Verhuizen na scheiding?

emmalien schreef: ↑

06-03-2020 12:57

Heb ik gedaan. Hij wil het niet horen. Het is enorm onverantwoord en een groot financieel risico, maar omdat het 'misschien' zou kunnen vindt hij dat genoeg. Valt verder geen normaal gesprek over te voren.

Ik snap niet wat je bedoelt met uitkopen voor een ton?De huidige hypotheek op het huis ligt ongeveer een ton boven de hypotheek die ik alleen zou kunnen financieren. Dat is dus nog los van de de marktwaarde, die ligt nu waarschijnlijk 80K boven de hypotheek die wij nu nog open hebben staan.

Oh zo, verkeerd begrepen.
Hij moet dat financiële stuk officieel kunnen overleggen aan jouw advocaat. Zolang hij dat niet doet blijf je doen wat je nu doet.
Trek de strop maar aan, je wilt ook niet met schulden eindigen omdat hij zich financieel in de nesten werkt terwijl jullie nog wel getrouwd zijn.

ik zou als het financieel kan toch voor een huurappartement in de buurt gaan en dan gaan birdnesten. Een jaar, of twee. Of tot de huizenmarkt klapt en je wel allebei kan kopen.

Allebei een eigen slaapkamer, en op de dag van de wissel in beide huizen een poets zodat je de zooi van de ander niet hoeft te poetsen. Maar of dat ook praktisch (beschikbaar en betaalbaar) uitvoerbaar is....

Hoe gehecht is je oudste aan die school?
Ook ouders die bij elkaar zijn verhuizen vanwege werk of andere redenen, het is niet zo dat als je eenmaal ergens gaat wonen je daar dus voor altijd moet blijven wonen omdat kinderen dan op hun bestaande school en kdv kunnen blijven.

Wij zijn als gezin destijds ook verhuisd naar een heel ander deel van het land, toen oudste op de basisschool zat en jongste pas 2 jaar oud was. Oudste kreeg het op haar nieuwe school juist veel fijner en een leuke vriendenkring, jongste weet niet beter dan hier opgegroeid te zijn

Ik denk dat juist de leeftijd van jouw kinderen dus nog de nodige flexibiliteit geeft. Als intact gezin gaan mensen zelfs naar het buitenland met hun kinderen. Kinderen in vertrouwde omgeving willen houden (als het vertrouwde gezinsleven al zo verandert) vond ik tijdens mijn scheiding ook heel heel belangrijk, maar toen waren ze al ouder met eigen vaste sporten en vrienden, dan is er een band van jaren met de omgeving en dat vind ik iets anders dan met nog jonge kinderen.

Ik denk dat dat gehechte aan eigen school en omgeving soms weleens overschat wordt bij scheiding (oa uit schuldgevoel, dat er al zoveel verandert voor de kinderen, die daar niet om gevraagd hebben)?

In mijn geval ging mijn ex 30 km verderop wonen, waar de kinderen de eerste jaren niet zelfstandig heen en terug konden, afhankelijk waren van vervoer (auto) en pas later zelf met OV, wat (hun) tijd kostte.
Ook al was dat alleen 2x pm het weekend, het werd toen ze ouder werden eigenlijk juist lastiger ivm hun eigen plannen, omdat zij naar hun vader "moesten" en dan niet zelf konden kiezen om bij hun vrienden te zijn of iets in hun dagelijkse omgeving te doen hadden.

Mijn kinderen zijn nu volwassen en geven aan toch geen nadeel te hebben ondervonden van de verhuizing van ex naar de stad, zo leerden ze buiten hun comfortzone nieuwe omgeving, de stad, mensen en mogelijkheden kennen (tov vriendjes die alleen in dit dorp en omgeving kwamen).

Het heen en weer reizen was toen wel onhandig en een vervelende bijkomstigheid voor hun, wat mee te nemen aan huiswerk en kleding enzo, maar ook hadden ze daar niet altijd naar hun zin, omdat het opgelegde tijd bij hun vader was en niet zelf voor gekozen zouden hebben. (ik ben dus blijven wonen in vertrouwde woonplaats, zij het dichter bij school en alle OV-voorzieningen binnen handbereik).

Dat gaat met co-ouderschap al helemaal niet en het is ontzettend lastig met deze woningmarkt als je uit elkaar gaat en je allebéi lastig of helemaal niet aan een woning komt in hun vertrouwde omgeving.
Je mag van je ex echt wel verwachten en aandringen op een oplossing, je moet toch érgens wonen??! En hij moet toch al verhuizen, dus als het relatief voor hem minder impact heeft (bijv woon-werk) mag hij wel degelijk in het gezinsbelang meewerken aan een oplossing die niet alleen voor jou, maar ook voor de kinderen (en jouw evt opvangmogelijkheden tijdens werk) die hele scheiding zo goed mogelijk opvangen.

Daar zul je enige strijd voor over moeten hebben, een dak gaat om overlevingsniveau en je kinderen gaat dat direct aan.
(los daarvan vind ik dat je ook zorgplicht hebt tov elkaar ook na scheiding, als je samen een gezin begonnen bent en daar zou ik hem op blijven hameren, als hij dat zelf uit het oog verliest en voor eigenbelang gaat nu opeens. Hij is geen vrijgezel en dat wordt ie ook niet meer, zodra je aan kinderen begint, het is niet anders, hij past zich ook maar voor een groot deel aan, vanwege gezinsbelang boven eigenbelang.

Je loopt nu tegen zijn egootje aan, want op eoa manier sta je nu tegenover elkaar zodra je uit elkaar gaat, en hij degene is die wil scheiden en het gezin uit elkaar haalt, dat vergt al eigenbelang (niet een oordeel, ik weet de redenen niet en heb daar geen oordeel over), maar als dat de doorslag al gegeven heeft loop je al grotere kans op dat hij nu vooral allerleerst aan zichzelf denkt ipv stilstaan bij de impact op de kinderen, laat staan zich bekommert om die op jou. Je zult daar voor op moeten komen, en soms is dat vechten om redelijkheid, je erbij neerleggen kan altijd nog.. (als het niet anders kan).

Succes en sterkte iig, het komt allemaal rauw op je dak, ik weet er alles van, dus probeer nu zelf bij het regelen iig helder en redelijk te blijven, je hoofd koel te houden en hem zo zakelijk mogelijk te proberen te overtuigen.
Het is voor langere tijd, dus denk zelf ook goed na over een langere periode dan zoals de situatie nu is, nu ze nog jong zijn.
Ook mogelijkheden in bepaalde woonplaatsen van middelbare scholen, sporten, sociale leven, enz over een jaar of 10 (en je eigen werk, woon-werk en sociale leven enzo).

Huis verkopen en twee appartementen terug kopen, op redelijke afstand van elkaar?

1960to4 schreef: ↑

06-03-2020 12:55

ik weet wel dat het aantal scheidingen heel hoog is.. maar vraag me oprecht af hoeveel mensen dit doen zullen.
Zeg schat.. ik hou van jouw maar schrijf me toch in voor een huurhuis eventueel.

Als je 1 X zoiets hebt meegemaakt dan doe je dat zeker. En raad je dat anderen ook aan. Met de huidige woningkrapte is dat sowieso wel verstandig.
Dus ik sta ook al jaren ingeschreven en verleng dat ieder jaar.

Er stond van de week een artikel in het AD over dit onderwerp.
Ik weet niet of je hier iets aan hebt:
https://www.ad.nl/wonen/na-scheiding-he ... ~aaccad13/

Sterkte met de situatie.

Als ik je berichten lees TO zou ik wachten met een huis zoeken totdat je ex het rond heeft om jouw uit jullie huidige huis te kopen en dus het huis en de hypotheek op zijn eigen naam heeft staan.
Jij hebt dan de helft van de overwaarde (80000/2?) en kan dan gerichter zoeken.
Hij laat het nu bij jou liggen en daar zou ik niet akkoord mee gaan.
PLUS als jij eenmaal het huis uit bent, loop je ook nog risico als je nog wel eigenaar en hypotheekgever bent als hij zijn lasten niet betaald.
Hij wil uit elkaar en het huis behouden, laat hem dat ook zsm regelen.
Ik snap dat je graag verder wilt en een ander huis wilt, maar zorg eerst dat alles afgehandeld is. Echt.

mrs.lamaze schreef: ↑

06-03-2020 14:11

Als ik je berichten lees TO zou ik wachten met een huis zoeken totdat je ex het rond heeft om jouw uit jullie huidige huis te kopen en dus het huis en de hypotheek op zijn eigen naam heeft staan.
Jij hebt dan de helft van de overwaarde (80000/2?) en kan dan gerichter zoeken.
Hij laat het nu bij jou liggen en daar zou ik niet akkoord mee gaan.
PLUS als jij eenmaal het huis uit bent, loop je ook nog risico als je nog wel eigenaar en hypotheekgever bent als hij zijn lasten niet betaald.
Hij wil uit elkaar en het huis behouden, laat hem dat ook zsm regelen.
Ik snap dat je graag verder wilt en een ander huis wilt, maar zorg eerst dat alles afgehandeld is. Echt.

Goed advies. Heel verstandig om dit zo te doen TO.

1960to4 schreef: ↑

06-03-2020 12:55

ik weet wel dat het aantal scheidingen heel hoog is.. maar vraag me oprecht af hoeveel mensen dit doen zullen.
Zeg schat.. ik hou van jouw maar schrijf me toch in voor een huurhuis eventueel.

Ik ben gescheiden en had niets om op terug te vallen. Kon zelf geen huis kopen ivm studieschuld.
Dat heeft mn zus aan het denken gezet, ook al is ze al 15 jr gelukkig samen heeft ze zich wel ingeschreven toen mijn relatie klapte.
Puur om zichzelf eventueel te kunnen beschermen, en mijn zwager begrijpt dit volkomen.

Dus zo gek vind ik het niet.

emmalien schreef: ↑

06-03-2020 15:34

Bedankt voor het meedenken allemaal. Het is fijn om het gewoon even 'in de groep' te kunnen gooien en vanuit andere perspectieven na te denken.

Helaas heeft het verhaal inmiddels een andere wending genomen. Bij thuiskomst vanmiddag vond ik een brief van zijn advocaat op de deurmat. Ik ben dus, as we speak, ook bezig een advocaat op te trommelen.

He jakkes, toch jammer. Hopelijk kunnen jullie er toch redelijk uit komen.

Sterkte TO,
Als het een advocatengevecht wordt ga dan het gevecht ook goed aan.

Bij ons heeft de advocaat gezegd dat als je aan je verplichtingen van co-ouderschap blijft voldoen de afstand tussen beide huizen niet uitmaakt! Het duurt alleen bij jou nog we heel lang voordat je kinderen zelfstandig naar school kunnen. Vanaf 12 jaar mogen ze zelf kiezen waar ze willen verblijven en dan heb je kans dat het er weer anders uit gaat zien.

Ervan uitgaande dat je ex blijft vasthouden dat je oudste niet van school mag wisselen, dan weet jij de voorwaarden dat je wel elders kunt gaan wonen. Niet heel praktisch maar het mag wel.

Ik heb zelf iets tijdelijks gemeubileerd gehuurd (daar liep ik op leeg), en vervolgens een appartement 3 hoog achter gekocht. Lijkt mij dat je met de overwaarde best een leuk bedrag aan hypotheek kunt krijgen, plus dat je ook een aantrekkelijk bod kunt doen op deze overspannen woningmarkt.
Om mij heen doet iedereen het nu op deze manier!

Let wel op dat je eerst van de hypotheek af moet zijn voordat je iets kunt kopen!

Sterkte!!

Hoe komen mensen er toch bij dat kinderen met 12 zelf mogen kiezen?
Kinderen worden gehoord, meer niet.
En aangezien je dan al jaren co ouderschap hebt wat hopelijk goed loopt, maak je daarvoor (lijkt mij dan hè) geen nieuwe gang naar de rechter.
Als het slecht loopt doe je dat misschien wel, maar kinderen hun mening is dan niet doorslaggevend, hoor

Een advocaat hoeft niet perse een gevecht te betekenen, het betekend dat beide partijen professioneel advies krijgen en het zakelijk gaan afhandelen. Kan ook een voordeel zijn lijkt me?

rosings schreef: ↑

06-03-2020 16:46

Een advocaat hoeft niet perse een gevecht te betekenen, het betekend dat beide partijen professioneel advies krijgen en het zakelijk gaan afhandelen. Kan ook een voordeel zijn lijkt me?

en kost veel geld

Birdnesting lijkt me echt verschrikkelijk als je niet als goede vrienden uit elkaar gaat want dan deel je alsnog een huishouden.

emmalien schreef: ↑

06-03-2020 12:47

Hij heeft precies dezelfde huisvesting als ik, namelijk ons gezamenlijke huis. Hij logeert nu bij familie, maar heeft verder precies dezelfde opties als ik voor het krijgen van een nieuwe woning, vrij weinig dus.

Ik vind co-ouderschap in het belang van de kinderen als de ouders bij elkaar in de buurt wonen. Ik wil dat mijn kinderen tijd met hun vader kunnen doorbrengen. Ik vind dit anders worden als de ouders ver uit elkaar wonen en ze dus een groot deel van de tijd heen en weer worden gereden. Mijn uitgangspunt is om bij elkaar in de buurt te wonen, zodat de kinderen meer ruimte hebben om te bewegen tussen vader en moeder.

Ik speel hem geen zwarte piet toe. Ik ben alleen absoluut niet van plan hem overal maar zijn zin in te geven omdat hij overal 'het belang van de kinderen' als troef in zet. Dit blijft altijd een relatief begrip.

Ik vind de situatie heel erg voor je, maar je bent wel overal omheen aan het draaien. Daar maak je het voor dit topic maar ook voor jezelf niet duidelijker mee.

Hij gaat in principe het huis overnemen/jou uitkopen. Jij moet wel een ander huis zoeken; dan hebben jullie dus niet dezelfde opties. Jij moet iets anders kiezen; hij niet.

Jouw twee wensen: verder weg wonen maar wel dicht bij je ex wonen, botsen met het feit dat hij in jullie huidige huis wil blijven wonen. Vervolgens probeer je dat op te lossen door hem mee te verhuizen naar waar jij naar toe wil. En dat is natuurlijk niet reëel. En dat probeer je te verantwoorden door dat op te hangen aan 'het belang van de kinderen'. Maar dat is de zaak omdraaien. En bovendien ben je dan de kinderen aan het inzetten als drukmiddel. En dat verantwoord je dan weer door dat op te hangen aan 'ja maar hij wil scheiden en hij veroorzaakt deze situatie'. Dat is wel degelijk zwarte pieten met je kinderen als inzet. Ik kan me dat emotioneel wel voorstellen, maar dan nog zou ik proberen dat niet zo te doen.

Vooralsnog is de situatie: Hij blijft daar wonen en de kinderen hebben behoefte aan het handhaven van dezelfde omgeving/school/vriendjes. Dan moet jij de keuze maken; ga je verder weg wonen (dus weekendregeling?) of blijf je in de buurt wonen (co-ouderschap). En dan denk ik dat je er verstandig aan doet om al die andere emotionele bagage buiten dat vraagstuk te plaatsen.

Je mag wel afwachten waar hij nu mee komt in de zin dat het nu aan hem is om te regelen dat hij jou uit koopt zodat jij de middelen hebt om ergens anders te gaan wonen.

Ik zou het heel raar vinden als de ouder die wel in de omgeving van de kinderen blijft wonen, weekendouder moet worden omdat de andere ouder ervoor kiest om zo ver weg te gaan wonen dat co ouderschap in de praktijk onuitvoerbaar wordt.

In mijn opinie moet de ouder die te verberg gaat wonen of de weekendouder worden, of bereid zijn om kind te halen en te brengen, ook bij sport, speelafspraakjes, partijtjes etc.

Als de ex van TO het huis ook niet kan betalen, en het dus verkocht moet worden, dan is de situatie anders, maar ook dan heeft de voorkeur om niet te ver uit elkaar te gaan wonen. De woonplaats die je kiest om je kinderen groot te brengen, kun je niet meer zomaar verlaten als je uit elkaar gaat.

Sowieso, TO stelt het wel voor alsof het allemaal aan manlief ligt die hele scheiding, maar haar eigen rol in de teloorgang van het huwelijk kennen we niet. Dus om nou meteen te roepen dat hij maar de kolere moet krijgen en zich aanpassen vind ik nou ook weer zoiets.

Sowieso een advocaat in de arm nemen. Met de financiële afhandeling van jullie scheiding (het huis, moet hij jou uitkopen?) En het vastleggen van co-ouderschap in een convenant heb je genoeg zaken die je niet even onderling kunt regelen. Hij komt nu al niet over als echt meewerkend, dus je kunt in de toekomst vast meer tegenwerking verwachten.

Ik zou verhuizen. Jouw sociale kring (ouders/ vrienden) zit daar ook en dus kun je daar altijd op terugvallen als je bijvoorbeeld oppas voor de kinderen nodig hebt. Trek je eigen plan (wel met het oog op wat het beste is voor de kinderen natuurlijk) en bespreek dat met je advocaat. Jij moet verder met je leven. Jouw ex heeft niet het recht om te bepalen wat jij moet doen. Een scheiding heeft altijd gevolgen.

De openingspost had wel duidelijker geweest als er meteen had in gestaan dat hij het huis eigenlijk ook niet kan betalen.

En dat er een reële kans is dat jullie alsnog de tent moeten verkopen en jullie dan beiden weinig opties hebben in de regio.

lila01 schreef: ↑

06-03-2020 18:05

Sowieso een advocaat in de arm nemen. Met de financiële afhandeling van jullie scheiding (het huis, moet hij jou uitkopen?) En het vastleggen van co-ouderschap in een convenant heb je genoeg zaken die je niet even onderling kunt regelen. Hij komt nu al niet over als echt meewerkend, dus je kunt in de toekomst vast meer tegenwerking verwachten.

Eens.

emmalien schreef: ↑

06-03-2020 18:40

Het is mij een raadsel of hij het kan kopen. Hij zegt van wel, maar wil niet uitleggen hoe. Aan mijn kant zeggen adviseurs dat het onmogelijk is in zijn situatie, gebaseerd op inkomen, eigen vermogen, etc. Maar dat zijn alleen de zake waar ik inzicht in heb natuurlijk. Dus nee, ik denk dat puntje bij paaltje hij het niet op zijn naam kan krijgen of überhaupt in de praktijk het huis kan betalen en kan rondkomen. Maar ik kan alleen maar afgaan op de adviezen en kennis van adviseurs aan mijn kant, ik krijg geen inzicht in zijn afspraken of adviezen.

Misschien heeft hij plannen om snel samen te gaan wonen i( gokje)