Relaties
alle pijlers
Partner met ASS: kinderwens
vrijdag 27 december 2019 om 19:41
Ik ben op zoek naar ervaringen met een partner met autisme. En dan vooral de ervaringen met gezinsuitbreiding.
Ik weet dat geen enkele situatie gelijk is maar ik zit toch met een tweestrijd.
Mijn man heeft ASS en we hebben hier na de geboorte van ons eerste kindje veel mee geworsteld omdat er vooral veel onbegrip zat tussen ons. Dit gaat intussen hartstikke goed en we hebben het heerlijk met z'n drietjes.
Maar... Ik wil zo graag een groter gezin, ik weet alleen niet hoe verstandig dit is. Ik zie de voordelen van het houden zoals het nu is maar ik zou zo graag nog een kindje willen.
Als ik erover nadenk lijkt het aan de ene kant een slecht idee om alles op het spel te zetten, vooral omdat er altijd een kans is dat je een kindje met een ernstige vorm van autisme krijgt. En ik weet niet wat het effect op mijn man gaat zijn.
Ik ben niet opzoek naar het antwoord, wat ik zou moeten doen. Maar meer ervaringen of verhalen van mensen in een soortgelijke situatie.
Ik weet dat geen enkele situatie gelijk is maar ik zit toch met een tweestrijd.
Mijn man heeft ASS en we hebben hier na de geboorte van ons eerste kindje veel mee geworsteld omdat er vooral veel onbegrip zat tussen ons. Dit gaat intussen hartstikke goed en we hebben het heerlijk met z'n drietjes.
Maar... Ik wil zo graag een groter gezin, ik weet alleen niet hoe verstandig dit is. Ik zie de voordelen van het houden zoals het nu is maar ik zou zo graag nog een kindje willen.
Als ik erover nadenk lijkt het aan de ene kant een slecht idee om alles op het spel te zetten, vooral omdat er altijd een kans is dat je een kindje met een ernstige vorm van autisme krijgt. En ik weet niet wat het effect op mijn man gaat zijn.
Ik ben niet opzoek naar het antwoord, wat ik zou moeten doen. Maar meer ervaringen of verhalen van mensen in een soortgelijke situatie.
vrijdag 27 december 2019 om 22:06
Wel lief gedachticequeen2000 schreef: ↑27-12-2019 22:04nee tuurlijk niet alle respect daarvoor maar was meer in het spreken algemeen voor mensen met ass die wel kinderen zouden willen, dacht dat dat kan met een bepaalde methode...
Maar kan idd helaas niet.
vrijdag 27 december 2019 om 22:07
Snap dat je vraag in het algemeen was, maar nee het kan niet.icequeen2000 schreef: ↑27-12-2019 22:04nee tuurlijk niet alle respect daarvoor maar was meer in het spreken algemeen voor mensen met ass die wel kinderen zouden willen, dacht dat dat kan met een bepaalde methode...
vrijdag 27 december 2019 om 22:08
Ja, dat vraag ik me ook af.
vrijdag 27 december 2019 om 22:21
Tsja, waarschijnlijk dachten ze bij kindje 1 is het goed gegaan. Ik heb geen idee.... Heb het wel eens met haar proberen te bespreken maar ik kom er niet doorheen. Ze heeft ook niet het idee dat het niet goed gaat. Anderen zien dit wel gebeuren en ondersteunen haar.redbulletje schreef: ↑27-12-2019 21:50Ik vind het egoistisch om als je zelf al weet dat je ASS hebt, een kind op de wereld te zetten dat waarschijnlijk ook ASS zal hebben. Deze maatschappij is niet geschikt voor mensen die snel overprikkeld zijn.
Het zal in ieder geval niet de eerste mama maar ook niet de laatste mama met ASS zijn.
vrijdag 27 december 2019 om 22:21
Filosofische vraag; moet onze maatschappij dan niet veranderen?redbulletje schreef: ↑27-12-2019 21:50Ik vind het egoistisch om als je zelf al weet dat je ASS hebt, een kind op de wereld te zetten dat waarschijnlijk ook ASS zal hebben. Deze maatschappij is niet geschikt voor mensen die snel overprikkeld zijn.
Mensen zonder ASS kunnen deze maatschappij btw ook niet aan.
vrijdag 27 december 2019 om 22:28
Ik vind het een moeilijk onderwerp. Mensen met ASS zijn vaak creatief, zijn geordend, zijn duidelijk, eerlijk, oprecht, kunnen iets op een andere manier zien als dan wat standaard is, houden niet van oppervlakkigheid. Allemaal mooie kwaliteiten die onze maatschappij goed kan gebruiken.
Laten we niet vergeten dat onder mensen met ASS ook genieën zitten. En bv filemon wesseling en Christina Curry ook ASS hebben en prachtige creatieve mensen zijn.
Laten we niet vergeten dat onder mensen met ASS ook genieën zitten. En bv filemon wesseling en Christina Curry ook ASS hebben en prachtige creatieve mensen zijn.
vrijdag 27 december 2019 om 22:30
En mijn eigen ervaring met partner die geen prikkels kan verdragen:
(Geen idee wat ex mankeert, want wil hij niet zeggen, maar veel autistische kenmerken)
Riep jaren Kinderen te willen. Éénmaal zwanger was ik maanden doodziek. Hij kon hier niet mee dealen en liet me aan mijn lot over. Na de bevalling hetzelfde, hij kon niet zorgen voor kind en baalde ook nog dat hij niet meer al mijn aandacht kreeg.
Heb hem gevraagd hier hulp bij te zoeken, maar hij.mankeerde zogenaamd niks. Hij heeft ons na 2,5 jaar in de steek gelaten, want moest ruimte voor zichzelf hebben.
Ik weet dat je het niet wil horen, maar als jullie geen vangnet hebben en als je man het niet ziet zitten, tel dan je zegeningen. Daarnaast mag je je afvragen hoe het gaat lopen als je een kindje krijg t die hetzelfde mankeert.
(Geen idee wat ex mankeert, want wil hij niet zeggen, maar veel autistische kenmerken)
Riep jaren Kinderen te willen. Éénmaal zwanger was ik maanden doodziek. Hij kon hier niet mee dealen en liet me aan mijn lot over. Na de bevalling hetzelfde, hij kon niet zorgen voor kind en baalde ook nog dat hij niet meer al mijn aandacht kreeg.
Heb hem gevraagd hier hulp bij te zoeken, maar hij.mankeerde zogenaamd niks. Hij heeft ons na 2,5 jaar in de steek gelaten, want moest ruimte voor zichzelf hebben.
Ik weet dat je het niet wil horen, maar als jullie geen vangnet hebben en als je man het niet ziet zitten, tel dan je zegeningen. Daarnaast mag je je afvragen hoe het gaat lopen als je een kindje krijg t die hetzelfde mankeert.
vrijdag 27 december 2019 om 22:31
vrijdag 27 december 2019 om 22:35
Ik zou als jouw ex zijn waarschijnlijk, gelukkig wilde ik nooit kinderen.nachtvlinder1977 schreef: ↑27-12-2019 22:30En mijn eigen ervaring met partner die geen prikkels kan verdragen:
(Geen idee wat ex mankeert, want wil hij niet zeggen, maar veel autistische kenmerken)
Riep jaren Kinderen te willen. Éénmaal zwanger was ik maanden doodziek. Hij kon hier niet mee dealen en liet me aan mijn lot over. Na de bevalling hetzelfde, hij kon niet zorgen voor kind en baalde ook nog dat hij niet meer al mijn aandacht kreeg.
Heb hem gevraagd hier hulp bij te zoeken, maar hij.mankeerde zogenaamd niks. Hij heeft ons na 2,5 jaar in de steek gelaten, want moest ruimte voor zichzelf hebben.
Ik weet dat je het niet wil horen, maar als jullie geen vangnet hebben en als je man het niet ziet zitten, tel dan je zegeningen. Daarnaast mag je je afvragen hoe het gaat lopen als je een kindje krijg t die hetzelfde mankeert.
vrijdag 27 december 2019 om 22:41
Fijn RB dat het zo voor jou werktredbulletje schreef: ↑27-12-2019 22:35Ik zou als jouw ex zijn waarschijnlijk, gelukkig wilde ik nooit kinderen.
Vind het vooral verdrietig dat ik nooit heb gemerkt hoe erg het was voor ik met hem een kind kreeg. Het was voor die tijd lang niet zo heftig en hij had zogenaamd niks, anders was ik er nooit aan begonnen met hem. Ik vind het vooral erg moeilijk richting onze zoon die steeds meer ontdekt dat zijn vader heel ingewikkeld in elkaar steekt..
vrijdag 27 december 2019 om 22:46
Da's toch heel anders RB, jij loopt niet jaren te zeuren dat je kinderen wil.
Dat het kan tegenvallen snap ik, maar dat mensen die totaal niet tegen prikkels kunnen en echt knettergek worden van kinderen die op bezoek komen, ze zelf willen, of zoals bij de vriendin van Tess, dat als je 1 kind bijna niet trekt, dat je dan een tweede wil, dat snap ik zo ontzettend echt niet :no:. En iedereen is er de dupe van.
Ik ben ook wel erg benieuwd wat TO's partner er van vind inderdaad.
Dat het kan tegenvallen snap ik, maar dat mensen die totaal niet tegen prikkels kunnen en echt knettergek worden van kinderen die op bezoek komen, ze zelf willen, of zoals bij de vriendin van Tess, dat als je 1 kind bijna niet trekt, dat je dan een tweede wil, dat snap ik zo ontzettend echt niet :no:. En iedereen is er de dupe van.
Ik ben ook wel erg benieuwd wat TO's partner er van vind inderdaad.
vrijdag 27 december 2019 om 22:48
Dat zijn idd mooie eigenschappen. Probleem is alleen dat kinderen niet volledig in het geordende leven mee kunnen lopen. Dat ze wel een van dat pad afwijken wat voor mensen met ASS wel lastig is.Gele_Suikerspin schreef: ↑27-12-2019 22:28Ik vind het een moeilijk onderwerp. Mensen met ASS zijn vaak creatief, zijn geordend, zijn duidelijk, eerlijk, oprecht, kunnen iets op een andere manier zien als dan wat standaard is, houden niet van oppervlakkigheid. Allemaal mooie kwaliteiten die onze maatschappij goed kan gebruiken.
Laten we niet vergeten dat onder mensen met ASS ook genieën zitten. En bv filemon wesseling en Christina Curry ook ASS hebben en prachtige creatieve mensen zijn.
Maar is liefdevol voldoende? Dat er mensen zijn die nog slechter voor een kind zorgen wil niet meteen zeggen dat een ouder met ASS het kan.Gele_Suikerspin schreef: ↑27-12-2019 22:31Ik denk zelf wel dat mensen met ASS hele liefdevolle ouders kunnen zijn. Als je bijvoorbeeld kijkt naar een programma 4 handen op 1 buik, zijn er vele mensen zonder 'beperking' die vele malen slechter voor hun kind zorgen. Die zouden eerder voor geen kids moeten gaan.
vrijdag 27 december 2019 om 22:53
ja tuurlijk zijn er heel wat gezond ouders die nooit kinderen hadden mogen krijgen, reden dat pleegzorg vol zit en het niet meer aankan.Gele_Suikerspin schreef: ↑27-12-2019 22:31Ik denk zelf wel dat mensen met ASS hele liefdevolle ouders kunnen zijn. Als je bijvoorbeeld kijkt naar een programma 4 handen op 1 buik, zijn er vele mensen zonder 'beperking' die vele malen slechter voor hun kind zorgen. Die zouden eerder voor geen kids moeten gaan.
iedereen wordt verwacht van kinderen te krijgen maar eens je ze hebt en je komt er dan pas achter dat je er niet voor kunt zorgen, is het te laat,
ik weet dat ik ook niet aan kinderen moet beginnen, want zou het ook niet aankunnen. en wie zou er dan de dupe zijn moest ik er toch aan beginnen het kind zelf.
zelfkennis begin van alle wijsheid ipv te kopieren van wat de maatschappij van u verwacht, leven is niet zwart wit...
vrijdag 27 december 2019 om 23:03
En laat dat nu net zijn hoe veel mensen met ASS door het leven gaan. Ze denken zwart/wit en kopieeren wat ze zien bij anderen om zo normaal mogelijk te kunnen functioneren.icequeen2000 schreef: ↑27-12-2019 22:53
zelfkennis begin van alle wijsheid ipv te kopieren van wat de maatschappij van u verwacht, leven is niet zwart wit...
vrijdag 27 december 2019 om 23:08
Het stoort me hoe je generaliseert in dit topic. Je hebt één vriendin met ASS waarbij het niet lekker loopt en betrekt dat op alle situaties. Ik ken mensen met ASS die prima voor hun kinderen kunnen zorgen. Ik heb zelf ASS en ook een kinderwens. Ik werk daarnaast met kinderen, dus weet prima hoe kinderen in elkaar steken. Hoe eerder je de diagnose hebt, hoe beter je ook vaak kunt leren omgaan met je ASS. Waarom zou een ouder met ASS per definitie niet voor een kind kunnen zorgen? Je kunt beter kijken hoe de ASS zich uit bij een persoon en op basis daarvan kijken of het belemmerend is voor een kind. Dat kinderen van een pad afwijken KAN voor mensen met ASS lastig zijn. Dat hoeft niet. Ik kan tegenwoordig prima met veranderingen omgaan. Gelukkig maar, want anders zou ik niet functioneren in deze maatschappij. Niet iedereen met ASS is hetzelfde. Het is niet voor niets een spectrumstoornis.Tess1981 schreef: ↑27-12-2019 22:48Dat zijn idd mooie eigenschappen. Probleem is alleen dat kinderen niet volledig in het geordende leven mee kunnen lopen. Dat ze wel een van dat pad afwijken wat voor mensen met ASS wel lastig is.
Maar is liefdevol voldoende? Dat er mensen zijn die nog slechter voor een kind zorgen wil niet meteen zeggen dat een ouder met ASS het kan.
vrijdag 27 december 2019 om 23:26
Ik kan je mijn ervaring meegeven. Wij kregen een tweeling en die bleken allebei ASS te hebben (diagnose op tienerleeftijd). Mijn ex ook, daar kwam hij pas achter na de echtscheiding.
Hij vindt het niet leuk om vader te zijn en hij ziet ze ‘omdat het zo hoort’ maar zijn leven is doorgegaan zoals hij het zelf zegt en hij gaat liever op vakantie met zijn nieuwe vriendin. Enorm pijnlijk voor een stel pubers natuurlijk! Ze voelen zich afgewezen. Maar ja, hij heeft niet zoveel vakantiedagen hè.
We hebben overal aangeklopt om hulp: een paar psychologen (één voor mij, twee voor hun), een maatschappelijk werker, huisarts, POH-GGZ, systeemtherapeut, wijkcoach, autismecoaches en nu een aanvraag voor uithuisplaatsing van de ene helft van de tweeling met ASS, die heeft ook nog een licht verstandelijke beperking (LVB).
Ik ben er bijna aan onderdoor gegaan met full time werken en heb dat moeten opgeven naar parttime. Voornamelijk omdat hun vader twee van de veertien dagen zorgt. Meer niet. Kan niet. Wil niet.
Voor mezelf enorm frustrerend en ik had een ‘ouderschaps-burnout’. Ik bleef maar op mijn tenen lopen maar zelfs dan is het niet haalbaar om mijn ene kind (ASS en LVB) in huis te houden. Het voelt als falen en ik voel me in de steek gelaten door hun vader.
Bovenstaande is mijn ervaring, zeker niet maatstafgevend maar weet dit: wees voorzichtig met wat je wenst. Wens je meerdere kinderen, dan krijg je ook een grotere last te dragen.
Hij vindt het niet leuk om vader te zijn en hij ziet ze ‘omdat het zo hoort’ maar zijn leven is doorgegaan zoals hij het zelf zegt en hij gaat liever op vakantie met zijn nieuwe vriendin. Enorm pijnlijk voor een stel pubers natuurlijk! Ze voelen zich afgewezen. Maar ja, hij heeft niet zoveel vakantiedagen hè.
We hebben overal aangeklopt om hulp: een paar psychologen (één voor mij, twee voor hun), een maatschappelijk werker, huisarts, POH-GGZ, systeemtherapeut, wijkcoach, autismecoaches en nu een aanvraag voor uithuisplaatsing van de ene helft van de tweeling met ASS, die heeft ook nog een licht verstandelijke beperking (LVB).
Ik ben er bijna aan onderdoor gegaan met full time werken en heb dat moeten opgeven naar parttime. Voornamelijk omdat hun vader twee van de veertien dagen zorgt. Meer niet. Kan niet. Wil niet.
Voor mezelf enorm frustrerend en ik had een ‘ouderschaps-burnout’. Ik bleef maar op mijn tenen lopen maar zelfs dan is het niet haalbaar om mijn ene kind (ASS en LVB) in huis te houden. Het voelt als falen en ik voel me in de steek gelaten door hun vader.
Bovenstaande is mijn ervaring, zeker niet maatstafgevend maar weet dit: wees voorzichtig met wat je wenst. Wens je meerdere kinderen, dan krijg je ook een grotere last te dragen.
vrijdag 27 december 2019 om 23:26
Ik weet niet of dit een reactie is op mijn post, maar indien dit het geval is dan ben ik het daar helemaal mee eens hoor! In mijn ogen moet ASS er helemaal buiten gelaten worden bij de vraag of iemand in staat is om een kind op te voeden en gekeken worden naar de persoon zelf. En dan het liefst bij iedereen en niet alleen bij mensen met ASS. Zie op mijn werk genoeg ouders zonder ASS die niet fatsoenlijk in staat zijn om hun kind(eren) op te voeden.
vrijdag 27 december 2019 om 23:29
Even los van de ASS ligt je vraag voor mij op het gebied 'waar doen we goed aan'?
Daar heb ik wel herkenning bij, mijn man is minder belastbaar (geworden). Dat betekent dat de wens voor nog een kindje door ons goed is overwogen, maar de keuze om het niet te doen wel gemaakt is. Simpelweg omdat er te veel factoren zijn die tegen kunnen vallen.
Nu hebben we een gezond kind, de situatie is hanteerbaar. Dat op het spel zetten, willen we beiden niet. En ja, het loslaten van de wens doet nog steeds pijn. Maar de gemoedsrust van mijn man of het stabiele leven van mijn kind op het spel zetten, is het niet waard.
Elke keuze draagt verlies in zich. Ik heb gekozen om het verlies bij mezelf te houden en niet bij kind (of man) neer te leggen. Plus een ongelukkige man of kind(eren) geeft uiteindelijk ook jezelf onvrede.
Daar heb ik wel herkenning bij, mijn man is minder belastbaar (geworden). Dat betekent dat de wens voor nog een kindje door ons goed is overwogen, maar de keuze om het niet te doen wel gemaakt is. Simpelweg omdat er te veel factoren zijn die tegen kunnen vallen.
Nu hebben we een gezond kind, de situatie is hanteerbaar. Dat op het spel zetten, willen we beiden niet. En ja, het loslaten van de wens doet nog steeds pijn. Maar de gemoedsrust van mijn man of het stabiele leven van mijn kind op het spel zetten, is het niet waard.
Elke keuze draagt verlies in zich. Ik heb gekozen om het verlies bij mezelf te houden en niet bij kind (of man) neer te leggen. Plus een ongelukkige man of kind(eren) geeft uiteindelijk ook jezelf onvrede.
Hips, hopsakee en pierlala.
vrijdag 27 december 2019 om 23:35
Het gaat er niet alleen om of mensen in staat zijn een kind op te voeden, maar over het risico dat ze ASS doorgeven aan hun kind en hun kind daar de last van moet dragen. In de Nederlandse maatschappij moet je zoveel, vanaf je 4e jaar kom je al in de constante drukte terecht van school.MrsLady schreef: ↑27-12-2019 23:26Ik weet niet of dit een reactie is op mijn post, maar indien dit het geval is dan ben ik het daar helemaal mee eens hoor! In mijn ogen moet ASS er helemaal buiten gelaten worden bij de vraag of iemand in staat is om een kind op te voeden en gekeken worden naar de persoon zelf. En dan het liefst bij iedereen en niet alleen bij mensen met ASS. Zie op mijn werk genoeg ouders zonder ASS die niet fatsoenlijk in staat zijn om hun kind(eren) op te voeden.
zaterdag 28 december 2019 om 00:03
Wat vervelend dat je je aangevallen voelt door mijn bericht.MrsLady schreef: ↑27-12-2019 23:08Het stoort me hoe je generaliseert in dit topic. Je hebt één vriendin met ASS waarbij het niet lekker loopt en betrekt dat op alle situaties. Ik ken mensen met ASS die prima voor hun kinderen kunnen zorgen. Ik heb zelf ASS en ook een kinderwens. Ik werk daarnaast met kinderen, dus weet prima hoe kinderen in elkaar steken. Hoe eerder je de diagnose hebt, hoe beter je ook vaak kunt leren omgaan met je ASS. Waarom zou een ouder met ASS per definitie niet voor een kind kunnen zorgen? Je kunt beter kijken hoe de ASS zich uit bij een persoon en op basis daarvan kijken of het belemmerend is voor een kind. Dat kinderen van een pad afwijken KAN voor mensen met ASS lastig zijn. Dat hoeft niet. Ik kan tegenwoordig prima met veranderingen omgaan. Gelukkig maar, want anders zou ik niet functioneren in deze maatschappij. Niet iedereen met ASS is hetzelfde. Het is niet voor niets een spectrumstoornis.
Ik schrijf hier over 1 vriendin met kinderen. Ik heb een tijd met volwassenen en kinderen met ASS gewerkt dus weet ook dat niet iedereen hetzelfde is. Dat schreef ik overigens ook in mijn eerste bericht.
Ik zeg ook nergens dat een ouder met ASS niet voor een kind kan zorgen. Wel dat het in de praktijk erg moeilijk kan zijn. Zeker als je ASS doorgeeft aan je kindje (Die kans is nl best groot) of dat het om een tweede of derde kindje gaat. Dat je met kinderen werkt is leuk maar een eigen kind is wel een wezenlijk verschil. Dit is nl niet alleen onder werktijd maar 24/7 incl de verantwoordelijkheden en buien.
Bij heel veel volwassenen komt de stempel ASS ook pas nadat ze zelf een kindje hebben gekregen en vastlopen in hun nieuwe leven. Iets wat voor het van een kindje zo normaal leek hoeft dat na de geboorte niet meer te zijn.
Ik ben nl getrouwd met een man die na de geboorte van ons kindje vast liep en deze stempel kreeg. Hij is een lieve vader, een lieve partner maar wat moet hij vechten om normaal te functioneren en dat weet je pas zodra het zover is.
