2,5 jaar dubbelleven

Hallo allemaal,

Ik zit in een zeer moeilijke situatie, waarover ik mijn verhaal kwijt wil. Ik vind het zelfs lastig om met mijn psycholoog te bespreken, omdat ik toch schaamte ervaar. Vandaar dat ik het nu van me af ga schrijven. Hopelijk hebben jullie tips voor mij hoe om te gaan met deze situatie.

Ik heb een relatie van 18 jaar met mijn vriend. Huisje, boompje, beestje. Ergens was ik altijd wel gelukkig met zo'n stabiele relatie waarin ik hem helemaal vertrouwde en al die jaren gewoon nog kriebels voelde. We hebben dezelfde vrienden, hobby's etc. Natuurlijk hadden we onze down-momenten. We zijn in de afgelopen jaren veel familieleden verloren. Verder is het zo dat hij een vorm van autisme heeft (pdd-nos). Een man met een gebruiksaanwijzing, maar altijd vond ik hier wel mijn weg in. Recent ben ik erachter gekomen dat hij ook de diagnose zwakbegaafdheid heeft. Iets wat ik niet zozeer achter hem zocht, maar alle vreemde gewoontes toeschreef aan zijn autisme.

Lang verhaal kort, in april 2024 ben ik erachter gekomen dat hij contact had met andere vrouwen via een seksdating-site. Volgens hem was dit alleen erotische chat en zo nu en dan een belletje. Hoe moeilijk ik het ook vond, ik heb dit door mijn vingers gekeken. Ik wou onze relatie niet meteen opgeven omdat we zo lang samen zijn en er toch liefde is en wij veel hebben meegemaakt. In april 2025 heb ik een van zijn telefoonnummers uit zijn telefoon nagetrokken. Ik ben er toen achter gekomen dat het toch niet alleen chatcontact en bellen was. Het komt erop neer dat hij 2,5 jaar een dubbelleven had. Hij kwam in parenclubs waar hij met meerdere vrouwen seks heeft gehad. Ook heeft hij daar een vrouw leren kennen waar hij 1 jaar lang een soort van relatie mee had. Op de momenten waarvan ik dacht dat hij gezellig met een collega naar de sauna was, zat hij dus bij andere vrouwen. Mijn vertrouwen in hem is zo ernstig beschadigd momenteel. Ja, we zijn nog samen. Dit omdat hij mij beloofde dat hij hier echt mee zou stoppen, hulp zou gaan zoeken en hij zich besefte dat hij echt fout bezig was en mij niet kwijt wilt. Nu is zijn hulp bij de praktijkondersteuner GGZ bijna afgelopen, omdat dit maar een traject is van 8-9 sessies. Verdere hulp wilt hij wellicht niet omdat hij in de overtuiging is dat hij het wel goed vind gaan en hij echt niet meer vreemd zou gaan. Ik ben zo hopeloos momenteel. Hulp van een professional vind ik essentieel. We hebben vanalles besproken, zelfs een open relatie. Dit ziet hij echter niet zitten omdat hij zelf erg jaloers is. Momenteel zit ik ook zonder werk. Zelfs al zou ik met hem uit elkaar gaan, het huis zou ik graag willen behouden vanwege emotionele waarde. Het lijkt erop dat hij me helemaal heeft leeggezogen van alle energie en ik gewoonweg niet meer weet hoe ik alles moet aanpakken. Ik ben gewoon op. Vooral omdat ik ook denk dat we niet in alle vrede uit elkaar kunnen gaan en ik de steun van mijn overleden moeder mis en al mijn familieleden die vrij recent zijn gestorven allemaal. Wat moet ik nu?

Ik vond het helemaal geweldig. Hele leuke mensen, alsof ik ze al een eeuwigheid ken. Ook het werk lijkt me leuk om te doen. Het is alleen deze week afwachten of ik het ben geworden, dus ik zit in spanning nu

Heey lieve mensen,

Goed en slecht nieuws!
Om maar met het slechte te beginnen: deze ochtend weer de bevestiging gekregen dat mijn partner nooit is gestopt met vreemdgaan. Komt eigenlijk ook niet als een verrassing. Het zat toch altijd goed met mijn onderbuikgevoel. Ik heb een visitekaartje gevonden van een parenclub die uit zijn broekzak is gevallen. Alhoewel dit toch niet helemaal als een verrassing komt, ben ik erg emotioneel en vloeien de tranen rijkelijk.

Het goede nieuws is dat ik een baan heb gevonden en ben aangenomen bij de apotheek! Vanaf 13 april mag ik beginnen. Ik hoop zo erg dat ik de focus kan houden op mijn nieuwe baan.

Al met al ben ik wel bang voor het nieuwe. Dat sprankje hoop wat ik op sommige momenten had, is nu helemaal verdwenen.

Senseo schreef: ↑

03-04-2026 15:19

Mijn ex is dan wel niet laagbegaafd, maar wel autist en hij had een familie van jouw partner kunnen zijn. Mijn ex had ook een dubbelleven opgetuigd, wij waren ook 18 jaar samen maar wel met 2 kinderen. Ik snap dat je je schaamt, dat deed ik ook. Het is vreselijk als je merkt dat je partner zich op websites aanbied voor sex. Dat doet iets met jouw eigenwaarde.

Mijn traject met liegen, beterschap beloven en weer nieuwe leugens, en weer beterschap beloven enz enz, heeft in totaal 13 jaar geduurd. Ik wist dat het niet ging worden, toch bleef ik bij hem door allerlei redenen, maar vooral angst.

Uiteindelijk kon het niet meer, en zat ik op het punt waar jij nu bent. Het is moeilijk, het duurt een poos voordat je weer jezelf wordt, maar daarna ben je gelukkiger dan ooit daarvoor. Alleen rekening houden met jezelf, niet meer bang zijn dat je bedrogen wordt. Je hebt al een nieuwe baan, het kan alleen maar beter worden.

Veel succes en sterkte de komende tijd, het gaat jou lukken.

Heey, dankjewel voor je verhaal. Ik hoop inderdaad dat het me allemaal gaat lukken. Op het moment voel ik mij alleen maar moe en heb ik de strijd opgegeven betreffende deze relatie. Beetje bij beetje durf ik mijn verhaal los te laten aan de buitenwereld en ja dat lucht wel op. We wonen wel nog onder een dak en daar is alles mee gezegd. Ondertussen heeft hij op 2 woningen gereageerd. Verder probeer ik mijn eigen ding te doen. Straks wederom lekker even naar de sauna. Hij is er ook op uit. Uiteraard bestemming onbekend, dus dat zegt al genoeg.

Hoop dat jullie allemaal een fijne Pasen hebben. Waar hij eerst een gesprek aanging om te vertellen dat wij bij elkaar horen, ontaarde weer in agressie. Het liep natuurlijk niet zoals gehoopt. Hij zegt spijt te hebben dat hij nooit eerlijk is geweest. Hij wilt een oplossing zoeken om toch bij elkaar te blijven, maar blijft erop door hameren dat hij 2x in de maand naar de club wilt. Hij schuilt zich onder zijn autisme dat hij niet kan stoppen. Wilt mij meer vrijheden geven zegt hij. Maar als ik dan aangeef voor de flauwekul dat ik een datingprofiel ga aanmaken, dan ben ik de hoer. Want tjaa hij had altijd wel door hoe ik naar andere mannen keek. Ondertussen heb ik ook gezegd dat ik geen gezamelijke uitjes met hem ga doen zoals de sauna vandaag, hier is hij uiteraard ook kwaad om. Hij was zijn parkeerkaart kwijt en wie is het schuld? Ik uiteraard. Ben zo moe, zo op.