Partner in therapie
dinsdag 19 november 2019 om 16:38
Waarom schrijf jij in dit topic alsof je een wedstrijd wil winnen? TO vraagt om advies. Ze heeft je meerdere keren geantwoord, maar verder kan ze niet zoveel met wat je post omdat dat in haar optiek niet klopt met haar situatie. En zij kan dat als beste beoordelen. Volgens mij heb je je punt wel gemaakt. Jij ziet er geen toekomst in. TO wil op dit moment in ieder geval niet de handdoek in de ring gooien. Waarom zou ze dan nog moeten reageren op elke speldenprik?
dinsdag 19 november 2019 om 16:39
Straks is ze jaren verder, ik vind het zo zonde van haar tijd.Merrick schreef: ↑19-11-2019 16:38Waarom schrijf jij in dit topic alsof je een wedstrijd wil winnen? TO vraagt om advies. Ze heeft je meerdere keren geantwoord, maar verder kan ze niet zoveel met wat je post omdat dat in haar optiek niet klopt met haar situatie. En zij kan dat als beste beoordelen. Volgens mij heb je je punt wel gemaakt. Jij ziet er geen toekomst in. TO wil op dit moment in ieder geval niet de handdoek in de ring gooien. Waarom zou ze dan nog moeten reageren op elke speldenprik?
dinsdag 19 november 2019 om 16:41
merle78 schreef: ↑19-11-2019 16:30Waarom ga je niet in op mijn opmerking dat het misschien niet zo leuk is voor je kinderen dat jouw aandacht nu uitgaat naar je depressieve vriend die op zich niets toevoegt aan jullie gezinsleven?
Het is niet hun vader en het is nog maar de vraag of je vriend bij je blijft na al je investeringen wanneer hij er weer bovenop is. Dan heb je toch wat uit te leggen aan je 2 kinderen? Straks ben jij verbitterd en je kinderen ook.
Een man slaat het niet af geholpen te worden door een vrouw, maar of dat ook de vrouw zou zijn die hij wil als hij zich weer goed voelt is nog maar de vraag.
Ik ga niet in op jouw vragen of opmerkingen omdat jouw bijdragen niet helpend zijn.
Jij bepaalt nu voor mij dat ik de aandacht voor mijn partner en kinderen anders verdeel dan voorheen. Dit is niet het geval. Mijn kinderen merken niks van mijn ‘zorgen’, maak je daar maar niet druk om.
Als mijn partner bij me weg gaat dan moet dat zo zijn. Depressief of niet.
Beter sterk je je energie ergens anders in, dan hier te reageren met tekst die respectloos is, voor zowel mij als mijn partner. Ik heb het idee dat je jaloers bent dat je zelf niet een relatie hebt waarin men elkaar steunt als het minder gaat.
dinsdag 19 november 2019 om 16:46
Een partner met depressie kan heel zwaar zijn. Zeker als er nog geen ziektebesef is, mensen geen therapie hebben of willen.
TO, je kan vragen of je over een tijdje een sessie mee mag, zodat je wat algemene vragen kan stellen aan een prof. behandelaar. Of samen echt een therapie sessie nemen. Er is ook psychoeducatie voor de omgeving te krijgen. En voor de persoon zelf ook.
Ja, het kan helemaal fout gaan, ja je kan helemaal alleen in een relatie zitten. Maar het hoeft niet.
Zonder hulp willen, geen ziektebesef en met kugedrag zeg ik altijd wegwezen. Maar bij iemand die een leuk karakter heeft en hulp accepteert zou ik dat niet zomaar roepen.
TO, je kan vragen of je over een tijdje een sessie mee mag, zodat je wat algemene vragen kan stellen aan een prof. behandelaar. Of samen echt een therapie sessie nemen. Er is ook psychoeducatie voor de omgeving te krijgen. En voor de persoon zelf ook.
Ja, het kan helemaal fout gaan, ja je kan helemaal alleen in een relatie zitten. Maar het hoeft niet.
Zonder hulp willen, geen ziektebesef en met kugedrag zeg ik altijd wegwezen. Maar bij iemand die een leuk karakter heeft en hulp accepteert zou ik dat niet zomaar roepen.
anoniem_370013 wijzigde dit bericht op 19-11-2019 19:02
36.31% gewijzigd
dinsdag 19 november 2019 om 16:47
"En wat er geschreven werd over het lat-ten, wij doen dit idd heel bewust omdat ik kinderen in huis heb. En dat gaat prima. We kunnen heel goed met z’n vieren, ze zijn dol op elkaar, en mijn kinderen vinden het ook ook prima zo. Ieder z’n eigen plekje. "merle78 schreef: ↑19-11-2019 16:30Waarom ga je niet in op mijn opmerking dat het misschien niet zo leuk is voor je kinderen dat jouw aandacht nu uitgaat naar je depressieve vriend die op zich niets toevoegt aan jullie gezinsleven?
Het is niet hun vader en het is nog maar de vraag of je vriend bij je blijft na al je investeringen wanneer hij er weer bovenop is. Dan heb je toch wat uit te leggen aan je 2 kinderen? Straks ben jij verbitterd en je kinderen ook.
Een man slaat het niet af geholpen te worden door een vrouw, maar of dat ook de vrouw zou zijn die hij wil als hij zich weer goed voelt is nog maar de vraag.
Als je nou eens goed zou lezen dan had je je antwoord gehad, je dramt nu door op vragen en aannames die al zijn beantwoord. Als jezelf iets te zeggen hebt over je eigen ervaring met mannen ,en alle conclusies die je toen hebt getrokken, dan kan je daar een eigen topic over openen. Misschien dat er dan meer begrip komt voor jouw standpunt.
dinsdag 19 november 2019 om 17:01
Dat is lief van je. Maar je weet toch ook dat er geen gegarandeerd recept is voor een lang en gelukkig leven noch een relatie die zonder slag of stoot lukt? Vooralsnog zijn er een aantal zaken best hoopvol. Hij gaat in therapie. Ze wonen niet samen. En TO is zich bewust dat er iets scheef trekt in de relatie, wil dat anders, vraagt (laagdrempelig) om hulp en gaat naar hem toe om dit te bespreken. Lijkt me allemaal heel handelingsbekwaam.
Ik zou het niemand aanraden, een relatie met iemand die depressief is. En ja, ik heb ook het idee gehad dat ik mijn tijd verdaan heb aan die kerel. We hebben het niet gered en hij is er beter uitgekomen. Ik niet. Maar toch is het aan een ieder om zijn eigen pad te kiezen. En ja, dan moet je op jezelf en je kinderen letten. En ja,dan zul je waarschijnlijk wel eens over je eigen grenzen gaan. Maar TO signaleert die in ieder geval vroegtijdig.
Probeer eens wat verder te kijken dan wat jou idee van een sprookjesrelatie is. Is een stuk constructiever. En waarschijnlijk luisteren mensen dan ook beter naar je.
dinsdag 19 november 2019 om 19:00
houdt toch op met die stomme algemeenhedenmerle78 schreef: ↑19-11-2019 16:30Waarom ga je niet in op mijn opmerking dat het misschien niet zo leuk is voor je kinderen dat jouw aandacht nu uitgaat naar je depressieve vriend die op zich niets toevoegt aan jullie gezinsleven?
Het is niet hun vader en het is nog maar de vraag of je vriend bij je blijft na al je investeringen wanneer hij er weer bovenop is. Dan heb je toch wat uit te leggen aan je 2 kinderen? Straks ben jij verbitterd en je kinderen ook.
Een man slaat het niet af geholpen te worden door een vrouw, maar of dat ook de vrouw zou zijn die hij wil als hij zich weer goed voelt is nog maar de vraag.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 19 november 2019 om 19:03
woensdag 20 november 2019 om 07:04
Een persoon met psychische problemen heeft vaak geen ruimte voor de problemen van een ander, die heeft moeite zat om zijn eigen hoofd boven water te houden. Steun moet je dan elders halen bijv een vriendin. Ook kan je bijv een keer bij de huisarts langs gaan voor ondersteuning. Bij GGZ worden ook wel eens een gesprek met partner erbij gehouden. Sommige instellingen hebben ook programma’s voor de partners.
woensdag 20 november 2019 om 08:30
Toen mijn partner depressief was besprak ik wel degelijk allerlei zaken met hem, ook dingen die niet goed gingen, daar ontkom je gewoonweg niet aan. En je mag ook zeggen dat je hem mist, dat je zaken graag anders zou willen zien. Hoe hij daarmee omgaat is aan hem, hij is ziek maar niet debiel. Ook een depressief persoon mag grenzen aangeven als het teveel wordt. Ik heb hem ontzien maar niet tot in het oneindige en dat hoeft ook niet.
woensdag 20 november 2019 om 09:54
Precies.Juist fijn als je partner normaal tegen je doet.Rooss4.0 schreef: ↑20-11-2019 08:30Toen mijn partner depressief was besprak ik wel degelijk allerlei zaken met hem, ook dingen die niet goed gingen, daar ontkom je gewoonweg niet aan. En je mag ook zeggen dat je hem mist, dat je zaken graag anders zou willen zien. Hoe hij daarmee omgaat is aan hem, hij is ziek maar niet debiel. Ook een depressief persoon mag grenzen aangeven als het teveel wordt. Ik heb hem ontzien maar niet tot in het oneindige en dat hoeft ook niet.
donderdag 21 november 2019 om 07:42
Hij is zeker niet debiel! Ontzien doe ik ook niet, rekening houden met hem en zijn kunnen op dit moment wel. Mensen vergeten dat depressie een ziekte is, vergelijk het met elke andere nare ziekte en men heeft meteen begrip. Met psychische ziektes en stoornissen is dat veel en veel minder.Rooss4.0 schreef: ↑20-11-2019 08:30Toen mijn partner depressief was besprak ik wel degelijk allerlei zaken met hem, ook dingen die niet goed gingen, daar ontkom je gewoonweg niet aan. En je mag ook zeggen dat je hem mist, dat je zaken graag anders zou willen zien. Hoe hij daarmee omgaat is aan hem, hij is ziek maar niet debiel. Ook een depressief persoon mag grenzen aangeven als het teveel wordt. Ik heb hem ontzien maar niet tot in het oneindige en dat hoeft ook niet.
Hij weet dondersgoed dat ik hem mis, en de oude situatie mis. Ik heb hem gezegd dat ik mijn verwachtingen tijdelijk heb bijgesteld, en dat we door veel communiceren wel onze verbinding moeten blijven behouden. Juist ook omdat we niet samenwonen.
zaterdag 11 januari 2020 om 07:40
Ik raad je aan het volgende boek te lezen: "Bevrijd door liefde". Het geeft je uitgebreid handvatten in situaties waar je zowel aandacht leert te geven aan de liefde voor je partner als aan de liefde voor jezelf. Het is leesbaar, praktisch en liefdevol. Je zou hem daarna ook aan je partner kunnen geven om te lezen en er samen over kunnen praten.
Ik hoop dat je dit leest en dat je hier iets mee kunt.
...... beschrijft Jan Geurtz op toegankelijke wijze de meest voorkomende relatieperikelen en hoe je die kunt benutten voor groei. Hoe kun je liefdesrelaties aangaan die niet verzanden in een crisis of in een gezapig samenzijn? En hoe geef je elkaar ruimte voor persoonlijke groei zonder bekneld te raken in verwijt of verlatingsangst? Jan Geurtz is de auteur van de bestsellers De opluchting, De verslaving voorbij, Verslaafd aan liefde en Verslaafd aan denken. Geurtz studeerde orthopedagogiek, onderwijskunde en wetenschapsfilosofie, en is geïnspireerd door het boeddhisme.
Ik hoop dat je dit leest en dat je hier iets mee kunt.
...... beschrijft Jan Geurtz op toegankelijke wijze de meest voorkomende relatieperikelen en hoe je die kunt benutten voor groei. Hoe kun je liefdesrelaties aangaan die niet verzanden in een crisis of in een gezapig samenzijn? En hoe geef je elkaar ruimte voor persoonlijke groei zonder bekneld te raken in verwijt of verlatingsangst? Jan Geurtz is de auteur van de bestsellers De opluchting, De verslaving voorbij, Verslaafd aan liefde en Verslaafd aan denken. Geurtz studeerde orthopedagogiek, onderwijskunde en wetenschapsfilosofie, en is geïnspireerd door het boeddhisme.