Thuis
alle pijlers
Zoon allergie, kat moest weg
maandag 27 april 2020 om 01:20
Dag allemaal,
Vorige week moest ik mijn zeer geliefde kat uit huis plaatsen, omdat mn zoon een kattenallergie blijkt te hebben. Mijn kat was nog een paar maanden oud toen hij vorig jaar zomer bij ons kwam wonen. Hij is mooi, lief, slim en grappig. Wat houd ik van mijn kat. Hij stond op een lijn met mijn kinderen, maar vanwege de allergie van mijn zoon, die er al maanden vreselijk last van had, moest hij weg.
Ik voel me schuldig en ben helemaal kapot van verdriet. Maar de medicijnen van mijn zoon werkten niet. Wat kon ik anders? Ik moest een keuze maken tussen de gezondheid van mn zoon en mijn kat. Nu is hij weg voor altijd en ik voel zijn leegte en ga stuk van schuldgevoel. We hadden een speciaal band, hij was mijn kindje en ik zn moeder. Hoe ga ik dit een plekje geven
Nu is hij bij zn nieuwe baasje die mij elke dag appt met foto's en filmpje. Ik zie angst in zijn ogen, hij is van slag. Tuurlijk zomaar uitgerukt van zijn thuis, niet begrijpend waarom. Zou hij zich afvragen waar ik blijf, waarom ik hem heb verlaten, waarom hij opeens in een wildvreemd huis moet zijn. Zou hij nu verlangen naar mij net zoals ik verlang naar zijn zachte vacht en heerlijk lammetjesgeur. We hadden een band met elkaar. Hij volgde me overal in huis, kon een lange tijd naar me staren terwijl ik.aan het koken was bijvoorbeeld. Samen slapen, hij was overal in huis waar ik ook was. Zijn ogen straalden vertrouwen en liefde uit. Nu heb ik hem (moeten) verlaten want ik moest een keuze maken. Zo oneerlijk want hij was even belangrijk als mn kind. Ok ik houd op maar het voelt goed om dit van me af te schrijven.
Vorige week moest ik mijn zeer geliefde kat uit huis plaatsen, omdat mn zoon een kattenallergie blijkt te hebben. Mijn kat was nog een paar maanden oud toen hij vorig jaar zomer bij ons kwam wonen. Hij is mooi, lief, slim en grappig. Wat houd ik van mijn kat. Hij stond op een lijn met mijn kinderen, maar vanwege de allergie van mijn zoon, die er al maanden vreselijk last van had, moest hij weg.
Ik voel me schuldig en ben helemaal kapot van verdriet. Maar de medicijnen van mijn zoon werkten niet. Wat kon ik anders? Ik moest een keuze maken tussen de gezondheid van mn zoon en mijn kat. Nu is hij weg voor altijd en ik voel zijn leegte en ga stuk van schuldgevoel. We hadden een speciaal band, hij was mijn kindje en ik zn moeder. Hoe ga ik dit een plekje geven
Nu is hij bij zn nieuwe baasje die mij elke dag appt met foto's en filmpje. Ik zie angst in zijn ogen, hij is van slag. Tuurlijk zomaar uitgerukt van zijn thuis, niet begrijpend waarom. Zou hij zich afvragen waar ik blijf, waarom ik hem heb verlaten, waarom hij opeens in een wildvreemd huis moet zijn. Zou hij nu verlangen naar mij net zoals ik verlang naar zijn zachte vacht en heerlijk lammetjesgeur. We hadden een band met elkaar. Hij volgde me overal in huis, kon een lange tijd naar me staren terwijl ik.aan het koken was bijvoorbeeld. Samen slapen, hij was overal in huis waar ik ook was. Zijn ogen straalden vertrouwen en liefde uit. Nu heb ik hem (moeten) verlaten want ik moest een keuze maken. Zo oneerlijk want hij was even belangrijk als mn kind. Ok ik houd op maar het voelt goed om dit van me af te schrijven.
maandag 27 april 2020 om 01:50
maandag 27 april 2020 om 02:01
De kat was even belangrijk als je kind? Sorry, ben zelf een groot dierenliefhebber en heb een kleine kinderboerderij aan dieren rondlopen maar get your priorities straight.
Het zal zeker pijn doen. Maar hoe fijn is het wel niet dat het nieuwe baasje zoveel investeert in jouw voormalig huisdier dat ze zelfs foto’s en filmpjes sturen? Mijn kat zit ook intens naar mij te loeren en om mijn benen te kroelen maar ik weet 100% zeker dat hij dat bij iedereen doet die hem lekker kroelt, beetje lief voor hem is en hem op tijd voorziet van zijn favoriete hapje. Enige wat hij zou missen zijn de twee honden die hij regelmatig op de kont tikt.
Het zal zeker pijn doen. Maar hoe fijn is het wel niet dat het nieuwe baasje zoveel investeert in jouw voormalig huisdier dat ze zelfs foto’s en filmpjes sturen? Mijn kat zit ook intens naar mij te loeren en om mijn benen te kroelen maar ik weet 100% zeker dat hij dat bij iedereen doet die hem lekker kroelt, beetje lief voor hem is en hem op tijd voorziet van zijn favoriete hapje. Enige wat hij zou missen zijn de twee honden die hij regelmatig op de kont tikt.
maandag 27 april 2020 om 06:32
Je vermenselijkt de kat enorm. Al die gevoelens die je hem toeschrijft aan de hand van de foto's van de nieuwe eigenaar bestaan voornamelijk in jouw hoofd.
Ja, hij zal best even moeten wennen, maar dat is het dan ook wel. Die kat heeft het prima naar zijn zin als ie zijn natje en zijn droogje krijgt en zijn nieuwe eigenaren vriendelijk tegen hem zijn.
Verder klink je nogal labiel, gaat het wel goed met je?
Ja, hij zal best even moeten wennen, maar dat is het dan ook wel. Die kat heeft het prima naar zijn zin als ie zijn natje en zijn droogje krijgt en zijn nieuwe eigenaren vriendelijk tegen hem zijn.
Verder klink je nogal labiel, gaat het wel goed met je?
maandag 27 april 2020 om 06:54
Even belangrijk? Je kind inderdaad standaard aan de medicijnen vanwege de kat?
Probeer alsjeblieft te relativeren, dit klinkt niet oké.
Het is prima om even verdrietig te zijn maar die kat went snel genoeg. Wees blij dat de kat een goed nieuw plekje heeft en de nieuwe eigenaar nu foto's en filmpjes deelt.
Probeer alsjeblieft te relativeren, dit klinkt niet oké.
Het is prima om even verdrietig te zijn maar die kat went snel genoeg. Wees blij dat de kat een goed nieuw plekje heeft en de nieuwe eigenaar nu foto's en filmpjes deelt.
maandag 27 april 2020 om 07:02
De kat was niet even belangrijk als je kind en daarom is de kat weg. Terecht.
Dat gezegd hebbend snap ik dat je de kat enorm mist. Dat hij nu nog angstig is in zijn nieuwe huis is logisch. Geef hem de tijd om daar lekker te wennen en je zult vanzelf een gelukkige kat zien.
Je hebt de juiste keuze gemaakt op een zorgvuldige manier en schuldgevoel is echt niet nodig. Maar ik snap je wel en je zult er doorheen moeten. Het wordt beter met de tijd. Sterkte!
Dat gezegd hebbend snap ik dat je de kat enorm mist. Dat hij nu nog angstig is in zijn nieuwe huis is logisch. Geef hem de tijd om daar lekker te wennen en je zult vanzelf een gelukkige kat zien.
Je hebt de juiste keuze gemaakt op een zorgvuldige manier en schuldgevoel is echt niet nodig. Maar ik snap je wel en je zult er doorheen moeten. Het wordt beter met de tijd. Sterkte!
maandag 27 april 2020 om 07:38
Voorop gesteld, mijn katten komen eerst, dan mijn kind... 
En dan bedoel ik dat mijn kind zich moest aanpassen aan kat en niet andersom. Dus als de twee een aanvaring hebben, kies ik altijd kant kat.
Ik moet er niet aan denken dat mijn katten weg moeten omdat mijn kind allergisch blijkt. Tot zover deel ik je mening to.
Maar een kat die de schrik in de ogen heeft....nee. Het is een kat. Die is bij baas 2 net zo tevree als bij baas 1. Even wennen voor kat en door.
Sterkte
En dan bedoel ik dat mijn kind zich moest aanpassen aan kat en niet andersom. Dus als de twee een aanvaring hebben, kies ik altijd kant kat.
Ik moet er niet aan denken dat mijn katten weg moeten omdat mijn kind allergisch blijkt. Tot zover deel ik je mening to.
Maar een kat die de schrik in de ogen heeft....nee. Het is een kat. Die is bij baas 2 net zo tevree als bij baas 1. Even wennen voor kat en door.
Sterkte
maandag 27 april 2020 om 08:25
Jij dicht de katten allerlei menselijke emoties aan.
Een kat vindt het vooral belangrijk dat hij eten krijgt, aandacht en veel rust.
Je zoon dus wel (zware) medicijnen geven, met alle bijwerkingen, maar niet de kat in eerste instantie weg willen doen?
Ik vraag me oprecht af waarom je zo van slag bent om een kat. Was de kat de enige in je huishouden die je waardeerde en aandacht gat?
Wij hebben 2 katten, en ik ben dol op ze. Maar het zijn en blijven katten.
Een kat vindt het vooral belangrijk dat hij eten krijgt, aandacht en veel rust.
Je zoon dus wel (zware) medicijnen geven, met alle bijwerkingen, maar niet de kat in eerste instantie weg willen doen?
Ik vraag me oprecht af waarom je zo van slag bent om een kat. Was de kat de enige in je huishouden die je waardeerde en aandacht gat?
Wij hebben 2 katten, en ik ben dol op ze. Maar het zijn en blijven katten.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 27 april 2020 om 08:36
Ik snap je verdriet helemaal hoor! Een huisdier is gewoon onderdeel van je gezin, desondanks heb je natuurlijk de juiste keuze gemaakt maar dat wil niet zeggen dat je er geen verdriet over mag hebben.
Anders had je de kat net zo goed een spuitje kunnen geven of buiten flikkeren als ik zo sommige reacties lees zouden daar echt mensen toe in staat zijn.
Mijn huisdieren zijn praktisch mijn kinderen, maar ik heb dan ook geen kinderen... Wat voor mij een enorm voordeel is.
Sterkte TO je kat zal echt snel genoeg wennen hoor!
Anders had je de kat net zo goed een spuitje kunnen geven of buiten flikkeren als ik zo sommige reacties lees zouden daar echt mensen toe in staat zijn.
Mijn huisdieren zijn praktisch mijn kinderen, maar ik heb dan ook geen kinderen... Wat voor mij een enorm voordeel is.
Sterkte TO je kat zal echt snel genoeg wennen hoor!
maandag 27 april 2020 om 08:50