Relaties
alle pijlers
Schoonouders
dinsdag 6 november 2018 om 00:37
Hoi,
Mijn eerste topic. Graag hoor ik jullie meningen of eigen ervaringen!
Sinds 9 maand heb ik een relatie met mijn huidige vriendin. Heel erg blij met mijn relatie met haar we zijn heel erg open naar elkaar en zijn zelfs bezig met te kijken of we volgend jaar gaan samenwonen! Zij is 23 ik 26.
Allemaal prachtig ik val alleen over het volgende onderwerp.
Schoonouders. Naja niet eens ouders maar meer moeder.
Mijn vriendin woont nog thuis bij haar ouders. Vader moeder en en broertje
Ze zijn een heel hechte familie. Ik ben mijn vriendin haar eerste vriendje dus ook gelijk de eerste schoonzoon voor de familie! Spannend en tegelijk ook wel een dingetje natuurlijk want wat vinden ze van me
De eerste maanden was dat natuurlijk even aftasten en lichterlijk voelde ik me een beetje een inbreker in de familie. Ik woon op mezelf maar express kwam ik veel bij mijn nieuwe schoonfamilie. en dat werpte vruchten af.
Mijn schoonvader kan ik het goed mee vinden. Het is niet dat we gemeenschapelijke Hobbys hebben en we in het weekend samen naar de kroeg gaan maar we als we samen in de woonkamer zitten kunnen we met elkaar praten en word er gelachen.
Mijn schoonbroer precies het zelfde. we kunnen goed met elkaar praten en er word gelachen. Elkaar taggen op facebook etc
Mijn schoonmoeder.. ik weet niet waar ik moet beginnen. vanaf dag 1 word ik als een inbreker gezien. voor mijn gevoel ben ik niet de gene die haar dochter blij maakt maar de gene die haar dochter van haar afpak. gesprekken die ik met haar probeer te voeren vallen dood. we hebben niks gemeenschapelijks maar zoals boven uitgelegd hoeft dat helemaal niet. ze geeft zelf ook aan dat het haar erg rauw op haar dak valt dat ik zo opeens daar ben
Vaak word ik afgesnauwd wat zelf mijn vriendin opvalt. en dan niet zo zeer beledigend maar eerder van dat had je ook anders kunnen formuleren.
Toen de plannen op tafel kwamen om samen te wonen wou ze het der niet over hebben met haar dochter. toen dat punt voorbij was kreeg mijn vriendin het verhaal van dat we niet samen een hypotheek moesten nemen zo vaak te horen dat ze onzeker werd over alles. En begrijp me niet verkeerd. dit is zeker iets wat goed van ze is om dit te bespreken met je dochter. Maar de nadruk op uit elkaar gaan in de toekomst werd zo vaak gesteld of wat als ik niet meer kon werken omdat ik arbeidsongeschikt raakte of ziek werd dat ze dan zelf de hypotheek kon betalen.
Even voor de record. Ik heb een zeer lichte rug afwijking die der om bekend om staat als je uitgegroeid bent eigelijk weg moet gaan. Niet helemaal ik heb af en toe heel lichterlijk last van mijn rug.
In mijn ogen word alles in de kast gehaald om haar op andere gedachten te brengen. Nogmaals ik ben blij dat haar ouders hier realistic op kijken maar de nadruk ligt zo op '' wat als jullie uit elkaar gaan''
Tevens brengt ze spanning in de relatie. Alles is tip top in orde. todat ze komt met in de eerste maanden van de relatie gingen jullie vaak uit eten en biscoop nu doen zitten jullie vaak film te kijken op de bank.
een keer had ik bijna al haar fotos verwijderd van haar camera. Haar ouders waren hier bij. ze was wel geschokeerd toen ze dat dacht, maar uiteindelijk beleek het niet zo te zijn. Niemand boos of geiriteerd. Todat een week later haar moeder zegt ''ja tegen ons was je gelijk boos geworden '' je moet wel jezelf blijven en jezelf niet verliezen. Je bent anders tegen (naam)
Mijn vriendin word hier zo onzeker van terwijl er helemaal niks aan de hand is. We gaan inderdaad niet meer iedere week naar de bioscoop/restaurant, en dat zagen wij zelf ook al maar wij zijn even blij als we lekker bij elkaar op de bank zitten.
Ik heb hier zo veel moeite in gestoken om dit te doorbreken. Ik heb het tijd gegeven. Leuke gifts voor schoonmoeders. Als we uit eten gingen trok ik regelmatig de portomonee. Gezellig doen etc.
Het helpt niet. Laatst was mijn vriendin 1.5 week weg voor haar werk naar het buitenland. Tuurlijk miste ik haar verschikelijk en zei mij ook. Maar ik voelde rust in mijn hoofd. eindelijk was ik niet bezig met hoe krijg ik het voor elkaar dat mijn schoonmoeder me accepteerd. ze hoeft me niet eens aardig te vinden, gewoon accepteren. het aller ergste vind ik nog wel dat ik er wel bijna zeker weet mocht de relatie tussen mij en mijn vriendin stoppen. Dan springt ze een gat in de lucht.
Ik weet niet zp goed wat ik moet doen. Ik ben klaar om energie hier in te stoppen. ik word er onzeker van. Ik bedoel niet met dat ik stop om aardig te doen. Maar ik zit er erg aan te denken om het contact sterk te verminderen. Ik ben daar regelmatig over de vloer en slaap er vaak. in de hoop dat ze wat meer aan mij ging wennen en dat mijn vriendin dit fijn vind omdat ze ook vaak werkt en haar ouders ook graag wil zien.
als ik het contact ga verminderen zal mijn vriendin dit niet leuk vinden. Maar ze zal me ook begrijpen. ook weet ze dat ik nooit zal willen dat ze moet gaan kiezen tussen mij en mams. zo ben ik niet. Ik voel zelf dat ik hier langzaam aan onderdoor ga. en dat ik mijn schoonmoeder stukje voor stukje begin te haten. en dat wil ik niet
Lang verhaal
erg benieuwd wat jullie tips zijn of zelf ervaringen hebben met schoonouders dat niet zo klikte 
Mijn eerste topic. Graag hoor ik jullie meningen of eigen ervaringen!
Sinds 9 maand heb ik een relatie met mijn huidige vriendin. Heel erg blij met mijn relatie met haar we zijn heel erg open naar elkaar en zijn zelfs bezig met te kijken of we volgend jaar gaan samenwonen! Zij is 23 ik 26.
Allemaal prachtig ik val alleen over het volgende onderwerp.
Schoonouders. Naja niet eens ouders maar meer moeder.
Mijn vriendin woont nog thuis bij haar ouders. Vader moeder en en broertje
Ze zijn een heel hechte familie. Ik ben mijn vriendin haar eerste vriendje dus ook gelijk de eerste schoonzoon voor de familie! Spannend en tegelijk ook wel een dingetje natuurlijk want wat vinden ze van me
De eerste maanden was dat natuurlijk even aftasten en lichterlijk voelde ik me een beetje een inbreker in de familie. Ik woon op mezelf maar express kwam ik veel bij mijn nieuwe schoonfamilie. en dat werpte vruchten af.
Mijn schoonvader kan ik het goed mee vinden. Het is niet dat we gemeenschapelijke Hobbys hebben en we in het weekend samen naar de kroeg gaan maar we als we samen in de woonkamer zitten kunnen we met elkaar praten en word er gelachen.
Mijn schoonbroer precies het zelfde. we kunnen goed met elkaar praten en er word gelachen. Elkaar taggen op facebook etc
Mijn schoonmoeder.. ik weet niet waar ik moet beginnen. vanaf dag 1 word ik als een inbreker gezien. voor mijn gevoel ben ik niet de gene die haar dochter blij maakt maar de gene die haar dochter van haar afpak. gesprekken die ik met haar probeer te voeren vallen dood. we hebben niks gemeenschapelijks maar zoals boven uitgelegd hoeft dat helemaal niet. ze geeft zelf ook aan dat het haar erg rauw op haar dak valt dat ik zo opeens daar ben
Vaak word ik afgesnauwd wat zelf mijn vriendin opvalt. en dan niet zo zeer beledigend maar eerder van dat had je ook anders kunnen formuleren.
Toen de plannen op tafel kwamen om samen te wonen wou ze het der niet over hebben met haar dochter. toen dat punt voorbij was kreeg mijn vriendin het verhaal van dat we niet samen een hypotheek moesten nemen zo vaak te horen dat ze onzeker werd over alles. En begrijp me niet verkeerd. dit is zeker iets wat goed van ze is om dit te bespreken met je dochter. Maar de nadruk op uit elkaar gaan in de toekomst werd zo vaak gesteld of wat als ik niet meer kon werken omdat ik arbeidsongeschikt raakte of ziek werd dat ze dan zelf de hypotheek kon betalen.
Even voor de record. Ik heb een zeer lichte rug afwijking die der om bekend om staat als je uitgegroeid bent eigelijk weg moet gaan. Niet helemaal ik heb af en toe heel lichterlijk last van mijn rug.
In mijn ogen word alles in de kast gehaald om haar op andere gedachten te brengen. Nogmaals ik ben blij dat haar ouders hier realistic op kijken maar de nadruk ligt zo op '' wat als jullie uit elkaar gaan''
Tevens brengt ze spanning in de relatie. Alles is tip top in orde. todat ze komt met in de eerste maanden van de relatie gingen jullie vaak uit eten en biscoop nu doen zitten jullie vaak film te kijken op de bank.
een keer had ik bijna al haar fotos verwijderd van haar camera. Haar ouders waren hier bij. ze was wel geschokeerd toen ze dat dacht, maar uiteindelijk beleek het niet zo te zijn. Niemand boos of geiriteerd. Todat een week later haar moeder zegt ''ja tegen ons was je gelijk boos geworden '' je moet wel jezelf blijven en jezelf niet verliezen. Je bent anders tegen (naam)
Mijn vriendin word hier zo onzeker van terwijl er helemaal niks aan de hand is. We gaan inderdaad niet meer iedere week naar de bioscoop/restaurant, en dat zagen wij zelf ook al maar wij zijn even blij als we lekker bij elkaar op de bank zitten.
Ik heb hier zo veel moeite in gestoken om dit te doorbreken. Ik heb het tijd gegeven. Leuke gifts voor schoonmoeders. Als we uit eten gingen trok ik regelmatig de portomonee. Gezellig doen etc.
Het helpt niet. Laatst was mijn vriendin 1.5 week weg voor haar werk naar het buitenland. Tuurlijk miste ik haar verschikelijk en zei mij ook. Maar ik voelde rust in mijn hoofd. eindelijk was ik niet bezig met hoe krijg ik het voor elkaar dat mijn schoonmoeder me accepteerd. ze hoeft me niet eens aardig te vinden, gewoon accepteren. het aller ergste vind ik nog wel dat ik er wel bijna zeker weet mocht de relatie tussen mij en mijn vriendin stoppen. Dan springt ze een gat in de lucht.
Ik weet niet zp goed wat ik moet doen. Ik ben klaar om energie hier in te stoppen. ik word er onzeker van. Ik bedoel niet met dat ik stop om aardig te doen. Maar ik zit er erg aan te denken om het contact sterk te verminderen. Ik ben daar regelmatig over de vloer en slaap er vaak. in de hoop dat ze wat meer aan mij ging wennen en dat mijn vriendin dit fijn vind omdat ze ook vaak werkt en haar ouders ook graag wil zien.
als ik het contact ga verminderen zal mijn vriendin dit niet leuk vinden. Maar ze zal me ook begrijpen. ook weet ze dat ik nooit zal willen dat ze moet gaan kiezen tussen mij en mams. zo ben ik niet. Ik voel zelf dat ik hier langzaam aan onderdoor ga. en dat ik mijn schoonmoeder stukje voor stukje begin te haten. en dat wil ik niet
Lang verhaal
erg benieuwd wat jullie tips zijn of zelf ervaringen hebben met schoonouders dat niet zo klikte
woensdag 7 november 2018 om 00:30
Skip die samenwoon-plannen en bevries ze tot jullie pakweg 2 à 3 jaar samen zijn.
En je vriendin er écht klaar voor is.
Nodig haar vaker bij jou uit, zodanig dat je schoonouders niet voortdurend meekijken. En je wat meer vrijheid en ademruimte hebt.
En ook je schoonouders ademruimte hebben.
Verschillende keren per week mijn toekomstige schoonzoon op bezoek en op de bank voor hele avonden ... ik zou er geen zin in hebben.
Al helemaal niet als ie dus alleen woont.
Begin een keer met dat je vriendin 1 keer blijft slapen.
En drijf dat aantal gaandeweg op tot ze niet meer weg wil
.
Maar geeft het vooral tijd. Véél tijd.
Je bent haar eerste vriendje en degene voor wie ze uit huis gaat.
En een warm gezin voor opgeeft.
Ga eerst maar es ontdekken wat het doet als jullie meer doen dan film kijken en op de bank zitten.
En je vriendin er écht klaar voor is.
Nodig haar vaker bij jou uit, zodanig dat je schoonouders niet voortdurend meekijken. En je wat meer vrijheid en ademruimte hebt.
En ook je schoonouders ademruimte hebben.
Verschillende keren per week mijn toekomstige schoonzoon op bezoek en op de bank voor hele avonden ... ik zou er geen zin in hebben.
Al helemaal niet als ie dus alleen woont.
Begin een keer met dat je vriendin 1 keer blijft slapen.
En drijf dat aantal gaandeweg op tot ze niet meer weg wil
.Maar geeft het vooral tijd. Véél tijd.
Je bent haar eerste vriendje en degene voor wie ze uit huis gaat.
En een warm gezin voor opgeeft.
Ga eerst maar es ontdekken wat het doet als jullie meer doen dan film kijken en op de bank zitten.
woensdag 7 november 2018 om 00:39
Die dan ook nog es niets anders kan bedenken dan elke keer naar tv / film te staren.
Ga leuke dingen doen.
Ga elkaar ontdekken.
Kom te weten van elkaar wat je graag eet, doet, welke musea de andere graag ziet, of ze van dieren houdt, welke meubels jullie graag zien, loop meubelzaken af, kies de kleur verf voor jullie toekomstige huis en vis uit wat jullie allebei graag zien, welke sporten jullie graag doen, wat jullie raakvlakken zijn, ga samen koken, pik een restaurantje mee, ...
Ga samen uit, leer elkaars vrienden en vriendinnen kennen, ...
Bouw gaandeweg een basis op waar je straks - als je effectief samenwoont - mee verder kan.
Zodat de boel niet met 1 zuchtje wind (1 ruzie) weer omligt en ze terug naar haar ouders vertrekt.
Je kan best af en toe een filmpje doen, maar niet als "enige activiteit".
En niet voortdurend op je schoonmoeder haar bank.
woensdag 7 november 2018 om 00:46
Best logisch en vooral realistisch om na te denken wat de gevolgen zijn als de relatie strandt terwijl je samen een hypotheek aangaat.
Misschien blijven jullie voor altijd bij elkaar maar de kans is groter dat dat niet gebeurt.
Heb je een fysiek beroep? Dan is het ook niet zo gek dat haar moeder zich zorgen maakt om jouw zwakke rug.
Ze wil gewoon haar dochter beschermen. Jij legt dat uit als jaloezie. Daarmee win je ook geen punten.
Over het algemeen willen moeders alleen maar dat hun kinderen gelukkig zijn en willen ze hen behoeden voor verdriet en ellende.
Uiteraard is het aan je vriendin om grenzen te stellen aan de bemoeienissen van haar moeder.
Misschien blijven jullie voor altijd bij elkaar maar de kans is groter dat dat niet gebeurt.
Heb je een fysiek beroep? Dan is het ook niet zo gek dat haar moeder zich zorgen maakt om jouw zwakke rug.
Ze wil gewoon haar dochter beschermen. Jij legt dat uit als jaloezie. Daarmee win je ook geen punten.
Over het algemeen willen moeders alleen maar dat hun kinderen gelukkig zijn en willen ze hen behoeden voor verdriet en ellende.
Uiteraard is het aan je vriendin om grenzen te stellen aan de bemoeienissen van haar moeder.
woensdag 7 november 2018 om 06:37
Ik begrijp beide kanten.
Jij wil graag in de smaak vallen bij haar familie, doet daar je best voor en bent teleurgesteld dat haar moeder je niet echt lijkt te lusten. Wat ik lees doe je erg je best, ik vind het heel beleefd van je dat je ook iets terugdoet voor de keren dat je daar eet en slaapt. Dat zou ik erg waarderen als ik je schoonmoeder was.
Wat ik minder zou waarderen is dat je er zo vaak bent. Ook al zit je bij je vriendin op de kamer, ze hebben toch een "gast" in huis. Dat wringt op den duur en ik denk dat daar ook de hints over vaker erop uitgaan vandaan komen. (Beetje gelijk heeft ze ook wel. Je kan nog decennialang samen op de bank tv kijken. Ga samen naar de bios, schaatsen, zwemmen, op stedentrip whatever maar doe iets.)
Dat ze de samenwoonplannen niet ziet zitten begrijp ik zeer zeker, vooral onder de huidige condities. In jullie geval zou ik je dringend adviseren om eerst samen te gaan huren, voordat je je samen in de schulden steekt. Eerst maar eens kijken of dat samenwonen jullie bevalt, is echt iets heel anders dan bij jou of bij haar thuis op visite komen! En natuurlijk wil je niet steeds horen wat er gebeurt mochten jullie uit elkaar gaan, maar feit is nu eenmaal dat degene met wie je op jonge leeftijd gaat samenwonen niet per definitie ook degene is met wie je je oude dag slijt. Als ik in mijn eigen familie kijk: mijn moeder, mijn zus, twee van mijn neven, mijn nicht en ikzelf zijn allemaal vanuit huis direct gaan samenwonen (dus zonder eerst op onszelf te wonen). Van al die mensen is alleen mijn nicht nog samen met de man voor wie ze het ouderlijk huis uit ging.
Jij wil graag in de smaak vallen bij haar familie, doet daar je best voor en bent teleurgesteld dat haar moeder je niet echt lijkt te lusten. Wat ik lees doe je erg je best, ik vind het heel beleefd van je dat je ook iets terugdoet voor de keren dat je daar eet en slaapt. Dat zou ik erg waarderen als ik je schoonmoeder was.
Wat ik minder zou waarderen is dat je er zo vaak bent. Ook al zit je bij je vriendin op de kamer, ze hebben toch een "gast" in huis. Dat wringt op den duur en ik denk dat daar ook de hints over vaker erop uitgaan vandaan komen. (Beetje gelijk heeft ze ook wel. Je kan nog decennialang samen op de bank tv kijken. Ga samen naar de bios, schaatsen, zwemmen, op stedentrip whatever maar doe iets.)
Dat ze de samenwoonplannen niet ziet zitten begrijp ik zeer zeker, vooral onder de huidige condities. In jullie geval zou ik je dringend adviseren om eerst samen te gaan huren, voordat je je samen in de schulden steekt. Eerst maar eens kijken of dat samenwonen jullie bevalt, is echt iets heel anders dan bij jou of bij haar thuis op visite komen! En natuurlijk wil je niet steeds horen wat er gebeurt mochten jullie uit elkaar gaan, maar feit is nu eenmaal dat degene met wie je op jonge leeftijd gaat samenwonen niet per definitie ook degene is met wie je je oude dag slijt. Als ik in mijn eigen familie kijk: mijn moeder, mijn zus, twee van mijn neven, mijn nicht en ikzelf zijn allemaal vanuit huis direct gaan samenwonen (dus zonder eerst op onszelf te wonen). Van al die mensen is alleen mijn nicht nog samen met de man voor wie ze het ouderlijk huis uit ging.
woensdag 7 november 2018 om 10:36
Ben je 15?
Je hebt een eigen stek, ga daar lekker zitten met je vriendin.
Je wilt een relatie afdwingen met iemand die dat niet wil.
Ga leuke tijd besteden met je vriendin en laat haar moeder met rust.
woensdag 7 november 2018 om 10:41
Inderdaad. Ik kan maar niet begrijpen dat je daar zo vaak zit, terwijl je een eigen huis hebt. Je wilt toch privacy?
woensdag 7 november 2018 om 12:18
woensdag 7 november 2018 om 12:39
Ik ben ook een schoonmoeder. Mijn dochter is echter een stuk jonger (19 en ze heeft haar vriendje 1,5 jaar). Maar ik zit mijn dochter een stuk minder op de huid dan je schoonmoeder hoor. Ik vind dat geen gezonde situatie, je vriendin is 23 en nog totaal afhankelijk van de ouders. En een relatie overvalt schoonmoeder? Kom op zeg, dacht ze dat haar dochter minsten 30 moest zijn ofzo?
Jullie moeten veel meer je eigen gang gaan, daar op de bank gaan zitten is echt raar, zeker omdat je een eigen huis hebt. Mijn dochter is ook meer bij haar vriendje dan dat ze hier zijn, puur om praktische redenen. Hij heeft een soort eigen appartement bij zijn ouders met eigen badkamer enzo. Dan is dat toch niet zo raar? Ze doet ook nog wel haar eigen dingen, met studentenvereniging, sport, werk enzo, want als ze praktisch samen zouden wonen zou ik er wel wat van zeggen. Op deze leeftijd moet je niet totaal afhankelijk van een jongen zijn. Ze slaapt denk ik gemiddeld ca. 2 nachten bij hem, 1 nacht in de stad waar ze studeert (na een borrel bij een vriendin) en de rest bij ons.
Ik geef de moeder wel gelijk dat samenwonen te snel is. Ik denk dat jij dat ook niet moet willen, dan krijg je schoonmoeder erbij. Laat je vriendin eerst eens op zichzelf gaan wonen en zich losweken van haar ouders, zelfstandig worden. Ze slaat echt een paar stappen over als jullie nu gaan samenwonen en die heeft ze heel hard nodig. Wat vind je vriendin er zelf van? Of vindt die het allemaal wel best zo'n bemoeizuchtige moeder die haar lekker lang kind laat blijven?
Jullie moeten veel meer je eigen gang gaan, daar op de bank gaan zitten is echt raar, zeker omdat je een eigen huis hebt. Mijn dochter is ook meer bij haar vriendje dan dat ze hier zijn, puur om praktische redenen. Hij heeft een soort eigen appartement bij zijn ouders met eigen badkamer enzo. Dan is dat toch niet zo raar? Ze doet ook nog wel haar eigen dingen, met studentenvereniging, sport, werk enzo, want als ze praktisch samen zouden wonen zou ik er wel wat van zeggen. Op deze leeftijd moet je niet totaal afhankelijk van een jongen zijn. Ze slaapt denk ik gemiddeld ca. 2 nachten bij hem, 1 nacht in de stad waar ze studeert (na een borrel bij een vriendin) en de rest bij ons.
Ik geef de moeder wel gelijk dat samenwonen te snel is. Ik denk dat jij dat ook niet moet willen, dan krijg je schoonmoeder erbij. Laat je vriendin eerst eens op zichzelf gaan wonen en zich losweken van haar ouders, zelfstandig worden. Ze slaat echt een paar stappen over als jullie nu gaan samenwonen en die heeft ze heel hard nodig. Wat vind je vriendin er zelf van? Of vindt die het allemaal wel best zo'n bemoeizuchtige moeder die haar lekker lang kind laat blijven?
woensdag 7 november 2018 om 12:43
Wat heb je eigenlijk aan je rug? Scoliose ofzo? Dat heeft mijn zoon ook, ik geloof dat hij er niet eens op zou komen om dat aan wie dan ook te vertellen. Waarom moeten die mensen dat weten? Mocht je er echt problemen mee krijgen is het vroeg genoeg om te vertellen. Echt hoor afstand nemen, ooit komt er een tijd dat ouders niet meer alles exact van hun kind weten en die tijd had er al lang moeten zijn bij je vriendin, dat begint normaal gesproken in de puberteit.
dinsdag 4 december 2018 om 10:19
Wat zijn het dan?? Wat is dat toch met mensen die vinden dat je de ouders van je vriendin geen schoonouders mag noemen...Wat een getrut..het is maar een aanspreektitel om de situatie te beschrijven. Of moet je daar eerst een boterbriefje voor hebben?glitglam schreef: ↑06-11-2018 13:40Wauw, ik heb dan écht heel veel schoonouders gehad! (en ben toch echt maar 1 keer getrouwd, nog steeds trouwens)
Het zijn niet je schoonouders. Wat is dat toch met mensen die een (relatief korte) relatie hebben met iemand en de ouders van vriend/vriendin gelijk schoonouders noemen. Dan zou ik echt heel wat schoonouders hebben gehad als ik alle relaties meetel van tussen de 6 en 12 maanden)
Ik snap best dat de moeder van je vriendin moeite heeft met jullie samenwoon plannen. Ze vindt het misschien te snel gaan, en het is goed dat ze met haar dochter praat over hypotheek etc.
tegelijkertijd klinkt ze wel wat 'bemoeierig' , maar je vriendin klinkt ook niet als iemand die zelfstandig is en sterk in haar schoenen staat.
wat vind je vriendin hiervan?
9 maanden een relatie op je 23-ste, dan mag je wel een keer aan samenwonen gaan denken hoor. Het zijn geen kinderen van 15 meer....
Onder welke steen leef jij?
Jordy...schoonmoeders zijn nou eenmaal niet de leukste mensen. Ik heb er zelf een aantal gehad en vind ze tot nu toe allemaal niks Nou, eentje was een schat maar die is helaas overleden. De rest is/was kut.
Blijf lekker in je eigen huisje. Wil vriendin niet komen, komt ze niet. Ze is oud genoeg om zich onderhand los te rukken van haar ouders.
Stop met krampachtig je best doen, het heeft geen zin. En als vriendin tot haar 80-ste aan moeders jurk wil blijven hangen is het toch geen relatiemateriaal. Ik heb ook ooit zo'n vriendje gehad. Ik had een prachtig eigen huisje maar moest woensdag 'op de koffie' bij schoonouders. Was echt afzien. Waar hij ook zin in had he...ik heb het nooit begrepen....
