Relaties
alle pijlers
Mijn moeder is kwetsend
vrijdag 10 mei 2019 om 13:18
De titel zegt het al, mijn moeder kan mensen behoorlijk kwetsen en ik heb het daar moeilijk mee.
Toen ze een stuk jonger en gezonder was ging het beter dan nu, al heb ik al jong geleerd niet tegen haar in te gaan en vooral haar zo veel mogelijk te laten praten.
Mijn moeder is het type vrouw dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat en een grote groep volgers heeft die alles voor haar doen.
Niet dat ze dit zelf zo zal zien, integendeel, ze zegt geen aandacht te willen.
Ondertussen zoekt zie die altijd op, was het vroeger met ongevraagd haar mening advies en ervaring aan anderen opdringen en woest worden als er niet gedaan werd wat ze wilde, nu door constant te klagen over haar leven, haar ziekte en wat anderen haar aan doen.
Op zich is dat nog niet kwetsend maar de manier waarop de haar woede uit is dat wel.
Klein voorbeeld: omdat ik niet 24/7 voor haar klaar sta om haar te helpen ( full time baan gezin met twee kinderen) krijg ik regelmatig te horen dat ze er liever een eind aan maakt en dat daar niemand rauwig om zou zijn.
Verder laat ze ook regelmatig doorschemeren dat ze liever geen man en kinderen had gehad en dat haar leven dan een stuk beter zou zijn geweest.
Dit soort buien worden dan weer afgewisseld met gesprekken waarin ze juist weer blij is dat we er zijn. Ook onze kinderen merken dat oma niet altijd even aardig is.
Het toppunt was wel toen ik mijn dochter met haar nichtje over hun oma hoorde praten. Ze vroeg haar of oma ook altijd zo boos was op haar ouders
Wat ik hiermee wil? Geen idee mijn hart even luchten denk ik.
En als iemand dit gedrag kent van haar/zijn moeder misschien dat die kunnen vertellen hoe ze er zelf mee om gaan?
Ik probeer haar altijd gelijk te geven en zoveel mogelijk te sussen door het gesprek naar positievere onderwerpen te sturen maar ik merk dat dit energie vreet en dat ik het er steeds moeilijker mee krijg.
Toen ze een stuk jonger en gezonder was ging het beter dan nu, al heb ik al jong geleerd niet tegen haar in te gaan en vooral haar zo veel mogelijk te laten praten.
Mijn moeder is het type vrouw dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat en een grote groep volgers heeft die alles voor haar doen.
Niet dat ze dit zelf zo zal zien, integendeel, ze zegt geen aandacht te willen.
Ondertussen zoekt zie die altijd op, was het vroeger met ongevraagd haar mening advies en ervaring aan anderen opdringen en woest worden als er niet gedaan werd wat ze wilde, nu door constant te klagen over haar leven, haar ziekte en wat anderen haar aan doen.
Op zich is dat nog niet kwetsend maar de manier waarop de haar woede uit is dat wel.
Klein voorbeeld: omdat ik niet 24/7 voor haar klaar sta om haar te helpen ( full time baan gezin met twee kinderen) krijg ik regelmatig te horen dat ze er liever een eind aan maakt en dat daar niemand rauwig om zou zijn.
Verder laat ze ook regelmatig doorschemeren dat ze liever geen man en kinderen had gehad en dat haar leven dan een stuk beter zou zijn geweest.
Dit soort buien worden dan weer afgewisseld met gesprekken waarin ze juist weer blij is dat we er zijn. Ook onze kinderen merken dat oma niet altijd even aardig is.
Het toppunt was wel toen ik mijn dochter met haar nichtje over hun oma hoorde praten. Ze vroeg haar of oma ook altijd zo boos was op haar ouders
Wat ik hiermee wil? Geen idee mijn hart even luchten denk ik.
En als iemand dit gedrag kent van haar/zijn moeder misschien dat die kunnen vertellen hoe ze er zelf mee om gaan?
Ik probeer haar altijd gelijk te geven en zoveel mogelijk te sussen door het gesprek naar positievere onderwerpen te sturen maar ik merk dat dit energie vreet en dat ik het er steeds moeilijker mee krijg.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 22:43
Breizh, je zou ook eens kunnen zoeken op "verstrengeling". Een term die ik geleerd heb in schematherapie.Breizh schreef: ↑10-05-2019 15:41Ik heb daar al eens op gezocht en vind zeker veel herkenning maar of ze ook zo is?
Geen idee wel is me eens door een kennis die therapeut is gezegd dat we allemaal wel heel erg hecht zijn met mijn moeder in ons gezin.
Hij gaf aan dat mensen soms ook te hecht kunnen zijn.
Ik heb toen niet doorgevraagd en inmiddels is er geen contact meer.
Ik zou hem nu zo veel willen vragen....
Daarnaast héél veel succes met het vinden en aangeven van je grenzen.
zaterdag 11 mei 2019 om 00:22
Dat is natuurlijk een open deurSteunEndeToeverlaet schreef: ↑10-05-2019 15:25In het hele topic nog niet genoemd:
Wat vind je als je zoekt op Narcistische Moeder? Is dat herkenning, of juist totaal niet?
zaterdag 11 mei 2019 om 00:48
Breizh, ben je hsp toevallig?
(Hsp en narcisme is geen goede combinatie: de lieve, empathische hsp'er wordt volledig leeggezogen door de narcist die voortdurend voeding nodig heeft).
Verder heb ik zelf met mijn eigen narcistische moeder het contact verbroken onlangs. Ein-de-lijk heb ik mijn grenzen aangegeven. Al mijn persoonlijke waarden als eerlijkheid, loyaliteit, veiligheid, liefde, warmte enz. respecteerde ze keer op keer niet. De druppel was vorig jaar augustus toen ze mij samen met mijn schoonmoeder compleet heeft afgebrand op alle fronten.
Zowel mijn zus als ik zijn in therapie nu vanwege narcistisch misbruik. Ik las dat jij ook overweegt om in therapie te gaan. Zeker doen! Ik voel me nu al veel sterker dan afgelopen augustus.
Van mijn vader (30 jaar geleden al emotioneel uitgechekt bij haar) krijg ik volledige steun en erkenning. Dat is echt heel fijn. Ook heb ik heel veel steun aan mijn zus. We hebben beiden meervoudig trauma opgelopen door narcistisch misbruik.
Er zijn uiteraard mensen tegen mij opgestookt, maar er zijn ook heel veel lieve mensen die mij steunen. Daarmee wil ik zeggen dat er altijd mensen zijn die jou steunen (vaak mensen met een warm hart met wie je wederkerig contact kunt hebben). Met je moeder is geen 'wederkerig' contact mogelijk. Besef dat goed wat dat inhoudt. Ze kan geen echte hartsverbindingen aan gaan. Als je dat weet, maakt het dat misschien ook makkelijker om het te accepteren.
Jij komt echt heel lief en empathisch over in je posts. Super zonde wanneer al je positieve energie verloren gaat door je moeder die ze opzuigt. In therapie gaan is het beste geschenk dat je jezelf kunt geven. Werk daar aan je eigenwaarde en leer jezelf te ontdekken wie jij eigenlijk bent zonder je moeder. Wat zijn jouw waarden? Wat zijn jouw grenzen? Waar sta jij voor? Echt, het doet je zoveel sterker worden.
In therapie leer je 'de mantel der waardigheid' aan te trekken, zodat je niet zo vatbaar meer bent voor anderen die op jouw eigenwaarde gaan inspelen.
Je bent verkeerd geprogrammeerd in je jeugd, to. En nu wordt het tijd voor een update!
Dit proces (het is een heus rouwproces met alle fasen van dien) kun je het beste onder begeleiding van een professional doen. Gun jezelf dat.
Liefs,
Lente
(Hsp en narcisme is geen goede combinatie: de lieve, empathische hsp'er wordt volledig leeggezogen door de narcist die voortdurend voeding nodig heeft).
Verder heb ik zelf met mijn eigen narcistische moeder het contact verbroken onlangs. Ein-de-lijk heb ik mijn grenzen aangegeven. Al mijn persoonlijke waarden als eerlijkheid, loyaliteit, veiligheid, liefde, warmte enz. respecteerde ze keer op keer niet. De druppel was vorig jaar augustus toen ze mij samen met mijn schoonmoeder compleet heeft afgebrand op alle fronten.
Zowel mijn zus als ik zijn in therapie nu vanwege narcistisch misbruik. Ik las dat jij ook overweegt om in therapie te gaan. Zeker doen! Ik voel me nu al veel sterker dan afgelopen augustus.
Van mijn vader (30 jaar geleden al emotioneel uitgechekt bij haar) krijg ik volledige steun en erkenning. Dat is echt heel fijn. Ook heb ik heel veel steun aan mijn zus. We hebben beiden meervoudig trauma opgelopen door narcistisch misbruik.
Er zijn uiteraard mensen tegen mij opgestookt, maar er zijn ook heel veel lieve mensen die mij steunen. Daarmee wil ik zeggen dat er altijd mensen zijn die jou steunen (vaak mensen met een warm hart met wie je wederkerig contact kunt hebben). Met je moeder is geen 'wederkerig' contact mogelijk. Besef dat goed wat dat inhoudt. Ze kan geen echte hartsverbindingen aan gaan. Als je dat weet, maakt het dat misschien ook makkelijker om het te accepteren.
Jij komt echt heel lief en empathisch over in je posts. Super zonde wanneer al je positieve energie verloren gaat door je moeder die ze opzuigt. In therapie gaan is het beste geschenk dat je jezelf kunt geven. Werk daar aan je eigenwaarde en leer jezelf te ontdekken wie jij eigenlijk bent zonder je moeder. Wat zijn jouw waarden? Wat zijn jouw grenzen? Waar sta jij voor? Echt, het doet je zoveel sterker worden.
In therapie leer je 'de mantel der waardigheid' aan te trekken, zodat je niet zo vatbaar meer bent voor anderen die op jouw eigenwaarde gaan inspelen.
Je bent verkeerd geprogrammeerd in je jeugd, to. En nu wordt het tijd voor een update!
Dit proces (het is een heus rouwproces met alle fasen van dien) kun je het beste onder begeleiding van een professional doen. Gun jezelf dat.
Liefs,
Lente
anoniem_352342 wijzigde dit bericht op 11-05-2019 00:50
Reden: -
Reden: -
0.47% gewijzigd
zaterdag 11 mei 2019 om 01:26
Deze link heb ik al eens eerder op het forum geplaatst:
http://www.ratgevallen.nl/Ratmoeder1.pdf
De titel klinkt heel (te?) erg, maar het zijn maar een paar pagina's leeswerk, waarbij voor heel veel mensen toch vaak 'kwartjes op hun plek vallen'.
Bijvoorbeeld m.b.t. de relatie tussen de broers en zussen onderling. Ik dacht dat je daar ook iets over schreef? (dat je het gevoel hebt dat alles op jouw schouders rust...) Maar misschien hebben de anderen dit gevoel ook, zonder het van elkaar te weten?
Moeders die manipuleren doen dat namelijk vaak heel handig, er is een hele subtiele manier van 'tegen elkaar uitspelen'. Tegen kind 1 dingen noemen die bij kind 1 heel gevoelig liggen zodat kind 1 uit zijn dak gaat als dat onderwerp besproken wordt...en moeder brengt dat onderwerp dan in verband met kind 2 (en o, o, wat is zij toch zielig, 'zij zit er zó tussen in'...die kinderen met ruzie en zij als arme moeder heeft het er maar zwaar mee...)...maar eigenlijk is er tussen 1 en 2 helemaal niet zoveel aan de hand...en is het juist moeder die zorgvuldig bewaakt dat alle lijntjes steeds via haar als 'helpende moeder' blijven lopen....
Afijn, hier dit aspect zoals beschreven in De Ratmoeder:
"...Het resultaat is een familie waarin haast elke communicatie
in een driehoek verloopt. De rat zit als een spin in het midden
van het familieweb, ze pikt alle informatie van de kinderen op
die ze kan gebruiken om haar onbetwiste controle te houden
over het gezin. Ze geeft dat door aan de anderen, waarmee
ze afschuw of angst opwekt wat tot resultaat heeft dat de
gezinsleden niet vrij en direct met elkaar communiceren. Het
resultaat is dat alle communicatie tussen de kinderen onderling
via de rat gaat, en dat is precies wat ze wil..."
http://www.ratgevallen.nl/Ratmoeder1.pdf
De titel klinkt heel (te?) erg, maar het zijn maar een paar pagina's leeswerk, waarbij voor heel veel mensen toch vaak 'kwartjes op hun plek vallen'.
Bijvoorbeeld m.b.t. de relatie tussen de broers en zussen onderling. Ik dacht dat je daar ook iets over schreef? (dat je het gevoel hebt dat alles op jouw schouders rust...) Maar misschien hebben de anderen dit gevoel ook, zonder het van elkaar te weten?
Moeders die manipuleren doen dat namelijk vaak heel handig, er is een hele subtiele manier van 'tegen elkaar uitspelen'. Tegen kind 1 dingen noemen die bij kind 1 heel gevoelig liggen zodat kind 1 uit zijn dak gaat als dat onderwerp besproken wordt...en moeder brengt dat onderwerp dan in verband met kind 2 (en o, o, wat is zij toch zielig, 'zij zit er zó tussen in'...die kinderen met ruzie en zij als arme moeder heeft het er maar zwaar mee...)...maar eigenlijk is er tussen 1 en 2 helemaal niet zoveel aan de hand...en is het juist moeder die zorgvuldig bewaakt dat alle lijntjes steeds via haar als 'helpende moeder' blijven lopen....
Afijn, hier dit aspect zoals beschreven in De Ratmoeder:
"...Het resultaat is een familie waarin haast elke communicatie
in een driehoek verloopt. De rat zit als een spin in het midden
van het familieweb, ze pikt alle informatie van de kinderen op
die ze kan gebruiken om haar onbetwiste controle te houden
over het gezin. Ze geeft dat door aan de anderen, waarmee
ze afschuw of angst opwekt wat tot resultaat heeft dat de
gezinsleden niet vrij en direct met elkaar communiceren. Het
resultaat is dat alle communicatie tussen de kinderen onderling
via de rat gaat, en dat is precies wat ze wil..."
zaterdag 11 mei 2019 om 06:22
Ja. Als je het eenmaal doorhebt, ga je het goed zien. Of als moeders eens per ongeluk te ver doordraaft over hoe zwaar het is.Gebruna schreef: ↑11-05-2019 01:26
Moeders die manipuleren doen dat namelijk vaak heel handig, er is een hele subtiele manier van 'tegen elkaar uitspelen'. Tegen kind 1 dingen noemen die bij kind 1 heel gevoelig liggen zodat kind 1 uit zijn dak gaat als dat onderwerp besproken wordt...en moeder brengt dat onderwerp dan in verband met kind 2 (en o, o, wat is zij toch zielig, 'zij zit er zó tussen in'...die kinderen met ruzie en zij als arme moeder heeft het er maar zwaar mee...)...maar eigenlijk is er tussen 1 en 2 helemaal niet zoveel aan de hand...en is het juist moeder die zorgvuldig bewaakt dat alle lijntjes steeds via haar als 'helpende moeder' blijven lopen....
Zo zei ze eens tegen mij dat het zo erg voor haar was want: 'ik moet het toch opnemen voor mijn kind'. Ze bedoelde mij dus niet en praatte er snel overheen toen ik meldde dat ik ook haar kind was.
Gelukkig was ik al wat stappen op weg en deed het me weinig meer. (De kinderen hadden ook geen ruzie; het schijnbare probleem bestond waarschijnlijk ook niet eens.)
zaterdag 11 mei 2019 om 09:39
Ja, to is ook moeder
zaterdag 11 mei 2019 om 09:40
Ja, to is ook moeder
Of bedoelde je dat niet?
dinsdag 14 mei 2019 om 17:01
Lieve allemaal, dank jullie wel voor al jullie verhalen, bemoedigende woorden en advies. Ik ben inmiddels naar de huisarts geweest en heb een doorverwijzing gekregen voor een psycholoog. Ik hoop dat deze me zal kunnen helpen met het aangeven van grenzen naar mijn moeder toe.
Ik denk namelijk echt dat dit de enige manier gaat zijn, hoe moeilijk ik dat ook vind.
Daarnaast heb ik gemerkt hoe fijn het is om op een forum zoals dit te schrijven over deze situatie dus ik ga zeker laten weten hoe e.e.a. verder gaat.
Ik hoop dat iedereen die hetzelfde mee maakt er net zo veel aan heeft om hun verhaal te delen, en om de goede en adviezen en lieve reacties te lezen.
Ik denk namelijk echt dat dit de enige manier gaat zijn, hoe moeilijk ik dat ook vind.
Daarnaast heb ik gemerkt hoe fijn het is om op een forum zoals dit te schrijven over deze situatie dus ik ga zeker laten weten hoe e.e.a. verder gaat.
Ik hoop dat iedereen die hetzelfde mee maakt er net zo veel aan heeft om hun verhaal te delen, en om de goede en adviezen en lieve reacties te lezen.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
woensdag 15 mei 2019 om 21:06
Misschien is dit herkenbaar voor je. Helaas heb ik ook ervaring met zo'n type (gelukkig niet mijn moeder).
Quick Take On Histrionic Personality Disorder
https://www.youtube.com/watch?v=yomYti_NMWk
Sterkte
Quick Take On Histrionic Personality Disorder
https://www.youtube.com/watch?v=yomYti_NMWk
Sterkte
woensdag 15 mei 2019 om 21:08
Walgelijk gedrag, onbegrijpelijk!Gebruna schreef: ↑11-05-2019 01:26Deze link heb ik al eens eerder op het forum geplaatst:
http://www.ratgevallen.nl/Ratmoeder1.pdf
De titel klinkt heel (te?) erg, maar het zijn maar een paar pagina's leeswerk, waarbij voor heel veel mensen toch vaak 'kwartjes op hun plek vallen'.
Bijvoorbeeld m.b.t. de relatie tussen de broers en zussen onderling. Ik dacht dat je daar ook iets over schreef? (dat je het gevoel hebt dat alles op jouw schouders rust...) Maar misschien hebben de anderen dit gevoel ook, zonder het van elkaar te weten?
Moeders die manipuleren doen dat namelijk vaak heel handig, er is een hele subtiele manier van 'tegen elkaar uitspelen'. Tegen kind 1 dingen noemen die bij kind 1 heel gevoelig liggen zodat kind 1 uit zijn dak gaat als dat onderwerp besproken wordt...en moeder brengt dat onderwerp dan in verband met kind 2 (en o, o, wat is zij toch zielig, 'zij zit er zó tussen in'...die kinderen met ruzie en zij als arme moeder heeft het er maar zwaar mee...)...maar eigenlijk is er tussen 1 en 2 helemaal niet zoveel aan de hand...en is het juist moeder die zorgvuldig bewaakt dat alle lijntjes steeds via haar als 'helpende moeder' blijven lopen....
Afijn, hier dit aspect zoals beschreven in De Ratmoeder:
"...Het resultaat is een familie waarin haast elke communicatie
in een driehoek verloopt. De rat zit als een spin in het midden
van het familieweb, ze pikt alle informatie van de kinderen op
die ze kan gebruiken om haar onbetwiste controle te houden
over het gezin. Ze geeft dat door aan de anderen, waarmee
ze afschuw of angst opwekt wat tot resultaat heeft dat de
gezinsleden niet vrij en direct met elkaar communiceren. Het
resultaat is dat alle communicatie tussen de kinderen onderling
via de rat gaat, en dat is precies wat ze wil..."
donderdag 16 mei 2019 om 09:16
Even wat van me af schrijven.
Gisteren kreeg ik een telefoontje van mijn moeder, normaal belt ze nooit dus ik had al gewaarschuwd moeten zijn.
Ze moest weer kwijt hoe slecht mijn vader voor haar is, dat mijn zusje de enige is die er voor haar is, bla bla bla.
Uiteindelijk kwam ze tot de kern, ze had spijt van haar huwelijk het enige goede dat daar uit voort was gekomen was mijn zusje.
Ik wilde haar zo graag de mond snoeren maar ik klapte compleet dicht.
Toen ze uiteindelijk ophing was ik zo van streek dat ik een eindje ben gaan wandelen met de hond om te kalmeren.
Over acht weken kan ik terecht bij een psycholoog bij ons in de buurt en ik hoop zo dat ik dan eindelijk in staat zal zijn om mezelf te beschermen tegen haar uitvallen
Gisteren kreeg ik een telefoontje van mijn moeder, normaal belt ze nooit dus ik had al gewaarschuwd moeten zijn.
Ze moest weer kwijt hoe slecht mijn vader voor haar is, dat mijn zusje de enige is die er voor haar is, bla bla bla.
Uiteindelijk kwam ze tot de kern, ze had spijt van haar huwelijk het enige goede dat daar uit voort was gekomen was mijn zusje.
Ik wilde haar zo graag de mond snoeren maar ik klapte compleet dicht.
Toen ze uiteindelijk ophing was ik zo van streek dat ik een eindje ben gaan wandelen met de hond om te kalmeren.
Over acht weken kan ik terecht bij een psycholoog bij ons in de buurt en ik hoop zo dat ik dan eindelijk in staat zal zijn om mezelf te beschermen tegen haar uitvallen
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
zaterdag 18 mei 2019 om 00:45
Dit dus. Een van mijn ouders deed dit ook en dit was exact mijn tactiek. Flink boter op je rug, stukje afstand en grenzen aangeven.Doreia* schreef: ↑10-05-2019 14:04Dit soort opmerkingen maakt zij om een reactie uit te lokken. Negatieve aandacht is ook aandacht.
Dus als je zegt geen tijd te hebben, nou, dan gooit ze er zo'n opmerking in. Vast dat jij daar weer tegenin gaat. Zij die standvastig blijft volhouden en jij die dan weer probeert te sussen. En zo heeft ze toch weer 5 minuten aandacht.
Laat wat meer los wát ze zegt. Het is allemaal loos. Hecht niet teveel waarde aan wat er uit haar mond komt. Ze meent het niet en is slechts een taktiek om aandacht te genereren.
Dus: Ik maak er liever een eind aan zo hoor! Niemand zal me missen...
Jij: Is goed mam, fijne dag!
Mijn leven zou veel fijner zijn geweest zonder man en kinderen!
Jij: Is goed mam, fijne dag!
zaterdag 18 mei 2019 om 01:26
Klopt helemaal zoals Doreia en jij schrijven.
Vaak is het probleem dat, voordat je dit gedrag kunt opbrengen, er een soort rouwproces aan vooraf gaat: je moet afscheid nemen van de moeder/ouder zoals je graag had willen hebben (maar die dit nooit wás en ook nooit voor jou zal worden....)
Soms is het de beste 'oplossing' om elkaar niet (of zo min mogelijk) meer te zien/spreken.
En/of (het beeld dat je hebt van) de plek die je moeder heeft in je leven, moet eerst bijgesteld.
Blijft alles bij elkaar een lastig, en vaak pijnlijk, proces dat veel energie kost.
gebruna wijzigde dit bericht op 18-05-2019 16:32
2.05% gewijzigd
zaterdag 18 mei 2019 om 14:06
EensGebruna schreef: ↑18-05-2019 01:26Klopt helemaal zoals Doreia en jij schrijven.
Vaak is het probleem dat, voordat je dit gedrag kunt opbrengen, er een soort rouwproces aan vooraf gaat:
je moet afscheid nemen van de moeder/ouder zoals je graag had willen hebben (maar die dit nooit wás en ook nooit voor jou zal worden....)
Soms is het de beste 'oplossing' om elkaar niet (of zo min mogelijk) meer te zien/spreken.
En/of (het beeld dat je hebt van) de plek die je moeder heeft in je leven, moet eerst bijgesteld.
Blijft alles bij elkaar een lastig, en vaak pijnlijk, proces dat veel energie kost.
En voor sommigen is
maandag 20 mei 2019 om 11:45
Dank jullie voor de lieve woorden en adviezen.
Vandaag voel ik me beter na een heerlijk weekend genieten van man en kinderen.
Ik heb veel met manlief gepraat en dat heeft geholpen.
Even weer alles van me af kunnen praten.
Wat het beste helpt heb ik gemerkt is leuke dingen doen met de kinderen, Veel lol gehad met spelletjes doen en lekker er op uit geweest.
En dan kan ik zo genieten van die (b)engeltjes
Vandaag voel ik me beter na een heerlijk weekend genieten van man en kinderen.
Ik heb veel met manlief gepraat en dat heeft geholpen.
Even weer alles van me af kunnen praten.
Wat het beste helpt heb ik gemerkt is leuke dingen doen met de kinderen, Veel lol gehad met spelletjes doen en lekker er op uit geweest.
En dan kan ik zo genieten van die (b)engeltjes
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
donderdag 30 januari 2020 om 11:30
Ik heb al lang niets van mij laten horen maar ik wilde iedereen die zo lief heeft gereageerd en me advies heeft gegeven en ervaringen heeft gedeeld laten weten hoe het nu gaat.
Ik heb inmiddels al een poosje therapie en ik kan steeds beter omgaan met de situatie. Op dit moment is het contact minimaal en dat bevalt me goed. Ik zie mijn moeder met verjaardagen en af en toe stuurt ze me een berichtje dat ik beantwoord als ik daar zelf zin in heb.
Dat laatste klinkt wel heel erg hard misschien maar het geeft mij het gevoel wat meer controle te hebben, en nog belangrijker een keuze. Als het contact negatief is of me energie kost kan ik het stoppen door simpelweg niet te reageren op een berichtje.
Klinkt heel eenvoudig maar dat was het zeker in het begin absoluut niet, En nog is het vaak moeilijk maar het gaat steeds ietsjes beter dus ik heb goede hoop dat ik uiteindelijk zo ver kom dat het me goed af gaat.
Dank aan iedereen die heeft gereageerd voor jullie steun en lieve reacties. Ik blijf dit topic volgen en reageren op wat er eventueel gezegd wordt. Ik hoop dat anderen het ook weten te vinden als ze in een soortgelijke situatie zitten en dat ze er dan net zo veel steun uit halen als ik dat heb gedaan.
Ik heb inmiddels al een poosje therapie en ik kan steeds beter omgaan met de situatie. Op dit moment is het contact minimaal en dat bevalt me goed. Ik zie mijn moeder met verjaardagen en af en toe stuurt ze me een berichtje dat ik beantwoord als ik daar zelf zin in heb.
Dat laatste klinkt wel heel erg hard misschien maar het geeft mij het gevoel wat meer controle te hebben, en nog belangrijker een keuze. Als het contact negatief is of me energie kost kan ik het stoppen door simpelweg niet te reageren op een berichtje.
Klinkt heel eenvoudig maar dat was het zeker in het begin absoluut niet, En nog is het vaak moeilijk maar het gaat steeds ietsjes beter dus ik heb goede hoop dat ik uiteindelijk zo ver kom dat het me goed af gaat.
Dank aan iedereen die heeft gereageerd voor jullie steun en lieve reacties. Ik blijf dit topic volgen en reageren op wat er eventueel gezegd wordt. Ik hoop dat anderen het ook weten te vinden als ze in een soortgelijke situatie zitten en dat ze er dan net zo veel steun uit halen als ik dat heb gedaan.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
