Relaties
alle pijlers
Beledigingen vanuit mijn moeder
woensdag 2 september 2020 om 08:08
Onlangs ben ik samen met mijn moeder en een broer een weekje op vakantie geweest.
Mijn moeder zegt al geregeld wat over mijn kleding, kapsel of mijn gewicht wat in het afgelopen jaar is toegenomen.
Eigenlijk hoor ik al gedurende mijn leven commentaar op mijn uiterlijk.
Vroeger, ordinar, goedkoop, teveel make up, te wijd, strakke kleding...
Nu te weinig make up, te opvallend haar, te dik, niet strak in t vel..
Mijn moeder heeft een klein maatje 38 en vind zichzelf nog dik.
Ze sport veel, is ook actief en is erg verzorgd.
Tijdens de vakantie was źe ook redelijk actief, zowat elke dag was er een 'planning' en werd er s ochtends al driftig gepoetst.
Oké leuk maar ik was stukken ontspannender, is tenslotte vakantie en bij de uitjes op 2 keer na niet heel de dag mee gegaan.
Ben toen heerlijk alleen aan t strandje gaan liggen met een boek en gezwommen.
Nou oeh dat was kennelijk ook niet echt goed.
Ga je nou alweer eten, wat een vreetzak, hoorde ik tijdens een terrasje toen ik een appelpunt nam.
Meestal ben ik heel positief en trek me er niks van aan.
Wilde ook geen sfeer verpester zijn, niet tegenover mijn broer maar in zijn geheel niet..
Zo'n weekje weg was toch bijzonder dus hier en daar een snauw van mijn kant was t dan ook wel.
Mijn moeder kan dan ook zo raar doen.
Toen ik haar bv bij t vakantie winkeltje tegen kwam, liep ze dan nogal geirriteerd langs me heen alsof ze me niet ziet omdat ik niet wéér ergens heen wilde.
Chagrijnig gedrag komt dan dus boven.
Vind dit dus niet bepaald prettig hoewel ik er wel aan gewend ben en nooit echt boos ben.
Vermijd liefst commentaar naar anderen en ben van de gemoedelijke sfeer waarin iedereen zichzelf kan zijn.
Wat is dit toch voor raar gedrag van mijn moeder?
Of stel ik mij aan?
Probeer het ook van haar kant te bekijken maar kan er met mijn vinger niet bij.
Echt goed praten gaat niet en wuift dingen graag weg mbt bepaalde onderwerpen of vind het flauwenkul.
Mijn moeder zegt al geregeld wat over mijn kleding, kapsel of mijn gewicht wat in het afgelopen jaar is toegenomen.
Eigenlijk hoor ik al gedurende mijn leven commentaar op mijn uiterlijk.
Vroeger, ordinar, goedkoop, teveel make up, te wijd, strakke kleding...
Nu te weinig make up, te opvallend haar, te dik, niet strak in t vel..
Mijn moeder heeft een klein maatje 38 en vind zichzelf nog dik.
Ze sport veel, is ook actief en is erg verzorgd.
Tijdens de vakantie was źe ook redelijk actief, zowat elke dag was er een 'planning' en werd er s ochtends al driftig gepoetst.
Oké leuk maar ik was stukken ontspannender, is tenslotte vakantie en bij de uitjes op 2 keer na niet heel de dag mee gegaan.
Ben toen heerlijk alleen aan t strandje gaan liggen met een boek en gezwommen.
Nou oeh dat was kennelijk ook niet echt goed.
Ga je nou alweer eten, wat een vreetzak, hoorde ik tijdens een terrasje toen ik een appelpunt nam.
Meestal ben ik heel positief en trek me er niks van aan.
Wilde ook geen sfeer verpester zijn, niet tegenover mijn broer maar in zijn geheel niet..
Zo'n weekje weg was toch bijzonder dus hier en daar een snauw van mijn kant was t dan ook wel.
Mijn moeder kan dan ook zo raar doen.
Toen ik haar bv bij t vakantie winkeltje tegen kwam, liep ze dan nogal geirriteerd langs me heen alsof ze me niet ziet omdat ik niet wéér ergens heen wilde.
Chagrijnig gedrag komt dan dus boven.
Vind dit dus niet bepaald prettig hoewel ik er wel aan gewend ben en nooit echt boos ben.
Vermijd liefst commentaar naar anderen en ben van de gemoedelijke sfeer waarin iedereen zichzelf kan zijn.
Wat is dit toch voor raar gedrag van mijn moeder?
Of stel ik mij aan?
Probeer het ook van haar kant te bekijken maar kan er met mijn vinger niet bij.
Echt goed praten gaat niet en wuift dingen graag weg mbt bepaalde onderwerpen of vind het flauwenkul.
anoniem_290325 wijzigde dit bericht op 02-09-2020 14:36
4.95% gewijzigd
woensdag 2 september 2020 om 09:40
Je hoeft haar kant niet te snappen. Dit is geen meningsverschil maar gewoon eenzijdig lomp gedrag.
Bedenk maar dat het waarschijnlijk iets in haar is, een bepaalde onvrede in/over zichzelf die er op deze rotte manier uit moet. Iemand die goed in zijn/haar vel zit, heeft het namelijk niet nodig om anderen zo maar beneden te halen. En sommige zijn gewoon chronisch zo.
Probeer jezelf er niet te veel aan bloot te stellen.
Bedenk maar dat het waarschijnlijk iets in haar is, een bepaalde onvrede in/over zichzelf die er op deze rotte manier uit moet. Iemand die goed in zijn/haar vel zit, heeft het namelijk niet nodig om anderen zo maar beneden te halen. En sommige zijn gewoon chronisch zo.
Probeer jezelf er niet te veel aan bloot te stellen.
woensdag 2 september 2020 om 09:51
Ik heb ook zo’n moeder. Vooral veel commentaar over m’n gewicht (ik weeg niet meer wat ik woog toen ik 20 was). Maar ook over kleding, werk, opleiding, wat dan ook.
Ik heb een paar keer heel duidelijk aangegeven dat ik geen woord meer van haar wilde horen over m’n gewicht. Echt heel serieus en dat ik geen grap maakte, deze opmerking van haar moest de laatste zijn, want een volgende keer ontplof ik.
Ik dacht dat de boodschap aan was gekomen. Nee hoor, paar weken later tóch weer iets over een dikke kont (en dan heb ik al wat dingetjes die ze heeft gezegd laten gaan). Nou, toen ben ik dus inderdaad flink uitgevaren. Echt met schreeuwen, schelden en vloeken. Ook direct naar huis vertrokken daarna. Bah. Ik was laaiend.
Ik weet ook wel dat mijn moeder ook een product is van haar eigen opvoeding en ook wat commentaar van haar moeder te verstouwen heeft gekregen, maar toch vind ik dat geen excuus. Het kan me niet schelen wat ze allemaal wil zeggen, ik heb hee duidelijk aangegeven waar ik uit haar mond niets meer over wil horen. Of ze het nu begrijpt of niet maakt me niet uit, daarover accepteer ik niets meer. Ga maar commentaar op een ander leveren, maar niet op mij. Nu kan ik mijn moeder vrij goed lezen, dus soms zie ik al als ze adem haalt dat ze iets wil zeggen, en dan doe ik naar haar als tegen een hond of klein kind: uhuh, áls je het maar laat. En dan houdt ze haar mond nu wel. Maar de drang zit heel diep!
Vakantie met m’n moeder is voor mij geen optie. Gewoon geen zin in. Ik ga soms weleens een paar daagjes met haar weg, want ze is invalide en kan zelf niet veel naar dingen, maar dat doe ik dan echt voor haar.
Overigens kan mijn moeder ook heel lief zijn, maar de relatie is complex. Het is een van de redenen dat ik zelf nooit kinderen wil. Op veel vlakken lijk ik ook wel op mijn moeder.
Ik heb een paar keer heel duidelijk aangegeven dat ik geen woord meer van haar wilde horen over m’n gewicht. Echt heel serieus en dat ik geen grap maakte, deze opmerking van haar moest de laatste zijn, want een volgende keer ontplof ik.
Ik dacht dat de boodschap aan was gekomen. Nee hoor, paar weken later tóch weer iets over een dikke kont (en dan heb ik al wat dingetjes die ze heeft gezegd laten gaan). Nou, toen ben ik dus inderdaad flink uitgevaren. Echt met schreeuwen, schelden en vloeken. Ook direct naar huis vertrokken daarna. Bah. Ik was laaiend.
Ik weet ook wel dat mijn moeder ook een product is van haar eigen opvoeding en ook wat commentaar van haar moeder te verstouwen heeft gekregen, maar toch vind ik dat geen excuus. Het kan me niet schelen wat ze allemaal wil zeggen, ik heb hee duidelijk aangegeven waar ik uit haar mond niets meer over wil horen. Of ze het nu begrijpt of niet maakt me niet uit, daarover accepteer ik niets meer. Ga maar commentaar op een ander leveren, maar niet op mij. Nu kan ik mijn moeder vrij goed lezen, dus soms zie ik al als ze adem haalt dat ze iets wil zeggen, en dan doe ik naar haar als tegen een hond of klein kind: uhuh, áls je het maar laat. En dan houdt ze haar mond nu wel. Maar de drang zit heel diep!
Vakantie met m’n moeder is voor mij geen optie. Gewoon geen zin in. Ik ga soms weleens een paar daagjes met haar weg, want ze is invalide en kan zelf niet veel naar dingen, maar dat doe ik dan echt voor haar.
Overigens kan mijn moeder ook heel lief zijn, maar de relatie is complex. Het is een van de redenen dat ik zelf nooit kinderen wil. Op veel vlakken lijk ik ook wel op mijn moeder.
anoniem_639a9136a72af wijzigde dit bericht op 02-09-2020 09:53
12.03% gewijzigd
woensdag 2 september 2020 om 09:51
Er naar gedrag van je moeder. Bij mijn moeder hielp de langspeelplaattactiek. Steeds herhalen; Ok mam, dat mag je vinden, ik doe het zo. Ok mam, duidelijk, dan ga ik nu weer mijn eigen ding doen. Ok mam, nog een kopje thee? Ik negeerde haar negatieve gedrag, bleef vriendelijk en daar kon ze niets tegenin brengen. Uiteindelijk begreep/ merkte/ voelde/ zag ze dat ze geen invloed meer had.
woensdag 2 september 2020 om 10:04
Ik denk dat je moeder zodanig met haar eigen ideaalbeeld bezig is, dat ze zich er niet van bewust is, dat ze jou ermee kwetst. De enige oplossing is, je moeder ervan doordringen, dat ze jou op deze manier verdriet doet. Praten, praten en nog eens praten en iedere keer als ze weer zinspeelt ergens op, haar eraan herinneren.
woensdag 2 september 2020 om 10:06
Ik denk dat het tijd is dat je je grenzen gaat aangeven. Jullie zijn beide verschillende personen en door haar opmerkingen ga je je niet beter voelen over jezelf en over haar.
Geef aan dat je deze opmerkingen niet nodig hebt of ze hiermee wilt stoppen en dat je gewoon een gezellige band met haar wilt.
Geef aan dat je deze opmerkingen niet nodig hebt of ze hiermee wilt stoppen en dat je gewoon een gezellige band met haar wilt.
woensdag 2 september 2020 om 10:10
woensdag 2 september 2020 om 10:19
Je moeder geeft zichzelf de vrijheid om dit gedrag te vertonen naar haar eigen kind. Ze heeft geen rem naar jou wat ze waarschijnlijk wel heeft naar haar vriendinnen. Heel herkenbaar voor mij en helemaal niet leuk! Ik ga om die reden niet met mijn moeder op pad, voor langer dan een paar uur. Sterker nog we zien elkaar nauwelijks, omdat mijn moeder zich niet kan inhouden te zeggen wat ze vindt van mij.
Ik bleef herhalen hoor, dit en dat is niet leuk wat je zegt, heeft bij mij niet veel geholpen. Zodra ze in haar soort van comfort zone terecht komt komen de sneren. Ik ben er klaar mee, blijkbaar ben ik niet de gewenste dochter en val ik niet in het plaatje. En helaas voor haar zijn de touwtjes van de marionetten die ik lange tijd geweest ben al een poos doorgeknipt. Treurig ja... heel treurig.
Helaas geen tips voor je behalve herkenning.
Ik bleef herhalen hoor, dit en dat is niet leuk wat je zegt, heeft bij mij niet veel geholpen. Zodra ze in haar soort van comfort zone terecht komt komen de sneren. Ik ben er klaar mee, blijkbaar ben ik niet de gewenste dochter en val ik niet in het plaatje. En helaas voor haar zijn de touwtjes van de marionetten die ik lange tijd geweest ben al een poos doorgeknipt. Treurig ja... heel treurig.
Helaas geen tips voor je behalve herkenning.
woensdag 2 september 2020 om 10:31
Eens met alles hierboven, maar wat ik me afvraag. Hoe hadden jullie die vakantie besproken? Is er wel wat besproken of zijn jullie gewoon gegaan en heeft je moeder elke dag vol gepland?
Ik vind het namelijk ook wel een beetje gek dat je vijf van de zeven dagen wat anders gaat doen. Maar misschien snap ik het niet helemaal.
Ik vind het namelijk ook wel een beetje gek dat je vijf van de zeven dagen wat anders gaat doen. Maar misschien snap ik het niet helemaal.
woensdag 2 september 2020 om 10:40
Het is toch niet zo gek dat je als volwassenen op vakantie niet de hele dag dezelfde activiteiten onderneemt? Ik zie dat meer zoals je ook met vrienden op vakantie gaat. De een staat vroeg op, de ander laat, de een gaat nog even sporten, de ander naar een terras of bezoekt iets in de buurt? En tussendoor of ‘s avonds eet je samen. Ik zou dat zelf niet vooraf uitgebreid bespreken.aardbeienslof schreef: ↑02-09-2020 10:31Eens met alles hierboven, maar wat ik me afvraag. Hoe hadden jullie die vakantie besproken? Is er wel wat besproken of zijn jullie gewoon gegaan en heeft je moeder elke dag vol gepland?
Ik vind het namelijk ook wel een beetje gek dat je vijf van de zeven dagen wat anders gaat doen. Maar misschien snap ik het niet helemaal.
woensdag 2 september 2020 om 11:08
Als ik met vriendinnen op vakantie ga dan trekken we eerlijk gezegd wel samen erop uit en we overleggen wie waar zin in heeft. Natuurlijk doet iemand wel eens wat anders maar niet vijf van de zeven dagen.rumforviva schreef: ↑02-09-2020 10:40Het is toch niet zo gek dat je als volwassenen op vakantie niet de hele dag dezelfde activiteiten onderneemt? Ik zie dat meer zoals je ook met vrienden op vakantie gaat. De een staat vroeg op, de ander laat, de een gaat nog even sporten, de ander naar een terras of bezoekt iets in de buurt? En tussendoor of ‘s avonds eet je samen. Ik zou dat zelf niet vooraf uitgebreid bespreken.
Ik vind het raar dat je als je samen op vakantie gaat plotseling zo’n ander verwachtingspatroon hebt,
Moeder maakt (zonder overleg?) een planning waar iedereen zich naar moet schikken? Had je dat niet aan zien komen?
woensdag 2 september 2020 om 11:10
Het is altijd goed om bij een vakantie de wederzijdse verwachtingen te bespreken. Ook als dat betekent dat je wat meer je eigen gang gaat.aardbeienslof schreef: ↑02-09-2020 11:08Als ik met vriendinnen op vakantie ga dan trekken we eerlijk gezegd wel samen erop uit en we overleggen wie waar zin in heeft. Natuurlijk doet iemand wel eens wat anders maar niet vijf van de zeven dagen.
Ik vind het raar dat je als je samen op vakantie gaat plotseling zo’n ander verwachtingspatroon hebt,
Moeder maakt (zonder overleg?) een planning waar iedereen zich naar moet schikken? Had je dat niet aan zien komen?
woensdag 2 september 2020 om 12:23
Ja, precies dit. Heel naar gedrag van je moeder en je mag daar absoluut elke keer iets van zeggen. Je hoeft niet te gillen dat ze een gemene heks is (mag wel, natuurlijk), maar je kunt gerust elke keer zeggen "dat is geen aardige opmerking. Ik wil het leuk hebben, als dat niet gaat, ga ik weg." En dan ook gewoon weggaan.Luci_Morgenster schreef: ↑02-09-2020 08:53Niet meer mee weggaan.
En je mag gewoon zeggen dat ze haar klep moet houden.
Als iemand zo tegen mij zou doen was ik gewoon naar huis gegaan.
Jij laat je zo behandelen. Alleen jij kan dat stoppen. Als je dat wil.
woensdag 2 september 2020 om 17:43
Ja, het is maar wat je gewend bent inderdaad. Ik moet wel zeggen dat vriendinnentripjes er wat meer vanuit gaan dat je samen optrekt. Ik heb ook een jaarlijks reisje met 4 mannen en 1 vrouw en dat is altijd echt helemaal vrijheid, blijheid. We spreken niet eens af om samen naar het vliegveld te gaan. We treffen elkaar zonder enig overleg of afstemming bij de gate, haha!aardbeienslof schreef: ↑02-09-2020 11:08Als ik met vriendinnen op vakantie ga dan trekken we eerlijk gezegd wel samen erop uit en we overleggen wie waar zin in heeft. Natuurlijk doet iemand wel eens wat anders maar niet vijf van de zeven dagen.
Ik vind het raar dat je als je samen op vakantie gaat plotseling zo’n ander verwachtingspatroon hebt,
Moeder maakt (zonder overleg?) een planning waar iedereen zich naar moet schikken? Had je dat niet aan zien komen?
woensdag 2 september 2020 om 21:30
Ik denk dat het daar helemaal niet om gaat. TO zal het nooit goed doen in de ogen van haar moeder. Als ze slank was geweest, dan had ze wel weer ergens anders commentaar op gehad. Moeder projecteert haar eigen onzekerheid op haar dochter. Ze accepteert niet dat dochter een eigen individu is. Heel vermoeiend dit soort kritische mensen.retrostar schreef: ↑02-09-2020 08:43Ik denk dus dat jij het diep in je hart met haar eens bent maar dat je de prijs niet wil betalen die zij kennelijk wel betaalt om slank en keurig te zijn. Jij hebt andere prioriteiten zoals veel en lekker eten en ontspanning. Vooral in deze coronatijden zoeken de mensen het óf in nog meer en lekkerder eten en alles waar ze direct plezier van ervaren óf in (nog meer) maatregelen om gezonder te worden (lange termijnplezier).
woensdag 2 september 2020 om 21:47
Herkenbaar, zo'n moeder. De mijne had ook constant commentaar. Op mij expliciet ('je laat de hele auto kantelen als je instapt') en op mensen op straat of op tv ('lelijke benen voor die rok' etc)
Zoals hierboven gezegd: ook mijn moeder is een product van haar (verknipte) opvoeding. En inmiddels weet ik dat al het commentaar voortkomt uit onzekerheid. Ik werd opgevoed met het idee dat wij beter zijn dan veel andere mensen. Mijn moeder had dat nodig om zichzelf enigszins goed te voelen.
Heel verdrietig. Toch kon ik niet anders dan het contact verbreken. Ik kon niet meer.
Als ik jou was, zou ik een keer proberen haar duidelijk te maken dat je er klaar mee bent. Lukt dit niet, dan toch contact verminderen. Haar woorden neem je met je mee en herhaal je zelf nog tig keer in je hoofd. Dat moet je niet willen.
Aanvulling. Mijn moeder wuifde ook alles weg onder het mom van: dat is humor, daar moet je tegen kunnen..
Tot er eens een vriendin van mij bij was. Moeder maakte weer een opmerking over mijn dikke neus (letterlijk) en toen ik aangaf dat vervelend te vinden moest ik daar maar tegen kunnen. Vriendin die niet bang is uitgevallen zei meteen; "oh fijn, bepaal jij waar anderen tegen moeten kunnen of mogen ze dat misschien zelf uitmaken?"
Ik wil jou hetzelfde zeggen.
Zoals hierboven gezegd: ook mijn moeder is een product van haar (verknipte) opvoeding. En inmiddels weet ik dat al het commentaar voortkomt uit onzekerheid. Ik werd opgevoed met het idee dat wij beter zijn dan veel andere mensen. Mijn moeder had dat nodig om zichzelf enigszins goed te voelen.
Heel verdrietig. Toch kon ik niet anders dan het contact verbreken. Ik kon niet meer.
Als ik jou was, zou ik een keer proberen haar duidelijk te maken dat je er klaar mee bent. Lukt dit niet, dan toch contact verminderen. Haar woorden neem je met je mee en herhaal je zelf nog tig keer in je hoofd. Dat moet je niet willen.
Aanvulling. Mijn moeder wuifde ook alles weg onder het mom van: dat is humor, daar moet je tegen kunnen..
Tot er eens een vriendin van mij bij was. Moeder maakte weer een opmerking over mijn dikke neus (letterlijk) en toen ik aangaf dat vervelend te vinden moest ik daar maar tegen kunnen. Vriendin die niet bang is uitgevallen zei meteen; "oh fijn, bepaal jij waar anderen tegen moeten kunnen of mogen ze dat misschien zelf uitmaken?"
Ik wil jou hetzelfde zeggen.
woensdag 2 september 2020 om 22:50
Nog een ander effect van dit soort kritiek is trouwens dat ze het tegenovergestelde bereikt. Ik ga als een klein kind met m’n hakken in het zand en als het bijvoorbeeld over afvallen gaat en dat stuk taart, dan zou ik er bij wijze van spreken meteen een dot slagroom op kwakken. Dat is natuurlijk flauw pubergedrag, maar dit soort kritiek van mijn moeder haalt echt het slechtste in me naar boven.
woensdag 2 september 2020 om 23:28
Herkenbaar helaas. Het is toch ook een beetje de generatie. Maar ik vind ‘ze weten niet beter/kunnen niet anders’ toch een beetje makkelijk. Waarom ik dan wel? denk ik maar.
Ik confronteer dit tegenwoordig direct. Dat kan gelukkig omdat ik me realiseer dat het onzekerheden zijn bij de ander: het zegt helemaal niets over mij. Wat ik van mezelf vind maak ik lekker zelf uit tegenwoordig.
Ik ‘pak’ de opmerking vooral aan op de vorm/etiquette. Keurige mevrouwen zeggen geen nare dingen. In die trant.
Als je volwassen wil reageren zeg je zoiets:
Ik vind wat je zegt ongepast. Ik zit daar niet op te wachten. Laten we afspreken dat het hierbij blijft. Anders ga ik.
Voor een vakantie zou ik ook vooraf bespreken wat wel/niet gaat gebeuren. Jouw voorwaarde om mee te gaan is: geen vervelende opmerkingen en je gaat 3x een dagdeel mee op pad. En volwassen mensen/keurige mevrouwen houden zich aan hun afspraken. Geen ‘grapjes’. Jíj bent de graadmeter. Als het kwetst, is het over de grens. En dan ga je dus.
Ik confronteer dit tegenwoordig direct. Dat kan gelukkig omdat ik me realiseer dat het onzekerheden zijn bij de ander: het zegt helemaal niets over mij. Wat ik van mezelf vind maak ik lekker zelf uit tegenwoordig.
Ik ‘pak’ de opmerking vooral aan op de vorm/etiquette. Keurige mevrouwen zeggen geen nare dingen. In die trant.
Als je volwassen wil reageren zeg je zoiets:
Ik vind wat je zegt ongepast. Ik zit daar niet op te wachten. Laten we afspreken dat het hierbij blijft. Anders ga ik.
Voor een vakantie zou ik ook vooraf bespreken wat wel/niet gaat gebeuren. Jouw voorwaarde om mee te gaan is: geen vervelende opmerkingen en je gaat 3x een dagdeel mee op pad. En volwassen mensen/keurige mevrouwen houden zich aan hun afspraken. Geen ‘grapjes’. Jíj bent de graadmeter. Als het kwetst, is het over de grens. En dan ga je dus.
woensdag 2 september 2020 om 23:53
Door dit soort topics word ik zo ontzettend depressief, hoe is het mogelijk dat je je kind negatief loopt af te kraken? Zou het misschien mogelijk zijn dat ze haar kritiek slecht verpakt en het oorspronkelijke doel is om te adviseren?
Vorig jaar een flinke ruzie gehad met mijn oudste dochter om niks (achteraf zat er meer pijn bij haar), maar ze wilde voorlopig geen contact meer, ik ging half dood zowat en gelukkig hebben we het bijgelegd na een aantal weken. Zij accepteert nu mijn gebreken. Advies haalt ze maar bij iemand anders. Ik vind dat ouders altijd de meeste moeite moeten doen om contact en in gesprek blijven houden met hun kinderen. Jouw moeder is hier degene die zich naar jou moet verontschuldigen, altijd.
En een adviesje, vraag aan je moeder waarom ze zulke opmerkingen maakt en welk doel ze daarmee wil bereiken.
Vorig jaar een flinke ruzie gehad met mijn oudste dochter om niks (achteraf zat er meer pijn bij haar), maar ze wilde voorlopig geen contact meer, ik ging half dood zowat en gelukkig hebben we het bijgelegd na een aantal weken. Zij accepteert nu mijn gebreken. Advies haalt ze maar bij iemand anders. Ik vind dat ouders altijd de meeste moeite moeten doen om contact en in gesprek blijven houden met hun kinderen. Jouw moeder is hier degene die zich naar jou moet verontschuldigen, altijd.
En een adviesje, vraag aan je moeder waarom ze zulke opmerkingen maakt en welk doel ze daarmee wil bereiken.
zaterdag 3 oktober 2020 om 13:40
Nog dank jullie wel!
De vakantie was zo dat elke dag wel iets ingepland werd tijdens de vakantie zelf waarin ik gewoon gezellig mee ging.
Er waren wat 'vrije uurtjes'of een dagdeel waarin niks was gepland en ben toen even alleen gebleven of wat rondgelummeld rondom de locatie waar de anderen bv samen rondlummelden.
Dit waren nog geen paar uurtjes totaal.
Mijn broer zit er tussen en nam het wel voor me op, doet hij vaak en andersom ook.
Wanneer mijn moeder zo bezig is, snauw ik haar af en maar een goed gesprek lukt niet, mede omdat ik ook belachelijk wordt gemaakt van ach hou toch op én praten hoezo..
Inderdaad een generatie euvel wat hier ook wordt benoemd denk ik.
Overigens is het ook erg fijn en gezellig en kom graag in mijn ouderlijk huis maar voel me vaak wel de pispaal.
Minder contact is geen optie en dat zou ik ook niet willen maar de verwachtingen en het gevoel steeds maar te moeten presteren is pittig.
Nu ivm corona minder bezoekjes maar via de telefoon soms ook kritiek pff.
Klopt dat het altijd wel iets is, is het geen gewicht dan is het mijn haar, make up, baan, vrije tijds besteding, smaak, kleding, handtas, relaxere houding.
De vakantie was zo dat elke dag wel iets ingepland werd tijdens de vakantie zelf waarin ik gewoon gezellig mee ging.
Er waren wat 'vrije uurtjes'of een dagdeel waarin niks was gepland en ben toen even alleen gebleven of wat rondgelummeld rondom de locatie waar de anderen bv samen rondlummelden.
Dit waren nog geen paar uurtjes totaal.
Mijn broer zit er tussen en nam het wel voor me op, doet hij vaak en andersom ook.
Wanneer mijn moeder zo bezig is, snauw ik haar af en maar een goed gesprek lukt niet, mede omdat ik ook belachelijk wordt gemaakt van ach hou toch op én praten hoezo..
Inderdaad een generatie euvel wat hier ook wordt benoemd denk ik.
Overigens is het ook erg fijn en gezellig en kom graag in mijn ouderlijk huis maar voel me vaak wel de pispaal.
Minder contact is geen optie en dat zou ik ook niet willen maar de verwachtingen en het gevoel steeds maar te moeten presteren is pittig.
Nu ivm corona minder bezoekjes maar via de telefoon soms ook kritiek pff.
Klopt dat het altijd wel iets is, is het geen gewicht dan is het mijn haar, make up, baan, vrije tijds besteding, smaak, kleding, handtas, relaxere houding.
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:26
Het wordt dan tijd om van je af te blaffen, want ik denk dat jouw moeder dat ooit gewend is geweest van haar ouders. Blaf haar af en wijs haar op haar eigen tekortkomingen, die ze vast wel heeft. Ga gewoon in de aanval. Heel akelig voor je, maar het helpt.Donna1971 schreef: ↑03-10-2020 13:40Nog dank jullie wel!
De vakantie was zo dat elke dag wel iets ingepland werd tijdens de vakantie zelf waarin ik gewoon gezellig mee ging.
Er waren wat 'vrije uurtjes'of een dagdeel waarin niks was gepland en ben toen even alleen gebleven of wat rondgelummeld rondom de locatie waar de anderen bv samen rondlummelden.
Dit waren nog geen paar uurtjes totaal.
Mijn broer zit er tussen en nam het wel voor me op, doet hij vaak en andersom ook.
Wanneer mijn moeder zo bezig is, snauw ik haar af en maar een goed gesprek lukt niet, mede omdat ik ook belachelijk wordt gemaakt van ach hou toch op én praten hoezo..
Inderdaad een generatie euvel wat hier ook wordt benoemd denk ik.
Overigens is het ook erg fijn en gezellig en kom graag in mijn ouderlijk huis maar voel me vaak wel de pispaal.
Minder contact is geen optie en dat zou ik ook niet willen maar de verwachtingen en het gevoel steeds maar te moeten presteren is pittig.
Nu ivm corona minder bezoekjes maar via de telefoon soms ook kritiek pff.
Klopt dat het altijd wel iets is, is het geen gewicht dan is het mijn haar, make up, baan, vrije tijds besteding, smaak, kleding, handtas, relaxere houding.
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:30
