Relaties
alle pijlers
Moe van mijn man
woensdag 30 oktober 2019 om 20:31
Man en ik 11jr samen
Man extravert, ik introvert.
Nu eerst het negatieve waar ik op dit moment tegenaan loop.
Man is erg aanwezig, eist alle aandacht, wil altijd de clown uithangen etc.
In de eerste jaren vond ik hem grappig en leuk.
Gaandeweg sluipen de dingen erin, en de laatste paar jaar lijkt zijn gedrag verergert.
Hij benauwd mij, hij zuigt alle energie uit mij met zijn gedrag, hij praat en praat en praat..zijn hoofd gaat 24/7.
Het is e.e.a onrust.
Ik slaap al bijna niet meer bij hem ivm snurken, maar ook dat hij salto's maakt in bed ofzo, want alles beweegt en maakt lawaai.
Als ik alleen ben, ben ik heel productief, als hij rond mij heen hangt komt er niets uit mij.
Sinds een jaar of 4 werkt hij ook veel thuis, ja niet gezellig, want nu zie ik hem wel heel erg vaak, wat irritaties geeft.
Hij wil alles voor mij doen, maar doet niet waar ik om vraag.
En dat is heel simpel..luister eens naar mij, naar wat ik zeg, luister eens echt naar mij.
Hij laat mij niet uitpraten, neemt gesprekken met anderen over zodra hij binnenkomt.
Hij is ook heel goed in het veranderen van onderwerp, als we een probleem hebben.
Dan gaat het ineens over heel wat anders.
Sinds een jaar of 3 gaat het gewoon niet goed.
Ik heb al 2x hulp hierin gevraagd, en dat hebben we ook gehad.
Er zijn handvaten aangereikt, waar vervolgens niets mee gedaan wordt.
In een moment opname als hij eraan denkt, doet hij even zgn zijn best, en dan vergeet hij het weer.
Vaak hoor ik..hij is wel druk he, hij is wel aanwezig, blij dat ik niet met hem samenleef..ja opbeurend, maar is wel zo.
Nu heb ik de stap genomen om een time-out te nemen.
Ik woon tijdelijk even elders.
En wat een verademing.
Wat een rust, ik kom erachter dat ik altijd in zijn flow ben meegegaan, en mijzelf aan de kant heb gezet.
Waar was ik al die jaren?
En waarom heb ik mijzelf dit toegelaten?
Ik mis hem niet, ja in sommige momenten denk ik wel eens dat het nu wel even gezellig was geweest om samen een wijntje te drinken.
Maar ja, dat is niet hoe een relatie moet zijn.
Hij probeerde mij alsnog steeds te appen en te bellen en te overladen met zijn dingen.
Gek word ik ervan.
Zijn positieve kant is, dat hij erg creatief is, hij is een lieverd, eerlijk, en wil alles voor mij doen(maar dus niet waar ik om vraag)
Hij werkt keihard voor ons, ik heb tijdelijk geen baan, om gezondheidsredenen, en ben weer aan de studie gegaan.
Maar kan mij niet concentreren met hem om mij heen.
Ik word en ben doodmoe van hem.
De kern van zijn gedrag is wel bekend, maar hij haalt externe oorzaken erbij.
En juist de kern moet hij eens wat mee gaan doen, en dat doet hij niet.
Ik ben moe om er steeds maar mee bezig te zijn, oplossingen aan te dragen, in zijn flow mee te gaan.
Ik weet nu niet wat ik moet, en wat ik wil.
Ik weet niet eens meer of ik nog van hem hou.
Vraag maar raak hier, er zullen wellicht vragen zijn, anders wordt het wel een heel lang verhaal
Man extravert, ik introvert.
Nu eerst het negatieve waar ik op dit moment tegenaan loop.
Man is erg aanwezig, eist alle aandacht, wil altijd de clown uithangen etc.
In de eerste jaren vond ik hem grappig en leuk.
Gaandeweg sluipen de dingen erin, en de laatste paar jaar lijkt zijn gedrag verergert.
Hij benauwd mij, hij zuigt alle energie uit mij met zijn gedrag, hij praat en praat en praat..zijn hoofd gaat 24/7.
Het is e.e.a onrust.
Ik slaap al bijna niet meer bij hem ivm snurken, maar ook dat hij salto's maakt in bed ofzo, want alles beweegt en maakt lawaai.
Als ik alleen ben, ben ik heel productief, als hij rond mij heen hangt komt er niets uit mij.
Sinds een jaar of 4 werkt hij ook veel thuis, ja niet gezellig, want nu zie ik hem wel heel erg vaak, wat irritaties geeft.
Hij wil alles voor mij doen, maar doet niet waar ik om vraag.
En dat is heel simpel..luister eens naar mij, naar wat ik zeg, luister eens echt naar mij.
Hij laat mij niet uitpraten, neemt gesprekken met anderen over zodra hij binnenkomt.
Hij is ook heel goed in het veranderen van onderwerp, als we een probleem hebben.
Dan gaat het ineens over heel wat anders.
Sinds een jaar of 3 gaat het gewoon niet goed.
Ik heb al 2x hulp hierin gevraagd, en dat hebben we ook gehad.
Er zijn handvaten aangereikt, waar vervolgens niets mee gedaan wordt.
In een moment opname als hij eraan denkt, doet hij even zgn zijn best, en dan vergeet hij het weer.
Vaak hoor ik..hij is wel druk he, hij is wel aanwezig, blij dat ik niet met hem samenleef..ja opbeurend, maar is wel zo.
Nu heb ik de stap genomen om een time-out te nemen.
Ik woon tijdelijk even elders.
En wat een verademing.
Wat een rust, ik kom erachter dat ik altijd in zijn flow ben meegegaan, en mijzelf aan de kant heb gezet.
Waar was ik al die jaren?
En waarom heb ik mijzelf dit toegelaten?
Ik mis hem niet, ja in sommige momenten denk ik wel eens dat het nu wel even gezellig was geweest om samen een wijntje te drinken.
Maar ja, dat is niet hoe een relatie moet zijn.
Hij probeerde mij alsnog steeds te appen en te bellen en te overladen met zijn dingen.
Gek word ik ervan.
Zijn positieve kant is, dat hij erg creatief is, hij is een lieverd, eerlijk, en wil alles voor mij doen(maar dus niet waar ik om vraag)
Hij werkt keihard voor ons, ik heb tijdelijk geen baan, om gezondheidsredenen, en ben weer aan de studie gegaan.
Maar kan mij niet concentreren met hem om mij heen.
Ik word en ben doodmoe van hem.
De kern van zijn gedrag is wel bekend, maar hij haalt externe oorzaken erbij.
En juist de kern moet hij eens wat mee gaan doen, en dat doet hij niet.
Ik ben moe om er steeds maar mee bezig te zijn, oplossingen aan te dragen, in zijn flow mee te gaan.
Ik weet nu niet wat ik moet, en wat ik wil.
Ik weet niet eens meer of ik nog van hem hou.
Vraag maar raak hier, er zullen wellicht vragen zijn, anders wordt het wel een heel lang verhaal
donderdag 31 oktober 2019 om 08:43
To, als ik het zo lees, ben je er echt klaar mee.
Ik begrijp het wel dat het erin sluipt en dat je op een gegeven moment een grens bereikt en dat het dan klaar is. Daar is niets mis mee, behalve dat het vervelend voor je/jullie is.
Ik begrijp het wel dat het erin sluipt en dat je op een gegeven moment een grens bereikt en dat het dan klaar is. Daar is niets mis mee, behalve dat het vervelend voor je/jullie is.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 31 oktober 2019 om 08:46
Phoe, ja velen slaan de plank wel goed.
Ik heb het laten gebeuren..ik ben verantwoordelijk voor mijzelf hierin.
Idd vind ik het ook al gauw zielig voor hem, dus zet ik mijzelf weer aan de kant..idd slap.
Hij zegt dat hij het snapt, maar vervolgens gaat hij ook gewoon door.
En ja ik ben ook schuldig hierin, want wederom laat ik het toe.
Scheiden weet ik dus niet, ik stel mij voor een leven zonder hem, en dat voelt ..raar.
Wellicht is dat ook gewenning, veiligheid?
Ik werk om diverse redenen niet, het werk wat ik altijd deed is niet meer haalbaar.
Ik krijg geen uitkering.
Dus ben ik zoekende naar iets wat wel haalbaar is om te doen, daarnaast ook de reden dat ik een studie wil volgen om hierin verder te komen.
Uiteraard is deze situatie er niet ineens.
Want je gaat er voor, je wil niet uit elkaar, en hoopt dat er iets veranderd, en dus blijf je samen.
Er zijn wel vaak situaties geweest waarvan ik dacht of ik dit wel wilde.
Maar dan haalde ik er de positiviteit eruit en ging mee in zijn flow.
Groenkoontje.
Er is feitelijk ook niets mis met hem, ook al voelt dat wel zo voor mij, omdat ik er niet meer mee kan handelen.
Hij is echt een lieverd, alleen met zijn gedrag kan ik niet meer mee omgaan.
Ik leg de bal niet alleen bij hem neer, ook al lijkt dat nu wel zo, ik ben hierin mede verantwoordelijk.
Of hij zelf ervaart dat hij druk is.
Soms zegt hij wel dat hij moe is dat zijn hoofd 24/7 doorgaat.Verder snapt hij niet waar ik tegenaan loop.
Ik heb het laten gebeuren..ik ben verantwoordelijk voor mijzelf hierin.
Idd vind ik het ook al gauw zielig voor hem, dus zet ik mijzelf weer aan de kant..idd slap.
Hij zegt dat hij het snapt, maar vervolgens gaat hij ook gewoon door.
En ja ik ben ook schuldig hierin, want wederom laat ik het toe.
Scheiden weet ik dus niet, ik stel mij voor een leven zonder hem, en dat voelt ..raar.
Wellicht is dat ook gewenning, veiligheid?
Ik werk om diverse redenen niet, het werk wat ik altijd deed is niet meer haalbaar.
Ik krijg geen uitkering.
Dus ben ik zoekende naar iets wat wel haalbaar is om te doen, daarnaast ook de reden dat ik een studie wil volgen om hierin verder te komen.
Uiteraard is deze situatie er niet ineens.
Want je gaat er voor, je wil niet uit elkaar, en hoopt dat er iets veranderd, en dus blijf je samen.
Er zijn wel vaak situaties geweest waarvan ik dacht of ik dit wel wilde.
Maar dan haalde ik er de positiviteit eruit en ging mee in zijn flow.
Groenkoontje.
Er is feitelijk ook niets mis met hem, ook al voelt dat wel zo voor mij, omdat ik er niet meer mee kan handelen.
Hij is echt een lieverd, alleen met zijn gedrag kan ik niet meer mee omgaan.
Ik leg de bal niet alleen bij hem neer, ook al lijkt dat nu wel zo, ik ben hierin mede verantwoordelijk.
Of hij zelf ervaart dat hij druk is.
Soms zegt hij wel dat hij moe is dat zijn hoofd 24/7 doorgaat.Verder snapt hij niet waar ik tegenaan loop.
donderdag 31 oktober 2019 om 08:49
Ja klopt, het sluipt erin, en je laat het gebeuren en hoopt dat het goedkomt.
Alleen voelt het erg rot nu.
donderdag 31 oktober 2019 om 09:04
Het klinkt nu alsof hij alles verkeerd doet en jij het liet gebeuren. Maar jullie zijn gewoon heel verschillend, hij kan niet opeens rustig worden terwijl hij dat niet is en jij past niet bij zo’n druk iemand. Accepteren en zo doorgaan is geen optie, dat begrijp ik heel goed. Dus zullen jullie een oplossing moeten zoeken die werkt (latten? Toch die ADHD-test doen en als hij dat heeft aan de medicijnen? Die schijnen soms wonderen te doen) of uit elkaar gaan.
Als ik zo lees dat je hem niet mist en het allemaal heerlijk vindt nu, lijkt het erop dat jullie het beste uit elkaar kunnen gaan, maar ik zou toch eerst de mogelijkheden bekijken om toch die ADHD-test te doen. Ik neem aan dat hij dat toch wel voor je over heeft.
Als ik zo lees dat je hem niet mist en het allemaal heerlijk vindt nu, lijkt het erop dat jullie het beste uit elkaar kunnen gaan, maar ik zou toch eerst de mogelijkheden bekijken om toch die ADHD-test te doen. Ik neem aan dat hij dat toch wel voor je over heeft.
donderdag 31 oktober 2019 om 09:25
Je noemt/suggereert een paar redenen waarom je niet uit elkaar zou willen, maar zijn dat wel echte redenen? Is het niet gewoon eng om alleen te zijn na zoveel jaar? Hoe lang zijn jullie kinderen het huis al uit? Lijkt een toekomst alleen je eerder eng of eerder een verademing?
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
donderdag 31 oktober 2019 om 09:29
Waarschijnlijk geldt dit ook voor hem. TO is verliefd geworden op een man die nog steeds gewoon is wie hij al jaren is. Hij is druk, aanwezig en enthousiast. Hij kan niet ingetogen zijn. Er is niks mis met hem, hij heeft alleen een vrouw die niet zo goed bij hem past.Argentovivo schreef: ↑31-10-2019 04:40Natuurlijk moet je je afvragen waarom je zolang met hem samen kon zijn, zijn eigenschappen wél aankon en nu 'opeens' niet meer.
Ik denk echter dat dat niet 'opeens' is, alsmeer dat je er nu, na diverse welgemeende pogingen, achter bent gekomen dat dit niet werkt.
Dat je het zolang hebt volgehouden is mogelijk mede een uiting van jouw wil tot samen slagen geweest. Echter kun je met sommige dingen uiteindelijk gewoon niet samenleven, hoe leuk en goed iemand ook op ander vlak is.
De eigenschappen die je omschrijft zijn namelijk zodanig dat waarschijnlijk niemand dit volhoudt, zijn goede/leuke eigenschappen nogmaals ten spijt.
Ik ben bang dat je moet gaan beseffen dat dit einde oefening is, hoe klote ook voor beiden..
Dat is voor beide partijen veel inleveren en het lijkt erop dat TO nu niet meer kan.
donderdag 31 oktober 2019 om 09:48
Heel verhaal getypt net maar blijkbaar ging het plaatsen niet goed, hier dan kort nog:
Wees gewoon eerlijk tegen hem en ga scheiden. Híj moet van alles, híj moet veranderen,maar snapt het dan volgens jou niet of het is niet voldoende voor jou.
Laat die man dan gewoon ipv maar te blijven trekken en zuigen, want dat doe jij net zo goed op dit moment. ik zou doodmoe worden van jou en je ontevredenheid en dat hij van alles moet, terwijl jij alleen maar van je af blijft kijken en ondertussen ook geen beslissing neemt.
Als ik hem was zou ik zelf de stekker eruit trekken. Ik zou er onzeker en boos van worden, en hij mag niet zijn wie hij is. Ik lees maar weinig over jou, en over zelfinzicht. Behalve steeds dat je het hebt laten gebeuren, verder niet.
Wees gewoon eerlijk tegen hem en ga scheiden. Híj moet van alles, híj moet veranderen,maar snapt het dan volgens jou niet of het is niet voldoende voor jou.
Laat die man dan gewoon ipv maar te blijven trekken en zuigen, want dat doe jij net zo goed op dit moment. ik zou doodmoe worden van jou en je ontevredenheid en dat hij van alles moet, terwijl jij alleen maar van je af blijft kijken en ondertussen ook geen beslissing neemt.
Als ik hem was zou ik zelf de stekker eruit trekken. Ik zou er onzeker en boos van worden, en hij mag niet zijn wie hij is. Ik lees maar weinig over jou, en over zelfinzicht. Behalve steeds dat je het hebt laten gebeuren, verder niet.
donderdag 31 oktober 2019 om 10:06
Bulbul schreef: ↑31-10-2019 09:25Je noemt/suggereert een paar redenen waarom je niet uit elkaar zou willen, maar zijn dat wel echte redenen? Is het niet gewoon eng om alleen te zijn na zoveel jaar? Hoe lang zijn jullie kinderen het huis al uit? Lijkt een toekomst alleen je eerder eng of eerder een verademing?
Ik gok zomaar dat die kinderen geen gezamelijke kinderen zijn. Ze zijn immers nog maar 11 jaar samen. Beetje jong voor uitvliegers.
Dus tenzij ze toen direct een nieuwe relatie ingerold is zal ze nog wel weten hoe het was om single te zijn.
donderdag 31 oktober 2019 om 10:40
donderdag 31 oktober 2019 om 11:49
Ik zou nu overigens niet meer aandringen op ADHD-tests etc., als dan blijkt dat hij dat heeft, dan moet je hem ook de kans geven daar wat mee te doen. Of hij zal het als excuus gebruiken.
Ik ben het niet eens met eerdere posts dat mensen niet veranderen. Mensen veranderen in de basis niet, maar hun natuurlijke aanleg kan wel sterker in een richting veranderen. Dezelfde persoon, maar ander gedrag. Extremer worden. Sommige mensen worden bijvoorbeeld steeds teruggetrokkener, anderen juist uitbundiger. En bepaald gedrag wat er al in zit kan ook erger worden, zoals bijvoorbeeld altijd De Leukste Thuis willen zijn in gezelschap, of meer uitgebreide anekdotes vertellen. Net zoals verlegen kinderen brutaler kunnen worden als ze op hun gemak zijn, kan TO’s man in het begin zich ook wat meer sociaal wenselijk hebben opgesteld. Ik begrijp uit TO’s reacties dat de omgeving hem ook extreem(-er?) vindt.
Ik ben het niet eens met eerdere posts dat mensen niet veranderen. Mensen veranderen in de basis niet, maar hun natuurlijke aanleg kan wel sterker in een richting veranderen. Dezelfde persoon, maar ander gedrag. Extremer worden. Sommige mensen worden bijvoorbeeld steeds teruggetrokkener, anderen juist uitbundiger. En bepaald gedrag wat er al in zit kan ook erger worden, zoals bijvoorbeeld altijd De Leukste Thuis willen zijn in gezelschap, of meer uitgebreide anekdotes vertellen. Net zoals verlegen kinderen brutaler kunnen worden als ze op hun gemak zijn, kan TO’s man in het begin zich ook wat meer sociaal wenselijk hebben opgesteld. Ik begrijp uit TO’s reacties dat de omgeving hem ook extreem(-er?) vindt.
donderdag 31 oktober 2019 om 12:28
Misschien een rare vraag, maar zit je in de overgang? Ik vraag het omdat sommige vrouwen in de overgang uit de zorg-modus gaan en meer tijd voor zichzelf willen.
Het klinkt alsof je al die jaren nog wel de energie kon opbrengen voor de (vele) aandacht naar je man en dat dit nu niet meer gaat. Ik bedoel dit overigens niet veroordelend hoor. Maar misschien is de relatie hiermee gewoon ‘op’, omdat de verschillen tussen jullie te groot zijn. Tenzij er echt grote stappen gemaakt gaan worden door zowel je man als jij.
Het klinkt alsof je al die jaren nog wel de energie kon opbrengen voor de (vele) aandacht naar je man en dat dit nu niet meer gaat. Ik bedoel dit overigens niet veroordelend hoor. Maar misschien is de relatie hiermee gewoon ‘op’, omdat de verschillen tussen jullie te groot zijn. Tenzij er echt grote stappen gemaakt gaan worden door zowel je man als jij.
donderdag 31 oktober 2019 om 12:30
Als hij adhd heeft is ie altijd druk geweest. Waarom is dat dan nu een probleem?
Je accepteert iemand hoe hij is... druk of niet...
Maar goed, je kan natuurlijk wel afspraken maken over terugtrekken enzo. En wanneer hij je met rust moet laten...
En misschien nog eens met hem praten waarom hij niet door is gegaan met therapie? Dingen afmaken is heel moeilijk voor adhders maar je kan het bijv. als voorwaarde stellen? Hij kan dan leren beter met dingen om te gaan.
Je accepteert iemand hoe hij is... druk of niet...
Maar goed, je kan natuurlijk wel afspraken maken over terugtrekken enzo. En wanneer hij je met rust moet laten...
En misschien nog eens met hem praten waarom hij niet door is gegaan met therapie? Dingen afmaken is heel moeilijk voor adhders maar je kan het bijv. als voorwaarde stellen? Hij kan dan leren beter met dingen om te gaan.
donderdag 31 oktober 2019 om 12:30
Niet mee eens. Mensen veranderen voortdurend. Ik ben nu een heel anders persoon dan 10 jaar geleden. En de 10 jaar daarvoor.
donderdag 31 oktober 2019 om 12:35
karaktertrekken zijn anders behoorlijk stabielabracadabra schreef: ↑31-10-2019 12:30Niet mee eens. Mensen veranderen voortdurend. Ik ben nu een heel anders persoon dan 10 jaar geleden. En de 10 jaar daarvoor.
donderdag 31 oktober 2019 om 12:41
donderdag 31 oktober 2019 om 15:12
Heb je niet een slaapkamer in huis of een andere ruimte die je op slot kunt maken van binnenuit? Of anders zo'n slot op een kamer laten maken?
Zo sluit je hem wel buiten. Enige probleem kan zijn dat hij dan een hoop trammelant kan maken door de deur heen, dus het moet wel werken als een reminder naar hem toe dat dit "me-time" is voor jou.
Zo sluit je hem wel buiten. Enige probleem kan zijn dat hij dan een hoop trammelant kan maken door de deur heen, dus het moet wel werken als een reminder naar hem toe dat dit "me-time" is voor jou.
donderdag 31 oktober 2019 om 16:15
Maar het is toch eigenlijk van de zotte als je jezelf op moet gaan sluiten omdat je even tijd voor jezelf nodig hebt.poppie0022 schreef: ↑31-10-2019 15:12Heb je niet een slaapkamer in huis of een andere ruimte die je op slot kunt maken van binnenuit? Of anders zo'n slot op een kamer laten maken?
Zo sluit je hem wel buiten. Enige probleem kan zijn dat hij dan een hoop trammelant kan maken door de deur heen, dus het moet wel werken als een reminder naar hem toe dat dit "me-time" is voor jou.
Dan ben je toch al te ver heen?
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 31 oktober 2019 om 16:34
ja precies, adhd of niet... het is gewoon zo egoïstisch om dan toch maar weer aandacht op te eisen en binnen te banjeren
ik denk dus dat er meer aan de hand is dan de stoornis eventueel, hij is gewend iets te doen en was niet van plan dat te laten
dat is voldoende slecht karakter om voorgoed klaar te zijn met iemand hoe graag hij ook nog zegt te willen veranderen
ik denk dus dat er meer aan de hand is dan de stoornis eventueel, hij is gewend iets te doen en was niet van plan dat te laten
dat is voldoende slecht karakter om voorgoed klaar te zijn met iemand hoe graag hij ook nog zegt te willen veranderen
Lorem Ipsum
donderdag 31 oktober 2019 om 16:53
Waar. Rekening met iemand houden heeft niets met eventuele ADHD te maken. Mijn man heeft er als we echt vroeg op moeten voor bijvoorbeeld een reis een hekel aan als ik steeds maar loop te ratelen, ik heb de neiging om dan best wel hyper te doen. Ik houd dus gewoon rekening met hem en zorg dan dat ik stiller ben en hij zorgt dat hij niet teveel bij me in de buurt is 
Rekening met elkáár houden dus. Soms vergeet ik het even en dan loop ik heel druk te doen tegen de kinderen (die er overigens wel tegen kunnen) en dan merk ik dat hij geïrriteerd raakt. Dan doe ik dus rustiger. En ik heb ADD en ben heel normaal, ik ben geen raar iemand die zich niet in kan houden of zo.
Rekening met elkáár houden dus. Soms vergeet ik het even en dan loop ik heel druk te doen tegen de kinderen (die er overigens wel tegen kunnen) en dan merk ik dat hij geïrriteerd raakt. Dan doe ik dus rustiger. En ik heb ADD en ben heel normaal, ik ben geen raar iemand die zich niet in kan houden of zo.
donderdag 31 oktober 2019 om 16:58
Kost alleen maar energie zo, ik zou nog weer een keer goed om tafel gaan en alles bespreekbaar maken. Jullie moeten beide je nog op je gemak voelen samen. Latten kan een optie zijn maar misschien is de irritatie daar ook al te hoog voor opgelopen. Het klinkt alsof (tijdelijk) afstand nu wel echt nodig is
donderdag 31 oktober 2019 om 17:20
Mar het is niet fijn als je man he gesprekken overneemt en dergelijke. Dat is gedrag wat hij best zou kunnen veranderen. Ik kan mr voorstellen dat er meer mensen zijn die zich daaraan ergeren. TO, er moet toch een manier zijn om dichterbij elkaar te komen? Relatietherapie?YagaBaba schreef: ↑31-10-2019 09:29Waarschijnlijk geldt dit ook voor hem. TO is verliefd geworden op een man die nog steeds gewoon is wie hij al jaren is. Hij is druk, aanwezig en enthousiast. Hij kan niet ingetogen zijn. Er is niks mis met hem, hij heeft alleen een vrouw die niet zo goed bij hem past.
