Relaties
alle pijlers
Zoon en bruiloft
zondag 30 december 2018 om 08:13
Ik zit met het volgende een beetje in mijn maag en weet niet goed of ik dit nu moet accepteren en loslaten of toch iets van moet zeggen......
Volgend jaar ga ik trouwen, geweldig mooi natuurlijk en heel erg blij!
We zijn al wat ouder en voor mij is dit mijn 2de huwelijk (vorige echtgenoot is overleden) en aanstaande echtgenoot is niet getrouwd geweest maar komt uit lange relatie.
Er zijn aan beide kanten kinderen, allen begin 20.
Een moeilijke ex aan kant van vriend (lees: nogal jaloers en/of steeds contact zoekend om van alles....)
1 zoon van vriend woont bij haar.
De rest vd kinderen woont al samen.
De dag voor onze bruiloft word hij 20 en savonds zou hij met vrienden op stap gaan voor zijn verjaardag.
Nu heeft hij, nadat hij eerder heel enthousiast was en meedacht over wat moet ik dan aan op de bruiloft en wat gaan we allemaal doen) via een appje laten weten niet te komen omdat hij dus jarig is en op stap gaat.
Wij trouwen pas eind vd middag en hebben daarna een klein feestje met wat vrienden en familie.
Mijn vriend heeft zich er bij neergelegd en zegt prima als hij niet wil dan niet.
Ik zie wel dat het hem pijn doet maar dit laat hij niet merken.
Heeft wel tegen zoon gezegd dat hij het erg jammer vind en hem er graag bij wilde hebben. Hier kwam als reactie dat zoon niet "als een balletje" op zijn bruiloft wilde staan.
Ik heb het er wel wat moeilijk mee, zijn vader gaat trouwen voor de eerste keer en hij wil er gewoon niet zijn....
Wat vinden jullie? Laten voor wat het is of toch nog eens dat gesprek aangaan?
Ik vermoed zelf dat ex er ook een vinger tussen heeft gehad (eerdere ervaring met andere zaken)......
Graag jullie mening.....
Volgend jaar ga ik trouwen, geweldig mooi natuurlijk en heel erg blij!
We zijn al wat ouder en voor mij is dit mijn 2de huwelijk (vorige echtgenoot is overleden) en aanstaande echtgenoot is niet getrouwd geweest maar komt uit lange relatie.
Er zijn aan beide kanten kinderen, allen begin 20.
Een moeilijke ex aan kant van vriend (lees: nogal jaloers en/of steeds contact zoekend om van alles....)
1 zoon van vriend woont bij haar.
De rest vd kinderen woont al samen.
De dag voor onze bruiloft word hij 20 en savonds zou hij met vrienden op stap gaan voor zijn verjaardag.
Nu heeft hij, nadat hij eerder heel enthousiast was en meedacht over wat moet ik dan aan op de bruiloft en wat gaan we allemaal doen) via een appje laten weten niet te komen omdat hij dus jarig is en op stap gaat.
Wij trouwen pas eind vd middag en hebben daarna een klein feestje met wat vrienden en familie.
Mijn vriend heeft zich er bij neergelegd en zegt prima als hij niet wil dan niet.
Ik zie wel dat het hem pijn doet maar dit laat hij niet merken.
Heeft wel tegen zoon gezegd dat hij het erg jammer vind en hem er graag bij wilde hebben. Hier kwam als reactie dat zoon niet "als een balletje" op zijn bruiloft wilde staan.
Ik heb het er wel wat moeilijk mee, zijn vader gaat trouwen voor de eerste keer en hij wil er gewoon niet zijn....
Wat vinden jullie? Laten voor wat het is of toch nog eens dat gesprek aangaan?
Ik vermoed zelf dat ex er ook een vinger tussen heeft gehad (eerdere ervaring met andere zaken)......
Graag jullie mening.....
zondag 30 december 2018 om 09:55
Ik zou niet reageren maar ik zou wel zijn vader laten reageren.
Natuurlijk hij is jarig op donderdag, lekker gaan stappen, uitslapen en dan 's middags bruiloftsfeest bijwonen, gewoon 2 feesten en tis nog geen weekend!
Ik zou ook teleurgesteld zijn, het is duidelijk dat zijn moeder een dikke vinger in de pap heeft en ik zou daarom ook je aanstaande man juist laten zeggen; dat hij het jammer vindt, dat het ene het andere niet uitsluit! Dat hij hem verwacht op zijn huwelijk want dat hoort gewoon zo.
Natuurlijk hij is jarig op donderdag, lekker gaan stappen, uitslapen en dan 's middags bruiloftsfeest bijwonen, gewoon 2 feesten en tis nog geen weekend!
Ik zou ook teleurgesteld zijn, het is duidelijk dat zijn moeder een dikke vinger in de pap heeft en ik zou daarom ook je aanstaande man juist laten zeggen; dat hij het jammer vindt, dat het ene het andere niet uitsluit! Dat hij hem verwacht op zijn huwelijk want dat hoort gewoon zo.
zondag 30 december 2018 om 09:56
Het is zijn eerste huwelijk. Maar desalniettemin slaat het natuurlijk nergens op. Ouderschap is een levenslang verbond. Althans, dat zou het moeten zijn. Dat gaat veel verder dan een briefje van de burgerlijke stand.
Ik kan me voorstellen dat de zoon nu denkt dat zijn vader dat boterbriefje belangrijker vindt dan zijn verjaardag.
zondag 30 december 2018 om 09:56
Uiteraard, mensen vinden overal van en ze vinden het nog lekkerder om het er over te hebben. Mensen smullen van kutsituaties.DEM89 schreef: ↑30-12-2018 09:50Oké, inderdaad, ik zou ook niet willen dat er iemand, zeker een zoon niet, uit verplichting op mijn huwelijk is.
Kan me wel voorstellen dat er naast TO en vader meerdere wat van zullen vinden en dit misschien uitspreken naar hem. Misschien zet het hem aan het denken en verandert hij nog van mening. Zo niet, niets aan te doen en enigszins accepteren. Maar dan nog kan ik me goed voorstellen dat dit wel wat negatiefs zal doen aan de relatie omdat er toch teleurstelling en verdriet bij komt kijken.
Damned if I don’t
zondag 30 december 2018 om 09:57
lucky82 schreef: ↑30-12-2018 09:44Verzetten? Je had gewoon nooit die dag moeten kiezen. Het zal wel een mooie datum zijn kwa cijfers ofzo, dat het perse de dag na zijn verjaardag moet. En hij viert het maar een andere dag? Hij is gvd al 20 jaar op die dag jarig en nu moet hij maar plaats maken voor stiefmoeder en zn pa?
Hij is de dag er VOOR jarig, dat kan hij dus gewoon vieren. Maar zo dronken worden dat je de volgende dag aan het eind van de middag niet eens ergens kan verschijnen vind ik sowieso triest.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 30 december 2018 om 09:57
Helemaal mee eens weer.Cafetière schreef: ↑30-12-2018 09:55Wel als de datum de dag voor, na of gelijk valt met een andere belangrijke datum. En in dit geval ook omdat ze van zoon van alles verwachten en geen rekening willen houden met hem. Wel zo eerlijk om het dan gewoon bespreekbaar te maken. Dus óf je plant op eigen houtje die datum en houdt er rekening mee dat zoon niet wil, óf je wilt hem er graag bij en bespreekt daarom de datum met hem.
zondag 30 december 2018 om 09:57
Praat eens met zoon.
Zeg dat de datum achteraf gezien een beetje een domme keuze was. En dat jullie niet hebben gerealiseerd dat hij dat waarschijnlijk tot in de vroege uurtjes wil vieren.
Aan de andere kant is hij jong en als hij verder gezond is kan zijn lijf echt wel tegen een nachtje slaaptekort icm alcohol. Om 6 uur sochtends in bed, tot 12 uur slapen en om 1300 uur worden opgehaald met de taxi bijvoorbeeld. Dat laatste zou ik hem aanbieden zodat hij niet zelf met zijn lamme kop achter het stuur hoeft te kruipen.
Laat aanstaande de zoon bellen en excuses maken. Laat hem vragen wat ervoor nodig is dat de kans dat hij komt groter wordt. Bv taxi, bv een vriend van zoon die erbij mag zijn. Misschien ziet zoon ertegen op om een hele middag en avond met n stel bejaarden door te moeten brengen. Maar jullie weten het niet, want jullie praten niet mét hem, maar ovér hem. En de ex krijgt de schuld ...
Zeg dat de datum achteraf gezien een beetje een domme keuze was. En dat jullie niet hebben gerealiseerd dat hij dat waarschijnlijk tot in de vroege uurtjes wil vieren.
Aan de andere kant is hij jong en als hij verder gezond is kan zijn lijf echt wel tegen een nachtje slaaptekort icm alcohol. Om 6 uur sochtends in bed, tot 12 uur slapen en om 1300 uur worden opgehaald met de taxi bijvoorbeeld. Dat laatste zou ik hem aanbieden zodat hij niet zelf met zijn lamme kop achter het stuur hoeft te kruipen.
Laat aanstaande de zoon bellen en excuses maken. Laat hem vragen wat ervoor nodig is dat de kans dat hij komt groter wordt. Bv taxi, bv een vriend van zoon die erbij mag zijn. Misschien ziet zoon ertegen op om een hele middag en avond met n stel bejaarden door te moeten brengen. Maar jullie weten het niet, want jullie praten niet mét hem, maar ovér hem. En de ex krijgt de schuld ...
zondag 30 december 2018 om 09:58
Ik ga heen, in de plaats van de zoon.TanteBedelia schreef: ↑30-12-2018 09:55Nou he.. en dan moet de bruiloft nog komen ook.
Ik haak al af bij het idee.
Damned if I don’t
zondag 30 december 2018 om 09:59
Alle kinderen? Het gaat niet over een stuk of 26 ofzo. Ja je kunt rekening houden met belangerijke data voor je kinderen. Als je dat te lastig vind/niet interessant vind/je teveel moeite kost had je niet aan kinderen moeten beginnen. Dat hoort er dan nou eenmaal bij.TanteBedelia schreef: ↑30-12-2018 09:51Fijne instelling heb je. Dus er moet met alle kinderen overlegt worden over een datum
zondag 30 december 2018 om 09:59
Precies wat zoon dachtTanteBedelia schreef: ↑30-12-2018 09:55Nou he.. en dan moet de bruiloft nog komen ook.
Ik haak al af bij het idee.
zondag 30 december 2018 om 10:01
zondag 30 december 2018 om 10:01
Wil eerder dan kan. Hij wil niet als een balletje verschijnen was het toch?
Het zal een combinatie van factoren zijn waarom hij niet wil.
zondag 30 december 2018 om 10:02
Maar stel dat het een excuus is, omdat zoon niet naar de bruiloft wil komen, dat is toch ook prima?
Het kan, ook voor jongvolwassenen, best nog een impact hebben.
Toen man en ik trouwden, hadden we samen al drie kinderen en hadden de kinderen van mijn man (toen 18 en 20) mij helemaal geaccepteerd en waren ze ook echt onderdeel geworden van mijn familie. De jongste woonde bij ons, de oudste op zichzelf.
We hadden een goede relatie.
Maar ze vonden het wel een vreemd idee dat hun vader opnieuw ging trouwen (dachten dat het ‘vragen om problemen was’).
We hebben ze vanaf het begin duidelijk gemaakt dat we het fijn zouden vinden als ze kwamen, maar als het niet goed voelde, ze geen enkele verplichting hadden.
Uiteindelijk waren ze er allebei bij en dat vonden wij heel erg fijn! Maar het was ook prima geweest als zij, om hun eigen redenen, liever niet hadden willen komen.
Het kan, ook voor jongvolwassenen, best nog een impact hebben.
Toen man en ik trouwden, hadden we samen al drie kinderen en hadden de kinderen van mijn man (toen 18 en 20) mij helemaal geaccepteerd en waren ze ook echt onderdeel geworden van mijn familie. De jongste woonde bij ons, de oudste op zichzelf.
We hadden een goede relatie.
Maar ze vonden het wel een vreemd idee dat hun vader opnieuw ging trouwen (dachten dat het ‘vragen om problemen was’).
We hebben ze vanaf het begin duidelijk gemaakt dat we het fijn zouden vinden als ze kwamen, maar als het niet goed voelde, ze geen enkele verplichting hadden.
Uiteindelijk waren ze er allebei bij en dat vonden wij heel erg fijn! Maar het was ook prima geweest als zij, om hun eigen redenen, liever niet hadden willen komen.
zondag 30 december 2018 om 10:03
Ik denk dat de heisa vooral bij TO is en verlicht wat zij denkt wat anderen ervan zullen denkenCafetière schreef: ↑30-12-2018 10:01Ik vraag me af of zoon uberhaupt doorheeft watvoor heisa dit is geworden. Hij zegt "yo pa ik kom niet want kater dit en dat". pa zegt "oke jammer joh maar helemaal prima!". Nou, opgelost. Dus neem het hem eens kwalijk. Of moet hij als 19 jarige nu ook nog tussen alle regeltjes door luisteren?
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 30 december 2018 om 10:03
Mijn moeder trouwde de tweede keer ook twee dagen na mijn verjaardag. (Oké, moet vermeld dat ze mijn verjaardag wel eens was vergeten) Mij deed dat verdriet. Ik schat dat ik ook rond de twintig was.
Haar kennende zou het elk jaar groot gevierd worden, als de ogen maar op haar gericht waren. Mijn verjaardag het weekend erna vieren kon ik wel vergeten.
Uiteraard ben ik gegaan, met die leeftijd voelde dat nog verplicht. Achteraf had ik assertiever moeten zijn. Ik snap zoon wel.
Haar kennende zou het elk jaar groot gevierd worden, als de ogen maar op haar gericht waren. Mijn verjaardag het weekend erna vieren kon ik wel vergeten.
Uiteraard ben ik gegaan, met die leeftijd voelde dat nog verplicht. Achteraf had ik assertiever moeten zijn. Ik snap zoon wel.
zondag 30 december 2018 om 10:06
Ik denk dat hij ondertussen misschien al wel weet dat zijn stiefmoeder hier een heel ding van maakt, maar dat boeit hem verder niet als zijn pa heeft gezegd dat het zo goed is.Cafetière schreef: ↑30-12-2018 10:01Ik vraag me af of zoon uberhaupt doorheeft watvoor heisa dit is geworden. Hij zegt "yo pa ik kom niet want kater dit en dat". pa zegt "oke jammer joh maar helemaal prima!". Nou, opgelost. Dus neem het hem eens kwalijk. Of moet hij als 19 jarige nu ook nog tussen alle regeltjes door luisteren?
