Dominant familielid
maandag 13 september 2021 om 08:38
Ik heb een erg dominant familielid. Deze persoon probeert alles te bepalen en wordt snel boos als het niet gaat als hij/zij wil. Ik erger me hier enorm aan. Ik merk dat veel mensen deze ergernis delen maar wel extra hard lopen om het deze persoon naar de zin te maken. Deze persoon gaat vaak voor mijn wensen want ik doe niet zo moeilijk/ik ben niet zo hysterisch/het is voor iedereen fijner als die persoon niet boos is.
Ik vraag me af of iemand dit herkent. Ik vind het niet eerlijk dat iemand door onredelijk zijn die zin krijgt en ik me daar steeds aan moet aanpassen. Hoe kan ik dit veranderen?
Ik vraag me af of iemand dit herkent. Ik vind het niet eerlijk dat iemand door onredelijk zijn die zin krijgt en ik me daar steeds aan moet aanpassen. Hoe kan ik dit veranderen?
vrijdag 17 september 2021 om 08:32
Google eens op greystone method. Daar hebben wij veel aangehad.Desayuno schreef: ↑16-09-2021 20:10Na 5 pagina’s aan reacties vluchtig doorgenomen te hebben, denk ik dat ik de eerste ben die het b-woord erbij gaat halen.
Ik heb zelf namelijk te dealen met een persoon waar ik helaas nog 10 jaar aan vast zit (co-ouderschap) en die heeft dus gediagnosticeerde borderline, maar heeft een lager iq icm geen zelfreflectie waardoor ze er zelf slecht mee wil/kan omgaan. Aan zichzelf werken is sowieso geen optie. En ik herken heel veel van de OP en reacties. Nu zeg ik niet dat al deze mensen dan borderline hebben, maar wellicht komt er wel gedrag mee overeen. Ik heb zelf heel veel aan hulpboeken over borderline gehad (voor familieleden/omgeving), om te beseffen wat juist wel of niet werkt qua omgang en reactie. En daardoor kon ik het een stuk beter loslaten.
Niet alle borderliners zijn zo uiteraard. Ik heb ook een goede vriendin met borderline en die kan vanwege haar hoge(re) intelligentie en drive er heel goed mee omgaan. Dat is gewoon oprecht een fijne vriendin en daar merk je echt amper wat aan. En wellicht heeft niemand in het verhaal borderline, maar heb je toch wat aan een hulpboek. Daarom wilde ik het toch even noemen
Over diagnose wil ik het eigenlijk niet hebben.. wij denken wel te weten dat die persoon dat heeft maar er is geen diagnose (want er is niks mis met haar en dat ze ruzie heeft met iedereen komt echt niet door haar) en het maakt ook niet uit welk labeltje je er op plakt. Ja diegene heeft er ook zelf last van maar dat is totaal niet mijn probleem. Daar hebben ze psychiaters voor uitgevonden. Ik heb lang genoeg op mijn tandvlees gelopen om maar aan alle voorwaarden voor omgang te voldoen en dan nog kreeg je nog een bak shit over je heen en kreeg ze het voor elkaar dar je maar je excuses aanbied om er van af te zijn (en dat ging dan om iets simpels als niet direct je telefoon opnemen omdat ik aan t rijden was ofzo)
vrijdag 17 september 2021 om 09:54
Erover praten is inderdaad belangrijk. Praten geeft echter geen enkele garantie dat er iets met de informatie gedaan wordt. Legio mensen die deels of helemaal niet open (kunnen) staan voor hoe een ander het ziet of hoe ze zelf overkomen, laat staan dat willen of kunnen veranderen.Susiequeke schreef: ↑16-09-2021 15:34Wat is apart vind, is dat in dit soort situaties zo vaak meteen gezegd wordt 'verbreek het contact!' Dat is toch nergens voor nodig? Ga het gesprek aan, bespreek hoe je zijn / haar gedrag ervaart en wat het bij jou oproept. Alles is perceptie he...Wat niet besproken wordt, gaat een eigen leven leiden.
Perceptie, communiceren, het kan op vele manieren. Maar van 1 ding ben je altijd afhankelijk en dat is de mate waarin iemand in staat is te geven en nemen.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
vrijdag 17 september 2021 om 19:05
In ieder geval een "cluster b persoonlijkheid" daar mag je wel vanuit gaan.
In de volksmond wordt het vervolgens als het een man is narcist genoemd en een vrouw borderline.
Toch zijn borderliners meestal onschuldiger en meer zelfbewust.
Narcisme bij vrouwen is een ondergeschoven kindje, wordt amper gediagnosticeerd omdat deze mensen zich melden met depressies, eetstoornissen of verslaving en dan wordt er vaak niet aan narcisme gedacht. Vaak zelfs eerder aan ASS of ADHD, bipolaire stoornis ook wel.
Ondertussen zijn ze een behoorlijke pain in the ass, behandelresistent en trekken ze een spoor van vernieling achter zich, relationeel gezien.
Dit even los van de casus uiteraard.
In de volksmond wordt het vervolgens als het een man is narcist genoemd en een vrouw borderline.
Toch zijn borderliners meestal onschuldiger en meer zelfbewust.
Narcisme bij vrouwen is een ondergeschoven kindje, wordt amper gediagnosticeerd omdat deze mensen zich melden met depressies, eetstoornissen of verslaving en dan wordt er vaak niet aan narcisme gedacht. Vaak zelfs eerder aan ASS of ADHD, bipolaire stoornis ook wel.
Ondertussen zijn ze een behoorlijke pain in the ass, behandelresistent en trekken ze een spoor van vernieling achter zich, relationeel gezien.
Dit even los van de casus uiteraard.
donderdag 23 september 2021 om 00:58
Bij ons dominant familielid lijkt er eerder sprake te zijn van narcistische trekken dan borderline.
Het contact staat op een laag pitje omdat we geen zin (meer) hebben in weer een uitbarsting of vervelende opmerking. De betreffende persoon zoekt ook alleen contact als hij mijn man weer eens nodig heeft (waar hij dan geen 'nee' op mag zeggen).
Praten heeft geen zin, er is al zoveel gepraat. Het maakt niet uit wat of hoe je probeert aan te geven dat deze manier van communiceren niet fijn is; het komt gewoon niet binnen. Hij vindt dat hij gewoon alles mag zeggen. Empathie of inlevingsvermogen lijken niet aanwezig te zijn.
Het contact staat op een laag pitje omdat we geen zin (meer) hebben in weer een uitbarsting of vervelende opmerking. De betreffende persoon zoekt ook alleen contact als hij mijn man weer eens nodig heeft (waar hij dan geen 'nee' op mag zeggen).
Praten heeft geen zin, er is al zoveel gepraat. Het maakt niet uit wat of hoe je probeert aan te geven dat deze manier van communiceren niet fijn is; het komt gewoon niet binnen. Hij vindt dat hij gewoon alles mag zeggen. Empathie of inlevingsvermogen lijken niet aanwezig te zijn.
Je kunt niet meer worden dan jezelf.
Je kunt wel meer jezelf worden.
Je kunt wel meer jezelf worden.