Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
maandag 4 mei 2020 om 19:27
Whatif-whatif schreef: ↑04-05-2020 17:23Nee, want hij vind dat ik egocentrisch ben door maar te overwegen om een van deze banen te nemen want dan moet er dus een beslissing geforceerd worden en hij vind dat ik daarmee ons huwelijk op scherp zet. Hij snapt niet waarom ik dit wil en waarom alles niet zo kan blijven als het is want zo gaat het al 16 jaar goed. En aan de reactie van sommige hier is dat geen egocentrische reactie maar heel logisch
Als hij dat echt zo heeft gezegd, kun je wel terugzeggen dat het van hem egocentrisch is om te denken dat jij geen leuke baan hoeft te hebben, net als hij. Aan de andere kant kan ik me niet voorstellen dat niet ook een minstens zo'n leuke baan dichter bij huis kunt vinden.
Later is nu
maandag 4 mei 2020 om 19:28
Daar was ze zelf bij. Ze heeft zelf méde gekozen voor de verhuizing. Ze had indertijd ook kunnen bedenken dat zij haar eigen baan belangrijk vond.
Later is nu
maandag 4 mei 2020 om 19:28
to schrijft dat haar man een einzelgänger is, en als echte einzelgänger kan ik zeggen dat het geen bal uitmaakt waar je woont.Dreamer schreef: ↑04-05-2020 19:19Hij nam die baan voor het gezin, zegt TO, niet puur voor hemzelf. Dus dat vind ik nogal een stelling, die je hier deponeert. Misschien als hij indertijd een baan nog weer ergens anders genomen had, had hij daar ook niet weggewild. Ik ben in m;n leven verschillende keren verhuisd en mijn ervaring is dat het steeds lastiger wordt om wat op te bouwen. En ik kan me voorstellen dat man daar geen zin (meer) in heeft.
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 19:28
Alsof alle mannen ook altijd maar zin hebben om kostwinner te zijn en verantwoordelijk te zijn voor álles. Misschien had hij ook wel dromen en wensen die hij opzij heeft gezet omdat er nu eenmaal 4 andere monden ook gevoed moesten worden. Zo onredelijk om net te doen alsof je als enige offers hebt gebracht terwijl je nota bene degene bent die niet werkt en dus de hele week kan doen waar ze zin in heeft.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 19:31
11 jaar lang was een parttime bijbaantje goed genoeg. Dat zou mij ook steken, had dan die serieuze baan genomen toen we drie opgroeiende kinderen hadden, in plaats van nu nu al het zware (financiële) werk al gedaan is.Dreamer schreef: ↑04-05-2020 19:27Als hij dat echt zo heeft gezegd, kun je wel terugzeggen dat het van hem egocentrisch is om te denken dat jij geen leuke baan hoeft te hebben, net als hij. Aan de andere kant kan ik me niet voorstellen dat niet ook een minstens zo'n leuke baan dichter bij huis kunt vinden.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 19:32
Als volgens mij meer hardcore einzelganger dan jou kan ik je vertellen dat het heel belangrijk is waar je woont! Ruimte, rust en stilte kun je eerder in het oosten vinden dan in de randstad.valentinamaria schreef: ↑04-05-2020 19:28to schrijft dat haar man een einzelgänger is, en als echte einzelgänger kan ik zeggen dat het geen bal uitmaakt waar je woont.
maandag 4 mei 2020 om 19:33
16 jaar terug hebben ze sámen besloten voor deze goede baan van man, waar TO ook jaren de vruchten van plukte. Toen was het ook voor haar een logische stap. Toen was het nog geen offer. Misschien wilde hij toen zelfs ook liever in de stad wonen, maar kozen ze sámen voor deze buitenkans.Marnamai schreef: ↑04-05-2020 17:38Wat had ze dan moeten doen?
16 jaar geleden moeten scheiden en de kinderen over en weer sturen?
Dat is ook weer drama volgens sommigen hier.
Zeker als er 2 uur reistijd tussen beide ouders zit.
Ik zou dus ergens net blij zijn dat mijn moeder 16 jaar heeft volgehouden.
En perfect snappen dat ze het nu zat is en ook haar eigen leven wil.
Op een moment dat ze daar nog "jong genoeg" voor is en nog kansen heeft.
Op haar 55ste of 60ste moet ze daar niet meer aan beginnen.
TO brengt het niet alsof ze indertijd alleen voor hem verhuisden. Wel voor zijn baan, maar niet per se voor hem.
Later is nu
maandag 4 mei 2020 om 19:38
ik heb door heel Nederland gewoond, alleen, met partner, alleen met kinderen.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 19:32Als volgens mij meer hardcore einzelganger dan jou kan ik je vertellen dat het heel belangrijk is waar je woont! Ruimte, rust en stilte kun je eerder in het oosten vinden dan in de randstad.
zolang je geen overlast hebt is overal goed te wonen.
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 19:39
Daar zit 'm natuurlijk wel de kneep: hoe dichter bevolkt/stedelijk gebied, hoe meer overlast. Ga er vanuit dat ze nu vrijstaand wonen en dat geeft natuurlijk flink minder overlast dan een rijtjeshuis of een flat.valentinamaria schreef: ↑04-05-2020 19:38ik heb door heel Nederland gewoond, alleen, met partner, alleen met kinderen.
zolang je geen overlast hebt is overal goed te wonen.
maandag 4 mei 2020 om 19:41
Dat betaalt ze ook zelf! Dat huis wat ze nu hebben wordt gewoon betaald van zijn salaris, zoals het al de afgelopen 5 jaar gebeurt want TO heeft nu geen inkomen. Dus elke euro die ze gaat verdienen is extra en kan besteed worden aan een tweede huis. Het eerste huis wordt niet ineens 2x zo duur omdat TO gaat werken hoor. En dan ga ik er gemakshalve van uit dat het niet om een baan als vakkenvuller bij de Vomar gaat maar om een baan met een redelijk salaris. Stel 2000/2500 euro netto. Nou, daar kun je een leuk huis van huren hoor in de randstad. Hou je nog genoeg geld over voor gas/water en licht en andere uitgaven. En ja, dat is best zonde om te werken voor een huis, maar ik denk dat het TO voornamelijk om een baan op niveau te doen is en niet zozeer het geld.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 19:11Ze had het over 2 huizen aanhouden, hun huidige huis en een huis erbij. Dat ze dat kunnen betalen vind ik helemaal niet vanzelfsprekend. Net zoals ik het niet vanzelfsprekend vind dat haar man enorm veel concessies moet doen om haar wens te bekostigen. Dat betaalt ze dan maar lekker zelf, lijkt me.
Haar man hoeft dus helemaal niets te bekostigen. En de enige concessie die hij moet doen is dat hij het huishouden zal moeten runnen door de weeks en ik denk zomaar dat dat één van de problemen is. Hij wil haar klein houden om zichzelf groot te kunnen voelen.
Creativity is intelligence having fun
maandag 4 mei 2020 om 19:43
dat maakt een einzelgänger echt niks uit, die creëert zijn/haar eigen leven.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 19:39Daar zit 'm natuurlijk wel de kneep: hoe dichter bevolkt/stedelijk gebied, hoe meer overlast. Ga er vanuit dat ze nu vrijstaand wonen en dat geeft natuurlijk flink minder overlast dan een rijtjeshuis of een flat.
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 19:45
Wat een aanname. TO heeft echt niets gezegd waar uit op te maken valt dat hij het type man is dat zijn partner klein wil houden. Als ik zou weten dat mijn partner mensen in die waan laat, enkel en alleen omdat ik 16 jaar lang voor mijn gezin gezorgd heb, zou dat voor mij de reden zijn om te willen scheiden. Ik zou acuut al mijn respect voor haar kwijt zijn.Kirby schreef: ↑04-05-2020 19:41Dat betaalt ze ook zelf! Dat huis wat ze nu hebben wordt gewoon betaald van zijn salaris, zoals het al de afgelopen 5 jaar gebeurt want TO heeft nu geen inkomen. Dus elke euro die ze gaat verdienen is extra en kan besteed worden aan een tweede huis. Het eerste huis wordt niet ineens 2x zo duur omdat TO gaat werken hoor. En dan ga ik er gemakshalve van uit dat het niet om een baan als vakkenvuller bij de Vomar gaat maar om een baan met een redelijk salaris. Stel 2000/2500 euro netto. Nou, daar kun je een leuk huis van huren hoor in de randstad. Hou je nog genoeg geld over voor gas/water en licht en andere uitgaven. En ja, dat is best zonde om te werken voor een huis, maar ik denk dat het TO voornamelijk om een baan op niveau te doen is en niet zozeer het geld.
Haar man hoeft dus helemaal niets te bekostigen. En de enige concessie die hij moet doen is dat hij het huishouden zal moeten runnen door de weeks en ik denk zomaar dat dat één van de problemen is. Hij wil haar klein houden om zichzelf groot te kunnen voelen.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 19:47
Marnamai schreef: ↑04-05-2020 18:01Hij kan gewoon zijn job houden, hé.
Of verkassen naar een andere job die vrijkomt in de regio waar zij wil gaan zoeken.
Ze leven blijkbaar al een aantal jaar op 1 loon en dan is dat dak blijkbaar ook te betalen.
Hij moet er alleen mee akkoord gaan dat zij ook terug gaat werken en dat ze daar mogelijk een half uur of een uur verder voor moeten verhuizen en dat ze beiden pendelen. Of dat zij bijvoorbeeld 2 dagen in de week elders slaapt.
Alles weigert hij.
Zij moet maar vrijwilligerswerk gaan doen of een B&B beginnen thuis.
En vooral vrouw aan de haard blijven die - nu de kinderen het huis uit zijn - alleen zijn was doet en kookt voor hem.
En die vooral niet laat merken dat ze dat leven zat is, net zoals de plaats waardat ze voor zijn job naartoe verhuisd zijn.
Door haar baan op te zeggen op het moment dat haar kinderen bijna volwassen waren, gaf zij ook niet echt het signaal dat een baan en carrière vreselijk belangrijk voor haar zijn, moet ik zeggen. Toen had ze er ook gewoon voor kunnen kiezen te blijven werken.
Later is nu
maandag 4 mei 2020 om 19:49
Ik denk juist dat dat het minste probleem zal zijn voor die man. Daar huur je een poets voor in en klaar ben je.Kirby schreef: ↑04-05-2020 19:41Dat betaalt ze ook zelf! Dat huis wat ze nu hebben wordt gewoon betaald van zijn salaris, zoals het al de afgelopen 5 jaar gebeurt want TO heeft nu geen inkomen. Dus elke euro die ze gaat verdienen is extra en kan besteed worden aan een tweede huis. Het eerste huis wordt niet ineens 2x zo duur omdat TO gaat werken hoor. En dan ga ik er gemakshalve van uit dat het niet om een baan als vakkenvuller bij de Vomar gaat maar om een baan met een redelijk salaris. Stel 2000/2500 euro netto. Nou, daar kun je een leuk huis van huren hoor in de randstad. Hou je nog genoeg geld over voor gas/water en licht en andere uitgaven. En ja, dat is best zonde om te werken voor een huis, maar ik denk dat het TO voornamelijk om een baan op niveau te doen is en niet zozeer het geld.
Haar man hoeft dus helemaal niets te bekostigen. En de enige concessie die hij moet doen is dat hij het huishouden zal moeten runnen door de weeks en ik denk zomaar dat dat één van de problemen is. Hij wil haar klein houden om zichzelf groot te kunnen voelen.
Die man ziet zijn jarenlange relatie verdampen waar ie bij staat. Want vrouw wil op zichzelf gaan wonen en carriere maken. Die is niet meer bezig met qualitytime met haar man.
maandag 4 mei 2020 om 19:51
Misschien is die man gewoon gehecht aan zijn rustige woonomgeving, de ruimte en de rust.valentinamaria schreef: ↑04-05-2020 19:43dat maakt een einzelgänger echt niks uit, die creëert zijn/haar eigen leven.
Einzelganger zal sowieso niet het goede woord zijn om zowel TO's man of jou te beschrijven gezien jullie een gezin/kinderen hebben.
maandag 4 mei 2020 om 19:52
Ik verdien meer dan het salaris dan jij noemt, een stuk meer zelfs, maar ik kan echt geen huis in mijn woonplaats kopen. Ik kan inderdaad wel huren, en dat doe ik dus ook, maar die huur hakt er echt wel in, hoor. Met 2000 euro netto hield ik echt niet genoeg geld over voor andere uitgaven, maar kwam ik net aan rond en moest ik in de supermarkt op de prijzen letten. Een beetje huurhuis of appartement in de Randstad zit tussen de 1000 en 1500 euro en in Amsterdam of Utrecht zelf zit je al gauw op > 2000 voor een beetje knap huis in een leuke buurt.Kirby schreef: ↑04-05-2020 19:41Dat betaalt ze ook zelf! Dat huis wat ze nu hebben wordt gewoon betaald van zijn salaris, zoals het al de afgelopen 5 jaar gebeurt want TO heeft nu geen inkomen. Dus elke euro die ze gaat verdienen is extra en kan besteed worden aan een tweede huis. Het eerste huis wordt niet ineens 2x zo duur omdat TO gaat werken hoor. En dan ga ik er gemakshalve van uit dat het niet om een baan als vakkenvuller bij de Vomar gaat maar om een baan met een redelijk salaris. Stel 2000/2500 euro netto. Nou, daar kun je een leuk huis van huren hoor in de randstad. Hou je nog genoeg geld over voor gas/water en licht en andere uitgaven. En ja, dat is best zonde om te werken voor een huis, maar ik denk dat het TO voornamelijk om een baan op niveau te doen is en niet zozeer het geld.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 19:53
die man zit gewoon vastgeroest in zijn comfortabele leventje.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 19:51Misschien is die man gewoon gehecht aan zijn rustige woonomgeving, de ruimte en de rust.
Einzelganger zal sowieso niet het goede woord zijn om zowel TO's man of jou te beschrijven gezien jullie een gezin/kinderen hebben.
maar goed, hij is dus een arme stakker die jaren heeft opgeofferd voor zijn gezin en nu stank voor dank krijgt.
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 19:56
is dat zo erg dan, als je de vijftig gepasseerd bent? Ik mag toch hopen dat ik tegen die tijd inderdaad vastgeroest mag zitten in mijn comfortabele leventje waar ik dan inmiddels al meer dan 25 jaar me uit de naad voor werk. Godsamme zeg, als je na 25 jaar werken daar de vruchten niet van mag plukken en eindelijk een beetje op je lauweren mag gaan rusten, wanneer dan wel? Als je dood bent?valentinamaria schreef: ↑04-05-2020 19:53die man zit gewoon vastgeroest in zijn comfortabele leventje.
maar goed, hij is dus een arme stakker die jaren heeft opgeofferd voor zijn gezin en nu stank voor dank krijgt.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 19:57
TO heeft ook gewerkt en voor haar gezin gezorgd. En nu wil ze iets doen waar zíj zin in heeft. Daar heeft ze dan toch ook recht op?fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 19:56is dat zo erg dan, als je de vijftig gepasseerd bent? Ik mag toch hopen dat ik tegen die tijd inderdaad vastgeroest mag zitten in mijn comfortabele leventje waar ik dan inmiddels al meer dan 25 jaar me uit de naad voor werk. Godsamme zeg, als je na 25 jaar werken daar de vruchten niet van mag plukken en eindelijk een beetje op je lauweren mag gaan rusten, wanneer dan wel? Als je dood bent?
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
maandag 4 mei 2020 om 19:58
Als TO persé een baan in de randstad doordrukt dan krijgt die man stank voor dank idd.valentinamaria schreef: ↑04-05-2020 19:53die man zit gewoon vastgeroest in zijn comfortabele leventje.
maar goed, hij is dus een arme stakker die jaren heeft opgeofferd voor zijn gezin en nu stank voor dank krijgt.
Je kan me niet vertellen dat er in het oosten op acceptabele rijafstand geen baan te vinden is.
En met haar baan opzeggen terwijl de kinderen al lang en breed op het middelbaar zaten scoort ze natuurlijk ook geen punten als ze echt zo graag carriere had willen maken. Dan had ze daar werk van gemaakt zodra de koters uit de luiers waren en had ze eventueel een nanny geregeld. Al haar posts getuigen van een diepe onvrede en een soort kinderachtige 'wraak;' omdat haar man die baan in het oosten jarengeleden aannam en er zijn thuis gemaakt heeft.
maandag 4 mei 2020 om 19:59
op je 50e al vastgeroest zijn vind ik erg vroeg idd.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 19:56is dat zo erg dan, als je de vijftig gepasseerd bent? Ik mag toch hopen dat ik tegen die tijd inderdaad vastgeroest mag zitten in mijn comfortabele leventje waar ik dan inmiddels al meer dan 25 jaar me uit de naad voor werk. Godsamme zeg, als je na 25 jaar werken daar de vruchten niet van mag plukken en eindelijk een beetje op je lauweren mag gaan rusten, wanneer dan wel? Als je dood bent?
ik moet er echt niet aan denken dat mijn leven vanaf mijn 50e tot, zeg maar mijn 80e, elke dag hetzelfde is, brr.
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 20:00
Precies!fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 19:56is dat zo erg dan, als je de vijftig gepasseerd bent? Ik mag toch hopen dat ik tegen die tijd inderdaad vastgeroest mag zitten in mijn comfortabele leventje waar ik dan inmiddels al meer dan 25 jaar me uit de naad voor werk. Godsamme zeg, als je na 25 jaar werken daar de vruchten niet van mag plukken en eindelijk een beetje op je lauweren mag gaan rusten, wanneer dan wel? Als je dood bent?
Waar doe je het dan allemaal voor als je na zoveel jaar wéér helemaal opnieuw zou moeten beginnen?
maandag 4 mei 2020 om 20:02
omdat overnieuw beginnen heel leuk kan zijn.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 20:00Precies!
Waar doe je het dan allemaal voor als je na zoveel jaar wéér helemaal opnieuw zou moeten beginnen?
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 20:02
Precies!
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
maandag 4 mei 2020 om 20:04
Ik vind dat niet relevant voor de huidige situatie. Alsof ze nu geen andere keuze zou mogen maken. Toen was het een keuze om te stoppen met werken, nu mag ze echt wel een carrière ambiëren.
