Relaties
alle pijlers
Ik ben een slechte dochter
woensdag 6 juni 2018 om 20:18
Althans, dat vindt mijn moeder. Ik doe niets goed, lieg de hele boel bij elkaar, ze kan niet met mij praten, ik zit onder de plak bij m'n partner, ik doe nooit iets voor haar en zo kan ik nog wel even zo doorgaan. En weten jullie, als je het maar vaak genoeg hoort dan ga je het zelf geloven. Een tijdje terug heb ik hulp gezocht omdat ik het allemaal niet meer trok maar dat heeft niet echt geholpen. Adviezen als kom voor jezelf op, noet op in gaan, ik heb ze allemaal ter harte genomen en opgevolgd met als enige resultaat, nog meer ruzie. Al die urenlange preken, het constant in de grond trappen, ik weet het gewoon echt niet meer.
donderdag 7 juni 2018 om 10:01
Die dus idd. Je moeder gaat niet meer veranderen. Dus of jij gaat erin mee en laat over je grenzen denderen of je pikt het niet meer.Goudenregen82 schreef: ↑07-06-2018 09:31Dan wordt het mss tijd om nogmaals naar de psycholoog te gaan en aan jezelf (en voor jezelf) te gaan werken......die moeder-dochter relatie die jij voor ogen hebt komt er echt niet. Hoe graag jij dat ook wilt en hoe je ook je best doet!!
Helaas..........herkenbaar verhaal, lange weg, moeilijk om mee te maken. Inmiddels geen contact meer........en wat geeft dat een rust!!!!!
Het is overigens of ik mijn eigen verhaal lees hier hoor.
Maar ik trap ondertussen niet meer in dat gemanipuleer. Breken doe ik nog niet, maar ik zit er niet ver meer van af
donderdag 7 juni 2018 om 10:50
Dat je overal ja opzeg dat kan ik nog wel geloven. Aangezien als je slecht grenzen kan stellen is dat vaak niet bij 1 persoon maar een onderdeel van hoe je algemeen bent.
Maar hoe je moeder doet kan je alleen zelf de kop indrukken door weg te lopen uit de situatie, dus duidelijk aangeven dat je haar gedrag niet accepteert doet ze het wel gewoon de deur uitlopen. En ook al woont ze in je straat iemand negeren kan altijd gewoon doen of je haar niet ziet doen duizende mensen normaal ook op straat
. En als ze op straat begint te schreeuwen ofzo ook gewoon negeren zij is dan het gekke mens. Maar zolang jij haar macht geeft om je te kwetsen gebruik ze deze macht. En als jij er niet meer op reageerde dan is ze deze macht kwijt. En dan word het kiezen of delen voor haar een gewone relatie met haar dochter of geen relatie met haar dochter.
Maar hoe je moeder doet kan je alleen zelf de kop indrukken door weg te lopen uit de situatie, dus duidelijk aangeven dat je haar gedrag niet accepteert doet ze het wel gewoon de deur uitlopen. En ook al woont ze in je straat iemand negeren kan altijd gewoon doen of je haar niet ziet doen duizende mensen normaal ook op straat
. En als ze op straat begint te schreeuwen ofzo ook gewoon negeren zij is dan het gekke mens. Maar zolang jij haar macht geeft om je te kwetsen gebruik ze deze macht. En als jij er niet meer op reageerde dan is ze deze macht kwijt. En dan word het kiezen of delen voor haar een gewone relatie met haar dochter of geen relatie met haar dochter.
donderdag 7 juni 2018 om 11:18
Je moeder is geestesziek. Ik zou haar ook zo behandelen en haar woorden niet meer zo serieus nemen. Ze wordt ziek en gaat dood zodra je een andere mening hebt? Je weet zelf ook wel dat dat niet zo is, dus zeg dat ook tegen jezelf.itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 21:12Klein houden is wel een goede omschrijving denk ik. Doe ik wat zij zegt dan is er niets aan de hand maar o wee als ik het anders doe of een andere mening heb, dan zijn de rapen gaar, ben ik de slechte dochter en heeft zij het vreselijk slecht getroffen met een kind als ik. Prompt wordt ze dan ook ziek en wil ze dood.
Spreek niet meer met haar over dingen die je dwars zitten of beslissingen die je gaat nemen. Houd het gesprek oppervlakkig; koetjes en kalfjes. Als zij begint over verwijten dat je niet vaak genoeg langskomt: " Ik ben er nu toch?" of als ze klaagt dat je haar niets meer verteld: "
Ik vertel je toch over (iets oppervlakkigs)?". Ga niet mee in haar negativiteit, maar probeer het positieve van de situatie te benoemen. Als je persoonlijke dingen wilt bespreken met je vader; doe dat dan wanneer zij er niet bij is. Bijvoorbeeld per telefoon of ga samen met je vader een kopje koffie drinken. Betrek je vader bij hoe je je voelt onder haar verwijten en dreiging.
Het is een moeilijk situatie waarin je altijd bezig bent met evenwicht houden op een koord. Maar je moet bedenken dat je eigen welzijn altijd voor dat van haar gaat. Probeer ook een lotgenoten hulpgroep te vinden via internet of de huisarts. Zij zullen je gevoelens herkennen en hun manieren om ermee om te gaan zullen je meer helpen dan simpelweg stoppen met contact hebben, als jij dat niet kan.
Breken met een van je ouders betekent vaak dat je met meer mensen dan alleen die ouder breekt. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat nog een veel te grote stap is voor jou. Maar let altijd op je eigen welzijn, en zet het contact op een laag vuurtje als het teveel voor je wordt.
Succes!
donderdag 7 juni 2018 om 11:27
Eerder een doodsbange, ziekelijk onzekere oude vrouw met teveel tijd om over haar dochter na te denken.
Niet iedereen is een narcist. Ik kan ook zeggen dat ze niet bizarre wanen heeft, aangezien ze overtuigd is van zaken die niet waar zijn. Schiet niemand wat mee op.
donderdag 7 juni 2018 om 11:44
Je bent niet realistisch over de band die je met je moeder hebt. Jullie zitten in een ongezonde relatie, dat wordt nooit meer waar je op hoopt. Probeer te accepteren dat jou moeder nou eenmaal zo is. Dat maakt het makkelijker om je niet te laten raken.
Hoe praat ze trouwens tegen anderen over jou? Sommige moeders geven hun kinderen voortdurend kritiek, terwijl ze tegen anderen wel hun trots kunnen uiten.
Hoe praat ze trouwens tegen anderen over jou? Sommige moeders geven hun kinderen voortdurend kritiek, terwijl ze tegen anderen wel hun trots kunnen uiten.
donderdag 7 juni 2018 om 19:45
"Mam, ik kan mijn eigen boontjes doppen, ik ben een volwassen vrouw van 43 jaar en ik wil dat je dat respectert. Ik wil niet dat je zo tegen mij praat. Als je niet normaal met mij kan praten dan vertrek ik weer." Natuurlijk wordt zij boos "Mam, ik ben een volwassen vrouw, dit is de laatste keer dat ik het zeg, als je niet normaal tegen mij kan praten dan vertrek ik." En als dat niet lukt, dan vertrek je. Volgende keer beter. En dan doe je het op dezelfde manier.itsuptoyou schreef: ↑06-06-2018 21:17Afstand nemen is praktisch gezien ook moeilijk, we wonen bij elkaar in de straat.
Het klinkt in je posts alsof je alle onrust en ruzie wil vermijden, maar dat lukt natuurlijk niet. Er is geen oplossing die niet eerst voor pijn, onrust, boosheid en angst gaat zorgen. Je schrijft ook dat je een tijd geen contact hebt gehad en dat dat alleen voor onrust bij je zorgde, maar dat is toch logisch? De spagaat waar je in zit is duidelijk en pijnlijk, ze vernedert je en kleineert je, maar tegelijkertijd is ze je moeder, weet je dat ze van je houdt en dat ze alles voor je zal doen (schrijf je). Contact helemaal verbreken betekent ook een enorm gat, een leegte waar een warme, liefdevolle moederfiguur had moeten staan. Dan voel je nóg harder wat je eigenlijk mist. Natuurlijk brengt dat dus onrust met zich mee!
Jij moet grenzen stellen aan haar. En het is belangrijk om dat te doen vóórdat je overkookt van woede, want dan lukt het niet meer op een redelijke manier. Zij gaat natuurlijk alle kanten op stuiteren, helaas is het nodig dat jij de volwassene blijft ondanks dat zij de moeder is. En dat kan je, want je bent 43 jaar
dat betekent niet dat het makkelijk is of goed zal voelen, als het zo goed zou voelen had je het allang gedaan. Maar het is wel nodig. Heb je kinderen? Zou je iemand zo over ze heen laten lopen? Dan ook niet bij jezelf toelaten. Bescherm jezelf.
zondag 10 juni 2018 om 14:49
tu1nhek, bedankt voor je lieve reactie, doet me goed. Helaas heb ik op het wel of niet verbreken van het contact geen invloed meer, het grenzen stellen is volledig verkeerd uitgepakt, mijn moeder heeft inmiddels alle contact verbroken 
. Ik probeer er zo goed en zo kwaad als het gaat mee te dealen, maar het doet pijn. En het is niet alleen dit waar ik mee te dealen heb, mijn moeder is inmiddels ook een zwartmaak campagne in de straat gestart.
. Ik probeer er zo goed en zo kwaad als het gaat mee te dealen, maar het doet pijn. En het is niet alleen dit waar ik mee te dealen heb, mijn moeder is inmiddels ook een zwartmaak campagne in de straat gestart.
zondag 10 juni 2018 om 15:03
Je moeder geeft je zo te lezen een silent treatment om je te straffen voor het feit dat je haar niet blind gehoorzaamd doordat je grenzen stelt. Dat is ze niet gewend van je en dat wil je ook niet van je pikken.
Ook is ze een smear campagn gestart tegen iedereen die het maar wil horen, want jij zit in haar ogen fout en zij is het onschuldige slachtoffer van haar ondankbare dochter.
Zo zorgt ze er ook voor dat niemand jou meer gelooft want mensen denken vaak dat waar rook is ook vuur is.
Je kunt hier beter niet tegenin gaan en gewoon kalm blijven. Dan staat zij voor gek met haar kwaadsprekerij.
Ook kun je beter geen contact met haar opnemen, want dan heeft zij in haar ogen gewonnen en verwacht ze dat jij je hok weer ingaat.
Laat het gebrek aan contact dus even voor wat het is en ga met therapie aan jezelf werken, zodat je je grenzen bij haar kunt bewaken en ook niet meer zoveel last hebt van haar dwingelanderij.
Wie weet kun je dan later verder op niveau van koetjes en kalfjes of wie weet vind je het wel heerlijk rustig zonder haar negativiteit.
Sterkte
Ook is ze een smear campagn gestart tegen iedereen die het maar wil horen, want jij zit in haar ogen fout en zij is het onschuldige slachtoffer van haar ondankbare dochter.
Zo zorgt ze er ook voor dat niemand jou meer gelooft want mensen denken vaak dat waar rook is ook vuur is.
Je kunt hier beter niet tegenin gaan en gewoon kalm blijven. Dan staat zij voor gek met haar kwaadsprekerij.
Ook kun je beter geen contact met haar opnemen, want dan heeft zij in haar ogen gewonnen en verwacht ze dat jij je hok weer ingaat.
Laat het gebrek aan contact dus even voor wat het is en ga met therapie aan jezelf werken, zodat je je grenzen bij haar kunt bewaken en ook niet meer zoveel last hebt van haar dwingelanderij.
Wie weet kun je dan later verder op niveau van koetjes en kalfjes of wie weet vind je het wel heerlijk rustig zonder haar negativiteit.
Sterkte
zondag 10 juni 2018 om 15:07
Probeer het naast je neer te leggen.itsuptoyou schreef: ↑10-06-2018 14:49tu1nhek, bedankt voor je lieve reactie, doet me goed. Helaas heb ik op het wel of niet verbreken van het contact geen invloed meer, het grenzen stellen is volledig verkeerd uitgepakt, mijn moeder heeft inmiddels alle contact verbroken
Je moeder wil je in de macht houden en dat is nu mislukt dus gaat ze als een kleinkind om haar heen slaan dat iemand haar lievelings speelgoed kapot heeft gemaakt terwijl zij dit zelf heeft gedaan.
En de mensen die jouw en je man kennen weten wel beter en de mensen die je moeder geloven kennen jouw niet en zijn de moeite niet waard om te leren kennen.
zondag 10 juni 2018 om 15:17
Mijn moeder heeft een hele manipulatieve manier van doen, waar ik twintig jaar geleden nog erg gevoelig voor was. Uiteindelijk heb ik toendertijd het contact een tijdje verbroken, zodat ik bij kon komen en de boel daarna weer op een rijtje kreeg (ook via therapie).
Na een tijd hebben we het contact weer opgepakt maar natuurlijk bleef ze manipulatief (en mij het gevoel geven dat ik niet deed wat zij wilde en dus niet ok was of egoïstisch of raar, etc).
Ik ben toen voet bij stuk gaan houden en heb me inmiddels volledig bekwaamd tot het van me af laten glijden van dat soort opmerkingen.
Als je nu het gevoel hebt dat je er niet tegen bestand bent, neem dan pauze in dit contact. Dat kan een paar weken zijn of een paar jaar. Dat voel je zelf wel. Maar probeer eerst zelf sterker te worden.
Kap het gesprek af als ze onredelijke dingen gaat zeggen of loop gewoon weg.
Wat zij doet, is niet normaal om te zeggen tegen een (volwassen...neem ik aan?) Kind.
Na een tijd hebben we het contact weer opgepakt maar natuurlijk bleef ze manipulatief (en mij het gevoel geven dat ik niet deed wat zij wilde en dus niet ok was of egoïstisch of raar, etc).
Ik ben toen voet bij stuk gaan houden en heb me inmiddels volledig bekwaamd tot het van me af laten glijden van dat soort opmerkingen.
Als je nu het gevoel hebt dat je er niet tegen bestand bent, neem dan pauze in dit contact. Dat kan een paar weken zijn of een paar jaar. Dat voel je zelf wel. Maar probeer eerst zelf sterker te worden.
Kap het gesprek af als ze onredelijke dingen gaat zeggen of loop gewoon weg.
Wat zij doet, is niet normaal om te zeggen tegen een (volwassen...neem ik aan?) Kind.
zondag 10 juni 2018 om 15:38
Rot voor je, dat ten eerste.itsuptoyou schreef: ↑10-06-2018 14:49tu1nhek, bedankt voor je lieve reactie, doet me goed. Helaas heb ik op het wel of niet verbreken van het contact geen invloed meer, het grenzen stellen is volledig verkeerd uitgepakt, mijn moeder heeft inmiddels alle contact verbroken
Maar het is in dit geval misschien ook heel positief dat je moeder die beslissing heeft genomen.
Hierdoor krijg jij de kans om met je eigen sores in het reine te komen.
Die zwartmaak campagne? Bekijk het als een actie van een iemand die woest om zich heen slaat om zij haar zin niet krijgt.
Het is tijdelijk.
Geef het geen voeding. Hoe moeilijk ook, negeer de nieuwsgierige blikken van de mensen in de straat.
Je bent aan niemand verantwoording schuldig. Als je geknipt en geschoren wordt, moet je stil zitten zegt men. En daar ben ik het mee eens. Hoe stiller jij zit, hoe eerder de klus geklaard is.
Hou je hoofd hoog en glimlach vriendelijk terug. Geef omstanders niet de kans om er ook iets van te vinden. Je zult je best gefrustreerd voelen maar je schiet er echt niets mee op als je ook kwaad wordt en de zwartmakingen gaat pareren. Niks beters dan het leed van een ander en mensen smullen nou eenmal daarvan want het leidt ze af van hun eigen sores.
Maak het leefbaar voor jezelf en je gezin. Dan is het zo snel mogelijk voorbij.
Heel veel succes en sterkte
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Hij kwam en zag dat het kut was
zondag 10 juni 2018 om 16:44
Goeie reacties staan er hier tussen.
Tuurlijk heb je hier verdriet van maar het zou ook zomaar een periode van tot rust komen voor je kunnen worden.
En dat is misschien toch wel heel erg nodig voor je.
Superflauw dat je moeder zo'n laster over je gaat verspreiden, maar even serieus, zou een normale moeder dat doen over haar kind? Nee toch zeker?
Ik hoop echt voor je dat je tot rust mag komen.
Tuurlijk heb je hier verdriet van maar het zou ook zomaar een periode van tot rust komen voor je kunnen worden.
En dat is misschien toch wel heel erg nodig voor je.
Superflauw dat je moeder zo'n laster over je gaat verspreiden, maar even serieus, zou een normale moeder dat doen over haar kind? Nee toch zeker?
Ik hoop echt voor je dat je tot rust mag komen.
zondag 10 juni 2018 om 16:47
ik kan je maar een tip geven en dat is: Geef geen overwegingen maar alleen de uitkomst als een feit. Als je niet wilt doen wat zij wil dan zeg je nee. Als ze vraagt waarom dan zeg je: Daar heb ik geen zin in. Vermijd iedere discussie over het hoe en waarom, want die komt uiteindelijk neer op haar belang tegenover het jouwe en die verlies je als welwillend persoon altijd van een manipulant.
Dus of het nu gaat om jouw gedrag dat moet veranderen, dat je op zondag langs moet komen terwijl jij alleen op zaterdag kan, het gesprek dat je met haar moet voeren over jouw slechte karakter: Nee mam, daar heb ik geen zin in.
Blijven herhalen, en handelen naar je eigen beslissing. Dus niet komen op zondag, van onderwerp veranderen of vertrekken. Maar nooit over in discussie gaan.
Edit: had nog niet gelezen dat het contact verbroken is. Nou ja, mijn tip is misschien nog van nut voor anderen.
Dus of het nu gaat om jouw gedrag dat moet veranderen, dat je op zondag langs moet komen terwijl jij alleen op zaterdag kan, het gesprek dat je met haar moet voeren over jouw slechte karakter: Nee mam, daar heb ik geen zin in.
Blijven herhalen, en handelen naar je eigen beslissing. Dus niet komen op zondag, van onderwerp veranderen of vertrekken. Maar nooit over in discussie gaan.
Edit: had nog niet gelezen dat het contact verbroken is. Nou ja, mijn tip is misschien nog van nut voor anderen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
zondag 10 juni 2018 om 17:13
Dat zou ik idd ook overwegen. Ik heb op de hoek bij mijn ouders gewoond, voelde me vreselijk gecontroleerd. En liet mijn hoofd in die tijd nog hangen.Bloody_Mary schreef: ↑10-06-2018 17:11Wat is je moeder ziekelijk manipulatief.. is het niet beter voor jou om verder weg te gaan wonen?
zondag 10 juni 2018 om 19:05
Ik heb je een privebericht gestuurd maar weet niet of het goed is gegaan.
Herken je je hierin?
https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/koude-ouder/
Of deze?
http://www.openoog.com/narc.html
Als dat zo is, is het goed om hierover met je huisarts te gaan praten.
Er staan hier al goede adviezen maar dit probleem los je niet zomaar zelf alleen op. Het scheelt al heel veel als je erover gaat lezen want dan ga inzien wat de kern van het probleem is. Troost je met het idee dat jij niet de enige bent die hiermee worstelt! Het komt zoveel voor en je bent niet “gek” maar je moeder!
Herken je je hierin?
https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/koude-ouder/
Of deze?
http://www.openoog.com/narc.html
Als dat zo is, is het goed om hierover met je huisarts te gaan praten.
Er staan hier al goede adviezen maar dit probleem los je niet zomaar zelf alleen op. Het scheelt al heel veel als je erover gaat lezen want dan ga inzien wat de kern van het probleem is. Troost je met het idee dat jij niet de enige bent die hiermee worstelt! Het komt zoveel voor en je bent niet “gek” maar je moeder!
zondag 10 juni 2018 om 19:37
Helemaal eens met iris1969,
En ook ik vind dit gedrag van je moeder narcistisch klinken.
Dat ze nu kwaad over je spreekt, grote kans dat ze over een tijdje ( en jij niet reageert op dit gedrag) heel zielig gaat doen waardoor anderen zo n medelijden met haar krijgen en zij jou zien als ondankbare dochter. En jij je enorm schuldig gaat voelen.
Trap er niet in. Blijf bij jezelf.
Hoe staat je partner er trouwens in? Steunt hij je? Want steun heb je nu hard nodig!
Heb je broers zussen?
En hoe was het contact met haar in je jeugdjaren?
Veel sterkte!
En ook ik vind dit gedrag van je moeder narcistisch klinken.
Dat ze nu kwaad over je spreekt, grote kans dat ze over een tijdje ( en jij niet reageert op dit gedrag) heel zielig gaat doen waardoor anderen zo n medelijden met haar krijgen en zij jou zien als ondankbare dochter. En jij je enorm schuldig gaat voelen.
Trap er niet in. Blijf bij jezelf.
Hoe staat je partner er trouwens in? Steunt hij je? Want steun heb je nu hard nodig!
Heb je broers zussen?
En hoe was het contact met haar in je jeugdjaren?
Veel sterkte!
zondag 10 juni 2018 om 19:49
Mijn partner steunt mij aan alle kanten, hij heeft wel aagegeven nu helemaal klaar te zijn met mijn moeder, ze hoeft van hem niets meer te verwachten.
Helaas geen broers en zussen. Ondanks hoe de situatie nu is heb ik toch een fijne jeugd gehad, alhoewel de band met mijn moeder toen ook niet heel hecht was.
Helaas geen broers en zussen. Ondanks hoe de situatie nu is heb ik toch een fijne jeugd gehad, alhoewel de band met mijn moeder toen ook niet heel hecht was.
zondag 10 juni 2018 om 19:57
Heel fijn dat je partner zo achter je staat. Heb je echt nodig, want je zal nog veel zwakkere momenten krijgen omdat ze veel op je (schuld)gevoel zal gaan inspelen. Dan heb je iemand nodig die de situatie ook goed kent maar het van een afstand/feitelijk kan benaderen.
Het is heeel moeilijk allemaal, maar probeer nu door te zetten. Ik ben er ook doorheen gegaan en heb nu nog wel contact maar heel oppervlakkig. En ze eist me niet meer op. Zo is het perfect.
Maar heeft wel tijd nodig.
Waarschijnlijk had ze veel controle over je als kind?
Het is heeel moeilijk allemaal, maar probeer nu door te zetten. Ik ben er ook doorheen gegaan en heb nu nog wel contact maar heel oppervlakkig. En ze eist me niet meer op. Zo is het perfect.
Maar heeft wel tijd nodig.
Waarschijnlijk had ze veel controle over je als kind?
