Twee liefdes..... deel 2

---

Tulin, wat jij zegt is zo waar, meestal gaat het helemaal niet om sex. Het samenzijn, op welke manier ook is zo fijn. Het houden van elkaar, enz enz

kortom:

IK HOU HEEL VEEL VAN HEM!!!!



dames, geniet ervan zolang het kan

Vandaag zag ik (op afstand) mijn nr.2

Een heel vreemde ervaring, zeker na al die jaren...

Aan de ene kant zo heel erg bijzonder moment

Aan de andere kant zo onbereikbaar

Alles was zo vertrouwd, maar nu lijken onze werelden zo gescheiden

Het is zo vreemd de ander zo te zien, maar niet te kunnen aanspreken.

Dat was zeker wel mogelijk geweest, maar is nu eenmaal het gevolg van onze keuze.

We hebben ieder onze weg weer gevonden en daarin moeten we elkaar niet storen. Dat is de afgelopen 3 jaar (!) ook prima gelukt en dat is te prijzen.

Bijzonder was het zeker, zij had ook niets door. Gelukkig maar!

Als wij elkaar zien kunnen we echt niet van elkaar afblijven hoor! En we raken maar neit uitgepraat, altijd tijd tekort.

Ik vraag me ook wel eens af hoe het zou zijn om elkaar in het dagelijks leven mee te maken.

Het gekke is dat onze levens best veel overeenkomsten vertonen. Ik denk bv dat ik best met zijn vrouw zou kunnen opschieten en hij met mij man.

Wij praten ook niet negatief over onze partners.

Dit tussen ons heeft met hen niets te maken.

Toen wij elkaar zagen gebeurde er iets heel raars. Het gevoel was gelijk zo heftig.Er sloeg geen vonk over maar de bliksem sloeg in.

En nee, niemand in mijn en zijn omgeving weet hier iets van.

We houden alles geheim en dat voel voor ons het beste.

We verkeren niet in dezelfde kringen dus dat maakt het wel wat makkelijker.

Bosz, ik had het niet over jou, jij komt er eerlijk en open voor uit dat je twee mannen hebt en jouw man weet ervan. Hij is er misschien niet altijd blij mee, en jij kennelijk ook niet, waarom eigenlijk niet? Maar he jouw man heeft de keuze: deze Bosz delen of dan maar liever geen Bosz. Hij is een volwassen vent, is waarschijnlijk goed in staat voor zichzelf te kiezen. Als jij een vriendin van mij was zou ik met jouw twee liefdes absoluut geen moeite hebben. Ik zou lekker met je babbelen wat er leuk en rottig aan is.

Kennelijk gaat het bij Caafje en Tulin ook zo, prima, allemaal volwassen mensen, doe lekker waar je je goed bij voelt.



Mij gaat het om de dames waarvan de man niet weet dat zij een ander hebben, dus die gewoon platweg vreemdgaan, daar kunnen alle mooie liedjes van de wereld niks aan veranderen. Ik denk dat zij niks vertellen aan hun vriendinnen, collega´s, moeder, wie dan ook, ik weet het eigenlijk zeker anders had er allang een als door een wesp gestoken gereageerd hier. Ik ben gewoon benieuwd waarom ze niemand iets vertellen.



Bosz het is nog steeds zo dat de rechter er bij de toekenning van alimentatie rekening mee kan houden hoe het komt dat het huwelijk ontwricht is. Dat heeft met een zogenaamde schuldvraag niks te maken want de schuldvraag speelt in nederland allang niet meer.

Jij bent ook financieel onafhankelijk, prima, dat is de basis waarop jij je eigen keuzes kunt maken. Ik kon ook makkelijk weg bij mijn man toen ik dat wilde. Gelukkig. Maar je zou de vrouwen de kost moeten geven die in een huwelijk blijven zitten omdat ze niet voor zichzelf kunnen zorgen.

---

Hallo allemaal,



Vrouwtje las dat je je afvroeg hoe het bij de anderen gaat. Hier gaat het goed, nu even in een wat rustiger vaarwater, maar heb echt wel hele bijzondere gave en intense tijd achter de rug.

Zou het liefst wel meer details erover vertellen, maar gaat niet echt, maar elkaar in elk geval heel veel gezien en heel veel mooie momenten samen gehad, weer veel mooie herinneringen om aan terug te denken in rustigere tijden en ook weer bevestiging van dat wat ik al wist, over ons gevoel voor elkaar, blijft heel bijzonder allemaal. Heb nu door die herinneringen wel meer rust om deze rustigere perioden door te komen, wil verstandelijk gezien dit ook wel wat langer volhouden dit keer en misschien gaat dat ook wel lukken na afgelopen tijd, we zien wel.



Kneel herken helemaal wat je zegt,



Tulin, herken ook wat jij zegt, mooi uitgelegd. Bij ons gaat het ook heel erg in golven, net dus heftige tijd achter de rug en verwacht dat er nu ook weer een gewoon vriendschappelijke periode aankomt. En ook al spreken we het dan minder uit, we weten gewoon wat we voor elkaar voelen en dat het houden van nooit zal verdwijnen. En eens in de zoveel tijd, komt dan toch weer de behoefte om dat gevoel te delen. En in de tussentijd is die rust waar jij het over hebt heerlijk, maar toch lukt het op een of andere manier niet altijd die rust te houden.



Marla, fijn om weer wat van je te horen en mooi gedicht!!



Ynke, bij mij zijn er ook wel meer die wat weten. Een goede vriendin weet heel veel en daarnaast nog een goede vriend die wel iets weet, maar geen details, wel dat er wat meer gevoel is dan zou horen..



Groetjes en fijn weekend!

.

Doriane, iedereen die je het vertelt is een potentieel risico. Ook als ze achter je staan en er geen moeite mee hebben. De keuze voor geheimhouding kan ik heel goed begrijpen.



Waar ik vooral veel moeite mee had was met het zoeken van het evenwicht. Mijn nr. 2 en ik hadden sterk de neiging om steeds verder onder elkaars huid te kruipen. Dat gaat slecht samen met het niet samen verder willen. Hij voelde zich schuldig tegenover zijn nr.1, en ik ook wel een beetje. Ik heb veel meer vrijheid dan hij en het afbreukrisico is voor hem veel groter. Als het aan mij lag deden we helemaal niet zo moeilijk, en deden we niets stiekem. Zelfs als dat zou betekenen dat we nooit meer sex zouden hebben.



Ik vind stiekem gedoe vooral erg vermoeiend en ik heb ook geen zin om zo moeilijk te moeten doen om elkaar gewoon even te spreken. Wat een gezeik iedere keer. Bah. We zien elkaar weinig, bellen is lastig overdag (vooral ivm zijn werk) en sms'en ook. Het overgrote deel van het contact gaat dus, net als bij een aantal andere dames hier, via de mail. Zo af en toe bellen we elkaar en heel soms spreken we iets af. Dat gaat bijna nooit en moet altijd tussendoor. We zitten nogal ver uit elkaar en hebben allebei een drukke baan en een gezin dat uiteraard voor gaat. Dan blijft er maar zo weinig over, dan kan je beter helemaal niets hebben en alleen maar vrienden zijn. Dan is het tenminste duidelijk.

Doorelkaargeschud, ik heb enorme bewondering voor jou en voor je nr 2.

Het moet niet makkelijk zijn geweest om niet naar haar toe te gaan, maar het getuigt van heel veel liefde, vind ik, dat je het niet gedaan hebt. Hoe voel je je nu? De dag nadat je haar gezien hebt? Spijt dat je haar niet gedag hebt gezegd? Of trots dat je het niet gedaan hebt? Ik hoop het laatste.



Hoi Ynke, nou makkelijk en leuk was het zeker niet, maar het kon (en kan) niet anders. De gelegenheid is er zeker voor gezien werk en omgeving. Ben ook regelmatig in haar buurt, maar ik zoek het gewoon niet op. Wanneer ik ruimte voor mezelf nodig heb, neem ik zo'n moment zeker om tot rust te komen en energie op te doen. Gisteren was ook zo'n moment en voor het eerst in 3 jaar verscheen ze. Niets aan te doen en natuurlijk balen. Nee, op zo'n moment moet je wel even alles helder de revue laten passeren. Het is te makkelijk om zomaar weer naar elkaar toe te stappen. Inderdaad Knipoogje (je hebt me al wat langer gevolgd), gevoel en verstand. Het verstand heeft gisteren gewonnen...



Het nummer dat je noemt kende ik niet, maar net wel effe gezien. Wel mooi. Ach, muziek is ook perfect voor dit onderwerp. Ik heb door alles ook zoveel meer met muziek gekregen. Het is een geweldige manier om met je gevoel weg te dromen of om je op te laden. Dat werkt voor mij heel goed.



En de dag erna....? Nou, beetje een leeg gevoel eigenlijk. Het is toch wel frustrerend dat je zelfs niet dat stukje hebt en daar werd ik gisteren maar weer eens op gewezen. Ik heb ook genoeg in mijn eigen leven en daarop heb ik me ook zeker gestort, maar er zijn soms van die dagen...

---

quote:

sillyroosje1 schreef op 04 juni 2008 @ 14:36:

Dag allemaal.

Ik ben een vrouw die alles heeft meegemaakt wat jullie allemaal meemaken. Ik was bijna 20 jaar getrouwd en 2 heerlijke kinderen en leuke baan met huis etc. Toch kreeg ik ook een nummer 2. 3 Jaar lang hebben we elkaar ontmoet in het geheim, ons suf ge-smst, mailen en msn-en. Het is zo mooi allemaal en je leeft in je eigen paradijsje. Het kan allemaal niet op het klikt en alles zit goed. Hij getrouwd, ik getrouwd en dan... Wat hier al is genoemd is dat je komt in een emotionele rollercoaster. Kun je dit volhouden en wil je dat ook zo lang volhouden...En de buitenwacht veroordeelt je want wat je doet kan en mag niet en dat weet je zelf ook. Dan je kinderen daar heb ik me enorm schuldig onder gevoeld. Je probeert het nog eens weer met nr. 1 maar toch kun je nr. 2 niet loslaten... Van de stress 10 kilo afgevallen. Na verloop van tijd toch allebei de knoop doorgehakt en gaan scheiden. Dan ben je er echt nog niet dames. De scheiding verwerken en door die periode heengaan is heavy en van je nr. 2 ook. Ben gaan samenwonen met mijn nr. 2. Mijn kinderen kennen hem ook en zijn gek met hem. Gelukkig konden we altijd goed met elkaar praten en leer je elkaar helemaal door en door kennen want je ziet elkaar dan elke dag. Ja, ik ben gelukkig nu en ben blij dat ik een keuze heb gemaakt en dat was zwaar voor me want ik ben een enorm gevoelsmens. Misschien hebben jullie nog vragen of wil je andere dingen weten post het hier dan en ik geef antwoord.



Het is allemaal zo herkenbaar, en dan vooral dat van jou Sillyroosje. Vandaar dat ik op jouw reactie reageer. Ook ik had een nr.1 met alles erop en eraan, huisje/boompje/beestje. En toen kwam er toch een nr. 2. Ook net als jouw ervaring, veel sms-en en geheime ontmoetingen. Nu, jaren later nog steeds een relatie hebbende met nr 2, gelukkig zijn etc etc. Toch ineens af en toe aanwijzingen dat hij contacten heeft met anderen (profielsites- vage mails, later thuis zijn (steeds vaker maar als excuus werk wat heel goed mogelijk is daar niet van). Bij navraag aan hem is er niemand of niets anders dan ik en mijn kinderen. Ik geloof hem wel, je wilt hem ook geloven omdat je van hem houd, maar toch de angst is er ineens wel omdat ik zelf ook zo begonnen met hem, begrijp je wat ik bedoel. Wat ik me dus gewoon eigeniljk afvroeg hoe het bijv. bij jou is op dit moment. MIsschien wel heel persoonlijk gevraagd hoor, maar jouw verhaal is zo herkenbaar ook, net als vele anderen hier. Ik ben ook een gevoelsmens en daarom zo benieuwd naar andermans ervaringen. Hoe gaat het jou nu na al die jaren, las je vorige berichten ook en je bent nu jaren verder met o.a. samenwonen. Ben je nog steeds zo gelukkig en onbezorgd of heb je toch ook soms die angst dat het weer zou kunnen gebeuren.

--------------------------------------------------------------------------------



--------------------------------------------------------------------------------



DorianeProfiel148 berichtenVoeg toe als contact06-06-2009, 10:59

--------------------------------------------------------------------------------

Dag Brabantje,

ik ben een vrouw die aan de andere kant heeft gestaan. Maar ik herken veel in wat jij schrijft. De vage aanwijzingen, de knagende twijfel, het met een kluitje in het riet gestuurd worden. De onmacht die je dan voelt. Je weet dat hij de waarheid kent, maar die niet met je wil delen.

Ik denk dat er verschillende soorten vreemdgangers zijn. Mensen die iemand vinden die inderdaad beter met hen matcht, en daar verder mee gaan. Misschien valt Silly Roosje in die categorie.

Maar ook mensen die eigenlijk iets in zichzelf, hun leven missen, spanning blijven zoeken. Zo iemand was mijn man, en misschien ook jouw vriend. Jij weet een ding heel zeker Brabantje, dat hij goed kan liegen. Dat wist ik niet, nu wel.

Mijn man wilde verder met mij en is in therapie gegaan om te ontdekken wat hij miste. Heeft bij hem goed gewerkt, hij is veranderd, veel meer en bewuster na gaan denken over wat hij echt belangrijk vindt in zijn leven. Ik ben niet meer bang voor herhaling.

--------------------------------------------------------------------------------



--------------------------------------------------------------------------------



DorianeProfiel148 berichtenVoeg toe als contact06-06-2009, 11:07

--------------------------------------------------------------------------------

Btw, mijn computer doet gek of het forum heeft de hik, ik kan alleen maar oude berichten lezen.





Hallo Brabantje,



Ik heb alle berichten even naar dit topic gezet omdat de oude gesloten is. Inderdaad wonen we nu al meer dan 2 jaar samen.

En nee, het is niet altijd gemakkelijk geweest vooral als je in scheiding ligt met je ex-partners en alles over je heen krijgt. Dan moet je enorm veel met elkaar praten en elkaar steunen.

Wat de kinderen betreft mogen we niet mopperen het zijn toffe kids al heeft de ene wat last van pubergedrag. Samen trekken we hierin 1 lijn en ik kan nu heel goed praten met mijn ex over hun opvoeding maar ook over onszelf hij was in het begin heel erg boos, is in therapie gegaan en zijn boosheid verdween. Hij is inmiddels ook gelukkig met een partner en das fijn. Wat jou betreft Brabantje ik kan me voorstellen dat je je niet happy voelt met datingsites en laat overwerken ed. Omdat je ook een gevoelsmens bent Brabantje is dit een moeilijk en teer punt dus ik snap je heel goed. Daar heb ik het mijn nu nummer 1 (jaja dames )

uitgebreid over gehad en ik vertrouw hem. .

Trouwens wat Doriane zegt klopt wel. (Doriane aangenaam kennis te maken). Er zijn mensen die om verschillende redenen vreemd gaan. Ook kom je op een gegeven moment op een punt in je leven is dit het nou?? En wil ik dit allemaal nog wel of niet? Ik mag wel zeggen dat ik veel over mezelf heb geleerd en over andere mensen en daar is niks mis mee en daar heeft mijn nummer 1 me erg bij geholpen. Wat ook inderdaad zo is dat er mensen zijn die niet uit hun huwelijk stappen vanwege de kids, vanwege de financien, de hypotheek en de status noem maar op.

Wat ik hier nog wel kwijt wil is kinderen hoeven niet altijd de dupe te worden van een scheiding het kan ook heel goed uitpakken!!!

Trouwens het ging me niet om de spanning en ik moet er niet aan denken dat ik nu nog in die emotionele rollercoaster zou zitten en geen keuze maken. Daarbij is het ook zo geen keuze maken is ook een keuze. Brabantje mocht je me willen mailen dan kan dat altijd hoor!!!

Hehe, eindelijk weer eens verhalen die er toe doen!

Er is wel weer veel geschreven zeg! Allemaal herkenbaar!

Bij mij zijn er 3 mensen op de hoogte. Zij geven me af en toe een schop onder mn kont, spreken hun zorgen uit, maar laten het aan mij over wat ik er mee doe.



Ynke, wat jij schrijft, maak ik hier ook mee. Elkaar afzeiken, ontzettend lol hebben (waar anderen bijzijn)en daarna bericht krijgen dat het zo gezellig was o.i.d.!



Van de week waren we aan het bellen vanuit de auto, en toen stonden we tegenover elkaar bij het stoplicht! Op zich heel raar maar ook wel grappig!

Bosz, ja dat kan ik me voorstellen, dat je doodmoe wordt van stiekem gedoe. Als je zelfs vrienden als potentieel risico moet beschouwen. Ik kan me voorstellen dat je dan een kosten-baten analyse gaat maken. Maar het lijkt mij zo moeilijk om dat met een helder hoofd te doen, als je er al zo ver in zit.

Jullie vertellen dus niet of uiterst selectief dat jullie vreemdgaan. Is dat alleen maar vanwege het potentiele risico, of is het iets waar jullie eigenlijk niet zo trots op zijn?

Maar als jullie zoals jullie zeggen van je vriendin een schop onder je kont krijgen, zeg je dan tegen haar ook dat ze een bemoeial of een moraalridder is?



Mijn man had tegen niemand van zijn vrienden iets gezegd, vanwege dat potentiele risico maar ook omdat hij zich schaamde. Zijn beste vriend was daar wel teleurgesteld over, hij voelde zich voor lul gezet. Hij had hem best willen helpen de zaken op een rijtje te krijgen.

Vrouwtje tegen over elkaar bij het stoplicht, wat grappig! Ik kom niet meer bij! Je belt toch wel handsfree he, stel je voor dat er met een van jullie iets zou gebeuren!

En wat fijn dat er zo goed contact is met die twee ega´s. Een big happy family daar bij jullie, zo kan het ook, daar moesten een heleboel mensen eens een voorbeeld aan nemen!

Kneel, kenden jullie elkaar al voor die bliksem insloeg?



Twijfelaartje, wat is "langer volhouden"? Ik bedoel, als ik dat zeg, dan is dat langer dan een week..wat betreft elkaar zien(of dat nou met zn tweeen is, of in gezelschap)

Het loopt hier nogal uiteen hoe vaak er contact is met de no.2's.

Als je zo'n mooie, heftige tijd achter de rug hebt, verlang je dan niet snel naar weer zo'n mooie tijd?



Doorelkaargeschud; ben je wel gelukkig met no.1?



Ynke, als je niet om de hoek woont, waar spreek je dan af? Reis je dan uren om ergens op de helft een kamer te bespreken? Op zich is dat wel veel veiliger omdat je niet gauw een bekende tegen zal komen, maar die reisuren zijn zo zonde..!



Geniet lekker allemaal, ga ik ook weer zeer binnenkort doen!

Big hug van de 'Big Happy Family"

"Het loopt hier nogal uiteen hoe vaak er contact is met de no.2's."



(hier op het forum bedoel ik

Doorelkaargeschud, ik vind het bewonderenswaardig dat je niet naar haar toe bent gegaan.

Ik weet niet wat ik had gedaan....

Ik zou nog zo graag mijn nr 2 een keer willen spreken.

Niet om in herhaling te vervallen (ja, ik weet dat het gevaar er in zit) maar gewoon horen en met eigen ogen zien hoe het met hem gaat.



Ik draai vaak het lied; I honestly love you, van Olivia Newton John.

Knipoogje ken jij die ook?

Knipoogje, je hebt helemaal gelijk!

Ik zou de laatste zijn die hem in moeilijkheden zou willen brengen.



Maar als ik dat dan zo lees, van Doorelkaargeschud, dan gaan mijn gedachten met mezelf op de loop.



Je zult maar ergens lopen en je ziet in eens, na jaren, je nr 2. (alleen, zonder iemand erbij?)

Wat zou ik doen?



Zou ik me aan de afspraak kunnen houden?

Zou ik weglopen, uit angst voor de gevolgen?

Zou ik naar hem toe rennen, en in z'n armen vallen?

Zou ik gaan huilen?

Zou ik verstijfd van angst stil staan en niets meer durven, zeggen, of doen?



Die gedachten kunnen me erg bezig houden, en vooral de dag erna.....

Want wat als je jezelf sterk houdt....

Ben je dan trots op jezelf?

Of heb je dan spijt?

Frustratie, leegte, onmacht?

Ik vraag me echt af, wat zoiets dan met je doet, na verloop van tijd, of geeft het rust en een goed gevoel?



Doorelkaargeschud of anderen, wie kan mij dat vertellen?

Doorelkaargeschud of anderen, wie kan mij dat vertellen?



simpel, vraag je dochter van ongeveer 12-14 eens en als je die niet hebt heeft iemand er wel een