Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet
woensdag 15 augustus 2018 om 21:26
36 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
woensdag 12 september 2018 om 09:09
Tuurlijk staan de kinderen voorop en ligt mijn focus nu op thuis.
Op hem heb ik sowieso geen invloed, ik kan hem wel heel hard terugwillen, maar heb niet zoveel te willen als hij toch niet terugkomt.
Ik leef maar bij de dag. Ik ben zo ontzettend moe. Vandaag wat telefoontjes doen om dingen in gang te zetten. Meer kan nu niet.
@Rrregenboog ik had je vanmorgen al weer geantwoord!
Op hem heb ik sowieso geen invloed, ik kan hem wel heel hard terugwillen, maar heb niet zoveel te willen als hij toch niet terugkomt.
Ik leef maar bij de dag. Ik ben zo ontzettend moe. Vandaag wat telefoontjes doen om dingen in gang te zetten. Meer kan nu niet.
@Rrregenboog ik had je vanmorgen al weer geantwoord!
. Krijg je meldingen dat je iets in je inbox hebt, of moet ik dat telkens in dit topic vertellen?
donderdag 13 september 2018 om 08:57
Dat hij lak heeft aan jouw gemoedstoestand. Jij voelde je namelijk heel slecht en daarom hebben jullie besloten een week elkaar niet te zien feit blijft dat hij geen relatie wil en jij wel
donderdag 13 september 2018 om 08:59
Dit schreef je. Als hij nu toch contact zoekt lijkt het mij dat hij alleen maar bezig is met zijn eigen behoeften en niet nadenkt over waar jij doorheen gaatSoumis schreef: ↑09-09-2018 13:09Rrregenboog heb je linkjes bekeken, erg interessant. Ga ze laten nog eens rustig lezen. Ik ben nu heel erg gespannen en merk dat ik weinig opneem daardoor.
Suzy, lukt me daarom ook niet om me goed op jouw bericht te concentreren. Ik lees zeker wel herkenbare dingen, maar kan het even niet goed reproduceren.
Update van mijn kant, gister lang gesproken. De liefde vanuit beide kanten is er (al weet ik dat sommigen van jullie zeggen dat als dat bij hem zo is dan had hij het niet geeindigd), beiden willen we elkaar ook niet loslaten, maar de huidige manier van omgaan werkt ook niet, omdat ik meer wil dan hij (momenteel) kan geven.
Voor nu besloten om een week geen contact te hebben, dat is voor mij al een hele stap, omdat we elkaar een jaar lang elke dag hebben gesproken/geappt of gezien.
Maar ik ga kijken of ik zo meer rust kan krijgen en mijn verdriet wat meer kan kanaliseren.
Daarnaast staat de intake bij de psycholoog ook gepland. Dus ik probeer mijn weg er in te vinden. Misschien niet op jullie manier, maar ik moet ook mijn eigen manier zien te vinden.
donderdag 13 september 2018 om 09:54
Het week geen contact was ook iets wat hij voorstelde, naast twee andere opties, maar hier kon ik mij het beste in vinden. Met dus de hoop dat ik meer rust kon vinden.
Ik heb hem ook geconfronteerd met wat hij doet. Dat hij enerzijds het een zegt, maar qua gedrag iets anders laat zien. Daar heeft hij dan geen antwoord op, ja dat zijn gevoel voor mij niet weg is.
Ik weet nog steeds dat ik zelf dan de regie moet nemen. Dat doe ik opzich al deels door hem wel te confronteren met wat hij doet en wat dat met mij doet. Dat is al heel wat voor mij.
Ik ben gewoon iemand die heel lang vecht voor iets waar ze in geloofd, ik ben echt een doorzetter, maar ik zie eigenlijk niet goed in wat het beste voor mezelf is. Ik weet werkelijkwaar niet wat het beste is voor mezelf.
En dan kan iedereen adviseren kap het helemaal af, als ik zelf dan niet geloof dat dat perse beter is kan ik dat niet doorzetten.
Meds ik waardeer dat je blijft reageren. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je inmiddels denkt dit is een hopeloos geval zonder ruggengraat.
Ik heb hem ook geconfronteerd met wat hij doet. Dat hij enerzijds het een zegt, maar qua gedrag iets anders laat zien. Daar heeft hij dan geen antwoord op, ja dat zijn gevoel voor mij niet weg is.
Ik weet nog steeds dat ik zelf dan de regie moet nemen. Dat doe ik opzich al deels door hem wel te confronteren met wat hij doet en wat dat met mij doet. Dat is al heel wat voor mij.
Ik ben gewoon iemand die heel lang vecht voor iets waar ze in geloofd, ik ben echt een doorzetter, maar ik zie eigenlijk niet goed in wat het beste voor mezelf is. Ik weet werkelijkwaar niet wat het beste is voor mezelf.
En dan kan iedereen adviseren kap het helemaal af, als ik zelf dan niet geloof dat dat perse beter is kan ik dat niet doorzetten.
Meds ik waardeer dat je blijft reageren. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je inmiddels denkt dit is een hopeloos geval zonder ruggengraat.
donderdag 13 september 2018 om 14:11
donderdag 13 september 2018 om 14:28
Hoi Soumis, ik ben ook weer terug. We zijn sinds 24 augustus uit elkaar en ben erachter gekomen dat hij na amper drie dagen al een ander had... Het ergste is dat ik al wekenlang vermoedens over die meid had en hij dat telkens heeft weggewuifd dat ik me dingen zat in te beelden.
We zien elkaar nog bijna dagelijks, we wonen allebei in een kleine stad waar iedereen elkaar kent, het is dus haast onmogelijk om elkaar te ontlopen. Ik moet wel zeggen dat het mij niet zoveel doet om hem te zien, het zijn eerder de gedachten van hem en die andere meid die me kapot maken.
Het gaat hier vooral met veel schommelingen. Heb twee goede dagen gehad, tot gisterenavond een vriendin me belde dat ze hun samen had zien lopen op de kermis. Dat doet verrekt veel pijn.
Ik heb ook nog veel contact met zijn vrienden en familie, die maken zich allemaal zorgen om hem en die nieuwe meid. Hij heeft in het verleden zwaar aan de drugs gezeten, ik heb hem hierbij min of meer terug op het rechte pad kunnen helpen, maar sinds hij die meid heeft leren kennen is het weer helemaal bij af. Hij zit hier zelf totaal in de ontkenning, beweert zelfs dat hij zijn leven aan het beteren is, maar ik weet dat hij keihard in de schulden zit en zelfs terug gebruikt op zijn werk. Zij keurt het niet af en gebruikt zelf ook, ben bang dat ze hem nog dieper gaat meesleuren erin.
Ik weet dat het niet meer mijn probleem zou mogen zijn, maar als je zo lang zo veel van iemand hebt gehouden doet het echt pijn om die persoon zo hard te zien aftakelen. Ik probeer hem echt los te laten, zeg continu tegen mezelf dat het niet meer mijn probleem is , maar ben zo bang dat dit heel fout gaat aflopen.
We zien elkaar nog bijna dagelijks, we wonen allebei in een kleine stad waar iedereen elkaar kent, het is dus haast onmogelijk om elkaar te ontlopen. Ik moet wel zeggen dat het mij niet zoveel doet om hem te zien, het zijn eerder de gedachten van hem en die andere meid die me kapot maken.
Het gaat hier vooral met veel schommelingen. Heb twee goede dagen gehad, tot gisterenavond een vriendin me belde dat ze hun samen had zien lopen op de kermis. Dat doet verrekt veel pijn.
Ik heb ook nog veel contact met zijn vrienden en familie, die maken zich allemaal zorgen om hem en die nieuwe meid. Hij heeft in het verleden zwaar aan de drugs gezeten, ik heb hem hierbij min of meer terug op het rechte pad kunnen helpen, maar sinds hij die meid heeft leren kennen is het weer helemaal bij af. Hij zit hier zelf totaal in de ontkenning, beweert zelfs dat hij zijn leven aan het beteren is, maar ik weet dat hij keihard in de schulden zit en zelfs terug gebruikt op zijn werk. Zij keurt het niet af en gebruikt zelf ook, ben bang dat ze hem nog dieper gaat meesleuren erin.
Ik weet dat het niet meer mijn probleem zou mogen zijn, maar als je zo lang zo veel van iemand hebt gehouden doet het echt pijn om die persoon zo hard te zien aftakelen. Ik probeer hem echt los te laten, zeg continu tegen mezelf dat het niet meer mijn probleem is , maar ben zo bang dat dit heel fout gaat aflopen.
donderdag 13 september 2018 om 15:19
nee dat denk ik helemaal niet. ik denk wel dat al die jaren in een ongezonde relatie je zelfbeeld heeft aangetast en wellicht was dat al niet zo best en bleef je daarom ook in die relatie.Soumis schreef: ↑13-09-2018 09:54Het week geen contact was ook iets wat hij voorstelde, naast twee andere opties, maar hier kon ik mij het beste in vinden. Met dus de hoop dat ik meer rust kon vinden.
Ik heb hem ook geconfronteerd met wat hij doet. Dat hij enerzijds het een zegt, maar qua gedrag iets anders laat zien. Daar heeft hij dan geen antwoord op, ja dat zijn gevoel voor mij niet weg is.
Ik weet nog steeds dat ik zelf dan de regie moet nemen. Dat doe ik opzich al deels door hem wel te confronteren met wat hij doet en wat dat met mij doet. Dat is al heel wat voor mij.
Ik ben gewoon iemand die heel lang vecht voor iets waar ze in geloofd, ik ben echt een doorzetter, maar ik zie eigenlijk niet goed in wat het beste voor mezelf is. Ik weet werkelijkwaar niet wat het beste is voor mezelf.
En dan kan iedereen adviseren kap het helemaal af, als ik zelf dan niet geloof dat dat perse beter is kan ik dat niet doorzetten.
Meds ik waardeer dat je blijft reageren. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je inmiddels denkt dit is een hopeloos geval zonder ruggengraat.
Denk hier eens over na: je vecht voor iets waar je in gelooft, je bedoelt voor de liefde van een man? Waarom zou jij moeten vechten voor liefde? En stel dat het zin zou hebben, dat door jouw gevecht hij ineens denkt dat hij wel een relatie wil. Waarom wil hij dat dan? Denk je echt dat je invloed hebt op het gevoel/ liefde van anderen?
donderdag 13 september 2018 om 17:26
Soumis, hoe cliché ook het beste voor jezelf ben jezelf!!
Ik heb er een tijd over gedaan. Mijn huwelijk van 20 jaar was de laatste jaren niet echt je van het. Angst heeft ervoor gezorgd dat het te lang duurde voordat ik de stap voor mezelf durfde te nemen. Toen ik dat eindelijk deed was ik zo opgelucht. 20 jaar samen en ik had er geen traan om gelaten, al die jaren daarvoor al veel gehuild en mezelf vergeten in mijn huwelijk.
Na de scheiding was het echt mijn tijd en ik heb eerst veel tijd aan mezelf en de kinderen besteed. Ik ben niet bang om alleen achter te blijven, omdat ik simpelweg genoeg heb aan mezelf. Mijn leven is goed en alles wat erbij komt is extra.
Daarom begrijp ik eigenlijk nog steeds niet de impact die hij (van mijn andere topic) maakte en waarom het me allemaal zo raakte. Ik weet wel dat ik de keuze voor mezelf kan maken om me niet te laten meeslepen in spelletjes, twijfels en ga zo maar door. Dat heb ik nl lang genoeg meegemaakt en dat zorgde ervoor dat ik mezelf verloor. Dat wil ik niet meer.
Wanneer je het beseft voor jezelf en het ziet, dan komt zoetjes aan de volgende stap en de volgende. Het komt er uiteindelijk wel. Je bent geen weekdier, het is menselijk. Sta wel open voor het feit dat je het niet nodig hebt, dat je er niet van afhankelijk voor hoeft te zijn. Het moet iets extra’s toevoegen aan je leven.
Ik heb er een tijd over gedaan. Mijn huwelijk van 20 jaar was de laatste jaren niet echt je van het. Angst heeft ervoor gezorgd dat het te lang duurde voordat ik de stap voor mezelf durfde te nemen. Toen ik dat eindelijk deed was ik zo opgelucht. 20 jaar samen en ik had er geen traan om gelaten, al die jaren daarvoor al veel gehuild en mezelf vergeten in mijn huwelijk.
Na de scheiding was het echt mijn tijd en ik heb eerst veel tijd aan mezelf en de kinderen besteed. Ik ben niet bang om alleen achter te blijven, omdat ik simpelweg genoeg heb aan mezelf. Mijn leven is goed en alles wat erbij komt is extra.
Daarom begrijp ik eigenlijk nog steeds niet de impact die hij (van mijn andere topic) maakte en waarom het me allemaal zo raakte. Ik weet wel dat ik de keuze voor mezelf kan maken om me niet te laten meeslepen in spelletjes, twijfels en ga zo maar door. Dat heb ik nl lang genoeg meegemaakt en dat zorgde ervoor dat ik mezelf verloor. Dat wil ik niet meer.
Wanneer je het beseft voor jezelf en het ziet, dan komt zoetjes aan de volgende stap en de volgende. Het komt er uiteindelijk wel. Je bent geen weekdier, het is menselijk. Sta wel open voor het feit dat je het niet nodig hebt, dat je er niet van afhankelijk voor hoeft te zijn. Het moet iets extra’s toevoegen aan je leven.
donderdag 20 september 2018 om 13:38
Een week geen contact is bij lange na niet gelukt, vanuit beide kanten.
Ik kan het denk ik wel beter relativeren nu, voel niet meer die intense wanhoop of verdriet. Maar ik besef me ook dat er nog steeds een lijntje is waar ik dus misschien wel een bepaald voldoening uit haal voor nu.
Maar ik voel me wel ontspannen, wel ontzettend moe, dus probeer vroeg naar bed te gaan en zo wat uren slaap te pakken, aangezien de dag hier elke dag vroeg begint vanwege de kinderen.
Ik sta nog steeds achter mijn beslissing om naar de psycholoog te gaan. Het blijft denk goed om eens kritisch naar mezelf te kijken. Dus kijk uit naar de eerste afspraak.
Nieuwe baan begint in november, dus die afleiding is nog ver weg.
Ik kan het denk ik wel beter relativeren nu, voel niet meer die intense wanhoop of verdriet. Maar ik besef me ook dat er nog steeds een lijntje is waar ik dus misschien wel een bepaald voldoening uit haal voor nu.
Maar ik voel me wel ontspannen, wel ontzettend moe, dus probeer vroeg naar bed te gaan en zo wat uren slaap te pakken, aangezien de dag hier elke dag vroeg begint vanwege de kinderen.
Ik sta nog steeds achter mijn beslissing om naar de psycholoog te gaan. Het blijft denk goed om eens kritisch naar mezelf te kijken. Dus kijk uit naar de eerste afspraak.
Nieuwe baan begint in november, dus die afleiding is nog ver weg.
donderdag 20 september 2018 om 23:47
Je hebt zo te horen wel een goed inzicht in hoe je eigen gevoel werkt. Heb je het met hem er wel eens over gehad wat nou de belangrijkste reden is geweest dat hij zo'n twijfels kreeg? Is dat vooral zijn ex die weer in beeld kwam? Als je dan op die vraag een eerlijk antwoord krijgt natuurlijk. Is je ideale volgende relatie liefst zoals deze of ga je daar ook kritisch naar kijken? Veel kracht en wijsheid toegewenst in ieder geval!Soumis schreef: ↑20-09-2018 13:38Een week geen contact is bij lange na niet gelukt, vanuit beide kanten.
Ik kan het denk ik wel beter relativeren nu, voel niet meer die intense wanhoop of verdriet. Maar ik besef me ook dat er nog steeds een lijntje is waar ik dus misschien wel een bepaald voldoening uit haal voor nu.
Maar ik voel me wel ontspannen, wel ontzettend moe, dus probeer vroeg naar bed te gaan en zo wat uren slaap te pakken, aangezien de dag hier elke dag vroeg begint vanwege de kinderen.
Ik sta nog steeds achter mijn beslissing om naar de psycholoog te gaan. Het blijft denk goed om eens kritisch naar mezelf te kijken. Dus kijk uit naar de eerste afspraak.
Nieuwe baan begint in november, dus die afleiding is nog ver weg.
vrijdag 21 september 2018 om 08:00
Volgens mij had hij dat antwoord nou juist niet, ik denk niet dat dat nu al veel anders is. En of dat op korte termijn gaat gebeuren als ze, zoals ik het interpreteer, nog tamelijkintensief (app)contact hebben, vraag ik me af.
Niet dat bij mij alles al klaar is gevoelsmatig, maar ik heb het zelf meer in de hand, juist omdat ik geen contact heb. En ja, ik heb veel vragen, maar ik denk niet dat hij daar antwoord op heeft nu, misschien ook wel nooit. Ik richt me maar op het scenario waarin dat voor mij op een gegeven moment ook niet meer hoeft. Afleiding werkt wel goed, maar er zit onderhuids ook nog wel verdriet, ook dat het 'weer niet gelukt is'.
Niet dat bij mij alles al klaar is gevoelsmatig, maar ik heb het zelf meer in de hand, juist omdat ik geen contact heb. En ja, ik heb veel vragen, maar ik denk niet dat hij daar antwoord op heeft nu, misschien ook wel nooit. Ik richt me maar op het scenario waarin dat voor mij op een gegeven moment ook niet meer hoeft. Afleiding werkt wel goed, maar er zit onderhuids ook nog wel verdriet, ook dat het 'weer niet gelukt is'.
vrijdag 21 september 2018 om 10:45
Herkenbaar hoor. Mij 'helpt' het ook om geen contact te hebben met ex-minnaar. Het is verschrikkelijk moeilijk, ik denk de hele tijd: hoe kan hij nou niet voor mij kiezen, hij is thuis ongelukkig en met mij supergelukkig, hoe is het mogelijk?
Ik wil hem 1000 vragen stellen, waarom hij nu opeens zijn hart heeft dichtgegooid, of hij nu gelukkiger is met haar dan met mij? Maar het antwoord dat ik wil hebben, krijg ik nu niet. Het antwoord 'met jou wil ik verder' krijg ik nu niet. Dus die vragen en gedachten helpen me niet verder. De realiteit is dat hij NU niet voor mij kiest.
Dus wat er overblijft is rouw. Hele diepe rouw. Om een relatie die voorbij is. Een relatie die me (bijna) alles gaf, omdat ik zoveel liefde heb gekregen en gevoeld. Dat heb ik nooit eerder ervaren in mijn leven. Maar het wil niet zeggen dat deze man de juiste is voor mij. Want wat moet ik met een man die niet 100% voor mij (en zijn eigen gevoelens) durft te gaan? Ik verdien beter. Dus ik vaar nu veel op mijn verstand. Als ik verdrietig ben dan huil ik om wat ik kwijt ben geraakt. Maar neem geen contact meer op. Ik probeer sterk te zijn...
Ik wil hem 1000 vragen stellen, waarom hij nu opeens zijn hart heeft dichtgegooid, of hij nu gelukkiger is met haar dan met mij? Maar het antwoord dat ik wil hebben, krijg ik nu niet. Het antwoord 'met jou wil ik verder' krijg ik nu niet. Dus die vragen en gedachten helpen me niet verder. De realiteit is dat hij NU niet voor mij kiest.
Dus wat er overblijft is rouw. Hele diepe rouw. Om een relatie die voorbij is. Een relatie die me (bijna) alles gaf, omdat ik zoveel liefde heb gekregen en gevoeld. Dat heb ik nooit eerder ervaren in mijn leven. Maar het wil niet zeggen dat deze man de juiste is voor mij. Want wat moet ik met een man die niet 100% voor mij (en zijn eigen gevoelens) durft te gaan? Ik verdien beter. Dus ik vaar nu veel op mijn verstand. Als ik verdrietig ben dan huil ik om wat ik kwijt ben geraakt. Maar neem geen contact meer op. Ik probeer sterk te zijn...
vrijdag 21 september 2018 om 10:53
maar dit is wat jij denkt, hoeft natuurlijk niet te stroken met de waarheid. Mensen zijn opportunistisch als hij thuis echt zo ongelukkig was dan had hij wel andere keuzes gemaakt.rrregenboog schreef: ↑21-09-2018 10:45Herkenbaar hoor. Mij 'helpt' het ook om geen contact te hebben met ex-minnaar. Het is verschrikkelijk moeilijk, ik denk de hele tijd: hoe kan hij nou niet voor mij kiezen, hij is thuis ongelukkig en met mij supergelukkig, hoe is het mogelijk?
Ik wil hem 1000 vragen stellen, waarom hij nu opeens zijn hart heeft dichtgegooid, of hij nu gelukkiger is met haar dan met mij? Maar het antwoord dat ik wil hebben, krijg ik nu niet. Het antwoord 'met jou wil ik verder' krijg ik nu niet. Dus die vragen en gedachten helpen me niet verder. De realiteit is dat hij NU niet voor mij kiest.
Dus wat er overblijft is rouw. Hele diepe rouw. Om een relatie die voorbij is. Een relatie die me (bijna) alles gaf, omdat ik zoveel liefde heb gekregen en gevoeld. Dat heb ik nooit eerder ervaren in mijn leven. Maar het wil niet zeggen dat deze man de juiste is voor mij. Want wat moet ik met een man die niet 100% voor mij (en zijn eigen gevoelens) durft te gaan? Ik verdien beter. Dus ik vaar nu veel op mijn verstand. Als ik verdrietig ben dan huil ik om wat ik kwijt ben geraakt. Maar neem geen contact meer op. Ik probeer sterk te zijn...
vrijdag 21 september 2018 om 21:30
bedenk ook dat hij dit zegt omdat iets anders niet acceptabel is voor jou. als hij zou zeggen dat hij genoeg voelt voor zijn vrouw om haar niet te verlaten voor jou dan is dat natuurlijk een voorbode voor gedoe.rrregenboog schreef: ↑21-09-2018 12:08S-Meds, inderdaad. Hij leidt zichzelf thuis af met de kinderen, richt zich volledig op hen om zijn pijn om zijn slechte relatie niet te voelen. En blijkbaar is het dragelijk genoeg voor hem zo. Heel verdrietig voor mij...
zaterdag 22 september 2018 om 22:38
Hij voelt dat hij zijn ex nog niet helemaal heeft losgelaten en zolang hij dat niet kan, kan hij geen relatie aangaan met een andere vrouw.Antoon69 schreef: ↑20-09-2018 23:47Je hebt zo te horen wel een goed inzicht in hoe je eigen gevoel werkt. Heb je het met hem er wel eens over gehad wat nou de belangrijkste reden is geweest dat hij zo'n twijfels kreeg? Is dat vooral zijn ex die weer in beeld kwam? Als je dan op die vraag een eerlijk antwoord krijgt natuurlijk. Is je ideale volgende relatie liefst zoals deze of ga je daar ook kritisch naar kijken? Veel kracht en wijsheid toegewenst in ieder geval!
Dat gevoel is wel ineens gekomen, heeft maanden niet gespeeld. Ex is al die tijd ook gewoon in beeld geweest. Enige verschil is dat hij haar had verteld over ons en ze ineens daarna poeslief tegen hem is gaan doen en de maanden daarvoor deed hij niks goed in haar ogen.
Maar goed daar kan ik allemaal 100x over nadenken, het is nu eenmaal een feit dat we hier staan. Ik zit volledig in de knoop met mezelf. Heb heus wel mijn sterke momenten, zoals van de week toen ik hier schreef, maar de onmachtige en verdrietige momenten blijven toch ook nog wel regelmatig voorbij komen.
En ik weet dat ik dat ook mezelf aan doe. Maar ik kan en wil hem gewoon niet loslaten en hij kan of wil dat eigenlijk ook niet met mij. Spreekt hij letterlijk uit. Het is bij hem ook een zooitje in zijn hoofd.
zaterdag 22 september 2018 om 23:48
Soumis, dit is helaas iets wat je op het moment door maakt. Het is helaas ook 3 stappen vooruit en 2 stappen terug. De onmacht is vaak het ergste, je wilt het begrijpen er grip op krijgen maar dat kan niet, nu niet en in de toekomst ook niet.
Het afsluiten is moeilijk, ondanks dat je inziet wat het met jezelf doet. Toch is het goed dat je dat al inziet, wie weet kom je uiteindelijk tot het besef dat contact het moeilijker maakt. Het geeft je (misschien onbewust) toch een bepaalde hoop of dat je denkt dat je het kan gaan begrijpen.
ik kwam van de week een vriend van mijn exdate tegen, die man nog nooit eerder tegen gekomen en nu kwam ik hem tegen. Hij vertelde me dat exdate waarschijnlijk weer terug is met zijn ex. Na de afspraak die hij en ik hadden in zijn woonplaats, stond ze anderhalve week later aan zijn deur. Daarvoor had ik het al beëindigd. Maar ja als hij na 2,5 jaar het meteen met zijn ex wil proberen was het de juiste beslissing die ik had gemaakt. Eigenlijk hetzelfde als bij jou, alleen ja bij mij een heel stuk korter. Sommige kunnen niet los laten en vinden het kennelijk prettig of veiliger om met ex bezig te zijn. Ik weet het niet.
Het blijft moeilijk voor je. Ik hoop dat je vlot inziet dat je hem beter helemaal los kan laten, door de zure appel heen kan bijten en in ziet dat het je meer energie vergt dan dat je nu merkt.
Het afsluiten is moeilijk, ondanks dat je inziet wat het met jezelf doet. Toch is het goed dat je dat al inziet, wie weet kom je uiteindelijk tot het besef dat contact het moeilijker maakt. Het geeft je (misschien onbewust) toch een bepaalde hoop of dat je denkt dat je het kan gaan begrijpen.
ik kwam van de week een vriend van mijn exdate tegen, die man nog nooit eerder tegen gekomen en nu kwam ik hem tegen. Hij vertelde me dat exdate waarschijnlijk weer terug is met zijn ex. Na de afspraak die hij en ik hadden in zijn woonplaats, stond ze anderhalve week later aan zijn deur. Daarvoor had ik het al beëindigd. Maar ja als hij na 2,5 jaar het meteen met zijn ex wil proberen was het de juiste beslissing die ik had gemaakt. Eigenlijk hetzelfde als bij jou, alleen ja bij mij een heel stuk korter. Sommige kunnen niet los laten en vinden het kennelijk prettig of veiliger om met ex bezig te zijn. Ik weet het niet.
Het blijft moeilijk voor je. Ik hoop dat je vlot inziet dat je hem beter helemaal los kan laten, door de zure appel heen kan bijten en in ziet dat het je meer energie vergt dan dat je nu merkt.