Psyche
alle pijlers
Wat doe ik verkeerd?
donderdag 11 juli 2019 om 18:20
Tot een jaar of 3 geleden had ik ‘alles’ volgens anderen: leuke carrière, een partner die me op handen droeg en een fantastisch huis in onze hoofdstad. Ik was alleen niet gelukkig, de man die me op handen droeg werd steeds meer claimerig en die zogenaamde carrière putte me volledig uit.
Het gevolg was dat ik mijn relatie beëindigde met alle drama nadien, alle afwikkeling en zoektocht nr nieuw huis alleen heb gedaan, me schuldig voelde naar ex, maar ook vond dat hij mij manipuleerde met zijn destructief gedrag. Binnen no time toch alles geregeld: nieuw huis, genieten van het vrijgezellenleven en balast overboord gegooid.
Enkele maanden later de klap: burn out en depressie. Alles wat ik doe en zeg herkauw ik tot in den treuren en alles wat ‘niet leuk’ is in mijn leven is mijn eigen fout. Nu merk ik dat ik daardoor toch wel een tijdlang een makkelijk doelwit ben geweest voor ‘foute’ mannen.
Begrijp me niet verkeerd, ik haat geen mannen, heb meer vrienden dan vriendinnen, maar qua relaties heb ik de slechtste radar ooit. Iedere keer neem ik me voor er gewoon niet meer aan te beginnen, maar ja, ik heb ook zo mijn behoeftes. Huisje, boompje, beestje hoeft voor mij niet, maar schijnbaar blijkt dat voor mannen die ik ontmoet een soort vrijbrief te zijn om maar met me te sollen. Op het moment dat ik me dat realiseer en de ‘relatie’ beëindig, begint de ellende.
Hoe komt het dat afgewezen mensen ineens zo veranderen? Het absolute dieptepunt was een ex scharrel die me al een tijdje lastig viel (wilde mijn nee niet horen) en hij heeft me een paar weken geleden ernstig mishandeld. Buiten het feit dat ik hem een absolute loser vind wat dit betreft, blijf ik mezelf maar de schuld geven. Ik had duidelijker moeten zijn(heb meermaals nee gezegd en een honderdtal telefoontjes niet beantwoord, alles geblokkeerd), ben naïef dat ik agressie niet had verwacht, hoe kan ik zo dom zijn, etc, etc.
Enkele dagen geleden wilde ik deze nare periode afsluiten en had een leuke avond met een kennis. In the heat of the moment hoorde ik wat gekke geluiden. Wat bleek: hij was met zijn foon stiekem aan het filmen.
Nu ben ik weer zo teleurgesteld in mezelf. Hoe heb ik toch weer zo’n sneu exemplaar weten te vinden?
Ja, ik heb een slecht zelfbeeld. Maar dat zit bij mij en ik vind absoluut niet dat ik zo kan en mag behandeld worden. Maar schijnbaar kom ik toch weer bij dit soort sujets terecht en laat ik het weer gebeuren.
Hoe kan ik het tij keren? Is het het feit dat ik mezelf ‘te onafhankelijk’ presenteer? Of dat ik alle negatieve signalen negeer?
Ik wil helemaal geen ‘all in’ relatie, maar wel een gelijkwaardige vriendschap met eventueel een spannend seksleven. Is dat zo vreemd?
Het gevolg was dat ik mijn relatie beëindigde met alle drama nadien, alle afwikkeling en zoektocht nr nieuw huis alleen heb gedaan, me schuldig voelde naar ex, maar ook vond dat hij mij manipuleerde met zijn destructief gedrag. Binnen no time toch alles geregeld: nieuw huis, genieten van het vrijgezellenleven en balast overboord gegooid.
Enkele maanden later de klap: burn out en depressie. Alles wat ik doe en zeg herkauw ik tot in den treuren en alles wat ‘niet leuk’ is in mijn leven is mijn eigen fout. Nu merk ik dat ik daardoor toch wel een tijdlang een makkelijk doelwit ben geweest voor ‘foute’ mannen.
Begrijp me niet verkeerd, ik haat geen mannen, heb meer vrienden dan vriendinnen, maar qua relaties heb ik de slechtste radar ooit. Iedere keer neem ik me voor er gewoon niet meer aan te beginnen, maar ja, ik heb ook zo mijn behoeftes. Huisje, boompje, beestje hoeft voor mij niet, maar schijnbaar blijkt dat voor mannen die ik ontmoet een soort vrijbrief te zijn om maar met me te sollen. Op het moment dat ik me dat realiseer en de ‘relatie’ beëindig, begint de ellende.
Hoe komt het dat afgewezen mensen ineens zo veranderen? Het absolute dieptepunt was een ex scharrel die me al een tijdje lastig viel (wilde mijn nee niet horen) en hij heeft me een paar weken geleden ernstig mishandeld. Buiten het feit dat ik hem een absolute loser vind wat dit betreft, blijf ik mezelf maar de schuld geven. Ik had duidelijker moeten zijn(heb meermaals nee gezegd en een honderdtal telefoontjes niet beantwoord, alles geblokkeerd), ben naïef dat ik agressie niet had verwacht, hoe kan ik zo dom zijn, etc, etc.
Enkele dagen geleden wilde ik deze nare periode afsluiten en had een leuke avond met een kennis. In the heat of the moment hoorde ik wat gekke geluiden. Wat bleek: hij was met zijn foon stiekem aan het filmen.
Nu ben ik weer zo teleurgesteld in mezelf. Hoe heb ik toch weer zo’n sneu exemplaar weten te vinden?
Ja, ik heb een slecht zelfbeeld. Maar dat zit bij mij en ik vind absoluut niet dat ik zo kan en mag behandeld worden. Maar schijnbaar kom ik toch weer bij dit soort sujets terecht en laat ik het weer gebeuren.
Hoe kan ik het tij keren? Is het het feit dat ik mezelf ‘te onafhankelijk’ presenteer? Of dat ik alle negatieve signalen negeer?
Ik wil helemaal geen ‘all in’ relatie, maar wel een gelijkwaardige vriendschap met eventueel een spannend seksleven. Is dat zo vreemd?
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 09:48
Vreemde conclusie: als de rode vlaggen wel herkend werden of niet genegeerd, hoef je ook niet verbaasd te zijn.
En ja, ik zie de rode vlaggen wel, maar negeer dat te vaak denk ik. Ik heb nogal de neiging de schuld bij mezelf te leggen en daardoor situaties verkeerd inschat.
Ik ben meestal wel duidelijk in wat ik wel en niet wil, maar heb een ruggegraat van elastiek.
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 09:49
Misschien ben je wel teveel bezig met jezelf (doe ik niets verkeerd, hoe pak ik dit het best aan,...), in plaats van je aandacht op de mannen in kwestie te richten en rode vlaggen op te pikken. De mannen die je beschrijft lijken stuk voor stuk onzekere ettertjes. Dat claimgedrag is omdat jij geen relatie met ze wil, dat triggert hun latente onzekerheid, en dan gaan ze claimen, en in het ergste geval gewelddadig worden omdat ze met jouw afwijzing niet om kunnen.
Een man die goed in zijn vel zit en zelfvertrouwen heeft zal zo niet reageren, die zal wel respect voor je kunnen opbrengen. Ik zou dus voorstellen dat je aandachtig je eventuele sexmaatjes bestudeerd vooraleer ermee in zee te gaan, hoe evenwichtig ze in het leven staan.
Een man die goed in zijn vel zit en zelfvertrouwen heeft zal zo niet reageren, die zal wel respect voor je kunnen opbrengen. Ik zou dus voorstellen dat je aandachtig je eventuele sexmaatjes bestudeerd vooraleer ermee in zee te gaan, hoe evenwichtig ze in het leven staan.
vrijdag 12 juli 2019 om 09:52
Ok dus als je de rode vlaggen wel oppikt, dan is de oplossing toch simpel ? Rode vlag = no deal.Chienandalou schreef: ↑12-07-2019 09:48Vreemde conclusie: als de rode vlaggen wel herkend werden of niet genegeerd, hoef je ook niet verbaasd te zijn.
En ja, ik zie de rode vlaggen wel, maar negeer dat te vaak denk ik. Ik heb nogal de neiging de schuld bij mezelf te leggen en daardoor situaties verkeerd inschat.
Ik ben meestal wel duidelijk in wat ik wel en niet wil, maar heb een ruggegraat van elastiek.
En als je om een of andere reden die rationele beslissing niet kunt maken, zelfs al weet je dat dit is wat je moet doen, dan zou ik toch even naar een psycholoog gaan.
vrijdag 12 juli 2019 om 09:56
Ja, dit klopt wel een beetje. Zodra ik terugtrekkende bewegingen maak, begint gezeur.Gonegirl schreef: ↑12-07-2019 09:49Misschien ben je wel teveel bezig met jezelf (doe ik niets verkeerd, hoe pak ik dit het best aan,...), in plaats van je aandacht op de mannen in kwestie te richten en rode vlaggen op te pikken. De mannen die je beschrijft lijken stuk voor stuk onzekere ettertjes. Dat claimgedrag is omdat jij geen relatie met ze wil, dat triggert hun latente onzekerheid, en dan gaan ze claimen, en in het ergste geval gewelddadig worden omdat ze met jouw afwijzing niet om kunnen.
Een man die goed in zijn vel zit en zelfvertrouwen heeft zal zo niet reageren, die zal wel respect voor je kunnen opbrengen. Ik zou dus voorstellen dat je aandachtig je eventuele sexmaatjes bestudeerd vooraleer ermee in zee te gaan, hoe evenwichtig ze in het leven staan.
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 10:00
Sorry, maar ik heb het je toch al meerdere keren uitgelegd. Jij wil alleen mijn vraag niet beantwoorden blijkbaar.
Voor de duidelijkheid nog 1 keer:
Nú ben ik er even helemaal klaar mee, in de toekomst hopelijk wel weer zin in een LAT-relatie of evt. FWB. Dit houdt in dat er ook seksuele handelingen mee gepaard gaan. Duidelijk nu?
Maar wil je dan nu mijn vraag beantwoorden?
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 10:02
vrijdag 12 juli 2019 om 10:05
Dat is wel duidelijk iddChienandalou schreef: ↑12-07-2019 10:02Ja, al doende inderdaad. Dit patroon beperkt zich helaas niet alleen tot relaties.
vrijdag 12 juli 2019 om 10:06
Dit dus. Je geeft zelf toe dat je rode vlaggen wel ziet, maar negeert. Je bent dus zelfdestructief bezig.Gonegirl schreef: ↑12-07-2019 09:52Ok dus als je de rode vlaggen wel oppikt, dan is de oplossing toch simpel ? Rode vlag = no deal.
En als je om een of andere reden die rationele beslissing niet kunt maken, zelfs al weet je dat dit is wat je moet doen, dan zou ik toch even naar een psycholoog gaan.
Want als je gezond zou zijn voor jezelf, zou je die rode vlaggen niet negeren. En niet eens met zo iemand gaan daten. Of na één of enkele dates direct stoppen. Maar jij bent niet sterk genoeg / hebt de ruggengraat kennelijk niet om verkeerde mannen te vermijden.
De oplossing is dan toch overduidelijk? Z.s.m. in therapie gaan specifiek hiervoor. En voorlopig helemaal niet meer met mannen in zee gaan. Tenzij je graag nog een keer in elkaar getrapt wil worden. Of erger.
vrijdag 12 juli 2019 om 10:13
Jammer dat je dat zo ervaart.Chienandalou schreef: ↑12-07-2019 10:11Heb ik jou ooit wat aangedaan ofzo? Ik vind je reacties hoogst merkwaardig en verre van vriendelijk.
vrijdag 12 juli 2019 om 10:15
Lotus90 schreef: ↑12-07-2019 10:06Dit dus. Je geeft zelf toe dat je rode vlaggen wel ziet, maar negeert. Je bent dus zelfdestructief bezig.
Want als je gezond zou zijn voor jezelf, zou je die rode vlaggen niet negeren. En niet eens met zo iemand gaan daten. Of na één of enkele dates direct stoppen. Maar jij bent niet sterk genoeg / hebt de ruggengraat kennelijk niet om verkeerde mannen te vermijden.
De oplossing is dan toch overduidelijk? Z.s.m. in therapie gaan specifiek hiervoor. En voorlopig helemaal niet meer met mannen in zee gaan. Tenzij je graag nog een keer in elkaar getrapt wil worden. Of erger.
Met het eerste gedeelte ben ik het zeker eens, ook wat Gonegirl zegt. Hier ben ik mee bezig en ik kan dit wel meer uitdiepen.
Je laatste zin slaat nergens op en is een vrij pijnlijke opmerking. Niemand vraagt er nl om om in elkaar getrapt te worden, of nog erger.
En in mijn geval gebeurde het ook nog eens nadat ik mijn grenzen had aangegeven en de relatie al een tijdje beëindigd was.
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 10:23
En dat is helemaal niet raar.Chienandalou schreef: ↑12-07-2019 10:02Ja, al doende inderdaad. Dit patroon beperkt zich helaas niet alleen tot relaties.
Tip: stop met van jezelf vinden dat je een ruggengraat van elastiek hebt. Dat is helemaal niet zo. Je hebt alleen geleerd dat de ander belangrijker is en dat jij degene bent die moet geven voor ze mag ontvangen. Je overtuigingen over jezelf zijn behoorlijk bepalend voor je algehele mindset, je manier van communiceren, je gedrag en dus uiteindelijk je behaalde resultaten. En je kunt vast wel zaken benoemen waar je wel degelijk ruggengraat laat zien / hebt laten zien. Daar gewoon op verder bouwen.
En zo bewust accepteer je de red flags niet hoor. Sterker nog, je begint er steeds meer naar te handelen. Dat zijn al stappen in de goede richting. Nu nog leren eerder de verantwoordelijkheid voor iemands gedrag bij diegene te leggen, jezelf de vraag te stellen "is dit wat ik wil en wat ik mezelf waard vind?" en dan dus ook eerder handelen. Bij Nee snel afkappen en bij ja de boel bespreekbaar maken en zorgen voor gelijkwaardigheid.
En als iemand nu nog niet snapt dat je nu niet persé een relatie wil, maar wel open staat om mannen te leren kennen en te zien wat daar uitkomt, dan ligt het echt aan de ander hoor.
vrijdag 12 juli 2019 om 10:28
Je negeert de zin “voorlopig helemaal niet meer met mannen in zee gaan” vakkundig. Succes ermee.Chienandalou schreef: ↑12-07-2019 10:15Met het eerste gedeelte ben ik het zeker eens, ook wat Gonegirl zegt. Hier ben ik mee bezig en ik kan dit wel meer uitdiepen.
Je laatste zin slaat nergens op en is een vrij pijnlijke opmerking. Niemand vraagt er nl om om in elkaar getrapt te worden, of nog erger.
En in mijn geval gebeurde het ook nog eens nadat ik mijn grenzen had aangegeven en de relatie al een tijdje beëindigd was.
vrijdag 12 juli 2019 om 10:45
Oh, geloof maar dat het zelfverzekerd/onafhankelijk overkomen juist niet het probleem is. Het soort grensoverschrijdende eikels wat jij beschrijft is absoluut niet geïnteresseerd in onafhankelijke vrouwen, die ruiken je onzekerheid op 10 meter afstand en dat is wat ze aantrekt.Chienandalou schreef: ↑11-07-2019 19:48Ik ben vrij zelfstandig en hecht veel waarde aan tijd voor mezelf. Ik weet dat ik ook wel een beetje ‘the odd one’ ben. Hierdoor lijk ik altijd de sterke persoon, maar ben verre van dat. Soms denk ik dat ik de verkeerde personen bij toeval tref, soms denk ik dat mijn houding mannen uitdaagt om mij ‘wel even te temmen’, maar meestal denk ik dat ik alles verkeerd doe.
Dus ik denk dat daar inderdaad de oplossing ligt. Werk aan je zelfbeeld (met psych, klikt het wel tussen jullie?) oefen in grenzen aangeven (begin maar ns met de filmer te vertellen dat-ie lekker een nieuw kabeltje mag kopen) en blijf inderdaad een tijdje van de mannen vandaan. Ben je wel ns echt langere tijd zonder man geweest? Ik kan t je aanraden, echt. En nee, juist ook niet daten/flirten (nou ja, flirten mag altijd, maar zo der intentie om daar verder iets mee te doen) want telkens als je je met een man inlaat ga je weer twijfelen aan jezelf (wat vindt-ie van me, ben ik wel leuk genoeg, zeg ik wel de goede dingen) terwijl je eerst ns moet leren om jezelf te zien door je eigen ogen, en niet die van iemand anders.
Durf je een termijn met jezelf af te spreken waarin je manloos gaat blijven?
vrijdag 12 juli 2019 om 10:46
En jij leest niet goed. Ik heb al meermaals duidelijk aangegeven nú niets te willen. Geen relatie, geen FWB, geen man, geen vrouw, geen....
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 10:53
Zou het misschien jouw insteek kunnen zijn die meespeelt in dit verhaal? De mannen die jou “veroverd” hebben weten dat het jou niet om een relatie gaat maar om seks en op het moment dat jij die seks afwijst, is hun ego nog dieper gekrenkt dan dat je een relatie zou afwijzen met hen...?
Als je iets kritischer zou zijn met het leren kennen van iemand op hoe zijn gedrag is zou het anders kunnen gaan? Dus als insteek wel een relatie maar niet zo het benoemen van wel of geen seks. Je lijkt nu mannen te treffen/ aan te trekken die juist issues hebben op dat gebied.
Als je iets kritischer zou zijn met het leren kennen van iemand op hoe zijn gedrag is zou het anders kunnen gaan? Dus als insteek wel een relatie maar niet zo het benoemen van wel of geen seks. Je lijkt nu mannen te treffen/ aan te trekken die juist issues hebben op dat gebied.
anoniem_388036 wijzigde dit bericht op 23-07-2019 15:57
1.60% gewijzigd
vrijdag 12 juli 2019 om 11:02
'Ik heb zo mijn behoeftes'
Denk dat het dáár mis gaat. Op het moment dat je emotioneel niet rijp genoeg bent voor een volwassen relatie met seksuele intimiteit, dan geeft alles daarbuiten met seks ook gedoe.
Wat als je voor onthouding/solo seks gaat? Even de ander uit de equasion haalt en je richt op het herdefiniëren van jezelf? Merk dat die etikettering van 'elastieken ruggengraat' me niet lekker zit. Alsof er dan een 'zo ben ik nu eenmaal, raar hé, hihi, ik weet het ook niet' sfeertje ontstaat.
Dan mis ik een soort moraal van: ik ben zélf verantwoordelijk. Hoe houd ik het zinnig en veilig voor mezelf?
Het lijkt erop dat seks moet kunnen. Wat als dat nu niet kan? Hoe erg is dat? Wat gebeurt er als je de onrust waar je voorheen om ging daten, eens uitzit? Welke aspecten van jezelf kom je dan tegen? Kun je dan nieuwsgierig zijn naar jezelf?
Denk dat het dáár mis gaat. Op het moment dat je emotioneel niet rijp genoeg bent voor een volwassen relatie met seksuele intimiteit, dan geeft alles daarbuiten met seks ook gedoe.
Wat als je voor onthouding/solo seks gaat? Even de ander uit de equasion haalt en je richt op het herdefiniëren van jezelf? Merk dat die etikettering van 'elastieken ruggengraat' me niet lekker zit. Alsof er dan een 'zo ben ik nu eenmaal, raar hé, hihi, ik weet het ook niet' sfeertje ontstaat.
Dan mis ik een soort moraal van: ik ben zélf verantwoordelijk. Hoe houd ik het zinnig en veilig voor mezelf?
Het lijkt erop dat seks moet kunnen. Wat als dat nu niet kan? Hoe erg is dat? Wat gebeurt er als je de onrust waar je voorheen om ging daten, eens uitzit? Welke aspecten van jezelf kom je dan tegen? Kun je dan nieuwsgierig zijn naar jezelf?
vrijdag 12 juli 2019 om 11:05
Op dit moment wil ik niets, juist omdat ik een aantal verkeerde keuzes heb gemaakt. Ik heb dit topic geopend om wat meer inzichten te krijgen. Niet meer dan dat.LaverneB schreef: ↑12-07-2019 10:53Zou het misschien jouw insteek kunnen zijn die meespeelt in dit verhaal? De mannen die jou “verovert” hebben weten dat het jou niet om een relatie gaat maar om seks en op het moment dat jij die seks afwijst, is hun ego nog dieper gekrenkt dan dat je een relatie zou afwijzen met hen...?
Als je iets kritischer zou zijn met het leren kennen van iemand op hoe zijn gedrag is zou het anders kunnen gaan? Dus als insteek wel een relatie maar niet zo het benoemen van wel of geen seks. Je lijkt nu mannen te treffen/ aan te trekken die juist issues hebben op dat gebied.
Maar hoe kom jij en meerderen hier er toch bij dat ik voor ‘alleen seks en geen relatie (wil) ga(an)?
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 11:12
Uit je OP is niet precies duidelijk wat je wel wilt. Het is geen oordeel, maar de onduidelijkheid is misschien iets wat een rol kan spelen.Chienandalou schreef: ↑12-07-2019 11:05Op dit moment wil ik niets, juist omdat ik een aantal verkeerde keuzes heb gemaakt. Ik heb dit topic geopend om wat meer inzichten te krijgen. Niet meer dan dat.
Maar hoe kom jij en meerderen hier er toch bij dat ik voor ‘alleen seks en geen relatie (wil) ga(an)?
vrijdag 12 juli 2019 om 15:46
Dat klopt, ik had de OP wat duidelijker moeten stellen.
Wel heb ik nu al meermaals uitgelegd wat ik wel bedoel.
Het stellen van grenzen is niet zozeer een probleem, het er aan vasthouden blijkbaar wel en dat mechanisme wil ik doorbreken.
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
vrijdag 12 juli 2019 om 15:50
vrijdag 12 juli 2019 om 15:53
GenieInABottle schreef: ↑12-07-2019 10:23En dat is helemaal niet raar.
Tip: stop met van jezelf vinden dat je een ruggengraat van elastiek hebt. Dat is helemaal niet zo. Je hebt alleen geleerd dat de ander belangrijker is en dat jij degene bent die moet geven voor ze mag ontvangen. Je overtuigingen over jezelf zijn behoorlijk bepalend voor je algehele mindset, je manier van communiceren, je gedrag en dus uiteindelijk je behaalde resultaten. En je kunt vast wel zaken benoemen waar je wel degelijk ruggengraat laat zien / hebt laten zien. Daar gewoon op verder bouwen.
En zo bewust accepteer je de red flags niet hoor. Sterker nog, je begint er steeds meer naar te handelen. Dat zijn al stappen in de goede richting. Nu nog leren eerder de verantwoordelijkheid voor iemands gedrag bij diegene te leggen, jezelf de vraag te stellen "is dit wat ik wil en wat ik mezelf waard vind?" en dan dus ook eerder handelen. Bij Nee snel afkappen en bij ja de boel bespreekbaar maken en zorgen voor gelijkwaardigheid.
En als iemand nu nog niet snapt dat je nu niet persé een relatie wil, maar wel open staat om mannen te leren kennen en te zien wat daar uitkomt, dan ligt het echt aan de ander hoor.
Dank je! Ik moet inderdaad eerder op de rem trappen ala het niet gaat zoals ik wil. Ik ben nogal conflictvermijdend en laat daardoor dingen vaak te lang ‘doorsudderen)
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
