Relaties
alle pijlers
Ergernis met moeder
zondag 25 augustus 2019 om 13:42
Hallo dames,
Naarmate ik ouder word merk ik dat ik me steeds meer ga storen aan mijn moeders "onverschilligheid", zal ik het maar noemen. Dit uit zich voornamelijk in het vanzelfsprekend vinden dat anderen haar 'problemen' oplossen. Het stuit mij erg tegen de borst omdat ik erg zelfstandig ben denk ik. En daar ook trots op ben. Ik zorg ervoor dat ik nooit iemands probleem ben en dat ik alles zelf oplos.
De afgelopen weken stoort het me enorm dat ze na haar vakanties (het is zomer dus dat zijn er flink wat geweest de afgelopen maanden) er vanuit gaat dat iemand haar wel op komt halen op het vliegveld. En als zij zo telkens iemand weet te strikken, prima. Ikzelf vind het tien keer makkelijker om zelf de bus of trein te pakken naar huis, zo hoeft zij niet te zijn.
Maar de afgelopen twee keer kwam ze aan op een vliegveld dichtbij huis, waar ze direct in de bus kan instappen en dan is ze binnen een uurtje thuis. Nee zo denkt ze niet. Haar "initiele'' ophaler kon ineens niet dus werd ik de avond vantevoren geappt of ik kon. Euh nee, je mag me best, bij vertrek, vragen of ik je ook op kan halen, deze dag om zo laat. Geen probleem. Maar niet een avond vantevoren, als blijkt dat je eigenlijk niks geregeld hebt en verwacht dat iemand dat gewoon maar even doet. Je kan ook de bus pakken ipv verwachten dat een ander zijn agenda omgooit.
Maargoed, met die irritaties in mijn achterhoofd zit ik ook vandaag. Die irritaties moet ik niet mee laten spelen, weet ik, maar toch... Ik ga vandaag mijn auto naar mijn moeder brengen zodat mijn stiefvader ernaar kan kijken. Ik neem dan tijdelijk zijn auto mee zodat ik toch een auto heb. Let wel, hier heb ik niet om gevraagd, dit bood hij zelf aan. Ik vind het enorm lief, en wil er zeker wat voor terugdoen. Hij hoeft het niet te doen tenslotte. Dit alles heb ik ook al duidelijk gemaakt.
Ik krijg een berichtje van mijn moeder, of ik hun vanavond, als ik toch al onderweg ben, op wil halen op x adres. Ik vraag me dan ten eerste af hoe ze daar zijn gekomen? En waarom kunnen ze niet op die manier terug? Daarnaast is het voor mij omrijden, waar m'n moeder erg luchtig over doet. Maargoed, vooruit dan. Het zijn wel m'n ouders (moeder en stiefvader) en tenslotte doet hij ook wat voor mij. Ik denk tegelijkertijd wel; dat is dan wel zo, maar daar wil ik zelf ook wat tegenover stellen, het hoeft niet voor niks.
Ik geef vervolgens aan dat ik er dan om zolaat ben, omdat dat mij het beste uitkomt, ik wil ook nog een beetje avond hebben. Krijg ik de vraag terug of het ook een uur later kan. Die heb ik nu even geparkeerd. Ikzelf zou zo'n vraag nooit stellen als iemand me de gunst doet om me op te komen halen. Maar dat ben ik, is niet automatisch de norm, dat weet ik. Ik denk alleen wel: "Oke, dan doe ik het niet, het hoeft voor mij niet hoor?!"
Pfffff!! Ik stoor me hier nu even ontzettend aan! Die vanzelfsprekendheid dat alles voor haar gedaan wordt... bah!
Zo... van me afgetypt... misschien kan ik straks een normaal antwoord geven. Meningen enc zijn uiteraard gewoon welkom.
Naarmate ik ouder word merk ik dat ik me steeds meer ga storen aan mijn moeders "onverschilligheid", zal ik het maar noemen. Dit uit zich voornamelijk in het vanzelfsprekend vinden dat anderen haar 'problemen' oplossen. Het stuit mij erg tegen de borst omdat ik erg zelfstandig ben denk ik. En daar ook trots op ben. Ik zorg ervoor dat ik nooit iemands probleem ben en dat ik alles zelf oplos.
De afgelopen weken stoort het me enorm dat ze na haar vakanties (het is zomer dus dat zijn er flink wat geweest de afgelopen maanden) er vanuit gaat dat iemand haar wel op komt halen op het vliegveld. En als zij zo telkens iemand weet te strikken, prima. Ikzelf vind het tien keer makkelijker om zelf de bus of trein te pakken naar huis, zo hoeft zij niet te zijn.
Maar de afgelopen twee keer kwam ze aan op een vliegveld dichtbij huis, waar ze direct in de bus kan instappen en dan is ze binnen een uurtje thuis. Nee zo denkt ze niet. Haar "initiele'' ophaler kon ineens niet dus werd ik de avond vantevoren geappt of ik kon. Euh nee, je mag me best, bij vertrek, vragen of ik je ook op kan halen, deze dag om zo laat. Geen probleem. Maar niet een avond vantevoren, als blijkt dat je eigenlijk niks geregeld hebt en verwacht dat iemand dat gewoon maar even doet. Je kan ook de bus pakken ipv verwachten dat een ander zijn agenda omgooit.
Maargoed, met die irritaties in mijn achterhoofd zit ik ook vandaag. Die irritaties moet ik niet mee laten spelen, weet ik, maar toch... Ik ga vandaag mijn auto naar mijn moeder brengen zodat mijn stiefvader ernaar kan kijken. Ik neem dan tijdelijk zijn auto mee zodat ik toch een auto heb. Let wel, hier heb ik niet om gevraagd, dit bood hij zelf aan. Ik vind het enorm lief, en wil er zeker wat voor terugdoen. Hij hoeft het niet te doen tenslotte. Dit alles heb ik ook al duidelijk gemaakt.
Ik krijg een berichtje van mijn moeder, of ik hun vanavond, als ik toch al onderweg ben, op wil halen op x adres. Ik vraag me dan ten eerste af hoe ze daar zijn gekomen? En waarom kunnen ze niet op die manier terug? Daarnaast is het voor mij omrijden, waar m'n moeder erg luchtig over doet. Maargoed, vooruit dan. Het zijn wel m'n ouders (moeder en stiefvader) en tenslotte doet hij ook wat voor mij. Ik denk tegelijkertijd wel; dat is dan wel zo, maar daar wil ik zelf ook wat tegenover stellen, het hoeft niet voor niks.
Ik geef vervolgens aan dat ik er dan om zolaat ben, omdat dat mij het beste uitkomt, ik wil ook nog een beetje avond hebben. Krijg ik de vraag terug of het ook een uur later kan. Die heb ik nu even geparkeerd. Ikzelf zou zo'n vraag nooit stellen als iemand me de gunst doet om me op te komen halen. Maar dat ben ik, is niet automatisch de norm, dat weet ik. Ik denk alleen wel: "Oke, dan doe ik het niet, het hoeft voor mij niet hoor?!"
Pfffff!! Ik stoor me hier nu even ontzettend aan! Die vanzelfsprekendheid dat alles voor haar gedaan wordt... bah!
Zo... van me afgetypt... misschien kan ik straks een normaal antwoord geven. Meningen enc zijn uiteraard gewoon welkom.
zondag 25 augustus 2019 om 14:29
Ik weet niet hoe je relatie van oudsher met je moeder is, maar ik vind het een kleine moeite om zoiets te doen als ophalen en daarbij een stukje om te rijden voor je ouders. Dat zijn de mensen die jou groot gebracht hebben met alles wat erbij kwam kijken, nu de relatie gelijkwaardiger is dan de echte ouder-kind verhouding van vroeger kun je ook iets voor hen doen. Stoort het je omdat je haar makkelijk uitgevallen vindt en jij dat niet vindt van jezelf, of omdat je snel het gevoel hebt dat ze je gebruikt?
Als je je zo stoort aan je moeders onzelfstandigheid, kun je in plaats van exact doen wat ze vraagt ook bijvoorbeeld de opties sturen die ze heeft behalve jou bellen. ' ik kan nu helaas niet, maar hier heb je het busschema van de bus die je naar huis kunt nemen. Dan ben je er met een uurtje en hoef je daarna nog maar een klein stukje te lopen. Misschien ook handig om te bewaren voor een volgende vakantie!'
En inderdaad, wat afstand nemen lijkt me slim zodat de ergernis wat kan zakken ipv verder opbouwt. Blijf ook haar fijne kanten zien.
Als je je zo stoort aan je moeders onzelfstandigheid, kun je in plaats van exact doen wat ze vraagt ook bijvoorbeeld de opties sturen die ze heeft behalve jou bellen. ' ik kan nu helaas niet, maar hier heb je het busschema van de bus die je naar huis kunt nemen. Dan ben je er met een uurtje en hoef je daarna nog maar een klein stukje te lopen. Misschien ook handig om te bewaren voor een volgende vakantie!'
En inderdaad, wat afstand nemen lijkt me slim zodat de ergernis wat kan zakken ipv verder opbouwt. Blijf ook haar fijne kanten zien.
zondag 25 augustus 2019 om 14:34
Goede reactie.blijfgewoonbianca schreef: ↑25-08-2019 14:23Heeft je vader je heel bewust zelfstandig gemaakt of had hij de tijd , kunde , of de zin niet om te helpen ?
Hier brengt en haalt iedereen elkaar op van vliegveld, avond stappen, etc. Ik zie daar niet het erge van in, ook niet de hulpeloosheid ofzo.
Op je vraag: dat is heel bewust gedaan. Samen met wat onkunde van zijn kant. Er speelt een kleine stoornis bij mij, die mijn vader in mijn jeugd heel groot heeft gemaakt voor zichzelf. Alles wat ik deed of zei kwam door die stoornis volgens hem. Dus moest hij me ook zo 'streng' mogelijk opvoeden zodat ik alles aan zou kunnen zodra ik alleen de wereld in moest. Nu achteraf vind ik het geen goede methode, voor mij niet althans. Maar alsnog vind ik in het gegeven alles zelf te kunnen wel wat zitten.
zondag 25 augustus 2019 om 14:35
Ze stelt zich afhankelijk op omdat ze er tot nu toe altijd mee weg is gekomen.
Mijn schoonmoeder is net zo. We wonen in dezelfde gemeente en als er iemand bij ons jarig is verwacht ze opgehaald te worden en zeker teruggebracht. We zijn inmiddels zover dat ze met het OV komt. Maar als het dus een keer niet uitkomt dat ze teruggebracht wordt dan komt ze vaak gewoon niet.
Mijn dochter en ik zijn een dag na elkaar jarig en ze zou langskomen maar toen kon ze niet, vervolgens verwachtte ze dat wij dan daarheen kwamen om ons cadeautje op te halen. Eh tsja... nee dus. Ik heb dat ook pertinent geweigerd. Bovendien gaat het niet om de cadeautjes. Onze deur staat altijd open. Itt jouw moeder is haar wereld zo beperkt en bekrompen. Haar wereld is de kerk en de wijk waar ze woont. Terwijl ze vroeger door heel Nederland en in het buitenland woonde als kind maar zodra ze trouwde legde ze haar alles in handen van haar man. Toen hij overleed was zij zielig want zij verloor haar man. Haar kinderen verloren niet hun vader. Letterlijke woorden: voor mij is het erger.
Mijn vriend en zijn broer en zus zeggen ook: ze voelt allang niet meer als een moeder.
Ze is een lieve oma hoor dus dat is allemaal prima. Truc hier is om elkaar niet te vaak te zien, dan houden we het prima een dag vol. Mijn schoonzusje kan amper een uur in haar aanwezigheid zijn. Sm is nogal een kwezel dus het is ook nog best vermoeiend.
Verder stelt ze zich tov alles afhankelijk op. Ze probeert het ook gewoon niet eens. Schroefje ergens even indraaien? Een telefoon uitproberen? We hebben haar aan een laptop gedwongen ivm bankieren en belastingdienst maar dan nog laat ze dat door een ander doen. Dan staat er één ding dat ze niet snapt en dan hoppa, meteen maar stoppen. En als ze nou 84 was maar dit speelde al toen ze 50 was...
Mijn schoonmoeder is net zo. We wonen in dezelfde gemeente en als er iemand bij ons jarig is verwacht ze opgehaald te worden en zeker teruggebracht. We zijn inmiddels zover dat ze met het OV komt. Maar als het dus een keer niet uitkomt dat ze teruggebracht wordt dan komt ze vaak gewoon niet.
Mijn dochter en ik zijn een dag na elkaar jarig en ze zou langskomen maar toen kon ze niet, vervolgens verwachtte ze dat wij dan daarheen kwamen om ons cadeautje op te halen. Eh tsja... nee dus. Ik heb dat ook pertinent geweigerd. Bovendien gaat het niet om de cadeautjes. Onze deur staat altijd open. Itt jouw moeder is haar wereld zo beperkt en bekrompen. Haar wereld is de kerk en de wijk waar ze woont. Terwijl ze vroeger door heel Nederland en in het buitenland woonde als kind maar zodra ze trouwde legde ze haar alles in handen van haar man. Toen hij overleed was zij zielig want zij verloor haar man. Haar kinderen verloren niet hun vader. Letterlijke woorden: voor mij is het erger.
Mijn vriend en zijn broer en zus zeggen ook: ze voelt allang niet meer als een moeder.
Ze is een lieve oma hoor dus dat is allemaal prima. Truc hier is om elkaar niet te vaak te zien, dan houden we het prima een dag vol. Mijn schoonzusje kan amper een uur in haar aanwezigheid zijn. Sm is nogal een kwezel dus het is ook nog best vermoeiend.
Verder stelt ze zich tov alles afhankelijk op. Ze probeert het ook gewoon niet eens. Schroefje ergens even indraaien? Een telefoon uitproberen? We hebben haar aan een laptop gedwongen ivm bankieren en belastingdienst maar dan nog laat ze dat door een ander doen. Dan staat er één ding dat ze niet snapt en dan hoppa, meteen maar stoppen. En als ze nou 84 was maar dit speelde al toen ze 50 was...
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zondag 25 augustus 2019 om 14:37
@bucklebunny: dat is het 'm ook. Het lijkt alsof ik iets terug moet doen omdat zij iets voor mij doen. Alsof ze er bang voor is dat ik niks terugdoe ofzo. Ik wil dat zelf kunnen bepalen, en dat had ik ook al aangegeven.
Als je dat zelf wil kunnen bepalen dan moet je geen gunsten meer van anderen vragen of aannemen. Leef dan ook naar je eigen regels. Dus auto naar de garage en een huurauto regelen. Ik vind het heel normaal om elkaar gunsten te verlenen, zeker als familie zijnde. Een gunst terug verlenen kan nu eenmaal niet altijd op jouw voorwaarden en tijden. Net zoals je niks aan de gunst van je stiefvader had gehad op zijn tijd en zijn voorwaarden bijvoorbeeld half september en zijn auto uitlenen voor 2 uur. Sommige zaken kun je niet uitstellen zoals een auto lenen of je moeder ophalen. Ik vind je enigszins tegenstrijdig overkomen.
Als je dat zelf wil kunnen bepalen dan moet je geen gunsten meer van anderen vragen of aannemen. Leef dan ook naar je eigen regels. Dus auto naar de garage en een huurauto regelen. Ik vind het heel normaal om elkaar gunsten te verlenen, zeker als familie zijnde. Een gunst terug verlenen kan nu eenmaal niet altijd op jouw voorwaarden en tijden. Net zoals je niks aan de gunst van je stiefvader had gehad op zijn tijd en zijn voorwaarden bijvoorbeeld half september en zijn auto uitlenen voor 2 uur. Sommige zaken kun je niet uitstellen zoals een auto lenen of je moeder ophalen. Ik vind je enigszins tegenstrijdig overkomen.
zondag 25 augustus 2019 om 14:39
Oh nu snap ik de miscommunicatie. Ik heb de auto nog niet gebracht, dat ga ik zo doen. Ze hebben nog gewoon een auto, en als ik hun auto zou hebben zouden ze de mijne hebben. Hij rijdt gewoon, daar zit het mankement niet. Daarnaast heeft mijn moeder zelf een auto en staat er nog een andere auto voor hun deur. Er is dus geen probleem qua vervoer. Ze bieden mij hun auto tijdelijk aan, omdat ik komende week wel moet werken.Parallella schreef: ↑25-08-2019 14:28Dit is echt onredelijk van je: omdat jij je auto bij hen brengt, bieden ze zelf aan dat je hun auto gebruikt! Ze denken dus wel met je mee.
Vervolgens hebben ze daardoor zelf een probleem met reizen. En vragen jou om te rijden en later te komen. Dat was een vraag, dus jij kunt erop antwoorden naar eigen inzicht.
Ze dwingen je nergens toe.
Ik heb het gevoel dat je je wilt ergeren en linksom of rechtsom wil horen dat jij gelijk hebt en zij lastig zijn. Niet oke.
Als zij geen vervoer zouden hebben doordat ik hun enige auto te leen heb, had ik uiteraard geen topic geopend want dan was er geen probleem
zondag 25 augustus 2019 om 14:40
Heb je soms autisme ?ziterdoorheen schreef: ↑25-08-2019 14:34Goede reactie.
Op je vraag: dat is heel bewust gedaan. Samen met wat onkunde van zijn kant. Er speelt een kleine stoornis bij mij, die mijn vader in mijn jeugd heel groot heeft gemaakt voor zichzelf. Alles wat ik deed of zei kwam door die stoornis volgens hem. Dus moest hij me ook zo 'streng' mogelijk opvoeden zodat ik alles aan zou kunnen zodra ik alleen de wereld in moest. Nu achteraf vind ik het geen goede methode, voor mij niet althans. Maar alsnog vind ik in het gegeven alles zelf te kunnen wel wat zitten.
Neem je het je moeder kwalijk dat zij haar kinderen opgedeeld heeft en dat zij dan kennelijk ( in jouw beleving dan ) je broer leuker vond ?
Waarom moet iedereen net zo zelfstandig zijn als jij ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 25 augustus 2019 om 14:40
Ik vind het eigenlijk best triest om zo neerbuigend over je schoonmoeder te praten. Het is wel de moeder van je man, he. En ze doet jou toch niks verkeerds, of wel? Een beetje respect zou je niet misstaansuzyqfive schreef: ↑25-08-2019 14:35Ze stelt zich afhankelijk op omdat ze er tot nu toe altijd mee weg is gekomen.
Mijn schoonmoeder is net zo. We wonen in dezelfde gemeente en als er iemand bij ons jarig is verwacht ze opgehaald te worden en zeker teruggebracht. We zijn inmiddels zover dat ze met het OV komt. Maar als het dus een keer niet uitkomt dat ze teruggebracht wordt dan komt ze vaak gewoon niet.
Mijn dochter en ik zijn een dag na elkaar jarig en ze zou langskomen maar toen kon ze niet, vervolgens verwachtte ze dat wij dan daarheen kwamen om ons cadeautje op te halen. Eh tsja... nee dus. Ik heb dat ook pertinent geweigerd. Bovendien gaat het niet om de cadeautjes. Onze deur staat altijd open. Itt jouw moeder is haar wereld zo beperkt en bekrompen. Haar wereld is de kerk en de wijk waar ze woont. Terwijl ze vroeger door heel Nederland en in het buitenland woonde als kind maar zodra ze trouwde legde ze haar alles in handen van haar man. Toen hij overleed was zij zielig want zij verloor haar man. Haar kinderen verloren niet hun vader. Letterlijke woorden: voor mij is het erger.
Mijn vriend en zijn broer en zus zeggen ook: ze voelt allang niet meer als een moeder.
Ze is een lieve oma hoor dus dat is allemaal prima. Truc hier is om elkaar niet te vaak te zien, dan houden we het prima een dag vol. Mijn schoonzusje kan amper een uur in haar aanwezigheid zijn. Sm is nogal een kwezel dus het is ook nog best vermoeiend.
Verder stelt ze zich tov alles afhankelijk op. Ze probeert het ook gewoon niet eens. Schroefje ergens even indraaien? Een telefoon uitproberen? We hebben haar aan een laptop gedwongen ivm bankieren en belastingdienst maar dan nog laat ze dat door een ander doen. Dan staat er één ding dat ze niet snapt en dan hoppa, meteen maar stoppen. En als ze nou 84 was maar dit speelde al toen ze 50 was...
zondag 25 augustus 2019 om 14:43
Je klinkt inderdaad wat rechtlijnigziterdoorheen schreef: ↑25-08-2019 14:34Goede reactie.
Op je vraag: dat is heel bewust gedaan. Samen met wat onkunde van zijn kant. Er speelt een kleine stoornis bij mij, die mijn vader in mijn jeugd heel groot heeft gemaakt voor zichzelf. Alles wat ik deed of zei kwam door die stoornis volgens hem. Dus moest hij me ook zo 'streng' mogelijk opvoeden zodat ik alles aan zou kunnen zodra ik alleen de wereld in moest. Nu achteraf vind ik het geen goede methode, voor mij niet althans. Maar alsnog vind ik in het gegeven alles zelf te kunnen wel wat zitten.
Maar dat zou je moeder dan toch ook moeten snappen? Als je het lastig vindt om je plannen op het laatst te wijzigen moet je dat bij haar aangeven.
Je moeder is wat losser daarin, jij niet.
Ik denk dat je al heel goed even de vraag naast je hebt neergelegd om er even rustig over na te denken.
Je kan ook denken: is het heel erg om een aantal minuten langer onderweg te zijn? Meestal is dat het niet namelijk.
Je kan wel aangeven dat je al plannen hebt en dat het daarom niet uitkomt om veel later af te spreken. Je zou ook kunnen denken of er ook een compromis mogelijk is. Bijvoorbeeld een half uur, dan kom je elkaar tegemoet.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zondag 25 augustus 2019 om 14:43
Misschien vragen ze het zodat stiefpa niet hoeft te rijden met een borrel op.ziterdoorheen schreef: ↑25-08-2019 14:39Oh nu snap ik de miscommunicatie. Ik heb de auto nog niet gebracht, dat ga ik zo doen. Ze hebben nog gewoon een auto, en als ik hun auto zou hebben zouden ze de mijne hebben. Hij rijdt gewoon, daar zit het mankement niet. Daarnaast heeft mijn moeder zelf een auto en staat er nog een andere auto voor hun deur. Er is dus geen probleem qua vervoer. Ze bieden mij hun auto tijdelijk aan, omdat ik komende week wel moet werken.
Als zij geen vervoer zouden hebben doordat ik hun enige auto te leen heb, had ik uiteraard geen topic geopend want dan was er geen probleem
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 25 augustus 2019 om 14:45
Je maakt er nu vooral zelf een strijd van, waardoor ik het vermoeden krijg dat je nog helemaal niet zo zelfstandig bent als je misschien eigenlijk zou willen zijn. Je manoevreert je in een afhankelijke situatie waar je vervolgens met hangen en wurgen weer uit wil komen op jouw voorwaarden. Waarom laat je dit gebeuren?
Als je weet dat je dit ingewikkeld vind bij je moeder, moet je jezelf dus niet in zo'n soort situatie brengen. Regel je eigen dingen dan ook helemaal zelf. Dan creëer je vanzelf ook wat afstand.
Als je weet dat je dit ingewikkeld vind bij je moeder, moet je jezelf dus niet in zo'n soort situatie brengen. Regel je eigen dingen dan ook helemaal zelf. Dan creëer je vanzelf ook wat afstand.
zondag 25 augustus 2019 om 14:46
blijfgewoonbianca schreef: ↑25-08-2019 14:23Heeft je vader je heel bewust zelfstandig gemaakt of had hij de tijd , kunde , of de zin niet om te helpen ?
Hier brengt en haalt iedereen elkaar op van vliegveld, avond stappen, etc. Ik zie daar niet het erge van in, ook niet de hulpeloosheid ofzo.
Dat was hier ook altijd heel normaal, maar tegenwoordig een soort van niet te doen ivm drukte op Schiphol. Er gaat letterlijk bij ons twee keer de hoek om een prima busverbinding naar Schiphol. Die op sommige stukken en stuk busbaan neemt, dus sneller dan de auto. Onze kinderen zetten we dus tegenwoordig op de bus. Mijn moeder wenst (dwingt) ook weggebracht te worden en gehaald want de bus is zo lastig. Tja, erg jammer maar dat weiger ik echt.
zondag 25 augustus 2019 om 14:49
Goede vragen BGB.blijfgewoonbianca schreef: ↑25-08-2019 14:40Heb je soms autisme ?
Neem je het je moeder kwalijk dat zij haar kinderen opgedeeld heeft en dat zij dan kennelijk ( in jouw beleving dan ) je broer leuker vond ?
Waarom moet iedereen net zo zelfstandig zijn als jij ?
Ik neem mijn moeder wel wat kwalijk inderdaad. Vanaf jongs af aan leek het inderdaad alsof zij mijn broertje leuker vond, hij was namelijk wat levendiger. Inmiddels is het meer andersom maar nog steeds is mijn broertje "de leukste" (mijn beleving uiteraard, niet de waarheid). Als ze wat vertelt dan gaat het over mijn broertje, prestaties of wat dan ook van mijn broertje zet ze uitgebreid op Facebook, over mij vrijwel niets. Het is mijn beleving, dat weet ik, maar het steekt wel.
Ik weet niet. Het voelt voor mij niet alsof ik iedereen opleg net zo zelfstandig te zijn. Het voelt meer alsof iemand van 'zijn' problemen, mijn problemen maakt en daar kan ik slecht tegen. Ik weet niet waarom ik dat zo voel hoor, rationeel gezien is het uiteraard niet zo.
zondag 25 augustus 2019 om 14:49
Jij hebt totaal geen inlevingsvermogen hier.
Natuurlijk was het overlijden van haar man voor haar persoonlijk veel erger dan voor haar kinderen.
Jullie hadden allemaal je partner, kinderen, zij bleef alleen achter in het gezamenlijke huis.
zondag 25 augustus 2019 om 14:51
En je moeder gaat elke week een keer vliegen ?Andersom schreef: ↑25-08-2019 14:46Dat was hier ook altijd heel normaal, maar tegenwoordig een soort van niet te doen ivm drukte op Schiphol. Er gaat letterlijk bij ons twee keer de hoek om een prima busverbinding naar Schiphol. Die op sommige stukken en stuk busbaan neemt, dus sneller dan de auto. Onze kinderen zetten we dus tegenwoordig op de bus. Mijn moeder wenst (dwingt) ook weggebracht te worden en gehaald want de bus is zo lastig. Tja, erg jammer maar dat weiger ik echt.
Het is ook lastig om met je koffer en je handbagage in een gewone bus te stappen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 25 augustus 2019 om 14:53
Maar dat heeft ook helemaal niets met hulpeloosheid te maken.blijfgewoonbianca schreef: ↑25-08-2019 14:23Heeft je vader je heel bewust zelfstandig gemaakt of had hij de tijd , kunde , of de zin niet om te helpen ?
Hier brengt en haalt iedereen elkaar op van vliegveld, avond stappen, etc. Ik zie daar niet het erge van in, ook niet de hulpeloosheid ofzo.
Mijn schoonouders en wij doen vanalles voor elkaar: maar doen niet aan voor wat hoort wat en nee is ook een prima antwoord.
Gewoon in mijn ogen heel normale fatsoensnormen.
En we kunnen allemaal gewoon alles zelf en zonder elkaar, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
zondag 25 augustus 2019 om 14:54
Ben je gewoon niet heel slecht in onverwachte gebeurtenissen ?ziterdoorheen schreef: ↑25-08-2019 14:49Goede vragen BGB. Krijg ik nu een sticker ? .
Ik neem mijn moeder wel wat kwalijk inderdaad. Vanaf jongs af aan leek het inderdaad alsof zij mijn broertje leuker vond, hij was namelijk wat levendiger. Inmiddels is het meer andersom maar nog steeds is mijn broertje "de leukste" (mijn beleving uiteraard, niet de waarheid). Als ze wat vertelt dan gaat het over mijn broertje, prestaties of wat dan ook van mijn broertje zet ze uitgebreid op Facebook, over mij vrijwel niets. Het is mijn beleving, dat weet ik, maar het steekt wel.
Ik weet niet. Het voelt voor mij niet alsof ik iedereen opleg net zo zelfstandig te zijn. Het voelt meer alsof iemand van 'zijn' problemen, mijn problemen maakt en daar kan ik slecht tegen. Ik weet niet waarom ik dat zo voel hoor, rationeel gezien is het uiteraard niet zo.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 25 augustus 2019 om 14:55
blijfgewoonbianca schreef: ↑25-08-2019 14:51En je moeder gaat elke week een keer vliegen ?
Het is ook lastig om met je koffer en je handbagage in een gewone bus te stappen.
Nee hoor, zo vaak gaat ze niet. En ze gaat met mijn vader, die geen moeite heeft met de bus. Volgens mijn moeder is het een kleine moeite want vroeger bracht zij ons ook. (Toen er nog geen bus ging en je inderdaad nog binnen een uur uit een thuis kon zijn.)
zondag 25 augustus 2019 om 14:55
Goede, Suzy. Ik heb nu inderdaad aangegeven dat ik precies ertussenin kom. Weinig reactie, dus het zal wel goed zijn.suzyqfive schreef: ↑25-08-2019 14:43Je klinkt inderdaad wat rechtlijnig
Maar dat zou je moeder dan toch ook moeten snappen? Als je het lastig vindt om je plannen op het laatst te wijzigen moet je dat bij haar aangeven.
Je moeder is wat losser daarin, jij niet.
Ik denk dat je al heel goed even de vraag naast je hebt neergelegd om er even rustig over na te denken.
Je kan ook denken: is het heel erg om een aantal minuten langer onderweg te zijn? Meestal is dat het niet namelijk.
Je kan wel aangeven dat je al plannen hebt en dat het daarom niet uitkomt om veel later af te spreken. Je zou ook kunnen denken of er ook een compromis mogelijk is. Bijvoorbeeld een half uur, dan kom je elkaar tegemoet.
Tja, in theorie is het ook niet erg om wat langer onderweg te zijn. Maakt idd weinig uit. Dat bedenk ik me ook. Maar in de praktijk loopt alles weer uit omdat er bijv weer doorgekletst wordt op het ophaaladres, dan is er weer een weg afgesloten en dan moet er zo nodig eerst een wijntje gedronken worden voordat ik de autosleutels kan krijgen, dat soort dingen. En waar ik dan al geaccepteerd had dat ik om 9 uur thuis zou zijn, wordt het minstens half 11. Voor mij irritant.
zondag 25 augustus 2019 om 14:55
drominique schreef: ↑25-08-2019 14:53Maar dat heeft ook helemaal niets met hulpeloosheid te maken. Nee, precies. Maar zo vat TO het wel op.
Mijn schoonouders en wij doen vanalles voor elkaar: maar doen niet aan voor wat hoort wat en nee is ook een prima antwoord.
Gewoon in mijn ogen heel normale fatsoensnormen.
En we kunnen allemaal gewoon alles zelf en zonder elkaar, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 25 augustus 2019 om 15:00
Tuurlijk! Wat voor sticker mag ik je opplakken?blijfgewoonbianca schreef: ↑25-08-2019 14:54Ben je gewoon niet heel slecht in onverwachte gebeurtenissen ?
Hmm... ja. Maar niet zo zwart-wit. Ik ben slecht in onverwachte gebeurtenissen waar ik geen zin in heb (en die niet móeten). Het is zondag, dat is de relaxdag en verder niks ondernemen (niet op de autisten-manier, maar gewoon, dat was deze week mijn plan
). En ik wilde liever de auto maandagavond komen brengen, maar dat kwam mijn stiefvader niet uit. Nou dan moet het de zondag (heb ik niet aan hem laten merken uiteraard). En dan krijg ik nu alweer een verzoek waardoor mijn relaxtijd alleen maar verder ingeperkt wordt. Dat is mijn irritatie 
Vooral omdat ze zelf ook kunnen rijden, als ze gewoon wat minder drinken. Hoe zijn ze anders daar gekomen? Maargoed, dat laatste zijn mijn aannames.
zondag 25 augustus 2019 om 15:00
Als Antwerpen goedkoper is, of Dusseldorf , dan brengen of halen we vrienden, kinderen , ouders daar ipv Amsterdam, wat buiten de spits ook een uur rijden is. En ja, dan moet je soms om een onmogelijke tijd je bed uit, of is het een halve dagtaak.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
