Relaties
alle pijlers
Twijfel over relatie
vrijdag 25 oktober 2019 om 01:31
Vast het zooooveelste topic over dit onderwerp. Ik heb veel gelezen, maar vind niet echt een vergelijkbare situatie. Dus....
Ik heb een relatie van inmiddels 5 jaar. We wonen nog niet samen, maar ik heb sinds kort een eigen huis (laatbloeier) en we hebben plannen om daar samen te gaan wonen.
Ik twijfel echter dus al een tijdje over of ik écht gelukkig ben. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ergens heb ik het gevoel dat dit hét niet is.
Ik heb het een keer eerder uitgemaakt, of nou ja, dat probeerde ik. Dat is een aantal maanden geleden nu. Toen ik daarmee bezig was en merkte hoe overstuur we beiden raakten, dacht ik dat dat het bewijs was dat ik toch nog gesteld was op de relatie en mijn partner. Ik putte hier nieuwe hoop uit en voor mijn gevoel ging het ook echt een tijdje weer goed.
Echter, er ontstaat nu, zonder aanwijsbare rede, opnieuw enorme twijfel bij mij. Ik vraag me nu dus heel erg af wat ik moet doen.
Door mijn vorige ervaring met het 'uitmaken', waar ik eerder over schreef, ben ik nu ook hier bang voor geworden. Ik denk dat ik het niet eens durf en weet daarnaast niet zeker of ik het wel wil.
Ik vraag me eigenlijk gewoon af of het gras altijd groener is aan de overkant, of dat dit echt een teken aan de wand is.
Zijn er mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten en in de relatie zijn gebleven? Hoe is dit uitgepakt?
Alle andere adviezen zijn natuurlijk ook welkom!
Alvast bedankt
Ik heb een relatie van inmiddels 5 jaar. We wonen nog niet samen, maar ik heb sinds kort een eigen huis (laatbloeier) en we hebben plannen om daar samen te gaan wonen.
Ik twijfel echter dus al een tijdje over of ik écht gelukkig ben. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ergens heb ik het gevoel dat dit hét niet is.
Ik heb het een keer eerder uitgemaakt, of nou ja, dat probeerde ik. Dat is een aantal maanden geleden nu. Toen ik daarmee bezig was en merkte hoe overstuur we beiden raakten, dacht ik dat dat het bewijs was dat ik toch nog gesteld was op de relatie en mijn partner. Ik putte hier nieuwe hoop uit en voor mijn gevoel ging het ook echt een tijdje weer goed.
Echter, er ontstaat nu, zonder aanwijsbare rede, opnieuw enorme twijfel bij mij. Ik vraag me nu dus heel erg af wat ik moet doen.
Door mijn vorige ervaring met het 'uitmaken', waar ik eerder over schreef, ben ik nu ook hier bang voor geworden. Ik denk dat ik het niet eens durf en weet daarnaast niet zeker of ik het wel wil.
Ik vraag me eigenlijk gewoon af of het gras altijd groener is aan de overkant, of dat dit echt een teken aan de wand is.
Zijn er mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten en in de relatie zijn gebleven? Hoe is dit uitgepakt?
Alle andere adviezen zijn natuurlijk ook welkom!
Alvast bedankt
vrijdag 25 oktober 2019 om 09:29
Ik zou op basis van deze info niet kunnen zeggen of je echt gelukkig bent of dat je denkt dat t gras elders groener is.
Mijn ervaring is dat een relatie altijd geven en nemen is en zoeken naar een manier om samen jezelf te zijn. Ik heb wel in 100% volle overtuiging voor mijn partner gekozen en dat ik dat met hem wilde. We wonen inmiddels vijf jaar samen en een kindje en nog een onderweg. En ik denk nooit aan ander gras om t zo maar te zeggen richt me op wat wij samen hebben niet wat ik zou kunnen hebben zonder hem of juist niet. En we hebben t heerlijk samen en soms verschillen we ja. Inmiddels vinden we daar vrij makkelijk onze weg in. Als ik kijk naar mijn beeld van mijn partner dan vind ik hem los van liefde die ik voor hem voel gewoon een heel mooi mens in het leven naar mij en andere toe naar onze dochter toe.
Hoe kijk jij tegen je partner aan?
Mijn ervaring is dat een relatie altijd geven en nemen is en zoeken naar een manier om samen jezelf te zijn. Ik heb wel in 100% volle overtuiging voor mijn partner gekozen en dat ik dat met hem wilde. We wonen inmiddels vijf jaar samen en een kindje en nog een onderweg. En ik denk nooit aan ander gras om t zo maar te zeggen richt me op wat wij samen hebben niet wat ik zou kunnen hebben zonder hem of juist niet. En we hebben t heerlijk samen en soms verschillen we ja. Inmiddels vinden we daar vrij makkelijk onze weg in. Als ik kijk naar mijn beeld van mijn partner dan vind ik hem los van liefde die ik voor hem voel gewoon een heel mooi mens in het leven naar mij en andere toe naar onze dochter toe.
Hoe kijk jij tegen je partner aan?
where ever you go, go with your heart
vrijdag 25 oktober 2019 om 09:57
Ja Dit!
Waarom moet er zo nodig samengewoond worden? Twijfel is sowieso niet doen naar mijn idee. Toen ik trouwde deed ik dat in volle overtuiging omdat ik knettergek van hem was en ik wist zeker dat ik oud met hem wilde worden. We zijn 7 jaar geleden gescheiden.
Wil je kinderen?
vrijdag 25 oktober 2019 om 10:14
Mijn ex man en ik hadden een leuke relatie. Nooit ruzie, altijd iets om over te praten, we deden veel leuke dingen.
Van hem ben ik gescheiden.
Mijn huidige partner en ik kunnen best botsen, we denken lang niet over alles hetzelfde. Ik denk er wel eens aan hem te vermoorden, maar ik denk er nooit over bij hem weg te gaan.
Het verschil is een soort weten dat ik met deze persoon oud wil worden.
Zie jij jezelf met jouw vriend als je 80 bent? Of krijg je het daar een beetje benauwd van?
Van hem ben ik gescheiden.
Mijn huidige partner en ik kunnen best botsen, we denken lang niet over alles hetzelfde. Ik denk er wel eens aan hem te vermoorden, maar ik denk er nooit over bij hem weg te gaan.
Het verschil is een soort weten dat ik met deze persoon oud wil worden.
Zie jij jezelf met jouw vriend als je 80 bent? Of krijg je het daar een beetje benauwd van?
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
vrijdag 25 oktober 2019 om 10:20
Houden je twijfels enkel en alleen verband met het samenwonen ? Of gaat het om zijn persoonlijkheid of hoe jullie als stel functioneren ?
Wat was precies de reden dat je het een paar maanden geleden uitmaakte ? Je schrijft dat jullie overstuur raakten en daardoor weer bij elkaar gekomen zijn. Is er sindsdien nog uitgebreid met elkaar gesproken over het waarom ? Van uitmaken naar samenwonen in een paar maanden tijd vind ik nogal een overgang.
Je schrijft dat je niet echt gelukkig bent. Het kan zijn dat dat komt door koud water vrees mbt samenwonen, of doordat je misschien een onrealistisch beeld hebt van wat echt gelukkig zijn is, of doordat jij en je vriend niet matchen op intellectueel, fysiek of gevoels niveau.
Misschien loont het de moeite eens op een rijtje te zetten waar jou gevoel van onvrede precies vandaan komt.
Wat was precies de reden dat je het een paar maanden geleden uitmaakte ? Je schrijft dat jullie overstuur raakten en daardoor weer bij elkaar gekomen zijn. Is er sindsdien nog uitgebreid met elkaar gesproken over het waarom ? Van uitmaken naar samenwonen in een paar maanden tijd vind ik nogal een overgang.
Je schrijft dat je niet echt gelukkig bent. Het kan zijn dat dat komt door koud water vrees mbt samenwonen, of doordat je misschien een onrealistisch beeld hebt van wat echt gelukkig zijn is, of doordat jij en je vriend niet matchen op intellectueel, fysiek of gevoels niveau.
Misschien loont het de moeite eens op een rijtje te zetten waar jou gevoel van onvrede precies vandaan komt.
vrijdag 25 oktober 2019 om 10:23
En natuurlijk raak je overstuur bij het idee van uitmaken. Je ziet het verdriet van de ander, je zie je toekomst een onbekende en dus enge wending krijgen, je ziet jezelf alleen op de bank zonder dat de volgende zich al heeft aangediend, natuurlijk is dat eng. Maar... geen teken dat jullie een reuze match zijn. Helaas.
vrijdag 25 oktober 2019 om 10:32
vrijdag 25 oktober 2019 om 10:33
Ja, dit.Rooss4.0 schreef: ↑25-10-2019 10:23En natuurlijk raak je overstuur bij het idee van uitmaken. Je ziet het verdriet van de ander, je zie je toekomst een onbekende en dus enge wending krijgen, je ziet jezelf alleen op de bank zonder dat de volgende zich al heeft aangediend, natuurlijk is dat eng. Maar... geen teken dat jullie een reuze match zijn. Helaas.
Toen mijn ex en ik besloten dat we uit elkaar gingen, dat was het meest verdrietige moment van mijn leven. En toch was het nodig. Maar we hebben allebei tranen met tuiten gehuild.
Dat verdriet is geen teken dat je beter af bent als je bij elkaar blijft.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
vrijdag 25 oktober 2019 om 10:58
Arzur schreef: ↑25-10-2019 01:31
Ik twijfel echter dus al een tijdje over of ik écht gelukkig ben. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ergens heb ik het gevoel dat dit hét niet is.
Als je het gevoel hebt dat dit hét niet is dan is het dit niet. Heel envoudig. Je gevoel is wie je bent, en je zult de rest van je leven met je gevoel te maken hebben.
Ik heb het een keer eerder uitgemaakt, of nou ja, dat probeerde ik. Dat is een aantal maanden geleden nu. Toen ik daarmee bezig was en merkte hoe overstuur we beiden raakten, dacht ik dat dat het bewijs was dat ik toch nog gesteld was op de relatie en mijn partner. Ik putte hier nieuwe hoop uit en voor mijn gevoel ging het ook echt een tijdje weer goed.
Niks mis met overstuur raken in zo'n geval. Maar laat het geen reden zijn om dan maar bij elkaar te blijven. En laat zijn overstuur raken geen reden zijn om dan maar bij hem te blijven.
Echter, er ontstaat nu, zonder aanwijsbare rede, opnieuw enorme twijfel bij mij. Ik vraag me nu dus heel erg af wat ik moet doen.
Er hoeft geen aanwijsbare reden te zijn. Gevoelens, weet je wel....
Door mijn vorige ervaring met het 'uitmaken', waar ik eerder over schreef, ben ik nu ook hier bang voor geworden. Ik denk dat ik het niet eens durf en weet daarnaast niet zeker of ik het wel wil.
Ik vraag me eigenlijk gewoon af of het gras altijd groener is aan de overkant, of dat dit echt een teken aan de wand is.
Ik zie dit argument wel vaker, en het is iets dat helemaal niet terzake doet en vooral gebruikt wordt om mensen op hun plek te houden. Het gaat niet om het gras elders, je hebt twijfels over het gras waar je nu op staat. Wil je de rest van je leven met een compromis doorbrengen ?
Zijn er mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten en in de relatie zijn gebleven? Hoe is dit uitgepakt?
Alle andere adviezen zijn natuurlijk ook welkom!
Alvast bedankt
vrijdag 25 oktober 2019 om 23:16
@Azur in hoeverre heb jij vroeger wellicht altijd de vrijheid gehad om je eigen keuzes te maken? Wanneer er in een Mensen leven ‘teveel’ beslist is voor iemand kan het ook daardoor komen dat je altijd een bepaalde onzekerheid houd.’
We zijn allemaal mensen met perfecties en imperfecties. Beide mogen er zijn.
De belangrijkste waarde zijn denk ik jullie ‘kern-waarde’ waar staan jullie voor ?
En wat is de belangrijkste ‘waarden’ in jullie leven en vullen jullie elkaar daarin aan want dit heeft verband met jullie missie.
Mensen gaan te snel uit elkaar,... zijn jullie ‘committee?”
Geef het een kans zou ik zeggen,..
We zijn allemaal mensen met perfecties en imperfecties. Beide mogen er zijn.
De belangrijkste waarde zijn denk ik jullie ‘kern-waarde’ waar staan jullie voor ?
En wat is de belangrijkste ‘waarden’ in jullie leven en vullen jullie elkaar daarin aan want dit heeft verband met jullie missie.
Mensen gaan te snel uit elkaar,... zijn jullie ‘committee?”
Geef het een kans zou ik zeggen,..
vrijdag 25 oktober 2019 om 23:27
@azir je geeft ook aan dat je ‘angstig bent’ en dat er geen aanwijsbare reden is,...
Zou je wellicht kunnen kijken waar die angst zit? Ben jij niet wellicht angstig om voor jezelf op te komen...?
Want wat je benoemd is je eigen - angst ...
Angst om bijvoorbeeld mensen in je omgeving kwijt te raken?
Één tip: dat komt vaker voor bij mannen of vrouwen die langer (bijvoorbeeld door ouders) wellicht gedomineerd zijn...
Ze durven dan ‘uit angst’ niet voor zichzelf te kiezen één tip:
Laat dat volledig varen en ga staan in vrijheid!!! Luister en hoor ook je partner in deze en sluit niet alles af.
Temeer als je beide anders bent vul je elkaar volledig aan.
Ren niet weg. Kijk naar jullie kernwaarden
Is dat bijvoorbeeld God en jullie brengen elkaar daar dichterbij of is het iets anders wat jullie kernwaarden zijn... ga ervoor juist als jullie anders zijn dan hebben jullie juist ‘beide’ een stuk vrijheid wat jullie gaan realiseren als jullie doorzetten.
Ik kwam laatst een stel tegen in een bubbelbad 52 jaar getrouwd. Ze vertelde dat ze compleet verschillend waren de eerste 7 jaar hebben moeten struggelen,... maar temeer daardoor bij elkaar zijn gekomen en beide beter zijn geworden daardoor. Hij kwam uit een gereformeerd gezin zij was wat vrijer en zijn moeder (was andere tijd ook) wilde haar in een rok zien en zij voelde zich in een curs-lijf gedwongen en hij wilde zijn moeder please maar uiteindelijk kwam hij op voor zijn vrouw ‘je hebt namelijk RECHT op je ‘eigen authentieke volwassen keuzes’
En moeders paste zich aan - want ze kon niet anders en nu gaan zei beide naar een baptiste gemeente en ze zijn inmiddels gepensioneerd gelukkig. Een stel die compleet verschillend is en daarmee nu juist elkaar na 52 jaar beide zeggen dat was achteraf toch alleen maar goed. Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
Zou je wellicht kunnen kijken waar die angst zit? Ben jij niet wellicht angstig om voor jezelf op te komen...?
Want wat je benoemd is je eigen - angst ...
Angst om bijvoorbeeld mensen in je omgeving kwijt te raken?
Één tip: dat komt vaker voor bij mannen of vrouwen die langer (bijvoorbeeld door ouders) wellicht gedomineerd zijn...
Ze durven dan ‘uit angst’ niet voor zichzelf te kiezen één tip:
Laat dat volledig varen en ga staan in vrijheid!!! Luister en hoor ook je partner in deze en sluit niet alles af.
Temeer als je beide anders bent vul je elkaar volledig aan.
Ren niet weg. Kijk naar jullie kernwaarden
Is dat bijvoorbeeld God en jullie brengen elkaar daar dichterbij of is het iets anders wat jullie kernwaarden zijn... ga ervoor juist als jullie anders zijn dan hebben jullie juist ‘beide’ een stuk vrijheid wat jullie gaan realiseren als jullie doorzetten.
Ik kwam laatst een stel tegen in een bubbelbad 52 jaar getrouwd. Ze vertelde dat ze compleet verschillend waren de eerste 7 jaar hebben moeten struggelen,... maar temeer daardoor bij elkaar zijn gekomen en beide beter zijn geworden daardoor. Hij kwam uit een gereformeerd gezin zij was wat vrijer en zijn moeder (was andere tijd ook) wilde haar in een rok zien en zij voelde zich in een curs-lijf gedwongen en hij wilde zijn moeder please maar uiteindelijk kwam hij op voor zijn vrouw ‘je hebt namelijk RECHT op je ‘eigen authentieke volwassen keuzes’
En moeders paste zich aan - want ze kon niet anders en nu gaan zei beide naar een baptiste gemeente en ze zijn inmiddels gepensioneerd gelukkig. Een stel die compleet verschillend is en daarmee nu juist elkaar na 52 jaar beide zeggen dat was achteraf toch alleen maar goed. Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
zaterdag 26 oktober 2019 om 00:43
Hoi Azië nog een klein berichtje ben je altijd blijven communiceren? Blijf communiceren ook nu nu je wellicht hebt besloten afstand te nemen. Het gaat namelijk om jullie tweeeen en misschien zijn er dingen vanuit jouw angst of irritaties waar je mee zit die die wellicht gecreëerde twijfels uit de weg kunnen ruimen.
Blijven communiceren en over je angst heenstappen en misschien moesten jullie beide omdat jullie Wellicht anders zijn nog wat dingen oplossen Danwel goed uitzoeken.
Blijven communiceren en over je angst heenstappen en misschien moesten jullie beide omdat jullie Wellicht anders zijn nog wat dingen oplossen Danwel goed uitzoeken.
zaterdag 26 oktober 2019 om 00:43
Tip: ga op zoek naar hem/haar en probeer sowieso te praten eventueel met een counseler - misschien
Zijn er wat dingen situaties die due twijfels hebben gemaakt ? Ja in een relatie komen dingen van beide kanten onder een vergrootglas te liggen maar soms kun je wanneer je beide welwillend bent om deze zaken op te pakken ook echt oppakken dat isniu precies de reden dat twee verschillende achtergronden en twee verschillende mensen elkaar ‘het grootste kunnen geven en dat is uiteindelijke vrijheid omdat ze juist met compleet het tegenovergestelde te dealen krijgen’ in het begin lastig maar daarna zijn twee mensen heek gelukkig. Juist heel gelukkig. Ben je beide ‘committed’ Kan het nog wel eens de mooiste relatie / huwelijk worden. Dus blijf communiceren met je partner if ex partner dat is wel belangrijk. Geef het een kans zou ik zeggen !!!
Zijn er wat dingen situaties die due twijfels hebben gemaakt ? Ja in een relatie komen dingen van beide kanten onder een vergrootglas te liggen maar soms kun je wanneer je beide welwillend bent om deze zaken op te pakken ook echt oppakken dat isniu precies de reden dat twee verschillende achtergronden en twee verschillende mensen elkaar ‘het grootste kunnen geven en dat is uiteindelijke vrijheid omdat ze juist met compleet het tegenovergestelde te dealen krijgen’ in het begin lastig maar daarna zijn twee mensen heek gelukkig. Juist heel gelukkig. Ben je beide ‘committed’ Kan het nog wel eens de mooiste relatie / huwelijk worden. Dus blijf communiceren met je partner if ex partner dat is wel belangrijk. Geef het een kans zou ik zeggen !!!
zaterdag 26 oktober 2019 om 05:16
Ik zou als ik jou was proberen op een rijtje te krijgen wat er omgaat in je relatie waardoor je twijfelt.
Is je partner een fijn persoon? Is je partner attent?
Wat zijn jouw wensen aan een partner?
Het werkt toch echt het best om je bewust te leren worden wat het is wat je twijfels geeft.
Kun je daar samen wat aan doen?
Heb je voor je relatie gevochten?
Is je partner een fijn persoon? Is je partner attent?
Wat zijn jouw wensen aan een partner?
Het werkt toch echt het best om je bewust te leren worden wat het is wat je twijfels geeft.
Kun je daar samen wat aan doen?
Heb je voor je relatie gevochten?
zaterdag 26 oktober 2019 om 19:21
Verbinder schreef: ↑26-10-2019 05:16Ik zou als ik jou was proberen op een rijtje te krijgen wat er omgaat in je relatie waardoor je twijfelt.
Is je partner een fijn persoon? Is je partner attent?
Wat zijn jouw wensen aan een partner?
Het werkt toch echt het best om je bewust te leren worden wat het is wat je twijfels geeft.
Kun je daar samen wat aan doen?
Heb je voor je relatie gevochten?
Ja precies dit... heb je gevochten voor je relatie? Goed gecommuniceerd?
Goed gecommuniceerd ook met elkaar?
Ik hoeverre ben je ook bereid om naar jezelf te kijken waar de twijfel vandaan komt? Heb je je partner ook genoeg serieus genomen?
Twijfels zie je vaker (sorry misschien geldt dit niet voor jou) wanneer er een jarenlange soms ‘onbewust’ gedomineerd is binnen een gezin. Omdat je het ‘gewend’ bent geraakt zie je dat soms zelf niet. Waarbij het wel heel belangrijk is in de opgroei fase dat er meer dan genoeg ruimte is om zelf ook een vrijheid van ‘weerwoord’ te hebben.
Hoe herken je dit? Vaak zeggen dat soort mannen/vrouwen: ‘ene oor in andere oor uit’
Dan zeg je eigenlijk: ik laat het over me heen lopen.
Want duidelijk eigen grenzen stellen en opkomen waar je voor staat dan zeg je : NEEEEE, daar ben IK het niet mee eens.
Als je die vrijheid wel bij je partner had dan zou ik het nog maar een keer proberen misschien en dan ook je partner die misschien WEL gewend is om zijn/haar mening te geven ook altijd te ‘horen’ en te respecteren.
Als je dat voorbeeld niet hebt gehad en je partner zegt bijvoorbeeld iets te zien wat jij anders ziet... is het wel belangrijk daar ‘gehoor’ aan te geven i.p.v. direct je partner te vertellen dat het aan hen/haar ligt.
Want soms (temeer als je verschillend bent) zie jij iets bij jouw partner wat hij/zij niet ziet en Andersom “OOK”
Dat botst dan enorm en kan ook zorgen Voor weerstand.
Als je dat beide overwint waarbij jij ook zeker naar jezelf mag kijken dan bereiken jullie uiteindelijk volledige vrijheid en blijf je ficussen op elkaar en niet op de mening van andere. Het gaat om jullie niet om de wereld.
Jullie hebben een toekomst, de wereld kan en mag absoluut niet jouw jullie toekomst bepalen.
Liefs Lieselotte
zaterdag 26 oktober 2019 om 19:58
Ik had dat met mijn ex. Het was een fijne, liefdevolle relatie en hij droeg mij op handen. Maar er miste iets, wat ik niet kon definiëren. Uit elkaar gegaan, bij elkaar gekomen, weer uit elkaar gegaan. Met heel veel verdriet. De tweede keer wist ik het écht zeker: wij passen niet goed genoeg bij elkaar.
Inmiddels al negen jaar met mijn huidige man samen. En met hem wil ik wel samen blijven. De verliefdheid is allang omgezet in “houden van” en het is (net als met mijn ex) een hele stabiele voortkabbelende relatie met weinig drama. Maar ten opzichte van mijn ex voel ik nét iets meer verbinding.
Inmiddels al negen jaar met mijn huidige man samen. En met hem wil ik wel samen blijven. De verliefdheid is allang omgezet in “houden van” en het is (net als met mijn ex) een hele stabiele voortkabbelende relatie met weinig drama. Maar ten opzichte van mijn ex voel ik nét iets meer verbinding.
zaterdag 26 oktober 2019 om 20:23
Dit soort twijfels betekende bij mij altijd het einde.
ik heb ze in vorige relaties ook gehad, een enkele keer toch opnieuw begonnen, omdat hij wel ontzettend lief was, en we op papier bij elkaar pasten, maar het werkte dan toch niet.
In m'n huidige relatie heb ik nooit op deze manier twijfels gehad, er is altijd liefde geweest, ook al was het niet altijd rozengeur en maneschijn.
en we zijn nog steeds samen.
Ik zou in ieder geval echt nog niet gaan samenwonen, als ik me zo zou voelen, als ik denk dat jij je voelt.
Als er toch nog wat verandert, kan samenwonen altijd nog,
Maar het is ook lullig voor hem als hij wel meer wil in deze relatie dan jij, en jij het gewoon nog allemaal niet weet, misschien kunnen jullie daar samen nog uitkomen, en dat jij de ruimte krijgt om het een en ander uit te zoeken.
ik heb verder geen tips helaas, dit blijft altijd ontzettend lastig.
ik heb ze in vorige relaties ook gehad, een enkele keer toch opnieuw begonnen, omdat hij wel ontzettend lief was, en we op papier bij elkaar pasten, maar het werkte dan toch niet.
In m'n huidige relatie heb ik nooit op deze manier twijfels gehad, er is altijd liefde geweest, ook al was het niet altijd rozengeur en maneschijn.
en we zijn nog steeds samen.
Ik zou in ieder geval echt nog niet gaan samenwonen, als ik me zo zou voelen, als ik denk dat jij je voelt.
Als er toch nog wat verandert, kan samenwonen altijd nog,
Maar het is ook lullig voor hem als hij wel meer wil in deze relatie dan jij, en jij het gewoon nog allemaal niet weet, misschien kunnen jullie daar samen nog uitkomen, en dat jij de ruimte krijgt om het een en ander uit te zoeken.
ik heb verder geen tips helaas, dit blijft altijd ontzettend lastig.
dinsdag 29 oktober 2019 om 20:06
Allereerst: sorry voor de late reactie! Na het openen van dit topic heb ik nog een aantal dagen nagedacht en de eerste dag hier meegelezen.
Ik heb besloten om de relatie te verbreken. Ik denk dat, dat voor mijzelf de beste oplossing is. Ook naar mijn ex toe de meest eerlijke oplossing.
Zij heeft gisteren haar spulletjes die hier nog lagen opgehaald. Echter blijft ze nu steeds contact zoeken. Ze blijft appen en af en toe belt ze. Ze is dan helemaal in paniek, schreeuwt dat ze niet weet hoe ze verder moet en huilt enorm.
Hoe moet ik hier mee om gaan?!
Ik heb besloten om de relatie te verbreken. Ik denk dat, dat voor mijzelf de beste oplossing is. Ook naar mijn ex toe de meest eerlijke oplossing.
Zij heeft gisteren haar spulletjes die hier nog lagen opgehaald. Echter blijft ze nu steeds contact zoeken. Ze blijft appen en af en toe belt ze. Ze is dan helemaal in paniek, schreeuwt dat ze niet weet hoe ze verder moet en huilt enorm.
Hoe moet ik hier mee om gaan?!
dinsdag 29 oktober 2019 om 22:26
Aangeven dat je het heel vervelend vindt dat zij zich zo voelt, maar dat het beter is om voorlopig geen contact te hebben, want dat maakt het alleen maar moeilijker. Ben ook duidelijk het definitief over is, want zolang zij hoop blijft houden, laat ze je niet los en zal zij het ook geen plek kunnen geven.
tiswa wijzigde dit bericht op 29-10-2019 22:35
7.37% gewijzigd
dinsdag 29 oktober 2019 om 22:28
Het is logisch dat wanneer je relatie ‘net uit is’ dat ze graag contact met he wilt toch? Immers, haar liefde “is” oprecht naar jou.
Waarom zou je wanneer het zo kort uit is ‘opeens’ het volledig moeten afsluiten?
Jullie zijn toch gek op elkaar geweest.
Het is op zich wel menselijk en gewoon liefdevol om ‘ook haar’ nog wel die liefde te schenken dat je nog even blijft praten. Immers jullie hebben een liefdes relatie gedeeld dat is toch iets waarin je ook wanneer je toch misschien anders gaat besluiten nog wel een bepaalde liefde naar elkaar hebt ... ook bij jouw... je kunt jezelf toch niet als een soort aan-uit knop LIEFDE stoppen geef het wat tijd en haar ook de ruimte een beetje,...
We leven in een soort ‘microwave’ industrie “snel een relatie’ “snel stoppen” snel verdergaan maar waarom?
En zou het voor jou ook niet beter zijn om gewoon in gesprek te blijven i.p.v. zo abrupt?
Je hebt toch ook om haar gegeven? Dus waarom wil jij opeens alles ‘abrupt afsluiten?” Jullie hebben liefde gedeelt dat heeft tijd nodig om te helen.
Wat is uiteindelijk jouw final beslissing geweest? Wat was de aanleiding? In hoeverre heb je ‘ook naar je partner geluisterd?” En ‘ook haar verhaal serieus genomen?”
Waarom zou je wanneer het zo kort uit is ‘opeens’ het volledig moeten afsluiten?
Jullie zijn toch gek op elkaar geweest.
Het is op zich wel menselijk en gewoon liefdevol om ‘ook haar’ nog wel die liefde te schenken dat je nog even blijft praten. Immers jullie hebben een liefdes relatie gedeeld dat is toch iets waarin je ook wanneer je toch misschien anders gaat besluiten nog wel een bepaalde liefde naar elkaar hebt ... ook bij jouw... je kunt jezelf toch niet als een soort aan-uit knop LIEFDE stoppen geef het wat tijd en haar ook de ruimte een beetje,...
We leven in een soort ‘microwave’ industrie “snel een relatie’ “snel stoppen” snel verdergaan maar waarom?
En zou het voor jou ook niet beter zijn om gewoon in gesprek te blijven i.p.v. zo abrupt?
Je hebt toch ook om haar gegeven? Dus waarom wil jij opeens alles ‘abrupt afsluiten?” Jullie hebben liefde gedeelt dat heeft tijd nodig om te helen.
Wat is uiteindelijk jouw final beslissing geweest? Wat was de aanleiding? In hoeverre heb je ‘ook naar je partner geluisterd?” En ‘ook haar verhaal serieus genomen?”
anoniem_391949 wijzigde dit bericht op 29-10-2019 23:14
16.21% gewijzigd