Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:14
Ik heb daar eerder in het topic ook al een vraag over gesteld omdat ik het ook moeilijk voor te stellen vind dat iemand kennelijk 16 jaar een functie kan bekleden waarmee je makkelijk 2 huizen, waarvan 1 in de Randstad kan bekostigen en waarmee je met 1 briefje of belletje naar een ander bedrijf zo aangenomen wordt op een andere vacature, maar tegelijkertijd 16 jaar geleden kennelijk zo slecht in de markt lag dat het of verhuizen naar Oost-Nederland of de rest van zijn leven werkloos zijn was.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 14:14
[quote=MrsNiceGuy post_id=31337035
Dat app in de stad is mogelijk als de grote vrijstaande woning in het oosten wordt verkocht en er twee kleinere huizen vr worden terug gekocht. Dat staat op 1 vd eerste pagina’s. Dus man moet of andere baan aan nemen in het westen, of ander huis. En daar wordt heel fel op gereageerd en dat snap ik.
Werkelijk waar iedereen vindt dat to mag en kan werken. Maar daar gaat het niet om, to wil in de randstad wonen. En van daaruit worden kritische vragen gesteld om haar realiteitszin te toetsen. Ik begrijp dat, vooral omdat er doodleuk wordt gemeld dat ze binnen een mum van tijd een fantastische baan krijgt in een sector die heel hard geraakt is door de maatregelen van het virus.
Dat app in de stad is mogelijk als de grote vrijstaande woning in het oosten wordt verkocht en er twee kleinere huizen vr worden terug gekocht. Dat staat op 1 vd eerste pagina’s. Dus man moet of andere baan aan nemen in het westen, of ander huis. En daar wordt heel fel op gereageerd en dat snap ik.
Werkelijk waar iedereen vindt dat to mag en kan werken. Maar daar gaat het niet om, to wil in de randstad wonen. En van daaruit worden kritische vragen gesteld om haar realiteitszin te toetsen. Ik begrijp dat, vooral omdat er doodleuk wordt gemeld dat ze binnen een mum van tijd een fantastische baan krijgt in een sector die heel hard geraakt is door de maatregelen van het virus.
zusjevanlady_day wijzigde dit bericht op 05-05-2020 14:23
Reden: Quote lukte niet goed.
Reden: Quote lukte niet goed.
12.11% gewijzigd
).
dinsdag 5 mei 2020 om 14:18
Tip: je kan dat heel makkelijk even oplossen met wijzig bericht, waarschijnlijk staan de haakjes verkeerd ofzo.zusjevanLady_Day schreef: ↑05-05-2020 14:16Sorry, foutje met quoten; maar vanaf de tweede alinea is dus mijn mening (en ik had me nog zo voorgenomen om niet meer te reageren).
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 14:24
Dat vermoeden had ik al, maar mijn handen jeukten om het te typen
. En soms helpt het om iets niet van 10 mensen maar van 100 mensen aan te nemen, maar ach soms helpt dat ook niet.Jammer dat ze niet of heel selectief reageert.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:30
Ah, er is dus helemaal geen geld voor een 2e woning, alleen als ze het huis waar haar man van houdt zouden verkopen.zusjevanLady_Day schreef: ↑05-05-2020 14:14[quote=MrsNiceGuy post_id=31337035
Dat app in de stad is mogelijk als de grote vrijstaande woning in het oosten wordt verkocht en er twee kleinere huizen vr worden terug gekocht. Dat staat op 1 vd eerste pagina’s. Dus man moet of andere baan aan nemen in het westen, of ander huis. En daar wordt heel fel op gereageerd en dat snap ik.
Werkelijk waar iedereen vindt dat to mag en kan werken. Maar daar gaat het niet om, to wil in de randstad wonen. En van daaruit worden kritische vragen gesteld om haar realiteitszin te toetsen. Ik begrijp dat, vooral omdat er doodleuk wordt gemeld dat ze binnen een mum van tijd een fantastische baan krijgt in een sector die heel hard geraakt is door de maatregelen van het virus.
Voor sommige mensen is een huis hun thuis. Het is geen hond die je zo naar het asiel brengt of geen vuil wat je zo naar de stort brengt. Het is een deel van je zijn. Triest dat TO helemaal geen emotionele band met haar woning en woonplaats heeft opgebouwd in al die jaren, maar dat geeft haar nog niet het recht om haar man die daar wél thuis is te ontwortelen.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:39
Eh.....
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:45
Wanneer er een tekort is in een bepaald vakgebied, dan werkt het wel zo dat je zomaar weer een baan hebt. Ik werk ook in zo'n sector en ik heb collega's die na 5,10 jaar of zelfs 20 jaar iets anders doen weer terug zijn gekomen.
Natuurlijk kost het even tijd om erin te komen, maar dat gaat verder prima. Vinden jullie dit echt zo moeilijk voorstelbaar? Want er bestaan toch echt redelijk wat functies waar je zo weer aan de slag kunt. En nee, dat zijn geen laagbetaalde baantjes.
Ook een bizar idee dat wanneer je man veel geld verdient dat je je eigen ambities en dromen daaraan ondergeschikt zou moeten maken. Persoonlijk zit ik liever in een eenvoudig appartement terwijl ik mijn dromen najaag, dan dat ik in een gouden kooi zit met een man die mijn ideeën en wensen niet serieus neemt.
TO haar kinderen zijn volwassen, tijd om haar eigen pad te gaan. Ze heeft aan niemand verantwoording af te leggen. Het is immers net zo goed haar leven.
Natuurlijk kost het even tijd om erin te komen, maar dat gaat verder prima. Vinden jullie dit echt zo moeilijk voorstelbaar? Want er bestaan toch echt redelijk wat functies waar je zo weer aan de slag kunt. En nee, dat zijn geen laagbetaalde baantjes.
Ook een bizar idee dat wanneer je man veel geld verdient dat je je eigen ambities en dromen daaraan ondergeschikt zou moeten maken. Persoonlijk zit ik liever in een eenvoudig appartement terwijl ik mijn dromen najaag, dan dat ik in een gouden kooi zit met een man die mijn ideeën en wensen niet serieus neemt.
TO haar kinderen zijn volwassen, tijd om haar eigen pad te gaan. Ze heeft aan niemand verantwoording af te leggen. Het is immers net zo goed haar leven.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:51
mijn hemel RB, alles goed?redbulletje schreef: ↑05-05-2020 14:30Ah, er is dus helemaal geen geld voor een 2e woning, alleen als ze het huis waar haar man van houdt zouden verkopen.
Voor sommige mensen is een huis hun thuis. Het is geen hond die je zo naar het asiel brengt of geen vuil wat je zo naar de stort brengt. Het is een deel van je zijn. Triest dat TO helemaal geen emotionele band met haar woning en woonplaats heeft opgebouwd in al die jaren, maar dat geeft haar nog niet het recht om haar man die daar wél thuis is te ontwortelen.
wij slapen nooit.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:54
Precies wat ik bedoel dus. Veel mensen willen hun hond ook niet naar 't asiel brengen en degenen die dat toch doen die worden door de omgeving vaak veroordeeld om die actie. Een huis willen wegdoen waar je partner/mede-eigenaar zijn thuis van heeft gemaakt, vind ik nóg zwaarder wegen dan dat van die hond.
dinsdag 5 mei 2020 om 15:24
Dat er überhaupt nog mensen verhuizen, het is een raadsel.redbulletje schreef: ↑05-05-2020 14:54Precies wat ik bedoel dus. Veel mensen willen hun hond ook niet naar 't asiel brengen en degenen die dat toch doen die worden door de omgeving vaak veroordeeld om die actie. Een huis willen wegdoen waar je partner/mede-eigenaar zijn thuis van heeft gemaakt, vind ik nóg zwaarder wegen dan dat van die hond.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 5 mei 2020 om 15:36
hahahah ga stuk
dinsdag 5 mei 2020 om 15:40
dinsdag 5 mei 2020 om 15:40
Misschien iets beter lezen. Natuurlijk bestaan dat soort functies.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 14:45Wanneer er een tekort is in een bepaald vakgebied, dan werkt het wel zo dat je zomaar weer een baan hebt. Ik werk ook in zo'n sector en ik heb collega's die na 5,10 jaar of zelfs 20 jaar iets anders doen weer terug zijn gekomen.
Natuurlijk kost het even tijd om erin te komen, maar dat gaat verder prima. Vinden jullie dit echt zo moeilijk voorstelbaar? Want er bestaan toch echt redelijk wat functies waar je zo weer aan de slag kunt. En nee, dat zijn geen laagbetaalde baantjes.
De luchtvaart is op dit moment echter zeer zeker niet zo'n sector.
Dit zegt ook helemaal niemand.Ook een bizar idee dat wanneer je man veel geld verdient dat je je eigen ambities en dromen daaraan ondergeschikt zou moeten maken. Persoonlijk zit ik liever in een eenvoudig appartement terwijl ik mijn dromen najaag, dan dat ik in een gouden kooi zit met een man die mijn ideeën en wensen niet serieus neemt.
TO haar kinderen zijn volwassen, tijd om haar eigen pad te gaan. Ze heeft aan niemand verantwoording af te leggen. Het is immers net zo goed haar leven.
dinsdag 5 mei 2020 om 15:48
Ze zegt dat er een tekort is en dat ze zo weer aan het werk kan. Ze is al benaderd en heeft volgende week een gesprek. Ik snap die neiging niet zo om dit in twijfel te trekken.
Dat je een paar jaar thuis bent geweest vanwege de kinderen, betekent echt niet dat je compleet uitgerangeerd bent tot in de eeuwigheid. Je hebt trouwens wel degelijk meerwaarde voor je kinderen. Een moeder gelijk stellen aan een nanny vind ik nogal... tja ehm? Moet ik dat echt uitleggen? En in sommige gevallen is het wel degelijk zo dat een carrière niet te combineren is met een kind en dat het dus wel degelijk komt omdat er iemand thuiszit, dat de andere ouder toch die glansrijke carrière kan nastreven.
Een kind kost nu eenmaal niet alleen geld, maar ook tijd, aandacht, liefde, energie. Het is een hele investering en iemand die constant in het buitenland zit kan dat niet doen. Die verantwoordelijkheid wordt dus afgeschoven.
Dat je een paar jaar thuis bent geweest vanwege de kinderen, betekent echt niet dat je compleet uitgerangeerd bent tot in de eeuwigheid. Je hebt trouwens wel degelijk meerwaarde voor je kinderen. Een moeder gelijk stellen aan een nanny vind ik nogal... tja ehm? Moet ik dat echt uitleggen? En in sommige gevallen is het wel degelijk zo dat een carrière niet te combineren is met een kind en dat het dus wel degelijk komt omdat er iemand thuiszit, dat de andere ouder toch die glansrijke carrière kan nastreven.
Een kind kost nu eenmaal niet alleen geld, maar ook tijd, aandacht, liefde, energie. Het is een hele investering en iemand die constant in het buitenland zit kan dat niet doen. Die verantwoordelijkheid wordt dus afgeschoven.
anoniem_397783 wijzigde dit bericht op 05-05-2020 15:57
4.13% gewijzigd
dinsdag 5 mei 2020 om 15:55
Het is misschien ook heel moeilijk voor te stellen dat een getrouwde vrouw, met kinderen, zodanige kennis en kunde heeft dat ze een fantastische functie kan vervullen. En misschien is dat een zodanig specialistische functie dat deze ook niet in ieder dorp nodig is.
Treurig dat vrouwen een sexegenote willen wegzetten in een theekransenleven, omdat ze ooit eens voorrang heeft gegeven aan de belangen van haar gezinsleven.
En zij wil haar carrière en huwelijk combineren nu het kan. Maar echtgenoot wil niet. Dat einde van het huwelijk wordt aangekondigd door hem.
TO wordt aangepakt omdat ze niet blijft waar ze zat. En dan ook nog door vrouwen die zelf wel hun carrière uitbouwen. Maar die gelukkig nooit per ongeluk voorrang hebben gegeven aan hun gezinsgenoten. Want eens een stapje terug, mag je nooit meer wat opstarten blijkbaar. En man mocht keuzes maken, maar is toch degene die beklaagd moet worden, want gut, hij werd dik betaald voor wat hij deed.
Het lijkt hier de Libelle wel.
Treurig dat vrouwen een sexegenote willen wegzetten in een theekransenleven, omdat ze ooit eens voorrang heeft gegeven aan de belangen van haar gezinsleven.
En zij wil haar carrière en huwelijk combineren nu het kan. Maar echtgenoot wil niet. Dat einde van het huwelijk wordt aangekondigd door hem.
TO wordt aangepakt omdat ze niet blijft waar ze zat. En dan ook nog door vrouwen die zelf wel hun carrière uitbouwen. Maar die gelukkig nooit per ongeluk voorrang hebben gegeven aan hun gezinsgenoten. Want eens een stapje terug, mag je nooit meer wat opstarten blijkbaar. En man mocht keuzes maken, maar is toch degene die beklaagd moet worden, want gut, hij werd dik betaald voor wat hij deed.
Het lijkt hier de Libelle wel.
dinsdag 5 mei 2020 om 16:01
De keuze hebben ze samen gemaakt op een moment dat ze in de randstad woonden, TO daar een baan had en haar man de keuze had tussen een baan in de randstad en daar waar ze nu zitten. Waarom heeft TO toen haar baan en woning opgegeven? Dat vind ik al net zo'n onbegrijpelijk iets als nu haar man dwingen datzelfde te doen.parbleumondieu schreef: ↑05-05-2020 15:55Het is misschien ook heel moeilijk voor te stellen dat een getrouwde vrouw, met kinderen, zodanige kennis en kunde heeft dat ze een fantastische functie kan vervullen. En misschien is dat een zodanig specialistische functie dat deze ook niet in ieder dorp nodig is.
Treurig dat vrouwen een sexegenote willen wegzetten in een theekransenleven, omdat ze ooit eens voorrang heeft gegeven aan de belangen van haar gezinsleven.
En zij wil haar carrière en huwelijk combineren nu het kan. Maar echtgenoot wil niet. Dat einde van het huwelijk wordt aangekondigd door hem.
TO wordt aangepakt omdat ze niet blijft waar ze zat. En dan ook nog door vrouwen die zelf wel hun carrière uitbouwen. Maar die gelukkig nooit per ongeluk voorrang hebben gegeven aan hun gezinsgenoten. Want eens een stapje terug, mag je nooit meer wat opstarten blijkbaar. En man mocht keuzes maken, maar is toch degene die beklaagd moet worden, want gut, hij werd dik betaald voor wat hij deed.
Het lijkt hier de Libelle wel.
dinsdag 5 mei 2020 om 16:03
Helemaal eens. Ik ben normaal een meelezer, maar heb speciaal een account aangemaakt, omdat dit me dwarszit.parbleumondieu schreef: ↑05-05-2020 15:55Het is misschien ook heel moeilijk voor te stellen dat een getrouwde vrouw, met kinderen, zodanige kennis en kunde heeft dat ze een fantastische functie kan vervullen. En misschien is dat een zodanig specialistische functie dat deze ook niet in ieder dorp nodig is.
Treurig dat vrouwen een sexegenote willen wegzetten in een theekransenleven, omdat ze ooit eens voorrang heeft gegeven aan de belangen van haar gezinsleven.
En zij wil haar carrière en huwelijk combineren nu het kan. Maar echtgenoot wil niet. Dat einde van het huwelijk wordt aangekondigd door hem.
TO wordt aangepakt omdat ze niet blijft waar ze zat. En dan ook nog door vrouwen die zelf wel hun carrière uitbouwen. Maar die gelukkig nooit per ongeluk voorrang hebben gegeven aan hun gezinsgenoten. Want eens een stapje terug, mag je nooit meer wat opstarten blijkbaar. En man mocht keuzes maken, maar is toch degene die beklaagd moet worden, want gut, hij werd dik betaald voor wat hij deed.
Het lijkt hier de Libelle wel.
dinsdag 5 mei 2020 om 16:06
dan lees jij de reacties niet, we vinden hier massaal dat ze vooral aan het werk moet gaanparbleumondieu schreef: ↑05-05-2020 15:55Het is misschien ook heel moeilijk voor te stellen dat een getrouwde vrouw, met kinderen, zodanige kennis en kunde heeft dat ze een fantastische functie kan vervullen. En misschien is dat een zodanig specialistische functie dat deze ook niet in ieder dorp nodig is.
Treurig dat vrouwen een sexegenote willen wegzetten in een theekransenleven, omdat ze ooit eens voorrang heeft gegeven aan de belangen van haar gezinsleven.
En zij wil haar carrière en huwelijk combineren nu het kan. Maar echtgenoot wil niet. Dat einde van het huwelijk wordt aangekondigd door hem.
TO wordt aangepakt omdat ze niet blijft waar ze zat. En dan ook nog door vrouwen die zelf wel hun carrière uitbouwen. Maar die gelukkig nooit per ongeluk voorrang hebben gegeven aan hun gezinsgenoten. Want eens een stapje terug, mag je nooit meer wat opstarten blijkbaar. En man mocht keuzes maken, maar is toch degene die beklaagd moet worden, want gut, hij werd dik betaald voor wat hij deed.
Het lijkt hier de Libelle wel.
de kanttekeningen zijn slechts bij, dat haar man nu eerst een andere baan moet gaan zoeken, voor zij überhaupt gaat solliciteren en dat er ook verhuist moet worden, voor zijn überhaupt gaat solliciteren
maar dat ze gaat werken, lijkt me een heel goed idee
dinsdag 5 mei 2020 om 16:07
Ik heb nergens geschreven dat TO thuis moet blijven. Als ze wil werken kan dat ook op rijafstand van thuis ipv man zijn werk en woongenot op te laten geven.Positivevibes schreef: ↑05-05-2020 16:02Ik lees echt een heel ander topic.
Iedereen spoort TO aan om vooral wel te gaan werken.
Ok behalve RB misschien maar verder volgens mij letterlijk iedereen. Wat dat betreft is dit echt een zeldzaam eensgezind topic hoor.
