Werk & Studie
alle pijlers
Werken met ADD
maandag 4 juni 2018 om 21:02
Ik weet sinds kort dat ik ADD heb. Wring me al m'n hele werkende leven in allerlei bochten om het werkbaar te houden, maar met een stempel erop kan ik iets gerichter zoeken. Laten we maar een positieve draai aan dit 'hokje' geven 
Het lijkt me fijn om ervaringen te delen.
Voor degenen die ook ADD hebben of iemand daarmee kennen: wat voor werk doen jullie en vooral ook hoe? Hoe houdt je het werkbaar en heb je veel/weinig last van de mensen (en hun meningen/gedragingen) om je heen?
Het lijkt me fijn om ervaringen te delen.
Voor degenen die ook ADD hebben of iemand daarmee kennen: wat voor werk doen jullie en vooral ook hoe? Hoe houdt je het werkbaar en heb je veel/weinig last van de mensen (en hun meningen/gedragingen) om je heen?
femke09 wijzigde dit bericht op 06-06-2018 08:25
0.31% gewijzigd
woensdag 27 juni 2018 om 00:49
Er zijn ook raakvlakken, schattigmeisje. Mijn oudste zoon heeft de diagnoses ASS (Asperger) en ADD, mijn jongste kenmerken van ASS en ADD. Bij mijn man (en in zijn familie) zie ik ASS-kenmerken, in mijn familie, met name van moeders kant, ook. En je kunt ook combinaties hebben. Ik zie altijd een struik of boom voor me waar niet één soort vrucht aan groeit, maar veel verschillende, in dit geval kenmerken en eigenschappen van allerlei afko's. Wij zijn met ons gezin daar gaan plukken en ieder heeft een mandje met een eigen combinatie.
Nu de uitdaging er iets van te maken...
Nu de uitdaging er iets van te maken...
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 27 juni 2018 om 08:38
Pff, fijn als je eindelijk weet in welke hoek je het moet zoeken, maar daar gaat zoveel tijd in zitten! Heb je wel een goede doorverwijzing gekregen voor de volgende stap?schattigmeisje schreef: ↑26-06-2018 20:03Nou, bij deze, ik hoor eigenlijk niet bij 'de club', want ik heb geen ADDHet is nu weer even gezakt, al ben ik echt enorm moe en kwam de spanning er eerst uit met tranen. Want wat nou? Inderdaad, ze testen niet voor niets (dat zeiden ze daar ook, dat het geen ADD is betekent niet dat ik geen klachten heb). Nou vermoedden ze daar autisme, maar daarvoor moet ik ergens anders zijn ... De zoektocht naar welk labeltje past gaat dus door.
woensdag 27 juni 2018 om 08:45
Daar heb je helemaal gelijk in.Yella78 schreef: ↑27-06-2018 00:49Er zijn ook raakvlakken, schattigmeisje. Mijn oudste zoon heeft de diagnoses ASS (Asperger) en ADD, mijn jongste kenmerken van ASS en ADD. Bij mijn man (en in zijn familie) zie ik ASS-kenmerken, in mijn familie, met name van moeders kant, ook. En je kunt ook combinaties hebben. Ik zie altijd een struik of boom voor me waar niet één soort vrucht aan groeit, maar veel verschillende, in dit geval kenmerken en eigenschappen van allerlei afko's. Wij zijn met ons gezin daar gaan plukken en ieder heeft een mandje met een eigen combinatie.
Nu de uitdaging er iets van te maken...
Ik merk dat ik wat verder ben dan mijn vader (hij heeft geen diagnose maar vermoedt het vanwege mij); hij blijft nog erg hangen in 'zó vervelend dat dit en dit me niet lukt, zal die ADD wel zijn' terwijl ik al meer zoekende bent naar 'oké, deze situatie kan leiden tot ongewenst gevolg a, wat kan ik inzetten om dit te voorkomen en er een b van te maken'
Blijft lastig allemaal
woensdag 27 juni 2018 om 10:03
Zo herkenbaar, en moet ook lachen om sommige posts.
Ik werk een dag thuis, wat ik daar heerlijk aan vind is dat ik in de pauzes echt rust kan nemen, even plat en alles van me af laten glijden.
Maar als ik naar het toilet moet, dan neem ik in de tussentijd de was mee, zet kopjes in de vaatwasser, doe even een gordijn open, gooi een deken uit het raam. Om erachter te komen dat ik bijna 15 min weg was om naar het toilet te gaan.
Ik vind mijn werk echter heel leuk en het heeft mijn interesse, ik kan me op mijn werk dan ook erg goed concentreren, ondanks veel collega's om me heen.
Ik werk parttime en werk er al een tijd, mijn werk is routine en kan ik ook uitvoeren als ik me minder voel. Omdat ik routine ook echt nodig heb, zal ik ook niet snel een switch maken.
Veel mensen vinden dat ik veel tegelijk doe en het oogt chaotisch, al die verschillende dingen achter elkaar.
Zelf vind ik het gestructureerd, verschillende dingen doen vind ik fijn, maar ik schrijf wel alles in mijn agenda, de wekelijkse muzieklessen van mijn dochter, van/tot hoe laat ik moet werken, dat ik boodschappen moet doen. Echt ALLES schrijf ik op. Verder ga ik echt op tijd naar bed en eet gezond, ik merk het meteen als de rust er niet is.
Ik ben op zich wel benieuwd of jullie ook van school herkennen dat jullie bv extreem slecht waren in geschiedenis en dat soort vakken? Omdat verbanden leggen (voor mij) moeilijk is.
Ik werk een dag thuis, wat ik daar heerlijk aan vind is dat ik in de pauzes echt rust kan nemen, even plat en alles van me af laten glijden.
Maar als ik naar het toilet moet, dan neem ik in de tussentijd de was mee, zet kopjes in de vaatwasser, doe even een gordijn open, gooi een deken uit het raam. Om erachter te komen dat ik bijna 15 min weg was om naar het toilet te gaan.
Ik vind mijn werk echter heel leuk en het heeft mijn interesse, ik kan me op mijn werk dan ook erg goed concentreren, ondanks veel collega's om me heen.
Ik werk parttime en werk er al een tijd, mijn werk is routine en kan ik ook uitvoeren als ik me minder voel. Omdat ik routine ook echt nodig heb, zal ik ook niet snel een switch maken.
Veel mensen vinden dat ik veel tegelijk doe en het oogt chaotisch, al die verschillende dingen achter elkaar.
Zelf vind ik het gestructureerd, verschillende dingen doen vind ik fijn, maar ik schrijf wel alles in mijn agenda, de wekelijkse muzieklessen van mijn dochter, van/tot hoe laat ik moet werken, dat ik boodschappen moet doen. Echt ALLES schrijf ik op. Verder ga ik echt op tijd naar bed en eet gezond, ik merk het meteen als de rust er niet is.
Ik ben op zich wel benieuwd of jullie ook van school herkennen dat jullie bv extreem slecht waren in geschiedenis en dat soort vakken? Omdat verbanden leggen (voor mij) moeilijk is.
woensdag 27 juni 2018 om 10:22
Verbanden leggen is voor mij juist niet moeilijk. Als er maar een logisch verband is kan ik alles onthouden. Maar ik was wel slecht in geschiedenis omdat je zoveel losse feitjes, namen en jaartallen, moet onthouden. Dát kan ik dus totaal niet. Net als topografie, ook een drama.lisa_ schreef: ↑27-06-2018 10:03Zo herkenbaar, en moet ook lachen om sommige posts.
Ik werk een dag thuis, wat ik daar heerlijk aan vind is dat ik in de pauzes echt rust kan nemen, even plat en alles van me af laten glijden.
Maar als ik naar het toilet moet, dan neem ik in de tussentijd de was mee, zet kopjes in de vaatwasser, doe even een gordijn open, gooi een deken uit het raam. Om erachter te komen dat ik bijna 15 min weg was om naar het toilet te gaan.
Ik vind mijn werk echter heel leuk en het heeft mijn interesse, ik kan me op mijn werk dan ook erg goed concentreren, ondanks veel collega's om me heen.
Ik werk parttime en werk er al een tijd, mijn werk is routine en kan ik ook uitvoeren als ik me minder voel. Omdat ik routine ook echt nodig heb, zal ik ook niet snel een switch maken.
Veel mensen vinden dat ik veel tegelijk doe en het oogt chaotisch, al die verschillende dingen achter elkaar.
Zelf vind ik het gestructureerd, verschillende dingen doen vind ik fijn, maar ik schrijf wel alles in mijn agenda, de wekelijkse muzieklessen van mijn dochter, van/tot hoe laat ik moet werken, dat ik boodschappen moet doen. Echt ALLES schrijf ik op. Verder ga ik echt op tijd naar bed en eet gezond, ik merk het meteen als de rust er niet is.
Ik ben op zich wel benieuwd of jullie ook van school herkennen dat jullie bv extreem slecht waren in geschiedenis en dat soort vakken? Omdat verbanden leggen (voor mij) moeilijk is.
Wat je zegt over routinebaan herken ik heel erg. Wilde dat ik me dat gerealiseerd had voor ik mijn routinebaan opzei, omdat ik dacht dat ik toch ook eens iets anders zou moeten doen met mijn leven. Helaas bleek die baan achteraf de kurk onder mijn bestaan en ben ik nu na 5 jaar nog steeds bezig om de boel weer op de rails te krijgen. Wel een hele hoop geleerd over mezelf ondertussen. En een diagnose gekregen.
.
woensdag 27 juni 2018 om 10:36
Impala, misschien is dat het hoor. Al die losse verschillende dingen, aardrijkskunde was ik ook erg slecht in. Ik herken het nu bij de oudste, hij haalt alles door elkaar.
Wat naar dat het je zoveel moeite kost om alles weer op de rails te krijgen. Ik heb zo'n periode jn het verleden gehad en gelukkig gaat het nu goed.
Soms heb je het ook nodig om je eigen grenzen goed te leren kennen. Bij mij dan, ik kan ook veel beter nee zeggen.
Wat naar dat het je zoveel moeite kost om alles weer op de rails te krijgen. Ik heb zo'n periode jn het verleden gehad en gelukkig gaat het nu goed.
Soms heb je het ook nodig om je eigen grenzen goed te leren kennen. Bij mij dan, ik kan ook veel beter nee zeggen.
woensdag 27 juni 2018 om 11:12
Die gaat nog komen. Ze sturen de bevindingen terug naar de huisarts, en die moet dan weer doorverwijzen.
Gaat ook wel goed komen, en zoals al opgemerkt werd: er zijn zeker raakvlakken, in ieder geval in de klachten.
zondag 1 juli 2018 om 07:57
Fijn dat ze wel verder kijken schattigmeisje. Hopelijk hoef je niet te lang te wachten en vooral dat je dadelijk weet waar je kan beginnen met het aanpakken van de problemen.
Ik lees een en al herkenning in dit topic. Ik ben onlangs ook bij een add/adhd praatgroep geweest. Daar ook veel herkenning maar vond het ook een verplichting en dat vond ik niet fijn.
Lisa hoe en wat doe jij dat met opschrijven. Even heel praktische gezien. Ik heb nu een kalender, een papieren agenda, agenda op mijn mobiel. To do lijstjes op papier en digitaal, een planbord en een familie planner. En dat werk niet
Niet heel gek natuurlijk. Heb jij alles in 1 boek? Is het dan niet heel groot. (Zie me zelf al gelijk met een rolkoffer naar het werk gaan in plaats van een handtas)
En hoe houd je het vol om het te blijven invullen
Ik heb heel even een agenda gehad waar ik alles probeerde in te zetten. Maar ik merkte dat als iemand dan mee kon kijken ik me toch schaamde dat iemand ook mijn persoonlijk notities zag. Lekker onzeker weer.
Ik vind mijn werk ook heel leuk. Maar samenwerken is niets voor mij. Hoeft gelukkig ook niet vaak. Andere snappen niets van in mijn ogen hele logische werkwijze. Ik doe ook vrijwilligerswerk samen met een andere add'er. Meestal bakken we er niets van tot de deadline er aan komt dan kunnen we alles aan. Gelukkig begrijpen we elkaar goed en hebben we er veel lol in. Zou ik dit met iemand anders doen dan levert dit alleen maar ergernis op.
Ik lees een en al herkenning in dit topic. Ik ben onlangs ook bij een add/adhd praatgroep geweest. Daar ook veel herkenning maar vond het ook een verplichting en dat vond ik niet fijn.
Lisa hoe en wat doe jij dat met opschrijven. Even heel praktische gezien. Ik heb nu een kalender, een papieren agenda, agenda op mijn mobiel. To do lijstjes op papier en digitaal, een planbord en een familie planner. En dat werk niet
Niet heel gek natuurlijk. Heb jij alles in 1 boek? Is het dan niet heel groot. (Zie me zelf al gelijk met een rolkoffer naar het werk gaan in plaats van een handtas) En hoe houd je het vol om het te blijven invullen
Ik heb heel even een agenda gehad waar ik alles probeerde in te zetten. Maar ik merkte dat als iemand dan mee kon kijken ik me toch schaamde dat iemand ook mijn persoonlijk notities zag. Lekker onzeker weer.
Ik vind mijn werk ook heel leuk. Maar samenwerken is niets voor mij. Hoeft gelukkig ook niet vaak. Andere snappen niets van in mijn ogen hele logische werkwijze. Ik doe ook vrijwilligerswerk samen met een andere add'er. Meestal bakken we er niets van tot de deadline er aan komt dan kunnen we alles aan. Gelukkig begrijpen we elkaar goed en hebben we er veel lol in. Zou ik dit met iemand anders doen dan levert dit alleen maar ergernis op.
zondag 1 juli 2018 om 09:17
Limonello, ik heb alleen een papieren agenda, en ik vergeet ook wel eens wat erin te zetten en dat gaat het ook meteen mis 
Als ik onderweg ben of in een vergadering en ik bedenk me ineens iets, dan zet ik het in notities op m'n tel, en een paar keer per dag bekijk ik wat ik nog vanuit notities in m'n agenda moet zetten.
Ik herken trouwens heel erg dat mensen niet altijd begrijpen van wat ik heel logisch vind in mijn hoofd. Geen idee waarom dat zo zou zijn, omdat ik in te weinig woorden iets probeer duidelijk te maken wat ik al tien keer overdacht heb?
Als ik onderweg ben of in een vergadering en ik bedenk me ineens iets, dan zet ik het in notities op m'n tel, en een paar keer per dag bekijk ik wat ik nog vanuit notities in m'n agenda moet zetten.
Ik herken trouwens heel erg dat mensen niet altijd begrijpen van wat ik heel logisch vind in mijn hoofd. Geen idee waarom dat zo zou zijn, omdat ik in te weinig woorden iets probeer duidelijk te maken wat ik al tien keer overdacht heb?
anoniem_77885 wijzigde dit bericht op 01-07-2018 09:20
0.18% gewijzigd
zondag 1 juli 2018 om 09:20
Ik ben trouwens ook altijd m'n winkelmandje of karretje kwijt in de supermarkt
Dan zet ik hem neer om iets uit een gangpad te halen, en dan zie ik weer andere dingen, en als ik na drie gangpaden weer naar m'n karretje wil, dan ben ik vergeten waar die stond. Soms ben ik echt vijf minuten aan het zoeken
Dan zet ik hem neer om iets uit een gangpad te halen, en dan zie ik weer andere dingen, en als ik na drie gangpaden weer naar m'n karretje wil, dan ben ik vergeten waar die stond. Soms ben ik echt vijf minuten aan het zoeken
maandag 2 juli 2018 om 12:09
Moest 'even' van werk af om iets op te halen. Dat duurde bij elkaar 20 minuten, maar heeft me ruim een uur gekost. Ik kan dan niet meteen weer aan mijn bureau schuiven en verder werken. Moet er weer helemaal in komen. Grr, en het was ook nog voor niets; ik zou een spel krijgen waar ik naar op zoek ben, een man die ik nog van vroeger ken had met zijn moeder geregeld dat ik dat van haar zou krijgen. Kom ik op de afgesproken plek, bleek het spel kwijt. Dat had hij maar even niet geappt. Volgens mij zat hij gewoon om een praatje verlegen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 6 juli 2018 om 07:38
Dat herken ik ook van het in het werk komen. Ik kom altijd een half uurtje eerder en dan wil ik gewoon rondlopen en koffie drinken. Dan scan ik mijn werkzaamheden en doe ik niet dringende dingen, haha. Even wat opruimen en zo. Dan kan ik pas beginnen en doorgaan zonder te veel afgeleid zijn. Ik hoor dan ook regelmatig dat ze het raar vinden dat ik op mijn werk eerst met een pauze begin.
Vandaag ga ik alle agenda en dergelijk bij elkaar leggen en kijken hoe ik dit een geheel kan maken. Van mijn man een mooie grote agenda gekregen. Hij is vrij een gaat helpen. Dit gedeelte zal wel lukken, het blijven gebruiken zal iets lastiger zijn. Ik kan overal vol enthousiasme mee beginnen maar afmaken....
Vandaag ga ik alle agenda en dergelijk bij elkaar leggen en kijken hoe ik dit een geheel kan maken. Van mijn man een mooie grote agenda gekregen. Hij is vrij een gaat helpen. Dit gedeelte zal wel lukken, het blijven gebruiken zal iets lastiger zijn. Ik kan overal vol enthousiasme mee beginnen maar afmaken....
vrijdag 6 juli 2018 om 09:46
Limonello, haha, ik hoop dat het gaat lukken met die agenda
Hier een grote kalender, soms hou ik die goed bij, dan weer ben ik hem vergeten en loop ik ineens een maand achter. De kalender op mijn werk heb ik ook vol gekalkt met aanwijzingen voor privézaken, haha. Daar kijk ik dan toch vaker op.
Ik heb/had bergen reminders in mijn zakelijke agenda staan... sinds vanochtend zijn we overgestapt naar een nieuwe versie en is mijn agenda verdwenen, ontzettend onhandig. Nu maar hopen dat ik niet teveel standaard zaken vergeet.
Werken vind ik lastig. Enerzijds wil ik graag afgeleid worden, anderzijds is juist mij afleiden funest voor de productiviteit...
Ik kom laat op gang, maar áls ik dan bezig ben, dan ga ik het liefst ook gewoon door. Dus zit ik bijtijds op mijn werkplek, verdoe een heleboel tijd en wanneer het tijd is om naar huis te gaan, begin ik pas op stoom te komen en blijf ik dus langer zitten, zodat ik toch nog genoeg nuttigs heb gedaan.
Ik moet mezelf echt eens aan gaan leren om eerder in een flow te komen, dat scheelt een hoop tijd, haha.
Hier een grote kalender, soms hou ik die goed bij, dan weer ben ik hem vergeten en loop ik ineens een maand achter. De kalender op mijn werk heb ik ook vol gekalkt met aanwijzingen voor privézaken, haha. Daar kijk ik dan toch vaker op.
Ik heb/had bergen reminders in mijn zakelijke agenda staan... sinds vanochtend zijn we overgestapt naar een nieuwe versie en is mijn agenda verdwenen, ontzettend onhandig. Nu maar hopen dat ik niet teveel standaard zaken vergeet.
Werken vind ik lastig. Enerzijds wil ik graag afgeleid worden, anderzijds is juist mij afleiden funest voor de productiviteit...
Ik kom laat op gang, maar áls ik dan bezig ben, dan ga ik het liefst ook gewoon door. Dus zit ik bijtijds op mijn werkplek, verdoe een heleboel tijd en wanneer het tijd is om naar huis te gaan, begin ik pas op stoom te komen en blijf ik dus langer zitten, zodat ik toch nog genoeg nuttigs heb gedaan.
Ik moet mezelf echt eens aan gaan leren om eerder in een flow te komen, dat scheelt een hoop tijd, haha.
vrijdag 6 juli 2018 om 18:45
Als jullie over zijn gestapt naar een nieuwe versie van Office/Outlook zou je even kunnen kijken of je agenda wel aangevinkt staat. Dat bleek bij ons niet standaard te zijn.
Valhalla! Where the brave may live Forever!
(en ik ben oud)
zaterdag 7 juli 2018 om 19:51
Helaas, daar ben ik nog niet achter. Ik hoop er iets aan te hebben door dit bij de psycholoog te bespreken. En als die tips heeft, dit ook delen met mijn collega's, dan kunnen die me helpen.
Ik heb dat nu al met een collega, die weet dat ik dingen onnodig naar achter schuif...die loopt dus zekerheidshalve een dag voor de deadline naar binnen om naar mijn werk te vragen wat bij mij 'oeps, ja, ga ik meteen doen!' veroorzaakt. Niet helemaal ideaal, maar hij mist zijn deadlines niet meer door mijn manier van werken.
zaterdag 7 juli 2018 om 19:52
zondag 8 juli 2018 om 15:55
Hier een vriend met ADD. Grappig feitje misschien dat mijn ex ook ADD had. Blijkbaar val ik erop? Nee, dat is maar gekheid, maar er zit misschien wel een kern van waarheid in. Zowel bij mijn ex als huidige vriend herken ik sommige dingen behoorlijk en weet daardoor ook precies hoe ik ermee om moet gaan. Blijkbaar vertoon ik dus zelf ook ADD trekjes? Maar ik functioneer prima en heb dus geen zin om het uit te zoeken, het hindert me niet.
Nu ik samenwoon met mijn vriend wel wat 'aanpassingen' in huis gedaan om het voor hem wat makkelijker te maken. Ik houd braaf een weekplanning bij (maar stiekem is die ook voor mezelf, ik heb dat overzicht en die structuur echt nodig), ik maak elke dag als ik naar mijn werk ga een briefje met huishoudelijke taken voor mijn vriend zodat hij dat kan afstrepen (hij werkt vooral avond en weekend, vandaar).
Ook maken we voor het boodschappen doen een lijstje, zonder lijstje naar de supermarkt is teveel prikkels, teveel keuzes, en dat wordt dan ruzie.
Mijn vriend doet werk waarbij hij alleen een laptop nodig heeft, en dus ook in bed of op de bank kan werken. In de praktijk is zijn productiviteit dan behoorlijk laag. Daarom hebben we nu een echte werkplek met bureau en stoel ingericht richting de muur, waar dus veel minder prikkels zijn.
Nu ik samenwoon met mijn vriend wel wat 'aanpassingen' in huis gedaan om het voor hem wat makkelijker te maken. Ik houd braaf een weekplanning bij (maar stiekem is die ook voor mezelf, ik heb dat overzicht en die structuur echt nodig), ik maak elke dag als ik naar mijn werk ga een briefje met huishoudelijke taken voor mijn vriend zodat hij dat kan afstrepen (hij werkt vooral avond en weekend, vandaar).
Ook maken we voor het boodschappen doen een lijstje, zonder lijstje naar de supermarkt is teveel prikkels, teveel keuzes, en dat wordt dan ruzie.
Mijn vriend doet werk waarbij hij alleen een laptop nodig heeft, en dus ook in bed of op de bank kan werken. In de praktijk is zijn productiviteit dan behoorlijk laag. Daarom hebben we nu een echte werkplek met bureau en stoel ingericht richting de muur, waar dus veel minder prikkels zijn.
zondag 8 juli 2018 om 17:16
femke09 schreef: ↑04-06-2018 21:02Ik weet sinds kort dat ik ADD heb. Wring me al m'n hele werkende leven in allerlei bochten om het werkbaar te houden, maar met een stempel erop kan ik iets gerichter zoeken. Laten we maar een positieve draai aan dit 'hokje' geven
Het lijkt me fijn om ervaringen te delen.
Voor degenen die ook ADD hebben of iemand daarmee kennen: wat voor werk doen jullie en vooral ook hoe? Hoe houdt je het werkbaar en heb je veel/weinig last van de mensen (en hun meningen/gedragingen) om je heen?
Mijn partner is een ADD-er. Hij werkt als koerier, inmiddels al ruim 18 jaar bij dezelfde werkgever.
Wat hem helpt in dit geval, is dat het altijd druk is, er tijdsdruk achter zit, en dat hij echt heel bewust
met z'n werk bezig moet zijn. Er is nooit sprake van ' werken op de automatische piloot' , want er kan
continue iets veranderen in z'n route, naast het feit dat ie gewoon altijd op het verkeer moet letten.
Dat eist als het ware alle aandacht op, waardoor er weinig ruimte is voor iets anders. Opzich heeft hij er
vrij weinig last van. Hij weet niet beter dan dat zijn hoofd zo werkt. Voor mij en/of onze kinderen is het soms
lastiger. Hij vergeet vaak wel eens wat, vergeet de tijd, of sluit zich makkelijk af voor prikkels van buitenaf als
hij in een hyper-focus schiet.
dinsdag 10 juli 2018 om 07:53
Hmm, fijn dat ze je toen hebben doorgestuurd. Bij mij is dat nooit gebeurd. Er speelde ook nog meer waarschijnlijk heeft dat het zicht vertroebeld. Ook nu, ik heb nu opnieuw hulp gezocht, maar opnieuw denken ze aan heel andere dingen. Zo irritant terwijl ik zo ongeveer ALLES herken wat jullie opschrijven en ook op andere sites en boeken over ADD zoveel herken.JulienClerc schreef: ↑24-06-2018 14:09Nee, ik slikte de medicatie al ver voor ik kinderen kreeg en therapie heb ik maar kort gehad. Ik had meer baat bij praktische begeleiding en dat was al enige tijd afgerond. Ik liep vast tijdens mijn studie jaren geleden en ben toen hulp gaan zoeken en gediagnosticeerd middels onderzoek door een psychiater bij de GGZ.
Wat heerlijk dat het zoveel verbetering heeft gebracht, maar misschien komt het door de praktische hulp die je eerder (voor je kinderen kreeg) hebt gekregen? Dat je die tips nu in de praktijk kunt brengen, zoiets?Mag ik vragen waarom het bij jou niet tot een verbetering heeft geleid?
Wij hebben in veel grotere mate een vast dagritme gekregen: de kinderen zijn of op een redelijke tijd wakker of moeten naar school, 's avonds moeten ze op een redelijke tijd een voedzame maaltijd krijgen en op tijd naar bed. Voor ik kinderen had kon ik makkelijk om 9 uur nog een keer bedenken dat ik nog niet had gegeten bijvoorbeeld om daarna tot 1 uur 's nachts door te werken. Nu ik kinderen heb, kan dat niet meer, dus doe ik het niet meer. Ze hebben mij echt een vast ritme gegeven, waar ik me eerst erg tegen verzette, maar wat mij en mijn man eigenlijk ontzettend goed doet. Dingen gaan daardoor veel meer vanzelf. Ook schoonmaken, opruimen, sporten. Alles heeft nu vaste momenten, want er moet bijvoorbeeld oppas geregeld worden en ik kan mijn kinderen niet zonder kleding naar school laten gaan.
Mijn kinderen zijn ook nog klein en gaan mee in ons dagritme. Op dit moment slapen ze ook nog. Uit zichzelf worden ze pas rond 9.00-9.30 wakker, niet eerder. Ze gaan ook zo laat naar bed. Ik denk dat dat wel verandert als ze naar school gaan, maar de kinderen helpen mij absoluut niet. Het is eerder extra afleiding
en dan is het opeens 19.00 uur en dan denk ik shit! We moeten nog eten (kopen!). Dus dan eten we ook weer laat. Ik denk niet zo ver vooruit. Een planningswonder ben ik absoluut niet! Ik ben daar een ramp in en volgens mij heb je dat nu juist nodig bij kinderen, een goede planning (een waaraan je je kunt houden). Dat laatste is mij écht nog noooooooit gelukt!
Doei Pippi Langkous!
dinsdag 10 juli 2018 om 10:06
Haha, mijn grootste hulp is mijn zoon. Dat is degene die tijdig roept 'wat gaan we eten?' en ook degene die zegt: mam, het is een rommeltje, wanneer ga je opruimen? Zal ik je helpen? Gaan we eerst brood smeren of eerst de kamer opruimen?ronja_de_roversdochter schreef: ↑10-07-2018 07:53Mijn kinderen zijn ook nog klein en gaan mee in ons dagritme. Op dit moment slapen ze ook nog. Uit zichzelf worden ze pas rond 9.00-9.30 wakker, niet eerder. Ze gaan ook zo laat naar bed. Ik denk dat dat wel verandert als ze naar school gaan, maar de kinderen helpen mij absoluut niet. Het is eerder extra afleiding
Het jong is zes... Maar duidelijk een stuk gestructureerder dan ik, haha. Zijn zus (acht) is een ontzettende dromenland en rommelkont, daar heeft zoon geen hulp aan. Ik zorg dat ik bergen pasta op voorraad heb. Mocht ik te laat bedenken dat we nog wat moeten eten, dan is pasta voor die jongens altijd goed. En saus / worst eisen ze niet, dus in het ergste geval schotel ik ze alleen pasta voor (echt erg dit). Gelukkig koop ik één keer in de week fruit / hapklare groente en dat eten ze tussendoor onder m'n handen vandaan, dus gelukkig groeien ze wel gezond op.
En op tijd komen... voor mij een grote uitdaging, maar als je dochter er panisch van wordt als ze te laat op school komt, dan zorg je wel dat je haast hebt. Vanochtend waren we 6 minuten te laat, en dochter was not amused. Ik ga m'n leven beteren, echt, en dan zul je zien dat we morgen wéér haast hebben. Stok achter de deur? Mijn neefje en nichtje die één keer in de week om 7 uur al aan de deur staan, die zorgen er zelf voor dat ze uiterlijk 8 uur de deur uit gaan, naar school, en in het verlengde daarvan stuur ik mijn eigen jongens naar school, dus één dag in de week zijn we sowieso op tijd, haha.
De bso vroeg hoe laat de kinderen in de vakantie komen. Ik zei: ik hoop om half 8 dus dat zal wel 8 uur, half 9 worden. Reactie van de bso: haha, dat is precies wat je zus ook zei! Familie... haha. Ik maak me er maar niet te druk om, het is wat het is.
dinsdag 10 juli 2018 om 11:01
Zo’n kind wil ik ook wel, maar de oudste is drie. Ik hoorde gisteren op de peuterspeelzaal dat hij daar het voortouw neemt bij het opruimen, maar thuis is ie niet zo, helaas.femke09 schreef: ↑10-07-2018 10:06Haha, mijn grootste hulp is mijn zoon. Dat is degene die tijdig roept 'wat gaan we eten?' en ook degene die zegt: mam, het is een rommeltje, wanneer ga je opruimen? Zal ik je helpen? Gaan we eerst brood smeren of eerst de kamer opruimen?
Het jong is zes... Maar duidelijk een stuk gestructureerder dan ik, haha. Zijn zus (acht) is een ontzettende dromenland en rommelkont, daar heeft zoon geen hulp aan. Ik zorg dat ik bergen pasta op voorraad heb. Mocht ik te laat bedenken dat we nog wat moeten eten, dan is pasta voor die jongens altijd goed. En saus / worst eisen ze niet, dus in het ergste geval schotel ik ze alleen pasta voor (echt erg dit). Gelukkig koop ik één keer in de week fruit / hapklare groente en dat eten ze tussendoor onder m'n handen vandaan, dus gelukkig groeien ze wel gezond op.
En op tijd komen... voor mij een grote uitdaging, maar als je dochter er panisch van wordt als ze te laat op school komt, dan zorg je wel dat je haast hebt. Vanochtend waren we 6 minuten te laat, en dochter was not amused. Ik ga m'n leven beteren, echt, en dan zul je zien dat we morgen wéér haast hebben. Stok achter de deur? Mijn neefje en nichtje die één keer in de week om 7 uur al aan de deur staan, die zorgen er zelf voor dat ze uiterlijk 8 uur de deur uit gaan, naar school, en in het verlengde daarvan stuur ik mijn eigen jongens naar school, dus één dag in de week zijn we sowieso op tijd, haha.
De bso vroeg hoe laat de kinderen in de vakantie komen. Ik zei: ik hoop om half 8 dus dat zal wel 8 uur, half 9 worden. Reactie van de bso: haha, dat is precies wat je zus ook zei! Familie... haha. Ik maak me er maar niet te druk om, het is wat het is.
Maar misschien over een paar jaar.. mijn man is wel een planner en die helpt me ook wel, maar niet elke dag en daardoor gaan de dagdagelijkse dingen niet altijd gesmeerd
Doei Pippi Langkous!
dinsdag 10 juli 2018 om 15:23
Hmm, ik heb er een van het ascetische soort. Hij kan rustig een hele dag spelen zonder te klagen over honger
Doei Pippi Langkous!
donderdag 12 juli 2018 om 07:38
Toch lijken veel 'ADD'-ers niet te begrijpen wat de diagnose ADD inhoudt. Het enige wat de diagnose zegt is dat je een aantal karaktereigenschappen hebt die ervoor zorgen dat je in je huidige leven moeite hebt om goed mee te komen. Dit geldt voor heel veel psychische diagnoses. Het is dus niet een afwijking van je hersenen, maar er is gewoon een grotere groep mensen met vergelijkbare eigenschappen die tegen vergelijkbare problemen aanloopt. Dat hebben ze geprobeerd te vatten in een (niet vastomlijnde beschrijving van een) diagnose. Niet meer en niet minder.
Als jij vindt dat je problemen hebt in je leven en jij vindt dat je die eigenschappen hebt, dan heb je dus in principe al ADD.
Er zijn geen 'positieve' eigenschappen die volgen uit ADD. Ieder mens heeft natuurlijk 'positieve' en 'negatieve' eigenschappen, maar het is niet zo dat mensen met de diagnose ADD ook over dezelfde set aan 'positieve' eigenschappen beschikken. Hun 'positieve' eigenschappen zijn net als die van anderen. Dat geldt dus ook voor hun 'negatieve' eigenschappen, met als enige verschil dat zij met die eigenschappen tegen problemen aanlopen.
ADD is slechts een omschrijving van een aantal eigenschappen die in mensen overlappen die zeggen problemen te hebben die ook overeenkomen. Ook andere mensen kunnen die eigenschappen hebben, zonder dat ze tegen problemen aanlopen (bijvoorbeeld doordat ze hun leven anders inrichten, of altijd al een heel ander leven hebben geleid), dan heet het dus geen ADD.
Hier in het topic zegt iemand geen ADD-diagnose te willen hebben, omdat dat dan gemeld zou moeten worden bij een sollicitatie. Het is grappig om te zien dat de rest dat niet nodig vindt, maar het is juist de diagnose die aangeeft dat je tegen problemen aanloopt met jouw eigenschappen. In feite zou je het dus wel moeten melden. Als je het alleen leuk vindt om je sores te delen met anderen, maar niet van mening bent dat het van invloed is op je werk, dan heb je dus geen ADD.
Als jij vindt dat je problemen hebt in je leven en jij vindt dat je die eigenschappen hebt, dan heb je dus in principe al ADD.
Er zijn geen 'positieve' eigenschappen die volgen uit ADD. Ieder mens heeft natuurlijk 'positieve' en 'negatieve' eigenschappen, maar het is niet zo dat mensen met de diagnose ADD ook over dezelfde set aan 'positieve' eigenschappen beschikken. Hun 'positieve' eigenschappen zijn net als die van anderen. Dat geldt dus ook voor hun 'negatieve' eigenschappen, met als enige verschil dat zij met die eigenschappen tegen problemen aanlopen.
ADD is slechts een omschrijving van een aantal eigenschappen die in mensen overlappen die zeggen problemen te hebben die ook overeenkomen. Ook andere mensen kunnen die eigenschappen hebben, zonder dat ze tegen problemen aanlopen (bijvoorbeeld doordat ze hun leven anders inrichten, of altijd al een heel ander leven hebben geleid), dan heet het dus geen ADD.
Hier in het topic zegt iemand geen ADD-diagnose te willen hebben, omdat dat dan gemeld zou moeten worden bij een sollicitatie. Het is grappig om te zien dat de rest dat niet nodig vindt, maar het is juist de diagnose die aangeeft dat je tegen problemen aanloopt met jouw eigenschappen. In feite zou je het dus wel moeten melden. Als je het alleen leuk vindt om je sores te delen met anderen, maar niet van mening bent dat het van invloed is op je werk, dan heb je dus geen ADD.