Kinderen
alle pijlers
De bevalling
woensdag 25 maart 2009 om 16:40
Hallo allemaal,
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
zaterdag 4 april 2009 om 22:31
quote:carrie51 schreef op 04 april 2009 @ 16:10:
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
iZin 1 heb ik helemaal niet gedacht en zin 2. zei ik tijdens het persen bij de eerste. De verloskundige keek me heel verbaasd aan maar het ging zo goed en ik was zo helder. Vond het echt cool, een kind baren. Dochter was er in 3,5 uur.
Bij de tweede dan weer wat minder, die lag verkeerd en dat is uiteindelijk een keizersnede geworden. Weeën waren vele malen pijnlijker, ik voelde dat er niets gebeurde (hoe demotiverend!) en de gyn ging lopen wroeten om hem nog te draaien. Al met al geen lolletje. Bij zoon begon het echt tegen een uur of 8 en net voor 1 uur 's middags werd hij uit mijn buik getild. Al met al ook een vlotte bevalling, heb een tijdje met nutteloze persweeën moeten wachten tot de ok klaar was.
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
iZin 1 heb ik helemaal niet gedacht en zin 2. zei ik tijdens het persen bij de eerste. De verloskundige keek me heel verbaasd aan maar het ging zo goed en ik was zo helder. Vond het echt cool, een kind baren. Dochter was er in 3,5 uur.
Bij de tweede dan weer wat minder, die lag verkeerd en dat is uiteindelijk een keizersnede geworden. Weeën waren vele malen pijnlijker, ik voelde dat er niets gebeurde (hoe demotiverend!) en de gyn ging lopen wroeten om hem nog te draaien. Al met al geen lolletje. Bij zoon begon het echt tegen een uur of 8 en net voor 1 uur 's middags werd hij uit mijn buik getild. Al met al ook een vlotte bevalling, heb een tijdje met nutteloze persweeën moeten wachten tot de ok klaar was.
zaterdag 4 april 2009 om 22:32
1e bevalling vreselijk, na 15 uur weeën nog maar 2 cm ontsluiting dus aan het infuus en ruggeprik (heerlijk!) uiteindelijk is het toch een ks geworden omdat ontsluiting niet vorderde. Volgens gyn kwam het door de grote baby (ze woog 4515)
2e bevalling ging gelukkig een stuk vlotter, maar heb wel om een ruggeprik gevraagd omdat ik rugweeën had die ik niet meer weggepuft kreeg. Toen ik volledige ontsluiting had bleef het infuus aanstaan omdat ik de weeën nog gewoon voelde en dus mee kon persen. De persweeën vond ik helemaal niet erg, ik vond het geweldig, dat oergevoel dat je krijg als je je kind naar buiten perst. Ik heb zo hard geperst dat ik ondanks de knip ook nog ingescheurd was, maar dat kind moest er nù uit! Ik was supertrots dat het me toch gelukt was via de natuurlijke weg, ondanks dat het weer zo'n groot kind was (4570 gram). Dat laatste stukje zou ik gelijk weer overdoen, maar de ontsluitingsweeën waren niet prettig.
2e bevalling ging gelukkig een stuk vlotter, maar heb wel om een ruggeprik gevraagd omdat ik rugweeën had die ik niet meer weggepuft kreeg. Toen ik volledige ontsluiting had bleef het infuus aanstaan omdat ik de weeën nog gewoon voelde en dus mee kon persen. De persweeën vond ik helemaal niet erg, ik vond het geweldig, dat oergevoel dat je krijg als je je kind naar buiten perst. Ik heb zo hard geperst dat ik ondanks de knip ook nog ingescheurd was, maar dat kind moest er nù uit! Ik was supertrots dat het me toch gelukt was via de natuurlijke weg, ondanks dat het weer zo'n groot kind was (4570 gram). Dat laatste stukje zou ik gelijk weer overdoen, maar de ontsluitingsweeën waren niet prettig.
zaterdag 4 april 2009 om 22:52
Ik ging binnen anderhalf uur van 3 cm naar volledige ontsluiting met alleen maar rugweeën. Het persen duurde 50 minuten en de persweeën volgden elkaar zo snel op dat ik amper tijd had om op adem te komen en vaak wel 4x kon persen op een wee. Onze dochter bleek best aan de grote kant (bijna 4200 gram) en 53 cm, dus een knip bleek noodzakelijk. Daar voel je niets van omdat de vk 'm zet tijdens een wee. Het hechten daarna is ietsje minder, maar niets vergeleken de pijn van de bevalling.
Ik was het daarna niet vergeten, maar met ons gezonde dochtertje op mijn buik, was het niet erg meer. Ik voelde me sterk en enorm trots dat ik dat toch maar mooi even had gedaan. En ja: hoewel ik riep dat ik dit NOOIT meer ging doen, hoop ik dat ik het nog een keer mag meemaken.
Succes met de laatste loodjes en je bevalling!
Ik was het daarna niet vergeten, maar met ons gezonde dochtertje op mijn buik, was het niet erg meer. Ik voelde me sterk en enorm trots dat ik dat toch maar mooi even had gedaan. En ja: hoewel ik riep dat ik dit NOOIT meer ging doen, hoop ik dat ik het nog een keer mag meemaken.
Succes met de laatste loodjes en je bevalling!
zaterdag 4 april 2009 om 23:31
quote:carrie51 schreef op 04 april 2009 @ 16:10:
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Ik heb tijdens de bevalling vaak gedacht dat ik dit nooit meer wil.
Na de bevalling heb ik nooit gedacht dat ik er zo wel 10 wilde krijgen. Ik voelde me alsof ik was overreden en wilde alleen nog maar rust. Ook in de weken na de bevalling heb ik dat niet gedacht. De bevalling zou me er niet van weerhouden, dat dan ook weer niet (want een 2e bevalling schijnt vaker makkelijker te zijn). Maar zoals jij denkt? Nope, absoluut niet!
Maar goed, bevallen in een paar uurtjes of twee dagen, dat maakt denk ik een hoop verschil in je beleving hoor.
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Ik heb tijdens de bevalling vaak gedacht dat ik dit nooit meer wil.
Na de bevalling heb ik nooit gedacht dat ik er zo wel 10 wilde krijgen. Ik voelde me alsof ik was overreden en wilde alleen nog maar rust. Ook in de weken na de bevalling heb ik dat niet gedacht. De bevalling zou me er niet van weerhouden, dat dan ook weer niet (want een 2e bevalling schijnt vaker makkelijker te zijn). Maar zoals jij denkt? Nope, absoluut niet!
Maar goed, bevallen in een paar uurtjes of twee dagen, dat maakt denk ik een hoop verschil in je beleving hoor.
zaterdag 4 april 2009 om 23:33
zaterdag 4 april 2009 om 23:47
quote:Rosanne26 schreef op 25 maart 2009 @ 16:40:
Hallo allemaal,
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
Bevalling 1 eindigde in een tangverlossing en dat was geen pretje. Weeen waren dankzij het toedienen van pethidine (waar ik overigens niet om gevraagd heb) weliswaar pijnlijk maar goed op te vangen. Heb trouwens wel gekotst. Problemen begonnen toen ik geen persweeen had en ik het kind op eigen kracht mijn lichaam uit moest persen, wat uiteraard niet lukte. Duur bevalling ongeveer 8 uur, wat voor een eerste redelijk vlot is.
Bevalling 2 begon drie weken voor uitgerekende datum. Vliezen braken zo rond half 2 's nachts. Rustig naar het ziekenhuis gereden en vervolgens op een bed gelegd. Tussen 2 uur en kwart voor 9 gebeurde er niks. Na gediscussieer met medisch verloskundige en gyn. uiteindelijk besloten om in te leiden (was uiteindelijk ook de bedoeling ivm zwangerschapsdiabetes). Tussen kwart over 9 en half 1 werden de weeen steeds pijnlijker en lukte me het bij bevalling 1 om ze redelijk op te vangen, bij deze bevalling lukte dat niet meer en op het laatst kreeg ik een weeenstorm (man had nog ff gecheckt, maar ik was in een kwartier van 4 cm naar 10 cm ontsluiting gegaan). Heb, na discussie met vlos over pijnstilling, deze geeist en ook gekregen waarna de pijn eigenlijk meteen al minder werd (volgens man en verpleegkundige zat het tussen mijn oren). persen was een fluitje van een cent. Dochter was er binnen een kwartier. Duur bevalling inclusief breken vliezen ongeveer 13 uur. Wat ook wel weer meevalt. Oja, ook hier weer gekotst.
Hallo allemaal,
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
Bevalling 1 eindigde in een tangverlossing en dat was geen pretje. Weeen waren dankzij het toedienen van pethidine (waar ik overigens niet om gevraagd heb) weliswaar pijnlijk maar goed op te vangen. Heb trouwens wel gekotst. Problemen begonnen toen ik geen persweeen had en ik het kind op eigen kracht mijn lichaam uit moest persen, wat uiteraard niet lukte. Duur bevalling ongeveer 8 uur, wat voor een eerste redelijk vlot is.
Bevalling 2 begon drie weken voor uitgerekende datum. Vliezen braken zo rond half 2 's nachts. Rustig naar het ziekenhuis gereden en vervolgens op een bed gelegd. Tussen 2 uur en kwart voor 9 gebeurde er niks. Na gediscussieer met medisch verloskundige en gyn. uiteindelijk besloten om in te leiden (was uiteindelijk ook de bedoeling ivm zwangerschapsdiabetes). Tussen kwart over 9 en half 1 werden de weeen steeds pijnlijker en lukte me het bij bevalling 1 om ze redelijk op te vangen, bij deze bevalling lukte dat niet meer en op het laatst kreeg ik een weeenstorm (man had nog ff gecheckt, maar ik was in een kwartier van 4 cm naar 10 cm ontsluiting gegaan). Heb, na discussie met vlos over pijnstilling, deze geeist en ook gekregen waarna de pijn eigenlijk meteen al minder werd (volgens man en verpleegkundige zat het tussen mijn oren). persen was een fluitje van een cent. Dochter was er binnen een kwartier. Duur bevalling inclusief breken vliezen ongeveer 13 uur. Wat ook wel weer meevalt. Oja, ook hier weer gekotst.
zondag 5 april 2009 om 02:25
Bij sommigen van mijn menstruaties heb ik zo'n pijn dat ik het helemaal door mijn rug, benen en voeten voel trekken....ook heb ik mij meerdere malen in een rare opgerolde positie met gebalde vuisten moeten begeven omdat de menstruatiepijn zo erg was. En dan is een bevalling 1000x pijnlijker?\Sorry maar ik kan mij daar geen voorstelling van maken.....hoe moet ik dit nu zien?
zondag 5 april 2009 om 08:40
quote:carrie51 schreef op 04 april 2009 @ 16:10:
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Ehm... niet elke bevalling hoor. Ik kon alleen maar aan zin 1 denken. En ik was ook niet alles vergeten toen de baby er eenmaal was. Dat heeft me wel verbaasd, het wordt je namelijk zo ingeprent dat je alle pijn vergeten bent als het kind er eenmaal is. Bij mij werkte dat mechanisme gewoon niet.
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Ehm... niet elke bevalling hoor. Ik kon alleen maar aan zin 1 denken. En ik was ook niet alles vergeten toen de baby er eenmaal was. Dat heeft me wel verbaasd, het wordt je namelijk zo ingeprent dat je alle pijn vergeten bent als het kind er eenmaal is. Bij mij werkte dat mechanisme gewoon niet.
zondag 5 april 2009 om 08:56
Vannacht een bevalling begeleid waar de barende letterlijk lachend doorheen ging; het was zo gezellig dat de 'weeën' (krampen volgens mw, want niet pijnlijk) na 8cm wegvielen. Elke keer als haar man haar kietelde, kreeg ze weer een wee. Zo is ze toch tot 10cm gekomen. Persen was binnen 10 min gepiept, maar het was haar 2e.
Zo kan het dus ook
(Heb nog gevraagd hoe ze het deed, zodat ik het zelf ook zou kunnen, maar helaas... Geheim...)
Zo kan het dus ook
(Heb nog gevraagd hoe ze het deed, zodat ik het zelf ook zou kunnen, maar helaas... Geheim...)
zondag 5 april 2009 om 11:49
Heeft er iemand ervaring met een spastische darm?? Ik heb daar nu zo'n last van. Heel de zwangerschap niet. Ik ben vrijdag uitgerekend en sinds 3 dagen heb ik volgens mij af en toe last van voorweeen maar die triggeren weer mijn spastische darm waardoor ik vaak langere tijd pijnlijke buiken heb. Nog steeds heel irritant, maar ik ben echt zo bang dat ik het begin van de echte weeen compleet niet zie aankomen. Kan nu al niet meer onderscheiden of het misschien een voorwee is of toch gewoon die spastische darm. Uitermate irritant. Ik let nu maar gewoon elke keer goed op of ik er nog geen kind uitgeperst heb als ik weer eens naar de wc ren. Haha.. nee geintje, maar zulke verhalen heb ik ook wel eens gehoord. Heb donderdag weer een afspraak met de vk. Ik wil naar het ziekenhuis, maar ik ben echt zo bang dat ik dat niet ga halen aangezien ik niks herken...
zondag 5 april 2009 om 11:55
zondag 5 april 2009 om 13:26
quote:blumpke schreef op 05 april 2009 @ 08:56:
Vannacht een bevalling begeleid waar de barende letterlijk lachend doorheen ging; het was zo gezellig dat de 'weeën' (krampen volgens mw, want niet pijnlijk) na 8cm wegvielen. Elke keer als haar man haar kietelde, kreeg ze weer een wee. Zo is ze toch tot 10cm gekomen. Persen was binnen 10 min gepiept, maar het was haar 2e.
Zo kan het dus ook
(Heb nog gevraagd hoe ze het deed, zodat ik het zelf ook zou kunnen, maar helaas... Geheim...)Hoe denk je dat dit komt Blumpke? Ik bedoel, kan jij als ervaringsdeskundige uitleggen hoe dit grote verschil in pijnbeleving ontstaat?
Vannacht een bevalling begeleid waar de barende letterlijk lachend doorheen ging; het was zo gezellig dat de 'weeën' (krampen volgens mw, want niet pijnlijk) na 8cm wegvielen. Elke keer als haar man haar kietelde, kreeg ze weer een wee. Zo is ze toch tot 10cm gekomen. Persen was binnen 10 min gepiept, maar het was haar 2e.
Zo kan het dus ook
(Heb nog gevraagd hoe ze het deed, zodat ik het zelf ook zou kunnen, maar helaas... Geheim...)Hoe denk je dat dit komt Blumpke? Ik bedoel, kan jij als ervaringsdeskundige uitleggen hoe dit grote verschil in pijnbeleving ontstaat?
zondag 5 april 2009 om 13:28
quote:Chi caatje schreef op 05 april 2009 @ 11:49:
Heeft er iemand ervaring met een spastische darm?? Ik heb daar nu zo'n last van. Heel de zwangerschap niet. Ik ben vrijdag uitgerekend en sinds 3 dagen heb ik volgens mij af en toe last van voorweeen maar die triggeren weer mijn spastische darm waardoor ik vaak langere tijd pijnlijke buiken heb. Nog steeds heel irritant, maar ik ben echt zo bang dat ik het begin van de echte weeen compleet niet zie aankomen. Kan nu al niet meer onderscheiden of het misschien een voorwee is of toch gewoon die spastische darm. Uitermate irritant. Ik let nu maar gewoon elke keer goed op of ik er nog geen kind uitgeperst heb als ik weer eens naar de wc ren. Haha.. nee geintje, maar zulke verhalen heb ik ook wel eens gehoord. Heb donderdag weer een afspraak met de vk. Ik wil naar het ziekenhuis, maar ik ben echt zo bang dat ik dat niet ga halen aangezien ik niks herken...Ik had de hele zw. last van spastische darmen en ging vaak met pijnstillers naar bed, anders sliep ik niet. Ik vond mijn hele erge spasmen (iemand wel eens een koliek gehad?) inderdaad qua pijn vergelijkbaar met het begin van weeën.
Heeft er iemand ervaring met een spastische darm?? Ik heb daar nu zo'n last van. Heel de zwangerschap niet. Ik ben vrijdag uitgerekend en sinds 3 dagen heb ik volgens mij af en toe last van voorweeen maar die triggeren weer mijn spastische darm waardoor ik vaak langere tijd pijnlijke buiken heb. Nog steeds heel irritant, maar ik ben echt zo bang dat ik het begin van de echte weeen compleet niet zie aankomen. Kan nu al niet meer onderscheiden of het misschien een voorwee is of toch gewoon die spastische darm. Uitermate irritant. Ik let nu maar gewoon elke keer goed op of ik er nog geen kind uitgeperst heb als ik weer eens naar de wc ren. Haha.. nee geintje, maar zulke verhalen heb ik ook wel eens gehoord. Heb donderdag weer een afspraak met de vk. Ik wil naar het ziekenhuis, maar ik ben echt zo bang dat ik dat niet ga halen aangezien ik niks herken...Ik had de hele zw. last van spastische darmen en ging vaak met pijnstillers naar bed, anders sliep ik niet. Ik vond mijn hele erge spasmen (iemand wel eens een koliek gehad?) inderdaad qua pijn vergelijkbaar met het begin van weeën.
zondag 5 april 2009 om 13:30
quote:intiem schreef op 04 april 2009 @ 17:59:
persweeën voelden bij mij niet aan alsof ik moest poepen. Mijn lijf golfde , trilde en schudde helemaal en ik had het gevoel alsof mijn hele buik naar beneden duwde om met 100 km per uur iets eruit te slingeren. Tis dat ik nog maar 6 cm. had, dus dat slingeren ging niet door. Maar het leek hélémaal niet op poepen.
En anders heb ik tot nu toe op de wc altijd een spannende ervaring misgelopen Hier precies hetzelfde: niks poepen, ik dacht dat ik zonder beugel in de achtbaan zat en eruit geslingerd dreigde te worden. Kon me alleen maar aan mijn bed vastgrijpen en hopen dat ik niet zou exploderen. Als de verloskundige niet op tijd was geweest, had ik voor het aanrecht bevallen ipv in bed: ik had dit gevoel nooit als persweeën herkend.
persweeën voelden bij mij niet aan alsof ik moest poepen. Mijn lijf golfde , trilde en schudde helemaal en ik had het gevoel alsof mijn hele buik naar beneden duwde om met 100 km per uur iets eruit te slingeren. Tis dat ik nog maar 6 cm. had, dus dat slingeren ging niet door. Maar het leek hélémaal niet op poepen.
En anders heb ik tot nu toe op de wc altijd een spannende ervaring misgelopen Hier precies hetzelfde: niks poepen, ik dacht dat ik zonder beugel in de achtbaan zat en eruit geslingerd dreigde te worden. Kon me alleen maar aan mijn bed vastgrijpen en hopen dat ik niet zou exploderen. Als de verloskundige niet op tijd was geweest, had ik voor het aanrecht bevallen ipv in bed: ik had dit gevoel nooit als persweeën herkend.
zondag 5 april 2009 om 13:39
Haha, nee, niet weg te puffen. Overigens had ik meteen al volledige ontsluiting (hele mikmak was in 2 uur geregeld) dus ik moest persen. Maar ik snapte er geen jota van: persen? Waarheen? Dan moest ik toch 'poepen'? Pas toen ik haartjes in de spiegel zag, snapte ik wat er gebeurde. Maar ik vond het een soort science-fiction-ervaring wat er met mijn lijf gebeurde. Had ik totaal geen zeggenschap over en ik heb ook veel oerkreten geslaakt en hard gevloekt (wel mijn excuses voor aangeboden, haha). Heb nog even gedacht dat ik hiervoor toch yoga had gedaan, maar zonde van het geld geweest 
).
).
zondag 5 april 2009 om 13:43
Bij mijn eerste heb ik twee uur lang mogen persen omdat ik 10cm ontsluiting had, ik deed maar wat......
Dat werd bij de tweede duidelijk, ik stond onder de douche en dacht mijn lijf verbrijzelt mijn kind.....ik dacht dat ik pas 4 cm ontsluiting had en raakte dus in paniek, ik mocht na toucheren meepersen want er was al 10 cm ontsluiting en met welgeteld 1 perswee werd ie gelanceerd.
Dat werd bij de tweede duidelijk, ik stond onder de douche en dacht mijn lijf verbrijzelt mijn kind.....ik dacht dat ik pas 4 cm ontsluiting had en raakte dus in paniek, ik mocht na toucheren meepersen want er was al 10 cm ontsluiting en met welgeteld 1 perswee werd ie gelanceerd.
zondag 5 april 2009 om 14:13
Ik vond persen juist wel heel erg op poepdrang lijken! Het voelde echt alsof ik een meloen uit mijn anus moest persen. Of een héle harde grote drol (pardon). Ik riep ook ergens nog: "ik doe het niet goed!! Ik pers uit mijn kont!!" De verloskundige wist mij te vertellen dat ik het wel degelijk goed deed.
Verder, mijn bevalling..... ik vond het vreselijk terwijl het best een makkelijke bevalling is geweest. om 6u brak mijn water, daarna gevogd door een paar uur menstruatie achtige krampen. Om 12u on het ziekenhuis want ze had in mijn vruchtwater gepoept. Aan het infuus, wee opwekkers gekregen om het wat te versnellen en bij 6 cm ontsluiting (zo rond 15.30u) pijnspul door het infuus gekregen en een pompje in de hand. Ideaal! Ik kon daardoor even ontspannen tussen de weeen door. Om 18.45u voelde ik dat ik moest persen en bleek ik ook 10 cm te hebben, dus gáán. Het 1e half uur heb ik niet heel erg mee geperst, ik verdomde het gewoon, want dat deed pijn. Na een half uur kwam het besef dat ik we moest en toen ging ik er ook voor. Om 20.01u is mijn meisje geboren, nu 3 1/2 maand geleden. Ik vond het een grote verschrikking, vooral het persen. Heb ook echt wel een paar weken nodig gehad om het te verwerken. Ook door een scheur voelde ik me de eerste 2 weken niet heel goed.
Maar nu, tja, nu zeg ik inderdaad: ik zou het zo weer doen. Het is maar 1 dag afzien geweest en dat allemaal voor mijn mooie baby!
Verder, mijn bevalling..... ik vond het vreselijk terwijl het best een makkelijke bevalling is geweest. om 6u brak mijn water, daarna gevogd door een paar uur menstruatie achtige krampen. Om 12u on het ziekenhuis want ze had in mijn vruchtwater gepoept. Aan het infuus, wee opwekkers gekregen om het wat te versnellen en bij 6 cm ontsluiting (zo rond 15.30u) pijnspul door het infuus gekregen en een pompje in de hand. Ideaal! Ik kon daardoor even ontspannen tussen de weeen door. Om 18.45u voelde ik dat ik moest persen en bleek ik ook 10 cm te hebben, dus gáán. Het 1e half uur heb ik niet heel erg mee geperst, ik verdomde het gewoon, want dat deed pijn. Na een half uur kwam het besef dat ik we moest en toen ging ik er ook voor. Om 20.01u is mijn meisje geboren, nu 3 1/2 maand geleden. Ik vond het een grote verschrikking, vooral het persen. Heb ook echt wel een paar weken nodig gehad om het te verwerken. Ook door een scheur voelde ik me de eerste 2 weken niet heel goed.
Maar nu, tja, nu zeg ik inderdaad: ik zou het zo weer doen. Het is maar 1 dag afzien geweest en dat allemaal voor mijn mooie baby!
zondag 5 april 2009 om 14:45
zondag 5 april 2009 om 15:19
Intiem, elk lijf is anders, elke persoon is anders, elke situatie is anders, elke bevalling is anders. Oftewel: nobody knows.
Maar het is wel duidelijk dat hoe meer je ontspant en het maar laat gebeuren hoe beter het te doen is. En of dat nou met natuurlijke of chemische pijnstilling is, dat maakt (m.i.) niet uit.
Ik ben geen Beatrijs en al helemaal geen aanhanger, dus ik zal een mooi lulverhaal achterwege laten
@Rosanne, ben je nu wijzer geworden? Tip: schrijf een geboorteplan. Niet met welke muziek er op moet staan, hoeveel graden het bad moet zijn en welke kleur lampen er moeten zijn en dat in 20 pagina's. Maar gewoon een a4tje met bijv wat je verwachtingen en je angsten zijn, wat je eigen gedachten over de mogelijkheden zijn en vraag eens aan je vk/gyn of zij/hij nog aanvullingen of suggesties heeft. Je hebt in principe nog zo'n 2 maanden de tijd, dus als je er nu mee begint (en het voorlegt!!) kun je nog alle kanten op.
Maar het is wel duidelijk dat hoe meer je ontspant en het maar laat gebeuren hoe beter het te doen is. En of dat nou met natuurlijke of chemische pijnstilling is, dat maakt (m.i.) niet uit.
Ik ben geen Beatrijs en al helemaal geen aanhanger, dus ik zal een mooi lulverhaal achterwege laten
@Rosanne, ben je nu wijzer geworden? Tip: schrijf een geboorteplan. Niet met welke muziek er op moet staan, hoeveel graden het bad moet zijn en welke kleur lampen er moeten zijn en dat in 20 pagina's. Maar gewoon een a4tje met bijv wat je verwachtingen en je angsten zijn, wat je eigen gedachten over de mogelijkheden zijn en vraag eens aan je vk/gyn of zij/hij nog aanvullingen of suggesties heeft. Je hebt in principe nog zo'n 2 maanden de tijd, dus als je er nu mee begint (en het voorlegt!!) kun je nog alle kanten op.
zondag 5 april 2009 om 15:31
Ja, die kan ik me ook herinneren. Er moest precies een x aantal seconden voorbij gaan voor het afnavelen, iedereen moest fluisteren, geen felle lampen, zachte muziek, niet weghalen bij de moeder, etc etc.
Tja, die pakketten krijg ik ook wel eens voorgeschoteld. Dan vraag ik meestal maar wat ze willen als de baby het niet goed doet en het een spoedkeizersnee wordt.
Tja, die pakketten krijg ik ook wel eens voorgeschoteld. Dan vraag ik meestal maar wat ze willen als de baby het niet goed doet en het een spoedkeizersnee wordt.
zondag 5 april 2009 om 15:39
@Blumpke: Over dat geboorteplan hé...
Dat lijkt mij ook zo fijn. Maar als ik me wil voorbereiden op de bevalling word er gereageerd dat ik me ''niet zo druk moet maken'' of dat ik ''het over me heen moet laten komen''.
Gek word ik daar van. En dit zal juist een averecht effect hebben bij mij.
Ik sluit namelijk helemaal niks uit, maar ken mezelf heel goed. Weet hoe ik het hebben wil om het maar eens heel kort door de bocht te zeggen.
Maar hoe laat ik blijken dat ik het serieus meen tegen over mijn vk?
Ik heb namelijk best '' een verhaal''. En vooral mijn voorkeur!
Anders gaat het geheid mis.Dat weet ik echt zeker.
Eigenlijk zit het me nu al zo hoog dat als ik eenmaal begin met praten dat ik in tranen uitbarst bij de vk.
Zo'n geboorteplan kan ik dat nu al schrijven en meegeven aan de vk? Zodat ze het later leest? Pff, het klinkt zo dramatisch allemaal.
Terwijl ik dat zo helemaal niet bedoel.
Wat is jou ervaring hiermee? (geboorteplan)
En hoe hebben anderen dit gedaan?
Tijdens een controle iets gevraagd ofzo?
Nou in die 10 minuten kan ik mijn verhaal niet doen..
Dat lijkt mij ook zo fijn. Maar als ik me wil voorbereiden op de bevalling word er gereageerd dat ik me ''niet zo druk moet maken'' of dat ik ''het over me heen moet laten komen''.
Gek word ik daar van. En dit zal juist een averecht effect hebben bij mij.
Ik sluit namelijk helemaal niks uit, maar ken mezelf heel goed. Weet hoe ik het hebben wil om het maar eens heel kort door de bocht te zeggen.
Maar hoe laat ik blijken dat ik het serieus meen tegen over mijn vk?
Ik heb namelijk best '' een verhaal''. En vooral mijn voorkeur!
Anders gaat het geheid mis.Dat weet ik echt zeker.
Eigenlijk zit het me nu al zo hoog dat als ik eenmaal begin met praten dat ik in tranen uitbarst bij de vk.
Zo'n geboorteplan kan ik dat nu al schrijven en meegeven aan de vk? Zodat ze het later leest? Pff, het klinkt zo dramatisch allemaal.
Terwijl ik dat zo helemaal niet bedoel.
Wat is jou ervaring hiermee? (geboorteplan)
En hoe hebben anderen dit gedaan?
Tijdens een controle iets gevraagd ofzo?
Nou in die 10 minuten kan ik mijn verhaal niet doen..
zondag 5 april 2009 om 15:46
quote:intiem schreef op 05 april 2009 @ 13:32:
Da's niet weg te puffen he (stelletje idioten die denken dat je dat weg kunt puffen )Of, zoals de gyn zei, pers maar een beetje mee. Ik had een prik gekregen om de persweeën te stoppen aangezien het een keizersnede werd maar het duurde even voordat het ging werken. En ik dacht alleen maar; een bééétje?? Hoe doe je dat in godsnaam?? Zoon lag verkeerd en heeft volgens mij ergens op liggen drukken waardoor de persweeën erger waren, ik kon me niet herinneren dat ze bij dochter zo vreselijk heftig waren. Terwijl ik bij haar goede persweeën had, na 37 minuten persen was ze er en dat is heel kort bij een eerste.
Da's niet weg te puffen he (stelletje idioten die denken dat je dat weg kunt puffen )Of, zoals de gyn zei, pers maar een beetje mee. Ik had een prik gekregen om de persweeën te stoppen aangezien het een keizersnede werd maar het duurde even voordat het ging werken. En ik dacht alleen maar; een bééétje?? Hoe doe je dat in godsnaam?? Zoon lag verkeerd en heeft volgens mij ergens op liggen drukken waardoor de persweeën erger waren, ik kon me niet herinneren dat ze bij dochter zo vreselijk heftig waren. Terwijl ik bij haar goede persweeën had, na 37 minuten persen was ze er en dat is heel kort bij een eerste.
