Schuldgevoel

14-03-2020 10:49 54 berichten
Ik ben een alleenstaande mama van 4 kinderen. De oudste woont sinds een jaar alleen met haar vriend en is zwanger. De andere 3 kinderen 14,12en 10 wonen altijd bij mij. Ik ben 2 jaar geleden gescheiden mijn ex heeft een gevangenisstraf gekregen van 60 maanden en verblijft daar nog steeds. Dit wegens familiaal geweld naar mij en de kinderen. Ik heb een relatie gehad van 18 jaar. Ik was 15 toen ik mijn eerste kindje had toen was er al geweld en drank misbruik maar ik bleef erin geloven dat hij kon veranderen. Liefde en aandacht vond ik in kinderen en die heb ik ook gekregen ik zie hen doodgraag. Mijn ex was heel narcistisch, dominant en jaloers. Ik mocht niks. Ik ging in therapie en de jeugdzorg kwam vaak langs. Uiteindelijk stond ik voor keuze wanneer er nog een agressief voorval was in het gezin moest ik weg. Dit gebeurde na een conflict ik wilde weg naar mijn ouders maar mijn ex sprong in de auto waar hij 4 keer de handrem optrok en de voorruit stuksloeg met zijn vuist. De politie kwam erbij en ik ben naar mijn zus gegaan. Hij dreigde meermaals dat hij mij iets ging aandoen als ik wegging. Ik was bang... Omdat hij al 2 keer veroordeeld werd en voorwaardelijk had gekregen besloten ze hem op te sluiten. Ik ben uiteindelijk teruggekeerd naar het huis die in slechte staat was en die ik moest zien verkocht te krijgen. Dit sleept al zo'n 2 jaar aan. Ondertussen leerde ik iemand kennen die ook pas uit een scheiding kwam en 2 kindjes had eerst woonde hij 3 maanden bij mij en vond hij zelf een huurhuis. Het bleef echter niet lang duren tss ons en hij verbrak de relatie omdat ik geen goede invloed had omdat mijn ex in de gevangenis zat bang dat hij hen ook iets zou aandoen. Na 3 maanden vroeg ik mijn spullen terug en toen we elkaar terugzagen was de vonk er terug we besloten het opnieuw te proberen. Ik ging bij hem inwonen met de 3 kids. Alles verliep goed maar hoe langer we er waren hoe meer spanningen er waren. Regels werden ingebracht maar toen zijn kinderen er waren werden die genegeerd hij gaf hen van alles toe en mijn kinderen werden aan de kant geschoven. Hij klaagde over alles wat de kinderen deden. We deden nooit iets samen en had ik het even moeilijk negeerde hij me ik stond voor alles alleen 40 u werken, het hele huishouden zijn papierwerk. Ik voelde me niet gesteund en begrepen. Ik voelde me gefaald maar ik probeerde er het beste uit te halen. Mijn dochter van 14 kon de situatie niet meer aan en gaf me dikwijls aan dat ze weg wou. Ik stond vaak tussen 2 vuren en onder druk. Na de zoveelste woordenwisseling is de bom ontploft en ben ik met pak en zak vertrokken in ruzie. Ik had heel veel pijn en verdriet want ik zie hem graag maar mijn kids ook. De volgende dag stuurde hij me berichten dat hij me graag ziet en me mist ik ben met hem gaan praten. Ik vond het zo jammer dat hij de laatste weken geen moeite kon doen voor mij en de kids. Ik mag teruggaan maar zonder mijn dochter van 14. Ik kan dit niet maken.. Ik verblijf nu bij mijn oudste en ben op zoek naar een huis. De kids hadden niks tekort wel liefde en warmte. Ik voel me zo schuldig... Ik wou dat het gelukt was om een nieuw leven te starten.
Ik denk dat je eens een hele lange tijd alleen met je kinderen moet gaan wonen/leven. Er flink wat therapie tegenaan moet gooien.
Blijf heel ver weg van mannen, het voegt allemaal niks toe om van slechte relatie naar slechte relatie te gaan.
Zoek met spoed een eigen huis, je oudste kind staat op het punt een eigen gezin te stichten, dat zou haar zen periode moeten zijn...
Sterkte.
anoniem_360662 wijzigde dit bericht op 14-03-2020 11:55
0.52% gewijzigd
Kan je alinea's aanbrengen in je verhaal?

Samengevat:
- Je hebt 18 jaar een relatie gehad met een gewelddadige ex.
- Je ex-man zit voor een periode van 5 jaar in de gevangenis.
- Je hebt vier kinderen, waarvan één het huis uit.

- Je huis staat nog te koop, maar het lukt niet om die te verkopen.

- Nieuwe partner gevonden, die 2 kinderen heeft.
- Je bent bij hem ingetrokken. Samengesteld gezin met 3+2= 5 kinderen.
- Hij ettert naar jouw kinderen toe. Hij stelt regels op, waar jouw kinderen zich aan moeten houden, maar zijn kinderen niet.
- Jij moet èn je baan doen (40 uur per week) èn het hele huishouden in je eentje èn zijn administratie.

- Je woont nu (met de drie kinderen?) bij je oudste, zwangere dochter in.

- Je 'partner' zegt dat je zonder je dochter van 14 bij hem mag terugkomen. Is hij nu helemaal gek geworden? Je dochter is niet een cavia, waarvoor hij allergisch is en waarvoor jij dan maar een ander huis moet vinden.

Je hebt toch nog een huis, dat nog niet verkocht is? Daar kan je wonen. Als het eenmaal is verkocht, kan je van de opbrengst een huis gaan huren.
Alle reacties Link kopieren
Geen relatie meer beginnen zolang je kinderen nog thuis wonen.
Zij verdienen nu weleens een moeder zonder al die ellende.
Alleen hun moeder voor zichzelf en rust in de tent.
Jeetje vrouw, sterkte met alles.

Je kunt zelf ook goed die rust gebruiken.
Zal je goed doen.
Alle reacties Link kopieren
Blijf gewoon even 10 jaar uit de buurt van mannen alsjeblieft. Doe het voor je kinderen, die hebben stabiliteit nodig. Ga in therapie. Leer jezelf kennen, hopelijk ga je dan na verloop van tijd snappen welke mannen niet goed voor je zijn.
De kinderen hadden niet al genoeg ellende meegemaakt? Dus zoek je weer zo'n fijne vent uit :bonk: Arme kinderen! Denk aan hun en ga gewoon in je eigen huis wonen tot het verkocht is, en zoek in de tussentijd naar andere woonruimte.
Alle reacties Link kopieren
ga je eigen verantwoordelijkheid eens inzien
Dat je op je 15e fouten maakt... kan, maar nu ben je ruim volwassen
Ik zie tussen 2 vuren staan niet zo. Dat die man überhaupt nog als optie wordt gezien is onbegrijpelijk.
Ik kan niet meer terug in mijn huis het is onbewoonbaar verklaard. In het begin was hij goed en hielp hij me maar naar gelang van tijd veranderde dit. Ik was op de vlucht... Ik ben jaren vernederd geweest en de kinderen liepen over me. Ze hebben idd heel veel meegemaakt maar ik ben op zoek gegaan naar de nodige hulp voor hen en mij. We zijn er al sterker uitgekomen jammer dat dit nu weer moest gebeuren. Met mijn oudste is de band heel slecht en speelt de baas over mij. Ze bepaalt mijn doen en laten ze heeft veel trekken van haar vader. Ik heb nog nooit tot rust kunnen komen met de kinderen alleen. Ik hoop spoedig op een eigen huis en leven. Mijn ex valt me nog steeds lastig en dreigt nog steeds. De kinderen laten zich manipuleren en zo doen ze rot tegenover mij. Wat die relatie laatst betreft besef ik maar al te goed dat dit ook niet de juiste man is maar het is alsof ik een jaar van hem heb geprofiteerd. Ik voel me echt schuldig over alles. Ik doe zo hard mijn best om voor iedereen te zorgen en hen gelukkig te maken maar niemand houdt rekening met mij. De raad van mijn psycholoog is dat ik nu moet kijken voor mezelf en de kinderen.
Bedankt voor jullie reacties het komt mss hard over maar ik weet dat dit de harde waarheid is.. Ik ben machteloos en radeloos zolang ik hier ben.
Een nieuw leven starten kan alsnog hoor. Met je kinderen, zonder man. Lekker rustig.

En terugkomen zonder je dochter van 14? Is hij helemaal van de ratten besnuffeld? Jouw standaard voor mannen is wel bedroevend laag.
Ik wil enkel bevestiging of ik het juiste doe en wat ik moet doen. Iedereen werkt op mijn gemoed

Sorry

Liefde is blind en na een lange tijd komt meestal de ware aard naar boven... Ik heb het ingezien ik moet harder worden
Strevertje5 schreef:
14-03-2020 12:17
Ik wil enkel bevestiging of ik het juiste doe en wat ik moet doen. Iedereen werkt op mijn gemoed
Je gaat naar een psycholoog. Je bent bij hem weg en je bent op zoek naar een eigen huis voor jou en je kinderen. Ja, dat is het juiste, absoluut!

Blijf niet hangen in je schuldgevoel, dat helpt je niet. Probeer het gewoon vanaf nu anders te doen. Stapje voor stapje.
Er is altijd iemand geweest die je zei wat je moest doen. Je oudere partner, je kinderen, je nieuwe partner.

Zo neem je ook geen verantwoordelijkheid voor je eigen handelen. Door naar ze te luisteren en ze alles laten bepalen lopen ze over je heen en hebben geen respect. Ik hoop dat je nog steeds onder behandeling bent en blijft en daar eerlijk je verhaal doet om echt aan jezelf te werken.
Strevertje5 schreef:
14-03-2020 12:17
Liefde is blind en na een lange tijd komt meestal de ware aard naar boven... Ik heb het ingezien ik moet harder worden
Nee, je moet niet harder worden, je moet ophouden liefde te zoeken waar het niet is.
Je bent als die man die zijn sleutels zocht onder de lantaarnpaal. “Bent u ze daar verloren?” “Nee, 10 meter verderop, maar hier is het lichter.”
Strevertje5 schreef:
14-03-2020 12:12
IkMet mijn oudste is de band heel slecht en speelt de baas over mij. Ze bepaalt mijn doen en laten ze heeft veel trekken van haar vader.

Je oudste dochter en haar vriend wonen samen. Baby op komst.

Er komen 4 mensen bij haar inwonen: jij en de kids.

Misschien wil je oudste dochter een onbezorgde zwangerschap? En leven opbouwen met haar partner en aanstaande kind?
Zonder opvanghuis te spelen voor haar volwassen (!) moeder en haar jongere brusjes?
anoniem_394844 wijzigde dit bericht op 14-03-2020 12:25
0.09% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Een wijze raad van jouw psycholoog.

Je hebt totaal niet geprofiteerd van die man, hij wel van jou. Gratis huishoudster, oppas voor zijn kinderen en adm. medewerkster, die bovendien ook nog 40 uur werkt. Geen wonder dat hij jou terug wil, daar trapt geen enkele (evenwichtige) vrouw in. Laat hem alsjeblieft gaan en reageer niet meer op hem. Je schuldgevoel is misplaatst en totaal niet nodig. Je bent heel goed bezig, nu nog een eigen huis en volhouden zonder man (welke dan ook).

Als je huis onbewoonbaar verklaard is, verkoop het dan desnoods voor alleen de grondprijs, dan ben je daarvan af. Ik weet niet of er in België zoiets als schuldsanering bestaat maar dan zou je daar eventueel kunnen proberen voor in aanmerking te kopen als de restschuld van het onbewoonbaar verklaarde huis (te) hoog is.

Wellicht wordt jou oudste dochter een stuk "gezelliger" als ze beseft dat mama eindelijk echt voor haar kinderen kiest ipv een man. Zo niet, zoek daar hulp voor.

En inderdaad gun je oudste dochter een onbezorgde zwangerschap, ga met spoed weg. In België is huren veel gemakkelijker dan bij ons, dat moet lukken toch.
angelica1408 wijzigde dit bericht op 14-03-2020 12:27
15.13% gewijzigd
Dit alles overkomt je niet, stap zsm uit de slachtofferrol en zoek hulp van een psych. Wat je over je oudste dochter schrijft is heel naar, zij heeft een rotjeugd gehad en in haar ogen hebben haar ouders gefaald. Zeggen dat ze op haar vader lijkt en haar daarmee wegzetten en afschrijven is erg gemeen, zij heeft niet gevraagd om bij zulke ouders geboren te worden. Die tweede vent was jouw keuze.
anoniem_294939 wijzigde dit bericht op 14-03-2020 12:26
47.04% gewijzigd
Strevertje5 schreef:
14-03-2020 12:17
Ik wil enkel bevestiging of ik het juiste doe en wat ik moet doen. Iedereen werkt op mijn gemoed

Sorry

Liefde is blind en na een lange tijd komt meestal de ware aard naar boven... Ik heb het ingezien ik moet harder worden
Liefde is niet blind, jij bent blind.

Dat is te begrijpen als ik lees wat je achtergrond is.

Neem één ding van me aan, een man is niet de oplossing.

Liefde en rust voor jezelf wel.
Oh en sorry ik geloof ook wel dat je een weinig kansrijk begin hebt gehad en dat je hier niet voor gekozen hebt, zo'n pa voor je kinderen die jou zo slecht behandeld heeft, maar bescherm je kinderen.
angelica1408 schreef:
14-03-2020 12:24
Als je huis onbewoonbaar verklaard is, verkoop het dan desnoods voor alleen de grondprijs, dan ben je daarvan af.

Inderdaad, je moet je verlies nemen wat betreft het huis.
Als het al twee jaar te koop staat, overleg met de makelaar en met de bank.
Nu is dat huis een blok aan je been.
angelica1408 schreef:
14-03-2020 12:24
Wellicht wordt jou oudste dochter een stuk "gezelliger" als ze beseft dat mama eindelijk echt voor haar kinderen kiest ipv een man.
Dit ja, zij voelt zich waarschijnlijk enorm door iedereen in de steek gelaten, wat in zekere zin ook zo is
Alle reacties Link kopieren
Denk iedere ochtend wanneer je opstaat.
Ik heb geen contact meer met exen. Ex is afkorting voor exit en dat moet jij letterlijk nemen. Bovendien zit er een in de gevangenis....
Overtuig jezelf er ook van dat je daadkrachtig bent. Ga praten met instanties en zorg voor zelfstandigheid voor jouw gezin.
Je kunt het niet maken om bij een zwangere dochter te wonen. Je dochter is te vroeg het huis uit, te vroeg zwanger, om vervolgens nog met ma en broers en zusjes opgescheept te zitten. Een verrot scenario.

Ga inzien dat jij zelf ervoor zorgt dat alle rottigheid in stand blijft.
Dus geen exen meer en direct aan de slag voor woonruimte. Je hebt nog ouderlijk gezag over kinderen en je bent verplicht om beter voor hun te zorgen. Als je blijft denken in onmogelijkheden dan dreig je je ouderlijk gezag kwijt te raken.
Murrmurr schreef:
14-03-2020 12:25
Wat je over je oudste dochter schrijft is heel naar, zij heeft een rotjeugd gehad en in haar ogen hebben haar ouders gefaald. Zeggen dat ze op haar vader lijkt en haar daarmee wegzetten en afschrijven is erg gemeen, zij heeft niet gevraagd om bij zulke ouders geboren te worden.
Eens.

TO, ik hoop dat je niet tegen je oudste dochter zegt, dat ze op haar vader lijkt. Het is echt heel gemeen om zoiets te zeggen.
Odense* schreef:
14-03-2020 12:34
Eens.

TO, ik hoop dat je niet tegen je oudste dochter zegt, dat ze op haar vader lijkt. Het is echt heel gemeen om zoiets te zeggen.
Inderdaad.
Nooit de hand in eigen boezem steken maar de mensen om je heen, die je helpen de grond in trappen.
Ze vangt jou en de rest van je gezin op in haar huis, als ze het zo slecht met je voorhad dan had ze dat nooit gedaan.
Waarschijnlijk ziet ze je voor wat je bent en hoe je handelt, dat zal haar wel irriteren.
Alle reacties Link kopieren
Een huis dat onbewoonbaar is verklaard, kan je weer terug bewoonbaar maken. Zorg gewoon dat je het nodige (laat) doen om volgens de Belgische wetgeving weer in orde te zijn.

Een woning moet sinds dit jaar op zijn minst dubbel glas hebben en dakisolatie.

Onbewoonbaar betekent niet dat het rijp voor de sloop is. Dus kijk naar de mogelijkheden om het weer terug bewoonbaar te krijgen. Dan heb je weer een plek voor jou en de kinderen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven