Relaties
alle pijlers
Hoe verder?
zondag 20 januari 2019 om 12:04
Gisterenavond hebben mijn man en ik de zoveelste ruzie gehad over hetzelfde onderwerp. Ik heb hier al eerder over geschreven, maar ik weet anders niet waar ik hiermee terecht moet.
Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.
Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.
Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.
Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.
Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
zondag 20 januari 2019 om 18:28
En dat begrijp je niet?Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 18:23Vroeger gingen we minstens één keer per maand gaan eten, in 2018 hebben we dit geen enkele keer gedaan. Mijn man wil dit niet omdat hij urine verliest.
zondag 20 januari 2019 om 18:32
Misschien moet jij je eerst eens inlezen, voor je domme uitspraken doet.TAMEiMPALA schreef: ↑20-01-2019 17:33Met alle respect, ik weet geen ene ruk over jou maar het klinkt alsof jij héél erg weinig inlevingsvermogen hebt.
Jezus christus.. Moet ik nog uitleggen wat er zo fout is aan je attitude? Ik snap wel waarom je man geen seks met je wilt hoor.
Stel jij eens voor dat je midden in de drukke stad loopt met een straaltje pis langs je been.
zondag 20 januari 2019 om 18:43
Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 17:41Intimiteit is ook luisteren naar elkaars noden, luisteren naar elkaar, niet elk gesprek hierover doodslaan en elkaar tegemoet proberen te komen (zelfs al zijn het maar heel kleine stapjes).
Ik kan me levendig voorstellen hoe jij moet lijden onder de situatie. Iedereen kan je verwijten maken, maar jij zit er middenin en jij moet er mee dealen. Evengoed snap ik je man volledig. Met wat je hier geschreven hebt, zou ik geen cent meer geven voor jullie relatie. Hoe hard het ook is, maar ik denk dat je beter eerder dan later de knoop kan doorhakken die je uiteindelijk toch gaat doorhakken.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zondag 20 januari 2019 om 18:50
Kris, lang getwijfeld of ik mijn verhaal hier neer zou zetten. Maar misschien laat het je zien wat kanker met je gevoel en eigenwaarde doet.
Vijf jaar geleden is mijn borst geamputeerd en kreeg ik een tijdelijk implantaat. Verschil met de gezonde borst was heel duidelijk te zien (ook met kleren aan). Vervolgens werd ik ook nog kaal door de chemo. Geen ramp, maar ik vond het niet leuk om mijn lange blonde haren te verliezen.
Anderhalf jaar later ben ik pas weer voor het eerst gaan zwemmen met mijn kinderen, zo onzeker was ik in mijn badpak met overduidelijk twee verschillende borsten. En ik was waarschijnlijk helemaal niet gegaan als het aan mij lag. Maar mijn man vertelde voor de zoveelste keer dat het hem niks uitmaakte. En ging ik uiteindelijk overstag.
En ook de seks was en is anders, en door mijn medicijnen heb ik ook een lager libido gekregen en andere (voor de seks) vervelende klachten. Maar daar komen wij, mijn man en ik, samen uit.
Vijf jaar geleden is mijn borst geamputeerd en kreeg ik een tijdelijk implantaat. Verschil met de gezonde borst was heel duidelijk te zien (ook met kleren aan). Vervolgens werd ik ook nog kaal door de chemo. Geen ramp, maar ik vond het niet leuk om mijn lange blonde haren te verliezen.
Anderhalf jaar later ben ik pas weer voor het eerst gaan zwemmen met mijn kinderen, zo onzeker was ik in mijn badpak met overduidelijk twee verschillende borsten. En ik was waarschijnlijk helemaal niet gegaan als het aan mij lag. Maar mijn man vertelde voor de zoveelste keer dat het hem niks uitmaakte. En ging ik uiteindelijk overstag.
En ook de seks was en is anders, en door mijn medicijnen heb ik ook een lager libido gekregen en andere (voor de seks) vervelende klachten. Maar daar komen wij, mijn man en ik, samen uit.
zondag 20 januari 2019 om 18:52
Hoezo dat dan? Urineverlies is toch dat je je pis moeilijk kan inhouden..Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 18:32Misschien moet jij je eerst eens inlezen, voor je domme uitspraken doet.
Memento Mori
zondag 20 januari 2019 om 18:58
Dat wil dan nog niet zeggen dat je het maar moet laten lopen.TAMEiMPALA schreef: ↑20-01-2019 18:52Hoezo dat dan? Urineverlies is toch dat je je pis moeilijk kan inhouden..
zondag 20 januari 2019 om 19:04
Urineverlies is onvrijwillig als je dat nog niet doorhad. Volgens mij ben jij degene die zichzelf moet inlezen.
Memento Mori
zondag 20 januari 2019 om 19:06
Bedankt voor het delen van je verhaal. Ik vind het echt naar voor je. Ik hoop dat je er verder samen uitgeraakt.Alchemist77 schreef: ↑20-01-2019 18:50Kris, lang getwijfeld of ik mijn verhaal hier neer zou zetten. Maar misschien laat het je zien wat kanker met je gevoel en eigenwaarde doet.
zondag 20 januari 2019 om 19:08
TAMEiMPALA schreef: ↑20-01-2019 19:04Urineverlies is onvrijwillig als je dat nog niet doorhad. Volgens mij ben jij degene die zichzelf moet inlezen.
Ik denk dat ze bedoelt dat met goed incontinentiemateriaal, de urine niet langs je been naar beneden hoeft te lopen.
En dat is wel wat jij schreef.
TO, hebben jullie al wel relatietherapie overwogen?
Staat je man daar wel open voor, als het hem duidelijk is dat het niet direct over het fysieke hoeft te gaan?
Een theorie stelt dat, als iemand ooit ontdekt waar het Universum precies voor dient en waarom het er is, het meteen zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onbegrijpelijker is. Een andere theorie stelt dat dit al gebeurd is.
zondag 20 januari 2019 om 19:11
Ahh oké, ze ergert zich aan de manier waarop ik urineverlies beschreefCoerage schreef: ↑20-01-2019 19:08Ik denk dat ze bedoelt dat met goed incontinentiemateriaal, de urine niet langs je been naar beneden hoeft te lopen.
En dat is wel wat jij schreef.
TO, hebben jullie al wel relatietherapie overwogen?
Staat je man daar wel open voor, als het hem duidelijk is dat het niet direct over het fysieke hoeft te gaan?
Sorry TO, volgende keer zeg ik wel druppeltje ipv straaltje.
Memento Mori
zondag 20 januari 2019 om 19:17
Dat is in dit stadium van zijn verwerking toch eigenlijk volkomen logisch?Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 18:23Veel sterkte voor jou.
Ik had over je reactie gelezen.
Voor de rest is er niet zoveel relatie meer. Hij heeft geen hobby's meer. Hij prutst wat met de pc of kijkt naar tv. Vroeger gingen we minstens één keer per maand gaan eten, in 2018 hebben we dit geen enkele keer gedaan. Mijn man wil dit niet omdat hij urine verliest.
Dan dek je de tafel toch mooi in en haal je sushi af of iets dergelijks?
Ga je niet naar de bioscoop, maar kijk je thuis een film op Netflix.
Alles valt of staat met of jij nog wel verder wil en of hij nog wel verder wil en wat je er op dit moment nog samen van wil maken.
Die vraag moet eerst worden beantwoord. Wil jij wachten en je aanpassen tot hij weer zover is of niet? Wil hij zich aanpassen tot hij weer zover is? Kunnen jullie zien dat dit een storm is die nog lang niet is uitgeraasd en hebben jullie de intentie om de storm samen te doorstaan of niet.
zondag 20 januari 2019 om 20:34
Ik kan me heel goed voorstellen dat je behoorlijk baalt van alles, van het gebrek aan intimiteit, aan seks en aan relatie. Ik heb zelf, in een veel minder heftige situatie, waarin ik baalde van hoe mijn partner met een bepaalde situatie omging, mezelf een tijdslimiet opgelegd waarin ik mijn partner de tijd zou geven. In mijn geval was dat een jaar. Na dat jaar mocht ik dan van mezelf wel meer eisen gaan stellen. De tijdslimiet gaf mezelf rust, ik vond het een periode die te overzien was en daardoor had ik de rust om hem zelf zijn weg te laten bewandelen. Bij ons was het ruim binnen de periode die ik mezelf had gesteld overigens opgelost.Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 18:23Veel sterkte voor jou.
Ik had over je reactie gelezen.
Voor de rest is er niet zoveel relatie meer. Hij heeft geen hobby's meer. Hij prutst wat met de pc of kijkt naar tv. Vroeger gingen we minstens één keer per maand gaan eten, in 2018 hebben we dit geen enkele keer gedaan. Mijn man wil dit niet omdat hij urine verliest.
In die periode steunde ik mijn partner natuurlijk wel, maar nam ik ook actief tijd voor mezelf en zorgde ook actief goed voor mezelf door met vrienden af te spreken, me te laten masseren en andere dingen te doen waar ik van oplaad. Wellicht dat dat voor jou ook kan helpen, een tijdslimiet en extra lief voor jezelf zijn?
zondag 20 januari 2019 om 20:38
Jij bent 44?
Ik snap heel goed dat je man de deur dicht gooit om erover te praten, want jij bent totaal niet psychisch onderlegd. Geen inlevingsvermogen, nada. Waarom zou hij praten over iets waar hij zich zo kwetsbaar bij voelt, wanneer jij met je lompe poten erop gaat lopen stampen?
Ik raak al geïrriteerd als ik dit lees. Snap niet dat een mens, die al 20 jaar samen is met haar man, zo weinig van hem snapt. Je wilt dat het beter met hem gaat, maar allemaal wel op jouw voorwaarde. Als hij een partner had die hem het gevoel gaf dat er niks is verandert en hij nu goed is zoals hij is, misschien dat je eerder al stukjes van zijn oude ik terug had gekregen. Ik denk dat jij juist alles versterkt waar hij zo mee zit door hem dat te zeggen en laten voelen. Je bent zoooo blind voor je botte oppervlakkige zelf, mijn hemel.
Je doet elke keer alsof je zo sympathiek bent en alles ervoor doet, maar elke keer maak je een cirkel die eindigt bij “ja, maar ik.. mijn seksleven...normaal doen... hallo het is maar een beetje urine...” grow up!
Ik snap heel goed dat je man de deur dicht gooit om erover te praten, want jij bent totaal niet psychisch onderlegd. Geen inlevingsvermogen, nada. Waarom zou hij praten over iets waar hij zich zo kwetsbaar bij voelt, wanneer jij met je lompe poten erop gaat lopen stampen?
Ik raak al geïrriteerd als ik dit lees. Snap niet dat een mens, die al 20 jaar samen is met haar man, zo weinig van hem snapt. Je wilt dat het beter met hem gaat, maar allemaal wel op jouw voorwaarde. Als hij een partner had die hem het gevoel gaf dat er niks is verandert en hij nu goed is zoals hij is, misschien dat je eerder al stukjes van zijn oude ik terug had gekregen. Ik denk dat jij juist alles versterkt waar hij zo mee zit door hem dat te zeggen en laten voelen. Je bent zoooo blind voor je botte oppervlakkige zelf, mijn hemel.
Je doet elke keer alsof je zo sympathiek bent en alles ervoor doet, maar elke keer maak je een cirkel die eindigt bij “ja, maar ik.. mijn seksleven...normaal doen... hallo het is maar een beetje urine...” grow up!
zondag 20 januari 2019 om 21:07
Ik ben hier niet mee akkoord, maar ik weet niet of het nog zinvol is om mij nog veel te verdedigen. Het probleem is dat hij zichzelf niet goed genoeg meer vindt, ik ben het daar niet mee eens. Voor mij maakt zijn urineverlies inderdaad niet zoveel uit en dat verandert niets aan wat ik voel voor hem.Perkele schreef: ↑20-01-2019 20:38Jij bent 44?
Ik snap heel goed dat je man de deur dicht gooit om erover te praten, want jij bent totaal niet psychisch onderlegd. Geen inlevingsvermogen, nada. Waarom zou hij praten over iets waar hij zich zo kwetsbaar bij voelt, wanneer jij met je lompe poten erop gaat lopen stampen?
Ik raak al geïrriteerd als ik dit lees. Snap niet dat een mens, die al 20 jaar samen is met haar man, zo weinig van hem snapt. Je wilt dat het beter met hem gaat, maar allemaal wel op jouw voorwaarde. Als hij een partner had die hem het gevoel gaf dat er niks is verandert en hij nu goed is zoals hij is, misschien dat je eerder al stukjes van zijn oude ik terug had gekregen. Ik denk dat jij juist alles versterkt waar hij zo mee zit door hem dat te zeggen en laten voelen. Je bent zoooo blind voor je botte oppervlakkige zelf, mijn hemel.
Je doet elke keer alsof je zo sympathiek bent en alles ervoor doet, maar elke keer maak je een cirkel die eindigt bij “ja, maar ik.. mijn seksleven...normaal doen... hallo het is maar een beetje urine...” grow up!
zondag 20 januari 2019 om 21:11
Je hoeft niets te verdedigen. Zo begrijpelijk als zijn reacties, zijn ook jouw reacties. Het is voor jullie beiden buitengewoon sneu hoe deze dynamiek ontwikkelt. Daar heeft niemand schuld aan.Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 21:07Ik ben hier niet mee akkoord, maar ik weet niet of het nog zinvol is om mij nog veel te verdedigen. Het probleem is dat hij zichzelf niet goed genoeg meer vindt, ik ben het daar niet mee eens. Voor mij maakt zijn urineverlies inderdaad niet zoveel uit en dat verandert niets aan wat ik voel voor hem.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zondag 20 januari 2019 om 21:24
Het draait in dit geval helaas niet om jou. Het helpt wel mee wanneer je hem keer op keer verteld dat hij voor jou niet is veranderd.Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 21:07Ik ben hier niet mee akkoord, maar ik weet niet of het nog zinvol is om mij nog veel te verdedigen. Het probleem is dat hij zichzelf niet goed genoeg meer vindt, ik ben het daar niet mee eens. Voor mij maakt zijn urineverlies inderdaad niet zoveel uit en dat verandert niets aan wat ik voel voor hem.
Volgens mij ben jij doodsbang. Bang dat het voor altijd zo zal blijven. Dat hij voor altijd om 6 uur in de ochtend gaat wandelen. En jullie nooit meer uit eten gaan. Daarom lijkt het me voor jullie samen heel verstandig om samen te onderzoeken of jullie samen de basis kunnen vinden en of die nog stevig genoeg is om samen de storm te doorstaan. Dat jullie beide bereid zijn tijd en energie te steken om hem weer beter te maken, lichamelijk en geestelijk. Misschien is relatietherapie daar een manier voor.
zondag 20 januari 2019 om 22:14
Ik heb hem nog nooit gezegd dat hij niet veranderd is, omdat hij zelf wel beter weet. Ik heb hem wel al heel vaak gezegd dat er voor mij niets veranderd is en dat het mij niet uitmaakt. Hij antwoordt dat het hem wel uitmaakt.Doreia* schreef: ↑20-01-2019 21:24Het draait in dit geval helaas niet om jou. Het helpt wel mee wanneer je hem keer op keer verteld dat hij voor jou niet is veranderd.
Volgens mij ben jij doodsbang. Bang dat het voor altijd zo zal blijven. Dat hij voor altijd om 6 uur in de ochtend gaat wandelen. En jullie nooit meer uit eten gaan. Daarom lijkt het me voor jullie samen heel verstandig om samen te onderzoeken of jullie samen de basis kunnen vinden en of die nog stevig genoeg is om samen de storm te doorstaan. Dat jullie beide bereid zijn tijd en energie te steken om hem weer beter te maken, lichamelijk en geestelijk. Misschien is relatietherapie daar een manier voor.
Natuurlijk ben ik bang dat er geen beterschap meer zal zijn. Zeker als hij mij overal buitensluit.
zondag 20 januari 2019 om 22:22
En dát is het begin van een open en eerlijk gesprek. Los van ziekte, eisen, plannen van aanpak.Kris_Tmas3 schreef: ↑20-01-2019 22:14Ik heb hem nog nooit gezegd dat hij niet veranderd is, omdat hij zelf wel beter weet. Ik heb hem wel al heel vaak gezegd dat er voor mij niets veranderd is en dat het mij niet uitmaakt. Hij antwoordt dat het hem wel uitmaakt.
Natuurlijk ben ik bang dat er geen beterschap meer zal zijn. Zeker als hij mij overal buitensluit.
Eerst stap 1: is er voldoende basis om verder te gaan? Is er voldoende respect, inlevingsvermogen en elkaar zien en horen om jullie relatie te behouden. En pas wanneer dat is vastgesteld begint de vraag: hoe nu verder? Elks weegs of samen verder naar herstel.
zondag 20 januari 2019 om 22:23
JollyRider schreef: ↑20-01-2019 21:11Je hoeft niets te verdedigen. Zo begrijpelijk als zijn reacties, zijn ook jouw reacties. Het is voor jullie beiden buitengewoon sneu hoe deze dynamiek ontwikkelt. Daar heeft niemand schuld aan.
Eens!
zondag 20 januari 2019 om 22:24
Echt onnodig, deze reactie, slaat ook kant noch wal.TAMEiMPALA schreef: ↑20-01-2019 19:11Ahh oké, ze ergert zich aan de manier waarop ik urineverlies beschreef
Sorry TO, volgende keer zeg ik wel druppeltje ipv straaltje.
zaterdag 23 februari 2019 om 10:46
Sorry dat ik hier opnieuw kom zeuren. Ik wil even ventileren voor het thuis escaleert.
Deze week was er een drink bij mij op het werk voor de collega's met partners. Mijn man was de enige die niet mee was - hij wilde niet, hij sluit zich liever op.
Na lang aandringen 'mocht' de penis van mijn man masseren. Ik had dit voorgesteld omdat het fijn leek. Na één minuut gebeurde er niets (geen erectie - wat te verwachten was). Hij zei dat het niet meer hoefde omdat er toch niets lukte en dat ik moest stoppen. Ik antwoordde dat we toch gewoon kunnen verder doen omdat het leuk is, niet om te presteren, maar hij wilde niet meer.
Ik vraag mij steeds meer en meer af wat ik nog doe in een relatie waar ik mij eenzaam voel.
Deze week was er een drink bij mij op het werk voor de collega's met partners. Mijn man was de enige die niet mee was - hij wilde niet, hij sluit zich liever op.
Na lang aandringen 'mocht' de penis van mijn man masseren. Ik had dit voorgesteld omdat het fijn leek. Na één minuut gebeurde er niets (geen erectie - wat te verwachten was). Hij zei dat het niet meer hoefde omdat er toch niets lukte en dat ik moest stoppen. Ik antwoordde dat we toch gewoon kunnen verder doen omdat het leuk is, niet om te presteren, maar hij wilde niet meer.
Ik vraag mij steeds meer en meer af wat ik nog doe in een relatie waar ik mij eenzaam voel.
zaterdag 23 februari 2019 om 10:56
Ik heb je reacties nog eens doorgelezen en combineer dit nu met je laatste bericht.
Knuffelen jullie elkaar nog wel? Of lekker tegen elkaar aan liggen op de bank, een omhelzing? Een kus bij thuis komst of weggaan?
Want het klinkt mij zo 'klinisch' in de oren dat je zijn penis wil masseren. Precies dat 'ene ding' waar de problemen zich rondom concentreren. Je sprak eerder over intimiteit en bedoelde daar seks mee. Is toegang krijgen tot zijn penis het ultieme voor jou, een bevestiging dat hij jóu toe laat?
Knuffelen jullie elkaar nog wel? Of lekker tegen elkaar aan liggen op de bank, een omhelzing? Een kus bij thuis komst of weggaan?
Want het klinkt mij zo 'klinisch' in de oren dat je zijn penis wil masseren. Precies dat 'ene ding' waar de problemen zich rondom concentreren. Je sprak eerder over intimiteit en bedoelde daar seks mee. Is toegang krijgen tot zijn penis het ultieme voor jou, een bevestiging dat hij jóu toe laat?
Een theorie stelt dat, als iemand ooit ontdekt waar het Universum precies voor dient en waarom het er is, het meteen zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onbegrijpelijker is. Een andere theorie stelt dat dit al gebeurd is.
zaterdag 23 februari 2019 om 11:50
Als jij een beetje in je broek hebt geplast hoe fijn vind je het dan als hij je daar betast?
Als hij al zijn vingervlugheid gebruikt maar je blijft zo droog als een kurk. Hoe fijn voel jij je dan?
Ik snap dat je de seks mist. Zou ik ook doen. Maar ik vind het echt bizar dat jij denkt dat je man zich niet meer schaamt omdat jij hebt gezegd dat je er niet mee zit dat hij urine verliest. Je snap toch ergens heel diep van binnen wel dat als jij in je broek hebt geplast tijdens een diner voor 2 en je man zegt: schatje geeft niets kan gebeuren. Jij je evengoed voor de andere 50 gasten (en evengoed man) je kapot schaamt. Als zijn piemel het niet meer doet, hij zich voelt falen als man?
Ik heb lang ad geslikt. Daardoor werd ik en niet meer geil maar als dan voor man even “zin” maakte werd ik niet nat. Sterkter nog het was kurkdroog en potdicht. Ik deed dan stiekem glijmiddel op mijn doos.... Ik vond dat zo gênant en ik voelde me bezwaard naar hem toe. Was bang dat hij het zich persoonlijk aantrok.
Als hij al zijn vingervlugheid gebruikt maar je blijft zo droog als een kurk. Hoe fijn voel jij je dan?
Ik snap dat je de seks mist. Zou ik ook doen. Maar ik vind het echt bizar dat jij denkt dat je man zich niet meer schaamt omdat jij hebt gezegd dat je er niet mee zit dat hij urine verliest. Je snap toch ergens heel diep van binnen wel dat als jij in je broek hebt geplast tijdens een diner voor 2 en je man zegt: schatje geeft niets kan gebeuren. Jij je evengoed voor de andere 50 gasten (en evengoed man) je kapot schaamt. Als zijn piemel het niet meer doet, hij zich voelt falen als man?
Ik heb lang ad geslikt. Daardoor werd ik en niet meer geil maar als dan voor man even “zin” maakte werd ik niet nat. Sterkter nog het was kurkdroog en potdicht. Ik deed dan stiekem glijmiddel op mijn doos.... Ik vond dat zo gênant en ik voelde me bezwaard naar hem toe. Was bang dat hij het zich persoonlijk aantrok.
