Relaties
alle pijlers
Gedrag van kennis
woensdag 11 november 2020 om 15:02
Ik heb een kennis/vriend die ik al jaren ken. We delen gezamenlijke interesses, ik kook wel eens voor diegene. Gezellig maken etc. Het is zoiets als een vriendschap. In al die jaren tijd heb ik aan diegene nooit wat gevraagd, tot vandaag.
Nu heb ik van overlast aan die kennis verteld. Opeens kwam ik op het idee of hij met me mee kon komen om met die man te praten (we zouden volgende dag koffie en gebakjes bij mij thuis eten).Mijn kennis zou er over nadenken. Die dag aangekomen, hoorde hij bij mij thuis inderdaad ook bassgedreun en muziek. Toen ik vroeg of hij wilde meekomen zei hij dat hij erover had nagedacht en niet wilde. Ik zei dat het enige wat hij kon doen, is beamen dat er overlast was.
Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.
Die kennis zag me huilen (ik kon mezelf niet tegenhouden) en ook hoe moeilijk ik het met de situatie had en het weer alleen moest oplossen. Hij liep na zijn koffie en gebakjes de deur uit. Gaf me eerst een hand op schouder en zei daarna doei.
Ik denk dat dit de eerste keer van mijn leven is geweest dat ik iemand om hulp vroeg. Wat zegt dit over die kennis?
Nu heb ik van overlast aan die kennis verteld. Opeens kwam ik op het idee of hij met me mee kon komen om met die man te praten (we zouden volgende dag koffie en gebakjes bij mij thuis eten).Mijn kennis zou er over nadenken. Die dag aangekomen, hoorde hij bij mij thuis inderdaad ook bassgedreun en muziek. Toen ik vroeg of hij wilde meekomen zei hij dat hij erover had nagedacht en niet wilde. Ik zei dat het enige wat hij kon doen, is beamen dat er overlast was.
Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.
Die kennis zag me huilen (ik kon mezelf niet tegenhouden) en ook hoe moeilijk ik het met de situatie had en het weer alleen moest oplossen. Hij liep na zijn koffie en gebakjes de deur uit. Gaf me eerst een hand op schouder en zei daarna doei.
Ik denk dat dit de eerste keer van mijn leven is geweest dat ik iemand om hulp vroeg. Wat zegt dit over die kennis?
anoniem_391963 wijzigde dit bericht op 12-11-2020 08:42
29.84% gewijzigd
woensdag 11 november 2020 om 15:08
Niet zoveel. Ik denk dat jouw gevoeligheid hierover erg veel over jou zegt. Niet negatief bedoelt.
Aangezien je verhuist bent om geluidsoverlast, je nu weer overlast ervaart denk ik dat je een gevoelig persoon bent. Dat jij er meteen een label van vertrouwen aanhangt is niet heel gebruikelijk.
Wat was de reden die hij gaf dat hij je niet wilde helpen?
Overigens zou ik het ook niet gedaan hebben. Omdat ik het idee zou hebben dat dat toch geen verschil zal maken. Een vriend is namelijk niet onafhankelijk. En of hij nou man of vrouw is maakt weinig uit hierin.
Aangezien je verhuist bent om geluidsoverlast, je nu weer overlast ervaart denk ik dat je een gevoelig persoon bent. Dat jij er meteen een label van vertrouwen aanhangt is niet heel gebruikelijk.
Wat was de reden die hij gaf dat hij je niet wilde helpen?
Overigens zou ik het ook niet gedaan hebben. Omdat ik het idee zou hebben dat dat toch geen verschil zal maken. Een vriend is namelijk niet onafhankelijk. En of hij nou man of vrouw is maakt weinig uit hierin.
woensdag 11 november 2020 om 15:11
Wat zegt het over die kennis? Geen idee. Maar jij bent een enorme dramaqueen. In tranen uitbarsten omdat hij niet mee wil naar de winkelier om het geluid zachter te zetten? Je was op je "kwetstbaarst" en had "echt heel veel pijn"?
Ik snap wel waarom die kennis er van door ging, dit is echt zeer overdreven.
Beetje relativeren kan geen kwaad.
Ik snap wel waarom die kennis er van door ging, dit is echt zeer overdreven.
Beetje relativeren kan geen kwaad.
woensdag 11 november 2020 om 15:11
woensdag 11 november 2020 om 15:13
Dan ga je weer verhuizen.Zalmrooze schreef: ↑11-11-2020 15:12Ik ben ook gevoelig. Die winkelier wist eerder van mijn geluidsoverlast en deed allerlei beloftes. Door mijn vertrouwen in hem ben ik daar gaan wonen. En als ik in zijn winkel ben, is het geluid ook gewoon echt harder sinds ik er woon. Het is niet dat ik zonder overleg daar ben gaan wonen.
En die kennis ja, die had geen zin om te helpen.
woensdag 11 november 2020 om 15:14
Ik huilde niet omdat hij me niet wilde steunen, maar om mijn situatie met die onderbuurman die mij loze beloftes heeft gedaan. Omdat ik dacht een band met die man had, had ik al heel veel moeite om aan te vgeven dat er overlast is.nessemeisje schreef: ↑11-11-2020 15:11Wat zegt het over die kennis? Geen idee. Maar jij bent een enorme dramaqueen. In tranen uitbarsten omdat hij niet mee wil naar de winkelier om het geluid zachter te zetten? Je was op je "kwetstbaarst" en had "echt heel veel pijn"?
Ik snap wel waarom die kennis er van door ging, dit is echt zeer overdreven.
Beetje relativeren kan geen kwaad.
woensdag 11 november 2020 om 15:15
Ik zou eens gaan werken aan je gevoeligheid. Dit is toch niet leuk?Zalmrooze schreef: ↑11-11-2020 15:12Ik ben ook gevoelig. Die winkelier wist eerder van mijn geluidsoverlast en deed allerlei beloftes. Door mijn vertrouwen in hem ben ik daar gaan wonen. En als ik in zijn winkel ben, is het geluid ook gewoon echt harder sinds ik er woon. Het is niet dat ik zonder overleg daar ben gaan wonen.
En die kennis ja, die had geen zin om te helpen.
Wellicht kan je met iemand praten om een olifantenhuid te kweken.
Ik vermoed zelfs dat het je kan helpen bij het omgaan met de muziek. Want dat jij denkt dat de muziek harder staat dan voorheen, zal waarschijnlijk meevallen. Denk jij dat hij dat doet om jou te pesten?
En die kennis heeft echt gewoon het recht om nee te zeggen.
woensdag 11 november 2020 om 15:15
Kan. Ik zie het zo. Elke mens heeft soms een steun in de rug nodig. Maar jullie vinden allemaal dat ik me aanstel. Ik heb nooit wat aan die kennis gevraagd en zal ook nooit meer om hulp vragen ofzo.
woensdag 11 november 2020 om 15:16
woensdag 11 november 2020 om 15:17
Is de winkelier ook je huisbaas? Ben je in gesprek gegaan met de huisbaas over de overlast? Is er bij jou in de buurt/stad eventueel iemand van buurtbemiddeling beschikbaar die samen met jullie kan kijken naar geschikte oplossingen?
woensdag 11 november 2020 om 15:17
Het leven is niet zwart of wit hoor. Je klinkt nu een beetje als mijn dochter van vier. Die roept dat ook als ze haar zin niet krijgt.
Echt ga hulp zoeken voor je gevoeligheid en onzekerheid. Dan wordt je leven een stuk leuker. Echt waar.
woensdag 11 november 2020 om 15:18
Het is echt harder. Als het zo luid was, was ik daar nooit naartoe verhuisd. Het is vreemd dat het stil was tijdens mijn bezichtiging en verhuizing, want toen kon ik nog terug. Ik huilde nog bij die winkelier om mijn vorige geluidsoverlast. Toen ik nog ergensanders woonde en hij zei dat ik boven hem kon wonen. Ik zei dat in zijn winkel muziek aanstond (toen nog niet zo luid als voorheen). Hij zei dat hij het zachter zou zetten als ik er last van had. Dit bleken leugens te zijn geweest.Hecamel schreef: ↑11-11-2020 15:15Ik zou eens gaan werken aan je gevoeligheid. Dit is toch niet leuk?
Wellicht kan je met iemand praten om een olifantenhuid te kweken.
Ik vermoed zelfs dat het je kan helpen bij het omgaan met de muziek. Want dat jij denkt dat de muziek harder staat dan voorheen, zal waarschijnlijk meevallen. Denk jij dat hij dat doet om jou te pesten?
En die kennis heeft echt gewoon het recht om nee te zeggen.
woensdag 11 november 2020 om 15:19
Welke onzekerheid? En ja, mogen mensen elkaar niet beetje steunen in moeilijke tijden? Is dat teveel verwacht?
woensdag 11 november 2020 om 15:20
Je hebt nooit wat aan die kennis gevraagd en nu je wel iets vraagt moet ie het gewoon doen ofzo? Anders vraag je lekker nooit meer iemand om hulp ofzo? Hoe oud ben je?
