Liefdesverdriet

15-08-2018 21:26 325 berichten
Alle reacties Link kopieren
36 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.

En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.

Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.

Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Hm, hopelijk dan toch gauw even een teken van leven!
Alle reacties Link kopieren
coolpack2 schreef:
28-08-2018 16:58
Hier ook. Ik ben na 2,5 jaar (met wel wat ups en downs, we zijn allebei de makkelijkste niet, maar ik vind vooral hem een oester) een paar weken geleden 'gedumpt'. Het lijkt momenteel eerder meer verdriet te geven dan minder. Allerlei herinneringen, gepieker.
Ik vind het ook vetdomd lastig, zo eind dertig. Ik had zo graag samen iets opgebouwd, maar dat leek niet van twee kanten te komen, ook al had hij het over emotionele afstand.
Konden we de tijd maar een stuk vooruitzetten.
had al op je vraag in een ander topic gereageerd maar wat rot om te lezen, heel veel sterkte! lees altijd graag je adviezen en reacties en hoop dat dit topic je zal sterken. Ik was jaren vrijgezel maar daarvoor ook echt een rotbreuk meegemaakt. Zo erg dat ik alles uit de kast haalde; van forums tot een telefonische hulplijn want ik moest en zou van dat gevoel af. Werkte natuurlijk niet. Uitzitten (en mensen om je heen hebben als steun) uiteindelijk wel.
Ik hoop dat je je snel wat beter voelt en dat er toch over niet al te lange tijd iemand op je pad komt die volledig voor dezelfde toekomst kan gaan.
Alle reacties Link kopieren
Ach rememberwhen, louderlove en coolpack, als eerst een dikke :hug:

Wat fijn dat dit een topic wordt voor alle liefdesverdrietige vrouwen! Het is voor mij echt het ergste verdriet wat ik hem meegemaakt.

Rememberwhen, mag ik vragen op welke manier hij niet goed voor je is geweest? En nu dus van de radar verdwenen dat familie/vrienden zich zelfs zorgen maken, dat klinkt best heftig! Hij klinkt dan ook als vrij impulsief en ook niet stabiel(?vanwege de zorgen die mensen hebben).

Louderlove kan je zijn twijfel begrijpen? Of snap je niet waar zijn gevoelens en gedachtes vandaan komen?
Was het niet moeilijk om hem te zien?

Coolpack weet je wat hij bedoelt met emotionele afstand?

Ik heb gister ontzettend gehuild aan de telefoon met hem. Vanmorgen op weg en op mijn werk ook nog, op de wc wel, dus niet in front of mijn collega's.
Het verdriet wat ik gister ineens weer zo heftig voelde heeft me doen beseffen dat ik toch echt afstand moet gaan nemen, want ik help mezelf nu niet echt verder. We zouden misschien vanavond nog bellen, maar heb geappt dat ik dat nu niet wil. Stomme is, of nouja eigenlijk het goede nieuws is dat ik ben aangenomen bij waar ik heb gesolliciteerd en daar heeft hij me heel erg bij geholpen. Dus nu wil ik dat wel heel graag met hem delen.
Maar heb heel bewust gekozen om niet te willen bellen om nu langzaamaan afstand te nemen. Ik moet dat gewoon doen en niet mededelen.
Even kijken hoe ik dat ga aanpakken.
Alle reacties Link kopieren
Eefje ik gebruik het forum ook heel erg om van me af te schrijven. Helpt toch wel een beetje :)
eefje1980 schreef:
28-08-2018 17:48
had al op je vraag in een ander topic gereageerd maar wat rot om te lezen, heel veel sterkte! lees altijd graag je adviezen en reacties en hoop dat dit topic je zal sterken. Ik was jaren vrijgezel maar daarvoor ook echt een rotbreuk meegemaakt. Zo erg dat ik alles uit de kast haalde; van forums tot een telefonische hulplijn want ik moest en zou van dat gevoel af. Werkte natuurlijk niet. Uitzitten (en mensen om je heen hebben als steun) uiteindelijk wel.
Ik hoop dat je je snel wat beter voelt en dat er toch over niet al te lange tijd iemand op je pad komt die volledig voor dezelfde toekomst kan gaan.
Ah, wat lief, dank je! Ja, ik zou dat k*tgevoel ook graag oplossen, maar kan niet veel meer dan een balans zoeken tussen afleiding en het gevoel toelaten. Ben wel een beetje 'bang' om jaren single te zijn, maar ja, je weet het niet. Ik heb niet eens echt concrete toekomstplannen hoor, al zou ik het wel.tof vinden iemand tegen te komen met wie ik 'durf' samen te wonen. Dat durfde ik met ex wel aan over een tijdje, maar hij kennelijk niet met mij. Dat doet pijn, want wat doe je dan ruim 2,5 jaar bij elkaar. Hij heeft me namelijk in het begin wel verteld dat het iets is wat hij op termijn graag wil in een relatie. Tja, ben benieuwd of hem.dat ooit lukt als hij zijn eigen onzekerheden en kwetsbaarheden niet kan onderkennen. Of hij vond dat lastig bij mij (zou niet weten waarom, en dat kun je dan toch ook benoemen). Er speelde nog wel.iets mee waar ik veel pijn door heb ervaren (denk dat dat er nu ook met het verdriet mee uitkomt), maar dat wil ik ivm herkenbaarheid liever niet hier noemen. Iets wat echt bij hem lag, dus het is beter zo. Ben alleen nog niet zo ver, al die herinneringen (positief en negatief) en gedachten...

Ik zal op den duur denk ik wel weer aan de datingsite moeten om.het toeval te helpen, maar voorlopig nog maar even niet...
Alle reacties Link kopieren
WoW! Ik ben even afwezig geweest maar ik zie nu veel meer lotgenoten!

@Soumis, je bent aangenomen.. wat goed!! En die sollicitatie heb je mooi zelf gedaan! Ik vind het heel sterk dat je toch voor wat meer afstand kiest!

@de rest, heel veel sterkte! Ik ken en deel helaas jullie verdriet. ik weet niet echt meer de woorden te vinden voor support. Maar ik zit in exact hetzelfde proces. Eten, slapen en ventileren helpt. Eten en slapen komt langzamerhand terug. Ik was ook twee kilo kwijt en donkere wallen rijker. Afstand nemen is echt een strijd. Het enige wat ik daarop kan zeggen is dat je moet proberen jezelf rust en ruimte te gunnen. Probeer nieuwe routines. Ik plan heel mijn agenda vol, wegvluchten is ook niet echt de oplossing maar ik heb afleiding nodig tegen het gepieker! De eenzame nachten zijn een hel. Ik ken ze heel goed. Zelfs gesnurk ga je missen. Ik heb in een korte periode mijn longen geasfalteerd en regelmatig weggespoeld met wijn. (Gelukkig geen emotionele dronken appjes verzonden... hoera!) dat is overigens geen oplossing tegen liefdesverdriet! Nogmaals.. ventileren. Gelukkig zijn we niet alleen.
Misschien maar een gedumpt vrouwen groepje organiseren? In de hoop die over een tijdje te kunnen updaten naar de onafhankelijke, onweerstaanbare vrouwen club? Sterkte iedereen. Betere woorden heb ik niet. Tissues genoeg dus als iemand nog een sponsor nodig heeft.

Overigens is een flink potje janken ook goed hoorde ik vandaag van mijn collega. Schijnt spanning en stress te ontladen. Aandelen in de waterproef mascara’s dan maar.

Wees een beetje lief voor jezelf. Zorg goed voor je en je uiterlijk. Ik zag er een paar dagen uit als een treinwrak maar als je je een beetje opknapt voel je je ook wat beter.

Sterkte en liefs, strijders! We komen hoe dan ook en met welke uitkomst dan ook, wel weer terug op een beter punt. Een dag tegenslag is niet gelijk een terugslag. Het is een proces. En rouwen is nu eenmaal onwijs kut en oneerlijk! Ik spring ook van emotie naar emotie.
Soumis, wat naar dat het zo heftig is. Voor mij ook wel, maar heb in het verleden ook wel moeilijke periodes gehad, waardoor ik nu wel vertrouwen heb dat het overgaat.

Het is dubbel. Ik denk dat ik een beetje dezelfde observatie had, maar ik vond dan meer dat het niet echt ergens heenging. Mijns inziens heeftdat ook veel te maken gehad met de kwestie waar ik in mijn reactie op Eefje al naar verwees, dat werd me juist duidelijk toen ik - na dat ik hem had weggestuurd - vrienden aan de telefoon sprak. Ik hoopte het te kunnen accepteren als we het verder fijn hadden, maar het blokkeerde voor mij openingen naar gedpreksonderwerpen als samenwonen.
Hij zei die avond vooral dat het voor hem.te ver was en als voorbeeld dat ik al heel lang niet meer had gezegd dat ik van hem hield. Het nare is dat hij dat niet eerder heeft gezegd dat hij belang hecht aan die woorden en dat hij het evengoed al tijden niet tegen mij had gezegd. In zijn ogen zal er dus verwijdering zijn ontstaan, maar hij communiceert te laat én het ging danover mijn gedrag, dat hij het fijn zou vinden dat ik me directer uit (dat was het eerder tenminste en volgens mij ben ik ook wel directer geworden) en zo meer dingen, maar naar zichzelf kijken of echt begrijpen/doorvoelen wat mijn feedbackop hem was leek hij niet te doen/kunnen. Het is iemandvan erg zijn eigen ding (ik ook, dus da's op zich prima) en erg rationeel en gesloten. Dat mag en ik wil daar best wat in doen om.ruimte te geven, maar dan wil ik wel dat hij ook wat zelfreflectie kan plegen, want nu ging het vaak alleen maar over mij. Het leek eerdereven beter te gaan, toen heeft hij naar me geluisterd (en dat was ook een heftig moment) en geen gejijbak. Maar het is weer teruggezakt na een tijdje dat hij zich niet bewust leek van wat hij deed qua gedrag en in mijn optiek zélf juist afstand creeerde. Dus tja, of dit überhaupt te redden was, weet ik niet. Ik zou dan nodig hebbendat hij merr zelfinzicht krijgt. En in deze fase hoop ik daar ook nog op, dat-ie me mailt of belt met een superinzicht 😜
Ik heb het contact wel direct voor voorlopig beëindigd. Er is afgelopen week alleen even mailcontact geweest over spullen, maar daar werd ik ook niet gelukkig van. De kou van het afscheid is wat uit de lucht, dat is het enige pluspunt, maar ik krijg niet de indruk dat hij me mist, misschien is er selfs wel al een ander, dat soort gedachten roept het op. Ik beschouw het (mail)contact voorlopig dan ook maar weer als afgerond.

BAH.
Alle reacties Link kopieren
Iedereen hier met liefdesverdriet, heel veel sterkte! :hug: Ik weet heel goed hoe jullie je voelen. Mijn relatie van een paar jaar en een jaar samenwonen is onlangs ook verbroken door mijn ex. Vooraf geen enkel teken van twijfel (hij heeft notabene toegegeven dat hij niet wilde dat ik zijn twijfel zou merken), en nog geen week terug van een lange vakantie. Hij heeft meteen ons huis verlaten, ik kreeg geen kans meer en er viel niets meer aan te doen, terwijl het issues waren waar ik zeker wat aan had willen doen. Ik kreeg zelfs ook nog de schuld van zijn non-communicatie. De grond viel echt onder mijn voeten vandaan, ik was echt in shock. Ik begreep er helemaal niets van. Alles geregeld en daarna ook niets meer van hem gehoord. Ik ben er echt een tijd kapot van geweest, zoveel verdriet en ongeloof, ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan. Daarnaast voelde ik me zo schuldig dat ik niets had gemerkt bij iemand om wie ik zoveel gaf! Een paar weken geleden werd ik plotseling ontzettend kwaad en sindsdien gaat het beter, meer onverschillig. Terwijl hij eerst zo terug had mogen komen, zie ik nu in dat iemand die me zo abrupt laten vallen niet in mijn leven hoort. Ik vind het nu vooral jammer dat het zo is gelopen, het had een beter einde verdiend denk ik. Ben alleen nog een beetje bang voor een terugval..

Het is een cliché, maar laat de tijd zijn werk doen. Voel je kut en verdrietig, en verder: praten, praten, praten en sporten! Het wordt weer beter, echt. Een gedachte die mij ook hielp is de volgende: hij verliest iemand die helemaal voor hem ging en veel van hem hield, ik verlies iemand die me bij de eerste de beste hobbel laat vallen. Het is mij wel duidelijk wie de echte verliezer is :) sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ach veel sterkte @Soumis, ik ken je gevoel maar al te goed. Echt alles doet me op dit moment aan hem denken, zelfs iets stoms als een kop koffie drinken, want dan denk ik eraan hoe hij zijn koffie altijd zwart dronk.. Echt heel flauw. Ik verbaas me erover dat ik me vandaag zo sterk heb gehouden, ben benieuwd wat dat straks gaat geven als ik ga slapen. Ik ga sowieso nog wel een slaappil nemen om het piekeren tegen te gaan.
Om op je vraag te antwoorden, hij heeft me bedrogen en meermaals belogen. Ben daar drie maanden geleden achter gekomen, heb hem uiteindelijk vergeven, want onze relatie is voordien altijd wel goed geweest. Dus drie maanden nadat ik hem een tweede kans heb gegeven, nadat ik ervan uitging dat wij terug opnieuw iets aan het opbouwen waren, zet hij er opeens een punt achter omdat hij ongelukkig is met zichzelf en niet meer kan leven met wat hij mij heeft aangedaan.
En dat hij zo van de radar is is zorgelijk omdat hij bipolair is, ik ben bang dat hij nu dus ook in een hypomane episode zit. Vorig jaar heeft hij ook zo'n episode gehad, ook diezelfde zelfhaat en zelfs uitspraken gedaan over zelfmoord (wel nooit een poging gedaan). Dus onze relatie was om het zacht uit te drukken best intens. We hebben het wel altijd gemanaged, en gelukkig heb ik maar twee keer geweten dat hij een episode had, maar tijdens zijn "goede" momenten ging het dus ook heel goed tussen ons. Hoe vreemd het ook klinkt.

Anyway, heb wel een update gehad van een collega dat hij zondag gezegd zou hebben dat hij vandaag naar de kust ging om zijn hoofd leeg te maken. Morgenochtend moet hij werken, dus als hij niet komt opdagen is het tijd om ons officieel zorgen te maken.

@Coolpack2 dat van die datingssites klinkt bekend.. Had Tinder na twee dagen geïnstalleerd omdat ik dacht dat de afleiding fijn zou zijn. Na een uur al terug verwijderd, bah, ben daar nu echt nog niet aan toe.

Ik heb vandaag overigens een afspraak bij de psycholoog gemaakt, kan er maandag al terecht. Mijn HA vond het overdreven, maar ik heb emotioneel gewoon nog nooit zo diep gezeten, dus denk dat zo'n gesprek me dan wel zou helpen.
Kan toch ook geen kwaad, al ga je er een of twee keer heen. Ik was eigenlijk afgerond met min therapeut, maar heb okk meteen weer een afspraak gemaakt. Er weer een serie van maken leek ons niet direct nodig, maar ik kan bellen als het wel nodig is. Misschien gs ik dat doen, misschien niet, het idee dat het kan is prettig. Ik merk wel echt verschil.met oude slechte periodes. Blijft staan dat ik.me op dit moment ook even weinig raad weet met alle ballen ik de lucht houden. Maar goed, we zien wel. Kennelijk moet er wat uit, dat laat ik.dan ook maar even. Probeer het wel.bij thuis te houden, torn een collega vroeg of ze wat voor me kon doen ben ik maar weggevlucht (was ook op weg naar huis en heb layer even wat uitleg geappt)
Ik heb hier wat huisdieren, da's ook wel.fijn, lekker kat op schoot.
Alle reacties Link kopieren
Maakt niet uit hou van je no matter what
Alle reacties Link kopieren
Verdriet is n gevoel Maar onze liefde is veel sterker
Heerlijk, Blondie. Verkoop je ook tegeltjes met die wijsheden erop?
Soumis schreef:
27-08-2018 21:36
Hmm ja heb je wel gelijk in. Maar ik denk wel dat je er voor kan kiezen om het een meer te volgen dan het het ander.

Ik heb altijd heel erg gedaan zoals het hoort. Mij veel aangepast. En ik heb nu wel bewust de keuze gemaakt om meer mijn gevoel te volgen.

Als ik naar hem kijk, zat hij net verstand in zijn relatie met zijn ex (nadat ze voor de tweede keer weer met hem verder wilde). Hij heeft zich toen niet meer volledig opengesteld. Tuurlijk zal er ook gevoel hebben gezeten, maar verstandelijk heeft hij besloten zich niet meer helemaal te geven.
Bij mij is er hij er vol ingegaan met zijn gevoel. Heeft zijn gevoel gevolgd in alles wat hij uitsprak naar mij. Heeft hij ook letterlijk tegen mij gezegd.

Maar klopt het een zal het ander niet volledig uitschakelen.
ik denk niet dat het een keuze is. De ene mens is gewoon wat gevoeliger dan de ander. de analyse over je ex zegt meer over jou dan over hem. Je wilt het zo geloven omdat het je pijn verzacht. maar niemand kan in het hoofd of hart van de ander kijken. maar bij twijfel: kijk naar het gedrag.
en drie!!! keer terugkeren bij je ex doe je niet als je niet ongelofelijk veel van iemand houdt
Alle reacties Link kopieren
Twee keer en nu heeft ze hem vorig jaar weer voor de derde keer aan de kant gezet.
Hmm er zal vast een houden van zijn, maar het is ook gewoon een 'ziekelijke relatie die ze hadden. Dat zegt hij zelf ook en hij snapt ook niet dat hij weer bang is dat het gaat gebeuren. De vorige keer is hij er al niet eens meer vol ingestapt, op zijn hoede voor wat ze hem nu weer zal flikken. Maar ja hij heeft ook medelijden met haar, en dat is het denk ik. Hij wil haar opvangen en beschermen, vanwege alles wat ze zelf kapot maakt. Wetende dat het dan even goed gaat, en het leuk is, maar na een bepaalde periode gaat ze weer alles kapot maken.
Maar als je echt heel veel van iemand houdt ga je weer vol een relatie in en niet voor maar 70% en vecht je er ook voor als ze je weer aan de kant wordt gezet.

Tuurlijk is alles over zijn relatie met haar wat ik van hem heb gehoord, maar niet elke man liegt om daarom maar een nieuwe vrouw het bed in te krijgen. Ik geloof het oprecht. Ik heb af en toe gezien hoe ze appt en hoe ze dan met hem omgaat en hoe ze dingen verknald om vervolgens gelijk weer bij hem aan te kloppen.

Hij snapt zelf ook niet dat hij het niet los kan laten, omdat het voor hem geen gelijkwaardige relatie was.
Maar de onvoorspelbaarheid van haar zal wel verslavend zijn. Hij loopt iig niet voor niks nu bij een psycholoog.

Overigens ben ik niet de enige die dit allemaal vindt. Zijn vrienden en familie verklaren hem ook voor gek als hij weer terug zal gaan. Ze hebben allemaal tegen hem gezegd dat hij het afgelopen jaar in positieve zin is veranderd, dat hij weer ontspannen oogt en veel meer lacht. Die credits wil ik zeker niet allemaal naar mij halen, ik denk dat er een groot deel spanning weg was omdat hij niet meer met een onvoorspelbare vrouw samenwoonde.
Ik vraag me wel altijd af wat de aandrang is om tegen je nieuwe aanwinst negatief over je ex te praten. Alsof dat de enige overtuigingsmethode om iemand aan je te binden is. Ik vind het het respectvoller naar alle betrokkenen als exen niet meer dan nodig onderwerp van gesprek zijn én als de lading er vanaf is (dat laatste maakt dus ook sterk dat ik nog niet wil daten, maar ben gewoon ook niet toe aan een nieuwe man).
Ik vond dat mijn ex dat wel netjes deed, al heb ik via gezamenlijke vrienden wel eens begrepen dat een van zijn exen zich op het eind niet bepaald netjes opgesteld heeft (kan ze haar redenen voor hebben gehad en ze waren torn ook nog wel veel jonger, maar er zijn grenzen natuurlijk en ook daarin lijkt ze destijds wel over de schreef te zijn gegaan). Was verder geen onderwerp van gesprek voor ons, zeker in het begin niet. Ik heb later wel eens gevraagd hoe bepaalde dingen in eerdere relaties gingen, maar dat waren dan thema's in relaties als samenwonen enzo, of concretere dingen, niet dat ik ging vragen naar hun dynamiek (zegt ook niet altijd wat, al vermoed ik wel dat bepaalde gedragingen/reflexen/mechanismen ook in eerdere relaties wel optraden bij hem. Geldt voor mij ook wel, maar de situaties waren volstrekt anders.
Soumis schreef:
29-08-2018 07:16
Twee keer en nu heeft ze hem vorig jaar weer voor de derde keer aan de kant gezet.
Hmm er zal vast een houden van zijn, maar het is ook gewoon een 'ziekelijke relatie die ze hadden. Dat zegt hij zelf ook en hij snapt ook niet dat hij weer bang is dat het gaat gebeuren. De vorige keer is hij er al niet eens meer vol ingestapt, op zijn hoede voor wat ze hem nu weer zal flikken. Maar ja hij heeft ook medelijden met haar, en dat is het denk ik. Hij wil haar opvangen en beschermen, vanwege alles wat ze zelf kapot maakt. Wetende dat het dan even goed gaat, en het leuk is, maar na een bepaalde periode gaat ze weer alles kapot maken.
Maar als je echt heel veel van iemand houdt ga je weer vol een relatie in en niet voor maar 70% en vecht je er ook voor als ze je weer aan de kant wordt gezet.

Tuurlijk is alles over zijn relatie met haar wat ik van hem heb gehoord, maar niet elke man liegt om daarom maar een nieuwe vrouw het bed in te krijgen. Ik geloof het oprecht. Ik heb af en toe gezien hoe ze appt en hoe ze dan met hem omgaat en hoe ze dingen verknald om vervolgens gelijk weer bij hem aan te kloppen.

Hij snapt zelf ook niet dat hij het niet los kan laten, omdat het voor hem geen gelijkwaardige relatie was.
Maar de onvoorspelbaarheid van haar zal wel verslavend zijn. Hij loopt iig niet voor niks nu bij een psycholoog.

Overigens ben ik niet de enige die dit allemaal vindt. Zijn vrienden en familie verklaren hem ook voor gek als hij weer terug zal gaan. Ze hebben allemaal tegen hem gezegd dat hij het afgelopen jaar in positieve zin is veranderd, dat hij weer ontspannen oogt en veel meer lacht. Die credits wil ik zeker niet allemaal naar mij halen, ik denk dat er een groot deel spanning weg was omdat hij niet meer met een onvoorspelbare vrouw samenwoonde.
als je heel veel van iemand houdt stap je er weer in ook al weet je dat er een grote kans is dat het pijn gaat doen. Eigenlijk neem je hem niet serieus als je echt gelooft dat hij een soort slachtoffer is van zijn ex. zijn vrienden en familie blijkbaar ook niet. We hebben het over een volwassen gezonde man toch? Of heeft hij een beperking?
Hij gaat het pas zelf zien als hij het zelf gaat zien. En misschien gaat hij het wel nooit zien. Of wil hij het nooit zien. Of zie jij het verkeerd. Omdat dat wat hij je heeft verteld is wat hij zou willen voelen maar niet voelt. Je kan er niets aan forceren. Hij moet hier zelf uitkomen.
Alle reacties Link kopieren
Hey Soumis, van harte gefeliciteerd met je nieuwe baan! Dat heb je 'm in al je ellende toch maar gewoon geflikt. Ik ben trots op je! Dit kun je dus, en de rest kun je ook!
Ik zie dat er hier al veel lotgenoten zijn, lieve dames, allemaal veel sterkte. Het komt weer goed met je, echt! En ik gun jullie allemaal een leuke lieve man (of vrouw) die volledig voor je gaat en wel begrijpt dat hij (zij) iets kostbaars in handen heeft.
Soumis, dat wilde ik inderdaad ook nog: Gefeliciteerd net je baan, knap hoor. Veel succes en plezier!
Alle reacties Link kopieren
Soumis gefeliciteerd met je nieuwe baan!! Super gedaan, succes en veel plezier!
Alle reacties Link kopieren
Coolpack, de exen waren echt geen groot onderwerp van gesprek hoor. En al helemaal geen bindmiddel! Maar we hadden beiden nog met een ex te maken omdat we beiden kinderen hebben met een ex. Dus deze exen zouden sowieso in ons leven blijven. En dat merkte ik ook, omdat zijn ex hem vrij regelmatig appte en dan zag ik dus ook zijn reactie op de inhoud van de app. En ja dan komt het wel eens ter sprake. Ook omdat we bij elkaar bepaalde dingen vonden die we in onze vorige relatie hadden gemist, dan spreek je dat wel eens uit.

Maar er werd zeker niet vergeleken of exen zwart gemaakt.
Alle reacties Link kopieren
S-Meds schreef:
29-08-2018 08:57
als je heel veel van iemand houdt stap je er weer in ook al weet je dat er een grote kans is dat het pijn gaat doen. Eigenlijk neem je hem niet serieus als je echt gelooft dat hij een soort slachtoffer is van zijn ex. zijn vrienden en familie blijkbaar ook niet. We hebben het over een volwassen gezonde man toch? Of heeft hij een beperking?
Ik zie hem zeker niet als slachtoffer van zijn ex. En ik neem hem zeker serieus in zijn gevoelens nu. Daar hebben we vorige week een heel mooi en open gesprek over gehad. Zijn ex is wie zij is. Hij is degene die daar op een bepaalde manier mee omgaat. Dat is wat hij doet en hij maakt de keuzes daarin. Ik zie hem niet als weerloos persoon, maar als een volwassen man die zijn keuzes maak.
Die begrijp ik alleen niet allemaal, maar dat betekent niet dat ik hem niet serieus neem. En ik moet het misschien ook wel niet allemaal willen begrijpen en ik heb er ook geen enkele invloed op, dat punt van besef heb ik inmiddels wel bereikt hoor.
Alle reacties Link kopieren
Dank jullie wel voor de felicitaties! :bigkiss:

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven