Relaties
alle pijlers
Single, we kletsen hier verder.
zondag 5 januari 2020 om 15:14
Dit topic maak ik naar aanleiding van een discussie in een ander topic.
Dit topic is bedoeld om te schrijven over het single zijn. De leuke en minder leuke kanten. Het datevermaak en dateleed.
Alles wat met single zijn te maken heeft is welkom en iedere single is welkom, zolang we maar respect hebben voor elkaar en veiligheid voorop staat.
Dit topic is bedoeld om te schrijven over het single zijn. De leuke en minder leuke kanten. Het datevermaak en dateleed.
Alles wat met single zijn te maken heeft is welkom en iedere single is welkom, zolang we maar respect hebben voor elkaar en veiligheid voorop staat.
woensdag 22 januari 2020 om 11:24
Ja he? We worden zeker gek gemaakt en alles moet er zijn. Direct die passie of vlinders bij een eerste date etc. Terwijl dat mij nog nooit is overkomen. Hooguit vond ik iemand interessant en wilde ik wel meer weten. En voelde ik mij wel aangetrokken. Maar verder? Gaandeweg bleek het dan heel erg prettig samenzijn, en kwamen de kriebels. Zoals het in de film gaat, dat ze direct in katzwijm liggen gebeurt volgens mij zelden. Ik denk dat er dan eerder heel veel lust en aantrekkingskracht is.
woensdag 22 januari 2020 om 11:37
Heel goed artikel, dankjewel.Julus schreef: ↑21-01-2020 23:31Goed artikel, het zegt precies wat wij ervaren;
https://www.ad.nl/binnenland/om-deze-re ... a825fd143/
Maar ik ben het met haar 'gek gemaakt worden door therapeuten en goeroes' wel eens. Ik lees hier op viva nogal uiteenzettingen en analyses van mensen die duidelijk in therapie (geweest) zijn. Dingen worden over geanalyseerd, kapot geanalyseerd, mensen in allerhande hokjes gestopt en verteld hoe anderen zich moeten gedragen, wat juist is en verkeerd. Terwijl we allemaal gewoon verschillend zijn. En mensen waarmee je het kan vinden zoek je op en de anderen vermijd je, zo simpel. De ander is niet slecht of moet niet veranderd worden om te passen in het straatje.
Net als wij zelf eigenschappen mogen hebben die anders zijn. Ik heb bepaalde eigenschappen waardoor ik niet graag/goed in team werk, dus doe ik al mijn leven lang werk waar ik zelfstandig kan werken en mijn ding doen. Ik ga niets forceren en in therapie omdat ik in team moet kunnen werken, om maar een voorbeeld te geven.
Ik heb bepaalde normen en waarden die nogal 'ouderwets' zijn, dan wil ik een partner die daar ook zo over denkt (en die zijn er zeker en vast) maar niet in therapie zodat ik verander en in het 'vrijer blijer' straatje van nu pas. Iedereen is anders en dat mag.
woensdag 22 januari 2020 om 11:55
Attraverso, helemaal mee eens.
Zo kan ik zelf soms echt moe worden van vriendinnen met goed bedoeld advies over relaties terwijl ik dan denk; ik zou jouw "soort" relatie nooit willen hebben, laat mij mijn ding maar doen.
Heb zelf relatietherapie gehad waarin wij beide werden gewezen op onze "love language". Daar kwamen we erachter dat wij echt beide een verschillende language hadden, en elkaar daarin niet tegemoet konden/wilden komen.
Was ook einde relatie
Maar het heeft wel mijn ogen geopend. Iedereen heeft zijn behoeftes en handelt vaak naar wat ze zelf willen ontvangen, maar dat is niet altijd hoe je partner dat het fijnst vindt.
De kunst is dus om elkaar daarin te respecteren en vrij te laten, elkaars taal te begrijpen. En dan heb je denk ik een sterke basis in je relatie.
Zo kan ik zelf soms echt moe worden van vriendinnen met goed bedoeld advies over relaties terwijl ik dan denk; ik zou jouw "soort" relatie nooit willen hebben, laat mij mijn ding maar doen.
Heb zelf relatietherapie gehad waarin wij beide werden gewezen op onze "love language". Daar kwamen we erachter dat wij echt beide een verschillende language hadden, en elkaar daarin niet tegemoet konden/wilden komen.
Was ook einde relatie
Maar het heeft wel mijn ogen geopend. Iedereen heeft zijn behoeftes en handelt vaak naar wat ze zelf willen ontvangen, maar dat is niet altijd hoe je partner dat het fijnst vindt.
De kunst is dus om elkaar daarin te respecteren en vrij te laten, elkaars taal te begrijpen. En dan heb je denk ik een sterke basis in je relatie.
woensdag 22 januari 2020 om 12:00
woensdag 22 januari 2020 om 12:23
In mijn 'vijver' lijkt monogamie vooral 'uit' te zijn bij mannen die een historie van een of meer lange relaties hebben en die nog maar kort single zijn en nooit echt single geweest zijn sinds hun twintigste of zo. Dan begrijp ik wel dat ze misschien een soort van in willen halen wat ik in pakweg mijn twintiger jaren al gedaan/gehad heb. Dat bijvoorbeeld Rolami zegt dat single zijn zo gek nog niet is en vrijheid geeft is vanuit zijn perspectief dan ook wat makkelijk geroepen. Sommige mannen vermelden zoiets wel in hun profiel, dat ze uit een lange relatie komen en nu zoekende zijn naar een wat minder traditionele vorm. Nou ben ik niet traditioneel als in dat ik een gezin wil of per de samenwonen, maar meestal merk ik dat die mannen op dat moment toch niet bij mij passen. Alsof je in een soort tegengestelde stroom zit. Dus ik denk dat het bij veel mensen ook iets tijdelijks is, de impopulariteit van monogamie.Julus schreef: ↑22-01-2020 00:24Helemaal eens. Niks mis met een beetje zelfreflectie en zingeving. En doordat je zo'n beetje elke 10 jaar als mens " verandert" ( nieuwe inzichten, nieuwe interesses en of denkwijze), past er ook weer een ander type dan voorheen bij ons. Tel daarbij op dat we niet meer afhankelijk zijn en voila, je bent weer een partner verder.
En monogamie lijkt wel uit te zijn. FWB en open relatie lijkt een hype. Of zou dit voortkomen uit angst om echt te binden, uit angst om een nog betere partner mis te lopen?
).
woensdag 22 januari 2020 om 12:59
Wat een leuk topic is dit toch! Hele leuke conversatie nu gaande, heb zelf nu niet de ruimte om uitgebreid te reageren maar ben het zoooo eens met alles wat gezegd wordt. Social media, het maakbare van alles, het goed willen doen, zelfhulpboeken en therapie!
Zelf ook therapie gehad, dus nodig is het wel voor sommigen om een punt te bereiken dat analyses en goed bedoelde adviezen niet meer nodig zijn. Vaak worden hele analyses los gelaten vanuit ongeheelde pijn en voor mij volledig te volgen en begrijpen. Nu ikzelf het punt heb bereikt dat ik mezelf 'gezond' kan noemen (voor wat gezond dan ook in mag houden, hele andere discussie) valt dat weg. Dus ik voel wel ontzettend veel compassie voor degene die willen en gaan analyseren. Het is nodig om jezelf te kunnen redden
Zelf ook therapie gehad, dus nodig is het wel voor sommigen om een punt te bereiken dat analyses en goed bedoelde adviezen niet meer nodig zijn. Vaak worden hele analyses los gelaten vanuit ongeheelde pijn en voor mij volledig te volgen en begrijpen. Nu ikzelf het punt heb bereikt dat ik mezelf 'gezond' kan noemen (voor wat gezond dan ook in mag houden, hele andere discussie) valt dat weg. Dus ik voel wel ontzettend veel compassie voor degene die willen en gaan analyseren. Het is nodig om jezelf te kunnen redden
woensdag 22 januari 2020 om 13:08
Jij zegt precies wat ik al jaren ervaar. Dat is het! Het matcht totaal niet. En dan krijg je dus teleurstelling op teleurstelling.coolpack2 schreef: ↑22-01-2020 12:23In mijn 'vijver' lijkt monogamie vooral 'uit' te zijn bij mannen die een historie van een of meer lange relaties hebben en die nog maar kort single zijn en nooit echt single geweest zijn sinds hun twintigste of zo. Dan begrijp ik wel dat ze misschien een soort van in willen halen wat ik in pakweg mijn twintiger jaren al gedaan/gehad heb. Dat bijvoorbeeld Rolami zegt dat single zijn zo gek nog niet is en vrijheid geeft is vanuit zijn perspectief dan ook wat makkelijk geroepen. Sommige mannen vermelden zoiets wel in hun profiel, dat ze uit een lange relatie komen en nu zoekende zijn naar een wat minder traditionele vorm. Nou ben ik niet traditioneel als in dat ik een gezin wil of per de samenwonen, maar meestal merk ik dat die mannen op dat moment toch niet bij mij passen. Alsof je in een soort tegengestelde stroom zit. Dus ik denk dat het bij veel mensen ook iets tijdelijks is, de impopulariteit van monogamie.
woensdag 22 januari 2020 om 13:10
Absoluut! Maar als die processem niet gelijk opgaan krijg je dus situaties van keer op keer met lege handen blijven staan als je date. De processen lopen niet synchroon ofzo. Of zij zijn nergens aan toe, of ik niet. Want nog teveel bezig met jezelf. Waar je vroeger daar helemaal niet mee bezig was, dan dook je er in.Qiyara schreef: ↑22-01-2020 12:59Wat een leuk topic is dit toch! Hele leuke conversatie nu gaande, heb zelf nu niet de ruimte om uitgebreid te reageren maar ben het zoooo eens met alles wat gezegd wordt. Social media, het maakbare van alles, het goed willen doen, zelfhulpboeken en therapie!
Zelf ook therapie gehad, dus nodig is het wel voor sommigen om een punt te bereiken dat analyses en goed bedoelde adviezen niet meer nodig zijn. Vaak worden hele analyses los gelaten vanuit ongeheelde pijn en voor mij volledig te volgen en begrijpen. Nu ikzelf het punt heb bereikt dat ik mezelf 'gezond' kan noemen (voor wat gezond dan ook in mag houden, hele andere discussie) valt dat weg. Dus ik voel wel ontzettend veel compassie voor degene die willen en gaan analyseren. Het is nodig om jezelf te kunnen redden
woensdag 22 januari 2020 om 13:15
Nee klopt Julus, mannen die niet staan waar ik nu sta matchen niet.
Had het ook over in z'n algemeenheid zoals Attraverso schetst, bijv. mensen in je omgeving of hier op viva wat ook vol analyses kan staan.
Zelf doe ik er op momenten ook nog aan mee, maar dan behoed ik mijzelf van door analyseren. Dat is nergens meer goed voor en wekt eerder onzekerheid op dan vooruitgang.
Had het ook over in z'n algemeenheid zoals Attraverso schetst, bijv. mensen in je omgeving of hier op viva wat ook vol analyses kan staan.
Zelf doe ik er op momenten ook nog aan mee, maar dan behoed ik mijzelf van door analyseren. Dat is nergens meer goed voor en wekt eerder onzekerheid op dan vooruitgang.
woensdag 22 januari 2020 om 13:18
Bedankt voor je reactie Coolpack. Ik kan me goed voorstellen dat het niet bij je past, maar het is wel handig als dat duidelijk gemaakt wordt in een profiel al toch?coolpack2 schreef: ↑22-01-2020 12:23In mijn 'vijver' lijkt monogamie vooral 'uit' te zijn bij mannen die een historie van een of meer lange relaties hebben en die nog maar kort single zijn en nooit echt single geweest zijn sinds hun twintigste of zo. Dan begrijp ik wel dat ze misschien een soort van in willen halen wat ik in pakweg mijn twintiger jaren al gedaan/gehad heb. Dat bijvoorbeeld Rolami zegt dat single zijn zo gek nog niet is en vrijheid geeft is vanuit zijn perspectief dan ook wat makkelijk geroepen. Sommige mannen vermelden zoiets wel in hun profiel, dat ze uit een lange relatie komen en nu zoekende zijn naar een wat minder traditionele vorm. Nou ben ik niet traditioneel als in dat ik een gezin wil of per de samenwonen, maar meestal merk ik dat die mannen op dat moment toch niet bij mij passen. Alsof je in een soort tegengestelde stroom zit. Dus ik denk dat het bij veel mensen ook iets tijdelijks is, de impopulariteit van monogamie.
Ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt over dat single en vrij zijn gemakkelijk is geroepen vanuit mijn perspectief. Zou je dat misschien uit willen leggen?
woensdag 22 januari 2020 om 16:39
Mooi gesprek hier inderdaad. Heb ook het artikel gelezen en vind hem ook interessant.
Heb in het andere topic van de week iets gepost en sluit mooi aan bij het gesprek hier. Ik kopieer en plak hem even
Kennen jullie de documentaire van Lize Korpershoek 'mijn sex is stuk'? Wat ik o.a mooi vind, is haar zoektocht naar haar seksualiteit. Waar ze achter komt, is dat ze veel meeging in wat 'hoort' en in jongens van haar wilden en met haar deden. Ik herken het deel dat ik mijn/ons proces van verliefdheid en hoe dingen 'zouden moeten gaan' (on)bewust vergelijk met heersende gedachte hierover en hoe anderen in mijn omgeving hierover denkt. Ik krijg/kreeg vaak te horen dat ik teveel in mijn hoofd zit en nadenk over dingen. Dat ik onvoldoende in contact sta met mijn gevoel. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat de man in kwestie en het contact wat we hebben, dan niet goed is. Want als ik blijkbaar teveel over moet nadenken ipv voelen, dan is dit hem misschien niet.
Daarnaast vergelijk ik het veel met eerdere verliefdheden. Een paar zijn dat, waar ik ook een relatie mee gehad heb. Verliefdheid is in mijn geval een goede voorspeller voor een relatie Dan denk ik aan hoe het was, hoe ik mij voelde, hoe het ging en wat de ander voelde en zijn gedrag. Ik ben erachter gekomen dat het niet zo hoeft te gaan en zo te zijn. Ik ben gegroeid als persoon, heb levenservaring opgedaan door de jaren en andere mannen.
En ja, ik ben eenmaal een nadenker. Ik kan pas voluit gaan genieten van alles, als ik voor mijzelf eruit ben dat het 'kan'. Bv wilt hij wel een relatie (ik wil geen rebound zijn), wilt hij meer kinderen? Heeft hij alles verwerkt van zijn vorige relatie, hoe gaan we het doen qua afstand etc etc. Is dit dan fout? Dat dacht ik wel. Maar dit is niet fout, dit is MIJN proces en hoe ik gewired ben. Anderen mogen hier zeer zeker wat van vinden en graag wat over zeggen, want ik leer graag. Maar ik heb geleerd om op mijzelf te vertrouwen.
Kortom: laat je niet gek maken door wat (niet) moet. Wees jezelf en geloof erin dat je mensen (vriendschappen en relaties) aantrekt die bij jou past.
Heb in het andere topic van de week iets gepost en sluit mooi aan bij het gesprek hier. Ik kopieer en plak hem even
Kennen jullie de documentaire van Lize Korpershoek 'mijn sex is stuk'? Wat ik o.a mooi vind, is haar zoektocht naar haar seksualiteit. Waar ze achter komt, is dat ze veel meeging in wat 'hoort' en in jongens van haar wilden en met haar deden. Ik herken het deel dat ik mijn/ons proces van verliefdheid en hoe dingen 'zouden moeten gaan' (on)bewust vergelijk met heersende gedachte hierover en hoe anderen in mijn omgeving hierover denkt. Ik krijg/kreeg vaak te horen dat ik teveel in mijn hoofd zit en nadenk over dingen. Dat ik onvoldoende in contact sta met mijn gevoel. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat de man in kwestie en het contact wat we hebben, dan niet goed is. Want als ik blijkbaar teveel over moet nadenken ipv voelen, dan is dit hem misschien niet.
Daarnaast vergelijk ik het veel met eerdere verliefdheden. Een paar zijn dat, waar ik ook een relatie mee gehad heb. Verliefdheid is in mijn geval een goede voorspeller voor een relatie
Dan denk ik aan hoe het was, hoe ik mij voelde, hoe het ging en wat de ander voelde en zijn gedrag. Ik ben erachter gekomen dat het niet zo hoeft te gaan en zo te zijn. Ik ben gegroeid als persoon, heb levenservaring opgedaan door de jaren en andere mannen.En ja, ik ben eenmaal een nadenker. Ik kan pas voluit gaan genieten van alles, als ik voor mijzelf eruit ben dat het 'kan'. Bv wilt hij wel een relatie (ik wil geen rebound zijn), wilt hij meer kinderen? Heeft hij alles verwerkt van zijn vorige relatie, hoe gaan we het doen qua afstand etc etc. Is dit dan fout? Dat dacht ik wel. Maar dit is niet fout, dit is MIJN proces en hoe ik gewired ben. Anderen mogen hier zeer zeker wat van vinden en graag wat over zeggen, want ik leer graag. Maar ik heb geleerd om op mijzelf te vertrouwen.
Kortom: laat je niet gek maken door wat (niet) moet. Wees jezelf en geloof erin dat je mensen (vriendschappen en relaties) aantrekt die bij jou past.
woensdag 22 januari 2020 om 16:39
Ik moest aan je denkennoumoe2019 schreef: ↑22-01-2020 01:05Net alles teruggelezen, veel wijze woorden en treffend artikel
Wil aan je vragen hoe het nu met je gaat.
ik lees je elders ook wel eens.
hoop dat je je een beetje ok voelt.
woensdag 22 januari 2020 om 16:46
woensdag 22 januari 2020 om 16:53
Ik reageerde ook niet alleen op jouRolami schreef: ↑22-01-2020 13:18Bedankt voor je reactie Coolpack. Ik kan me goed voorstellen dat het niet bij je past, maar het is wel handig als dat duidelijk gemaakt wordt in een profiel al toch?
Ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt over dat single en vrij zijn gemakkelijk is geroepen vanuit mijn perspectief. Zou je dat misschien uit willen leggen?
En dat van die profielen is precies wat ik probeerde te zeggen: zet het er alsjeblieft in! Maar ik denk wel dat mensen er niet altijd zo bewust mee bezig zijn. Net als mijn laatste kansrijke date die dan bij het afscheid zegt zich te hebben gerealiseerd gewoon niet zo met relaties en liefde bezig te zijn op het moment. Ja lekker dan, wat doe je dan op een serieuze datingsite?! Maar ik realiseer me ook wel dat het een beetje geleuter kan zijn als verklaring van het niet genoeg gevoelens hebben. Maar, zoals ik hier ook weer las, als dat blijkbaar gelijk head over heels moet zijn moet-ie sowieso maar een deurtje verder kijken. Afgezien daarvan was het wel een gevalletje gescheiden, kind, en misschien nog niet helemaal willen/kunnen verwerken maar maar liever een nieuwe (puber) verliefdheid zoeken. Ja, ik oordeel nu, maar dat gevoel kreeg ik er wel sterk bij.
Oh en makkelijk praten? Ook een oordeel, haha. Maar je bent pas kort single, las ik. Laat ik het zo zeggen: dat is ook een ander perspectief dan dat van bijvoorbeeld mij. Meestal vond ik het de eerste pakweg zes tot negen maanden na een relatie (die bij mij nog nooit langer dan zo'n 3,5 jaar hebben geduurd) ook alleen maar lekker om weer single te zijn. Maar op een gegeven moment wil je ook wel weer eens samen mooie momenten meemaken, iets opbouwen. En dat het dan liefst ook wat langer goed blijft voelen dan enkele jaren of nog korter.
woensdag 22 januari 2020 om 17:03
Eens. Het maakt echt verschil of je 1,5 jaar of 4/5/6 jaar single bent. Dat is een lange tijd zonder genegenheid. Die verdwaalde seksdate zijn vrij leeg. Dat is alleen fysieke bevrediging zonder connectie. En genegenheid zoeken we denk ik allemaal, alleen wil de ene dat af en toe en de ander altijd.
Je moet echt iemand zien te vinden die exact dezelfde behoeften heeft.
Je moet echt iemand zien te vinden die exact dezelfde behoeften heeft.
woensdag 22 januari 2020 om 17:30
Dat. En dan nog: ik ben niet extreem lang single, dus de fysieke dingen missen valt bij mij wel mee, maar ik weet ook heel goed uit andere periodes hoe dat voelt. Het is voor mij vooral dat ik eens een relatie waarin je groeit samen en niet dat een van de twee na pakweg anderhalf jaar zich begint af te vragen of dit het wel is.
woensdag 22 januari 2020 om 17:45
De duurzame relaties waarin je echt samen iets opbouwt lijkt haast niet meer te bestaan. Degenen die nu al 20-25 of langer samen zijn reken ik niet mee aangezien deze tendens iets lijkt te zijn van de afgelopen 10 jaar. Ik ben erg van de duurzame relaties en hoopte daar ook op. Maar het loopt soms anders. Ik vraag mij af of het voor ons singles nog haalbaar is. In theorie kun je als je nu iemand tegenkomt, daar nog 20-30 jaar mee samenblijven. Ik vrees daar echter voor.
woensdag 22 januari 2020 om 18:00
Dankjewel voor het uitleggen Coolpack. Dat waardeer ik! Één van de redenen dat ik hier graag mee lees/praat is om dingen van verschillende perspectieven te begrijpen.
Nu ik inderdaad weer alleen ben probeer ik wel bewust helder te krijgen voor mijzelf hoe een geschikte relatie er voor mij uit ziet. Daarmee kwam ook het besef dat ik dus de behoefte mis die veelal in een traditionele relatie verwacht worden (samenwonen,trouwen,kids etc.).
Dan vallen er toch wat doelen waar je samen naar toe werkt weg en wat blijft er dan over? Hoe communiceer je dat je maar wil opbouwen tot een bepaald punt en voorkom je dat je iemand onnodig kwetst? Ik wil voorkomen dat iemand verwacht dat het toch nog ineens verandert.
Het stuk wat lovestar citeert vind ik dan ook zeker een treffend stuk.
Nu ik inderdaad weer alleen ben probeer ik wel bewust helder te krijgen voor mijzelf hoe een geschikte relatie er voor mij uit ziet. Daarmee kwam ook het besef dat ik dus de behoefte mis die veelal in een traditionele relatie verwacht worden (samenwonen,trouwen,kids etc.).
Dan vallen er toch wat doelen waar je samen naar toe werkt weg en wat blijft er dan over? Hoe communiceer je dat je maar wil opbouwen tot een bepaald punt en voorkom je dat je iemand onnodig kwetst? Ik wil voorkomen dat iemand verwacht dat het toch nog ineens verandert.
Het stuk wat lovestar citeert vind ik dan ook zeker een treffend stuk.
woensdag 22 januari 2020 om 18:01
Die vraag geldt toch evengoed voor mensen in een relatie?Julus schreef: ↑22-01-2020 17:45De duurzame relaties waarin je echt samen iets opbouwt lijkt haast niet meer te bestaan. Degenen die nu al 20-25 of langer samen zijn reken ik niet mee aangezien deze tendens iets lijkt te zijn van de afgelopen 10 jaar. Ik ben erg van de duurzame relaties en hoopte daar ook op. Maar het loopt soms anders. Ik vraag mij af of het voor ons singles nog haalbaar is. In theorie kun je als je nu iemand tegenkomt, daar nog 20-30 jaar mee samenblijven. Ik vrees daar echter voor.
Ik denk dat het wel moet kunnen als je overtuigd voor elkaar kiest, blijft kiezen en water bij de wijn wilt doen in plaats van sprookjes te verwachten. Het is alleen niet per se makkelijk die persoon te vinden. Voor mij is het ook zo dat ik geen vader voor toekomstige kinderen zoek. Het gaat me niet zozeer om de vraag of ik met iemand het 'gezinsbedrijf' draaiende wil houden, maar om of hij een mooie toevoeging aan mijn leven is en mij in dat opzicht ook zo kan en wil nemen als ik ben. Ik heb het gevoel, maar het kan best zijn dat ik daar zelf een blinde vlek heb, dat mannen met kinderen mij in het algemeen minder goed begrijpen of zien voor wie ik ben. Maar ik vis ook wel in een vijver waarin relatief veel mannen zitten die nog niet lang geleden gescheiden zijn, is denk ik een beetje inherent aan mijn leeftijd (38). Ik vind dat lastig. Misschien komt het erop neer dat ik hén niet goed begrijp. Ik kan me een boel indenken, maar ik heb geen lange relatie meegemaakt, waaruit mogelijk ook kinderen gekomen zijn, die op de klippen gelopen is.
woensdag 22 januari 2020 om 18:02
Rolami, het is niet ondenkbaar dat je iemand treft die het ook allemaal al gehad heeft en die het prima vindt om te latten. Als ik jou zo lees is dat waar jij dan op uitkomt. Een steady lat-relatie. Het is heel gangbaar om dat direct aan te geven. Dan ontmoet je iemand vanuit die insteek en dan mag dat geen problemen opleveren. Het kan natuurlijk wel later in de relatie een punt van discussie worden als behoeften veranderen. Dat zie je dan wel weer toch?