Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
maandag 4 maart 2019 om 21:08
Ja, dat idee heb ik ook wel eens.Doornroosje75 schreef: ↑04-03-2019 15:28Ik ben ook niet zo zeer voor of tegen draagmoederschap. Als ik heel eerlijk ben vind ik dat een kinderwens soms te belangrijk wordt gemaakt; belangrijker dan het belang van de kinderen in kwestie bijvoorbeeld. Dan heb ik het niet eens zo zeer over situaties als deze, maar meer over stellen die een kind de wereld in slingeren terwijl er geen sprake is van een stabiele basis.
Dat ik aansloeg op deze situatie, komt vooral omdat dit zo'n volstrekt andere reacties oproept dan een kind uit een mannelijke donor. Er wordt soms over zaad gesproken alsof het gaat om een onderdeeltje dat je ff bij de Gamma haalt. Hallo! Da' s ook het halve genetisch materiaal van je kind! Daar zit ook een biologische vader achter! Die 'geeft' ook zomaar zijn vlees en bloed weg! Ook die afwezige biologische vader kan vragen oproepen bij het kind. Dat verschil intrigeert me.
maandag 4 maart 2019 om 21:13
Mja misschien. Toch geloof ik wel dat je het tot in je diepste binnenste kunt voelen,’die kinderwens. Ik ben gelukkig een fijne man tegengekomen waarmee het ook nog lukte, maar voor sommige mensen is dat niet zo. En die wens kan echt diep zitten. Ik begrijp wel dat je dan voor draagmoederschap kiest.
Mijn nicht heeft een aandoening en ze mag niet zwanger worden. Haar organen zouden dan teveel in de verdrukking komen (even kort gezegd). Verder functioneert ze prima dus ze zou best voor een kind kunnen zorgen. Een draagmoeder zou voor hen dus nog wen optie kunnen zijn.
Tja hoe rot het ook klinkt, een pleegkind is toch anders dan een biologisch kind. Vind ik zelf dan tenminste.
Mijn nicht heeft een aandoening en ze mag niet zwanger worden. Haar organen zouden dan teveel in de verdrukking komen (even kort gezegd). Verder functioneert ze prima dus ze zou best voor een kind kunnen zorgen. Een draagmoeder zou voor hen dus nog wen optie kunnen zijn.
Tja hoe rot het ook klinkt, een pleegkind is toch anders dan een biologisch kind. Vind ik zelf dan tenminste.
maandag 4 maart 2019 om 21:29
Zo, ik ben weer bijgelezen:).
Over het pesten van kinderen bij afwijkende ouders... kinderen zien andere ouders niet als afwijkend. Alle vriendjes op school en de BSO van mijn zoon weten dat ik zwanger ben voor 2 mannen en geen enkel kind heeft daar raar op gereageerd. Geen enkel. Als ik woorden lees als "pottenkind" dan weet je gewoon dat de ouders van de pester daar achter zitten. Het probleem is dus niet dat kinderen gaan pesten, het probleem is dat volwassenen niet respectvol kunnen reageren en hun kinderen het verkeerde voorbeeld geven.
@Fizz: ik waardeer je bijdragen omdat je een hele duidelijke mening hebt en daar ook over na hebt gedacht. Wat ik me nog wel afvroeg: stel dat ik na de scheiding tegen de vader van mijn zoon had gezegd: voed jij hem maar op.
Had je het dan ook gezien als het weggeven van mijn kind?
Over het pesten van kinderen bij afwijkende ouders... kinderen zien andere ouders niet als afwijkend. Alle vriendjes op school en de BSO van mijn zoon weten dat ik zwanger ben voor 2 mannen en geen enkel kind heeft daar raar op gereageerd. Geen enkel. Als ik woorden lees als "pottenkind" dan weet je gewoon dat de ouders van de pester daar achter zitten. Het probleem is dus niet dat kinderen gaan pesten, het probleem is dat volwassenen niet respectvol kunnen reageren en hun kinderen het verkeerde voorbeeld geven.
@Fizz: ik waardeer je bijdragen omdat je een hele duidelijke mening hebt en daar ook over na hebt gedacht. Wat ik me nog wel afvroeg: stel dat ik na de scheiding tegen de vader van mijn zoon had gezegd: voed jij hem maar op.
Had je het dan ook gezien als het weggeven van mijn kind?
maandag 4 maart 2019 om 21:44
Ik snap een kinderwens wel (ik heb zelf ook een kind waar ik heel blij mee ben).
Ik zie om mee heen trouwens regelmatig homostellen met kinderen. Het ziet er best idyllisch uit en op het schoolplein krijgen juist deze ouders veel aandacht (van moeders vooral). Het is interessant natuurlijk! Die kinderen zien er tiptop uit altijd.
Echter, ik kan me wel voorstellen dat een kind toch het liefst bij z'n biologische moeder is of in ieder geval heel regelmatig en constant.
Verder lijkt het mij extreem moeilijk om na een zwangerschap en een bevalling mijn baby aan een ander te geven. Een tegennatuurlijk gevoel (ookal is het de biologische vader).
Ik zie om mee heen trouwens regelmatig homostellen met kinderen. Het ziet er best idyllisch uit en op het schoolplein krijgen juist deze ouders veel aandacht (van moeders vooral). Het is interessant natuurlijk! Die kinderen zien er tiptop uit altijd.
Echter, ik kan me wel voorstellen dat een kind toch het liefst bij z'n biologische moeder is of in ieder geval heel regelmatig en constant.
Verder lijkt het mij extreem moeilijk om na een zwangerschap en een bevalling mijn baby aan een ander te geven. Een tegennatuurlijk gevoel (ookal is het de biologische vader).
maandag 4 maart 2019 om 21:59
Dat kun jij je voorstellen, maar dat betekent nog niet dat het dús ook zo is natuurlijk. Misschien voelt een kind dat helemaal niet zo, zeker niet als het nooit anders gekend heeft dan twee vaders. Dit kind is wel constant bij zijn/haar biologische vader.
maandag 4 maart 2019 om 22:08
Tjonge jonge jonge.
Wat vinden al die 'moeders' hier zichzelf een partij heilig. Jammer dat zulke veroordelende mensen kinderen opvoeden.
Dat kind van TO gaat geen moeder nodig hebben. Die heeft straks twee liefhebbende ouders. Zet jezelf als moeder niet zo onwijs op een voetstuk, zeg. Alsof een kind daar sowieso allerlei trauma's aan over gaat houden. Juist bij adoptie heb je volgens mij een veel grotere kans op gedragsproblemen en trauma's. Maar dit kind is gelijk vanaf de geboorte bij zijn of haar ouders. Kan zich veilig hechten. Geen probleem.
Aan de andere kant vind ik het heel bizar dat mensen draagmoederschap vergelijken met spermadonor zijn. Dat is natuurlijk compleet iets anders en onvergelijkbaar. Een draagmoederschap lijkt me veel heftiger dan even zaad of zelfs een eicel doneren. Ik vind het knap dat TO dit aankan. En dat ze dan een 'redder' is voor een ander. Tja. Is dat erg? Waarom is dat erg? Niemand geeft kreunend en steunend geld aan een goed doel. Niemand doet iets aardigs voor een ander en voelt zich alleen maar kut erover. Van iets voor een ander doen, ga jij je goed voelen. Dat is niet erg. Dat is win-win. Anders deed nooit iemand iets voor een ander. Echt niet.
Net zoals veel heterostellen alle medische registers opentrekken om maar aan een kind te komen, lijkt het me prima dat deze opties en vergoedingen er ook zijn voor niet-heterostellen of alleenstaande moeders.
Goed iig, TO, dat je je niets aantrekt van die wereldvreemde over het paard getilde moraalridders hier.
Wat vinden al die 'moeders' hier zichzelf een partij heilig. Jammer dat zulke veroordelende mensen kinderen opvoeden.
Dat kind van TO gaat geen moeder nodig hebben. Die heeft straks twee liefhebbende ouders. Zet jezelf als moeder niet zo onwijs op een voetstuk, zeg. Alsof een kind daar sowieso allerlei trauma's aan over gaat houden. Juist bij adoptie heb je volgens mij een veel grotere kans op gedragsproblemen en trauma's. Maar dit kind is gelijk vanaf de geboorte bij zijn of haar ouders. Kan zich veilig hechten. Geen probleem.
Aan de andere kant vind ik het heel bizar dat mensen draagmoederschap vergelijken met spermadonor zijn. Dat is natuurlijk compleet iets anders en onvergelijkbaar. Een draagmoederschap lijkt me veel heftiger dan even zaad of zelfs een eicel doneren. Ik vind het knap dat TO dit aankan. En dat ze dan een 'redder' is voor een ander. Tja. Is dat erg? Waarom is dat erg? Niemand geeft kreunend en steunend geld aan een goed doel. Niemand doet iets aardigs voor een ander en voelt zich alleen maar kut erover. Van iets voor een ander doen, ga jij je goed voelen. Dat is niet erg. Dat is win-win. Anders deed nooit iemand iets voor een ander. Echt niet.
Net zoals veel heterostellen alle medische registers opentrekken om maar aan een kind te komen, lijkt het me prima dat deze opties en vergoedingen er ook zijn voor niet-heterostellen of alleenstaande moeders.
Goed iig, TO, dat je je niets aantrekt van die wereldvreemde over het paard getilde moraalridders hier.
maandag 4 maart 2019 om 22:11
Waarom stel je je dat zo voor? Stel je dan even iets anders voor. Je weet niet beter dan dat je twee papa's hebt. En je biologische moeder? Die zie je eens per maand. Maar die heeft niet voor je gezorgd toen je ziek was, je geen verhaaltjes voorgelezen, geknuffeld en getroost. Dat is niet degene bij wie jij je het veiligst voelt. Waarom zou je daar dan continu bij in de buurt willen zijn?merle78 schreef: ↑04-03-2019 21:44Ik snap een kinderwens wel (ik heb zelf ook een kind waar ik heel blij mee ben).
Ik zie om mee heen trouwens regelmatig homostellen met kinderen. Het ziet er best idyllisch uit en op het schoolplein krijgen juist deze ouders veel aandacht (van moeders vooral). Het is interessant natuurlijk! Die kinderen zien er tiptop uit altijd.
Echter, ik kan me wel voorstellen dat een kind toch het liefst bij z'n biologische moeder is of in ieder geval heel regelmatig en constant.
Verder lijkt het mij extreem moeilijk om na een zwangerschap en een bevalling mijn baby aan een ander te geven. Een tegennatuurlijk gevoel (ookal is het de biologische vader).
Denk eens vanuit een ander perspectief.
maandag 4 maart 2019 om 22:14
Wat maakt die moeder belangrijker dan de vader in jouw ogen? In dit geval komt het kind fulltime bij zijn biologische vader te wonen. Ik zie geen verschil.merle78 schreef: ↑04-03-2019 21:44Ik snap een kinderwens wel (ik heb zelf ook een kind waar ik heel blij mee ben).
Ik zie om mee heen trouwens regelmatig homostellen met kinderen. Het ziet er best idyllisch uit en op het schoolplein krijgen juist deze ouders veel aandacht (van moeders vooral). Het is interessant natuurlijk! Die kinderen zien er tiptop uit altijd.
Echter, ik kan me wel voorstellen dat een kind toch het liefst bij z'n biologische moeder is of in ieder geval heel regelmatig en constant.
Verder lijkt het mij extreem moeilijk om na een zwangerschap en een bevalling mijn baby aan een ander te geven. Een tegennatuurlijk gevoel (ookal is het de biologische vader).
maandag 4 maart 2019 om 22:33
Tuurlijk. Voor een draagmoeder is dat veel ingrijpender dan voor een zaaddonor. Maar voor het kind maakt het toch geen verschil? Die herinnert zich die negen maanden toch niet? Die groeit op met één van de twee mensen (m/v), waar zijn genetisch materiaal vandaan komt.MarvelousMrsMaisel schreef: ↑04-03-2019 22:08Tjonge jonge jonge.
Wat vinden al die 'moeders' hier zichzelf een partij heilig. Jammer dat zulke veroordelende mensen kinderen opvoeden.
Dat kind van TO gaat geen moeder nodig hebben. Die heeft straks twee liefhebbende ouders. Zet jezelf als moeder niet zo onwijs op een voetstuk, zeg. Alsof een kind daar sowieso allerlei trauma's aan over gaat houden. Juist bij adoptie heb je volgens mij een veel grotere kans op gedragsproblemen en trauma's. Maar dit kind is gelijk vanaf de geboorte bij zijn of haar ouders. Kan zich veilig hechten. Geen probleem.
Aan de andere kant vind ik het heel bizar dat mensen draagmoederschap vergelijken met spermadonor zijn. Dat is natuurlijk compleet iets anders en onvergelijkbaar. Een draagmoederschap lijkt me veel heftiger dan even zaad of zelfs een eicel doneren. Ik vind het knap dat TO dit aankan. En dat ze dan een 'redder' is voor een ander. Tja. Is dat erg? Waarom is dat erg? Niemand geeft kreunend en steunend geld aan een goed doel. Niemand doet iets aardigs voor een ander en voelt zich alleen maar kut erover. Van iets voor een ander doen, ga jij je goed voelen. Dat is niet erg. Dat is win-win. Anders deed nooit iemand iets voor een ander. Echt niet.
Net zoals veel heterostellen alle medische registers opentrekken om maar aan een kind te komen, lijkt het me prima dat deze opties en vergoedingen er ook zijn voor niet-heterostellen of alleenstaande moeders.
Goed iig, TO, dat je je niets aantrekt van die wereldvreemde over het paard getilde moraalridders hier.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
maandag 4 maart 2019 om 22:58
:
Heftige toon heb jij zeg! Het spat van het scherm af.
Moederliefde, het beschermen van je kind. Niets wereldvreemds aan hoor!
MarvelousMrsMaisel schreef: ↑04-03-2019 22:08Tjonge jonge jonge.
Wat vinden al die 'moeders' hier zichzelf een partij heilig. Jammer dat zulke veroordelende mensen kinderen opvoeden.
Dat kind van TO gaat geen moeder nodig hebben. Die heeft straks twee liefhebbende ouders. Zet jezelf als moeder niet zo onwijs op een voetstuk, zeg. Alsof een kind daar sowieso allerlei trauma's aan over gaat houden. Juist bij adoptie heb je volgens mij een veel grotere kans op gedragsproblemen en trauma's. Maar dit kind is gelijk vanaf de geboorte bij zijn of haar ouders. Kan zich veilig hechten. Geen probleem.
Aan de andere kant vind ik het heel bizar dat mensen draagmoederschap vergelijken met spermadonor zijn. Dat is natuurlijk compleet iets anders en onvergelijkbaar. Een draagmoederschap lijkt me veel heftiger dan even zaad of zelfs een eicel doneren. Ik vind het knap dat TO dit aankan. En dat ze dan een 'redder' is voor een ander. Tja. Is dat erg? Waarom is dat erg? Niemand geeft kreunend en steunend geld aan een goed doel. Niemand doet iets aardigs voor een ander en voelt zich alleen maar kut erover. Van iets voor een ander doen, ga jij je goed voelen. Dat is niet erg. Dat is win-win. Anders deed nooit iemand iets voor een ander. Echt niet.
Net zoals veel heterostellen alle medische registers opentrekken om maar aan een kind te komen, lijkt het me prima dat deze opties en vergoedingen er ook zijn voor niet-heterostellen of alleenstaande moeders.
Goed iig, TO, dat je je niets aantrekt van die wereldvreemde over het paard getilde moraalridders hier.
Heftige toon heb jij zeg! Het spat van het scherm af.
Moederliefde, het beschermen van je kind. Niets wereldvreemds aan hoor!
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 04-03-2019 23:09
2.62% gewijzigd
maandag 4 maart 2019 om 23:02
Ik geloof niet in altruïsme. Mensen (en dieren) gedragen zich omdat het hen iets oplevert. Wat haal jij uit mensen willen helpen? Een goed gevoel over jezelf? Waarom is dat zo sterk dat je dit hele traject aan gaat, ten koste van best veel?Sanne_A schreef: ↑04-03-2019 11:55Ik geef graag antwoord op vragen (beroepsdeformatie denk ik), dus blijf ze vooral stellen. Als ik er geen antwoord op wil of kan geven dan geef ik dat wel aan.
Welke behoefte wordt bevredigd? Deels het nog een keer zwanger kunnen zijn, ik vind dat echt heel mooi. En deels mensen kunnen helpen. Zoals ik eerder schreef heb ik in eerste instantie gekeken naar mijn directe omgeving (oa dat heterostel dat geen kinderen kon krijgen), maar daarna heb ik mee aangemeld op een forum. Eerst in Engeland, toen in Nederland. Ik heb daar veel gelezen, veel gevraagd en toen tot de conclusie gekomen dat ik graag een homo stel zou willen helpen. Omdat ik vind dat die het nog net iets moeilijker hebben dan hetero stellen. Misschien zit er daarom ook wel een stukje bij dat ik graag zou willen dat de wereld minder in hokjes denkt en dat ik daar mijn steentje aan wil bijdragen. Toen ik deze mannen eenmaal leerde kennen gunde ik ze ook echt een kindje, het is niet het eerste het beste stel (ik ben benaderd door anderen en toen zij nog in traject zaten met een andere vrouw keek ik ook wel om me heen, maar met niemand had ik direct zo’n klik).
Het beeld van de kwetsbare vrouw is denk ik doordat draagmoederschap ook gedaan wordt door vrouwen uit financiële nood. Vrouwen die geen andere uitweg zien en daarom eiceldonor of draagmoeder worden. In mijn omgeving is er niemand die mij als een kwetsbare vrouw ziet waar misbruik van wordt gemaakt. Sterker nog: ik had tot deze vraag ook niet het idee dat het beeld ergens anders wel leefde. Waarschijnlijk omdat ik mezelf niet zo zie en de draagmoeders die ik ken ook zeker niet zo zijn. Ik weet niet precies wat het stereotype kwetsbare vrouw zou moeten zijn eigenlijk. Ik zie dan iemand voor me die wellicht laagopgeleid is, werkloos, geen andere uitweg meer heeft om voor zichzelf of voor haar kinderen te zorgen. Ik ben WO opgeleid, leidinggevende functie, absoluut geen geldproblemen, rijk sociaal leven met veel vrienden, kind dat gelukkig is... ik heb het in de basis prima voor elkaar.
Ik weet niet waarom ik dat kan. Ik heb altijd dat gevoel gehad en dat gevoel delen andere draagmoeders. Misschien is het iets in ons DNA (dat is niet heel serieus, voor de duidelijkheid), maar het is wel een gemene deler. Ik ben niet zo’n moeder-moeder. Iemand schreef dat ze het moeilijk vond dat haar kind ging wennen op het kdv en daar heb ik nooit last van gehad. Heb er ook geen moeite mee als hij een paar nachtjes uit logeren gaat of nu hij steeds zelfstandiger wordt en zijn eigen plan trekt. Daarnaast voelt het ook niet als mijn kind. Mijn zoon is mijn kind, die zou ik ook niet kunnen afstaan. Deze baby in mijn buik voelt als het kind van de twee mannen.
Mensen in mijn omgeving kennen mij als compleet persoon. Die zien niet alleen het stukje draagmoeder, maar ook de andere delen van mijn leven. Die weten dat ik goed over dingen nadenk en de meesten weten ook al jaren dat ik met dit idee speel. Ik zit even terug te denken, maar vanaf 2016 heb ik al mensen in mijn omgeving verteld over mijn plannen en heb ik daar gesprekken over gehad. Die gesprekken hebben mij ook heel erg geholpen om te blijven spiegelen en mijn mening/normen/waarden te blijven toetsen.
Er is 1 vriendin die heel erg gelovig is en die had ik, heel bewust, niks verteld totdat ik zwanger was. Zij gelooft dat homo’s alleen maar zo zijn omdat ze aandacht willen van anderen, dat mannen echt op mannen kunnen vallen bestaat volgens haar niet. Gelooft ook niet in de big bang of zo. Ik was eigenlijk een beetje bang voor haar reactie. Ze hoorde mijn verhaal aan en vroeg toen: “Ok, dus je doet dit uit liefde?” En daarmee was het voor haar goed.
Vind jij jezelf empatisch? Kan je je inleven in wat dit mogelijk kan doen met gevoel van het kind? Het gevoel van je zoon? Je eigen gevoel? Op de langere termijn?
Dat kinderen van draagmoeders gelukkig ogen wil overigens natuurlijk niet zeggen dat zij van binnen niet worstelen met allerlei vragen.
Kwetsbaar in de zin van psychisch kwetsbaar. Er is iets in jouw nature (jouw idee, erg interessant overigens, meen ik oprecht) of in je nurture (mijn idee) anders waardoor jij in staat bent om geheel tegennatuurlijk bewust jouw eigen kind af te staan. Het is wel degelijk JOUW kind. Het kind dat dezelfde geluidjes gaat maken als jouw zoon, dezelfde ogen heeft als jij, jouw passies mogelijk gaat delen, etc. Omdat jij hiertoe bereid bent doordat je of door nature of nurture deze beschermingsdrang mist, vind ik dat er misbruik van jou wordt gemaakt om jou je baby afhandig te maken.
Ik vind het overigens hypocriet van de vrouwen die dit allemaal zo mooi en modern vinden, en: ach het is maar een eicel die tijdelijk bij to verblijft, maar tegelijkertijd never nooit een eigen kind zouden afstaan en al misselijk worden bij het idee alleen. Ik wordt er ook misselijk van en ik denk dat dat een normale reactie is. Er wordt misbruik gemaakt van het feit dat to om wat voor reden dan ook, hiertoe bereid is. Zij zou tegen zichzelf, in het belang van het ongeboren kind beschermd moeten worden.
In Lauren Vesters programma ‘Ik wil een baby’ is dit trouwens ook een onderwerp, voor de geïnteresseerden. Ze volgt daarin oa een draagmoeder die een kind krijgt voor een ander stel.
maandag 4 maart 2019 om 23:04
redbulletje schreef: ↑04-03-2019 22:14Wat maakt die moeder belangrijker dan de vader in jouw ogen? In dit geval komt het kind fulltime bij zijn biologische vader te wonen. Ik zie geen verschil.
Ik praat niet in termen van belangrijker. Ik vraag me alleen af wat een kind zou kunnen voelen in deze situatie. Het is geen wedstrijd tussen vader en moeder.
maandag 4 maart 2019 om 23:09
Ik ben zo iemand die het zelf niet zou kunnen maar het wel prima vind dat iemand anders dat doet. Ik vind dat helemaal niet hypocriet, er zijn best veel dingen die ik niet kan en een ander wel, of dingen die ik niet wil en een ander wel. Ik vind daar helemaal niks mis mee.RogerPriddy schreef: ↑04-03-2019 23:02
Ik vind het overigens hypocriet van de vrouwen die dit allemaal zo mooi en modern vinden, en: ach het is maar een eicel die tijdelijk bij to verblijft, maar tegelijkertijd never nooit een eigen kind zouden afstaan en al misselijk worden bij het idee alleen. Ik wordt er ook misselijk van en ik denk dat dat een normale reactie is.
maandag 4 maart 2019 om 23:12
Het zelfde als na 'n scheiding wellicht? In de meeste gevallen kijkt dan de vader er nauwelijks meer naar om (op af en toe 'n weekend na) in dit geval zal dat de moeder zijn.
maandag 4 maart 2019 om 23:36
Helemaal mee eens behalve dan dat ik het niet zo zeer hypocriet vind maar eerder onbegrijpelijk. Dat gewauwel van "een kind is geen bezit dus hoe kun je het dan weggeven?" echt wat probeer je dan te rationaliseren?! Terwijl het jou zelf als moeder onpasselijk maakt, het idee alleen al, hoe kun je dit dan zo toejuichen?RogerPriddy schreef: ↑04-03-2019 23:02
Ik vind het overigens hypocriet van de vrouwen die dit allemaal zo mooi en modern vinden, en: ach het is maar een eicel die tijdelijk bij to verblijft, maar tegelijkertijd never nooit een eigen kind zouden afstaan en al misselijk worden bij het idee alleen. Ik wordt er ook misselijk van en ik denk dat dat een normale reactie is. Er wordt misbruik gemaakt van het feit dat to om wat voor reden dan ook, hiertoe bereid is. Zij zou tegen zichzelf, in het belang van het ongeboren kind beschermd moeten worden.
Als je een vriend of vriendin hebt met een sterke kinderwens die je al heel lang kent en die je al heel lang ziet worstelen, dat je dan zo'n idee krijgt, ok. Maar via facebook of een forum dat op gaan zoeken, waarom? En het dan vervolgens gaan doen, hoezo dan?
Nou ja ik denk maar zo, baas in eigen buik dus toe maar, maar begrijpen doe ik het niet nee.
maandag 4 maart 2019 om 23:46
Het feit dat je iets zelf niet zou willen maakt het nog niet hypocriet dat je het wel mooi/goed vindt bij een ander. Ik heb een vriendin die absoluut geen kinderwens heeft. Nooit gehad, en ik zie het ook nooit gaan gebeuren. Daarom is ze nog we oprecht blij voor mij dat ik wel een kindje heb. Want ze weet dat ik die wens wel had.
Ik durf het zelf niet goed aan om bv bij leven een nier te doneren aan een onbekende. Maar ik vind het heel mooi dat anderen dat wel doen. En als die daar dan een goed gevoel aan overhouden: mooi toch? Zijn er twee mensen beter van geworden.
En nee, ik vergelijk een kind niet met een nier, ik bedoel alleen maar dat dat wat je zelf niet wilt, je nog niet hoeft af te keuren bij een ander.
Ik durf het zelf niet goed aan om bv bij leven een nier te doneren aan een onbekende. Maar ik vind het heel mooi dat anderen dat wel doen. En als die daar dan een goed gevoel aan overhouden: mooi toch? Zijn er twee mensen beter van geworden.
En nee, ik vergelijk een kind niet met een nier, ik bedoel alleen maar dat dat wat je zelf niet wilt, je nog niet hoeft af te keuren bij een ander.
maandag 4 maart 2019 om 23:48
Ja ja, lekker een ander laten opdraaien voor een baby voor homo’s die daar toch zeker ook recht op hebben maar zelf niet kunnen krijgen omdat ze worden gediscrimineerd door de natuur... Gewoon iemand gebruiken die daar door een gebrek blijkbaar minder bij voelt dan de overgrote meerderheid van de vrouwen. Heel normaal om zo te denken.florence13 schreef: ↑04-03-2019 23:09Ik ben zo iemand die het zelf niet zou kunnen maar het wel prima vind dat iemand anders dat doet. Ik vind dat helemaal niet hypocriet, er zijn best veel dingen die ik niet kan en een ander wel, of dingen die ik niet wil en een ander wel. Ik vind daar helemaal niks mis mee.
dinsdag 5 maart 2019 om 00:00
Ik heb zelf nooit een kinderwens gehad en geen kinderen.nausicaa schreef: ↑04-03-2019 23:46Het feit dat je iets zelf niet zou willen maakt het nog niet hypocriet dat je het wel mooi/goed vindt bij een ander. Ik heb een vriendin die absoluut geen kinderwens heeft. Nooit gehad, en ik zie het ook nooit gaan gebeuren. Daarom is ze nog we oprecht blij voor mij dat ik wel een kindje heb. Want ze weet dat ik die wens wel had.
Ik durf het zelf niet goed aan om bv bij leven een nier te doneren aan een onbekende. Maar ik vind het heel mooi dat anderen dat wel doen. En als die daar dan een goed gevoel aan overhouden: mooi toch? Zijn er twee mensen beter van geworden.
En nee, ik vergelijk een kind niet met een nier, ik bedoel alleen maar dat dat wat je zelf niet wilt, je nog niet hoeft af te keuren bij een ander.
Toch kan ik me wel iets voorstellen bij 9 maanden een baby dragen, bevallen en dan het kindje weggeven. Weggeven ja, want het mag dan mijn bezit niet zijn, het is wel mijn verantwoordelijkheid. En nu zal iedereen vast weer over de vader beginnen maar ik blijf het bizar vinden.
dinsdag 5 maart 2019 om 00:00
dinsdag 5 maart 2019 om 01:13
IK vind je tof, TO, echt!
Ik heb het ook ooit overwogen. Zag de pijn en het verdriet en de kinderwens die maar niet in vervulling werd gebracht. Altruïstisch? Hell no, ik zou het ook voor mezelf gedaan hebben, het lekkere gevoel, de blijdschap, de levensverandering die je aan kunt brengen, dat waren mijn drijfveren. En natuurlijk het nog eens meemaken van een zwangerschap en een bevalling (ik ben ook zo`n mafklapper die bevallen een magisch gebeuren vind).
Het is niet doorgegaan, de wensouders gingen een ander traject in. Dat was helemaal prima natuurlijk maar achteraf terugkijkend had ik het heel graag voor ze gedaan, ondanks het feit dat we absoluut niet meer zo dik zijn als ooit.
Kinderen zijn ongelooflijk accepterend, veel dieper, mooier en minder oordelend dan volwassenen, dat koester ik in kinderen en dat wordt hier met de grond gelijk gemaakt. Snap ik maar ik vind het wel jammer. Het idee dat een kind levenslang pijn en verdriet heeft om de weggeef, daar geloof ik simpelweg niet in. Ik denk dat je een kind prima uit kunt leggen wat de beweegredenen waren. Plaats jezelf eens in die positie, jouw biomam heeft jou gekregen omdat jouw komst in een ander gezin/bij andere ouders zo ontzettend belangrijk was. Men, wat een rijkdom. Ik was graag wenskind geweest, 3, wat zeg ik, misschien wel 4 ouders die jou op handen dragen. En dan wellicht ook nog allerlei halfbroers en zussen erbij!
En een goed verhaal erbij. Wat wil een kind nog meer!
Ik heb het ook ooit overwogen. Zag de pijn en het verdriet en de kinderwens die maar niet in vervulling werd gebracht. Altruïstisch? Hell no, ik zou het ook voor mezelf gedaan hebben, het lekkere gevoel, de blijdschap, de levensverandering die je aan kunt brengen, dat waren mijn drijfveren. En natuurlijk het nog eens meemaken van een zwangerschap en een bevalling (ik ben ook zo`n mafklapper die bevallen een magisch gebeuren vind).
Het is niet doorgegaan, de wensouders gingen een ander traject in. Dat was helemaal prima natuurlijk maar achteraf terugkijkend had ik het heel graag voor ze gedaan, ondanks het feit dat we absoluut niet meer zo dik zijn als ooit.
Kinderen zijn ongelooflijk accepterend, veel dieper, mooier en minder oordelend dan volwassenen, dat koester ik in kinderen en dat wordt hier met de grond gelijk gemaakt. Snap ik maar ik vind het wel jammer. Het idee dat een kind levenslang pijn en verdriet heeft om de weggeef, daar geloof ik simpelweg niet in. Ik denk dat je een kind prima uit kunt leggen wat de beweegredenen waren. Plaats jezelf eens in die positie, jouw biomam heeft jou gekregen omdat jouw komst in een ander gezin/bij andere ouders zo ontzettend belangrijk was. Men, wat een rijkdom. Ik was graag wenskind geweest, 3, wat zeg ik, misschien wel 4 ouders die jou op handen dragen. En dan wellicht ook nog allerlei halfbroers en zussen erbij!
En een goed verhaal erbij. Wat wil een kind nog meer!
dinsdag 5 maart 2019 om 01:15
Geinig. Ik zie zelden topic openers die met zoveel geduld en wijsheid elke keer weer de moeite nemen om de zich herhalende CD's uit hun groeven te trekken.
Respect TO, echt.
Echt hoe komen ze er op.
dinsdag 5 maart 2019 om 04:10
Jij gelooft niet in altruïsme, dat kan. Gelukkig is er genoeg wetenschappelijk bewijs dat altruïsme wel degelijk bestaat, zowel bij dieren als mensen. En gelukkig maar, ik zou niet in een wereld willen leven waar mensen alleen dingen doen als ze er zelf beter van worden.RogerPriddy schreef: ↑04-03-2019 23:02Ik geloof niet in altruïsme. Mensen (en dieren) gedragen zich omdat het hen iets oplevert. Wat haal jij uit mensen willen helpen? Een goed gevoel over jezelf? Waarom is dat zo sterk dat je dit hele traject aan gaat, ten koste van best veel?
Vind jij jezelf empatisch? Kan je je inleven in wat dit mogelijk kan doen met gevoel van het kind? Het gevoel van je zoon? Je eigen gevoel? Op de langere termijn?
Dat kinderen van draagmoeders gelukkig ogen wil overigens natuurlijk niet zeggen dat zij van binnen niet worstelen met allerlei vragen.
Kwetsbaar in de zin van psychisch kwetsbaar. Er is iets in jouw nature (jouw idee, erg interessant overigens, meen ik oprecht) of in je nurture (mijn idee) anders waardoor jij in staat bent om geheel tegennatuurlijk bewust jouw eigen kind af te staan. Het is wel degelijk JOUW kind. Het kind dat dezelfde geluidjes gaat maken als jouw zoon, dezelfde ogen heeft als jij, jouw passies mogelijk gaat delen, etc. Omdat jij hiertoe bereid bent doordat je of door nature of nurture deze beschermingsdrang mist, vind ik dat er misbruik van jou wordt gemaakt om jou je baby afhandig te maken.
Ik vind het overigens hypocriet van de vrouwen die dit allemaal zo mooi en modern vinden, en: ach het is maar een eicel die tijdelijk bij to verblijft, maar tegelijkertijd never nooit een eigen kind zouden afstaan en al misselijk worden bij het idee alleen. Ik wordt er ook misselijk van en ik denk dat dat een normale reactie is. Er wordt misbruik gemaakt van het feit dat to om wat voor reden dan ook, hiertoe bereid is. Zij zou tegen zichzelf, in het belang van het ongeboren kind beschermd moeten worden.
In Lauren Vesters programma ‘Ik wil een baby’ is dit trouwens ook een onderwerp, voor de geïnteresseerden. Ze volgt daarin oa een draagmoeder die een kind krijgt voor een ander stel.
Ik vind mezelf erg empathisch. Grappig genoeg kwam ik dit artikel tegen waarin het verband tussen empathie en altruïsme wordt beschreven. Conclusie: mensen met meer empathie gedragen zich meer altruïstisch.
Dat bedoelde je alleen vast niet want jouw vraag komt uit een aanname dat er iets mis met mij moet zijn op dit gebied. Dat ik door mijn omgevingsfactoren iets mis waardoor ik draagmoeder ben. De aanname die daaronder zit is dat draagmoeders psychisch kwetsbaar zijn, terwijl dat nergens op gebaseerd is.
Er hebben verschillende tv programma's en andere media aandacht besteed aan draagmoederschap. Het is niet iets nieuws, er is wel degelijk onderzoek gedaan naar hoe met met de kinderen gaat later (ook onderzoek naar hoe het met de eigen kinderen van de draagmoeder gaat trouwens) en er is nog nooit gebleken dat het een negatief effect heeft.
Google Scholar Is Your Friend.