Jong gezin, carrière. Tropenjaren?

09-04-2023 20:56 480 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Benieuwd of het volgende in meerdere relaties speelt.

We hebben twee jonge kinderen (1,5 en bijna 3), ik werk 36 uur man 40 (allebei een management functie). Ik vind het de laatste tijd zeer pittig. Jonge kids, een carrière, relatie en ook nog een druk sociaal leven. Al die ballen hoog houden en het gevoel hebben dat je niet overal 100 procent in excelleert. Ik kan echt denken 'waarom heb ik hier ooit voor gekozen?'

Er ontstaat irritatie onderling en we begrijpen elkaar vaak gewoon niet. Mijn man is wat droger ik wat emotioneler. Ik vind dat ik meer op me neem in het huishouden, man ziet dat niet echt zo. Kortom, lastig soms.

Tropenjaren... Wordt het blijkbaar genoemd. Maar ben even op zoek naar herkenning :).
Alle reacties Link kopieren Quote
Herkenbaar. Wat mij helpt, is realiseren dat excelleren überhaupt een nogal irrealistische verwachting is. En zeker op elk vlak excelleren is onmogelijk.

En dat betekent keuzes maken. Ik werk wel fulltime, maar heb het keihard carrière maken even geparkeerd. En mijn sociale leven stelt ook niet zoveel meer voor. Tja, zo is het nu eenmaal.

Waarom vind jij dat je het wel allemaal moet doen? En dan ook nog allemaal heel goed?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja 100% herkenbaar. Incl gevoel overal net te kort te schieten. Ik probeer mezelf daar nu echt heel bewust in af te remmen, omdat ik anders omval. Je kunt - en hoeft - niet alles perfect (te) doen. Goed genoeg is goed genoeg.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het hangt blijkbaar in de lucht ...

Misschien deze ook eens meelezen:
kinderen/spijt-2e-kind-opgesloten-gevoe ... ges/497668
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren Quote
lux- schreef:
09-04-2023 21:14
Ja 100% herkenbaar. Incl gevoel overal net te kort te schieten. Ik probeer mezelf daar nu echt heel bewust in af te remmen, omdat ik anders omval. Je kunt - en hoeft - niet alles perfect (te) doen. Goed genoeg is goed genoeg.
En zelfs ‘goed genoeg’ is soms niet haalbaar. Soms schiet je nu eenmaal tekort. En dat is ook geen ramp.
Waarom moet alles met minimaal 100%? Als het minder is, is het dan erg? Voor wie doe je alles minimaal 100%? Wil je dat zelf of denk je dat je omgeving dat van je verwacht?

Maak keuzes en neem een schoonmaakster of gastouder die ook huishoudelijk werk doet. Nanny (of au pair) is wellicht een toegevoegde waarde.

Ja, het zijn tropenjaren. Het is echt een kwestie van keuzes maken om je staande te houden. Misschien een iets minder actief sociaal leven en tijdelijk beiden een paar uur ouderschapsverlof per week opnemen?

Straks heb je naast jullie eigen sociaal leven ook nog het sociale leven van jullie kinderen. Iets om nu al rekening mee te houden.
Waarom vind je dat je op elk vlak moet excelleren?
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat mij rust gaf was een duidelijke scheiding tussen werk en vrije tijd. Ik werkte dus niet thuis als er kinderen waren en als ik met de kinderen was, deed ik niet even werk tussendoor. Verder inderdaad de lat niet te hoog leggen, het huishouden was mijn sluitpost (maar met twee inkomens kun je wellicht een huishoudelijke hulp inhuren).
Verder, voor over een tijdje. Zorg dat de kinderen liefst in hetzelfde pand opvang en school hebben, zodat je niet een hele route hoeft af te leggen met brengen en halen. Hebben jullie nog ouderschapsverlof? Dat is fijn om op te nemen als je oudste begint met school. In het begin is school en BSO best inspannend, dus als je dat kunt opbouwen is dat prettig. School levert ook voor jezelf weer extra werk op. Bij het kdv lever je ze af en worden ze helemaal verzorgd. Straks krijg je lunchpakketjes, knutselwerken, theaterdonderdagen waarbij ook wel eens een ouder moet komen kijken, etc.
Alle reacties Link kopieren Quote
Idd, goed genoeg is goed!
En je mag ook ruimte geven voor je partner, door juist n stapje terug te doen.
En maak regelmatig tijd voor elkaar. Oppas voor de kinderen en samen ergens eten bijvoorbeeld of een nachtje weg.
Alle reacties Link kopieren Quote
Procne schreef:
09-04-2023 21:16
En zelfs ‘goed genoeg’ is soms niet haalbaar. Soms schiet je nu eenmaal tekort. En dat is ook geen ramp.
Jawel. Maar dat is stap 2 ;)
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
Alle reacties Link kopieren Quote
Prioriteiten stellen.
Jullie werken beiden veel, ik neem aan dat de kinderen dan naar KDV gaan.
Als je thuis bent, is het fijn als je er ook echt voor de kinderen kan zijn.

Sociaal leven staat dan even op een lager pitje, tenzij het samen met de kinderen is.

Je kunt niet alles hebben.
Alle reacties Link kopieren Quote
En je man wil zeker niet minderen, al is het maar een halve dag?
Alle reacties Link kopieren Quote
Herkenbaar. En wij hebben 'maar' één kind van 1,5. Toch besloten om de komende maanden extra verlof op te nemen en voorlopig drie dagen te gaan werken omdat de belasting anders te hoog is.
Het had vast anders kunnen gaan.
Maar dat is nu juist het punt.
Je had het vast anders gedaan.
Als je het anders had gekund.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zeker tropenjaren.
En echt zonde om zo geleefd te worden. In jullie geval zou ik ouderschapsverlof opnemen, en allebei 32 uur gaan werken. Verder kritisch zijn met sociale afspraken. Alles wat als een verplichting voelt afwijzen; alleen ingaan op datgene wat je echt leuk vind/wil doen. En dan nog kritisch zijn of het niet teveel / in balans is.

Je leeft maar 1 keer, en de kinderen zijn maar 1x jong. Tegen de tijd dat ze wat ouder zijn en wat meer vrijheid terug zou moeten krijgen, krijg je als je een beetje pech hebt mantelzorgtaken ervoor terug en zit je nog steeds net zo “vast”.
Ik werkte met 1 kind 32 uur, met 2 kinderen geminderd naar 28 uur en toen jongste 2 was met burnout thuis komen te zitten...

Kunnen/willen jullie ouderschapsverlof opnemen voor bijvoorbeeld meer ademruimte?
Alle reacties Link kopieren Quote
Valt mee, pas in de 12e reactie noemt iemand minder werken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja hoor herkenning zat, al helpt het wel om geen bruisend sociaal leven te hebben... eerder kabbelend.
Verder gewoon de kantjes eraf lopen waar het kan qua huishouden. Neem een robotstofzuiger en een hulp en laat boodschappen/eten zoveel mogelijk bezorgen.
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren Quote
Herken het gevoel dat je op alle vlakken wil excelleren. Erg vermoeiend. Ik ben hier wel wat chiller in geworden. En kind heeft toch echt prio t.o.v. werk. Man en ik werken beide 32 uur, dat helpt ook.
Forget about what I said; the lights are gone and the party's over
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je je werk belangrijk vindt kan je alleen "besparen" op je drukke sociale leven. Als je dat laatste belangrijker vindt moet je minder gaan werken. Meer opties zijn er eigenlijk niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier was destijds een werkster (die ik nog steeds heb) en een oppas aan huis die ook kookte en einde midsag en stofzuiger door woonkamer en keuken haalde, echt een uitkomst.

En als je discussie hebt met je man over wie het meeste doet, vul eens samen de test van de Volkskrant in, die zowel naar last in uren als last in mentaal kijkt. Werkte voor mijn man hier zeer verhelderend (hij doet altijd al net iets meer dan ik in uren, maar 85% van de mentale last ligt bij mij).

En je kan heel simpel gezegd niet alles hebben. Je kan niet en veel werken en er veel voor je kinderen zijn en veel tijd aan een sociaal leven besteden. Something gotta give. Bij mij was dat mijn sociale leven. Die speelde zich vooral met de kinderen af of gewoon niet.
Het is weer even zoeken naar een nieuwe balans. Tropenjaren, jazeker! Maar ik lees ook dat je vindt dat je te veel doet ten opzichte van je man. Daar zou ik ook zeker nog een keer het gesprek over aangaan.

Toen onze dochter jong was (0-4 jaar) vond ik de donderdag altijd hel. Beide laat uit werk, kind moe van de opvang, ik moe, partner moe. Op donderdag ging mijn man langs de traiteur voor een maailtijd. Kant-en-klaar, gezond en heerlijk. Dat was voor ons echt een goede oplossing op dat moment.
Oh en sociaal leven stond op een laag pitje.
KamilleT schreef:
09-04-2023 21:47
Valt mee, pas in de 12e reactie noemt iemand minder werken.
Nou ja, je kunt moeilijk zeggen 'minder kinderen '.
Alle reacties Link kopieren Quote
Paar tips waardoor ik het niet zo stressvol vond
-Werkster
-Van 20 tot 07 ben je (doorgaans toch wel een dag of vier/ vijf in de week) lekker samen: dan chillen, goed voor je relatie.
-Etens- en bedtijd met de kinderen belangrijk maken: niks anders dan doen, geen telefoons, geen werk etc.
-vaak avondje samen weg, dan met vrienden uit eten ofzo, energie van buiten opdoen.
-als het kan elk jaar weekje met zn tweeën weg buiten de gezinsvakantie

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven