Relaties
alle pijlers
Zwanger - time out
vrijdag 10 april 2020 om 12:33
Hi allemaal ̂.
Ik wil dit even van me afschrijven en ben benieuwd naar jullie reacties.
Ik ben momenteel 6 maanden zwanger, tussen mijn vriend en mij is het allemaal snel gegaan.
Hij woonde nog thuis, ik alleen met mijn dochter. Na 1 maand kwam hij altijd na het werk naar ons en zo is hij gelijkelijk aan ingetrokken.
Omdat hij geen rijbewijs heeft en dagelijks 1 uur enkele rit met de bus naar het werk moest heeft hij een tijdje later werk gezocht hier in de buurt.
Mijn 9jarig huurcontract zou in december aflopen en ik had hem ook gezegd dat ik niet wou verlengen, ik wou van mijn appartement naar een huis. ( voor alle duidelijkheid, we zijn verhuisd in juli, toen 3 maanden samen) Dus huisje gevonden en verhuisd.. nu ja verhuisd, de avond voordien ben ik hem uit café gaan halen om dat ik waarschijnlijk anders alles alleen had kunnen doen.
Mijn vriend is 8 jaar jonger en gaat nog graag op stap en met op stap bedoel ik dan de middag of avond nadien straalbezopen thuiskomen en er een een kater aan over houden van 3 dagen.
In het begin zag ik hier de humor nog wel van in maar na een goed gesprek besefte hij zelf ook wel dat dat niet meer kon.
Dus gaat hij 1 keer per maand nog eens goed door. Dat loopt ook nog wel eens uit de hand en hoewel we eigenlijk afgesproken hadden dat hij 's nachts wel gewoon thuis zou komen gebeurd dit nog niet. Om een paar voorbeelden te geven : 1x heeft hij bij andere mensen de deur in staan te slaan omdat hij dacht dat hij daar woonde, heeft er bloembakken vernield en is toen met de combi thuis afgezet. 1x is hij afgezet door een meisje in de buurt die hem op een binnendoor weg had gevonden omdat hij de verkeerde kant uit was gegaan, hij had toen een gat in zijn geheugen van 5uur .. het feest was om 3u gedaan en meneer was om 7u. thuis terwijl het hier 15min vandaan is. 1x heeft hij onze tuin vernield, kast omver, trapje van zwembad kapot. En de laatste x heeft hij beneden een raam ingegooid omdat ik alles op slot had gedaan en was gaan slapen, hij zou maar even naar een vriendin van mij gaan en komt uiteindelijk op 7u smorgens terug..
Ondertussen zitten we in semi lockdown ( ik woon in België)
De ene dag gaat het goed en de andere compleet mis.
De laatste 2 dagen is hij constant aan het gamen en daar hoort bier bij.
De dagen voordien is hij ookal uit verveling gaan drinken.
We weten allebei dat het niet gaat zoals het moet maar de ene dag is er niks aan de hand, zijn we beide lief voor elkaar, ... de andere dag is het compleet mis. Daardoor weet ik ook niet goed hoe me te gedragen en denk vaak hij heeft een bui
Gisteren gaat hij zelf het gesprek aan van de laatste keer dat hij was geweest en opeens gaat het naar ik denk dat we beter even een tijdje ons eigen ding doen .. hij wil geen gecontroleer meer, zich even niet moeten verantwoorden als hij ergens naartoe gaat.
Het was voor hem dat of volledig uit elkaar en hij heeft gekozen voor een time out.
Hij zegt dat ik even mijn eigen ding moet doen, vaste kosten worden gedeeld en verder ieder voor zichzelf .. ik moest niet bang zijn dat hij iemand anders ging zoeken zei hij of iets verkeerd gaat doen. Maar gewoon ieder voor zichzelf.
Geen idee hoe ik hier mee om moet gaan en hoe me nu te gedragen .. dag 1 van de rime.out dus heb ik me maar afgezonderd op de slaapkamer om het even van me af te schrijven.. komt hij net wel vragen of ik ook wil eten want hij is aan het koken..
Pfff ..
Vooral zoveel vragen over hoe nu verder met zwangerschap..
Hem er nog in betrekken om mee te gaan naar de gyn.
Wat met de geboortekaartjes ..
Thnx om mijn verhaal te lezen, ben blij dat ik het even van me af kon schrijven.
Ik wil dit even van me afschrijven en ben benieuwd naar jullie reacties.
Ik ben momenteel 6 maanden zwanger, tussen mijn vriend en mij is het allemaal snel gegaan.
Hij woonde nog thuis, ik alleen met mijn dochter. Na 1 maand kwam hij altijd na het werk naar ons en zo is hij gelijkelijk aan ingetrokken.
Omdat hij geen rijbewijs heeft en dagelijks 1 uur enkele rit met de bus naar het werk moest heeft hij een tijdje later werk gezocht hier in de buurt.
Mijn 9jarig huurcontract zou in december aflopen en ik had hem ook gezegd dat ik niet wou verlengen, ik wou van mijn appartement naar een huis. ( voor alle duidelijkheid, we zijn verhuisd in juli, toen 3 maanden samen) Dus huisje gevonden en verhuisd.. nu ja verhuisd, de avond voordien ben ik hem uit café gaan halen om dat ik waarschijnlijk anders alles alleen had kunnen doen.
Mijn vriend is 8 jaar jonger en gaat nog graag op stap en met op stap bedoel ik dan de middag of avond nadien straalbezopen thuiskomen en er een een kater aan over houden van 3 dagen.
In het begin zag ik hier de humor nog wel van in maar na een goed gesprek besefte hij zelf ook wel dat dat niet meer kon.
Dus gaat hij 1 keer per maand nog eens goed door. Dat loopt ook nog wel eens uit de hand en hoewel we eigenlijk afgesproken hadden dat hij 's nachts wel gewoon thuis zou komen gebeurd dit nog niet. Om een paar voorbeelden te geven : 1x heeft hij bij andere mensen de deur in staan te slaan omdat hij dacht dat hij daar woonde, heeft er bloembakken vernield en is toen met de combi thuis afgezet. 1x is hij afgezet door een meisje in de buurt die hem op een binnendoor weg had gevonden omdat hij de verkeerde kant uit was gegaan, hij had toen een gat in zijn geheugen van 5uur .. het feest was om 3u gedaan en meneer was om 7u. thuis terwijl het hier 15min vandaan is. 1x heeft hij onze tuin vernield, kast omver, trapje van zwembad kapot. En de laatste x heeft hij beneden een raam ingegooid omdat ik alles op slot had gedaan en was gaan slapen, hij zou maar even naar een vriendin van mij gaan en komt uiteindelijk op 7u smorgens terug..
Ondertussen zitten we in semi lockdown ( ik woon in België)
De ene dag gaat het goed en de andere compleet mis.
De laatste 2 dagen is hij constant aan het gamen en daar hoort bier bij.
De dagen voordien is hij ookal uit verveling gaan drinken.
We weten allebei dat het niet gaat zoals het moet maar de ene dag is er niks aan de hand, zijn we beide lief voor elkaar, ... de andere dag is het compleet mis. Daardoor weet ik ook niet goed hoe me te gedragen en denk vaak hij heeft een bui
Gisteren gaat hij zelf het gesprek aan van de laatste keer dat hij was geweest en opeens gaat het naar ik denk dat we beter even een tijdje ons eigen ding doen .. hij wil geen gecontroleer meer, zich even niet moeten verantwoorden als hij ergens naartoe gaat.
Het was voor hem dat of volledig uit elkaar en hij heeft gekozen voor een time out.
Hij zegt dat ik even mijn eigen ding moet doen, vaste kosten worden gedeeld en verder ieder voor zichzelf .. ik moest niet bang zijn dat hij iemand anders ging zoeken zei hij of iets verkeerd gaat doen. Maar gewoon ieder voor zichzelf.
Geen idee hoe ik hier mee om moet gaan en hoe me nu te gedragen .. dag 1 van de rime.out dus heb ik me maar afgezonderd op de slaapkamer om het even van me af te schrijven.. komt hij net wel vragen of ik ook wil eten want hij is aan het koken..
Pfff ..
Vooral zoveel vragen over hoe nu verder met zwangerschap..
Hem er nog in betrekken om mee te gaan naar de gyn.
Wat met de geboortekaartjes ..
Thnx om mijn verhaal te lezen, ben blij dat ik het even van me af kon schrijven.
anoniem_350393 wijzigde dit bericht op 10-04-2020 20:46
1.31% gewijzigd
zaterdag 11 april 2020 om 00:36
Waarom zo wijzen naar de vader? Kent de moeder in deze wel verantwoordelijkheid? Ik snap dat een vrouw praktisch gezien niet zo makkelijk weg kan gaan van haar kind, maar om nou te doen alsof het risico alleen bij de vader ligt..HETISDEWAARHEID schreef: ↑11-04-2020 00:27Oei, is dit de vader die je wilt voor je kind?
Dit is zelf nog een kind, die geen verantwoordelijkheid kent.
Hoe kan hij voor je meest waardevolle bezit zorgen?
Dat kan niet goed gaan. Stereotypes over dit soort 'vaders' zijn er niet voor niks he.
Ik zou nog eens goed nadenken wat deze jongen toe voegt aan jouw leven en aan het leven van het kindje.
Wat kan hij dat een andere, volwassen man niet kan?
zaterdag 11 april 2020 om 02:39
zaterdag 11 april 2020 om 07:43
Ze verdedigt nog steeds de keuze dat ze binnen zeer korte tijd samen gaat wonen terwijl ze al een kind had. Daar is zij echt de hoofdverantwoordelijke in aangezien zij haar dochter daaraan blootstelt.Poezewiets schreef: ↑11-04-2020 02:39Naja vooralsnog is zij niet degene die dweilend door de stad gaat tereijl er een kind op komst is? Dus is dat wel een probleem van de vader.
Volgens mij begrijpt ze nu wel dat dit allemaal niet hamdig is en lees ik het voornemen om zsm weg te gaan. Ik hoop dat dat lukt nu.
zaterdag 11 april 2020 om 08:02
Nou Iniemini, ik denk dat jij het beste de relatie kan verbreken.
Een jochie die nog aan de tiet hing, een drankprobleem heeft en agressief is. Hou die zoveel mogelijk bij jouw kinderen vandaan.
Hij heeft als vader natuurlijk wel rechten, maar dat zou ik ook maar in overleg zo beperkt mogelijk houden zolang als hij zich nog gedraagt als een puber.
Daarnaast moet je echt aan jezelf gaan werken. Je hebt nu alweer twee kinderen van twee mannen. Tijd om jezelf en je leven op orde te krijgen.
Een jochie die nog aan de tiet hing, een drankprobleem heeft en agressief is. Hou die zoveel mogelijk bij jouw kinderen vandaan.
Hij heeft als vader natuurlijk wel rechten, maar dat zou ik ook maar in overleg zo beperkt mogelijk houden zolang als hij zich nog gedraagt als een puber.
Daarnaast moet je echt aan jezelf gaan werken. Je hebt nu alweer twee kinderen van twee mannen. Tijd om jezelf en je leven op orde te krijgen.
zaterdag 11 april 2020 om 10:12
Ben ik helemaal met je eens. Ze stelt haar eigen dochter aan deze situatie bloot en geeft aan dat dochter er allemaal niks van mee krijgt.vivautrecht85 schreef: ↑11-04-2020 07:43Ze verdedigt nog steeds de keuze dat ze binnen zeer korte tijd samen gaat wonen terwijl ze al een kind had. Daar is zij echt de hoofdverantwoordelijke in aangezien zij haar dochter daaraan blootstelt.
Ik heb overigs niks tegen samengestelde gezinnen of partners met een groot leeftijdsverschil maar een man die :
- veel jonger is
-nog thuis woont
-geen rijbewijs heeft
-regelmatig opstap gaat
komt bij mij nogal onvolwassen over en zeker niet als een partner waar ik op de korte termijn mee wil samenwonen, laat staan zwanger van zou willen zijn
Als ik al een kind heb van een andere man zou ik drie keer nadenken en goed overwegen of ik deze keer wel de geschikte partner heb gevonden en of ik deze persoon in het leven van mijn dochter wil brengen. Ik verblijf trouwens ook in België met mijn partner tijdens de lock-down en deze gamet niet en drinkt al helemaal geen bier. Hoezo heeft jou partner niks beters te doen met een baby op komst en een stiefdochter in huis? Dit zou mijn vriend eens moeten proberen dat rare gedrag vertonen, zet ik hem regelrecht de deur uit ongeacht hoe de regels zijn. Ik houd me aan mijn eigen regels en al helemaal in het belang van mijn kind die met deze vreemde persoon onder een dak zou leven. Wat zou de vader van je dochter hiervan vinden? Neem aan dat als de rollen omgedraaid waren en je dochter bij hem zou wonen met zijn gestoorde vriendin die dit soort gedrag zou vertonen, jij allang de kinderbescherming zou hebben gebeld etc. om de voogdij af te nemen. Laten we eerlijk zijn?
zaterdag 11 april 2020 om 10:52
Klopt helemaal en achteraf gezien niet de beste keuze.vivautrecht85 schreef: ↑11-04-2020 07:43Ze verdedigt nog steeds de keuze dat ze binnen zeer korte tijd samen gaat wonen terwijl ze al een kind had. Daar is zij echt de hoofdverantwoordelijke in aangezien zij haar dochter daaraan blootstelt.
Echter is het hier niet alleen kommer en kwel en is hij verder wel lief en zorgzaam als hij zich niet gedraagd als losgeslagen puber.
zaterdag 11 april 2020 om 10:56
Klopt en ga ik ook doen.DS1971 schreef: ↑11-04-2020 08:02Nou Iniemini, ik denk dat jij het beste de relatie kan verbreken.
Een jochie die nog aan de tiet hing, een drankprobleem heeft en agressief is. Hou die zoveel mogelijk bij jouw kinderen vandaan.
Hij heeft als vader natuurlijk wel rechten, maar dat zou ik ook maar in overleg zo beperkt mogelijk houden zolang als hij zich nog gedraagt als een puber.
Daarnaast moet je echt aan jezelf gaan werken. Je hebt nu alweer twee kinderen van twee mannen. Tijd om jezelf en je leven op orde te krijgen.
Opties bekijken om hier zo snel mogelijk weg te kunnen.
Me concentreren op de kids en mezelf en verder zal hij zijn rechten krijgen voor zijn kind.
zaterdag 11 april 2020 om 11:01
Klopt volledig. Ik zag het alleen niet helemaal duidelijk blijkbaar.Meprim schreef: ↑10-04-2020 23:01Je hebt hem omschreven zoals hij is: een rusteloze, agressieve zuiplap die een paar uur tot 3 dagen alles behalve normaal kan functioneren. En dat is gewoon geen veilige thuissituatie voor je kind, ook al denk jij dat je kind er niets van merkt. Er is gewoon constant risico. En jij doet alsof dit een normale situatie is voor je kind. En dát maakt jou een slechte moeder.
De band kan goed zijn, maar die vent kan exploderen door zijn middelengebruik. Dan heb je niets aan een band, dan heb je alleen maar schade.
Het is dus belangrijk om een goede adviseur hierin te krijgen, zodat je duidelijke afspraken maakt over het ouderschap van de baby. Want dat kindje heeft recht op omgang met de vader, en dat moet op een veilige manier worden ingericht.
Hij doet haar niets en de band is goed maar ik ga niet wachten tot het wel een keer gebeurd.
Geen idee hoe een co ouderschap met een baby in zijn werk gaat maar idd tijd om een bemiddelaar in te schakelen en dat uit te zoeken.
zaterdag 11 april 2020 om 11:19
Co-ouderschap is niet altijd de beste en meest logische keuze. Zeker niet voor een heel jong kind.Iniemini schreef: ↑11-04-2020 11:01Klopt volledig. Ik zag het alleen niet helemaal duidelijk blijkbaar.
Hij doet haar niets en de band is goed maar ik ga niet wachten tot het wel een keer gebeurd.
Geen idee hoe een co ouderschap met een baby in zijn werk gaat maar idd tijd om een bemiddelaar in te schakelen en dat uit te zoeken.
Daarbij is het de vraag of hij het wil.
zaterdag 11 april 2020 om 11:55
Nou wil ik niet heel lullig doen, maar weggaan en dan rust krijgen gaat natuurlijk helemaal niet. Want dan komt er een vorm van omgang/ co ouderschap, en dat kan je je niet veroorloven met deze gast.
Je kan niet het risico nemen dat hij de baby thuis heeft en even een paar dagen weg is, of wel thuis maar in coma gezopen, of als er meer middelen aan te pas komen, even per ongeluk een klein psychose-tje krijgt. Je kan ook niet al die dagen en nachten op de stoep voor zijn huis gaan posteren voor het geval er ingegrepen moet worden.
Dus er zit niks anders op dan te blijven, in elk geval de komende 12-14 jaar, dan wordt het gemakkelijker om te gaan, want dan kan je kind beter voor zichzelf opkomen, ook juridisch maar vooral ook praktisch.
Dat is klote, maar gelukkig schrijf je dat hij deels wel mee te leven is, ik hoop dat dat voor je dochter ook zo voelt.
Heel veel sterkte, je hebt t nodig.
Je kan niet het risico nemen dat hij de baby thuis heeft en even een paar dagen weg is, of wel thuis maar in coma gezopen, of als er meer middelen aan te pas komen, even per ongeluk een klein psychose-tje krijgt. Je kan ook niet al die dagen en nachten op de stoep voor zijn huis gaan posteren voor het geval er ingegrepen moet worden.
Dus er zit niks anders op dan te blijven, in elk geval de komende 12-14 jaar, dan wordt het gemakkelijker om te gaan, want dan kan je kind beter voor zichzelf opkomen, ook juridisch maar vooral ook praktisch.
Dat is klote, maar gelukkig schrijf je dat hij deels wel mee te leven is, ik hoop dat dat voor je dochter ook zo voelt.
Heel veel sterkte, je hebt t nodig.
zaterdag 11 april 2020 om 13:01
Nee ik bedoel ook niet dat als ik vertrek gelijk na mijn bevalling rust zal vinden. Dit zal met een baby in huis zoieso niet zijn en er gaat wel paar jaar overheen.slekire schreef: ↑11-04-2020 11:55Nou wil ik niet heel lullig doen, maar weggaan en dan rust krijgen gaat natuurlijk helemaal niet. Want dan komt er een vorm van omgang/ co ouderschap, en dat kan je je niet veroorloven met deze gast.
Je kan niet het risico nemen dat hij de baby thuis heeft en even een paar dagen weg is, of wel thuis maar in coma gezopen, of als er meer middelen aan te pas komen, even per ongeluk een klein psychose-tje krijgt. Je kan ook niet al die dagen en nachten op de stoep voor zijn huis gaan posteren voor het geval er ingegrepen moet worden.
Dus er zit niks anders op dan te blijven, in elk geval de komende 12-14 jaar, dan wordt het gemakkelijker om te gaan, want dan kan je kind beter voor zichzelf opkomen, ook juridisch maar vooral ook praktisch.
Dat is klote, maar gelukkig schrijf je dat hij deels wel mee te leven is, ik hoop dat dat voor je dochter ook zo voelt.
Heel veel sterkte, je hebt t nodig.
Hoe het juridisch gaat met een baby en co ouderschap weet ik niet. Ik neem aan dat ze bij een baby geen co ouderschap gaan opleggen maar eerder bezoekrecht. Als dat zo is kan ik er nog mee leven maar idd co ouderschap is geen goed plan omdat hij onvoordpelbaar is.
Ondertussen zitten we ( nog maar ) 2 dagen in time out en ben ik echt tot het besef gekomen dat ik dit niet wil zo. Voelt voor mij nu echt als broer en zus, wat hem betreft is er een last van zijn schouders gevallen zoals hij het zelf letterlijk zegt. Hij kan ( in de mate van ) doen wat hij wil en heeft geen gezeur aan zn hoofd en geen verantwoordelijkheid af te leggen. Hij doet lief overdag: kookt, ruimt op,poetsen, doet de tuin maar s avonds is het puber die zit te gamen en drinken.
Hier nog 12 jaar tegen mijn zin blijven is ook niets en dan bedoel ik dat niet voor mezelf maar ook voor de kids, ondanks dat de band goed is en mijn dochter er niks/weinig van mee krijgt zal ze ook wel eens voelen dat het niet goed zit en als het voor mij broer/zus blijft gaat dat zich nog erger uiten denk ik, hij heeft geen frustraties momenteel en ik heb die van hem erbij genomen zo lijkt t wel en dat hij je niet vol, geeft spanningen en dat krijgen de kids dan wel mee.
Moet uitzoeken hoe de regeling gaat met een baby en er dan het beste van maken.
zaterdag 11 april 2020 om 13:11
Aangezien meneer nog steeds bij de bevalling wil zijn of we nu een koppel zijn of niet en blijft herhalen dat in welke situatie ook de baby niets te kort zal komen geloof ik wel dat hij dan een regeling op papier wil hebben ..
Dit zal in het begin een bezoekrecht zijn en later co ouderschap. Dan vind ik het co ouderschap nog geen slim idee met zijn wisselvalligheid maar we kunnen niet anders als dat tegen die tijd zien. Misschien krijgt hij het ook niet.
zaterdag 11 april 2020 om 14:11
Iniemini schreef: ↑11-04-2020 13:11Aangezien meneer nog steeds bij de bevalling wil zijn of we nu een koppel zijn of niet en blijft herhalen dat in welke situatie ook de baby niets te kort zal komen geloof ik wel dat hij dan een regeling op papier wil hebben ..
Dit zal in het begin een bezoekrecht zijn en later co ouderschap. Dan vind ik het co ouderschap nog geen slim idee met zijn wisselvalligheid maar we kunnen niet anders als dat tegen die tijd zien. Misschien krijgt hij het ook niet.
"meneer" wordt vader. Voor het eerst. Hij wil betrokken zijn bij zijn kind. Zijn verzoek bij de bevalling aanwezig te zijn lijkt me logisch. Los van alle andere shit
zaterdag 11 april 2020 om 17:12
Er wordt niet bedoeld rust in de zin van uitgerust en uitgeslapen zijn maar rust in je leven.Iniemini schreef: ↑11-04-2020 13:01Nee ik bedoel ook niet dat als ik vertrek gelijk na mijn bevalling rust zal vinden. Dit zal met een baby in huis zoieso niet zijn en er gaat wel paar jaar overheen.
Hoe het juridisch gaat met een baby en co ouderschap weet ik niet. Ik neem aan dat ze bij een baby geen co ouderschap gaan opleggen maar eerder bezoekrecht. Als dat zo is kan ik er nog mee leven maar idd co ouderschap is geen goed plan omdat hij onvoordpelbaar is.
Ondertussen zitten we ( nog maar ) 2 dagen in time out en ben ik echt tot het besef gekomen dat ik dit niet wil zo. Voelt voor mij nu echt als broer en zus, wat hem betreft is er een last van zijn schouders gevallen zoals hij het zelf letterlijk zegt. Hij kan ( in de mate van ) doen wat hij wil en heeft geen gezeur aan zn hoofd en geen verantwoordelijkheid af te leggen. Hij doet lief overdag: kookt, ruimt op,poetsen, doet de tuin maar s avonds is het puber die zit te gamen en drinken.
Hier nog 12 jaar tegen mijn zin blijven is ook niets en dan bedoel ik dat niet voor mezelf maar ook voor de kids, ondanks dat de band goed is en mijn dochter er niks/weinig van mee krijgt zal ze ook wel eens voelen dat het niet goed zit en als het voor mij broer/zus blijft gaat dat zich nog erger uiten denk ik, hij heeft geen frustraties momenteel en ik heb die van hem erbij genomen zo lijkt t wel en dat hij je niet vol, geeft spanningen en dat krijgen de kids dan wel mee.
Moet uitzoeken hoe de regeling gaat met een baby en er dan het beste van maken.
Ik heb co-ouderschap met mijn ex over onze 3 kinderen en ondanks dat we nu, 5 jaar later iets beter kunnen communiceren zorgt het nog steeds voor veel onrust in ons leven. Ja zal nog 21 jaar met hem verbonden blijven.
Logisch toch dat "meneer" bij de geboorte van zijn kind wil zijn?! Hij wordt VADER.Iniemini schreef: ↑11-04-2020 13:11Aangezien meneer nog steeds bij de bevalling wil zijn of we nu een koppel zijn of niet en blijft herhalen dat in welke situatie ook de baby niets te kort zal komen geloof ik wel dat hij dan een regeling op papier wil hebben ..
Dit zal in het begin een bezoekrecht zijn en later co ouderschap. Dan vind ik het co ouderschap nog geen slim idee met zijn wisselvalligheid maar we kunnen niet anders als dat tegen die tijd zien. Misschien krijgt hij het ook niet.
Is het geen optie om samen met een professional te gaan praten?
zaterdag 11 april 2020 om 22:01
Logisch ? Nee dat vind ik niet logisch dan had ie nu niet zn eigen ding moeten gaan doen als je over 3 maanden vader word.Tess1981 schreef: ↑11-04-2020 17:12Er wordt niet bedoeld rust in de zin van uitgerust en uitgeslapen zijn maar rust in je leven.
Ik heb co-ouderschap met mijn ex over onze 3 kinderen en ondanks dat we nu, 5 jaar later iets beter kunnen communiceren zorgt het nog steeds voor veel onrust in ons leven. Ja zal nog 21 jaar met hem verbonden blijven.
Logisch toch dat "meneer" bij de geboorte van zijn kind wil zijn?! Hij wordt VADER.
Is het geen optie om samen met een professional te gaan praten?
Hij hoeft er niet op staan te kijken, het zal zo al emotioneel - moeilijk genoeg worden.
Ik zal hem wel op de hoogte brengen vlak na de bevalling.
Nee dat is niet iets wat hij wil met een professional praten.
zaterdag 11 april 2020 om 22:15
Of ik dat logisch vind .. nee eigenlijk niet.
Ik kan hem ook op de hoogte brengen en hij kan vlak na de bevalling komen of wachten tijdens de bevalling ( wat een keizersnede gaat worden ) dus hij hoeft er geen igg uren te zitten.
Het zal zo allemaal al moeilijk genoeg worden en dan op zo'n emotioneel moment zo een rare situatie..
zaterdag 11 april 2020 om 22:33
Ok duidelijk.Iniemini schreef: ↑11-04-2020 22:01Logisch ? Nee dat vind ik niet logisch dan had ie nu niet zn eigen ding moeten gaan doen als je over 3 maanden vader word.
Hij hoeft er niet op staan te kijken, het zal zo al emotioneel - moeilijk genoeg worden.
Ik zal hem wel op de hoogte brengen vlak na de bevalling.
Denk dat jullie aardig aan elkaar gewaagd zijn en het inderdaad beter is als jullie uit elkaar gaan. Dit wordt niks samen als jullie je allebei zo opstellen.
Ik wens je echt alle wijsheid toe en vergeet je kinderen niet voorop te stellen. Daar is het al eerder mis gegaan.
zaterdag 11 april 2020 om 23:49
Ben ik met je eens!Iniemini schreef: ↑11-04-2020 22:01Logisch ? Nee dat vind ik niet logisch dan had ie nu niet zn eigen ding moeten gaan doen als je over 3 maanden vader word.
Hij hoeft er niet op staan te kijken, het zal zo al emotioneel - moeilijk genoeg worden.
Ik zal hem wel op de hoogte brengen vlak na de bevalling.
zondag 12 april 2020 om 16:03
Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen, wat een ongelofelijke zooi is dit. Ik heb ontzettend veel medelijden met het kind wat er al is (en het kind wat nog komt) 
.
De een een nauwelijks betrokken vader, de ander een losgeslagen puber als vader (die wat moeder betreft dan ook liefst niet meer in beeld komt). Dan een moeder in moeilijke relaties zit, moeilijk gedoe met getrouwde mannen, aangeeft de weg kwijt te zijn en nu dus een losgeslagen puber als partner kiest en die binnen een achterlijk korte tijd in huis haalt bij haar dochter(!) en daar ook meteen maar even nog een kind mee maakt. En nu mag dochter straks weer afscheid nemen van die man. Mijn hart breekt voor die kinderen . En qua perspectief op beter? Ik betwijfel of dat er is want ik zie weinig zelfinzicht.
Ik hoop oprecht dat je hulp gaat zoeken om het wat helderder te gaan zien en eindelijk geen 'moeilijke' relaties meer hoeft op te zoeken.
. De een een nauwelijks betrokken vader, de ander een losgeslagen puber als vader (die wat moeder betreft dan ook liefst niet meer in beeld komt). Dan een moeder in moeilijke relaties zit, moeilijk gedoe met getrouwde mannen, aangeeft de weg kwijt te zijn en nu dus een losgeslagen puber als partner kiest en die binnen een achterlijk korte tijd in huis haalt bij haar dochter(!) en daar ook meteen maar even nog een kind mee maakt. En nu mag dochter straks weer afscheid nemen van die man. Mijn hart breekt voor die kinderen
. En qua perspectief op beter? Ik betwijfel of dat er is want ik zie weinig zelfinzicht.Ik hoop oprecht dat je hulp gaat zoeken om het wat helderder te gaan zien en eindelijk geen 'moeilijke' relaties meer hoeft op te zoeken.
zondag 3 mei 2020 om 12:32
Ik kan niet anders dan je helemaal gelijk geven.S-Groot schreef: ↑12-04-2020 16:03Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen, wat een ongelofelijke zooi is dit. Ik heb ontzettend veel medelijden met het kind wat er al is (en het kind wat nog komt)
De een een nauwelijks betrokken vader, de ander een losgeslagen puber als vader (die wat moeder betreft dan ook liefst niet meer in beeld komt). Dan een moeder in moeilijke relaties zit, moeilijk gedoe met getrouwde mannen, aangeeft de weg kwijt te zijn en nu dus een losgeslagen puber als partner kiest en die binnen een achterlijk korte tijd in huis haalt bij haar dochter(!) en daar ook meteen maar even nog een kind mee maakt. En nu mag dochter straks weer afscheid nemen van die man. Mijn hart breekt voor die kinderen
Ik hoop oprecht dat je hulp gaat zoeken om het wat helderder te gaan zien en eindelijk geen 'moeilijke' relaties meer hoeft op te zoeken.
Wat heb ik een puinhoop van mijn leven gemaakt en spijtig genoeg moet ik daar ook nog 2 kinderen in betrekken.
Ik moet alles eerst even laten bezinken, bevallen en dan is het tijd om alles eens grondig aan te pakken, ookal is dat voor de kids mss te laat ..