Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
dinsdag 30 juni 2009 om 07:17
@levithian: een wijs besluit denk ik, om er niet mee door te gaan.
Het afkicken is gewoon erg moeilijk, maar omdat je het contact verbroken hebt zal het langzaam beter gaan. Er moet alleen even wat tijd overheen.
Ik denk dat de opluchting en de energie die je overhoudt voor je eigen man deze beslissing uiteindelijk meer dan waard zijn.
@doriane: ik begrijp knipoogjes heel goed. Het is gewoon heel erg dubbel allemaal. Iemand uit je hoofd en uit je hart verbannen is gewoon heel erg moeilijk. In de praktijk gebeurt dat meestal radicaal als je voor de keuze gesteld wordt omdat het uit komt, en je je realiseert dat je je lief echt niet kwijt wil. Iedereen hier weet echt wel dat we een grens passeren. En toch doen we het. Ook ik heb het gedaan terwijl ik alle vrijheid heb. Waarom? Geen idee. Zwaktebod denk ik. Niets meer en niets minder. Ik begrijp ook niet waarom je daar steeds zo op hamert want geloof me, we weten het echt wel. We kiezen/kozen er alleen voor om het toch te doen.
Dat je daar zelfs het personeel van Van der Valk bij sleept vind ik een zwaktebod van jou. Alsof de "hoogstaande" moraal van een groep onderbetaalde en ongemotiveerde hotelwerknemers ineens de norm is. Om nog maar te zwijgen van dat deel van ze, wat dit veroordeelt maar zelf geen haar beter is of er misschien alleen maar stiekem van droomt. Ondertussen bieden ze met hun hoogstaande moraal gewoon alle gelegenheid. Sterker nog, zijn ze de gelegenheid bij uitstek.
Het afkicken is gewoon erg moeilijk, maar omdat je het contact verbroken hebt zal het langzaam beter gaan. Er moet alleen even wat tijd overheen.
Ik denk dat de opluchting en de energie die je overhoudt voor je eigen man deze beslissing uiteindelijk meer dan waard zijn.
@doriane: ik begrijp knipoogjes heel goed. Het is gewoon heel erg dubbel allemaal. Iemand uit je hoofd en uit je hart verbannen is gewoon heel erg moeilijk. In de praktijk gebeurt dat meestal radicaal als je voor de keuze gesteld wordt omdat het uit komt, en je je realiseert dat je je lief echt niet kwijt wil. Iedereen hier weet echt wel dat we een grens passeren. En toch doen we het. Ook ik heb het gedaan terwijl ik alle vrijheid heb. Waarom? Geen idee. Zwaktebod denk ik. Niets meer en niets minder. Ik begrijp ook niet waarom je daar steeds zo op hamert want geloof me, we weten het echt wel. We kiezen/kozen er alleen voor om het toch te doen.
Dat je daar zelfs het personeel van Van der Valk bij sleept vind ik een zwaktebod van jou. Alsof de "hoogstaande" moraal van een groep onderbetaalde en ongemotiveerde hotelwerknemers ineens de norm is. Om nog maar te zwijgen van dat deel van ze, wat dit veroordeelt maar zelf geen haar beter is of er misschien alleen maar stiekem van droomt. Ondertussen bieden ze met hun hoogstaande moraal gewoon alle gelegenheid. Sterker nog, zijn ze de gelegenheid bij uitstek.
dinsdag 30 juni 2009 om 13:34
Bedankt voor de reacties!
Ik ben bezig de rest van het topic bij te lezen. (had alleen de eerste 2 pagina's gelezen) Wel heel nuttig voor mij!
Ik zie het namelijk echt niet zitten om een dergelijk geheim voor mijn vriend te hebben... dat zou ik persoonlijk niet echt kunnen denk ik. (en dat wil ik overigens ook niet)
Ik ga ook echt niets met mijn gevoel doen, maar vind het wel heerlijk om mijn verliefdigheid hier neer te schrijven, juist omdat ik er met niemand over durf te praten.
Het is echt zo moeilijk! Niet dat ik me slachtoffer voel ofzo hoor, maar je voelt je soms wel zó klem gezet.
Ik hou van mijn vriend... maar als die ander mij aankijkt dan gaat er zoveel door mijn lichaam heen... dat heb ik bij mijn huidige vriend nog nooit gehad. (ook niet in het begin)
Ik raak gewoon helemaal zenuwachtig en opgewonden van die ander! Dat komt denk ik ook omdat ik niet tevreden ben over mijn seksleven met mijn huidige vriend. We hebben er al veel aan geprobeerd te veranderen maar het 'klikt' op dat vlak gewoon niet zo...
Terwijl die ander... poeh.... *schaam
Ik ben bezig de rest van het topic bij te lezen. (had alleen de eerste 2 pagina's gelezen) Wel heel nuttig voor mij!
Ik zie het namelijk echt niet zitten om een dergelijk geheim voor mijn vriend te hebben... dat zou ik persoonlijk niet echt kunnen denk ik. (en dat wil ik overigens ook niet)
Ik ga ook echt niets met mijn gevoel doen, maar vind het wel heerlijk om mijn verliefdigheid hier neer te schrijven, juist omdat ik er met niemand over durf te praten.
Het is echt zo moeilijk! Niet dat ik me slachtoffer voel ofzo hoor, maar je voelt je soms wel zó klem gezet.
Ik hou van mijn vriend... maar als die ander mij aankijkt dan gaat er zoveel door mijn lichaam heen... dat heb ik bij mijn huidige vriend nog nooit gehad. (ook niet in het begin)
Ik raak gewoon helemaal zenuwachtig en opgewonden van die ander! Dat komt denk ik ook omdat ik niet tevreden ben over mijn seksleven met mijn huidige vriend. We hebben er al veel aan geprobeerd te veranderen maar het 'klikt' op dat vlak gewoon niet zo...
Terwijl die ander... poeh.... *schaam
dinsdag 30 juni 2009 om 15:15
Ik merk trouwens ook dat ik de laatste tijd sowieso heel veel nadenk. (ligt misschien ook aan de fase van mijn leven)
Ik ben nog maar 20 jaar en al vanaf mijn 16e samen met mijn huidige vriend. Sinds 2 jaar wonen we samen (ik ben bij hem ingetrokken) en run ik het volledige huishouden. Mijn vriend heeft een eigen zaak waardoor hij heel veel werkt en weinig vrije tijd heeft. Spontaan een weekendje weg zit er niet in... ook op zaterdag werkt hij de hele dag en vaak ook nog op zondag. Daarbij had hij al een hond en 2 katten die ik er ook nog eens gratis bij heb gekregen. Begrijp me niet verkeerd... ik ben gek op die beesten maar het verzwaart je huishouden wel enigzins! Elke dag moet er gestofzuigd en gedweilt worden, om maar even iets te noemen. Daarbij volg ik nog een voltijd opleiding HBO, loop ik 24 uur per week stage + ik werk op zaterdag omdat we anders niet rondkomen. Sporten vind ik zelf een lekkere uitlaatklep, maar dat doe ik dan ook nog eens 2 avonden in de week. Al met al heel druk en dan ben ik nog maar 20 jaar! Dit geeft wel eens wat wrijving bij mezelf. Ik voel me een verstokte huismus, een sloof en gewoon veel ouder dan ik ben. Daarbij komt dan dus ook nog eens dat ik nooit tevreden ben geweest over ons seksleven. Met hem heb ik er gewoon geen zin in... heel raar misschien. Tegelijkertijd is hij wel mijn rots in de branding, mijn steun en toeverlaat en mijn beste vriend; ik hou écht van hem.
Ik vraag me alleen de laatste tijd meer en meer af; is dit nou alles? Ligt mijn leven nu, met mijn 20 jaar, al vast voor de rest?
Ik ben nog maar 20 jaar en al vanaf mijn 16e samen met mijn huidige vriend. Sinds 2 jaar wonen we samen (ik ben bij hem ingetrokken) en run ik het volledige huishouden. Mijn vriend heeft een eigen zaak waardoor hij heel veel werkt en weinig vrije tijd heeft. Spontaan een weekendje weg zit er niet in... ook op zaterdag werkt hij de hele dag en vaak ook nog op zondag. Daarbij had hij al een hond en 2 katten die ik er ook nog eens gratis bij heb gekregen. Begrijp me niet verkeerd... ik ben gek op die beesten maar het verzwaart je huishouden wel enigzins! Elke dag moet er gestofzuigd en gedweilt worden, om maar even iets te noemen. Daarbij volg ik nog een voltijd opleiding HBO, loop ik 24 uur per week stage + ik werk op zaterdag omdat we anders niet rondkomen. Sporten vind ik zelf een lekkere uitlaatklep, maar dat doe ik dan ook nog eens 2 avonden in de week. Al met al heel druk en dan ben ik nog maar 20 jaar! Dit geeft wel eens wat wrijving bij mezelf. Ik voel me een verstokte huismus, een sloof en gewoon veel ouder dan ik ben. Daarbij komt dan dus ook nog eens dat ik nooit tevreden ben geweest over ons seksleven. Met hem heb ik er gewoon geen zin in... heel raar misschien. Tegelijkertijd is hij wel mijn rots in de branding, mijn steun en toeverlaat en mijn beste vriend; ik hou écht van hem.
Ik vraag me alleen de laatste tijd meer en meer af; is dit nou alles? Ligt mijn leven nu, met mijn 20 jaar, al vast voor de rest?
dinsdag 30 juni 2009 om 17:30
Bosz waarop zit ik volgens jou zo te hameren?
Knipoogje dat vind ik wel een heel slappe redenatie, dat je een waarschuwing wel ter harte had genomen als je niet afgebrand was op een forum. Laat jij je leven bepalen door anonieme buitenstaanders? En wat had je dan verwacht, applaus omdat je er over dacht om vreemd te gaan? Daar is nou eenmaal niet veel maatschappelijke waardering voor, ik weet heus wel dat het desondanks veel gebeurt maar niet voor niks stiekem.
Badara, ben je wel gelukkig met het leven wat je nu leidt? Je bent nog zo jong, en draagt al zo veel verantwoordelijkheid.
Jij zou nu met andere studenten bij van der Valk moeten werken en je doodlachen om die ouwe stiekemerds die daar een nummertje komen maken! Maar niet zelf al aan zulke dingen moeten denken, om te ontsnappen aan de sleur.
Je vriend is je rots in de branding zeg je, maar op je 20e wil je toch ook wel eens knikkende knietjes hebben?
Misschien past die andere man wel beter bij je, maar weet je er zijn er nog veel en veel meer. Misschien heb je jezelf te jong vastgelegd, onvoldoende de gelegenheid genomen om uit te zoeken wat je leuk en belangrijk vindt aan een man en een relatie.
Je zou kunnen proberen om met je vriend te praten, hem te vertellen wat je wel en niet leuk vindt aan je leven zoals het nu gaat. Als er niks verandert en je blijft twijfelen, dan denk ik dat je jezelf en je vriend de kans op een leuker leven moet gunnen door het uit te maken, en voorlopig eens lekker te gaan leven en heel veel lol trappen, je niet meteen weer binden want dan loop je de kans in dezelfde valkuil te trappen.
Succes Badara!
Knipoogje dat vind ik wel een heel slappe redenatie, dat je een waarschuwing wel ter harte had genomen als je niet afgebrand was op een forum. Laat jij je leven bepalen door anonieme buitenstaanders? En wat had je dan verwacht, applaus omdat je er over dacht om vreemd te gaan? Daar is nou eenmaal niet veel maatschappelijke waardering voor, ik weet heus wel dat het desondanks veel gebeurt maar niet voor niks stiekem.
Badara, ben je wel gelukkig met het leven wat je nu leidt? Je bent nog zo jong, en draagt al zo veel verantwoordelijkheid.
Jij zou nu met andere studenten bij van der Valk moeten werken en je doodlachen om die ouwe stiekemerds die daar een nummertje komen maken! Maar niet zelf al aan zulke dingen moeten denken, om te ontsnappen aan de sleur.
Je vriend is je rots in de branding zeg je, maar op je 20e wil je toch ook wel eens knikkende knietjes hebben?
Misschien past die andere man wel beter bij je, maar weet je er zijn er nog veel en veel meer. Misschien heb je jezelf te jong vastgelegd, onvoldoende de gelegenheid genomen om uit te zoeken wat je leuk en belangrijk vindt aan een man en een relatie.
Je zou kunnen proberen om met je vriend te praten, hem te vertellen wat je wel en niet leuk vindt aan je leven zoals het nu gaat. Als er niks verandert en je blijft twijfelen, dan denk ik dat je jezelf en je vriend de kans op een leuker leven moet gunnen door het uit te maken, en voorlopig eens lekker te gaan leven en heel veel lol trappen, je niet meteen weer binden want dan loop je de kans in dezelfde valkuil te trappen.
Succes Badara!
dinsdag 30 juni 2009 om 21:16
Dankjewel voor je reactie Doriane. Je hebt me echt goede dingen voorgelegd om over na te denken!
Ik zal jullie topic niet verder verzieken met mijn ´in-de-knoop-met-jezelf' crisis, haha; maar gewoon lekker meepraten en fantaseren over mn verliefdheid.
Ik denk dat ik eerst maar eens lekker ga wachten of het gevoel vanzelf over gaat en als het serieus blijkt te zijn kan ik altijd nog een keuze maken. In de tijd dat ik afwacht ga ik proberen om eens goed na te denken over mijn huidige leven en relatie en met mijn vriend praten over wat ik graag anders zou willen.
Pfoeh, ik voel me al een stuk meer opgelucht.
Hebben jullie vandaag nog leuke dingen meegemaakt / leuke momenten gehad met nr.2 of wie dan ook?
P.s; ik kom mijn crush waarschijnlijk donderdag weer tegen... hihi.
Knuffel,
Badara
Ik zal jullie topic niet verder verzieken met mijn ´in-de-knoop-met-jezelf' crisis, haha; maar gewoon lekker meepraten en fantaseren over mn verliefdheid.
Ik denk dat ik eerst maar eens lekker ga wachten of het gevoel vanzelf over gaat en als het serieus blijkt te zijn kan ik altijd nog een keuze maken. In de tijd dat ik afwacht ga ik proberen om eens goed na te denken over mijn huidige leven en relatie en met mijn vriend praten over wat ik graag anders zou willen.
Pfoeh, ik voel me al een stuk meer opgelucht.
Hebben jullie vandaag nog leuke dingen meegemaakt / leuke momenten gehad met nr.2 of wie dan ook?
P.s; ik kom mijn crush waarschijnlijk donderdag weer tegen... hihi.
Knuffel,
Badara
woensdag 1 juli 2009 om 09:03
Hoi meiden,
Mijn hoofd zit zo vol,ik heb mijn nr 2 weer gezien,nu al 2x in korte tijd.
Met nr 1 thuis gaat het een beetje vreemd,hij is op zich rustig maar er hangt spanning in de lucht.
Ik heb mezelf voorgenomen,aangezien ik zelf geen confrontatie durf te beginnen om bij de eerste de beste gelegenheid(uitbarsting ofzo van zijn kant)te vertellen dat ik niet meer met hem verder wil.
Dit keer weet ik dat het me gaat lukken en dat ik door zet.
Wat zal ik een opluchting voelen,en toch natuurlijk verdriet want we hebben niet alleen maar kommer en kwel gehad.
nr 1 is altijd wel wat neerslachtig geweest maar het wordt naarmate hij ouder wordt alleen maar erger.
Zijn (en ook mijn) wereldje is zo klein geworden door zijn gedrag.
Tja..ik heb het zelf ook zover laten komen(mistte girlpower).
Badara,welkom hier,je bent al gewaarschuwt heb ik gelezen dus dat hoef ik niet meer te doen.
Wat heerlijk he dat verliefde gevoel,maar heel frustrerend want je kan er niks mee.
Het gaat ook niet zomaar over,je moet wel heel sterk in je schoenen staan.
Er is geen mogelijkheid om het met je vriend te bespreken voordat je een stapje te ver gaat en spijt om de hoek komt kijken?
Nog even en dan is het vakantie,ik heb een aantal dingen gepland,kon ik maar eens effe in de toekomst kijken.
Zou alles gewoon doorgaan zoals gepland? of gaat de hele boel hier binnekort ontploffen?
We zullen zien,of zoals knipoog zegt"time will tell "(toch?)
Mijn hoofd zit zo vol,ik heb mijn nr 2 weer gezien,nu al 2x in korte tijd.
Met nr 1 thuis gaat het een beetje vreemd,hij is op zich rustig maar er hangt spanning in de lucht.
Ik heb mezelf voorgenomen,aangezien ik zelf geen confrontatie durf te beginnen om bij de eerste de beste gelegenheid(uitbarsting ofzo van zijn kant)te vertellen dat ik niet meer met hem verder wil.
Dit keer weet ik dat het me gaat lukken en dat ik door zet.
Wat zal ik een opluchting voelen,en toch natuurlijk verdriet want we hebben niet alleen maar kommer en kwel gehad.
nr 1 is altijd wel wat neerslachtig geweest maar het wordt naarmate hij ouder wordt alleen maar erger.
Zijn (en ook mijn) wereldje is zo klein geworden door zijn gedrag.
Tja..ik heb het zelf ook zover laten komen(mistte girlpower).
Badara,welkom hier,je bent al gewaarschuwt heb ik gelezen dus dat hoef ik niet meer te doen.
Wat heerlijk he dat verliefde gevoel,maar heel frustrerend want je kan er niks mee.
Het gaat ook niet zomaar over,je moet wel heel sterk in je schoenen staan.
Er is geen mogelijkheid om het met je vriend te bespreken voordat je een stapje te ver gaat en spijt om de hoek komt kijken?
Nog even en dan is het vakantie,ik heb een aantal dingen gepland,kon ik maar eens effe in de toekomst kijken.
Zou alles gewoon doorgaan zoals gepland? of gaat de hele boel hier binnekort ontploffen?
We zullen zien,of zoals knipoog zegt"time will tell "(toch?)
woensdag 1 juli 2009 om 14:21
Katara; als ik het goed begrijp is jou nr 2 dus zelf ook vrijgezel?
Wel moeilijk en rot he? Zo'n situatie. *big hug
Ik snap best dat je zelf de confrontatie niet durft aan te gaan en wacht tot dat hij eens flink uit de pan flipt o.i.d. Dan heb je tenslotte al een soort opening...
Hoe lang heb je je nr 2 eigenlijk al? En waar ken je hem van / hoe vaak zie je hem?
Het lijkt me inderdaad vervelend om in een heel klein wereldje te leven... had je ook niet de mogelijkheid om zelf gewoon lekker je eigen gang te gaan? Of beperkte hij je daar bijvoorbeeld ook weer in? (hoeft natuurlijk niet verbaal, maar sommige heren laten je ook 'voelen' dat ze dat niet leuk vinden bijv.)
Hoe lang ben je eigenlijk samen met je huidige vriend? En wonen jullie samen of apart?
In elk geval heel veel sterkte meid!
Wat zal het lastig zijn om die stap te zetten....!
Liefs,
Badara
Wel moeilijk en rot he? Zo'n situatie. *big hug
Ik snap best dat je zelf de confrontatie niet durft aan te gaan en wacht tot dat hij eens flink uit de pan flipt o.i.d. Dan heb je tenslotte al een soort opening...
Hoe lang heb je je nr 2 eigenlijk al? En waar ken je hem van / hoe vaak zie je hem?
Het lijkt me inderdaad vervelend om in een heel klein wereldje te leven... had je ook niet de mogelijkheid om zelf gewoon lekker je eigen gang te gaan? Of beperkte hij je daar bijvoorbeeld ook weer in? (hoeft natuurlijk niet verbaal, maar sommige heren laten je ook 'voelen' dat ze dat niet leuk vinden bijv.)
Hoe lang ben je eigenlijk samen met je huidige vriend? En wonen jullie samen of apart?
In elk geval heel veel sterkte meid!
Wat zal het lastig zijn om die stap te zetten....!
Liefs,
Badara
woensdag 1 juli 2009 om 15:08
Badara,ik ben getrouwd en heb ook kids,heel moeilijk allemaal dus,gelukkig...om het niet nog moeilijker te maken is mijn nr 2 single!
Nr2 en ik zijn al zo`n 2 jaar zo bezig,daarvoor had ik al mijn twijfels over mijn huwelijk door allerlei vervelende dingen die gebeurde en nog gebeuren.
Nr 2 ken ik zelfs al langer dan nr1,ik wil niet zeggen dat ik hem door en door ken maar ik kom wel een heel eind.
maar goed, ben nu op een punt beland dat ik langzaam aan mijn eigen leven weer in de hand neem,ik ga vooruit en nr1 blijft stilstaan.
Ik hou niet meer van hem,wil niet oud met hem worden.
maar zoals ik al eerder zei durf ik zelf niet de confrontatie aan te gaan,ik wacht op wat komen gaat,maar kan niet meer te lang wachten, mijn emmertje is bijna vol.
Badara,ik hoop dat je er uit komt met je vriend,als je nu al ontvredenheid voelt is dat niet goed.
een beetje sjansen met een andere vent kan geen kwaad,dan voel je je weer vrouwelijk en begeerd,ben ook altijd blij als ik wat aandacht krijg van het andere geslacht maar als je vlinders van een ander krijgt..tja...dan is er grote kans dat je steeds een stapje verder gaat.
Je bent inderdaad nog jong en al jong aan je nr1 blijven hangen,ik was ook zo jong als jij toen ik met nr1 ging.
Had iemand mij toen maar gewaarschuwd voor zijn zwaarmoedigheid,ik zag het toen niet,ik zag alleen maar een spannende man,ietsje ouder en ik was zwaar onder de indruk.
We leven maar 1 keer meid,je bent nu nog jong genoeg om dingen erin te veranderen.
Doe wat goed voelt en wat je gelukkig maakt,ik bedoel niet vreemdgaan,maar kijk nog eens goed of wat je hebt met je vriend je echt happy maakt.
Nr2 en ik zijn al zo`n 2 jaar zo bezig,daarvoor had ik al mijn twijfels over mijn huwelijk door allerlei vervelende dingen die gebeurde en nog gebeuren.
Nr 2 ken ik zelfs al langer dan nr1,ik wil niet zeggen dat ik hem door en door ken maar ik kom wel een heel eind.
maar goed, ben nu op een punt beland dat ik langzaam aan mijn eigen leven weer in de hand neem,ik ga vooruit en nr1 blijft stilstaan.
Ik hou niet meer van hem,wil niet oud met hem worden.
maar zoals ik al eerder zei durf ik zelf niet de confrontatie aan te gaan,ik wacht op wat komen gaat,maar kan niet meer te lang wachten, mijn emmertje is bijna vol.
Badara,ik hoop dat je er uit komt met je vriend,als je nu al ontvredenheid voelt is dat niet goed.
een beetje sjansen met een andere vent kan geen kwaad,dan voel je je weer vrouwelijk en begeerd,ben ook altijd blij als ik wat aandacht krijg van het andere geslacht maar als je vlinders van een ander krijgt..tja...dan is er grote kans dat je steeds een stapje verder gaat.
Je bent inderdaad nog jong en al jong aan je nr1 blijven hangen,ik was ook zo jong als jij toen ik met nr1 ging.
Had iemand mij toen maar gewaarschuwd voor zijn zwaarmoedigheid,ik zag het toen niet,ik zag alleen maar een spannende man,ietsje ouder en ik was zwaar onder de indruk.
We leven maar 1 keer meid,je bent nu nog jong genoeg om dingen erin te veranderen.
Doe wat goed voelt en wat je gelukkig maakt,ik bedoel niet vreemdgaan,maar kijk nog eens goed of wat je hebt met je vriend je echt happy maakt.
donderdag 2 juli 2009 om 17:40
Katara; wat een vreselijk moeilijke situatie! Echt heel erg veel sterkte gewenst!!
Ik ga eerst een weekje op vakantie, heb ik nu echt wel nodig!
Vandaag was vreselijk! Ik voel me zoooooo verrot.
Nr. 2 had namelijk van een vriend gehoord dat ik op vakantie ga. Dit hoorde hij toen hij in de bus zat, al 60 km verderop! Hij heeft zich geen moment bedacht en is uitgestapt en weer terug gereden. Hij kwam dus naar mij.
Hij zei; ik heb je al 6 dagen niet gezien... ik mis je zo... ik hou zo vreselijk veel van je!!! Ik ga je zo missen, wil je me alsjeblieft een berichtje sturen? Ik kan niet zonder je... ik hou van je, ik ben verliefd op je, ik wil niet zonder je... ik wacht al 2 jaar op je maar het maakt mij niet uit hoe lang het duurt, al wacht ik eeuwig. Ik wil alleen maar mijn 'Badara'. Hij pakte me beet en drukte me tegen zich aan.... ik voelde me zo goed en tegelijkertijd zo fout. Hij drukte een kus op mijn mond en wilde me zoenen maar toen heb ik hem weggeduwd en gezegd dat ik dat niet wilde.
Toch voel ik me nu heel verrot. Het voelt nog steeds alsof ik mijn vriend heb bedonderd... nr 2 heeft tenslotte een kus op mijn mond gegeven! Moet ik dit vertellen? (we hebben dus niet getongd zeg maar... dat wilde ik niet)
Pfff.. het wordt steeds moeilijker en moeilijker.... ik wil het liefste verdwijnen en weer naar buiten komen als alles opgelost is. Hier ben ik niet sterk genoeg voor...... *huilt heel hard.
Ik ga eerst een weekje op vakantie, heb ik nu echt wel nodig!
Vandaag was vreselijk! Ik voel me zoooooo verrot.
Nr. 2 had namelijk van een vriend gehoord dat ik op vakantie ga. Dit hoorde hij toen hij in de bus zat, al 60 km verderop! Hij heeft zich geen moment bedacht en is uitgestapt en weer terug gereden. Hij kwam dus naar mij.
Hij zei; ik heb je al 6 dagen niet gezien... ik mis je zo... ik hou zo vreselijk veel van je!!! Ik ga je zo missen, wil je me alsjeblieft een berichtje sturen? Ik kan niet zonder je... ik hou van je, ik ben verliefd op je, ik wil niet zonder je... ik wacht al 2 jaar op je maar het maakt mij niet uit hoe lang het duurt, al wacht ik eeuwig. Ik wil alleen maar mijn 'Badara'. Hij pakte me beet en drukte me tegen zich aan.... ik voelde me zo goed en tegelijkertijd zo fout. Hij drukte een kus op mijn mond en wilde me zoenen maar toen heb ik hem weggeduwd en gezegd dat ik dat niet wilde.
Toch voel ik me nu heel verrot. Het voelt nog steeds alsof ik mijn vriend heb bedonderd... nr 2 heeft tenslotte een kus op mijn mond gegeven! Moet ik dit vertellen? (we hebben dus niet getongd zeg maar... dat wilde ik niet)
Pfff.. het wordt steeds moeilijker en moeilijker.... ik wil het liefste verdwijnen en weer naar buiten komen als alles opgelost is. Hier ben ik niet sterk genoeg voor...... *huilt heel hard.
zondag 12 juli 2009 om 22:24
Hoi allemaal,
Hier ook even een berichtje. Het is erg stil hier, ben ook wel benieuwd hoe het met iedereen gaat.
Knipoogje, je klinkt heel tevreden over het contact met nr 2. fijn om te lezen. Jammer dat jullie elkaar voor de vakantie niet meer kunnen zien, maar als het goed zit, zit het goed.
Mijn nr 2 heb ik vorige week nog even gezien. Nu is hij op vakantie en daarna ik dus dat wordt elkaar een poos niet spreken en zien.
Geeft niet, ook wij weten dat het goed is zo. Missen zal ik hem wel, maar de rust is ook fijn.
Voor wie er op vakantie gaat; fijne vakantie! En geniet van nr 2!
Ynke
Hier ook even een berichtje. Het is erg stil hier, ben ook wel benieuwd hoe het met iedereen gaat.
Knipoogje, je klinkt heel tevreden over het contact met nr 2. fijn om te lezen. Jammer dat jullie elkaar voor de vakantie niet meer kunnen zien, maar als het goed zit, zit het goed.
Mijn nr 2 heb ik vorige week nog even gezien. Nu is hij op vakantie en daarna ik dus dat wordt elkaar een poos niet spreken en zien.
Geeft niet, ook wij weten dat het goed is zo. Missen zal ik hem wel, maar de rust is ook fijn.
Voor wie er op vakantie gaat; fijne vakantie! En geniet van nr 2!
Ynke
maandag 13 juli 2009 om 11:45
Joepie,ga mijn nr2 zien.
Ben heel blij want inderdaad in vakantietijd ligt het allemaal een beetje moeilijker om elkaar te spreken en helemaal om te zien.
We zullen elkaar wel zo nu en dan zien maar wel met heel veel gezellige mensen erbij..ook leuk..!
Ik wil iedereen hier een hele gezellige vakantieperiode toewensen,het zal wel ietsje rustiger zijn op het forum in deze periode,kunnen we allemaal goed na denken over alles...
Ik in elk geval wel,zit nu een aantal weken met nr1 thuis en ik heb zo`n voorgevoel dat dat niet helemaal goed zal gaan.
Wie weet brengt deze zomer me een eind verder.
groetjes Katara.
Ben heel blij want inderdaad in vakantietijd ligt het allemaal een beetje moeilijker om elkaar te spreken en helemaal om te zien.
We zullen elkaar wel zo nu en dan zien maar wel met heel veel gezellige mensen erbij..ook leuk..!
Ik wil iedereen hier een hele gezellige vakantieperiode toewensen,het zal wel ietsje rustiger zijn op het forum in deze periode,kunnen we allemaal goed na denken over alles...
Ik in elk geval wel,zit nu een aantal weken met nr1 thuis en ik heb zo`n voorgevoel dat dat niet helemaal goed zal gaan.
Wie weet brengt deze zomer me een eind verder.
groetjes Katara.
dinsdag 14 juli 2009 om 11:20
Gister een dagje weg geweest met mijn nr 2. Mijn vriend wist hier overigens van; hij denkt dat we 'gewoon' bevriend zijn.
(eigenlijk maakt dat het alleen maar erger)
Ik heb zo genoten gister! Ik vond het echt geweldig... heb zoveel lol gehad en het klikt gewoon zo goed! (Verder niets gedaan trouwens, op een knuffel en een kus na (zonder tong))
Het was zo romantisch... hij is echt nog zo'n real gentleman. Hele dag mn tas gedragen, deuren openhouden, stoel achteruit schuiven haha.
Toen ik terug kwam voelde ik me uiteraard verschrikkelijk schuldig. Mijn vriend is zó vreselijk lief voor mij dat ik denk; waarom doe ik jou dit aan?? *huil
Ik voel me vreselijk over mijzelf, had dit ook nooooooit van mezelf verwacht. Ik hou echt van mijn vriend, dat is het rare.
Maar waarom doe ik dit dan toch?
Het andere vreemde is dat ik sinds ik samenwoon met mijn vriend altijd een energiegebrek heb. (het hele huishouden loopt me gewoon wat over de pet) Ik ben altijd moe. Met nr2 is het juist heerlijk onbezorgd, kan ik relaxen en krijg ik bakken met energie. Eigenlijk is hij het tegenovergestelde van mijn vriend. Mijn vriend is altijd druk, druk, druk.
(ter info: nr 2 is afrikaans (overigens mét vergunning, huis, baan etc.) en staat gewoon heel anders in het leven...)
Heb echt tijd nodig om na te denken.....
(eigenlijk maakt dat het alleen maar erger)
Ik heb zo genoten gister! Ik vond het echt geweldig... heb zoveel lol gehad en het klikt gewoon zo goed! (Verder niets gedaan trouwens, op een knuffel en een kus na (zonder tong))
Het was zo romantisch... hij is echt nog zo'n real gentleman. Hele dag mn tas gedragen, deuren openhouden, stoel achteruit schuiven haha.
Toen ik terug kwam voelde ik me uiteraard verschrikkelijk schuldig. Mijn vriend is zó vreselijk lief voor mij dat ik denk; waarom doe ik jou dit aan?? *huil
Ik voel me vreselijk over mijzelf, had dit ook nooooooit van mezelf verwacht. Ik hou echt van mijn vriend, dat is het rare.
Maar waarom doe ik dit dan toch?
Het andere vreemde is dat ik sinds ik samenwoon met mijn vriend altijd een energiegebrek heb. (het hele huishouden loopt me gewoon wat over de pet) Ik ben altijd moe. Met nr2 is het juist heerlijk onbezorgd, kan ik relaxen en krijg ik bakken met energie. Eigenlijk is hij het tegenovergestelde van mijn vriend. Mijn vriend is altijd druk, druk, druk.
(ter info: nr 2 is afrikaans (overigens mét vergunning, huis, baan etc.) en staat gewoon heel anders in het leven...)
Heb echt tijd nodig om na te denken.....
zondag 19 juli 2009 om 10:07
Hallo allemaal,
Badara, dat wil toch wel heel wat zeggen he dat jouw nr2 speciaal voor jou terugreisde, maar wat wil je zelf? Je zegt dat je heel veel van je nr1 houdt, het is moeilijk , maar je hebt nu nog de keuze, heel veel sterkte,
Katara, dat gevoel heb ik ook, en denk ook dat de boel hier gaat 'ploffen'
Voor de rest geniet van de vakantie en de zon,
trouwens, de onzekerheden zijn voorbij, mijn nr2 en ik weten zeker dat we op een dag voor elkaar gaan, maar eerst de beide huwelijken 'netjes' afsluiten,
groetjes Anna
Badara, dat wil toch wel heel wat zeggen he dat jouw nr2 speciaal voor jou terugreisde, maar wat wil je zelf? Je zegt dat je heel veel van je nr1 houdt, het is moeilijk , maar je hebt nu nog de keuze, heel veel sterkte,
Katara, dat gevoel heb ik ook, en denk ook dat de boel hier gaat 'ploffen'
Voor de rest geniet van de vakantie en de zon,
trouwens, de onzekerheden zijn voorbij, mijn nr2 en ik weten zeker dat we op een dag voor elkaar gaan, maar eerst de beide huwelijken 'netjes' afsluiten,
groetjes Anna
zondag 19 juli 2009 om 16:19
anaianai; goed dat jullie in elk geval een keuze hebben gemaakt.
Dat is zo verrekte moeilijk. Ik hoop dat het goed uitpakt!
Ikzelf ga nu door een emotionele HEL.
Ik kan niet meer slapen, pieker me suf en word verscheurd door schuldgevoelens... ik kan dit niet.
Ik sta echt op knappen en weet totaaaaaaaaal NIET wat ik moet doen!!!!
Aan de ene kant heb ik het vertrouwde;
Mijn lieve vriend die echt mijn maatje is en mijn steun en toeverlaat. Hij draagt me op handen, helpt me waar hij kan, we hebben de grootste lol samen en ik hou zielsveel van hem. Het enige wat structureel ontbreekt is echte intimiteit. Ik hou alleen zoveel van hem dat ik hem absoluut geen pijn wil doen, daarvoor is hij mij te dierbaar. Ik ben bang dat als ik hem opgeef, ik nooit weer zo'n lieve vriend vind die qua karakter zo goed met mij overeenkomt. Ik ben bang dat door bij hem weg te gaan ik mijn eigen ongeluk onderteken. Ik heb zo'n voorgevoel dat dat de grootste fout van mijn leven word... ondanks dat we nauwelijks tot geen sex hebben en ik daar ook niet echt behoefte aan heb met hem.
Daarbij heb ik met hem huisdieren die mij zeer dierbaar zijn. Ook met mijn schoonfamilie heb ik een hele hechte band.
Aan de andere kant hebben we natuurlijk nr 2. Ik voel me vreselijk tot hem aangetrokken en voel bij hem wel die spanning. Ik ben echt verliefd op hem. Maar voor hoe lang? Wat als ik mijn relatie opgeef en die spanning is binnen een half jaar weg? Daar zit ik dan....
Een serieuze relatie met hem lijkt me moeilijk... mede door het cultuurverschil. Hij wil wel echt voor mij gaan, benadrukt hij steeds. Maar dat doet mijn vriend natuurlijk ook. Nr. 2 is overigens ook heel lief. Met hem kan ik ook goed praten.
Eigenlijk wil ik de relatie die ik nu heb, met de opwinding en aantrekkingskracht die ik met nr 2 heb. AAAAAARGH!! Dit is té moeilijk voor mij!!
Dat is zo verrekte moeilijk. Ik hoop dat het goed uitpakt!
Ikzelf ga nu door een emotionele HEL.
Ik kan niet meer slapen, pieker me suf en word verscheurd door schuldgevoelens... ik kan dit niet.
Ik sta echt op knappen en weet totaaaaaaaaal NIET wat ik moet doen!!!!
Aan de ene kant heb ik het vertrouwde;
Mijn lieve vriend die echt mijn maatje is en mijn steun en toeverlaat. Hij draagt me op handen, helpt me waar hij kan, we hebben de grootste lol samen en ik hou zielsveel van hem. Het enige wat structureel ontbreekt is echte intimiteit. Ik hou alleen zoveel van hem dat ik hem absoluut geen pijn wil doen, daarvoor is hij mij te dierbaar. Ik ben bang dat als ik hem opgeef, ik nooit weer zo'n lieve vriend vind die qua karakter zo goed met mij overeenkomt. Ik ben bang dat door bij hem weg te gaan ik mijn eigen ongeluk onderteken. Ik heb zo'n voorgevoel dat dat de grootste fout van mijn leven word... ondanks dat we nauwelijks tot geen sex hebben en ik daar ook niet echt behoefte aan heb met hem.
Daarbij heb ik met hem huisdieren die mij zeer dierbaar zijn. Ook met mijn schoonfamilie heb ik een hele hechte band.
Aan de andere kant hebben we natuurlijk nr 2. Ik voel me vreselijk tot hem aangetrokken en voel bij hem wel die spanning. Ik ben echt verliefd op hem. Maar voor hoe lang? Wat als ik mijn relatie opgeef en die spanning is binnen een half jaar weg? Daar zit ik dan....
Een serieuze relatie met hem lijkt me moeilijk... mede door het cultuurverschil. Hij wil wel echt voor mij gaan, benadrukt hij steeds. Maar dat doet mijn vriend natuurlijk ook. Nr. 2 is overigens ook heel lief. Met hem kan ik ook goed praten.
Eigenlijk wil ik de relatie die ik nu heb, met de opwinding en aantrekkingskracht die ik met nr 2 heb. AAAAAARGH!! Dit is té moeilijk voor mij!!
zondag 19 juli 2009 om 19:26
Moet aan je denken Badara,weet waar je door heen gaat,de twijfel,je vastigheid..waar gaat dit naar toe.
Het zal nog wel een poos een warboel in je hoofd blijven,al die verliefde gevoelens waar je niks mee kan.
Maar blijf er niet te lang in hangen meid,als het zo blijft voortduren wordt je gek,je zal toch moeten kiezen.
Of zoals anderen hier de topic naam eer aan doen "twee liefdes".
Zou je dat kunnen? van 2 mannen tegelijk houden?
Hier gaat de boel zeker ploffen anna,Ik heb er zo genoeg van!!
De hele vakantie doorkomen met nr1 gaat echt niet lukken.
We zijn geeneens broer en zus,was het maar zo..we gaan volledig langs elkaar heen.
volgens mij zitten we beide gewoon te wachten wie de eerste stap gaat zetten.is moeilijk na zoveeeeeeel jaar samen.
Het zal nog wel een poos een warboel in je hoofd blijven,al die verliefde gevoelens waar je niks mee kan.
Maar blijf er niet te lang in hangen meid,als het zo blijft voortduren wordt je gek,je zal toch moeten kiezen.
Of zoals anderen hier de topic naam eer aan doen "twee liefdes".
Zou je dat kunnen? van 2 mannen tegelijk houden?
Hier gaat de boel zeker ploffen anna,Ik heb er zo genoeg van!!
De hele vakantie doorkomen met nr1 gaat echt niet lukken.
We zijn geeneens broer en zus,was het maar zo..we gaan volledig langs elkaar heen.
volgens mij zitten we beide gewoon te wachten wie de eerste stap gaat zetten.is moeilijk na zoveeeeeeel jaar samen.
zondag 19 juli 2009 om 19:51
Dankjewel katara!
Ik zou dit niet kunnen... als het nog veel langer blijft duren.
Jij?
Het lijkt me vreselijk voor je, dat wachten opdat iemand de eerste stap gaat zetten terwijl het intussen ook weer zó beangstigend is! Want want gebeurd er dan met je? Waar ligt dan je toekomst? Het is allemaal zo onzeker!
Dat maakt het vooral zo moeilijk.
Ik kan alleen maar zeggen: een hele grote knuffel voor je en héél veel sterkte!
Ik zou dit niet kunnen... als het nog veel langer blijft duren.
Jij?
Het lijkt me vreselijk voor je, dat wachten opdat iemand de eerste stap gaat zetten terwijl het intussen ook weer zó beangstigend is! Want want gebeurd er dan met je? Waar ligt dan je toekomst? Het is allemaal zo onzeker!
Dat maakt het vooral zo moeilijk.
Ik kan alleen maar zeggen: een hele grote knuffel voor je en héél veel sterkte!
zondag 19 juli 2009 om 21:21
He badara,
Moeilijk he!
En zo`n buitenlandse man met zo`n totaal andere kijk op het leven is ook wel waanzinnig aantrekkelijk.
Maar geloof me,been there,done that...best wel moeilijk zo`n cultuurverschil,zeker als ze naar hun moederland gaan terug verlangen,maar dat hoeft in jou geval natuurlijk niet zo te zijn.
Is je nr2 al lang in nederland? spreekt goed nederlands?
Tja..bij ons is de koek gewoon op,zelfs als ik geen nr2 had gehad zou dit gebeuren,ik zou dan alleen minder snel stappen nemen,waarschijnlijk had ik dan nog een aantal jaar volgehouden en dan gemerkt hebben dat als de kids uit huis gaan dat we samen niks meer te delen hebben.
KATARA
Moeilijk he!
En zo`n buitenlandse man met zo`n totaal andere kijk op het leven is ook wel waanzinnig aantrekkelijk.
Maar geloof me,been there,done that...best wel moeilijk zo`n cultuurverschil,zeker als ze naar hun moederland gaan terug verlangen,maar dat hoeft in jou geval natuurlijk niet zo te zijn.
Is je nr2 al lang in nederland? spreekt goed nederlands?
Tja..bij ons is de koek gewoon op,zelfs als ik geen nr2 had gehad zou dit gebeuren,ik zou dan alleen minder snel stappen nemen,waarschijnlijk had ik dan nog een aantal jaar volgehouden en dan gemerkt hebben dat als de kids uit huis gaan dat we samen niks meer te delen hebben.
KATARA
dinsdag 21 juli 2009 om 13:13
Hoi,
Badara, ik begrijp dat je niet kan kiezen, en van 2 mannen tegelijk houden, tja,
zelf denk ik ook al zou ik nu met nr2 verdergaan, wie weet wordt dat dan ook een sleur op den duur,
daarom willen wij ook eerst een jaar alleen , en kijken of we dan alsnog voor elkaar willen gaan, en lukt dat dan niet, jammer, maar net als Katara weet ik dat hier met nr1 de koek op is, weet nr1 trouwens ook, we hebben niets meer met elkaar, alleen de kids, die ik trouwens al jaren alleen opvoed, nr1 is gewoon een extra groot kind erbij, haaha, lacht ze met kiespijn, bah.
Katara, ik weet dat het moeilijk zal worden, niet eens meer voor mezelf, kan zelf niet meer wachten, maar voor de kids, maar de dag komt eraan, hier komt het niet meer goed, zing het nog even uit, en kies dan voor mezelf,
sterkte en groetjes Anna
Badara, ik begrijp dat je niet kan kiezen, en van 2 mannen tegelijk houden, tja,
zelf denk ik ook al zou ik nu met nr2 verdergaan, wie weet wordt dat dan ook een sleur op den duur,
daarom willen wij ook eerst een jaar alleen , en kijken of we dan alsnog voor elkaar willen gaan, en lukt dat dan niet, jammer, maar net als Katara weet ik dat hier met nr1 de koek op is, weet nr1 trouwens ook, we hebben niets meer met elkaar, alleen de kids, die ik trouwens al jaren alleen opvoed, nr1 is gewoon een extra groot kind erbij, haaha, lacht ze met kiespijn, bah.
Katara, ik weet dat het moeilijk zal worden, niet eens meer voor mezelf, kan zelf niet meer wachten, maar voor de kids, maar de dag komt eraan, hier komt het niet meer goed, zing het nog even uit, en kies dan voor mezelf,
sterkte en groetjes Anna
donderdag 23 juli 2009 om 15:43
Hallo allemaal,
ik schreef hier al een paar keer eerder, voor het laatst in febr.
Sindsdien is het weinig veranderd...
Mijn nr.2 en ik zijn verliefder dan ooit, lijkt het.
Het is allemaal ook bijzonder lichamelijk..
Iets wat we beiden in onze relatie minder hebben.
We hebben beide kinderen én dus een partner.
Jonge kinderen trouwens.
Dit tussen ons speelt al ruim anderhalf jaar.
De laatste tijd vinden we steeds meer momenten om samen te zijn.
Ik weet ook dat het zo leuk is omdat het nieuw, spannend enzovoorts is.
Maar ik vind hem zo leuk
Ik vraag me alleen geregeld af: waar gaat dit naartoe...
Ik durf het niet te vragen aan hem, omdat ik bang ben hem af te stoten, maar ik weet het zelf ook niet zo goed.
Ik weet niet of ik mijn nr. 1 zou verlaten, alle zekerheid, en dan de jonge kinderen...
Nr 2 is nu al bijna twee weken op vakantie met zijn vrouw en kinderen.
Ik heb élke dag van hem gehoord, via sms of hij belt gewoo'n...
Zo leuk!
Ik denk dat het goed is om hier vaker te schrijven, ik merk dat ik steeds meer met mezelf in de knoop raak en niet weet wat ik moet doen...
Hij is zo ontzettend leuk
en de lichamelijke aantrekkingskracht is echt on-ge-loof-lijk!
Sofie
ik schreef hier al een paar keer eerder, voor het laatst in febr.
Sindsdien is het weinig veranderd...
Mijn nr.2 en ik zijn verliefder dan ooit, lijkt het.
Het is allemaal ook bijzonder lichamelijk..
Iets wat we beiden in onze relatie minder hebben.
We hebben beide kinderen én dus een partner.
Jonge kinderen trouwens.
Dit tussen ons speelt al ruim anderhalf jaar.
De laatste tijd vinden we steeds meer momenten om samen te zijn.
Ik weet ook dat het zo leuk is omdat het nieuw, spannend enzovoorts is.
Maar ik vind hem zo leuk
Ik vraag me alleen geregeld af: waar gaat dit naartoe...
Ik durf het niet te vragen aan hem, omdat ik bang ben hem af te stoten, maar ik weet het zelf ook niet zo goed.
Ik weet niet of ik mijn nr. 1 zou verlaten, alle zekerheid, en dan de jonge kinderen...
Nr 2 is nu al bijna twee weken op vakantie met zijn vrouw en kinderen.
Ik heb élke dag van hem gehoord, via sms of hij belt gewoo'n...
Zo leuk!
Ik denk dat het goed is om hier vaker te schrijven, ik merk dat ik steeds meer met mezelf in de knoop raak en niet weet wat ik moet doen...
Hij is zo ontzettend leuk
en de lichamelijke aantrekkingskracht is echt on-ge-loof-lijk!
Sofie
donderdag 23 juli 2009 om 15:49
we hebben het dus nooit over 'later'.
omdat we waarschijnlijk allebei wel weten dat dat niet gaat gebeuren.
Hij is vrij oud vader, had bij zijn vrouw zoiets van: ik moet er maar voor gaan, anders krijg ik misschien nooit meer kinderen...
Ik kreeg onverwachts een kind, en we besloten daarom maar als twee volwassenen er het beste van te maken.
Mijn nr2 en ik hebben dus allebei soms het gevoel 'wat als...'
En dan heb je nu natuurlijk bij elkaar geen minder leuke dingen, omdat je niet samenwoont ed.
Je doet natuurlijk alleen de leuke dingen die bij een relatie horen.
Na de zomervakantie gaan we samen op dezelfde afdeling werken. We moeten dan heel direct met elkaar te maken
Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt...
(ow, had ik al verteld dat hij een collega is en dat ik hem dus bijna dagelijks zie..?)
Sofie
omdat we waarschijnlijk allebei wel weten dat dat niet gaat gebeuren.
Hij is vrij oud vader, had bij zijn vrouw zoiets van: ik moet er maar voor gaan, anders krijg ik misschien nooit meer kinderen...
Ik kreeg onverwachts een kind, en we besloten daarom maar als twee volwassenen er het beste van te maken.
Mijn nr2 en ik hebben dus allebei soms het gevoel 'wat als...'
En dan heb je nu natuurlijk bij elkaar geen minder leuke dingen, omdat je niet samenwoont ed.
Je doet natuurlijk alleen de leuke dingen die bij een relatie horen.
Na de zomervakantie gaan we samen op dezelfde afdeling werken. We moeten dan heel direct met elkaar te maken
Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt...
(ow, had ik al verteld dat hij een collega is en dat ik hem dus bijna dagelijks zie..?)
Sofie
vrijdag 24 juli 2009 om 15:39
Hoi allemaal,
Ik ben nieuw hier, en blij dat ik een plek heb gevonden waar niet gelijk zo ontzettend fel gereageerd wordt op vreemdgaan. Het lijkt wel of zoveel mensen vinden dat het het slechtste is wat je kan doen. En dat terwijl het zovaak gebeurd, en vaak totaal zonder de bedoeling de ander te kwetsen. Ik vind dat er andere dingen zijn die veel kwetsender zijn die gek genoeg veel geaccepteerder zijn.
Ik ben een beetje verward op het moment: ik heb een nr 1 die echt de leukste man op aarde is, romantisch, knap, attent, echt het leukste vriendje op aarde en ik ben supergek op hem. En toen kwam ik nr 2 tegen: vlam in de pan, heerlijke verliefde gevoelens die ik nooit had willen missen. In tegenstelling tot wat vaak gedacht word is er echt niks mis met mijn relatie. Toch vraag ik me af waarom dit dan gebeurd? Waarom word ik verliefd op een ander en heb ik niet genoeg aan mijn eigen kerel?
Met nr 2 ben ik iets verder gegaan dan ik van plan was, ik wilde het buiten 'ons' leven houden maar het is nu toch dichterbij gekomen dan de bedoeling was. De pest is dat het zo verdomde verslavend werkt en ik steeds meer wil. Voel me niet echt schuldig naar nr 1 zolang het niet ten koste van mijn liefde voor hem gaat, maar het gaat wel steeds verder. En vind het wel vervelend met zon groot geheim te zitten.
Mijn omgeving (en nr2 trouwens ook) probeert me aan te praten dat er iets mis met me is omdat ik niet genoeg heb aan 1 man. Hoe denken jullie daarover? Ik ben bang dat het gewoon in mijn natuur zit om constant op zoek te zijn naar meer, spannender, leuker... Maar is dat verkeerd? Ik vind het een moeilijke kwestie. Benieuwd naar jullie ideeen daarover.
Ik ben nieuw hier, en blij dat ik een plek heb gevonden waar niet gelijk zo ontzettend fel gereageerd wordt op vreemdgaan. Het lijkt wel of zoveel mensen vinden dat het het slechtste is wat je kan doen. En dat terwijl het zovaak gebeurd, en vaak totaal zonder de bedoeling de ander te kwetsen. Ik vind dat er andere dingen zijn die veel kwetsender zijn die gek genoeg veel geaccepteerder zijn.
Ik ben een beetje verward op het moment: ik heb een nr 1 die echt de leukste man op aarde is, romantisch, knap, attent, echt het leukste vriendje op aarde en ik ben supergek op hem. En toen kwam ik nr 2 tegen: vlam in de pan, heerlijke verliefde gevoelens die ik nooit had willen missen. In tegenstelling tot wat vaak gedacht word is er echt niks mis met mijn relatie. Toch vraag ik me af waarom dit dan gebeurd? Waarom word ik verliefd op een ander en heb ik niet genoeg aan mijn eigen kerel?
Met nr 2 ben ik iets verder gegaan dan ik van plan was, ik wilde het buiten 'ons' leven houden maar het is nu toch dichterbij gekomen dan de bedoeling was. De pest is dat het zo verdomde verslavend werkt en ik steeds meer wil. Voel me niet echt schuldig naar nr 1 zolang het niet ten koste van mijn liefde voor hem gaat, maar het gaat wel steeds verder. En vind het wel vervelend met zon groot geheim te zitten.
Mijn omgeving (en nr2 trouwens ook) probeert me aan te praten dat er iets mis met me is omdat ik niet genoeg heb aan 1 man. Hoe denken jullie daarover? Ik ben bang dat het gewoon in mijn natuur zit om constant op zoek te zijn naar meer, spannender, leuker... Maar is dat verkeerd? Ik vind het een moeilijke kwestie. Benieuwd naar jullie ideeen daarover.