Relaties
alle pijlers
Woedeaanval vriend
vrijdag 2 augustus 2019 om 16:19
Hallo,
Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?
Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?
anoniem_8866 wijzigde dit bericht op 03-08-2019 09:55
0.28% gewijzigd
maandag 5 augustus 2019 om 15:26
Ja, en dat kunnen wij allemaal zeggen maar het probleem is natuurlijk dat TO dat niet wil geloven. In haar gedachten is haar man de uitzondering op de regel. Dat dacht ik ook van de mijne. Die ging ook lekker aan zichzelf werken. Dit ging zelfs een paar jaar 'goed' totdat de bom weer barste en ik midden in de nacht het huis uitgevlucht ben.keukenstoel schreef: ↑05-08-2019 15:21Ik had zo'n man.
Woedebuien,schopte emmers water door de keuken sloeg meubilair stuk,etc etc.
Nee dit gaat niet over.
Wegwezen die heeft een kutkarakter.
Als je er midden in zit is het zo lastig te zien hoe ernstig dit is. Pas als ze voor zichzelf kiest zal ze zien hoe gevaarlijk en gekmakend dit is.
maandag 5 augustus 2019 om 15:29
Ruby-Ann schreef: ↑05-08-2019 10:01Mijn vriend geeft mij niet (meer deels) de schuld van zijn woedeaanvallen. Hij heeft toegegeven, uit zichzelf, dat ik hem confronteer met dit stuk en dat dit in hém zit. Ik ben heel duidelijk geweest en heb voet bij stuk gehouden dat agressie niet thuishoort in een relatie, nooit.
Ik wil niet teveel in detail treden ivm privacy en ga het stuk zelfontwikkeling dan ook niet toelichten.
ik snap sommige reacties hier heel goed en sommige wat minder. Er zijn mensen die roepen ; 'Eens een dief, altijd een dief' en daar kan ik me ook niet in vinden.
Iedereen die aan zichzelf wil werken verdient een kans in mijn ogen. Als je gelijk wegrent wanneer er zich moeilijkheden voordoen, dan zul je weinig langdurige relaties/vriendschappen etc. houden in je leven. En ik vind dat mijn vriend die kans verdient.
Totdat je er na jaren achterkomt dat je je kostbare tijd heb verspilt aan deze sneuneus.
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:32
“Wanneer er zich moeilijkheden voordoen” is een breed begrip. Mijn man heeft een zwaar jaar gehad waardoor hij niet altijd emotioneel aanwezig was in ons gezin. Hij had een groot verlies te verwerken.
Dat is een andere vorm van “moeilijkheden voordoen” dan iemand die je verrot scheldt en verbaal vernedert. Bij dat laatste vind ik toch dat iemand iets minder geduld verdient.
Persoonlijk hoop ik dat je dit topic nog een paar keer doorleest de komende maanden. En vooral wanneer hij weer uit z’n slof schiet. Hij kan nu wel “ja” op alles zeggen tegen jou, maar ondanks jarenlange zelfontwikkeling heeft hij z’n emoties niet onder controle. En geeft hij jou de schuld als er iets wordt getriggerd.
Blijf sterk!
Dat is een andere vorm van “moeilijkheden voordoen” dan iemand die je verrot scheldt en verbaal vernedert. Bij dat laatste vind ik toch dat iemand iets minder geduld verdient.
Persoonlijk hoop ik dat je dit topic nog een paar keer doorleest de komende maanden. En vooral wanneer hij weer uit z’n slof schiet. Hij kan nu wel “ja” op alles zeggen tegen jou, maar ondanks jarenlange zelfontwikkeling heeft hij z’n emoties niet onder controle. En geeft hij jou de schuld als er iets wordt getriggerd.
Blijf sterk!
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:46
Of niet. Het kan zijn dat dat jouw ervaring is, dan vind ik dat oprecht heel erg voor je.Abundance-of-Freedom schreef: ↑05-08-2019 15:29Totdat je er na jaren achterkomt dat je je kostbare tijd heb verspilt aan deze sneuneus.
Het betekent echter niet dat iedereen die woedeaanvallen heeft gedoemd is ongeschikt te zijn voor een relatie.
Ik ben zelf het voorbeeld dat het ook anders kan gaan.
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:47
Ik ben het daar niet mee eens.
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:51
Misschien kom ik uiteindelijk tot die conclusie, dat kan.Lady_Day schreef: ↑05-08-2019 15:26Ja, en dat kunnen wij allemaal zeggen maar het probleem is natuurlijk dat TO dat niet wil geloven. In haar gedachten is haar man de uitzondering op de regel. Dat dacht ik ook van de mijne. Die ging ook lekker aan zichzelf werken. Dit ging zelfs een paar jaar 'goed' totdat de bom weer barste en ik midden in de nacht het huis uitgevlucht ben.
Als je er midden in zit is het zo lastig te zien hoe ernstig dit is. Pas als ze voor zichzelf kiest zal ze zien hoe gevaarlijk en gekmakend dit is.
Waarom er vanuit gaan dat iedereen die woedeaanvallen heeft hier nooit meer vanaf komt?
Dan kunnen we de verslavingszorg ook wel af gaan schaffen want iedereen die verslaafd is, komt er ook nooit vanaf.
Dus waarom hulp (en steun) verlenen?
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:53
Dank je wel, ik zal dit topic zeker doorlezen als ik daar behoefte aan heb. Er staan veel zinnige tips en adviezen geschreven die ik enorm waardeer. En nogmaals, hij geeft mij niet de schuld (meer), het spijt hem enorm en hij heeft al een doorverwijzing. De tijd zal het leren.LauraRoar schreef: ↑06-08-2019 08:32“Wanneer er zich moeilijkheden voordoen” is een breed begrip. Mijn man heeft een zwaar jaar gehad waardoor hij niet altijd emotioneel aanwezig was in ons gezin. Hij had een groot verlies te verwerken.
Dat is een andere vorm van “moeilijkheden voordoen” dan iemand die je verrot scheldt en verbaal vernedert. Bij dat laatste vind ik toch dat iemand iets minder geduld verdient.
Persoonlijk hoop ik dat je dit topic nog een paar keer doorleest de komende maanden. En vooral wanneer hij weer uit z’n slof schiet. Hij kan nu wel “ja” op alles zeggen tegen jou, maar ondanks jarenlange zelfontwikkeling heeft hij z’n emoties niet onder controle. En geeft hij jou de schuld als er iets wordt getriggerd.
Blijf sterk!
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:56
Als je bij verslavingszorg komt is de regel dat je je zelf moet aanmelden. Een ander mag dat niet voor je doen. Dat is vanuit de visie dat je zelf hulp moet zoeken en vragen omdat je er zelf echt vanaf wil. Dat is met elk psychisch probleem zo. Je kan er van af komen. Maar je moet het vooral zelf willen omdat jij er last van hebt. Niet voor een partner, die aan je hoofd zeurt dat je hulp moet zoeken en dat je dan maar toegeeft.Ruby-Ann schreef: ↑06-08-2019 08:51Misschien kom ik uiteindelijk tot die conclusie, dat kan.
Waarom er vanuit gaan dat iedereen die woedeaanvallen heeft hier nooit meer vanaf komt?
Dan kunnen we de verslavingszorg ook wel af gaan schaffen want iedereen die verslaafd is, komt er ook nooit vanaf.
Dus waarom hulp (en steun) verlenen?
Iemand die woedeaanvallen heeft zal dat dus zelf moeten inzien en zelf hulp moeten vragen.
dinsdag 6 augustus 2019 om 08:59
Dat klopt toch ook? Die verslaving blijft.Ruby-Ann schreef: ↑06-08-2019 08:51Misschien kom ik uiteindelijk tot die conclusie, dat kan.
Waarom er vanuit gaan dat iedereen die woedeaanvallen heeft hier nooit meer vanaf komt?
Dan kunnen we de verslavingszorg ook wel af gaan schaffen want iedereen die verslaafd is, komt er ook nooit vanaf.
Dus waarom hulp (en steun) verlenen?
Je hebt een onmetelijk vertrouwen in dat je vriend wel gaat veranderen. Anderen zeggen, uit eigen ervaring helaas, dat dat nog wel een zwaar kan tegenvallen. Dat zet je steeds weg als dat dat bij jullie niet gaat gebeuren. Naïef, maar dat zie jij heel anders. Sommige dingen zijn ook gewoon karakter hè, en nu moet dus gaan blijken wat aangeleerd gedrag is, en wat karakter.
There is always something happening, and it's usually right now
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:03
En zoals ik al eerder heb geschreven, vind ik precies hetzelfde. Ik heb dus niet aan zijn hoofd gezeurd dat hij hulp moet zoeken.abracadabra schreef: ↑06-08-2019 08:56Als je bij verslavingszorg komt is de regel dat je je zelf moet aanmelden. Een ander mag dat niet voor je doen. Dat is vanuit de visie dat je zelf hulp moet zoeken en vragen omdat je er zelf echt vanaf wil. Dat is met elk psychisch probleem zo. Je kan er van af komen. Maar je moet het vooral zelf willen omdat jij er last van hebt. Niet voor een partner, die aan je hoofd zeurt dat je hulp moet zoeken en dat je dan maar toegeeft.
Iemand die woedeaanvallen heeft zal dat dus zelf moeten inzien en zelf hulp moeten vragen.
Omdat ik vind dat hij dat zelf moet inzien. En dat doe hij.
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:04
Ik zei eerder dat de tijd het zal leren en dat iedereen een kans verdient. Heel naief inderdaad.Grobbekuiken_ schreef: ↑06-08-2019 08:59Dat klopt toch ook? Die verslaving blijft.
Je hebt een onmetelijk vertrouwen in dat je vriend wel gaat veranderen. Anderen zeggen, uit eigen ervaring helaas, dat dat nog wel een zwaar kan tegenvallen. Dat zet je steeds weg als dat dat bij jullie niet gaat gebeuren. Naïef, maar dat zie jij heel anders. Sommige dingen zijn ook gewoon karakter hè, en nu moet dus gaan blijken wat aangeleerd gedrag is, en wat karakter.
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:06
Ik heb het 12 jaar geprobeerd waarbij mijn partner allerlei soorten therapie heeft gedaan en er zaten ook jaren, ja echt, bij dat er geen woedeaanvallen waren. Toch was ik altijd bang dat het toch weer zou gebeuren en dus ook in de jaren dat het niet voorkwam was ik altijd op mijn hoede. En ja hoor, op een nacht was het weer raak. Ik ben zo snel het huis uitgevlucht dat ik niet eens tijd had om mijn sokken en laarzen aan te trekken. Dit was hartje winter. En toen was het klaar.Ruby-Ann schreef: ↑06-08-2019 08:51Misschien kom ik uiteindelijk tot die conclusie, dat kan.
Waarom er vanuit gaan dat iedereen die woedeaanvallen heeft hier nooit meer vanaf komt?
Dan kunnen we de verslavingszorg ook wel af gaan schaffen want iedereen die verslaafd is, komt er ook nooit vanaf.
Dus waarom hulp (en steun) verlenen?
Ik hoop echt van harte dat het bij jou anders afloopt. Dat hij wel verandert. Maar ik denk ook, je kent hem nog maar net en je woont nog niet eens samen, je kunt er nu nog onderuit. Een relatie waarin dit soort dingen gebeuren is gewoon onstabiel. Dit kan nooit 'goed' zijn.
Voor mij is het heel duidelijk. Als een man zich zo naar mij gedraagt dan is het meteen einde oefening. Ik ben echt wel van tweede kansen maar niet als het gaat om huiselijk geweld.
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:08
Het naïeve zit hem niet in of hij een kans verdient, maar in dat jij schijnt te denken dat het bijna onmogelijk is dat de scenario's die geschetst zijn jou ook kunnen gaan gebeuren.
Maar prima hoor, fijn voor hem dat je dat vertrouwen hebt. Hoop alleen dat het niet voor niks is (geweest).
Maar prima hoor, fijn voor hem dat je dat vertrouwen hebt. Hoop alleen dat het niet voor niks is (geweest).
There is always something happening, and it's usually right now
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:13
dat klopt wel ja. Verslaafd blijf je altijd. Sommigen kunnen clean blijven maar de meesten vallen terug of ruilen de oude verslaving in voor een nieuweRuby-Ann schreef: ↑06-08-2019 08:51Misschien kom ik uiteindelijk tot die conclusie, dat kan.
Waarom er vanuit gaan dat iedereen die woedeaanvallen heeft hier nooit meer vanaf komt?
Dan kunnen we de verslavingszorg ook wel af gaan schaffen want iedereen die verslaafd is, komt er ook nooit vanaf.
Dus waarom hulp (en steun) verlenen?
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:43
Lady_Day schreef: ↑06-08-2019 09:06Ik heb het 12 jaar geprobeerd waarbij mijn partner allerlei soorten therapie heeft gedaan en er zaten ook jaren, ja echt, bij dat er geen woedeaanvallen waren. Toch was ik altijd bang dat het toch weer zou gebeuren en dus ook in de jaren dat het niet voorkwam was ik altijd op mijn hoede. En ja hoor, op een nacht was het weer raak. Ik ben zo snel het huis uitgevlucht dat ik niet eens tijd had om mijn sokken en laarzen aan te trekken. Dit was hartje winter. En toen was het klaar.
Ik hoop echt van harte dat het bij jou anders afloopt. Dat hij wel verandert. Maar ik denk ook, je kent hem nog maar net en je woont nog niet eens samen, je kunt er nu nog onderuit. Een relatie waarin dit soort dingen gebeuren is gewoon onstabiel. Dit kan nooit 'goed' zijn.
Voor mij is het heel duidelijk. Als een man zich zo naar mij gedraagt dan is het meteen einde oefening. Ik ben echt wel van tweede kansen maar niet als het gaat om huiselijk geweld.
Mee eens. Wat een drama zo vroeg in de relatie. Als een relatie al zo start gaat het niet beter worden. Maar TO wil hem redden en is overtuigd dat het haar lukt. Ik help het hopen.
Ik snap dat het niet leuk is om dit soort berichten te lezen, maar een gewaarschuwd mens.... Pas op jezelf.
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:53
Ja, dat wilde ik ook en ook ik was gewaarschuwd maar dacht echt dat het bij ons ánders was. Hij ging toch naar therapie en hij werkte toch aan zichzelf?Blijenvrij schreef: ↑06-08-2019 09:43Mee eens. Wat een drama zo vroeg in de relatie. Als een relatie al zo start gaat het niet beter worden. Maar TO wil hem redden en is overtuigd dat het haar lukt. Ik help het hopen.
Ik snap dat het niet leuk is om dit soort berichten te lezen, maar een gewaarschuwd mens.... Pas op jezelf.
Mijn relatie zou het niet zijn. Maar ja, ik snap ook wel dat als je er midden in zit dat het lastig is om het door de ogen van een buitenstaander te bekijken. Ik ben niet voor niets zo lang gebleven.
dinsdag 6 augustus 2019 om 09:56
