Twijfels

Hoi!

Ik date al ruim een halfjaar met iemand. We hebben geen relatie, maar vinden elkaar wel erg leuk en zien elkaar bijna elke dag. We hebben allebei best wel een moeilijke periode achter de rug en zijn druk bezig om aan onszelf te werken, we praten hier samen ook over en op dat gebied hebben we ook echt veel steun aan elkaar.

Maar op sommige gebieden heb ik het idee dat we eigenlijk niet goed bij elkaar passen. Ik wil graag (dat hoeft niet nu, maar op een dag) een relatie, kinderen, trouwen etc. Hij is al wat ouder dan ik, op een leeftijd dat de meeste mannen toch wel gaan settelen, maar hij geeft aan dat hij daar niet per se behoefte aan heeft, met niemand niet. Wel zegt hij dat de dingen tussen ons zich misschien wel zo goed ontwikkelen dat hij dat op een dag wel wil. Momenteel is hij vooral bezig met zijn eigen herstel, hij is namelijk depressief geweest (en soms nog steeds soms een beetje).

Dan komen we aan op het volgende 'probleem' hij heeft namelijk op het moment een heel laag libido, en ik heb wel een hoog libido. We zoenen en knuffelen wel maar van sex komt het eigenlijk nooit.

Dan komt het volgende probleem wellicht als een verassing; hij geeft namelijk aan moeite te hebben met monogamie. Hij zit nog steeds op datingsites maar hij heeft al maanden geen contact met anderen vrouwen gehad. Maar hij heeft mij verteld dat als het goed gaat met hem en hij een hoger libido heeft hij soms worstelt met monogaam zijn. Hij zegt niet vreemd te zullen gaan maar hij zou graag willen praten over dat soort gevoelens. Maar ik zit er eigenlijk niet echt op te wachten om daarover te praten, dat die gevoelens er soms zijn lijkt mij logisch (iedereen fantaseert wel eens over seks met een ander) maar ik hoef het daar niet constant over te hebben. Ik vind het best wel vreemd dat hij het daar zo graag over wil hebben. En ik krijg soms het idee dat hij uiteindelijk toch wel iets met die gevoelens wil doen.

Ik betwijfel of het tussen ons gaat werken. Maar het kan heel goed voelen als we samen zijn, en ik zou hem echt vreselijk missen als ik hier een punt achter ga zetten. Naast liefde is er ook een vriendschap. Alleen soms vraag ik me af of het niet zonde is om zoveel tijd en energie te besteden (we zien elkaar echt bijna elke dag) aan iets dat waarschijnlijk toch niet gaat werken. Ik vraag me af of ik me niet wat meer moet openstellen voor andere mannen, omdat ik eigenlijk wel op zoek ben naar iets meer dan dit.

Ik heb het hier met hem over gehad en toen was hij best gekwetst, hij geeft aan dat hij denkt dat het wel gaat werken tussen ons. Ik durf het eigenlijk niet met vriendinnen te bespreken omdat het best een aparte situatie is en ik me er een beetje voor schaam. Wat zouden jullie doen?

Liefs