Relaties
alle pijlers
Schuldgevoel
zaterdag 14 maart 2020 om 10:49
Ik ben een alleenstaande mama van 4 kinderen. De oudste woont sinds een jaar alleen met haar vriend en is zwanger. De andere 3 kinderen 14,12en 10 wonen altijd bij mij. Ik ben 2 jaar geleden gescheiden mijn ex heeft een gevangenisstraf gekregen van 60 maanden en verblijft daar nog steeds. Dit wegens familiaal geweld naar mij en de kinderen. Ik heb een relatie gehad van 18 jaar. Ik was 15 toen ik mijn eerste kindje had toen was er al geweld en drank misbruik maar ik bleef erin geloven dat hij kon veranderen. Liefde en aandacht vond ik in kinderen en die heb ik ook gekregen ik zie hen doodgraag. Mijn ex was heel narcistisch, dominant en jaloers. Ik mocht niks. Ik ging in therapie en de jeugdzorg kwam vaak langs. Uiteindelijk stond ik voor keuze wanneer er nog een agressief voorval was in het gezin moest ik weg. Dit gebeurde na een conflict ik wilde weg naar mijn ouders maar mijn ex sprong in de auto waar hij 4 keer de handrem optrok en de voorruit stuksloeg met zijn vuist. De politie kwam erbij en ik ben naar mijn zus gegaan. Hij dreigde meermaals dat hij mij iets ging aandoen als ik wegging. Ik was bang... Omdat hij al 2 keer veroordeeld werd en voorwaardelijk had gekregen besloten ze hem op te sluiten. Ik ben uiteindelijk teruggekeerd naar het huis die in slechte staat was en die ik moest zien verkocht te krijgen. Dit sleept al zo'n 2 jaar aan. Ondertussen leerde ik iemand kennen die ook pas uit een scheiding kwam en 2 kindjes had eerst woonde hij 3 maanden bij mij en vond hij zelf een huurhuis. Het bleef echter niet lang duren tss ons en hij verbrak de relatie omdat ik geen goede invloed had omdat mijn ex in de gevangenis zat bang dat hij hen ook iets zou aandoen. Na 3 maanden vroeg ik mijn spullen terug en toen we elkaar terugzagen was de vonk er terug we besloten het opnieuw te proberen. Ik ging bij hem inwonen met de 3 kids. Alles verliep goed maar hoe langer we er waren hoe meer spanningen er waren. Regels werden ingebracht maar toen zijn kinderen er waren werden die genegeerd hij gaf hen van alles toe en mijn kinderen werden aan de kant geschoven. Hij klaagde over alles wat de kinderen deden. We deden nooit iets samen en had ik het even moeilijk negeerde hij me ik stond voor alles alleen 40 u werken, het hele huishouden zijn papierwerk. Ik voelde me niet gesteund en begrepen. Ik voelde me gefaald maar ik probeerde er het beste uit te halen. Mijn dochter van 14 kon de situatie niet meer aan en gaf me dikwijls aan dat ze weg wou. Ik stond vaak tussen 2 vuren en onder druk. Na de zoveelste woordenwisseling is de bom ontploft en ben ik met pak en zak vertrokken in ruzie. Ik had heel veel pijn en verdriet want ik zie hem graag maar mijn kids ook. De volgende dag stuurde hij me berichten dat hij me graag ziet en me mist ik ben met hem gaan praten. Ik vond het zo jammer dat hij de laatste weken geen moeite kon doen voor mij en de kids. Ik mag teruggaan maar zonder mijn dochter van 14. Ik kan dit niet maken.. Ik verblijf nu bij mijn oudste en ben op zoek naar een huis. De kids hadden niks tekort wel liefde en warmte. Ik voel me zo schuldig... Ik wou dat het gelukt was om een nieuw leven te starten.
zaterdag 14 maart 2020 om 13:12
Ga s.v.p. niet meer met een partner samenwonen tot al je kinderen volwassen en de deur uit zijn.
Je hebt je laatste relatie niet verwerkt, je eigen grenzen niet op orde en je kinderen blijven hier de dupe van worden. Los het zelf op samen met instanties zoals de gemeente en veilig thuis en probeer niet meer om je sores via een man op te lossen.
Je hebt je laatste relatie niet verwerkt, je eigen grenzen niet op orde en je kinderen blijven hier de dupe van worden. Los het zelf op samen met instanties zoals de gemeente en veilig thuis en probeer niet meer om je sores via een man op te lossen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 14 maart 2020 om 13:21
Verbreek het contact met hem en blijf voorlopig een lange tijd alleen om je te focussen op je kinderen en je eigen leven. Ga vooral NIET terug naar je ex. Dat hij je dochter wil uitsluiten is NIET acceptabel. Je zou uit je eerste relatie nu wel moeten hebben geleerd dat dingen niet zomaar verbeteren. Zelfs niet na 18 jaar. Houden van iemand die je pijn doet is niet juist. Misschien ben je gewoon bang er alleen voor te staan en denk je daarom van hem te houden? Je hebt geen man nodig om een goed nieuw leven te beginnen, sterker nog, met wat jij en de kids hebben meegemaakt is het nodig even zonder een nieuw persoon erbij terug een veilige en aangename basis op te bouwen.
Zorg dat het onbewoonbaar verklaard huis verkocht geraakt. Als het toch onbewoonbaar verklaard is, kan het toch niet anders dan het met verlies te verkopen. Vraag advies bij professionals hierin en regel het met hen zodat als het eenmaal verkocht is er toch al 1 grote zorg van je schouders valt.
Richt je op het zoeken van een nieuwe woning. Je oudste dochter en haar vriend hebben namelijk ook de ruimte nodig omwille van de zwangerschap. Doe niets té overhaast, maar blijf ook zeker niet in een cirkel zitten. Actie is wel zeker nodig. Ik sluit me er verder aan bij wat de rest zegt over dat je zo niet over je dochter praat. Wees nu blij dat je tenminste bij haar en haar vriend tijdelijk kan “schuilen”, want ook voor hen is dit geen fijne situatie. Zeker niet met een baby op komst. Vier mensen extra in een woning waar ze met 2 waren, zal ineens wat stress opleveren. Hier hebben ze niet om gevraagd, maar hebben ze toch uit goede wil voor jullie gedaan. Ze hadden ook nee kunnen zeggen.
Blijf verder naar de psycholoog gaan om aan jezelf te werken.
Zorg dat het onbewoonbaar verklaard huis verkocht geraakt. Als het toch onbewoonbaar verklaard is, kan het toch niet anders dan het met verlies te verkopen. Vraag advies bij professionals hierin en regel het met hen zodat als het eenmaal verkocht is er toch al 1 grote zorg van je schouders valt.
Richt je op het zoeken van een nieuwe woning. Je oudste dochter en haar vriend hebben namelijk ook de ruimte nodig omwille van de zwangerschap. Doe niets té overhaast, maar blijf ook zeker niet in een cirkel zitten. Actie is wel zeker nodig. Ik sluit me er verder aan bij wat de rest zegt over dat je zo niet over je dochter praat. Wees nu blij dat je tenminste bij haar en haar vriend tijdelijk kan “schuilen”, want ook voor hen is dit geen fijne situatie. Zeker niet met een baby op komst. Vier mensen extra in een woning waar ze met 2 waren, zal ineens wat stress opleveren. Hier hebben ze niet om gevraagd, maar hebben ze toch uit goede wil voor jullie gedaan. Ze hadden ook nee kunnen zeggen.
Blijf verder naar de psycholoog gaan om aan jezelf te werken.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:04
Nee, dat doe je helemaal niet. Je zorgt voor niemand, je hebt je kinderen tot twee keer toe in een bijzonder ongezonde situatie en relatie gebracht. Nu mag je bij je oudste dochter wonen, die door dit alles nogal een kutjeugd heeft gehad, en ga je roepen dat ze veel trekken van haar vader heeft? Bah, wat laag.Strevertje5 schreef: ↑14-03-2020 12:12Ik kan niet meer terug in mijn huis het is onbewoonbaar verklaard. In het begin was hij goed en hielp hij me maar naar gelang van tijd veranderde dit. Ik was op de vlucht... Ik ben jaren vernederd geweest en de kinderen liepen over me. Ze hebben idd heel veel meegemaakt maar ik ben op zoek gegaan naar de nodige hulp voor hen en mij. We zijn er al sterker uitgekomen jammer dat dit nu weer moest gebeuren. Met mijn oudste is de band heel slecht en speelt de baas over mij. Ze bepaalt mijn doen en laten ze heeft veel trekken van haar vader. Ik heb nog nooit tot rust kunnen komen met de kinderen alleen. Ik hoop spoedig op een eigen huis en leven. Mijn ex valt me nog steeds lastig en dreigt nog steeds. De kinderen laten zich manipuleren en zo doen ze rot tegenover mij. Wat die relatie laatst betreft besef ik maar al te goed dat dit ook niet de juiste man is maar het is alsof ik een jaar van hem heb geprofiteerd. Ik voel me echt schuldig over alles. Ik doe zo hard mijn best om voor iedereen te zorgen en hen gelukkig te maken maar niemand houdt rekening met mij. De raad van mijn psycholoog is dat ik nu moet kijken voor mezelf en de kinderen.
Bedankt voor jullie reacties het komt mss hard over maar ik weet dat dit de harde waarheid is.. Ik ben machteloos en radeloos zolang ik hier ben.
Hou op met zelfmedelijden, geef jezelf een trap onder je kont en ga je leven op orde brengen. Voor je kinderen, zonder een kerel. Je kan het je helemaal niet permiteren om machteloos en radeloos te zijn, er zijn drie minderjarigen van je afhankelijk.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:22
Het is heel hard om zoiets te lezen jullie weten uiteraard niet de hele achtergrond. Dat ik zoiets zeg over mijn dochter is terecht ze heeft namelijk vele messen in mijn rug gestoken en was altijd jaloers op haar jongere zussen en broer. Ze heeft een hele tijd bij mij gewoond met haar vriend maar daar speelde ze ook de baas.. De situatie was Niet leefbaar. Ze is altijd een moeilijke puber geweest en heeft mij gesmeekt om weg te gaan van haar vader dit heb ik gedaan uit belang voor de kinderen en mezelf. Uiteindelijk loopt zij terug naar hem en ben ik de slechte. Ik ben idd gevlucht in de armen van een slechte man die in het begin heel goed voor ons was maar naar mate ze me leren kennen weten ze dat ik onderdanig ben. Ik heb haar de keuze gegeven dat ik terecht mocht bij een vriendin maar dat laat ze niet toe omdat ze dan de controle over mij verliest ze speelt alle informatie door naar mijn ex en zo blijft hij hem voeden. Ik heb geen geld en zit in schuldbemiddeling. Ik kan mijn huis niet meer woonbaar maken. De enige oplossing die ik nu voor ogen heb is idd een huis vinden en tot rust komen met de kids. Ik heb geen zelfmedelijden en leg veel de schuld bij mezelf ik weet dat ik fouten heb gemaakt en wil het vooral beter doen. De reden waarom ik dit allemaal deel is omdat ik me schuldig voel omdat iedereen vooral de mensen die gezag over mij willen hebben de vinger naar mij wijst.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:22
Helemaal mee eens. TO je zorgt alleen voor een foute kerel voor de tweede keer, en de kinderen zijn er weer de dupe van.spuit_111 schreef: ↑14-03-2020 14:04Nee, dat doe je helemaal niet. Je zorgt voor niemand, je hebt je kinderen tot twee keer toe in een bijzonder ongezonde situatie en relatie gebracht. Nu mag je bij je oudste dochter wonen, die door dit alles nogal een kutjeugd heeft gehad, en ga je roepen dat ze veel trekken van haar vader heeft? Bah, wat laag.
Hou op met zelfmedelijden, geef jezelf een trap onder je kont en ga je leven op orde brengen. Voor je kinderen, zonder een kerel. Je kan het je helemaal niet permiteren om machteloos en radeloos te zijn, er zijn drie minderjarigen van je afhankelijk.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:26
Ik heb echt medelijden met jouw oudste dochter, hoe je over haar praat en hoe JIJ het slachtoffer bent van haar gedrag. Haar gedrag wat voortkomt uit een fijne stabiele opvoeding en gezinssituatie, met dank aan haar ouders!. Jij heb echt een lieve dochter TO! Dat ze zelfs nu zij zelf nota bene zwanger is, jullie bij haar laat komen wonen.
anoniem_63cc40bea39de wijzigde dit bericht op 14-03-2020 14:35
0.15% gewijzigd
zaterdag 14 maart 2020 om 14:26
En natuurlijk ook heel kut voor jou dat je gedwongen werd om 4 van die kinderen, waaronder zo'n rotte appel, te krijgen met een creep van een vent en dat vervolgens iemand een pistool tegen je hoofd zette en je dwong om je afhankelijk te maken van weer een slechte man. Sommige mensen zijn gewoon geboren slachtoffers.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:31
Zo is dat!
Je oudste dochter vertrouwt jou voor geen meter en houdt dus graag de touwtjes in handen.
Dat is haar helemaal niet kwalijk te nemen, jouw gedrag heeft dat veroorzaakt.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:32
Waarschijnlijk behandelen die dochter en haar vriend de moeder als een kind omdat ze zich ook zo gedraagt. Zij hebben gewoon een extra last en zorg erbij. Ik weet niet of de leeftijd van oudste dochter al is genoemd maar iets zegt mij dat zij heel jong zwanger is geworden. Wat een puinzooi.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:39
Vijf jaar gevangenisstraf voor huiselijk geweld krijg je echt niet zomaar. Dan moet je het wel heel bont hebben gemaakt.Strevertje5 schreef: ↑14-03-2020 14:22Ze is altijd een moeilijke puber geweest en heeft mij gesmeekt om weg te gaan van haar vader dit heb ik gedaan uit belang voor de kinderen en mezelf.
Een moeilijke puber? Whut? Jullie waren onveilig.
Ik vind het heel erg hoe jij je oudste dochter afschildert.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:42
1 tip TO, probeer je eens te verplaatsen in jouw kinderen en je eens voor te stellen hoe het allemaal voor hun geweest moet zijn en weer en nog steeds is. Misschien zie je dan in dat hun wel meer messteken zij in hun rug gehad/gevoeld hebben. En ik zeg dit niet om je af te zeiken , alleen maar om je in te laten zien dat erg vanuit jezelf denkt en aan jezelf.
Ik heb of beter gezegd had ook zo'n moeder, ik heb er inmiddels al meer dan de helft van mijn leven geen contact meer mee. Zij dacht ook alleen aan zich zelf, en maakte keer op keer de zelfde fout met verkeerde mannen. Maar zij was zielig, het was haar allemaal aangedaan. Ja klopt maar ze koos zelf om te blijven en mij daar de dupe van te laten zijn, wat mij therapie opgeleverd heeft en problemen met hechting.
Ik heb of beter gezegd had ook zo'n moeder, ik heb er inmiddels al meer dan de helft van mijn leven geen contact meer mee. Zij dacht ook alleen aan zich zelf, en maakte keer op keer de zelfde fout met verkeerde mannen. Maar zij was zielig, het was haar allemaal aangedaan. Ja klopt maar ze koos zelf om te blijven en mij daar de dupe van te laten zijn, wat mij therapie opgeleverd heeft en problemen met hechting.
anoniem_63cc40bea39de wijzigde dit bericht op 14-03-2020 14:43
0.39% gewijzigd
zaterdag 14 maart 2020 om 14:44
Heel, heel soms valt het kwartje.Someonenew schreef: ↑14-03-2020 14:421 tip TO, probeer je eens te verplaatsen in jouw kinderen en je eens voor te stellen hoe het allemaal voor hun geweest moet zijn en weer en nog steeds is. Misschien zie je dan in dat hun wel meer messteken zij in hun rug gehad/gevoeld hebben. En ik zeg dit niet om je af te zeiken , alleen maar om je in te laten zien dat erg vanuit jezelf denkt en aan jezelf.
Ik heb of beter gezegd had ook zo'n moeder, ik heb er inmiddels al meer dan de helft van mijn leven geen contact meer mee. Zij dacht ook alleen aan zich zelf, en maakte keer op keer de zelfde fout met verkeerde mannen. Maar zij was zielig, het was haar allemaal aangedaan. Ja klopt maar ze koos zelf om te blijven en mij daar de dupe van te laten zijn, wat mij therapie opgeleverd heeft en problemen met hechting.
Meestal niet vanwege te ingesleten denkpatronen.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:48
Ik hoop dat het kwartje valt, en dat TO beseft dat zij verantwoordelijk is voor haar zelf en haar keuzes maar ook voor haar kinderen. Die hebben niks te kiezen die zijn afhankelijk van haar en haar (Onverantwoordelijke) keuzes.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:49
To gelukkig ligt het aan iedereen behalve aan jou want jij kunt allemaal niets aan doen.
Je man is vanaf het begin al gemeen en aan de alcohol maar jij kon er niets aan doen dat je er toch vier kinderen mee kreeg.
Toen hij je gezin mishandelde ging je niet weg want je kom er niets aan doen.
Toen je kinderen lastige pubers werden schakelde je geen hulp in want je kon er niets aan doen.
Toen het toch tot een scheiding kwam was je huis ineens onbewoonbaar maar daar kon je niets aan doen, behalve een nieuwe man vinden om het al ontstane probleem op te lossen.
Toen dat ook niet ging kom je er niets meer aan doen en je kinderen zijn ook nog eens lastig hierdoor maar daar kun je niets aan doen.
Mensen, mannen en ook je kinderen spelen de baas over jou omdat er anders niets van terecht komt. Je neemt nooit enige verantwoordelijkheid en je hebt 0,0 probleemoplossend vermogen.
Je man is vanaf het begin al gemeen en aan de alcohol maar jij kon er niets aan doen dat je er toch vier kinderen mee kreeg.
Toen hij je gezin mishandelde ging je niet weg want je kom er niets aan doen.
Toen je kinderen lastige pubers werden schakelde je geen hulp in want je kon er niets aan doen.
Toen het toch tot een scheiding kwam was je huis ineens onbewoonbaar maar daar kon je niets aan doen, behalve een nieuwe man vinden om het al ontstane probleem op te lossen.
Toen dat ook niet ging kom je er niets meer aan doen en je kinderen zijn ook nog eens lastig hierdoor maar daar kun je niets aan doen.
Mensen, mannen en ook je kinderen spelen de baas over jou omdat er anders niets van terecht komt. Je neemt nooit enige verantwoordelijkheid en je hebt 0,0 probleemoplossend vermogen.
viva-amber wijzigde dit bericht op 14-03-2020 14:56
83.44% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:52
Dit.Someonenew schreef: ↑14-03-2020 11:41De kinderen hadden niet al genoeg ellende meegemaakt? Dus zoek je weer zo'n fijne vent uitArme kinderen! Denk aan hun en ga gewoon in je eigen huis wonen tot het verkocht is, en zoek in de tussentijd naar andere woonruimte.
zaterdag 14 maart 2020 om 14:54
En dan haar oudste dochter kwalijk nemen naar haar vader te gaan, ja op haar moeder kan ze ook niet bouwen/rekenen. Want vader heeft jouw van alles aangedaan en de kinderen, ja en jouw kinderen weten niet beter omdat jij ze in die situatie op liet groeien. Echt ik word gewoon pissig van het egoïsme.
zaterdag 14 maart 2020 om 15:06
Die dochter zoekt haar vader op de in de gevangenis.Someonenew schreef: ↑14-03-2020 14:54En dan haar oudste dochter kwalijk nemen naar haar vader te gaan, ja op haar moeder kan ze ook niet bouwen/rekenen. Want vader heeft jouw van alles aangedaan en de kinderen, ja en jouw kinderen weten niet beter omdat jij ze in die situatie op liet groeien. Echt ik word gewoon pissig van het egoïsme.
TO kan onmogelijk weten wat die 2 met elkaar bespreken.
zaterdag 14 maart 2020 om 15:20
Jullie hebben allemaal gelijk ik heb er spijt van dat ik dit geplaatst heb... Ik wou gewoon raad en geen verwijten de schuld en de keuzes liggen bij mij idd. Ik heb alles proberen aan te pakken daarom dat ik nu het besluit genomen heb om verder te gaan alleen en met mijn kinderen. Ik kan niet alles in detail vertellen het zou te lang en te erg zijn maar ik weet wel dat ik nooit egoïstisch ben geweest en mezelf altijd heb weggecijferd. Ik ben altijd heel eerlijk tegen mijn psycholoog ik ben blij met haar oprechte steun. Ik zal mijn oudste dochter niet langer meer in de weg staan en de verantwoordelijkheid helemaal voor mezelf nemen ik mag vlg week naar een huis en zal daar een thuis maken zonder zorgen en zonder man en alleen quality time nemen voor de kids. Ik wens niemand deze hel toe... Ik geef aan niemand de verwijten wat jullie zeggen iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Ik moet dit alleen doen en het beste ervan maken.... Bedankt allemaal voor de energie en de tijd dat jullie hebben genomen om dit allemaal te plaatsen... En ik ben ervan overtuigd dat mij zal lukken en nee hoor ik wijs naar niemand de vinger alles is mijn schuld dit besef ik
