omdat je rekening houdt met elkaar.
En een man die zonder iets te zeggen de deur uitloopt en niet mee eet daar was ik zo klaar mee.Dat soort raar gedrag kan hij zich op zijn werk ook niet veroorloven. Waarom dan wel thuis als je een vrouw en kinderen hebt....
anoniem_350396 wijzigde dit bericht op 25-03-2018 11:21
15.50% gewijzigd
zondag 25 maart 2018 om 11:19
Het zal wel aan mij liggen maar ik zie niet in hoe een volwassen man altijd (let op het woordje 'altijd') altijd tekst en uitleg zou moeten geven waar hij naar toe is. En ik snap al helemaal niet hoe je daarvan in de stress kan raken. Waar ben je dan bang voor? Dat hij bij je weg is of dat er wat gebeurt? In beide gevallen is er dan weinig vertrouwen lijkt me. Het is niet zo dat dit wekelijks gebeurt zo te lezen, ik zie echt het probleem niet.
Je weet toch hoe hij is? Nou dan. Om dan dramatisch in de stress te schieten en sigaretten te gaan kopen vind ik echt heel overdreven. Je kan 2 dingen doen, of je accepteert dit of niet.
Je weet toch hoe hij is? Nou dan. Om dan dramatisch in de stress te schieten en sigaretten te gaan kopen vind ik echt heel overdreven. Je kan 2 dingen doen, of je accepteert dit of niet.
zondag 25 maart 2018 om 11:27
En nu neem je je dus je eigen reactie niet serieus. Door er zo luchtig over te doen WEET je dat hij het een volgende keer weer vergeet om jou in te lichten._hazewind schreef: ↑25-03-2018 11:15Haha, toen hij thuiskwam heb ik heel luchtig hem nog even gevraagd of hij me er voortaan van kan verwittigen als hij zijn benen gaat strekken.
"Ja, maar je had mij toch ook even kunnen bellen als je klaar bent met werk?"
"Dat heb ik gedaan, twee keer."
"oh... niet gezien"
Je hebt dus nu twee keuzes: of je gaat niet meer in de stress schieten als hij weer een keer zonder bericht wegblijft, of, je gaat nog eens een stevig gesprek met hem aan om eens goed duidelijk te maken dat dit gedrag niet kan en jij hiervan in de stresse schiet.
