Relaties
alle pijlers
Moeder van ex overleden
woensdag 4 maart 2020 om 22:30
Mijn ex (met wie ik anderhalf jaar een relatie had) en ik zijn al jaren uit elkaar en ik ben ook volledig over hem heen qua gevoelens. We hebben ook geen contant meer, hij verbrak het contact. Juist daar heb ik heel veel moeite mee gehad, omdat hij meer mijn beste vriend was (ik was vrij jong tijdens die relatie). Nu is het zo dat mijn moeder kanker heeft en ik heb via via gehoord dat zijn moeder er pas geleden aan is overleden. Ik snap het als jullie nu denken ja en wat dan nog? Hij is je ex. Klopt, ik heb nu een hele lieve vriend en denk al jaren niet meer aan mijn ex, maar wel aan hoe ik hem mis als een vriend. Destijds heb ik hem onbedoeld gekwetst en daarom hebben we geen contact meer. Het was de grootste fout van mijn leven en ik zou alles doen om hem te laten zien hoe erg het me spijt en hoeveel hij voor mij betekent.
Ik wil heel graag iets voor hem doen nu hij net zijn moeder is verloren. Ik denk dat ik hem goed zou kunnen steunen, omdat ik weet wat hij doormaakt. Alleen weet ik zeker dat hij niet herinnerd zal willen worden aan mij. Ik wou dat ik anoniem iets voor hem kon doen, maar dan zal hij zich afvragen van wie het komt. Ik wil gewoon niet dat hij zich rot voelt, omdat hij altijd veel voor me heeft betekend. Dat hij mijn ex is heeft er voor mij niks mee te maken. Ik voelde me laatst ook zo toen een vriendin met wie ik al jaren geen contact meer had (zij had het contact verbroken) zich rot voelde.
Maar wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
Ik wil heel graag iets voor hem doen nu hij net zijn moeder is verloren. Ik denk dat ik hem goed zou kunnen steunen, omdat ik weet wat hij doormaakt. Alleen weet ik zeker dat hij niet herinnerd zal willen worden aan mij. Ik wou dat ik anoniem iets voor hem kon doen, maar dan zal hij zich afvragen van wie het komt. Ik wil gewoon niet dat hij zich rot voelt, omdat hij altijd veel voor me heeft betekend. Dat hij mijn ex is heeft er voor mij niks mee te maken. Ik voelde me laatst ook zo toen een vriendin met wie ik al jaren geen contact meer had (zij had het contact verbroken) zich rot voelde.
Maar wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
vrijdag 6 maart 2020 om 13:37
Wat een onzin dit. Superioriteit.. Dat is maar hoe je het zelf wilt lezen. Ben het er mee eens dat de hsp kaart trekken onnodig was. Maar in niks lees ik superioriteit, eerder een enorme worsteling om gevoelens die ontzettend heftig kunnen zijn een plek te geven.Murrmurr schreef: ↑06-03-2020 13:15En ik denk dat dat is waarom veel mensen hoogsensitiviteit een vervelend argument vinden: niet omdat het erg is om gevoelig te zijn, maar omdat er een zekere superioriteit uit spreekt: IK heb nou eenmaal meer gevoel dus IK kan weten wat goed is voor een ander, ook al wordt die ander daar niet gelukkig van.
Geloof mij, als HSP heb je dat hele gedoe veel liever niet, dan wel.
En wat ik al eerder zei, TO klinkt nog erg jong en is nog volop aan het leren hoe zij met al die emoties en gevoelens kan omgaan.
Er wordt na mijn idee juist door sommigen 'boven' haar gestaan. Door haar weg te zetten als egocentrisch, egoïstisch etc etc. En nu ook nog superieur.
Denk dat je hier aan projectie doet van jouw eigen houding t.o.v. iemand met HSP. HSP is niks bijzonders aan, het is eerder een handicap voor jezelf tot je er een manier in vindt om er mee om te gaan. Dan kan het, net als vele andere karakter eigenschappen die je goed benut, iets waardevols zijn.
Zo is iedereen anders.
vrijdag 6 maart 2020 om 13:37
Daar ben ik het wel mee eens dat ze dat doet. Als ik voor mezelf mag spreken ben ik inderdaad niet egoïstisch, ik maak zeker fouten en ben verre van perfect, maar zeker niet egoïstisch. Dat heeft alleen niks te maken met hoog sensitiviteit.vivautrecht85 schreef: ↑06-03-2020 13:27Ehm, zien je niet dat hier een zekere superioriteit uit spreekt? Je zegt namelijk over een heel grote groep mensen dat ze per definitie niet egoïstisch zijn, allesbehalve dus.
vrijdag 6 maart 2020 om 13:39
Mee eens.. Het is gewoon een karaktereigenschap met hele fijne voordelen, maar ook vervelende nadelen.Qiyara schreef: ↑06-03-2020 13:37Wat een onzin dit. Superioriteit.. Dat is maar hoe je het zelf wilt lezen. Ben het er mee eens dat de hsp kaart trekken onnodig was. Maar in niks lees ik superioriteit, eerder een enorme worsteling om gevoelens die ontzettend heftig kunnen zijn een plek te geven.
Geloof mij, als HSP heb je dat hele gedoe veel liever niet, dan wel.
En wat ik al eerder zei, TO klinkt nog erg jong en is nog volop aan het leren hoe zij met al die emoties en gevoelens kan omgaan.
Er wordt na mijn idee juist door sommigen 'boven' haar gestaan. Door haar weg te zetten als egocentrisch, egoïstisch etc etc. En nu ook nog superieur.
Denk dat je hier aan projectie doet van jouw eigen houding t.o.v. iemand met HSP. HSP is niks bijzonders aan, het is eerder een handicap voor jezelf tot je er een manier in vindt om er mee om te gaan. Dan kan het, net als vele andere karakter eigenschappen die je goed benut, iets waardevols zijn.
Zo is iedereen anders.
vrijdag 6 maart 2020 om 13:44
Dit.Charlotte2020 schreef: ↑06-03-2020 13:01@TO, je geeft aan dat je een probleem ervaart. Door jou berichten en de onderliggende gevoelens die je beschrijft denk ik dat het goed zou zijn als je met die gevoelens aan de slag gaat. Je ervaart schuldgevoelens richting je ex, je denkt nog vaak aan hem, hij betekende veel voor je en de relatie is verbroken, kennelijk door een niet zo nette actie van jou. Daarnaast is je moeder ziek.
Het lijkt mij zinvol om samen met je vriend, de mensen die van jou houden en eventuele professionele ondersteuning te kijken naar de gevoelens die je ervaart. Waarom zijn deze gevoelens nog zo vers na al die jaren ? Hoe komt het dat je er nog zo mee bezig bent ? En hoe ga je om met de ziekte van je moeder ? Waarom is het voor jou zo belangrijk om zoveel energie te steken in wat andere mensen mogelijk wel of niet van jou nodig zouden hebben ? Hoe komt het dat je er niet op vertrouwd dat anderen wel naar jou toe zullen komen als ze jou steun willen hebben ?
Het lijkt me veel nuttiger om die energie in jezelf te steken en jezelf te confronteren met je eigen gevoelens en jezelf te helpen dan je bezig te houden met de eventuele behoeften van een ex van lang geleden (Of anderen) Behoeften die je helemaal niet kent en alleen maar naar kunt gissen. Ook hooggevoelige mensen zitten er weleens naast.
Als je besluit om niets te doen heeft dat voor hem geen enkele invloed of consequentie omdat hij geen weet heeft van jou probleem met deze kwestie. Hij leeft door in onwetendheid van jou plannen, zoals hij dat al jaren naar kennelijke tevredenheid doet anders was hij zelf al eerder op zijn besluit terug gekomen. Dat is toch verder prima dan ? Vertrouw erop dat het goed gaat met hem ondanks zijn verdriet om zijn moeder.
En wat als je wel besluit een kaart te sturen, is dat dan werkelijk voldoende voor jou ? Ga jij je niet af zitten vragen of de kaart wel is aangekomen, wat hij ervan vond, hoe hij reageerde, of hij kwaad was of juist blij ? Stel dat er geen enkele reactie van hem komt, kun jij daar dan mee omgaan ? Vergroot dat jou schuld gevoelens en andere nare gevoelens dan niet ? Dan moet je je daar de komende tijd weer druk om maken.
Mijn raad is : ga je bezig houden met jezelf, dat lijkt mij belangrijk.
100% DIT.
Succes TO, en sterkte met je moeder!
vrijdag 6 maart 2020 om 13:47
Erge is nog dat je de beslissing laat afhangen van mensen hier.
Wij kennen jullie verhaal niet tot in detail , we kennen jou niet , we kennen hem niet.
Als je een kaart wilt sturen dan doe je dat.
Simpele tekst! Veel sterkte en je naam klaar!
Ik heb toendertijd steun betuigingen uit verassende hoeken gehad en de enige gedachte die ik had was, wat fijn!
Voor de rest nergens bij stil gestaan , geen reacties antwoorden of wat dan ook gestuurd , had andere dingen aan men hoofd.
Dus TO als je een kaart stuurt 1 ding verwacht geen reactie of antwoord in welke vorm dan ook , want dat is in zo een geval niet helemaal van toepassing.
Als je een reactie verwacht doe je het om de verkeerde reden. dus indd wat charlotte zegt.
Wij kennen jullie verhaal niet tot in detail , we kennen jou niet , we kennen hem niet.
Als je een kaart wilt sturen dan doe je dat.
Simpele tekst! Veel sterkte en je naam klaar!
Ik heb toendertijd steun betuigingen uit verassende hoeken gehad en de enige gedachte die ik had was, wat fijn!
Voor de rest nergens bij stil gestaan , geen reacties antwoorden of wat dan ook gestuurd , had andere dingen aan men hoofd.
Dus TO als je een kaart stuurt 1 ding verwacht geen reactie of antwoord in welke vorm dan ook , want dat is in zo een geval niet helemaal van toepassing.
Als je een reactie verwacht doe je het om de verkeerde reden. dus indd wat charlotte zegt.
vrijdag 6 maart 2020 om 13:48
Ik had een kennis die ook een giver was. Zij organiseerde altijd surprise parties voor andere mensen bij haarzelf thuis, en nodigde dan alle vrienden en familie van die mensen uit. Ook als het helemaal geen types waren die een surpriseparty leuk vinden. En als ze dan later geen tijd voor haar hadden zei ze heel verongelijkt 'ik heb zóveel voor die persoon gedaan'.
Ik vond het zielig want die persoon had een leegte in haar leven en in plaats van dat te onderzoeken en met zichzelf aan de slag te gaan, leidde ze zich af met dingen voor anderen doen en kreeg daar niet voor terug wat ze vond dat ze verdiende. Die anderen waren allemaal egoïstisch.
Daarom is wat Charlotte zegt het allerbeste advies: durf naar jezelf te kijken en te onderzoeken waar dit vandaan komt TO. En dat echt onderzoeken, dieper dan 'ik ben nou eenmaal een heel zorgzaam mens'. Waarom is het voor jou lastig te accepteren dat de band met die persoon over is?
Ik vond het zielig want die persoon had een leegte in haar leven en in plaats van dat te onderzoeken en met zichzelf aan de slag te gaan, leidde ze zich af met dingen voor anderen doen en kreeg daar niet voor terug wat ze vond dat ze verdiende. Die anderen waren allemaal egoïstisch.
Daarom is wat Charlotte zegt het allerbeste advies: durf naar jezelf te kijken en te onderzoeken waar dit vandaan komt TO. En dat echt onderzoeken, dieper dan 'ik ben nou eenmaal een heel zorgzaam mens'. Waarom is het voor jou lastig te accepteren dat de band met die persoon over is?
vrijdag 6 maart 2020 om 13:50
Ik verwacht ook geen reactie, ik hoef verder ook geen contact met hem. Het enige wat ik wil is er voor hem zijn als hij dat wil, als hij dat niet wil en dat voor hem het beste is, prima, no big deal.Catco schreef: ↑06-03-2020 13:47Erge is nog dat je de beslissing laat afhangen van mensen hier.
Wij kennen jullie verhaal niet tot in detail , we kennen jou niet , we kennen hem niet.
Als je een kaart wilt sturen dan doe je dat.
Simpele tekst! Veel sterkte en je naam klaar!
Ik heb toendertijd steun betuigingen uit verassende hoeken gehad en de enige gedachte die ik had was, wat fijn!
Voor de rest nergens bij stil gestaan , geen reacties antwoorden of wat dan ook gestuurd , had andere dingen aan men hoofd.
Dus TO als je een kaart stuurt 1 ding verwacht geen reactie of antwoord in welke vorm dan ook , want dat is in zo een geval niet helemaal van toepassing.
Als je een reactie verwacht doe je het om de verkeerde reden. dus indd wat charlotte zegt.
Ik denk dat het het beste is om niks te doen
vrijdag 6 maart 2020 om 13:51
Ook een kaart gehad van een ex waar tegen je hebt gezegd dat je nooit meer wat met hem te maken te wil hebben, en die je hebt geblokt waar mogelijk?
himalaya wijzigde dit bericht op 06-03-2020 13:54
5.85% gewijzigd
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 6 maart 2020 om 13:53
*Sikkepit* schreef: ↑06-03-2020 12:52Omdat ze voortdurend alle reacties die ze niet wil horen aan het weerleggen is met argumenten waarmee ze probeert om het voor zichzelf goed te praten om wèl contact op te nemen. Ik denk dat wij dat héél goed kunnen lezen en jij vast ook wel.
Precies! Het verhaal gaat van de grootste fout van haar leven naar een paar kleine foutjes. Het is maar wat net in haar straatje past.
vrijdag 6 maart 2020 om 13:57
Ik wil altijd doen wat voor de ander het beste is. Stel ik ga met vrienden naar de bios en ik wil een fantasy film en zij willen een comedie, zeg ik snel van oké dan gaan we naar de comedie. Soms spreek ik mijn wens niet eens uit. Ik vind het lastig om mijn wens uit te spreken als de wensen van de anderen duidelijk ergens anders liggen.Murrmurr schreef: ↑06-03-2020 13:48Ik had een kennis die ook een giver was. Zij organiseerde altijd surprise parties voor andere mensen bij haarzelf thuis, en nodigde dan alle vrienden en familie van die mensen uit. Ook als het helemaal geen types waren die een surpriseparty leuk vinden. En als ze dan later geen tijd voor haar hadden zei ze heel verongelijkt 'ik heb zóveel voor die persoon gedaan'.
Ik vond het zielig want die persoon had een leegte in haar leven en in plaats van dat te onderzoeken en met zichzelf aan de slag te gaan, leidde ze zich af met dingen voor anderen doen en kreeg daar niet voor terug wat ze vond dat ze verdiende. Die anderen waren allemaal egoïstisch.
Daarom is wat Charlotte zegt het allerbeste advies: durf naar jezelf te kijken en te onderzoeken waar dit vandaan komt TO. En dat echt onderzoeken, dieper dan 'ik ben nou eenmaal een heel zorgzaam mens'. Waarom is het voor jou lastig te accepteren dat de band met die persoon over is?
Ik vind het niet lastig om te accepteren dat die band met hem over is. Dat heb ik jaren geleden al gedaan. Ik vind het alleen lastig om dan te horen dat het niet goed met hem gaat, omdat ik wel veel om hem heb gegeven. Hetzelfde met die vriendin waar ik het over had. Ik zag haar nog wel, maar accepteerde al jaren dat we geen contact meer hadden. Tot ze depressief raakte. Ik wilde haar steunen.
Zelfs als iemand om wie ik ooit veel gaf mij heeft gekwetst, ben ik nog geneigd om er voor hem/haar te zijn als het niet goed gaat.
En dát vind ik moeilijk om los te laten.
vrijdag 6 maart 2020 om 13:59
Ik begrijp je wel hoor, je hebt ooit tijd met elkaar doorgebracht en om mekaar gegeven.Oceangirl22 schreef: ↑06-03-2020 13:50Ik verwacht ook geen reactie, ik hoef verder ook geen contact met hem. Het enige wat ik wil is er voor hem zijn als hij dat wil, als hij dat niet wil en dat voor hem het beste is, prima, no big deal.
Ik denk dat het het beste is om niks te doen
Dus eigenlijk niks mis met een kaartje sturen.
Maar nogmaals ik weet niet wat er voorgevallen is en in hoeverre je ex jouw absoluut niet meer wilt spreken, maar ik denk dan ook weer het is jaren geleden wat er is voorgevallen, ik heb ooit op men 20ste ook mijn ex de hel ingewenst , maar 15 jaar later een steunbetuiging ontvangen waar ik nu als volwassene gewoon gedacht , fijn dat iemand gewoon een kaartje stuurt.
De eerste gedachten waren hier niet wat een eikel waarom stuur je een kaart ? Nee ik dacht , wat aardig en thats it, ook verder nooit meer bij stil gestaan, wat ik al zei had andere dingen aan mijn hoofd.
Maar goed zo zit ik in mekaar en ik heb geen idee hoe jouw EX is.
vrijdag 6 maart 2020 om 14:03
Hier sluit ik me bij aan. Ik beticht je niet van egoïsme TO, maar in je mate van zorg en bekommernis om een ander ga je wel degelijk voorbij aan de behoeften van een ander ten gunste van die van jezelf. Dat is niet gezond en geeft aanleiding tot dieper zelfonderzoek.Murrmurr schreef: ↑06-03-2020 13:48Daarom is wat Charlotte zegt het allerbeste advies: durf naar jezelf te kijken en te onderzoeken waar dit vandaan komt TO. En dat echt onderzoeken, dieper dan 'ik ben nou eenmaal een heel zorgzaam mens'. Waarom is het voor jou lastig te accepteren dat de band met die persoon over is?
*sikkepit* wijzigde dit bericht op 06-03-2020 14:11
1.45% gewijzigd
De waarheid heeft het ook niet makkelijk de laatste tijd.
vrijdag 6 maart 2020 om 14:06
Dit hele verhaal heeft niks met HSP te maken. Hopelijk besef je je dat ook.Murrmurr schreef: ↑06-03-2020 13:48Ik had een kennis die ook een giver was. Zij organiseerde altijd surprise parties voor andere mensen bij haarzelf thuis, en nodigde dan alle vrienden en familie van die mensen uit. Ook als het helemaal geen types waren die een surpriseparty leuk vinden. En als ze dan later geen tijd voor haar hadden zei ze heel verongelijkt 'ik heb zóveel voor die persoon gedaan'.
Ik vond het zielig want die persoon had een leegte in haar leven en in plaats van dat te onderzoeken en met zichzelf aan de slag te gaan, leidde ze zich af met dingen voor anderen doen en kreeg daar niet voor terug wat ze vond dat ze verdiende. Die anderen waren allemaal egoïstisch.
Daarom is wat Charlotte zegt het allerbeste advies: durf naar jezelf te kijken en te onderzoeken waar dit vandaan komt TO. En dat echt onderzoeken, dieper dan 'ik ben nou eenmaal een heel zorgzaam mens'. Waarom is het voor jou lastig te accepteren dat de band met die persoon over is?
Verder het deel van Charlotte, mee eens.
vrijdag 6 maart 2020 om 14:07
In plaats van direct gehoor te geven aan die behoefte, is het voor jou veel zinvoller (plus uiteindelijk bevredigender!) om te onderzoeken waar deze vandaan komt.
De waarheid heeft het ook niet makkelijk de laatste tijd.
vrijdag 6 maart 2020 om 14:10
Dit is denk ik de consensus. En probeer daarbij echt kritisch naar jezelf te kijken, dus niet alleen de positieve dingen uit te vergroten maar ook de mindere kanten durven zien.*Sikkepit* schreef: ↑06-03-2020 14:07In plaats van direct gehoor te geven aan die behoefte, is het voor jou veel zinvoller (plus uiteindelijk bevredigender!) om te onderzoeken waar deze vandaan komt.
vrijdag 6 maart 2020 om 14:25
Oh ja, ik zie het nu pas.
Totes Lo sensitive of me.
