Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
woensdag 25 september 2019 om 18:08
woensdag 25 september 2019 om 18:19
Ik denk dat je met deze vragen wel (een van) de kern(en) raakt van waar de meningsverschillen vandaan komen.depster schreef: ↑25-09-2019 18:06Maar dan is het onderbouwt, met argumenten. Feitelijke argumenten, die je alleen kan hebben door verdieping.
En ben nog steeds nieuwsgierig wat men een ouder maakt.
Ben je een ouder als je een geadopteerd kind hebt?
Ben je een ouder als je een pleegkind hebt?
Ben je een ouder als je kind ontstaan is uit een gedoneerde eicel/zaad?
Ben je een ouder als je een kind hebt middels draagmoeder?
Of ben je een ouder als een je een kind opvoedt? Normen en waarden aanleert, voor ze zorgt tot ze op gezonde eigen benen kunnen staan?
Het is allemaal niet zo zwart wit namelijk.
Ik ben ervan overtuigd dat degenen die je verzorgen je ouders zijn. Ik heb een stiefvader, maar ik noem hem altijd mijn vader als ik over hem spreek. Hij is degene die mij heeft opgevoed, niet dat weggewaaid dakraam dat toevallig bij de conceptie was. Ik deel genen met mijn biologische vader, maar verder absoluut niets.
Maar ik heb het vergeleken met veel anderen wel makkelijk: ik heb altijd geweten wie hij was en veel van de problemen die bijvoorbeeld adoptiekinderen hebben komen voort uit vragen die mensen hebben over hun afkomst. En daarnaast heb ik twee ouderfiguren in mijn leven gehad. Dat zijn ook voorwaarden waaraan wordt voldaan bij het kind dat TO voor de vaders heeft gedragen. En die heeft nog het voordeel dat er geen onverschillige ouder is, zoals bij mij het geval was.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
woensdag 25 september 2019 om 19:00
Nou, om precies te zijn interesseert het me exact helemaal niets of jij het al dan niet eens bent met mijn standpunt en zelfs nog minder of je vindt dat ik (voor jou) juiste argumenten aandraag. Ik ageer tegen jouw onverdraagzaamheid, kortzichtigheid en veroordelende en badinerende posts.Baggal schreef: ↑25-09-2019 18:04Ik zie je punt mbt vegatier zijn. En je kan mij in zo'n geval best overtuigen minder vlees te eten, maar dan wel met de juiste argumenten (onnodig dierenleed, milieu), maar bijvoorbeeld niet met de opmerking dat vleeseten in principe slecht is. Dit geldt ook voor draagmoederschap naar mijn idee. Als je iets vindt puur uit principe, moet je je naar mijn mening afvragen of je eigenlijk niet hele goede redenen hebt dit te vinden. Dan heb je nl. meteen argumenten waarmee je misschien anderen kunt overtuigen hetzelfde gedrag te vertonen of dezelfde mening te hebben. Dat zie ik niet bij Vanzai. Die is gewoon principeel tegen draagmoederschap.
Een inschattingsfout kan heel snel fataal zijn bij wat wij doen
woensdag 25 september 2019 om 19:05
Hmm, kennelijk lees jij baggal heel anders dan ik doe. Wat jij als baggal posts omschrijf, zie ik juist terug in die van jou.. Het dilemma van communicatie via media.Vanzai schreef: ↑25-09-2019 19:00Nou, om precies te zijn interesseert het me exact helemaal niets of jij het al dan niet eens bent met mijn standpunt en zelfs nog minder of je vindt dat ik (voor jou) juiste argumenten aandraag. Ik ageer tegen jouw onverdraagzaamheid, kortzichtigheid en veroordelende en badinerende posts.
woensdag 25 september 2019 om 21:20
Ik lees dit toch met enige verbazing moet ik zeggen en vraag mij oprecht af waarop je dit baseert. Je bent om moverende redenen, 'uit principe', tegen draagmoederschap en je draagt daartoe verder geen argumenten aan. Dat is je goed recht, maar daarmee sluit je je wat mij betreft wel af voor enige vruchtbare (pun intended) discussie omtrent dit onderwerp. Om mij dan vervolgens ongefundeerd te verwijten dat ik kortzichtig/veroordelend/badinerend/onverdraagzaam ben vind ik op z'n zachtst gezegd wat merkwaardig. Maar als jij die mening toegedaan bent - soit.Vanzai schreef: ↑25-09-2019 19:00Nou, om precies te zijn interesseert het me exact helemaal niets of jij het al dan niet eens bent met mijn standpunt en zelfs nog minder of je vindt dat ik (voor jou) juiste argumenten aandraag. Ik ageer tegen jouw onverdraagzaamheid, kortzichtigheid en veroordelende en badinerende posts.
Ik heb sterk de indruk dat je er een persoonlijke vendetta van lijkt te maken - die vanmorgen al begon toen je mijn post als 'moreel verheven' kwalificeerde. Ik kan alleen maar concluderen dat jij een merkwaardige interpretatie geeft aan mijn posts. Het lijkt mij niet doelmatig om met jou een discussie aan te gaan omtrent draagmoederschap. Jij blijft toch volharden...
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 25 september 2019 om 21:21
Helder
Misschien had ik dat beter kunnen vervangen door: in dit geval 
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 25 september 2019 om 21:26
Jij begon erover en jij gaat ermee door. Suit yourself.Baggal schreef: ↑25-09-2019 21:20Ik lees dit toch met enige verbazing moet ik zeggen en vraag mij oprecht af waarop je dit baseert. Je bent om moverende redenen, 'uit principe', tegen draagmoederschap en je draagt daartoe verder geen argumenten aan. Dat is je goed recht, maar daarmee sluit je je wat mij betreft wel af voor enige vruchtbare (pun intended) discussie omtrent dit onderwerp. Om mij dan vervolgens ongefundeerd te verwijten dat ik kortzichtig/veroordelend/badinerend/onverdraagzaam ben vind ik op z'n zachtst gezegd wat merkwaardig. Maar als jij die mening toegedaan bent - soit.
Ik heb sterk de indruk dat je er een persoonlijke vendetta van lijkt te maken - die vanmorgen al begon toen je mijn post als 'moreel verheven' kwalificeerde. Ik kan alleen maar concluderen dat jij een merkwaardige interpretatie geeft aan mijn posts. Het lijkt mij niet doelmatig om met jou een discussie aan te gaan omtrent draagmoederschap. Jij blijft toch volharden...
Een inschattingsfout kan heel snel fataal zijn bij wat wij doen
donderdag 26 september 2019 om 11:10
Rooss4.0, Krulliebollie73, Irish_Wasser_Woman en rosings: Dank jullie wel
Ik vind het helemaal prima als er mensen principieel tegen draagmoederschap zijn, gelukkig mag dat ook gewoon. Ik ben hier niet om mensen te overtuigen, maar meer om over mijn ervaring te vertellen. En daarbij is mijn ervaring er maar eentje; iedereen doet het anders.
PotjePindakaas, Waarom vind jij het een gekke woordkeus? Ik heb er even over nagedacht waarom ik het zo heb geschreven, het was in ieder geval geen hele bewuste keuze. Ik denk omdat het topic begon over draagmoederschap in het algemeen en ik wilde benadrukken dat mijn edit ging over mijn baby. Niet een hypothetische situatie, maar een echt kind. Ik had ook kunnen schrijven “de baby die ik heb gedragen voor mijn 2 vrienden”, maar “mijn baby” was sneller en iedereen begrijpt wat ik ermee bedoel.
En ook: het is ook gewoon mijn baby. Ik zal altijd de moeder blijven, ookal groeit hij niet bij mij op en geef ik het gezag en juridisch ouderschap op. De moederrol zal ik niet hebben, maar de band zal er altijd zijn. Gisteren vroeg iemand mij toevallig of ik kinderen had. Ik heb geantwoord: “Ik heb 2 zoontjes, eentje van 9 die bij mij woont en eentje van 5 weken die bij zijn papa’s opgroeit”.
Ik vind het helemaal prima als er mensen principieel tegen draagmoederschap zijn, gelukkig mag dat ook gewoon
. Ik ben hier niet om mensen te overtuigen, maar meer om over mijn ervaring te vertellen. En daarbij is mijn ervaring er maar eentje; iedereen doet het anders. PotjePindakaas, Waarom vind jij het een gekke woordkeus? Ik heb er even over nagedacht waarom ik het zo heb geschreven, het was in ieder geval geen hele bewuste keuze. Ik denk omdat het topic begon over draagmoederschap in het algemeen en ik wilde benadrukken dat mijn edit ging over mijn baby. Niet een hypothetische situatie, maar een echt kind. Ik had ook kunnen schrijven “de baby die ik heb gedragen voor mijn 2 vrienden”, maar “mijn baby” was sneller en iedereen begrijpt wat ik ermee bedoel.
En ook: het is ook gewoon mijn baby. Ik zal altijd de moeder blijven, ookal groeit hij niet bij mij op en geef ik het gezag en juridisch ouderschap op. De moederrol zal ik niet hebben, maar de band zal er altijd zijn. Gisteren vroeg iemand mij toevallig of ik kinderen had. Ik heb geantwoord: “Ik heb 2 zoontjes, eentje van 9 die bij mij woont en eentje van 5 weken die bij zijn papa’s opgroeit”.
donderdag 26 september 2019 om 11:45
Brrrr, wat koud.....PotjePindakaas schreef: ↑26-09-2019 11:26"De" baby is net zo kort en duidelijk, toch?
Je hebt het biologische materiaal aangeleverd maar je bent niet de ouder. Dat zijn de twee mannen die het opvoeden.
donderdag 26 september 2019 om 12:20
"De" baby voelt voor mij veel te afstandelijk, alsof ik er eigenlijk niks mee te maken heb. Mijn rol is meer dan alleen het biologische materiaal aanleveren (dat associeer ik meer met eiceldonatie of zo). Nee, ik ben niet de ouder. Wel de moeder.PotjePindakaas schreef: ↑26-09-2019 11:26"De" baby is net zo kort en duidelijk, toch?
Je hebt het biologische materiaal aangeleverd maar je bent niet de ouder. Dat zijn de twee mannen die het opvoeden.
maandag 30 september 2019 om 16:15
Hoi Sanne,
Allereerst van harte gefeliciteerd met de geboorte van je baby!
Wat mooi voor alle betrokkenen.
Ik vind het heel knap en onbaatzuchtig wat je gedaan hebt.
Omdat je graag wil meewerken aan awareness en er open over vertelt, durf ik dit wel te vragen.
Hoe wist je nou zeker dat je je kindje ook zou kunnen afstaan?
Dat is geen oordeel, ik ben oprecht nieuwsgierig naar de psychologische kant van draagmoederschap.
Ik kan mij niet voorstellen dat ik mijn pasgeboren hummeltje vrijwillig zou afstaan, maar misschien is dat anders als je samen al een heel traject hebt gelopen?
Oh en wat goed dat je nog afkolft
Allereerst van harte gefeliciteerd met de geboorte van je baby!
Wat mooi voor alle betrokkenen.
Ik vind het heel knap en onbaatzuchtig wat je gedaan hebt.
Omdat je graag wil meewerken aan awareness en er open over vertelt, durf ik dit wel te vragen.
Hoe wist je nou zeker dat je je kindje ook zou kunnen afstaan?
Dat is geen oordeel, ik ben oprecht nieuwsgierig naar de psychologische kant van draagmoederschap.
Ik kan mij niet voorstellen dat ik mijn pasgeboren hummeltje vrijwillig zou afstaan, maar misschien is dat anders als je samen al een heel traject hebt gelopen?
Oh en wat goed dat je nog afkolft
maandag 30 september 2019 om 16:48
Is dit om te rellen?
Kan me niet voorstellen dat je dat echt niet inziet namelijk.
maandag 30 september 2019 om 17:04
Hoi Idrisindra,
Ik denk dat het ding dat alle draagmoeders die zich aanmelden op het draagmoeder forum gemeen hebben, is dat ze ergens gewoon weten dat ze het kunnen. Ik merk het ook in mijn omgeving; er zijn vrouwen die direct roepen dat ze het nooit zouden kunnen en er zijn vrouwen die zeggen dat ze het zouden kunnen of soms al serieuzer draagmoederschap hebben overwogen, bijvoorbeeld voor een zus.
De volgende stap is iemand vinden om voor te dragen, dan komt er meer bij kijken dan alleen het gewoon weten. Ik kan alleen spreken voor mezelf en vrouwen die ik ken via het draagmoeder forum, maar niet iedereen neemt de stap uiteindelijk ook. Er zijn vrouwen wiens partner of kinderen het niet steunen. Er zijn vrouwen die de risico’s toch te hoog vinden. Er zijn vrouwen die heel specifiek iemand willen helpen en als dat niet doorgaat willen ze niet voor iemand anders dragen. Er zijn vrouwen bij wie het helaas niet lukt. Er zijn vrouwen die bij niemand de klik voelen. Er zijn vrouwen die niet mogen dragen vanwege medische redenen.
Ik heb nog niet meegemaakt dat een vrouw afhaakte omdat ze toch bang was dat ze haar baby niet zou kunnen of willen afstaan. Het is overigens wel de grootste angst van wensouders. Sommige wensouders & draagmoeders denken dat het minder lastig is als het kindje genetisch niet van de draagmoeder is, dus een IVF traject. In de praktijk blijkt dat dit niet altijd opgaat want je draagt het kind toch 9 maanden bij je, die band is er gewoon en jij maakt als draagmoeder altijd deel uit van het ontstaan van het kind. De mindset lijkt belangrijker te zijn dan het genetische deel.
Ik zou ook niet zomaar voor iedereen willen of kunnen dragen en dat geldt eigenlijk voor alle draagmoeders die ik ken. In het tv programma ‘ik wil een kind’ werd op een gegeven moment gesuggereerd dat als er maar een databank zou zijn, dat het allemaal veel makkelijker zou zijn. Gewoon een draagmoeder en wensouders matchen en aan de slag! Zo werkt het niet. Je bouwt een band op met z’n allen en pas als het helemaal goed voelt ga je het hebben over insemineren. Het advies is om daar een jaar voor uit te trekken, sommigen zijn sneller, sommigen nemen meer tijd. En ik ken ook situaties waar de draagmoeder en wensouders gedurende een paar maanden al een paar keer hadden afgesproken om elkaar te leren kennen en er toch iets niet goed voelde en dat was einde traject. Heel vervelend voor iedereen, maar wel verstandig.
Het “gewoon weten” dat je het kunt is de de eerste stap. De stap daarna; wensouders vinden voor wie je dat wilt doen, is veel belangrijker. En als dat helemaal goed zit dan is het alleen maar heel erg mooi.
Overigens zou ik mijn oudste ook nooit weggeven. Ook echt nooit over nagedacht toen hij net geboren was of zo. Die hoort gewoon bij mij. Net zoals de jongste bij zijn 2 papa’s hoort.
Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk verwoord heb, merk dat het best lastig is omdat het zo veel om gevoel draait
Ik denk dat het ding dat alle draagmoeders die zich aanmelden op het draagmoeder forum gemeen hebben, is dat ze ergens gewoon weten dat ze het kunnen. Ik merk het ook in mijn omgeving; er zijn vrouwen die direct roepen dat ze het nooit zouden kunnen en er zijn vrouwen die zeggen dat ze het zouden kunnen of soms al serieuzer draagmoederschap hebben overwogen, bijvoorbeeld voor een zus.
De volgende stap is iemand vinden om voor te dragen, dan komt er meer bij kijken dan alleen het gewoon weten. Ik kan alleen spreken voor mezelf en vrouwen die ik ken via het draagmoeder forum, maar niet iedereen neemt de stap uiteindelijk ook. Er zijn vrouwen wiens partner of kinderen het niet steunen. Er zijn vrouwen die de risico’s toch te hoog vinden. Er zijn vrouwen die heel specifiek iemand willen helpen en als dat niet doorgaat willen ze niet voor iemand anders dragen. Er zijn vrouwen bij wie het helaas niet lukt. Er zijn vrouwen die bij niemand de klik voelen. Er zijn vrouwen die niet mogen dragen vanwege medische redenen.
Ik heb nog niet meegemaakt dat een vrouw afhaakte omdat ze toch bang was dat ze haar baby niet zou kunnen of willen afstaan. Het is overigens wel de grootste angst van wensouders. Sommige wensouders & draagmoeders denken dat het minder lastig is als het kindje genetisch niet van de draagmoeder is, dus een IVF traject. In de praktijk blijkt dat dit niet altijd opgaat want je draagt het kind toch 9 maanden bij je, die band is er gewoon en jij maakt als draagmoeder altijd deel uit van het ontstaan van het kind. De mindset lijkt belangrijker te zijn dan het genetische deel.
Ik zou ook niet zomaar voor iedereen willen of kunnen dragen en dat geldt eigenlijk voor alle draagmoeders die ik ken. In het tv programma ‘ik wil een kind’ werd op een gegeven moment gesuggereerd dat als er maar een databank zou zijn, dat het allemaal veel makkelijker zou zijn. Gewoon een draagmoeder en wensouders matchen en aan de slag! Zo werkt het niet. Je bouwt een band op met z’n allen en pas als het helemaal goed voelt ga je het hebben over insemineren. Het advies is om daar een jaar voor uit te trekken, sommigen zijn sneller, sommigen nemen meer tijd. En ik ken ook situaties waar de draagmoeder en wensouders gedurende een paar maanden al een paar keer hadden afgesproken om elkaar te leren kennen en er toch iets niet goed voelde en dat was einde traject. Heel vervelend voor iedereen, maar wel verstandig.
Het “gewoon weten” dat je het kunt is de de eerste stap. De stap daarna; wensouders vinden voor wie je dat wilt doen, is veel belangrijker. En als dat helemaal goed zit dan is het alleen maar heel erg mooi.
Overigens zou ik mijn oudste ook nooit weggeven. Ook echt nooit over nagedacht toen hij net geboren was of zo. Die hoort gewoon bij mij. Net zoals de jongste bij zijn 2 papa’s hoort.
Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk verwoord heb, merk dat het best lastig is omdat het zo veel om gevoel draait