Relaties
alle pijlers
Ik ben een slechte dochter
woensdag 6 juni 2018 om 20:18
Althans, dat vindt mijn moeder. Ik doe niets goed, lieg de hele boel bij elkaar, ze kan niet met mij praten, ik zit onder de plak bij m'n partner, ik doe nooit iets voor haar en zo kan ik nog wel even zo doorgaan. En weten jullie, als je het maar vaak genoeg hoort dan ga je het zelf geloven. Een tijdje terug heb ik hulp gezocht omdat ik het allemaal niet meer trok maar dat heeft niet echt geholpen. Adviezen als kom voor jezelf op, noet op in gaan, ik heb ze allemaal ter harte genomen en opgevolgd met als enige resultaat, nog meer ruzie. Al die urenlange preken, het constant in de grond trappen, ik weet het gewoon echt niet meer.
woensdag 6 juni 2018 om 21:41
Weet je ook waarom ze er zo van overtuigd is dat het slecht met je zal aflopen? Heeft ze daar een reden voor?itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 20:46Mijn moeder doet alles uit bezorgdheid, zegt ze. Ze is er zo van overtuigd dat het slecht mij mij zal aflopen en probeert me daaar keer op keer voor te behoeden.
Ik bedoel, die opmerking zou ik kunnen begrijpen als je bijvoorbeeld mishandeld wordt door je vriend, of gok/koop/drugsverslaafd bent. Wat is haar reden?
woensdag 6 juni 2018 om 21:46
Heel goed!itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 21:38Ik heb even heel kort gelezen wat cognitieve gedragstherapie inhoudt, misschien is dit idd iets voor mij. Ik ga er morgen nog wat meer info over opzoeken.
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Hij kwam en zag dat het kut was
woensdag 6 juni 2018 om 21:51
Zeg jij het maar. Waarom vraag je daar niet naar? Ik vind het nare vernederende opmerkingen van je moeder en daar mag je gerust op doorvragen. Wie weet zet het haar aan het denken.itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 21:47Ik zou het eerlijk waar niet weten. Ik wordt niet mishandeld, ben niet verslaafd aan wat dan ook, heb gewoon een baan (maar als ik m'n moeder moet geloven dan vlieg ik er nog eens uit) geen schulden dus zeg het maar.
Maar waarschijnlijker is dat je blijft trekken aan een dood paard. Wil je dat? Gun je jezelf niet meer dan dat?
woensdag 6 juni 2018 om 22:04
Stap uit de slachtofferrol en neem het heft in eigen handen. De kans dat je moeder uit het niets gaat veranderen is minimaal; dus het is aan jou om een verandering in gang te zetten.
Uit je paar posts lijkt het erop dat je slecht je grenzen kan bewaken, en dat je loyaliteit ten kosten gaat van jezelf. Waar is je eigenwaarde? Wat ligt voor jou de grens, en wat zijn de normen en waarden waar jij naar handelt en waarvan jij ook verwacht dat anderen naar handelen?
(Ik heb overigens uiteindelijk het contact verbroken. Ik kon niet komen tot een manier van contact waarin we beiden konden blijven vasthouden aan onze kernwaarden)
Uit je paar posts lijkt het erop dat je slecht je grenzen kan bewaken, en dat je loyaliteit ten kosten gaat van jezelf. Waar is je eigenwaarde? Wat ligt voor jou de grens, en wat zijn de normen en waarden waar jij naar handelt en waarvan jij ook verwacht dat anderen naar handelen?
(Ik heb overigens uiteindelijk het contact verbroken. Ik kon niet komen tot een manier van contact waarin we beiden konden blijven vasthouden aan onze kernwaarden)
woensdag 6 juni 2018 om 22:13
Las later dat je moeder bij je in de straat is komen wonen. Maar als de onderlinge verhoudingen al dermate slecht zijn en je moeder haar woede op jou afreageert, dan is het een ongezonde situatie om bij elkaar in de straat te wonen. Je ziet, hoort en weet immers alles van elkaar. Is verhuizen naar elders een optie voor je? Letterlijk en figuurlijk afstand nemen van je moeder en het contact op een laag pitje zitten (of als het nodig is, tijdelijk stopzetten?)itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 21:17Afstand nemen is praktisch gezien ook moeilijk, we wonen bij elkaar in de straat.
Goed te lezen dat je open staat voor therapie en zelfreflectie.
kleppeboxx wijzigde dit bericht op 06-06-2018 22:41
Reden: correctie
Reden: correctie
60.43% gewijzigd
woensdag 6 juni 2018 om 22:20
Sjees zeg..... zodra ze weer begint met een monoloog over door haar veronderstelde waarheden direct opstaan, gedag zeggen en haar melden dat je hier niet meer naar luistert. Als zij hier niet over praat natuurlijk gezellig koetjes en kalfjes bespreken en koffie leuten. Maar zodra ze wel begint dus weggaan. Dit volhouden en even zo goed wel blijven langs komen. Net doen of je dus gek bent in deze. Je echt niet meer laten verleiden om uitleg te geven waarom je zo handelt want dat heb je echt te vaak gedaan. En het alleen nog maar gaan doen.
enn wijzigde dit bericht op 06-06-2018 22:24
0.09% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 6 juni 2018 om 22:24
Als het idd nergens op slaat en jouw partner behandelt jou met respect en waardigheid waarom dan nog luisteren naar een oude vrouw die het allemaal beter weet? Ze was en is jouw moeder maar dat zegt nog niet dat ze zomaar alles kan en mag zeggen. Daar gebruikt ze het topic hier op viva maar voor genaamd: schrijf hier wat je eigenlijk wil zeggen maar niet doet.itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 22:00Ik heb er wel eens naar gevraagd en dan komt ze met allerlei dingen waar ze zich druk om maakt maar die gewoon nergens op slaan.
Jij bent geen kind meer van haar want je bent verdrie van middelbare leeftijd en jij hebt dus grenzen te stellen.
enn wijzigde dit bericht op 06-06-2018 22:27
3.92% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 6 juni 2018 om 22:26
Maaaaaaar.... dat brengt me wel op het volgende vraag : Blijkbaar kan jij als 45 jarige, jouw moeder geen grenzen bieden maar dit lukt jou bij jouw partner wel? Hoe dan?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 6 juni 2018 om 22:45
En bij man?itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 22:36Dat vraag ok mezelf al zo lang af. Wat maakt dat ik geen grenzen kan stellen bij haar? Angst voor afwijzing, het weer fout doen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 6 juni 2018 om 22:59
Grenzen stellen naar je moeder is ook hartstikke lastig. Zeker als je nog hoopt dat het weer goed komt, en het blijft toch je moeder. Maar je moeder 'gebruikt' je om zichzelf beter te voelen. Misschien doet ze het niet eens bewust, en weet ze niet hoe ze anders met je om moet gaan. Misschien is ze eigenlijk doodsbang dat ze je kwijtraakt. Maar wat de reden ook is, haar manier is alleen in haar belang, niet het jouwe.
Ik denk dat je in eerste instantie zult moeten accepteren dat een betere band niet mogelijk is, dat je moeder niet de moeder zal worden die jij wilt hebben. Dat is heel moeilijk, maar het is niet anders.
En cognitieve gedragstherapie lijkt me ook ontzettend goed advies. Omdat je haar niet kan ontwijken, zal het je helpen om beter met haar om te gaan, en je minder je door haar te laten beïnvloeden. Eigenlijk moet je een soort rots worden waar al haar opmerkingen op af stoten. Je kan haar niet veranderen, maar wel jezelf.
Ik denk dat je in eerste instantie zult moeten accepteren dat een betere band niet mogelijk is, dat je moeder niet de moeder zal worden die jij wilt hebben. Dat is heel moeilijk, maar het is niet anders.
En cognitieve gedragstherapie lijkt me ook ontzettend goed advies. Omdat je haar niet kan ontwijken, zal het je helpen om beter met haar om te gaan, en je minder je door haar te laten beïnvloeden. Eigenlijk moet je een soort rots worden waar al haar opmerkingen op af stoten. Je kan haar niet veranderen, maar wel jezelf.
woensdag 6 juni 2018 om 23:23
Je moeder lijkt narcistisch...itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 20:48Ik probeer het contact al zoveel mogelijk te beperken maar ook dat is niet goed, dan kijk ik weer nooit naar haar om.
woensdag 6 juni 2018 om 23:29
Ik denk ook dat je eenmaal moet accepteren hoe jullie relatie is. En het is nu aan jezelf wat jij hiermee wilt. Hoe wil je nu verder en hoe wil je verder in de toekomst.
Je kan haar namelijk niet veranderen en als jij vervolgens alles al heb geprobeerd, of dat nu praten is of ruzie maken. Dan is het enige wat jij kan doen hoe je hiermee omgaat. Heel veel succes! Het lijkt me niet makkelijk maar wel belangrijk om in te zien dat je geen mensen niet of nauwelijks om je heen moet hebben die alleen maar energie kost.
Je kan haar namelijk niet veranderen en als jij vervolgens alles al heb geprobeerd, of dat nu praten is of ruzie maken. Dan is het enige wat jij kan doen hoe je hiermee omgaat. Heel veel succes! Het lijkt me niet makkelijk maar wel belangrijk om in te zien dat je geen mensen niet of nauwelijks om je heen moet hebben die alleen maar energie kost.
woensdag 6 juni 2018 om 23:42
Het gaat niet veranderen, sterker nog het wordt alleen maar erger naarmate ze ouder worden. Ten minste bij mij wel. Hier al zoveel gesprekken over gehad met haar. Ik heb ook therapie gehad. Ik heb geleerd mijn grenzen aan te geven want daar had ik moeite mee (ben te soft!). Ik ga niet meer met haar in discussie. Als ik wat zeg is het niet goed als ik niks zeg wordt ze ook boos. Ook wij kunnen het leuk hebben samen. Maar door dit alles ben ik op slot gegaan. Heel jammer dat je dus niet meer met je verhaal of zorgen bij je moeder terecht kan maar het is niet anders. Bij mij begon het toen ik ongeveer 16 was en ik was blij toen ik het huis uit was. Ik ben met opzet een stukje verder gaan wonen maar het gaat gewoon door. En het is niet zo extreem als bij jou maar ze heeft altijd commentaar. Over het huishouden, over welke vriendinnen ik heb, over hoe ik eruit zie...
Ik heb haar zelfs een keer mijn huis uitgezet omdat ze tekeer ging terwijl ik had aangegeven veel pijn in mijn lijf te hebben op dat moment en dat we het er beter een andere keer over konden hebben. Ze raast gewoon door. Ik kon er niet meer tegen. En het is allemaal goed bedoeld zegt ze.
Dus geef zelf je grenzen aan. Kies voor jezelf, zij gaat niet veranderen.
Ik heb haar zelfs een keer mijn huis uitgezet omdat ze tekeer ging terwijl ik had aangegeven veel pijn in mijn lijf te hebben op dat moment en dat we het er beter een andere keer over konden hebben. Ze raast gewoon door. Ik kon er niet meer tegen. En het is allemaal goed bedoeld zegt ze.
Dus geef zelf je grenzen aan. Kies voor jezelf, zij gaat niet veranderen.
, zo herkenbaar wat je schrijft.
donderdag 7 juni 2018 om 08:29
Echt, verbreek het contact. Desnoods in de eerste instantie tijdelijk. Je moet echt even uit deze situatie. En ga met jezelf aan de slag idd, dit vreet je op.
Je gaat je waarschijnlijk eerst heel erg schuldig voelen en aan jezelf twijfelen of je dit wel kan maken maar dat wordt vanzelf minder.
Denk aan jezelf
Je gaat je waarschijnlijk eerst heel erg schuldig voelen en aan jezelf twijfelen of je dit wel kan maken maar dat wordt vanzelf minder.
Denk aan jezelf
donderdag 7 juni 2018 om 09:31
Dan wordt het mss tijd om nogmaals naar de psycholoog te gaan en aan jezelf (en voor jezelf) te gaan werken......die moeder-dochter relatie die jij voor ogen hebt komt er echt niet. Hoe graag jij dat ook wilt en hoe je ook je best doet!!itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 21:29Ik heb een poosje bij een psycholoog gelopen maar blijkbaar wil ik zo graag en normale moeder-dochter relatie dat ik het tegen beter weten ik toch blijf proberen.
Helaas..........herkenbaar verhaal, lange weg, moeilijk om mee te maken. Inmiddels geen contact meer........en wat geeft dat een rust!!!!!
donderdag 7 juni 2018 om 09:46
