Kinderen
alle pijlers
Mijn kinderen zijn moeilijke eters - tips?
zaterdag 9 mei 2026 om 21:23
Mijn man en ik hebben 3 kinderen.
De oudste (nu 8) heeft de eerste 2 jaar alles gegeten. Ze vond niks vies. Na 2 jaar begon de lastige fase met “hoef ik niet” “bah” “lus ik niet” etc etc.
Ik heb het toen allemaal wat los gelaten, maar er kwam steeds meer bij wat ze niet lust.
En uiteindelijk hoefde ze niks meer van het avondeten. 2 jaar lang geen avondeten gehad, niks geproefd, want dat wilde ze absoluut niet (kon op de kop gaan staan).
Toen ze 4 werd hebben mijn man en ik besloten dat ze 4 happen (hoe oud ze is) MOEST proeven. Dat ging prima, en dat hebben we steeds meer uitgebreid, in kleine stappen. Nu is ze 8, en lust ze gehaktbal, gekookte aardappelen met spinazie, wortel, en bloemkool, kant en klaar noodles, macaroni (met tegen zin, maar eet wel wat happen), Nacho schotel, friet, kipnuggets, aardappelkroketjes, poffertjes&pannnenkoeken, pizza, paprika.
En ze begint nu uit zichzelf wat meer te proeven, en nieuwsgieriger te zijn in ander eten. Dus af en toe proeft ze eens wat, maar daar blijft het dan ook bij.
Middelste dochter (4) eet ook AVG, maar voor de rest lust ze niks.
Geen poffertjes, pannenkoek, pizza, pasta’s. Patatjes en kipnuggets wel.
Zelfde verhaal, ze moet proeven maar ze weigert.
Nu komt het. De jongste (1,5) is begonnen met eten vanaf ze 6 maanden is. Maar weigert al het avondeten al vanaf het begin.
Krijg er geen 1 hap in, en heeft dus in een jaar tijd nog nooit een avondmaal gehad of geproefd. Het is alsof ze er een neus voor heeft, zodra ik haar bordje neer zet kijkt ze er naar en smijt ze het gelijk op de grond. Voeren heeft ze nooit gewild, dus we deden de rapley methode waarbij ze alles zelf met haar handjes heeft mogen ontdekken.
Maar nooit is er een hap avondeten in gegaan.
Als we AVG eten, eet ze alleen het vlees er tussen uit.
Brood en fruit eten ze alle 3 graag. Dat is dan dus ook waar ze op groeien (en ze groeien allemaal bovengemiddeld goed).
Maar ik zou zo graag willen dat ze allemaal wat meer avondeten. Ik eet nu noodgedwongen 4 x per week AVG omdat dat het enige is wat de oudsten eten, terwijl ik zelf veel meer van de rijst, pasta, en oven gerechten ben.
Ik vind het erg lastig, is het iets genetisch? Of kan ik hier zelf nog iets aan doen? Gaat het vanzelf beter worden? Of blijft dit altijd zo’n drama?
We kunnen ook nooit uit eten met ze, of bij iemand anders eten want zodra het anders proeft dan thuis eten ze gewoon niks.
Erg jammer
. Voor iemand hier herkenbaar misschien?
De oudste (nu 8) heeft de eerste 2 jaar alles gegeten. Ze vond niks vies. Na 2 jaar begon de lastige fase met “hoef ik niet” “bah” “lus ik niet” etc etc.
Ik heb het toen allemaal wat los gelaten, maar er kwam steeds meer bij wat ze niet lust.
En uiteindelijk hoefde ze niks meer van het avondeten. 2 jaar lang geen avondeten gehad, niks geproefd, want dat wilde ze absoluut niet (kon op de kop gaan staan).
Toen ze 4 werd hebben mijn man en ik besloten dat ze 4 happen (hoe oud ze is) MOEST proeven. Dat ging prima, en dat hebben we steeds meer uitgebreid, in kleine stappen. Nu is ze 8, en lust ze gehaktbal, gekookte aardappelen met spinazie, wortel, en bloemkool, kant en klaar noodles, macaroni (met tegen zin, maar eet wel wat happen), Nacho schotel, friet, kipnuggets, aardappelkroketjes, poffertjes&pannnenkoeken, pizza, paprika.
En ze begint nu uit zichzelf wat meer te proeven, en nieuwsgieriger te zijn in ander eten. Dus af en toe proeft ze eens wat, maar daar blijft het dan ook bij.
Middelste dochter (4) eet ook AVG, maar voor de rest lust ze niks.
Geen poffertjes, pannenkoek, pizza, pasta’s. Patatjes en kipnuggets wel.
Zelfde verhaal, ze moet proeven maar ze weigert.
Nu komt het. De jongste (1,5) is begonnen met eten vanaf ze 6 maanden is. Maar weigert al het avondeten al vanaf het begin.
Krijg er geen 1 hap in, en heeft dus in een jaar tijd nog nooit een avondmaal gehad of geproefd. Het is alsof ze er een neus voor heeft, zodra ik haar bordje neer zet kijkt ze er naar en smijt ze het gelijk op de grond. Voeren heeft ze nooit gewild, dus we deden de rapley methode waarbij ze alles zelf met haar handjes heeft mogen ontdekken.
Maar nooit is er een hap avondeten in gegaan.
Als we AVG eten, eet ze alleen het vlees er tussen uit.
Brood en fruit eten ze alle 3 graag. Dat is dan dus ook waar ze op groeien (en ze groeien allemaal bovengemiddeld goed).
Maar ik zou zo graag willen dat ze allemaal wat meer avondeten. Ik eet nu noodgedwongen 4 x per week AVG omdat dat het enige is wat de oudsten eten, terwijl ik zelf veel meer van de rijst, pasta, en oven gerechten ben.
Ik vind het erg lastig, is het iets genetisch? Of kan ik hier zelf nog iets aan doen? Gaat het vanzelf beter worden? Of blijft dit altijd zo’n drama?
We kunnen ook nooit uit eten met ze, of bij iemand anders eten want zodra het anders proeft dan thuis eten ze gewoon niks.
Erg jammer
. Voor iemand hier herkenbaar misschien?
zondag 10 mei 2026 om 10:43
Juist wel.Itsnojoke schreef: ↑10-05-2026 10:18Denk ik ook. Niets genetisch aan, en ik betwijfel ook of opvoeding veel verschil maakt. Ik hou het ook op mazzel.
Mijn man en ik komen allebei uit een AVG gezin, geen avontuurlijke maaltijden. Zes keer per week aardappelen, vlees, groenten, en één keer per week iets anders, zijnde afhaalchinees of frietjes. Heel soms macaroni.
Man en ik zijn allebei mensen die veel lekker vinden. We hebben een variatie aan zussen en broers die heel veel of juist heel weinig lekker vinden.
Ons kind was een moeilijke eter. Vooral avondeten kon ook eindeloos duren. Uiteindelijk uiteraard begrepen dat je er niet zo veel aan kan doen, dus geaccepteerd. Nu is kind 19 en vindt behoorlijk veel lekker.
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 10 mei 2026 om 10:44
Ik lustte als kind bijna alles en proefde graag nieuwe dingen. Broertje lustte niks, de paar dingen die hij wel at moesten ook nog verzopen worden in appelmoes. Zelfde genen, zelfde opvoeding.
Is later wel goed gekomen, in de zin dat mijn broer het nu leuk vindt om te koken en een veel uitgebreider repertoire heeft (ik vind zijn eten vaak wel vlak van smaak, dus het zou goed kunnen dat smaken bij hem nog altijd heftiger binnenkomen dan bij mij).
Is later wel goed gekomen, in de zin dat mijn broer het nu leuk vindt om te koken en een veel uitgebreider repertoire heeft (ik vind zijn eten vaak wel vlak van smaak, dus het zou goed kunnen dat smaken bij hem nog altijd heftiger binnenkomen dan bij mij).
zondag 10 mei 2026 om 10:46
Het is vooral een denigrerende opmerking.Appletje schreef: ↑10-05-2026 10:28Freddy Tratlehner (Vjeze Fur van de Jeugd van Tegenwoordig, en bovengemiddeld goede hobbykok) zei ooit: als mensen moeilijke eters zijn dan kook je niet lekker genoeg....
Of het klopt weet ik niet. Maar het is een leuke uitspraak om een discussie op gang te krijgen.
Ik zal in mijn leven wat bij anderen gegeten hebben, want zoals zij iets klaarmaakten zou ik het wel lusten...
En ik iedere keer maar weer proberen...
Daar ben ik dus mee gestopt.
Paprika vind ik vies, ongeacht hoe het klaargemaakt wordt. Idem voor een heleboel andere dingen.
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 10 mei 2026 om 10:48
Dat is dan ook niet wat ik zeg.Klytaimnestra schreef: ↑10-05-2026 10:30Is dat ook niet een totaal onrealistische verwachting? Een kind dat niets lust, zal waarschijnlijk niet snel een superenthousiaste alleseter worden.
Maar de houding ‘smaak is 100% genen, 0% opvoeding, dus stop maar met proberen’ vind ik nogal fatalistisch. Door variatie te bieden, je kind te betrekken bij het bereiden van eten, en eten te blijven aanbieden, kun je de smaak van je kind in veel gevallen wel degelijk verbreden.
Je hoeft zeker niet alles heerlijk te vinden, maar van ‘ik ga al over mn nek als ik spinazie zie’ gaan naar ‘het is niet m’n favoriete groente, maar als het op m’n bord ligt, kan ik best een paar happen eten’ is al winst, toch?
Maar je realiseren dat je eigen invloed maar beperkt is, is wat mij betreft wel iets waar meer mensen van doordrongen zouden moeten zijn.
Die arme kinderen, die alsmaar dingen moeten eten die ze niet lusten, omdat hun ouders denken dat ze anders gefaald hebben in hun opvoeding....
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 10 mei 2026 om 10:52
Overigens heb ik ook een tijdje gedacht dat het voornamelijk opvoeding was.
Mijn oudste at prima, wilde graag nieuwe dingen proberen.
Ik dacht dat dat door mijn briljante opvoeding kwam.
En toen kwam mijn jongste.
Iedereen die denkt dat wat dan ook een kwestie van opvoeding is, zou een kind moeten krijgen als mijn jongste.
Mijn oudste at prima, wilde graag nieuwe dingen proberen.
Ik dacht dat dat door mijn briljante opvoeding kwam.
En toen kwam mijn jongste.
Iedereen die denkt dat wat dan ook een kwestie van opvoeding is, zou een kind moeten krijgen als mijn jongste.
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 10 mei 2026 om 11:08
Bij mijn zus was het omgekeerd. De oudste at (en eet nog steeds) heel weinig. Ze dacht echt “wat doe ik toch verkeerd”, werd erop aangesproken. En toen kwam de jongste die op zijn vierde al escargots, oesters en olijven at. Toen stopte het gezeur ook.Solomio schreef: ↑10-05-2026 10:52Overigens heb ik ook een tijdje gedacht dat het voornamelijk opvoeding was.
Mijn oudste at prima, wilde graag nieuwe dingen proberen.
Ik dacht dat dat door mijn briljante opvoeding kwam.
En toen kwam mijn jongste.
Iedereen die denkt dat wat dan ook een kwestie van opvoeding is, zou een kind moeten krijgen als mijn jongste.
zondag 10 mei 2026 om 11:12
Onze oudste luisterde heel goed dankzij onze opvoedingSolomio schreef: ↑10-05-2026 10:52Overigens heb ik ook een tijdje gedacht dat het voornamelijk opvoeding was.
Mijn oudste at prima, wilde graag nieuwe dingen proberen.
Ik dacht dat dat door mijn briljante opvoeding kwam.
En toen kwam mijn jongste.
Iedereen die denkt dat wat dan ook een kwestie van opvoeding is, zou een kind moeten krijgen als mijn jongste.
totdat de jongste kwam 
Het was gewoon grotendeels geluk geweest.Eten opbieden op allerlei manieren is een goede manier om te proberen maar als iemand iets echt niet lust gewoon laten lijkt mij. Is ook gezelliger aan tafel.
Jongste was hier de kritische eter. Toen hij ouder was het gewoon:" Ik lust het echt niet, ik smeer me wel een broodje".
Ik zelf ben ook nogal kritisch op mijn eten hoewel ik meer eet en lust dan ik vroeger deed ga ik sommige dingen ook gewoon niet in mijn mond stoppen ( champignons, mossels bv)
Bleekselderij proef ik vrijwel overal bovenuit en vind ik dus echt niet lekker, behalve in een zelfgemaakte tomatensaus waarin ik het dus niet proef.
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. Loesje
zondag 10 mei 2026 om 11:26
Blijkbaar is dit nogal een gevoelig onderwerp en voelen sommigen zich direct aangevallen als ik zeg dat je als ouder in veel gevallen wel degelijk invloed kunt uitoefenen op het eetgedrag van je kind.__appelbloesem__ schreef: ↑10-05-2026 10:36Maar wat jij doet is het tegenovergestelde, stellen dat je kinderen goed eten door jouw fantastische opvoeding en dat de kinderen van jouw vrienden niets eten omdat zij het zo verkeerd gedaan hebt.
Het is goed om dingen te proberen, aan te bieden, en te onderzoeken wat voor jouw kinderen werkt. Maar wees gewoon blij als jij een aanpak hebt die werkt, ipv neer te kijken op anderen.
TO vroeg om tips om haar kinderen meer verschillende dingen te laten eten, dus heb ik verteld hoe ik het bij mijn kinderen aanpak. En het was echt niet zo dat mijn kinderen meteen alles lekker vonden; dat was ook een kwestie van blijven proberen en stimuleren (zonder dwang). Vooral toen ik mijn kinderen actief ging betrekken bij het kweken en bereiden van eten, ging het ineens veel beter.
Die vrienden van mij die apart koken voor hun kinderen geven zelf aan dat ze spijt hebben daar ooit mee te zijn begonnen, maar dat ze nu bang zijn dat er mee stoppen heel veel strijd gaat opleveren. Dus het is totaal niet zo dat ik daar op ‘neerkijk’, zoals jij beweert.
zondag 10 mei 2026 om 11:39
Klytaimnestra schreef: ↑10-05-2026 11:26Vooral toen ik mijn kinderen actief ging betrekken bij het kweken en bereiden van eten, ging het ineens veel beter.
Dit heeft bij mijn zoon wel enigszins geholpen. Hij vond dat kweken leuk en interessant en wilde het ook wel proeven. Het was niet zo dat hij meteen een betere eter werd, maar langzaamaan wilde hij wel steeds meer proberen. Wel met appelmoes erover tot en met zijn vijftiende, maar vooruit maar weer!
zondag 10 mei 2026 om 12:12
Bij mijn jongste bleek het vooral een kwestie van de structuur van het voedsel: hij lustte eigenlijk bijna alleen dingen die knapperen, en twee verschillende structuren in één hap vond hij al helemaal een gruwel. Hutspot at hij dus niet, maar gebakken aardappels met een paar rauwe wortels ernaast gingen er grif in. Toen ik me dat realiseerde werd het een stuk gemakkelijker, al keken bezoekers wel eens vreemd op als ik zes rauwe spruiten op zijn bord legde en hij die met smaak opknaagde 
18,3 km ten NW van Zelhem (hemelsbreed)
zondag 10 mei 2026 om 12:29
Lady*Voldemort schreef: ↑10-05-2026 12:12Toen ik me dat realiseerde werd het een stuk gemakkelijker, al keken bezoekers wel eens vreemd op als ik zes rauwe spruiten op zijn bord legde en hij die met smaak opknaagde
Niet.....
zondag 10 mei 2026 om 12:29
Ik zou gewoon nieuwe dingen blijven aanbieden/proberen. En de maaltijden wat uitbreiden zodat er altijd iets tussen zit dat ze lusten en ze hun buik aan kunnen voleten.
We hebben tijdenlang twee maaltijden gekookt. Op een gegeven moment was ik het beu om steeds twee maaltijden (of een combi) te bedenken, en toen hebben wij een tijd een maaltijdbox gehad. Per maaltijd keken we dan naar hoe we het gerecht konden uitbreiden voor onze zoon. Of we maakten een totaal ander gerecht voor hem.
Mijn zoon is nu 14 en begint sinds een jaar steeds meer te proberen. Hij wordt meer en meer een fijnproever, de ongezonde / voorbewerkte meuk wordt vervangen door verse gerechten (vooral die, die aardig wat tijd kosten om te maken..
). Als ik er over nadenk is het bizar hoe groot de verandering is (dat heeft ook met andere dingen te maken).
We hebben tijdenlang twee maaltijden gekookt. Op een gegeven moment was ik het beu om steeds twee maaltijden (of een combi) te bedenken, en toen hebben wij een tijd een maaltijdbox gehad. Per maaltijd keken we dan naar hoe we het gerecht konden uitbreiden voor onze zoon. Of we maakten een totaal ander gerecht voor hem.
Mijn zoon is nu 14 en begint sinds een jaar steeds meer te proberen. Hij wordt meer en meer een fijnproever, de ongezonde / voorbewerkte meuk wordt vervangen door verse gerechten (vooral die, die aardig wat tijd kosten om te maken..
). Als ik er over nadenk is het bizar hoe groot de verandering is (dat heeft ook met andere dingen te maken).
zondag 10 mei 2026 om 12:41
zondag 10 mei 2026 om 12:42
Het gaat om de manier waarop.Klytaimnestra schreef: ↑10-05-2026 11:26Blijkbaar is dit nogal een gevoelig onderwerp en voelen sommigen zich direct aangevallen als ik zeg dat je als ouder in veel gevallen wel degelijk invloed kunt uitoefenen op het eetgedrag van je kind.
En ja, opvoeding is een gevoelig onderwerp, zeker als iemand zo duidelijk haar eigen aanpak superieur vindt, terwijl daar geen aanwijzingen voor zijn.
Dat je invloed kunt uitoefenen ontkent niemand, maar als ik het goed gelezen heb is dat maar iets van 25%. Het is voor 60% aangeboren.
Doen alsof jouw invloed verantwoordelijk is voor jouw goed etende kinderen is irritant.
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 10 mei 2026 om 12:45
Heel herkenbaar, voor mezelf en mijn middelste. Ik eet tegenwoordig wel meer maar als de structuur raar is (vis o.a.) dan gaat mijn lichaam op slot en moet ik kokhalzen. Al probeer ik t 100 keer, ik krijg het niet weg. Mijn middelste kind heeft t ook. Die heeft jaren geleefd op appels, melk en boterhammen met pindakaas of kaas. Nu een knul van bijna 2 meter lang en 17 jaar (die nog steeds sommige structuren niet weg krijgt.Lady*Voldemort schreef: ↑10-05-2026 12:12Bij mijn jongste bleek het vooral een kwestie van de structuur van het voedsel: hij lustte eigenlijk bijna alleen dingen die knapperen, en twee verschillende structuren in één hap vond hij al helemaal een gruwel. Hutspot at hij dus niet, maar gebakken aardappels met een paar rauwe wortels ernaast gingen er grif in. Toen ik me dat realiseerde werd het een stuk gemakkelijker, al keken bezoekers wel eens vreemd op als ik zes rauwe spruiten op zijn bord legde en hij die met smaak opknaagde
TO, laat t los, strijd gaat je sowieso niks brengen want juist eten is iets wat je kunt controleren als kind.
zondag 10 mei 2026 om 12:46
Ja tuurlijk is dat zo. Ik zeg ook niet dat je ze helemaal niks kunt leren. Maar ik bedoelde dat ze zo enthousiast reageren op mosselen, en garnalen etc niet komt omdat ik ze zo vaak heb laten proberen of gezegd toch eens een hapje te proeven.Klytaimnestra schreef: ↑10-05-2026 10:30Is dat ook niet een totaal onrealistische verwachting? Een kind dat niets lust, zal waarschijnlijk niet snel een superenthousiaste alleseter worden.
Maar de houding ‘smaak is 100% genen, 0% opvoeding, dus stop maar met proberen’ vind ik nogal fatalistisch. Door variatie te bieden, je kind te betrekken bij het bereiden van eten, en eten te blijven aanbieden, kun je de smaak van je kind in veel gevallen wel degelijk verbreden.
Je hoeft zeker niet alles heerlijk te vinden, maar van ‘ik ga al over mn nek als ik spinazie zie’ gaan naar ‘het is niet m’n favoriete groente, maar als het op m’n bord ligt, kan ik best een paar happen eten’ is al winst, toch?
De dingen waarbij ik dat wel zei, daar heb ik niet echt successen mee bereikt. Soms doen ze het omdat ze zelf hopen dat ze het nu wel lusten.
Hier werkt uitleg vooral. Het is handig als je wat dingen opeet/proeft omdat je dan bij een ander thuis, op kamp etc niet de hele tijd honger hoeft te hebben.
Variatie bied ik genoeg, hen betrekken bij het eten ook, en het is hier ook echt een plezier moment.
Maar wáár zij van genieten is toch echt helemaal eigen aan hen. Zij zijn ook veel experimenteler bijv op gebied van vlees. Dat vind ik zelf dan weer veel spannender en ik kies vaak veilig voor een vegetarisch of visgerecht. En dat bedoel ik met, het is toch vooral persoonlijk waar je wel of niet blij van wordt.
Oudste is hartigliefhebber en kan zo een zak snoepjes of chocola onaangeraakt laten, jongste is niet weg te slaan bij alles dat zoet is.
zondag 10 mei 2026 om 12:51
Tja, als die vrienden maar genoeg reacties zoals de jouwe krijgen, gaan ze denken dat ze het verkeerd hebben aangepakt.Klytaimnestra schreef: ↑10-05-2026 11:26
Die vrienden van mij die apart koken voor hun kinderen geven zelf aan dat ze spijt hebben daar ooit mee te zijn begonnen, maar dat ze nu bang zijn dat er mee stoppen heel veel strijd gaat opleveren. Dus het is totaal niet zo dat ik daar op ‘neerkijk’, zoals jij beweert.
Ga ze maar gauw vertellen dat er niks mis is met hun aanpak, en dat jij mazzel hebt met jouw goede eters.
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 10 mei 2026 om 12:56
TO, jij schrijft dat ze op zich goede avg eters zijn. Mijn kinderen (en partner) zijn dat ook. Ik ben net als jij meer van de pasta en ovengerechten.
Kán het zijn dat zij misschien ipv slechte eters niet veel betere eters zijn maar dat zo'n ovengerecht te overprikkelend is of misschien juist te eenzijdig vanwege een overheersend ingrediënt?
Bij losse onderdelen op je bord proef je misschien dus juist wel beter?
Kán het zijn dat zij misschien ipv slechte eters niet veel betere eters zijn maar dat zo'n ovengerecht te overprikkelend is of misschien juist te eenzijdig vanwege een overheersend ingrediënt?
Bij losse onderdelen op je bord proef je misschien dus juist wel beter?
zondag 10 mei 2026 om 13:56
Nee wel een goeie! Voor die van 1,5 sowieso.Pilea schreef: ↑10-05-2026 12:41Fijn dat brood en fruit er wel in gaat!
Zou groente op brood een optie zijn? Bijvoorbeeld een spread van wortel en paprika of van pompoen en kikkererwten. Of een boterham met kaas en plakjes komkommer en tomaat erbij.
Misschien doe je dit allang hoor, dan kun je dit idee negeren.
Die van 4 en 8 eten ook geen kaas. Het broodbeleg is bij de oudste ook beperkt. Namelijk pindakaas, hagelslag en chocopasta.
De middelste lust nog wel vegapaté, kaas en kipfilet op brood ook.
zondag 10 mei 2026 om 14:09
zondag 10 mei 2026 om 14:56
Want?Red_Velvet schreef: ↑10-05-2026 14:09Hagelslag en chocopasta heb ik nog nooit in huis gehaald. Mijn kinderen eten ook lang niet alles maar zijn wel gek op pasta. Bij de Lidl heb je van die veggiebowls in een zakje. Pasta koken, zakje erbij en heb je toch snel een maaltijd zonder echt veel tijd kwijt te zijn aan apart koken.
zondag 10 mei 2026 om 15:00
Maar het is heus niet zo dat je door dat zoete broodbeleg niks anders meer gaat lusten hoor. Wij hadden vroeger altijd keuze uit hagelslag, vlokken, anijshagel, vruchtenhagel, muisjes, gestampte muisjes, pindakaas, jam, stoop, belegen kaas en meestal 2 soorten vlees, dus echt niet per se gezond... en ik eet nu eigenlijk altijd hoemoes of een gekookt eitje op mijn brood.
zondag 10 mei 2026 om 15:41
Ik vind het ook belangrijk om kind te leren dat er niet echt per se ongezond voedsel is, maar dat juist de afwisseling en alles met mate het beste is. Dus ze mag best chocopasta op haar brood. Is echt niet heel slecht hoor. Ja er zit suiker in, maar dat zit tegenwoordig zelfs in de meeste vleeswaren. En suiker is helemaal niet slecht. Ja, té veel wel. En daar waak ik dan ook wel voor. Maar verboden broodbeleg vind ik echt overdreven.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in