Werk & Studie
alle pijlers
Werken met ADD
maandag 4 juni 2018 om 21:02
Ik weet sinds kort dat ik ADD heb. Wring me al m'n hele werkende leven in allerlei bochten om het werkbaar te houden, maar met een stempel erop kan ik iets gerichter zoeken. Laten we maar een positieve draai aan dit 'hokje' geven 
Het lijkt me fijn om ervaringen te delen.
Voor degenen die ook ADD hebben of iemand daarmee kennen: wat voor werk doen jullie en vooral ook hoe? Hoe houdt je het werkbaar en heb je veel/weinig last van de mensen (en hun meningen/gedragingen) om je heen?
Het lijkt me fijn om ervaringen te delen.
Voor degenen die ook ADD hebben of iemand daarmee kennen: wat voor werk doen jullie en vooral ook hoe? Hoe houdt je het werkbaar en heb je veel/weinig last van de mensen (en hun meningen/gedragingen) om je heen?
femke09 wijzigde dit bericht op 06-06-2018 08:25
0.31% gewijzigd
donderdag 21 juni 2018 om 19:57
Hmm ja, van mijn hyperfocus moest ik het over het algemeen niet hebben bij mijn studie. Ik weet dat er niet mijn ware interesse ligt, die ligt veel meer bij taal dan wat ik heb gedaan. Taal heb je wel nodig voor mijn vakgebied, maar vaak genoeg denk ik tegenwoordig: ik krijg het gewoon niet voor mekaar om dit nog langer te lezen. Maar met andere longreads heb ik dat minder vaak.
Tijdens mijn stages ben ik bij besprekingen zo vaak afgedwaald dat ik op een gegeven moment geen flauw benul had van waar het over ging. Ik was dan over heel andere dingen aan het nadenken, alsof ik wegdroomde
Doei Pippi Langkous!
donderdag 21 juni 2018 om 21:51
Hoi,
Toch maar weer een keer ingelogd. Wat een herkenning om dit te lezen! Ik zit op dit moment aan het begin van een hulpverleningstraject. Diagnose is er al een tijdje maar ik zit nu op het punt dat ik denk dat mijn gedrag/ aandoening/ chaos/ of wat dan ook, voor serieuze problemen kunnen gaan zorgen.
Ik ben nu verschillende merken en doseringen van medicatie aan het proberen. Ook ga ik handvatten krijgen om onder andere beter te leren plannen dmv groepstherapie. Al heb ik zelf niet het gevoel dat dit voldoende is. Ik vind het heel moeilijk om mijn hulpvraag te formuleren en dus aan te geven welke hulp ik zoek. Hebben jullie hulp gehad voor andere problemen buiten de praktische zaken?
Ik wil zelf graag weten waarom ik bepaalde dingen doe of juist niet doe.
In theorie weet ik hoe alles beter kan gaan. In de praktijk lukt het me niet om me er toe te zetten of maar heel even omdat het dan toch te veel energie kost. Ligt dat echt aan add/adhd? Of heb ik het nooit goed geleerd of heb ik gewoon echt geen doorzettingsvermogen. Ik snap gewoon niet waarom andere mensen het wel lukt. Of is dat nep en zakken ze thuis op de bank in elkaar.
Voor de praktische zaken krijg ik straks hulp maar ik heb eigenlijk geen idee waar ik met mijn andere vragen terecht kan. Van mijn huidige psycholoog krijg ik niet echt antwoord. Misschien hebben jullie wel een paar antwoorden voor mij
Toch maar weer een keer ingelogd. Wat een herkenning om dit te lezen! Ik zit op dit moment aan het begin van een hulpverleningstraject. Diagnose is er al een tijdje maar ik zit nu op het punt dat ik denk dat mijn gedrag/ aandoening/ chaos/ of wat dan ook, voor serieuze problemen kunnen gaan zorgen.
Ik ben nu verschillende merken en doseringen van medicatie aan het proberen. Ook ga ik handvatten krijgen om onder andere beter te leren plannen dmv groepstherapie. Al heb ik zelf niet het gevoel dat dit voldoende is. Ik vind het heel moeilijk om mijn hulpvraag te formuleren en dus aan te geven welke hulp ik zoek. Hebben jullie hulp gehad voor andere problemen buiten de praktische zaken?
Ik wil zelf graag weten waarom ik bepaalde dingen doe of juist niet doe.
In theorie weet ik hoe alles beter kan gaan. In de praktijk lukt het me niet om me er toe te zetten of maar heel even omdat het dan toch te veel energie kost. Ligt dat echt aan add/adhd? Of heb ik het nooit goed geleerd of heb ik gewoon echt geen doorzettingsvermogen. Ik snap gewoon niet waarom andere mensen het wel lukt. Of is dat nep en zakken ze thuis op de bank in elkaar.
Voor de praktische zaken krijg ik straks hulp maar ik heb eigenlijk geen idee waar ik met mijn andere vragen terecht kan. Van mijn huidige psycholoog krijg ik niet echt antwoord. Misschien hebben jullie wel een paar antwoorden voor mij
donderdag 21 juni 2018 om 22:00
Geen echte antwoorden (ik ben tenslotte ook alleen maar ervaringsdeskundige), maar ik geloof niet direct in een gebrek aan doorzettingsvermogen. Je er niet toe kunnen zetten hoort er inderdaad bij. Hoe vaak heb ik wel niet geroepen om een splintertje 'just do it' mentaliteit, omdat ik dacht dat het me daaraan ontbrak. Ik begrijp nu pas waar dat vandaan komt.Limonello18 schreef: ↑21-06-2018 21:51Ik wil zelf graag weten waarom ik bepaalde dingen doe of juist niet doe.
In theorie weet ik hoe alles beter kan gaan. In de praktijk lukt het me niet om me er toe te zetten of maar heel even omdat het dan toch te veel energie kost. Ligt dat echt aan add/adhd? Of heb ik het nooit goed geleerd of heb ik gewoon echt geen doorzettingsvermogen. Ik snap gewoon niet waarom andere mensen het wel lukt. Of is dat nep en zakken ze thuis op de bank in elkaar.
Voor de praktische zaken krijg ik straks hulp maar ik heb eigenlijk geen idee waar ik met mijn andere vragen terecht kan. Van mijn huidige psycholoog krijg ik niet echt antwoord. Misschien hebben jullie wel een paar antwoorden voor mij
Pre-intake ging prima, voelde goed. Nou ja, gevoel, daar ga ik juist aan werken
leven vanuit het gevoel, want voelen en weten/denken staan bij mij los van elkaar. Is zoiets voor jullie ook herkenbaar?
zondag 24 juni 2018 om 12:44
Hier ook vermoedelijk ADD. Na diagnose bij één van mijn kinderen herken ik ook heel veel bij mijzelf.
Op dit moment loop ik weer eens heel erg vast in mijn werk. We zijn op noangs verhuis naar een nieuw pand en zitten nu in een kantoortuin in plaats van het in een afgesloten 2- persoons kantoortje.
Er komt werkelijk niets uit mijn handen. Ik ben iedere vorm van overzicht kwijt en ik ben dood ongelukkig in mijn werk, waar ik een half jaar geleden nog heel erg productief was en ook erg blij met mijn baan.
Of ik mij ga laten testen om tot een formele diagnose te komen weet ik niet. Ik ben bang om nooit meer aan het werk te komen als ik weet dat er iets metij is en ik dit moet vermelden bij een sollicitatie.
Op dit moment loop ik weer eens heel erg vast in mijn werk. We zijn op noangs verhuis naar een nieuw pand en zitten nu in een kantoortuin in plaats van het in een afgesloten 2- persoons kantoortje.
Er komt werkelijk niets uit mijn handen. Ik ben iedere vorm van overzicht kwijt en ik ben dood ongelukkig in mijn werk, waar ik een half jaar geleden nog heel erg productief was en ook erg blij met mijn baan.
Of ik mij ga laten testen om tot een formele diagnose te komen weet ik niet. Ik ben bang om nooit meer aan het werk te komen als ik weet dat er iets metij is en ik dit moet vermelden bij een sollicitatie.
zondag 24 juni 2018 om 13:01
Je zou dit ook eens aan kunnen kaarten bij je leidinggevende, die wil ook dat zijn of haar team zo fijn mogelijk kan werken. Hoef je add helemaal niet te benoemen, maar gewoon aangeven dat je op deze manier je werk niet goed kunt doen.perzikboom6 schreef: ↑24-06-2018 12:44Hier ook vermoedelijk ADD. Na diagnose bij één van mijn kinderen herken ik ook heel veel bij mijzelf.
Op dit moment loop ik weer eens heel erg vast in mijn werk. We zijn op noangs verhuis naar een nieuw pand en zitten nu in een kantoortuin in plaats van het in een afgesloten 2- persoons kantoortje.
Er komt werkelijk niets uit mijn handen. Ik ben iedere vorm van overzicht kwijt en ik ben dood ongelukkig in mijn werk, waar ik een half jaar geleden nog heel erg productief was en ook erg blij met mijn baan.
Of ik mij ga laten testen om tot een formele diagnose te komen weet ik niet. Ik ben bang om nooit meer aan het werk te komen als ik weet dat er iets metij is en ik dit moet vermelden bij een sollicitatie.
Meestal zijn er wel hokjes toch, voor degene die geconcentreerd willen werken. Althans, dat is mijn ervaring. Wellicht kun je daar afspraken over maken? Of een fijne plek langs de muur, waardoor je zo min mogelijk afleiding hebt en dat icm een noisecancelling koptelefoon.
zondag 24 juni 2018 om 13:15
Als jij op banen solliciteert waar je dus geen/minder problemen hebt met je ADHD hoef je het niet te melden hoor, ik zou er dan wel voor kiezen om niet te solliciteren op werk waar je dus problemen kan krijgen. Ik kan bijvoorbeeld totaal niet tegen veel herhalende werkzaamheden of werk waarbij ik veel alleen ben. Dan ga ik dus niet solliciteren bij een magazijn of een baan waarbij ik 90% van de tijd thuis zou werken.perzikboom6 schreef: ↑24-06-2018 12:44Of ik mij ga laten testen om tot een formele diagnose te komen weet ik niet. Ik ben bang om nooit meer aan het werk te komen als ik weet dat er iets metij is en ik dit moet vermelden bij een sollicitatie.
Valhalla! Where the brave may live Forever!
zondag 24 juni 2018 om 14:09
Nee, ik slikte de medicatie al ver voor ik kinderen kreeg en therapie heb ik maar kort gehad. Ik had meer baat bij praktische begeleiding en dat was al enige tijd afgerond. Ik liep vast tijdens mijn studie jaren geleden en ben toen hulp gaan zoeken en gediagnosticeerd middels onderzoek door een psychiater bij de GGZ.ronja_de_roversdochter schreef: ↑21-06-2018 19:52Bij mij hebben kinderen het niet echt verbeterd het gestructureerd leven. Zou het ook kunnen dat de medicijnen je daarbij hebben geholpen of therapie? En hoe ben jij achter je ADD gekomen/of hoe ben je gediagnosticeerd?
Mag ik vragen waarom het bij jou niet tot een verbetering heeft geleid?
Wij hebben in veel grotere mate een vast dagritme gekregen: de kinderen zijn of op een redelijke tijd wakker of moeten naar school, 's avonds moeten ze op een redelijke tijd een voedzame maaltijd krijgen en op tijd naar bed. Voor ik kinderen had kon ik makkelijk om 9 uur nog een keer bedenken dat ik nog niet had gegeten bijvoorbeeld om daarna tot 1 uur 's nachts door te werken. Nu ik kinderen heb, kan dat niet meer, dus doe ik het niet meer. Ze hebben mij echt een vast ritme gegeven, waar ik me eerst erg tegen verzette, maar wat mij en mijn man eigenlijk ontzettend goed doet. Dingen gaan daardoor veel meer vanzelf. Ook schoonmaken, opruimen, sporten. Alles heeft nu vaste momenten, want er moet bijvoorbeeld oppas geregeld worden en ik kan mijn kinderen niet zonder kleding naar school laten gaan.
maandag 25 juni 2018 om 09:08
Je hoeft bij solliciteren niet te vermelden dat je add hebt. Je word aangenomen op je kwaliteiten. Add heeft ook veel positieve kanten. Je kan nu wel aangeven welke werk omstandigheden er voor zorgen dat je zeer goed werkt en welke niet. Een bedrijfsarts kan je hier ook eventueel mee helpen.
Vroeger had ik nog een beetje ritme. Nu met kinderen niet. Hun en mijn ritme matchen niet. Daardoor gaat er veel mis en dan krijg je onrustige en driftige kinderen. En dat zorgt bij mij voor nog meer chaos. En zo is het cirkeltje weer rond.
Vroeger had ik nog een beetje ritme. Nu met kinderen niet. Hun en mijn ritme matchen niet. Daardoor gaat er veel mis en dan krijg je onrustige en driftige kinderen. En dat zorgt bij mij voor nog meer chaos. En zo is het cirkeltje weer rond.
maandag 25 juni 2018 om 10:53
Ik heb nog nooit gehoord dat je verplicht bent om te melden dat je AD(H)D hebt bij een sollicitatie? Wat Limoncello zegt vind ik ook een belangrijk: focus bij een gesprek op de positieve kanten (kwaliteiten) van AD(H)D want die zijn er maar genoeg:
- We zijn vaak creatief en denken probleemoplossend
- We kunnen snel (om)schakelen en informatie combineren
- We hebben een goed gevoel voor humor
- We zijn bovengemiddeld empatisch en kijken vanuit verschillende perspectieven
- We komen vaak met nieuwe en verassende/originele ideeën
- Wanneer we aan iets werken wat interessant is, kunnen we hyperfocussen en zijn we echte doorzetters
En zo kan ik nog even wel even doorgaan...kortom: competenties en talenten genoeg om te benoemen
!
- We zijn vaak creatief en denken probleemoplossend
- We kunnen snel (om)schakelen en informatie combineren
- We hebben een goed gevoel voor humor
- We zijn bovengemiddeld empatisch en kijken vanuit verschillende perspectieven
- We komen vaak met nieuwe en verassende/originele ideeën
- Wanneer we aan iets werken wat interessant is, kunnen we hyperfocussen en zijn we echte doorzetters
En zo kan ik nog even wel even doorgaan...kortom: competenties en talenten genoeg om te benoemen
!
maandag 25 juni 2018 om 11:08
Ik zou dit niet eens aan mijn ADHD/ADD koppelen, maar gewoon benoemen als kenmerken van mijn persoonlijkheid.Fhemke schreef: ↑25-06-2018 10:53Ik heb nog nooit gehoord dat je verplicht bent om te melden dat je AD(H)D hebt bij een sollicitatie? Wat Limoncello zegt vind ik ook een belangrijk: focus bij een gesprek op de positieve kanten (kwaliteiten) van AD(H)D want die zijn er maar genoeg:
- We zijn vaak creatief en denken probleemoplossend
- We kunnen snel (om)schakelen en informatie combineren
- We hebben een goed gevoel voor humor
- We zijn bovengemiddeld empatisch en kijken vanuit verschillende perspectieven
- We komen vaak met nieuwe en verassende/originele ideeën
- Wanneer we aan iets werken wat interessant is, kunnen we hyperfocussen en zijn we echte doorzetters
En zo kan ik nog even wel even doorgaan...kortom: competenties en talenten genoeg om te benoemen
Valhalla! Where the brave may live Forever!
dinsdag 26 juni 2018 om 02:34
Ik ben ongeveer zo empathisch als een baksteen, maar de rest herken ik mijzelf wel in.
Nu nog zorgen dat ik niet weeeer in een kantoortuin terecht kom met veel te veel afleiding en wellicht komt er weer eens iets uit mijn handen.
Het hebben van meer ritme nu ik kinderen heb herken ik wel. Dan moet je je niet tegen het kinderritme verzetten en vrolijk meedoen met om 8 uur naar bed gaan en om 4 uur weer opstaan. Niet altijd waar ik zin in heb.
Nu nog zorgen dat ik niet weeeer in een kantoortuin terecht kom met veel te veel afleiding en wellicht komt er weer eens iets uit mijn handen.
Het hebben van meer ritme nu ik kinderen heb herken ik wel. Dan moet je je niet tegen het kinderritme verzetten en vrolijk meedoen met om 8 uur naar bed gaan en om 4 uur weer opstaan. Niet altijd waar ik zin in heb.
dinsdag 26 juni 2018 om 05:32
Ik heb ook geen gevoel voor humor, ik snap het juist heel vaak niet. Creatief ben ik ook niet echt, ja, in mn hoofd. Ik kan dus wel bedenken hoe iets eruit moet zien, maar vervolgens kan ik het niet maken. Dat is eerder een frustratie.JulienClerc schreef: ↑25-06-2018 12:04Haha, oja die 'positieve kanten' die zogenaamd elke AD(H)D'er heeft. Ik ben totaal niet creatief en ook niet flexibel, maar iedereen lijkt dat gelijk te denken. Soms wel frustrerend.
Valhalla! Where the brave may live Forever!
dinsdag 26 juni 2018 om 08:09
Dat creatief zijn herken ik dan weer wel. Maar dat staat sowieso bij al dat soort lijstjes, bij elk 'ding'. Man heeft Asperger en zou ook creatief zijn bijvoorbeeld. Is hij trouwens ook, al is het op een hele andere manier dan ik 
Superknap hoe hij van een reeks cijfers, letters en tekens een werkend computerprogramma kan maken omdat hij denkt dat het wel handig is bij iets.
Vandaag de 'grote dag' van een diagnose of niet. Ik merk dat ik gewoon superzenuwachtig ben. Wat als inderdaad blijkt dat ik ADD heb? Maar vooral andersom: wat als ik de diagnose niet krijg? Op de een of andere manier zit ik daar gewoon echt over in ... omdat ik heel vaak gehoord heb 'ach, dat heeft iedereen wel eens' of zo.
Superknap hoe hij van een reeks cijfers, letters en tekens een werkend computerprogramma kan maken omdat hij denkt dat het wel handig is bij iets.Vandaag de 'grote dag' van een diagnose of niet. Ik merk dat ik gewoon superzenuwachtig ben. Wat als inderdaad blijkt dat ik ADD heb? Maar vooral andersom: wat als ik de diagnose niet krijg? Op de een of andere manier zit ik daar gewoon echt over in ... omdat ik heel vaak gehoord heb 'ach, dat heeft iedereen wel eens' of zo.
dinsdag 26 juni 2018 om 09:07
schattigmeisje schreef: ↑26-06-2018 08:09Vandaag de 'grote dag' van een diagnose of niet. Ik merk dat ik gewoon superzenuwachtig ben. Wat als inderdaad blijkt dat ik ADD heb? Maar vooral andersom: wat als ik de diagnose niet krijg? Op de een of andere manier zit ik daar gewoon echt over in ... omdat ik heel vaak gehoord heb 'ach, dat heeft iedereen wel eens' of zo.
Spannend vandaag! Ik herken je twijfels wel, heel goed zelfs, ik heb mezelf namelijk altijd een aansteller gevonden op dat soort gebieden ("een ander kan dat toch ook??"), dus daarom blij met de diagnose (gevalletje 'zie je nu wel'), je 'mag' dan van jezelf accepteren dat je bent wie je bent.
Ze testen je niet voor niets, een kern van waarheid zal er dus zeker wel in zitten. Afwachten maar. Laat je weten wat de uitkomst is?
dinsdag 26 juni 2018 om 09:09
Wat ik ervan begrepen heb, wordt creatief hier ook wel uitgelegd als 'op een andere manier naar de wereld kijken', out of the box denken. En niet zo zeer het creatief zijn als in fröbelen. Dus juist dat je in je hoofd kunt bedenken hoe iets eruit moet zien, is het soort creativiteit dat bedoeld wordt
dinsdag 26 juni 2018 om 09:13
Dat ik niet 'vanuit mijn gevoel' leef, moge duidelijk zijn. Heb gisteravond de eerste online cursussessie afgerond en die hebben me nu al in grote verwarring achtergelaten 
Je hebt vijf basisemoties (boos, bang, blij, bedroefd en walging) en alle andere emoties kun je aan deze vijf koppelen. Ik dacht terug aan hoe ik me vaak voel als ik op mijn werk in een dip beland. Ik voel dan vanalles (frustratie, opgekropte energie, tranen) maar wat is dat dan? Ik kon niet aanwijzen of dat dan boos of bang of misschien bedroefd was (blij in ieder geval niet
). Denk uiteindelijk toch overwegend boos of zo.
Haha, in ieder geval is die e-cursus niet voor niks. In juli heb ik geloof ik afspraken staan met de psycholoog om dit te bespreken. Helderheid welkom!
Je hebt vijf basisemoties (boos, bang, blij, bedroefd en walging) en alle andere emoties kun je aan deze vijf koppelen. Ik dacht terug aan hoe ik me vaak voel als ik op mijn werk in een dip beland. Ik voel dan vanalles (frustratie, opgekropte energie, tranen) maar wat is dat dan? Ik kon niet aanwijzen of dat dan boos of bang of misschien bedroefd was (blij in ieder geval niet
). Denk uiteindelijk toch overwegend boos of zo. Haha, in ieder geval is die e-cursus niet voor niks. In juli heb ik geloof ik afspraken staan met de psycholoog om dit te bespreken. Helderheid welkom!
dinsdag 26 juni 2018 om 09:27
Heb nog niet alles gelezen, wat ik zo snel even heb gescrold: veel herkenning. Ik heb wel een diagnose ADD, maar in de tijd dat ik de psychiater bezocht (alleen omdat ik zelf dacht ADD te hebben en medicatie wilde proberen) leed ik ook aan chronisch slaapgebrek door onze jongste zoon, die vanaf zijn geboorte al slecht sliep. Dat in combinatie met een druk gezin met twee kleintjes dicht op elkaar en werk, zal ook meegespeeld hebben in mijn klachten. Ik heb medicatie geprobeerd, maar dat hielp weinig. Ik kon het niet in mijn systeem krijgen om de methylfenidaat regelmatig in te nemen, de psychiater had toen gewoon al voor moeten stellen om naar langwerkende te gaan. Ik heb ook nog, op mijn eigen voorstel, dexamfetamine gebruikt, maar daar sliep ik nog slechter van. Ik heb drie kwart jaar maar vier uurtjes per nacht gemiddeld geslapen. Niet bepaald bevorderlijk voor de concentratie natuurlijk... Enfin, inmiddels slik ik al jaren geen pilletjes meer (mijn zoons wel, heel soms pik ik er eentje van als ik echt niet tot werken kom en wel moet).
Mijn grote probleem is denkkracht (veel) versus daadkracht (weinig). Ik heb sterke prikkels nodig om tot iets te komen, vaak 'negatieve'; ik móet deadlines hebben, anders gebeurt er niets. Maar ik moet wel zelf kunnen bepalen wanneer ik werk. Ik heb jaren voor een kleine belangenvereniging gewerkt, daar kon ik mijn tijd grotendeels zelf indelen en ook vanuit huis werken, daarom hield ik het jaar 9 jaar vol. Inmiddels werk ik alweer 10 jaar zelfstandig. Ik ga naar opdrachten toe, dat is uiteraard op afspraak en duurt meestal een paar uur, bij de klant, en de rest vul ik zelf in. Er zijn altijd deadlines. Bij twee van mijn opdrachtgevers zijn die niet 'hard' en dan rek ik ze dus ook altijd weer op, daar word ik zelf helemaal tureluurs van, maar zo werkt het kennelijk. Ik heb nu uit mezelf wel afspraken met hen daarover gemaakt, maar omdat ik weet dat ze het er zo nauw niet mee nemen, hou ik me er ook weer niet aan. Als ik dát toch eens zou kunnen veranderen, dat zou heerlijk zijn, maar inmiddels weet ik wel dat ik gewoon zo ben. Accepteren is beter.
Als er echt harde afspraken zijn, kom ik die altijd na. Klanten teleurstellen of geen geld krijgen, is voor mij echt een no-go. Dat is voor mij dus een heel sterke motivatieprikkel. Ik denk dat het daar vooral om draait, bij iedereen maar zeker als je ADD hebt: vind uit wat werkt voor jou en laat je niet (te veel) leiden door 'hoe het hoort'.
Ik kan zelf wel erg jaloers zijn op mensen die zich zonder probleem urenlang kunnen bezighouden met werk dat ze niet per se leuk vinden. Dat zou ik ook willen, maar ik weet dat dat er niet in zit. Zeker vrij saai werk fragmenteer ik zo veel mogelijk, terwijl ik tegelijkertijd denk: als ik nou 'gewoon' even door kan pakken, dan ben ik er met een paar uurtjes van af. Maar dat hou ik dan niet vol, dan dwaal ik continu af. Ik doe ook nooit méér aan het huishouden dan wanneer ik een saaie klus heb, haha.
Ook zou ik er zo gelukkig mee zijn als ik vaker daadwerkelijk dingen zou doen, die ik bedenk en/of me voorneem. Voorbeeld: in de woonkamer staan twee bureaus, waar laptops op staan en waar de kinderen aan zitten. Die bureaus zijn inmiddels versleten. Ik heb nieuwe gekocht, na lang aandringen heeft mijn man ze in elkaar gesleuteld (hij is net zo), en nu staan die ook in de kamer. Maar de oude zijn nog niet weg. Dat kan bij ons rustig weken zo blijven staan.
We hebben heel veel achterstallig schilderwerk. Mijn neef (volgens mij ook ADD) is zelfstandig schilder en is vorig jaar langs geweest om te bekijken wat er moet gebeuren; hij zou een prijsopgave geven. Nog niets ontvangen. Het is letterlijk een jaar geleden, want dat was ook in juni. Het gebrek aan net schilderwerk is mij dagelijks een doorn in het oog, maar toch lukt het niet er zelf iets aan te doen. Ja, oké, laatst contact gehad met een andere schilder, maar tijdens dat contact voelde ik aan mijn water dat het niet goed zat, dus niet door laten gaan.
Mijn grote probleem is denkkracht (veel) versus daadkracht (weinig). Ik heb sterke prikkels nodig om tot iets te komen, vaak 'negatieve'; ik móet deadlines hebben, anders gebeurt er niets. Maar ik moet wel zelf kunnen bepalen wanneer ik werk. Ik heb jaren voor een kleine belangenvereniging gewerkt, daar kon ik mijn tijd grotendeels zelf indelen en ook vanuit huis werken, daarom hield ik het jaar 9 jaar vol. Inmiddels werk ik alweer 10 jaar zelfstandig. Ik ga naar opdrachten toe, dat is uiteraard op afspraak en duurt meestal een paar uur, bij de klant, en de rest vul ik zelf in. Er zijn altijd deadlines. Bij twee van mijn opdrachtgevers zijn die niet 'hard' en dan rek ik ze dus ook altijd weer op, daar word ik zelf helemaal tureluurs van, maar zo werkt het kennelijk. Ik heb nu uit mezelf wel afspraken met hen daarover gemaakt, maar omdat ik weet dat ze het er zo nauw niet mee nemen, hou ik me er ook weer niet aan. Als ik dát toch eens zou kunnen veranderen, dat zou heerlijk zijn, maar inmiddels weet ik wel dat ik gewoon zo ben. Accepteren is beter.
Als er echt harde afspraken zijn, kom ik die altijd na. Klanten teleurstellen of geen geld krijgen, is voor mij echt een no-go. Dat is voor mij dus een heel sterke motivatieprikkel. Ik denk dat het daar vooral om draait, bij iedereen maar zeker als je ADD hebt: vind uit wat werkt voor jou en laat je niet (te veel) leiden door 'hoe het hoort'.
Ik kan zelf wel erg jaloers zijn op mensen die zich zonder probleem urenlang kunnen bezighouden met werk dat ze niet per se leuk vinden. Dat zou ik ook willen, maar ik weet dat dat er niet in zit. Zeker vrij saai werk fragmenteer ik zo veel mogelijk, terwijl ik tegelijkertijd denk: als ik nou 'gewoon' even door kan pakken, dan ben ik er met een paar uurtjes van af. Maar dat hou ik dan niet vol, dan dwaal ik continu af. Ik doe ook nooit méér aan het huishouden dan wanneer ik een saaie klus heb, haha.
Ook zou ik er zo gelukkig mee zijn als ik vaker daadwerkelijk dingen zou doen, die ik bedenk en/of me voorneem. Voorbeeld: in de woonkamer staan twee bureaus, waar laptops op staan en waar de kinderen aan zitten. Die bureaus zijn inmiddels versleten. Ik heb nieuwe gekocht, na lang aandringen heeft mijn man ze in elkaar gesleuteld (hij is net zo), en nu staan die ook in de kamer. Maar de oude zijn nog niet weg. Dat kan bij ons rustig weken zo blijven staan.
We hebben heel veel achterstallig schilderwerk. Mijn neef (volgens mij ook ADD) is zelfstandig schilder en is vorig jaar langs geweest om te bekijken wat er moet gebeuren; hij zou een prijsopgave geven. Nog niets ontvangen. Het is letterlijk een jaar geleden, want dat was ook in juni. Het gebrek aan net schilderwerk is mij dagelijks een doorn in het oog, maar toch lukt het niet er zelf iets aan te doen. Ja, oké, laatst contact gehad met een andere schilder, maar tijdens dat contact voelde ik aan mijn water dat het niet goed zat, dus niet door laten gaan.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 26 juni 2018 om 09:37
Yella78 schreef: ↑26-06-2018 09:27Heb nog niet alles gelezen, wat ik zo snel even heb gescrold: veel herkenning. Ik heb wel een diagnose ADD, maar in de tijd dat ik de psychiater bezocht (alleen omdat ik zelf dacht ADD te hebben en medicatie wilde proberen) leed ik ook aan chronisch slaapgebrek door onze jongste zoon, die vanaf zijn geboorte al slecht sliep. Dat in combinatie met een druk gezin met twee kleintjes dicht op elkaar en werk, zal ook meegespeeld hebben in mijn klachten. Ik heb medicatie geprobeerd, maar dat hielp weinig. Ik kon het niet in mijn systeem krijgen om de methylfenidaat regelmatig in te nemen, de psychiater had toen gewoon al voor moeten stellen om naar langwerkende te gaan. Ik heb ook nog, op mijn eigen voorstel, dexamfetamine gebruikt, maar daar sliep ik nog slechter van. Ik heb drie kwart jaar maar vier uurtjes per nacht gemiddeld geslapen. Niet bepaald bevorderlijk voor de concentratie natuurlijk... Enfin, inmiddels slik ik al jaren geen pilletjes meer (mijn zoons wel, heel soms pik ik er eentje van als ik echt niet tot werken kom en wel moet).
Mijn grote probleem is denkkracht (veel) versus daadkracht (weinig). Ik heb sterke prikkels nodig om tot iets te komen, vaak 'negatieve'; ik móet deadlines hebben, anders gebeurt er niets. Maar ik moet wel zelf kunnen bepalen wanneer ik werk. Ik heb jaren voor een kleine belangenvereniging gewerkt, daar kon ik mijn tijd grotendeels zelf indelen en ook vanuit huis werken, daarom hield ik het jaar 9 jaar vol. Inmiddels werk ik alweer 10 jaar zelfstandig. Ik ga naar opdrachten toe, dat is uiteraard op afspraak en duurt meestal een paar uur, bij de klant, en de rest vul ik zelf in. Er zijn altijd deadlines. Bij twee van mijn opdrachtgevers zijn die niet 'hard' en dan rek ik ze dus ook altijd weer op, daar word ik zelf helemaal tureluurs van, maar zo werkt het kennelijk. Ik heb nu uit mezelf wel afspraken met hen daarover gemaakt, maar omdat ik weet dat ze het er zo nauw niet mee nemen, hou ik me er ook weer niet aan. Als ik dát toch eens zou kunnen veranderen, dat zou heerlijk zijn, maar inmiddels weet ik wel dat ik gewoon zo ben. Accepteren is beter.
Als er echt harde afspraken zijn, kom ik die altijd na. Klanten teleurstellen of geen geld krijgen, is voor mij echt een no-go. Dat is voor mij dus een heel sterke motivatieprikkel. Ik denk dat het daar vooral om draait, bij iedereen maar zeker als je ADD hebt: vind uit wat werkt voor jou en laat je niet (te veel) leiden door 'hoe het hoort'.
Ik kan zelf wel erg jaloers zijn op mensen die zich zonder probleem urenlang kunnen bezighouden met werk dat ze niet per se leuk vinden. Dat zou ik ook willen, maar ik weet dat dat er niet in zit. Zeker vrij saai werk fragmenteer ik zo veel mogelijk, terwijl ik tegelijkertijd denk: als ik nou 'gewoon' even door kan pakken, dan ben ik er met een paar uurtjes van af. Maar dat hou ik dan niet vol, dan dwaal ik continu af. Ik doe ook nooit méér aan het huishouden dan wanneer ik een saaie klus heb, haha.
Ook zou ik er zo gelukkig mee zijn als ik vaker daadwerkelijk dingen zou doen, die ik bedenk en/of me voorneem. Voorbeeld: in de woonkamer staan twee bureaus, waar laptops op staan en waar de kinderen aan zitten. Die bureaus zijn inmiddels versleten. Ik heb nieuwe gekocht, na lang aandringen heeft mijn man ze in elkaar gesleuteld (hij is net zo), en nu staan die ook in de kamer. Maar de oude zijn nog niet weg. Dat kan bij ons rustig weken zo blijven staan.
We hebben heel veel achterstallig schilderwerk. Mijn neef (volgens mij ook ADD) is zelfstandig schilder en is vorig jaar langs geweest om te bekijken wat er moet gebeuren; hij zou een prijsopgave geven. Nog niets ontvangen. Het is letterlijk een jaar geleden, want dat was ook in juni. Het gebrek aan net schilderwerk is mij dagelijks een doorn in het oog, maar toch lukt het niet er zelf iets aan te doen. Ja, oké, laatst contact gehad met een andere schilder, maar tijdens dat contact voelde ik aan mijn water dat het niet goed zat, dus niet door laten gaan.
Haha, zó herkenbaar dit!
dinsdag 26 juni 2018 om 09:44
Hoi hoi, ik ben er bijna zeker van dat ik ADD heb. Vorige week viel dit kwartje, wat een openbaring. Ik heb mijn verhaal opgeschreven, en wil mijn verhaal graag met jullie delen. Hieraan staat ook hoe dat ging met opleiding en werk. Werk nu als zelfstandige. https://www.psycholoog.nl/blog/jeej-ik-heb-add/
dinsdag 26 juni 2018 om 20:03
Nou, bij deze, ik hoor eigenlijk niet bij 'de club', want ik heb geen ADD 
Het is nu weer even gezakt, al ben ik echt enorm moe en kwam de spanning er eerst uit met tranen. Want wat nou? Inderdaad, ze testen niet voor niets (dat zeiden ze daar ook, dat het geen ADD is betekent niet dat ik geen klachten heb). Nou vermoedden ze daar autisme, maar daarvoor moet ik ergens anders zijn ... De zoektocht naar welk labeltje past gaat dus door.
Het is nu weer even gezakt, al ben ik echt enorm moe en kwam de spanning er eerst uit met tranen. Want wat nou? Inderdaad, ze testen niet voor niets (dat zeiden ze daar ook, dat het geen ADD is betekent niet dat ik geen klachten heb). Nou vermoedden ze daar autisme, maar daarvoor moet ik ergens anders zijn ... De zoektocht naar welk labeltje past gaat dus door.