Ben ik nu daadwerkelijk de schuldige?

S-Meds schreef: ↑

18-08-2019 22:27

Als je hip wilt zijn, noem je het ‘kill it with kindness’. Een op het eerste gezicht onaardige opmerking, egoïstische houding of agressieve toon kun je weerleggen met vriendelijkheid die daar haaks op staat. In de meeste gevallen werkt empathisch zijn wonderwel. Vaak zal de ander even in verwarring zijn, maar dan verzachten en evenveel vriendelijkheid tonen. Je hebt haat vermoord met liefde, vijandschap de nek omgedraaid met vriendelijkheid. Het is efficiënt, kost minder energie dan de strijd aangaan en je houdt er beide een goed gevoel aan over.

En dan het allergrootste voordeel: je verplaatsen in de belevingswereld van een ander mens, in andere omstandigheden en met een andere achtergrond dan de jouwe vergt inspanning. Hoe verder die persoon van jou af ligt, hoe meer inlevingsvermogen er van je wordt gevraagd. En dat maakt je een liefdevoller, evenwichtiger en rijker mens.

blijfgewoonbianca schreef: ↑

18-08-2019 22:33

In de Hawaiiaanse cultuur is vergeving essentieel. Van jezelf, de goden, het universum, je dierbaren. Als je niet vergeeft, stagneert er energie en dat kan voor ziektes en andere onevenwichtigheden zorgen. Het Hawaiiaanse vergevingsritueel Ho’oponopono wordt op allerlei momenten toegepast. Soms omdat er een duidelijke oorzaak is (ruzie bijvoorbeeld), maar meestal om de positieve energie te behouden. Het ritueel bestaat uit vier zinnen: Ik hou van je. Het spijt me. Vergeef me. Dank je wel. Klinkt simpel en dat is het ook. Stel je bent het contact met jezelf verloren in een liefdesrelatie, dan voel je de emotie die erbij hoort en zeg je de zinnen tegen jezelf. Als je spijt hebt van een opmerking die je tegen je moeder maakte, zoek je die emotie op en zeg je de woorden in meditatie tegen haar. Ho’oponopono kan in een groep of alleen, de woorden kun je zingen, zeggen of denken.
Vergeven zorgt ervoor dat trots en ego plaatsmaken voor positieve energie. Dat is fijn, want positiviteit zorgt doorstroming en dus voor ruimte. We doen allemaal ons best, maar soms doe je iets waar je niet trots op bent of je voor schaamt. Ho’oponopono stimuleert je die situaties aan te kijken en te omarmen. Het gaat er niet om streng naar jezelf te kijken en voor alles wat je bekritiseert de vergevingsriedel van vier zinnen te declameren. Het gaat erom dat als jij ergens mee zit, je de ruimte neemt om ernaar te kijken, om er contact mee te maken.

Vanzai schreef: ↑

18-08-2019 22:20

Uh, Meds. Heb je Suzy op bezoek vanavond?

Vanzai schreef: ↑

18-08-2019 22:20

Uh, Meds. Heb je Suzy op bezoek vanavond?

blijfgewoonbianca schreef: ↑

18-08-2019 22:38

Iemand die hooggevoelig of bijzonder empathisch is, leeft meer op basis van zijn of haar gevoel. Deze mensen zijn bijzonder zorgzaam en meelevend, doordat ze zich goed in anderen kunnen inleven en vaak onbewust gevoelens van anderen ‘overnemen’. Daarnaast ervaren ze prikkels als licht en geluid intenser dan gemiddeld. Voor praktisch alles in het leven van hooggevoelige personen geldt dat het ‘volume’ net een tandje harder staat, waardoor ze zich sneller overprikkeld, overweldigd en overgestimuleerd voelen.

Om te voorkomen dat het jou als hooggevoelig of bijzonder empathisch persoon (te vaak) teveel wordt in je relatie, is het daarom goed om deze drie valkuilen én bijbehorende tips in je achterhoofd te houden.

Hooggevoelige mensen hebben van nature veel compassie voor anderen. Zij kunnen zich intens in hun partner inleven. Vaak zijn ze niet in staat om de grens te zien tussen op een gezonde manier met iemand meeleven en ongezond verweven zijn met of bezorgd zijn om een ander. Daardoor kan de balans zoekraken en kun je je als hooggevoelig of empathisch type verliezen in je relatie. Je kunt dan je eigen gevoelens, ervaringen en opvattingen niet meer onderscheiden van die van je partner. Er blijft geen ruimte over voor het verwerken van je eigen emoties en ervaringen, en je vergeet wat belangrijk is voor jou en waar jij waarde aan hecht.

Deze valkuil vraagt om heldere en gezonde grenzen. Om te checken of iemand in een situatie niet over jouw grens heengaat, kun je jezelf de volgende vragen stellen: kan ik in deze situatie compleet mezelf zijn? Wordt mijn behoefte aan ruimte en rust geaccepteerd door de ander? En worden mijn acuut gestelde grenzen ter plekke geaccepteerd?

Door jezelf deze vragen vaker te stellen raak je steeds beter in staat om je grenzen aan te geven én ervoor te zorgen dat die grenzen niet overschreden worden.

Opvoeder of partner?
Niets mis met zorgzaam zijn en enige bezorgdheid op zijn tijd. Maar neig jij binnen je relatie de rol van opvoeder aan te nemen in plaats van die van liefdespartner? Dan zorgt dat op den duur voor een scheve balans en een ongezonde dynamiek. De kans is groot dat je partner steeds meer afstand van je gaat nemen omdat hij of zij niet weet om te gaan met jouw overbezorgdheid. Een dergelijke verhouding kost veel energie en is voor jullie allebei niet gezond, laat staan voor de relatie.

Bewust van jezelf in de relatie
Meevoelen met een ander, daar ben je een ster in. Maar nu is het de kunst om je ook bewust te zijn van je eigen gevoelens en emoties. Op die manier ontstaat er automatisch minder ruimte voor de gevoelens van de ander, waardoor je je minder snel in de relatie verliest of je als opvoeder gaat gedragen. Je raakt steeds beter in staat om te signaleren welke gevoelens de jouwe zijn en welke die van je partner.

Je bewust worden van je eigen emoties en gedachten doe je bijvoorbeeld door dagelijks op te schrijven hoe je je voelt, wat je denkt en wat je verlangens zijn. Ook kan het helpen om te mediteren, zodat je jouw gedachten en emoties van een afstandje kunt observeren.

Niet jezelf zijn
Als hooggevoelig of bijzonder empathisch persoon wil jij het liefst dat iedereen blij en tevreden is. Je voelt immers intens mee met anderen en bent daardoor extra gevoelig voor een negatieve vibe of ongemakkelijkheden, dus die voorkom je liever. Dit stelt jou in staat om je (onbewust) zo naar de wensen of eisen van een ander te vormen dat je jezelf (voor een deel) kwijtraakt. In plaats van aan te geven waar jij behoefte aan hebt of waar je hulp bij nodig hebt, gedraag je je zoals jij denkt dat die ander jou graag ziet. Het gevolg hiervan kan zijn dat je je authenticiteit verliest en op een gegeven moment niet meer goed weet wie je nu eigenlijk bent.

Vertrouwen in jezelf
Vaak komt dit aanpassingsgedrag voort uit onzekerheid. Misschien ben je bang dat die ander jou ‘te veel’ vindt, dat hij of zij jouw emoties stom vindt of dat je er anders niet bij hoort. Je kunt je misschien niet eens voorstellen dat iemand anders jou kan liefhebben om wie je bent.

In dit geval is het uiterst belangrijk om inzicht te krijgen in jouw grootste angsten op relatiegebied. Ben je bang om gekwetst te worden, verlaten te worden, er niet bij te horen of niet goed genoeg te zijn? Wanneer je je bewust bent van deze angsten én van het feit dat ze ervoor zorgen dat je niet honderd procent jezelf bent, voorkom je dat je het vertrouwen in jezelf verliest. Het wordt dan makkelijker om jouw keuzes te baseren op jouw eigen persoonlijkheid en behoeftes, in plaats van op angst.

S-Meds schreef: ↑

18-08-2019 22:39

Wie minder drama in zijn leven wil – en wie wil dat niet – moet geen situaties gaan vermijden die mogelijk problemen brengen. ‘Dat is een strijd die je niet kunt winnen, je gaat toch wel vervelende dingen meemaken. Maar het grootste probleem zit hem niet in die gebeurtenissen, het zit ‘m in hoe je erover denkt en wat je met die gedachten doet. Meditatie helpt om anders naar gedachten te gaan kijken. Plotseling ben je op die plek waar alles altijd kalm is. (…) Op een plek van waaruit je het allemaal kunt overzien met compassie, zonder oordeel.’ Het geeft het ‘het gevoel van leven met wind mee.’

De hele dag door komen er gedachten in ons op, en tijdens het mediteren word je je daar extra bewust van. Wie denkt dat mediteren een ‘leeg hoofd’ oplevert, komt van een koude kermis thuis, dat hoofd raakt nooit leeg. Maar dat hoeft ook niet. De kunst is om gedachten te zien voor wat ze zijn: het zijn, jawel, een soort scheten. Ze komen en gaan. Je hoeft ze niet te stoppen, dat kan ook niet – accepteer gewoon dat ze er zijn. Dan waaien ze verder.
Is mediteren dan de oplossing voor alles? Nee. Alles in het leven is vergankelijk, en de meeste mensen denken daar niet zo graag aan. ‘We durven het (die vergankelijkheid) niet recht in de ogen te kijken, omdat het idee van niet langer bestaan onverdraaglijk voelt.’ Maar juist die vergankelijkheid kan ons helpen luchtiger te leven. Het helpt je te relativeren (is deze regenbui nu echt zo’n ramp?) en in te zien dat elk moment waardevol is. ‘Dat er niet zoiets bestaat als vanzelfsprekend.’

blijfgewoonbianca schreef: ↑

18-08-2019 22:42

Mensen met een groot empatisch vermogen zijn inlevend, hebben een sterke intuïtie en kunnen de emoties van anderen goed aanvoelen. Anderzijds zijn er narcistische mensen die juist vooral oog hebben voor zichzelf en onredelijke verwachtingen hebben van anderen. Deze tegenpolen trekken elkaar vaak aan, maar waarom?

Opposites attracts. Ja, die kennen we. Toch is het bijzonder dat mensen met een groot empathisch vermogen vaak een relatie met een narcist aangaan (en andersom, natuurlijk). Want waar een empathisch persoon haarfijn aanvoelt welke emoties er in een ander omgaan, is een narcist juist niet in staat om met een ander mee te voelen. Dat komt de gevoeligheid van iemand met een groot inlevingsvermogen niet bepaald ten goede en zo trekken de verhoudingen in de relatie al snel scheef.

Allereerst een korte introductie in narcisme. Grofweg bestaan er twee theorieën over het ontstaan van narcisme. Zo zijn er onderzoekers die narcisme wijten aan een verwende opvoeding; als iemand in zijn of haar kindertijd overmatig verwend is en niet heeft geleerd om zich verantwoordelijk te voelen voor zijn of haar eigen daden, bestaat de kans dat hij of zij zich later ontwikkelt tot narcistische persoonlijkheid.

Er zijn echter ook onderzoekers die vinden dat narcisme niet zomaar in verband kan worden gebracht met een verwende kindertijd. Zij stellen dat narcisme vaak ontstaat als gevolg van trauma’s, misbruik of verwaarlozing.

Let wel: de diagnose narcistische persoonlijkheidsstoornis krijg je niet zomaar. We spreken hier, het woord zegt het al, over een stoornis, die door een psychiater of psycholoog vastgesteld wordt. Een narcistische persoonlijkheidsstoornis is een hardnekkige aandoening die lastig te behandelen is. Het kan maanden of zelfs jaren duren voordat iemand met narcisme op een goede manier met zijn of haar problemen om kan gaan.

De vonk tussen empathie en narcisme
Ironisch genoeg zijn het juist die problemen van een narcist waar een empathisch persoon gevoelig voor is. Wie over een groot empathisch vermogen beschikt is in staat om de pijn van een ander te absorberen en deze zelfs te ervaren alsof het zijn of haar eigen pijn is. Wanneer een bijzonder empathisch persoon zich niet bewust is van zijn of haar eigen grenzen en zichzelf dus niet goed kan beschermen, verliest hij of zij zich gemakkelijk in een relatie waarin alles in het teken staat van het helen en verzachten van de pijn van die ander.

De empathische persoon beseft zich echter niet dat de narcist alle energie uit hem of haar zuigt. Een narcist is namelijk in staat om gemakkelijk misbruik te maken van anderen en gaat ervan uit dat iedereen als vanzelf meegaat in zijn of haar verwachtingen. Een empathisch persoon ziet die extreme bewondering waar een narcist naar streeft als een schreeuw om aandacht en hulp. Aandacht en hulp die het empathische type van nature graag geeft, maar die hem of haar tegelijkertijd de das om kunnen doen.

Vicieuze cirkel
Empathische mensen vinden het vaak lastig om zich te realiseren dat niet iedereen op hetzelfde emotionele level zit als zij zitten. Zij verplaatsen zichzelf altijd in de schoenen van die ander maar vergeten daarbij dat diegene heel andere bedoelingen kan hebben dan zij zelf. Aan de andere kant zullen narcisten altijd proberen om boven die ander uit te groeien. Hoe meer liefde en zorg het empathische type aan de narcistische persoon geeft, hoe meer macht en controle de narcist binnen de relatie zal krijgen. Zo ontstaat een vicieuze cirkel die lastig te doorbreken is.

Alleen als de empathische persoon zich realiseert dat hij of zij de problemen van de narcist niet kan oplossen én als de narcist zijn eigen verantwoordelijkheden leert nemen en imperfecties kan omarmen, kan er een gezonde relatie opbloeien. Tot die tijd blijft het een complexe ‘match’.

Venusss schreef: ↑

18-08-2019 22:44

Oh maar ik lees Suzy ook graag. Ze zegt vaak rake dingen, alleen is het soms nogal langdradig.

Meds is nu zo langdradig dat ik er geen touw meer aan vast kan knopen, ik mis de oude Meds die in 1 zin de spijker op zijn kop slaat ( of soms niet, komt ook voor)

S-Meds schreef: ↑

18-08-2019 22:47

Kun jij zo 1-2-3 je eigen kwaliteiten opnoemen? De meeste mensen hebben daar moeite mee. Vaak vinden we dat waar we goed in zijn namelijk zo vanzelfsprekend, dat we het zelf niet als opvallend of waardevol herkennen. De mensen om je heen kunnen dat gelukkig veel beter. Vraag aan je vrienden of collega’s maar eens wat ze bijzonder aan je vinden en kijk dan welke overeenkomstige punten ze benoemen. Dat is waar jij in uitblinkt, en wat je dus kunt noemen als je je voorstelt aan iemand.

S-Meds schreef: ↑

18-08-2019 22:49

Er is altijd een spanning tussen idealen en werkelijkheid, maar de afstand daartussen betekent niet dat het hopeloos is. Het betekent alleen maar dat er veel te veranderen valt. Het goede nieuws is dat verandering de enige constante in de geschiedenis is. Systemen bouwen zich op, hollen van binnen uit, breken plotseling af, vallen in puin en vormen zich tot nieuwe systemen. Alles is altijd gereed om iets heel anders te worden dan in de lijn der verwachting ligt. ‘Wees realistisch,’ schreef Ernst Bloch. ‘Denk het onmogelijke.’

Laten we dus proberen om niet teveel mee te deinen op oude energie. Dat trekt ons namelijk naar beneden en haalt ons weg van ons eigen niveau in bewustzijn. In het streven naar een betere wereld kun je ook bakens verzetten door onverstoorbaar te geloven in de mogelijkheid van iets beters en stoïcijns het goede te dienen.

S-Meds schreef: ↑

18-08-2019 22:10

Lieve TO

wat een verhaal, wat een verhaal, wat een verhaal.

kan je hier wat mee??

Noia schreef: ↑

18-08-2019 22:10

Hij is asociaal.
Hij gebruikt drugs.
Hij scheld je uit.
Hij profiteerd van je.
Hij toont geen respect.
Er komen dealers aan je deur.

Heel snel afscheid van nemen. Wat een tokkie.