Hoe leven op orde stellen?

29-10-2023 20:00 2548 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Aanvulling: Dit topic gestart voor advies. Inmiddels een plek om af en toe te kunnen sparren over datgene wat me bezig houdt.

Bij gebrek aan steun in mijn omgeving, wil ik hier mijn vraag stellen.

Mijn leven is al een aantal jaren een rotzooi. Na een scheiding en depressie probeer ik mijn leven weer op orde te krijgen, maar ik weet niet waar te beginnen. Ik huur momenteel voor een schrikbarend bedrag (ik ben niet de enige) een klein appartement voor mij en mijn dochter. De huurovereenkomst kan door verhuurder ontbonden worden en dan heb ik twee maanden de tijd om een nieuw onderkomen te vinden. Dit brengt spanning met zich mee. Ik ben daarom aan het kijken naar koop- en huurwoningen, maar beide zijn niet (goed) te vinden, mede omdat ik door co-ouderschap en school van dochter gebonden ben aan een bepaald gebied. Nu heb ik een woning gevonden, maar ik twijfel of ik ervoor moet gaan. Het idee van verhuizen en verbouwen levert me veel spanning op, maar het blijven waar ik zit ook. Het gevoel dat ik met een (koop)woning een nieuwe start kan maken is groot, waar ik nu woon kan ik niet tot rust komen vanwege de beperkte plek en hoeveelheid spullen die ik heb. Een huis zou hierin verbetering kunnen zijn. De twijfels doen me verstijven, ik vermijd liever dan dat ik doorpak. Daarnaast een stemmetje dat bang is dat ik omkiep als ik daadwerkelijk ga verhuizen en verbouwen. Ik zie het mezelf niet doen. Maar wat dan? Hoeveel jaar moet ik nog wachten voor dat ik wel een echte start kan maken ipv deze tussenpauze in een appartement waar ik niet tot rust kom. Moet ik wachten of nu doorpakken?

Wat ook speelt is een lat relatie. We zien elkaar wekelijks, zonder kinderen. Mijn dochter weet niet van zijn bestaan af. De relatie is met momenten fijn en met momenten niet fijn. Ik merk een onrust in me als we afspreken, maar kan er tegelijkertijd naar uitkijken om hem weer te zien. Soms heb ik het gevoel dat ik misbruik van hem maak. Hij is helemaal hoteldebotel van mij en ik voel dat niet (soms wel). Hij helpt me door moeilijke perioden heen en ik steun en help hem ook als hij vast loopt met zaken. Ik wil de relatie niet beëindigen, maar ik wil ook niet zo doorgaan omdat het vaak energie kost. Ik denk dat ik me aanpas, maar ik weet dat niet zeker.

Misschien handig om te weten is dat ik nog steeds depressief ben en momenteel geen therapie volg. Ik sta op een wachtlijst voor diagnostisering, het kan nog maanden duren voordat ik daar een uitnodiging van krijg.

Voor mijn gevoel staat mijn leven "on hold". Graag wil ik weer een stapje vooruit zetten ipv vasthangen, want dat doe ik nu al jaren en ik ben nu iets stabieler dan een jaar geleden, maar het wordt niet echt beter. Iemand tips?

Ik ben bekend met vermijding als overlevingsstrategie dus het kan zijn dat ik niet veel of snel zal reageren omdat de reacties me bang maken. Excuses daarvoor!
twijfelaar wijzigde dit bericht op 12-12-2023 15:48
Reden: Aanvulling
2.39% gewijzigd
Hope is the first step on the road to disappointment
Alle reacties Link kopieren Quote
Het was een fijne wandeling. Meestal is hij in het begin van de wandeling wel veel aan het snuffelen, maar op een gegeven moment loopt hij lekker door. Zoals jij je hond beschrijft, dat zou ik niet fijn wandelen vinden. Hahaha. Ik moet wel kunnen doorstappen ;) Vind jij dat niet hinderlijk?

Het weer was prima te doen inderdaad. Net te fris zonder t-shirt, maar toch zo rondgelopen want met de jas aan was het mij te warm.

Welke weerstand voel je dan bij technologie? Het niet kunnen overzien, het niet begrijpen? Ik merk dat het een portie niet overzien is, maar ook achterdocht richting de overheid / ontwikkelaars. Klein voorbeeld: ik heb altijd een fitbit horloge gehad om bij te houden hoeveel stappen ik zette en ook hoeveel/goed ik sliep. Ooit is fitbit overgenomen door google, maar toendertijd was de boodschap dat google zich nergens mee zou bemoeien. Inmiddels zijn ze nu zo ver dat fitbit als naam gaat verdwijnen en het google fit wordt of zoiets. Oftewel "hoezo nergens mee bemoeien"? Ik heb daar moeite mee. Ze hoeven niet alles van me te weten. Al die data verzamelingen die ze maken, wie wordt daar nou echt beter van? De doorsnee mens niet vermoed ik zo.

Hier zijn ook genoeg dingen die niet zonder digitale id kunnen. Verschrikkelijk. Ontwikkelaar van die app (Digid) komt binnenkort in Amerikaanse handen. Ik krijg daar de kriebels van. Misschien niet terecht hoor, ik weet het niet.

Mijn therapeut gaf vanwege vrijwilligerswerk ook aan dat ik niet mijn leven on hold kan zetten als kind hier is. Hoewel ik haar begrijp, vind ik dat moeilijk omdat het me veel energie kost als kind hier is. Hoe zou die balans moeten zijn? Ik mag ook niet uitgeput aan het nieuwe schooljaar starten, want dan zou ik verder moeten opbouwen in uren om mijn baan niet te verliezen. Dilemma's.

Ben je thuis weer gewend? Je eigen omgeving en je eigen ritme?

Framboise-t: hoe gaat het met jou en kind? Hebben jullie een fijne vakantie gehad?
Hope is the first step on the road to disappointment
Alle reacties Link kopieren Quote
Het fijnste zou misschien zijn als je vrijwilligerswerk vind wat erg flexibel is, lijkt mij. Dan een rol waarbij je niet als groots gemist wordt mocht je niet kunnen.
Ik weet niet, je vertelde een keer dat je best van de tuin en bloemen houdt. Misschien iets in de richting van onderhoud tuin, groentetuin in een bestaand projekt ofzoiets.
Ik zou me goed kunnen voorstellen dat je minder erbij wil doen in de dagen dat kind bij je is. En wellicht kan dat ook bij flexibel vrijwilligerswerk. De ene week wel wat uren doen, de week als kind er is niet werken.

Fijn dat je een prettige wandeling had gemaakt met je hond maatje. Mijn hond is niet zo gek op wandelen, soms gaat hij gewoon op d’r kont zitten als ze geen zin meer heeft. Beetje teckel eigen haha. Ze erg gericht op geur en als we dan wandelen dan laat ik het maar. We wandelen niet dagelijks. Vaak ga ik ook een wandeling maken zonder hond.
Ze is trouwens beter met man, hij heeft meer overwicht en ze luistert beter naar hem.
Mijn verzet naar technologie is best een lastige, ook voor mijzelf om m’n vinger op te leggen.
Het begon al toen de cassette bandjes werden vervangen door cd’s. Ik had een onverklaarbare weestand. Deels heeft het te maken met het missen van begrip hoe het werkt, en deels het gemakkelijke wat verdwijnt. Met een casette kon ik nog muzien opnemen vd radio, ik wist welke knoppen ik moest indrukken op de casette recorder. Dit klinkt even heel simpel gezegd wat er in mij omging. Toen kwam de muziek online, moest je het donwloaden. Toen kon ik er niks meer mee. Af en toe kreeg ik een samengestelde cd van 1 van mijn broers met fijne muziek. Die speelde ik dan veel.
Hetzelfde met dingen op papier schrijven en toen kwamen computers. Dingen in computers zetten. Ik miste compleet overzicht, miste het ‘natuurlijke’ gebruik van een pen en papier. Begreep nooit waar je fils moest opslaan, dingen downloaden
Alle reacties Link kopieren Quote
Oeps, moest het berichtje versturen toen ik werd gebelt, en iets moest opzoeken op m’n ipad. Maar ik was nog niet klaar. Ik ga weer even verder.
Het computer systeem past gewoon niet bij mij ofzo. Ik mis het simpele, gewoon met pen iets opschrijven en het opbergen in een zichtbaar laatje ipv een file op de computer. En een foto vasthouden ipv een plaatje op een scherm.
Ik doe het allemaal wel, en heb ook files en digitale foto’s omdat ik vind dat het bij de tijd hoort en ik een beetje met de tijd wil meegaan. Maar het gaat zeer moeizaam. Ik vind het gewoon niet logisch, het is echt een moetje. Tenminste, het organiseren ervan. Ipad vind ik al een stuk makkelijker te behappen dan een desktop of laptop. Gebruikersvriendelijk. En ben blij met dingen als forums, gemak waarmee ik kontakt kan hebben met m’n moeder via videobellen. Dat dan ook weer.
Ik begrijp je gevoel wat je beschrijft over de fitbit en dan nu google bit ofzo. Dat idee dat die grote bedrijven overal een handje inhebben. En inderdaad overname door een internationaal bedrijf.
Dat voelt niet goed.

Inmiddels ben ik wel weer thuis gewend. Het kostte best even tijd, hielp ook niet dat man en ik beiden verkouden waren toen we thuis kwamen, Je weet niet wat je meeneemt uit China haha.
Wel vind ik het een intense tijd. Ik weet niet, hetbis niet zozeer dat ik veel beleef maar ik merk onrust, druk in me. Veel ‘energetische’ dingen. Ik weet wel dat energieen niet ieders ding zijn maar ik weet even niet hoe het anders te omschrijven.
Ook droom ik de laatste week intens en voel de intensiteit gedrurende de dag.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb jullie wel gelezen de afgelopen dagen en dan komen er zoveel gedachten bij me op, ik krijg niks goed op papier op het moment, te versnipperd in m'n hoofd, sorry. Reageren doe ik later.

Die energetische onrust voel ik ook.
Ook wel qua afspraken en geregel, komt veel op me af, grotendeels dingen rondom zoon, leuk vooral hoor maar zo druk. Voel me zo moe, ik wil t liefste niks :flag:
Alle reacties Link kopieren Quote
@Verbinder
Vrijwilligerswerk in de tuin, dan kan ik in mijn eigen tuin ook terecht. Een grote bende is het daar met voldoende klusjes om te doen.
Misschien moet ik ook niet naar vrijwilligerswerk gaan kijken en vooral rusten en alleen proberen om regelmaat erin te houden. Ik weet het niet hoor. Merk dat ik best een beetje de weg kwijt ben eigenlijk.

Heb je een teckel? Dat zijn eigenwijze honden toch? Het speuren zit er ook in, dus dat snuffelen snap ik wel. Ga je verder wandelen als je alleen gaat? Heb je veel natuur in je omgeving?

Jaaah, muziek opnemen van de radio met een cassettebandje. Dat was altijd lastig te timen zodat je de presentator niet mee opnam. Hahaha. Geweldig!
Er zijn best veel ontwikkelingen geweest in een korte periode, van cassettebandje naar cd en nu alles online. Was je net gewend aan het een, dan kwam het ander alweer op.

Het overzicht missen in digitale vorm begrijp ik. Ondanks dat ik het redelijk georganiseerd heb. Papieren in een klapper zijn (voelt) overzichtelijker.

Verkoudheid als je uit China komt. Daar zou ik het ook benauwd van krijgen.
Energetische dingen is niet helemaal mijn ding, maar ik denk dat dat ook vooral is omdat ik dat niet snap, niet tastbaar is. Het voelt voor mij een beetje als achteraf verklaren waarom je niet kon slapen bijvoorbeeld.
Ik ben er wel van overtuigd dat er meer is dan wij als mens kunnen bevatten en waarnemen.

@framboise-t
Heel herkenbaar, die gedachtenstroom en dat je dat dan niet verwoord krijgt op papier. Te versnipperd, te chaotisch en ontastbaar misschien ook?
Sorry is niet nodig. We schrijven zoals het ons uitkomt.

Zo te lezen heb je het erg druk en ben je eigenlijk toe aan rust. Ik hoop dat je snel een momentje van rust kan vinden. Even opladen.
Hope is the first step on the road to disappointment
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb een gesprek met de bedrijfsarts gehad en we hebben een plan gemaakt voor verdere opbouw in het nieuwe schooljaar. Ik merk dat ik er onrustig van word, dat ik bang ben te falen. Dus eigenlijk ben ik wel een beetje in paniek en probeer ik te overzien wat er gebeurd als ik het niet ga halen. Ik zal dan niet kunnen blijven en kom bij UWV terecht. Qua inkomsten is het niet duidelijk dan, maar ook niet qua werk en dat brengt veel onrust met zich mee.
Natuurlijk hoef ik me nu nog niet druk te maken over dan, maar ik doe het toch. ik weet alleen niet waar te beginnen met ondersteuning vragen om duidelijkheid te krijgen. Waar heb ik recht op, hoe gaat mijn inkomsten er dan uit zien. Ik kom nu maandelijks net rond, dus als mijn inkomsten lager worden dan heb ik wel een probleem. Het maakt me bang.
Ik twijfel om een nieuw topic te openen, maar dat durf ik eigenlijk niet ivm herkenbaarheid van mijn situatie mbt werk. Collega's kunnen me dan snel herkennen, ook als ik de getallen ietwat aanpas.
Hope is the first step on the road to disappointment
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat het goed is als je je eerste gevoel volgt wat je had ten aanzien van vrijwilligerswerk, of althans iets gaan doen als invulling in de dagen die komen in de vakantie.
Ik kan me voorstellen dat als je iets laagdrempeligs hebt, waar je in ieder geval even voor uit huis gaat, dat dat kan helpen.
Gewoon het idee dat je daar het huis voor uit moet, even uit je omgeving weg. Het trekt je even uit je hoofd. En geeft wellicht iets struktuur.
Ik lees je natuurlijk ook al lang en van wat je vertelt kunnen verschillende gevoelens en gedachten in je opkomen over dingen (bij mij net zo goed vaak hoor). Je schreef dat je misschien alleen moet rusten en proberen om regelmaat erin te houden. Dat bleek in het verleden heel erg lastig. Want je zit met jezelf, je eigen gedachtenspinsels en de inzuigkracht is groot.

Ik heb een teckel, ze is 5 jaar oud en ze is een mini. Mini’s zijn de ‘nog’ kleinere versies. Ik denk dat het dwergteckel heet in het nederlands. Ze weegt rond de 6 kilo, een standaard teckel is een stukje groter ( en nog langer haha) en kan 10 tot 12 kg wegen.
Ze kwam uit een nest van 4, allemaal teefjes. Ze is zwart met een paar bruine vlekjes. Beetje doberman idee.
Ik geef haar 2x per dag eten, s’morgens brokjes en savonds krijgt ze vlees en groenten. Alles eet ze op, ze eet heel goed en snel.
Zelfs paprika eet ze, en komkommer : :proud:
Ja dat ruiken en jagen zit er wel in. Ik laat haar nooit los, ben bang dat ze niet meer terugkomt.

Ik wandel zelf regelmatig een stukje. De ene keer een kort rondje, soms wat langer. We wonen in een mooie omgeving. Het is een stad maar het voelt niet aan als een stad. Er is inderdaad veel natuur en ik zoek het vaak op. Op loopafstand blijf ik wel altijd huizen zien, als ik met de auto 20 minuten rijd dan is het meer natuur en zie je geen huizen meer.
Er zijn best veel vogels , ook vogels die leuk zingen.
Grappig en herkenbaar wat je vertelde over het opnemen van muziek van de radio, en proberen de presentator er niet op te krijgen. Haha, ik had wat bandjes vroeger met de introduktie en einde van een liedje met gepraat van de presentator.
Uiteindelijk ook wel wat cd’s gekocht later en man heeft ze ook. Hebben we nu toch een auto die geen cd speler meer heeft :facepalm:
Alle reacties Link kopieren Quote
Ben je lid van een vakbond Twijfelaar? Ik dacht dat je daar met dit soort vragen misschien wel terecht kunt, en groot voordeel ze zijn neutraal / staan aan jouw kant. Of misschien weten ze wel bij wie je vragen het beste kan beantwoorden, als ze zelf geen antwoord weten te geven.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een leuk hondje Verbinder. Mijn buren hebben een puppy, kruising teckel, en dat is zo'n lief stuiterballetje.
Alle reacties Link kopieren Quote
Die weerstand tegen technologie herken ik wel, maar in m'n werk moet ik wel mee, dus ik probeer m'n weerstand te negeren.

Ik ben wel eens bang dat er een soort max zit aan de hoeveelheid inlognamen, -codes en -wachtwoorden die ik kan onthouden, en dat ik al bijna aan die max zit. Waarna er een soort techno-burnout optreedt, en ik alles door elkaar gooi. Ik zie mezelf al in totale ontreddering proberen te pinnen met m'n postcode ofzo.
Al gebeurd: bij pathe-thuis, ik me maar afvragen waarom ik soms wel en soms geen saldo over had, bleek ik gewoon 2 accounts met 2 wachtwoorden te hebben aangemaakt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja m’n hondje is leuk, ze ziet er erg schattig uit Framboise.
Even een link toegevoegd van een foto van haar.
https://ibb.co/JRTVCXkC
https://ibb.co/wFxwH17Q
(2e foto zie je goed het verschil tussen een mini teckel en standaard. Dit is in een hondenpark in mijn omgeving)
Ik merk dat ik haar nu erg betroetel, ik weet niet of ik ergens moedergevoelens op haar plak. Ik denk het haast wel.
Het voelt fijn maar ze blaft veel meer naar anderen, personen en honden, omdat ze nu haar plek en mij beschermd.
Misschien juist omdat ze zo damn cute is dat ik haar meer vertroetel, al was ze een herdershond zou ik het minder doen denk ik haha
verbinder wijzigde dit bericht op 23-05-2026 08:37
26.87% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een lieverd :heart:
Alle reacties Link kopieren Quote
framboise-t schreef:
23-05-2026 08:27
Wat een lieverd :heart:
Nog even het berichtje aangepast en 2e foto toegevoegd. Gewoon voor de leuk
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat grappig die 2e foto! Wat een verschil!
Alle reacties Link kopieren Quote
Besloten toch geen vrijwilligerswerk te gaan doen. De houvast is leuk, maar ik merk dat alles me momenteel weer teveel is.
Ik durf niks en alles lijkt “te groot”. Vermoedelijk ga ik het opbouwen op het werk ook niet redden.

Ik weet dat zelf een ritme aanhouden lastig is, maar sinds ik elke dag om half zes al wakker ben en meestal opsta (want anders krijg ik van die halve dromen) is het ritme wel oké. Zolang ik maar niet ga zwelgen in depressiviteit.

Je hondje klinkt erg leuk. Je schrijft liefdevol over haar. Wat een leuke foto heb je toegevoegd. Die mini is schattig!

Het klinkt alsof je in een mooie omgeving woont Verbinder. Ik blijf alleen wandelen raar vinden. Loop liever met een hond, dan kan ik me ergens op focussen. Geeft ook een andere dynamiek als ik dan mensen tegenkom. Heb jij dat ook?

Ik moet inderdaad de vakbond bellen. Goede tip framboise-t. Heb het voor morgen in de agenda gezet. Vandaag is alles dicht ivm Pinksteren vermoed ik.
Heb alleen geen goede ervaringen met de vakbond. Ik had ze ingeschakeld toen het dreigde mis te lopen op school, maar door mijn eigen passiviteit is er niks meer uitgekomen. Ik vergeet alles zo snel en dingen opzoeken zie ik tegenop dus die stel ik uit en voor je het weet is je “zaak” alweer gesloten. Begrijpelijk, is niet hun schuld, maar ik zie er dus wel tegenop om ze te bellen. Het brengt onrust met zich mee en taken en ik overzie het niet.

Het is niet de beste oplossing voor de inlogoverflow, maar ik heb een lijstje met wachtwoorden op mijn laptop staan. Ik kan die wachtwoorden van webwinkels echt niet onthouden. Die van werk wel omdat ik die wekelijks nodig heb en dat zijn er maar 2. Wachtwoorden van Viva ken ik ook uit mijn hoofd, maar dan houd het ook op. Als ik in mijn mail moet komen (opnieuw inloggen) dan zal ik die echt moeten opzoeken.
Hope is the first step on the road to disappointment
Alle reacties Link kopieren Quote
Hopelijk zakt het weer af bij dochter en wordt het weer wat rustiger Twijfelaar.
Een lijstje met wachtwoorden bij de computer is ook wel een idee. Ik heb ze in een schrift staan en pak dat er vaak dan weer bij.
Toen man en ik naar China waren vlogen we met China Southern. Om online in te checken wordt eerst een code naar je email adres gestuurd. Die code kwam maar niet aan. We probeerden het op andere momenten van de dag. Plop, ineens kwam een code binnen. Ik was al weg van de site na vaak proberen. Moest de site weer terugvinden maar code was maar 30 sekonden geldig.
Ik had wat zweetdruppels op m’n lijf staan. Uiteindelijk….
was het gelukt. Pfff technologie
Ik herkende veel in je beschrijving Framboise, over die eventuele tech burnout. Of een soort explosie of implosie. En compleet alle feiten, codes enzo verwisselen.
Ik had een tijdje dat ik pardoes m’n pincode met de beste wil van de wereld niet meer kon herinneren

Ja, niet doen dan Twijfelaar, als vrijwilligerswerk teveel is. Dan voegt het niet toe.
Met wandelen ben ik vaak aan het denken en ik kijk ook wel naar de omgeving. En let wat minder op mensen die ik tegenkom. Nou zijn dat meestal maar weinig mensen, dat scheelt wel. Als ik veel mensen zou tegenkomen dan zou ik het denk ik wel wat lastiger vinden om in mijn eentje te lopen.
Ik zoek ook bewust wat rustiger plekken op omdat ik daar rustiger van wordt. Toen ik in Nederland was zocht ik ook vaak natuur op, vooral als ik druk in mezelf was werd ik er rustiger van.

Ja grappige foto’s zijn het he, die ene waar ze met die andere hond staat gebeurde spontaan en ik was blij dat ik op tijd een plaatje schoot.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind wandelen met een hond of kind ook makkelijker, alsof je een excuus hebt. Een hardloopoutfit helpt soms ook wel. Aan de andere kant vind ik wandelen wel het meest ontspannen als ik alleen ben en niemand tegenkom.

Zou het helpen om een map te maken Twijfelaar? Ik ben begonnen met bullit journaling (zonder alle tierelantijnen en versieringen) en het helpt me wel. Ik maakte eerst lijstjes en notities op 1001 papiertjes en nu zit alles in 1 ding.
Of misschien een map voor alle afspraken, soort GTD idee? Geen ervaring mee, naar je moet wat. Ik vind het heel raar aan ziekmelden bij een burn out: je moet er zo verschrikkelijk bovenop zitten terwijl je er geen energie voor hebt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Even geleden toen ik wat foto’s van de reis naar China wilde plakken hier werkte de website niet goed. Met de foto’s van mijn hond gisteren weer wel dus dacht nog een paar foto’s te delen van wat natuur en oud straatje in China

https://ibb.co/KpxtJVRL
https://ibb.co/204VHM6j
https://ibb.co/ns7F4pdp
https://ibb.co/wNxhWWVY

In China ligt erg veel focus op leeftijd. Vooral op jonge mensen. Zowel in het alledaagse leven en ook in werk. Als je in China boven de 30 jaar bent heb je al een stuk minder kans in de job market. Je bent dan al bijna oud en kan makkelijk vervangen worden door iemand die jonger is. Mensen in de dertig voelen al veel druk dat ze vervangen kunnen worden.
Dat lijkt me heftig. In de westerse landen zien we iemand in de dertig als iemand met ervaring en gewild.
Je kunt als je ouder bent wel werk vinden maar het betaalt erg weinig.
Op straat zie je best veel werklieden, ook mensen die weinig hoeven doen. Bijvoorbeeld richting aangeven naar een parkeergarage, of wc huisje schoonhouden. De chinese overheid zorgt voor veel banen, zodat veel mensen de mogelijkheid hebben om te kunnen werken. En banen worden gecreerd. Iets wat door 1 werknemer gedaan kan worden wordt dan door 3 mensen gedaan.
Ze hebben dan werk maar het verdient erg weinig. Omdat er veel momenten op de dag zijn dat er weinig te doen is zie je ook best wel eens werknemers overdag een dutje doen.

Ik hoop dat het een beetje rustiger is bij je thuis Twijfelaar
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een mooie foto's verbinder. Dat bruggetje, zo schattig.

Lastig, zo'n competitieve samenleving. In NL was die grens er ook wel, maar dan bij solliciteren, dat een jonger persoon de voorkeur krijgt, maar er is nu zo'n personeelstekort dat het wat minder speelt.

In mijn studentijd heb ik wel eens gewerkt op events en dan werd ik ook wel eens ingezet als levende richtingaanwijzer. Zoo saai, en ik dacht dan, je had hier ook gewoon een bordje neer kunnen zetten, maar goed, ik had het geld wel nodig dus dat zei ik niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Verbinder: Helaas is het niet rustiger geworden, maar geëscaleerd.

Een schrift voor de wachtwoorden is ook een optie natuurlijk. Handige aan de digitale lijst is dat je met een simpele functie het bedrijf kunt opzoeken. Dus ik hoef de hele lijst niet door te lezen, scheelt weer tijd.

Jeetje, wat een rompslomp met die code. Daar zou ik meerdere zweetdruppels op mijn rug hebben lopen. Hahaha.

Het scheelt inderdaad als je weinig mensen tegenkomt, hier hangt dat van de locatie en tijdstip af. Soms zijn er veel mensen hun hond aan het uitlaten, maar soms is er niemand te bekennen. Hoe minder mensen ik tegenkom, hoe beter.

Mee eens framboise-t, alsof je inderdaad een excuus hebt om te wandelen. Ik vind het ook het fijnst alleen (met hond) en zonder iemand tegen te komen.

Hoe bedoel je een map maken framboise-t? Ik heb wel soms lijstjes of stapels met wat ik moet doen, maar het overzicht ben ik altijd snel kwijt.

"Ik vind het heel raar aan ziekmelden bij een burn out: je moet er zo verschrikkelijk bovenop zitten terwijl je er geen energie voor hebt." Dit omschrijft het heel goed. Ik heb weliswaar geen burn out, maar wel veel te weinig energie en juist dan moet je alles bijhouden omdat het anders misloopt, zo voelt het tenminste.

Leuke foto's Verbinder! Die bruggetjes zijn typisch Chinees. Mooie natuur daar zo te zien!

Wat een vreemd onderscheid qua leeftijd. 30 jaar is nog jong en inderdaad dan neemt diegene ervaring mee. Het is een raar wereldje.

Ik ben de moed voor de toekomst een beetje aan het verliezen. Ik ben wel aan het werk nu, maar het nut ontbreekt, het geloof dat het beter gaat worden en ik mijn baan niet ga verliezen. Lastig.
Hope is the first step on the road to disappointment
Alle reacties Link kopieren Quote
Twijfelaar schreef:
26-05-2026 12:00
Hoe bedoel je een map maken framboise-t? Ik heb wel soms lijstjes of stapels met wat ik moet doen, maar het overzicht ben ik altijd snel kwijt.
Bij de methode van GTD (van getting things done: zo'n zelfhulp/goeroeboek) maak je een multomap met tabbladen en taken. Ik doe de ruwe samenvatting. Je sorteert ze op tijd:
- komende week
- komende maand
- komend jaar.
Bij elk tabblad verzamel je erachter alle informatie die je nodig hebt om die taak te doen.

Ik neem als voorbeeld: vakbond bellen. Je belt de vakbond deze week en die hebben, ik noem maar wat, 6 weken nodig om iets voor je uit te zoeken.

Dan maak je een tabblad 'vakbond' en de datum 10 juli en de taak 'vakbond update checken' oid.
Erachter zet je een blad waar je je gesprek van deze week opschrijft:
- wie heb je gesproken
- wat heb je afgesproken met diegene
- wat de vervolgactie is als je die informatie hebt
- en je vult insteekvellen met de informatie die je al had verzameld.
- of: je noteert waar de informatie is die je al eerder had verzameld (bijv: overeenkomst werk ligt in de rode la links, of staat opgeslagen op de huppeldepupschijf op laptop)

Al je taken hevel je zo de hele tijd over naar de volgende datum die je nodig hebt, maar groot voordeel: je hebt wel alles op 1 plek.
framboise-t wijzigde dit bericht op 26-05-2026 15:44
1.67% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
En als je al je taken dus sorteert, is het idee dat je die taken automatisch tegenkomt, want elke taak gaat of uit de map (als ie klaar is) of naar een latere datum.

Ik heb eerlijk gezegd nog nooit geprobeerd, het leek me heel veel werk (vooral omdat je eigenlijk je hele leven er in zet,van vakanties tot verbouwingen tot de tandarts)
Maar omdat er nu zoveel van af hangt, is het misschien wel een idee?

En dan zet je er niet alle projecten in, alleen alles rondom werk en integreren en ziek melden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Twijfelaar schreef:
26-05-2026 12:00
Verbinder: Helaas is het niet rustiger geworden, maar geëscaleerd.
En een :hug: het zit je gewoon niet mee
Alle reacties Link kopieren Quote
Inderdaad is rustig wandelen fijner als je weinig mensen tegenkomt.
Grappig he, die gebogen bruggetjes in China. Kennelijk is 1 van de redenen dat boten met lading vroeger goed onder de brug door konden. Maar het grappige is ook dat de halve cirkel een herinnering is voor een ieder dat mensen niet perfekt zijn en dat iedereen fouten maakt en dat dat ok is. Dat het bij mens zijn hoort.
Ik vond dat wel een mooie filosofie en uitdrukking.
Fijne zomerdagen gewenst bij jullie, ik hoorde dat het warm is.
Voor jou hoop ik dat het snel wat koeler wordt Twijfelaar, omdat je vertelde dat je liever wat koeler weer hebt.
En :hug: voor je
Alle reacties Link kopieren Quote
Het klinkt heel georganiseerd framboise-t. Zoiets dergelijks zou wel handig zijn, maar ik merk dat het klinkt als de Mount Everest. Ik krijg zoiets nooit voor elkaar omdat mijn blaadjes met aantekeningen uiteindelijk een grote wirwar worden. Sowieso aantekeningen maken tijdens een gesprek zijn verschrikkelijk. Mijn hoofd gaat tijdens zo'n gesprek alle kanten op (hier moet ik aan denken, dit moet ik opschrijven, vervolgvraag op deze zin, maar ook vervolgvraag op de zin erna).
Ik zette meestal in mijn digitale agenda een afspraak zodat ik dan weer ging checken of de mail binnen was gekomen (jouw voorbeeld van de vakbond die na zes weken contact moet opgenomen, dat deed ik dus in mijn agenda). Maar ter plekke was er dan altijd wel weer wat waarom het niet uitkomt, de afspraak werd doorgeschoven en uiteindelijk vergeten.
Zo moet ik nog alle papieren voor de belastingaangifte bij elkaar zoeken, maar ik krijg het niet voor elkaar. En dat voelt dan ook weer als stom en falen.
framboise-t schreef:
26-05-2026 15:43
En een :hug: het zit je gewoon niet mee
Ik vraag me af of ik het mezelf aan doe. Of ik minder druk had moeten zetten. Anderzijds als jonge puber alles zelf kunnen bepalen zonder consequenties is ook geen goede optie. Straks bespreken met maatschappelijk werker die komt, kijken hoe die ertegenaan kijkt.

Ik wist niet dat dat de filosofie / uitdrukking achter de gebogen bruggetjes is, wat mooi! Alhoewel ik het niet helemaal kan rijmen met de prestatiedruk in China. Of zit dat alleen in mijn hoofd?

Het is inderdaad warm hier, te warm voor mij. Schommelt hier sinds vorige week tussen de 25 en 33 graden, niet prettig! Gelukkig blijft het in huis redelijk koel, met nu 22 graden. In de avond lig ik met een dekentje op de bank, niet lang want ik ga vroeg naar bed al tijden. Rond acht uur ben ik compleet gesloopt.
Hope is the first step on the road to disappointment

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven