Psyche
alle pijlers
Hoe leven op orde stellen?
zondag 29 oktober 2023 om 20:00
Aanvulling: Dit topic gestart voor advies. Inmiddels een plek om af en toe te kunnen sparren over datgene wat me bezig houdt.
Bij gebrek aan steun in mijn omgeving, wil ik hier mijn vraag stellen.
Mijn leven is al een aantal jaren een rotzooi. Na een scheiding en depressie probeer ik mijn leven weer op orde te krijgen, maar ik weet niet waar te beginnen. Ik huur momenteel voor een schrikbarend bedrag (ik ben niet de enige) een klein appartement voor mij en mijn dochter. De huurovereenkomst kan door verhuurder ontbonden worden en dan heb ik twee maanden de tijd om een nieuw onderkomen te vinden. Dit brengt spanning met zich mee. Ik ben daarom aan het kijken naar koop- en huurwoningen, maar beide zijn niet (goed) te vinden, mede omdat ik door co-ouderschap en school van dochter gebonden ben aan een bepaald gebied. Nu heb ik een woning gevonden, maar ik twijfel of ik ervoor moet gaan. Het idee van verhuizen en verbouwen levert me veel spanning op, maar het blijven waar ik zit ook. Het gevoel dat ik met een (koop)woning een nieuwe start kan maken is groot, waar ik nu woon kan ik niet tot rust komen vanwege de beperkte plek en hoeveelheid spullen die ik heb. Een huis zou hierin verbetering kunnen zijn. De twijfels doen me verstijven, ik vermijd liever dan dat ik doorpak. Daarnaast een stemmetje dat bang is dat ik omkiep als ik daadwerkelijk ga verhuizen en verbouwen. Ik zie het mezelf niet doen. Maar wat dan? Hoeveel jaar moet ik nog wachten voor dat ik wel een echte start kan maken ipv deze tussenpauze in een appartement waar ik niet tot rust kom. Moet ik wachten of nu doorpakken?
Wat ook speelt is een lat relatie. We zien elkaar wekelijks, zonder kinderen. Mijn dochter weet niet van zijn bestaan af. De relatie is met momenten fijn en met momenten niet fijn. Ik merk een onrust in me als we afspreken, maar kan er tegelijkertijd naar uitkijken om hem weer te zien. Soms heb ik het gevoel dat ik misbruik van hem maak. Hij is helemaal hoteldebotel van mij en ik voel dat niet (soms wel). Hij helpt me door moeilijke perioden heen en ik steun en help hem ook als hij vast loopt met zaken. Ik wil de relatie niet beëindigen, maar ik wil ook niet zo doorgaan omdat het vaak energie kost. Ik denk dat ik me aanpas, maar ik weet dat niet zeker.
Misschien handig om te weten is dat ik nog steeds depressief ben en momenteel geen therapie volg. Ik sta op een wachtlijst voor diagnostisering, het kan nog maanden duren voordat ik daar een uitnodiging van krijg.
Voor mijn gevoel staat mijn leven "on hold". Graag wil ik weer een stapje vooruit zetten ipv vasthangen, want dat doe ik nu al jaren en ik ben nu iets stabieler dan een jaar geleden, maar het wordt niet echt beter. Iemand tips?
Ik ben bekend met vermijding als overlevingsstrategie dus het kan zijn dat ik niet veel of snel zal reageren omdat de reacties me bang maken. Excuses daarvoor!
Bij gebrek aan steun in mijn omgeving, wil ik hier mijn vraag stellen.
Mijn leven is al een aantal jaren een rotzooi. Na een scheiding en depressie probeer ik mijn leven weer op orde te krijgen, maar ik weet niet waar te beginnen. Ik huur momenteel voor een schrikbarend bedrag (ik ben niet de enige) een klein appartement voor mij en mijn dochter. De huurovereenkomst kan door verhuurder ontbonden worden en dan heb ik twee maanden de tijd om een nieuw onderkomen te vinden. Dit brengt spanning met zich mee. Ik ben daarom aan het kijken naar koop- en huurwoningen, maar beide zijn niet (goed) te vinden, mede omdat ik door co-ouderschap en school van dochter gebonden ben aan een bepaald gebied. Nu heb ik een woning gevonden, maar ik twijfel of ik ervoor moet gaan. Het idee van verhuizen en verbouwen levert me veel spanning op, maar het blijven waar ik zit ook. Het gevoel dat ik met een (koop)woning een nieuwe start kan maken is groot, waar ik nu woon kan ik niet tot rust komen vanwege de beperkte plek en hoeveelheid spullen die ik heb. Een huis zou hierin verbetering kunnen zijn. De twijfels doen me verstijven, ik vermijd liever dan dat ik doorpak. Daarnaast een stemmetje dat bang is dat ik omkiep als ik daadwerkelijk ga verhuizen en verbouwen. Ik zie het mezelf niet doen. Maar wat dan? Hoeveel jaar moet ik nog wachten voor dat ik wel een echte start kan maken ipv deze tussenpauze in een appartement waar ik niet tot rust kom. Moet ik wachten of nu doorpakken?
Wat ook speelt is een lat relatie. We zien elkaar wekelijks, zonder kinderen. Mijn dochter weet niet van zijn bestaan af. De relatie is met momenten fijn en met momenten niet fijn. Ik merk een onrust in me als we afspreken, maar kan er tegelijkertijd naar uitkijken om hem weer te zien. Soms heb ik het gevoel dat ik misbruik van hem maak. Hij is helemaal hoteldebotel van mij en ik voel dat niet (soms wel). Hij helpt me door moeilijke perioden heen en ik steun en help hem ook als hij vast loopt met zaken. Ik wil de relatie niet beëindigen, maar ik wil ook niet zo doorgaan omdat het vaak energie kost. Ik denk dat ik me aanpas, maar ik weet dat niet zeker.
Misschien handig om te weten is dat ik nog steeds depressief ben en momenteel geen therapie volg. Ik sta op een wachtlijst voor diagnostisering, het kan nog maanden duren voordat ik daar een uitnodiging van krijg.
Voor mijn gevoel staat mijn leven "on hold". Graag wil ik weer een stapje vooruit zetten ipv vasthangen, want dat doe ik nu al jaren en ik ben nu iets stabieler dan een jaar geleden, maar het wordt niet echt beter. Iemand tips?
Ik ben bekend met vermijding als overlevingsstrategie dus het kan zijn dat ik niet veel of snel zal reageren omdat de reacties me bang maken. Excuses daarvoor!
twijfelaar wijzigde dit bericht op 12-12-2023 15:48
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
2.39% gewijzigd
Hope is the first step on the road to disappointment
donderdag 28 mei 2026 om 09:05
Ja precies, Mount Everest, ik heb het dus ook nooit gedaan. Maar ik denk dat je toch 'iets' moet, in dit geval.Twijfelaar schreef: ↑28-05-2026 08:48Het klinkt heel georganiseerd framboise-t. Zoiets dergelijks zou wel handig zijn, maar ik merk dat het klinkt als de Mount Everest. Ik krijg zoiets nooit voor elkaar omdat mijn blaadjes met aantekeningen uiteindelijk een grote wirwar worden. Sowieso aantekeningen maken tijdens een gesprek zijn verschrikkelijk. Mijn hoofd gaat tijdens zo'n gesprek alle kanten op (hier moet ik aan denken, dit moet ik opschrijven, vervolgvraag op deze zin, maar ook vervolgvraag op de zin erna).
Helpt het om vragen vantevoren al op te schrijven? En ruimte te laten voor het antwoord?
Dat het een wirwar is, is niet erg, beter iets dan niets, denk ik.
Ik ben als tiener ziek geweest, afgekeurd i.v.m. leerplicht (dat was toen nog zo, dat je naar een keuringsarts moest als je langdurig niet naar school kon) en toen ik aan de beterende hand was maar het nog niet duidelijk was of ik helemaal zou herstellen, en mijn 18e verjaardag eraan kwam, ben ik het traject voor Wajong ingegaan. Ik verwachtte dat dat ongeveer hetzelfde was als de gesprekken met de keuringsarts voor de leerplicht, maar dat was niet zo. Dat traject was heel naar, vernederende en slopende ervaring. En de stelligheid waarmee ze de visie van mijn behandelend arts terzijde schoven, daar lag ik toen wel wakker van. Ik ben uiteindelijk hersteld en achteraf maakte het niet zoveel uit, maar echt, bescherm je tegen die clowns.
donderdag 28 mei 2026 om 09:34
Vragen van te voren opschrijven en ruimte overlaten doe ik soms. Heb dat vooral rondom concrete vragen mbt erfenis afhandeling gedaan, maar zelfs daar had ik dan telkens te weinig ruimte opengelaten omdat er weer vervolgacties kwamen. Eigenlijk zou ik dan elke vraag op een nieuw A4tje moeten zetten, maar dat wil ik niet vanwege papierverspilling. Of vragen nummeren en dan de nummers met antwoorden eronder (en eventueel niet blaadje). Dat zou nog kunnen valt me nu in.
Ik vind het ook lastig om mijn hoofd erbij te houden, dan denk ik alles te begrijpen en daarna snap ik er alsnog niks meer van. Voelt het weer als een grote brij woorden die niks met elkaar te maken hebben.
Wat heb je een nare ervaring met UWV gehad! Niet te geloven hoe mensonwaardig zij te werk gaan soms. Gelukkig ben je hersteld zodat je niet afhankelijk van ze bent.
Mijn ervaring tijdens de eerste afkeuring was eigenlijk wel oké. Het is vooral met werkgever en alles wat daarbij komt kijken waar ik mee zit. Ik wil graag blijven werken, maar niet met de eisen die ze stellen. Misschien vraag ik teveel?
Ik vind het ook lastig om mijn hoofd erbij te houden, dan denk ik alles te begrijpen en daarna snap ik er alsnog niks meer van. Voelt het weer als een grote brij woorden die niks met elkaar te maken hebben.
Wat heb je een nare ervaring met UWV gehad! Niet te geloven hoe mensonwaardig zij te werk gaan soms. Gelukkig ben je hersteld zodat je niet afhankelijk van ze bent.
Mijn ervaring tijdens de eerste afkeuring was eigenlijk wel oké. Het is vooral met werkgever en alles wat daarbij komt kijken waar ik mee zit. Ik wil graag blijven werken, maar niet met de eisen die ze stellen. Misschien vraag ik teveel?
Hope is the first step on the road to disappointment
donderdag 28 mei 2026 om 13:04
Mbt vragen opschrijven en ze nummeren klinkt als een heel goed idee Twijfelaar. Ik doe het ook zoals jij op papier, een vraag en dan ruimte overlaten voor het antwoord maar het wordt altijd een rommeltje. We hebben nog een archiefkast met files en ik maak van niewe dingen een nieuwe file aan, zoals de China reis.
Meestal wordt de file ook wel een puinhoop
Verder liggen op de eetafel en aanrecht her en der wat geschreven papiertjes. Man wil wat lichtere maaltijden, het is goed voor hem en ik merk dat hij er meer energie van krijgt. Maar recepten verzamelen en ze ergens opbergen blijft ook iets onmogelijks. Ik heb nu een aantal websites als bookmark en een paar losse velletjes geschreven.
Een moeilijke lastige tijd voor jou Framboise, ziek zijn tijdens je tienerjaren. En weinig naar school kunnen. Heftig.
Heb je uiteindelijk je middelbare school kunnen afsluiten?
Wel een goede observering Twijfelaar, over China. De ‘acceptatie’ van het inperfekte in de mens, deels afgebeeld door de halve cirkel vd bruggetjes ipv een hele cirkel. Maar wel een enorme prestatie druk. Ik heb ook gemerkt dat dingen best dubbel zijn en heb er ook wel over negedacht. Er komen veel mooie wijsheden en waarheden uit het oude China. En tegelijkertijd was er met het communisme geen plek meer voor veel emoties in de mensen. Geen plek voor persoonlijke dingen, doelen. Alles gericht op het algemeen belang en verering van de leider.
Iedereen is hetzelfde.
In principe zie je daar nu nog wel afspiegelingen van. Het is redelijk subtiel maar ik heb het wel gezien. Bijv een poster in de trein met de afbeelding van een gezin; iedereen lacht, kinderen spelen en lachen, moeder is blij en man lacht op weg in zijn auto naar zijn werk.
In parken heb ik ze ook gezien, afbeeldingen die aangeven wat de gewenste manier is van hoe mensen zouden moeten zijn, hoe ze moeten reageren: blij en dankbaar, anderen helpen, trots zijn op alles.
Op zich mooie eigenschappen maar er wordt eigenlijk aangegeven, verkondigt wat de norm is. Hoe het moet zijn en daarmee wordt ook eigenlijk gezegd dat er geen ruimte is voor hoe iemand zich persoonlijk voelt. Er zijn volgens mij heel weinig psychologen in China.
Meestal wordt de file ook wel een puinhoop
Verder liggen op de eetafel en aanrecht her en der wat geschreven papiertjes. Man wil wat lichtere maaltijden, het is goed voor hem en ik merk dat hij er meer energie van krijgt. Maar recepten verzamelen en ze ergens opbergen blijft ook iets onmogelijks. Ik heb nu een aantal websites als bookmark en een paar losse velletjes geschreven.
Een moeilijke lastige tijd voor jou Framboise, ziek zijn tijdens je tienerjaren. En weinig naar school kunnen. Heftig.
Heb je uiteindelijk je middelbare school kunnen afsluiten?
Wel een goede observering Twijfelaar, over China. De ‘acceptatie’ van het inperfekte in de mens, deels afgebeeld door de halve cirkel vd bruggetjes ipv een hele cirkel. Maar wel een enorme prestatie druk. Ik heb ook gemerkt dat dingen best dubbel zijn en heb er ook wel over negedacht. Er komen veel mooie wijsheden en waarheden uit het oude China. En tegelijkertijd was er met het communisme geen plek meer voor veel emoties in de mensen. Geen plek voor persoonlijke dingen, doelen. Alles gericht op het algemeen belang en verering van de leider.
Iedereen is hetzelfde.
In principe zie je daar nu nog wel afspiegelingen van. Het is redelijk subtiel maar ik heb het wel gezien. Bijv een poster in de trein met de afbeelding van een gezin; iedereen lacht, kinderen spelen en lachen, moeder is blij en man lacht op weg in zijn auto naar zijn werk.
In parken heb ik ze ook gezien, afbeeldingen die aangeven wat de gewenste manier is van hoe mensen zouden moeten zijn, hoe ze moeten reageren: blij en dankbaar, anderen helpen, trots zijn op alles.
Op zich mooie eigenschappen maar er wordt eigenlijk aangegeven, verkondigt wat de norm is. Hoe het moet zijn en daarmee wordt ook eigenlijk gezegd dat er geen ruimte is voor hoe iemand zich persoonlijk voelt. Er zijn volgens mij heel weinig psychologen in China.
dinsdag 2 juni 2026 om 03:17
Zo, even een berichtje schrijven.
Man en ik zijn afgelopen weekend naar het binnenland gereden, een autorit van ongeveer 6 uur als we het in 1 stuk zouden rijden. We hebben overnacht in een motel. Hond mee, gelukkig zijn er steeds wat meer hotels waar dieren mogen overnachten. Meestal betaal je wat extra, voor een uitgebreidere schoonmaak.
Man is opgegroeid op een boerderij in het binnenland. Zijn vader is op latere leeftijd boer geworden en verbouwde rijst en granen. In die regio wordt nog steeds wel rijst verbouwd en ook katoen. Ik vond het erg leuk om tevzien hoe katoen groeit. Het zijn lage planten en zodra de zaadhulsen openen zie je het witte katoen zitten.
De boeren waren afgelopen weekend druk bezig om de katoen te oogsten met machines. Het wordt in grote rollen gedaan en later wordt het in speciale fabrieken gewassen en zaden en gras en andere dingen die met de oogst tussen de katoen komt wordt eruit gehaald tot echt alleen de katoen overblijft.
De boeren hebben vaak hele grote stukken land, uitgestrekte velden. Maar niet alle land wordt produktief gebruikt, er zijn ook stukken die braak liggen.
Er zijn grotere dorpjes en hele kleine in het binnenland. In hele kleine dorpjes is er weinig meer dan een paar gebouwen, een oud kerkje en misschien 1 winkel waar je wat simpele boodschappen kunt kopen, wat afhaaleten en soms is er een postagentschap.
Vandaag is de winter begonnen, het is nog zacht voor de tijd van het jaar. Ik vind het niet erg en zie best wel op tegen de kou.
Man en ik zijn afgelopen weekend naar het binnenland gereden, een autorit van ongeveer 6 uur als we het in 1 stuk zouden rijden. We hebben overnacht in een motel. Hond mee, gelukkig zijn er steeds wat meer hotels waar dieren mogen overnachten. Meestal betaal je wat extra, voor een uitgebreidere schoonmaak.
Man is opgegroeid op een boerderij in het binnenland. Zijn vader is op latere leeftijd boer geworden en verbouwde rijst en granen. In die regio wordt nog steeds wel rijst verbouwd en ook katoen. Ik vond het erg leuk om tevzien hoe katoen groeit. Het zijn lage planten en zodra de zaadhulsen openen zie je het witte katoen zitten.
De boeren waren afgelopen weekend druk bezig om de katoen te oogsten met machines. Het wordt in grote rollen gedaan en later wordt het in speciale fabrieken gewassen en zaden en gras en andere dingen die met de oogst tussen de katoen komt wordt eruit gehaald tot echt alleen de katoen overblijft.
De boeren hebben vaak hele grote stukken land, uitgestrekte velden. Maar niet alle land wordt produktief gebruikt, er zijn ook stukken die braak liggen.
Er zijn grotere dorpjes en hele kleine in het binnenland. In hele kleine dorpjes is er weinig meer dan een paar gebouwen, een oud kerkje en misschien 1 winkel waar je wat simpele boodschappen kunt kopen, wat afhaaleten en soms is er een postagentschap.
Vandaag is de winter begonnen, het is nog zacht voor de tijd van het jaar. Ik vind het niet erg en zie best wel op tegen de kou.
dinsdag 2 juni 2026 om 11:17
Inderdaad, dat zal een moeilijke tijd zijn geweest Framboise. Sorry, dat ik daar niet empathischer op gereageerd heb.
Hope is the first step on the road to disappointment
dinsdag 2 juni 2026 om 11:27
@verbinder
Recepten, ook zoiets. Ik heb een klapper met uitgescheurde recepten en geprinte recepten, maar ik heb ook veel op de computer staan en in een account van een bepaalde site heb ik een aantal recepten geliked. Ook een warboel dus.
Ja bijzonder hoe dat werkt in China. Zeker die oude wijsheden vanuit China.
Het is wel hoe ik China voor me zie, iedereen moet in een bepaald rolmodel en vooral presteren.
Klinkt als een leuk tripje. Dat is hier ook dat bij hotels meer betaald moet worden als je een huisdier mee neemt. Ook wel begrijpelijk natuurlijk.
Leuk weetje over het katoen en de boeren in het binnenland. Is dat dan meer het platteland zoals wij dat hier kennen of nog uitgestrekter?
De winter mag hier ook wel beginnen, maar hier is de zomer begonnen gisteren. Ik zweet zoveel dat ik mezelf de hele dag door vies vind. Hopelijk blijft het nog even zacht weer bij jullie!
Recepten, ook zoiets. Ik heb een klapper met uitgescheurde recepten en geprinte recepten, maar ik heb ook veel op de computer staan en in een account van een bepaalde site heb ik een aantal recepten geliked. Ook een warboel dus.
Ja bijzonder hoe dat werkt in China. Zeker die oude wijsheden vanuit China.
Het is wel hoe ik China voor me zie, iedereen moet in een bepaald rolmodel en vooral presteren.
Klinkt als een leuk tripje. Dat is hier ook dat bij hotels meer betaald moet worden als je een huisdier mee neemt. Ook wel begrijpelijk natuurlijk.
Leuk weetje over het katoen en de boeren in het binnenland. Is dat dan meer het platteland zoals wij dat hier kennen of nog uitgestrekter?
De winter mag hier ook wel beginnen, maar hier is de zomer begonnen gisteren. Ik zweet zoveel dat ik mezelf de hele dag door vies vind. Hopelijk blijft het nog even zacht weer bij jullie!
Hope is the first step on the road to disappointment
dinsdag 2 juni 2026 om 11:34
Ik haal dit misschien straks weer weg dus aub niet quoten.
Discussie tussen mij en dochter laait weer op. Ik ben er inmiddels achter dat ex mij op geen enkele manier steunt, maar juist afvalt. Ik had het vermoeden wel en kreeg ook steeds meer signalen, maar nu is het wel heel duidelijk en krijg ik het niet meer goedgepraat. Iets wat ik altijd wel deed, ik praatte alles goed voor hem, dat hij er niks aan kon doen en zo.
Ik merk bij mezelf dat ik het strijden moe ben, ook de vraag of kind misschien beter af is bij één ouder komt weer vaker op. Die ouder zou dan vader zijn, want ik lig constant overhoop met haar dus bij mij lijkt geen goede optie.
Hoe doe ik het nog goed? That's de one million dollar question.
Kennissen die ik had en wel eens vroeg naar hun ongezouten mening, durf ik eigenlijk niks meer te vragen. Dat contact loopt echt niet goed. Ik sta er in die zin alleen voor, zo voelt het tenminste.
Discussie tussen mij en dochter laait weer op. Ik ben er inmiddels achter dat ex mij op geen enkele manier steunt, maar juist afvalt. Ik had het vermoeden wel en kreeg ook steeds meer signalen, maar nu is het wel heel duidelijk en krijg ik het niet meer goedgepraat. Iets wat ik altijd wel deed, ik praatte alles goed voor hem, dat hij er niks aan kon doen en zo.
Ik merk bij mezelf dat ik het strijden moe ben, ook de vraag of kind misschien beter af is bij één ouder komt weer vaker op. Die ouder zou dan vader zijn, want ik lig constant overhoop met haar dus bij mij lijkt geen goede optie.
Hoe doe ik het nog goed? That's de one million dollar question.
Kennissen die ik had en wel eens vroeg naar hun ongezouten mening, durf ik eigenlijk niks meer te vragen. Dat contact loopt echt niet goed. Ik sta er in die zin alleen voor, zo voelt het tenminste.
Hope is the first step on the road to disappointment
dinsdag 2 juni 2026 om 16:20
Nee joh, het ligt achter me, no worries.Twijfelaar schreef: ↑02-06-2026 11:17Inderdaad, dat zal een moeilijke tijd zijn geweest Framboise. Sorry, dat ik daar niet empathischer op gereageerd heb.
dinsdag 2 juni 2026 om 16:30
Ik zou niks goedpraten voor ex, Twijfelaar. Laat hij z'n eigen troep maar opruimen.
Kun je de discussie niet laten voor wat het is?
Als je het gevoel hebt dat jullie band op dit moment te fragiel is voor discussie, doe het dan niet. Het landt dan toch niet.
En een vraag: zweeft er een norm in jouw hoofd dat je als ouder moet opvoeden? En dat je het daarom niet durft los te laten? Wat als je uit de opvoedende ouderrol stapt en gewoon naast je kind gaat staat, als persoon, en op die manier contact probeert te houden?
Ik denk dat jullie band onder hoogspanning staat door je wraakzuchtige ex. Laat je niet wegjagen. Kinderen willen graag contact met hun ouders als die ouders lief en betrokken zijn. En ik denk dat je lief&betrokken bent.
Kun je de discussie niet laten voor wat het is?
Als je het gevoel hebt dat jullie band op dit moment te fragiel is voor discussie, doe het dan niet. Het landt dan toch niet.
En een vraag: zweeft er een norm in jouw hoofd dat je als ouder moet opvoeden? En dat je het daarom niet durft los te laten? Wat als je uit de opvoedende ouderrol stapt en gewoon naast je kind gaat staat, als persoon, en op die manier contact probeert te houden?
Ik denk dat jullie band onder hoogspanning staat door je wraakzuchtige ex. Laat je niet wegjagen. Kinderen willen graag contact met hun ouders als die ouders lief en betrokken zijn. En ik denk dat je lief&betrokken bent.
woensdag 3 juni 2026 om 04:41
Hoe maak je een digitale lijst aan Twijfelaar?Twijfelaar schreef: ↑26-05-2026 12:00Handige aan de digitale lijst is dat je met een simpele functie het bedrijf kunt opzoeken. Dus ik hoef de hele lijst niet door te lezen, scheelt weer tijd.
Schrijf je gewoon de paswords op of maak je dan gelijk een link aan die je bij het bedrijf/ instantie brengt?
Ik moest gisteren weer een password ‘zoeken’ in mijn schrift en het werkt niet. Te lang zoeken. Dus ik heb besloten of mijn schrift gaan herschrijven met alleen de meest recente passwords of toch iets op de ipad aanmaken.
In het verleden heb ik 2 verschillende password managers gehad. Eentje werd steeds uitgebreider met beveiligingen en betaling dat het ver mijn hoofd te boven ging. Mijn ipad heeft ook passwords opgeslagen maar ik wil niet dat alles digitaal opgeslagen is.
woensdag 3 juni 2026 om 04:53
Flut dat ex zo vervelend is. Ik kan me voorstellen dat je de strijd moe bent Twijfelaar. En je hebt er verder geen invloed op, hoe ex is.
Je doet gewoon je stinkende best en roeit met de riemen die je hebt. Meer kun je niet doen.
Eens met wat Framboise zegt, kinderen willen beide ouders als ouders er voor ze zijn. Ook al zeggen kids iets anders in het moment.
Je doet gewoon je stinkende best en roeit met de riemen die je hebt. Meer kun je niet doen.
Eens met wat Framboise zegt, kinderen willen beide ouders als ouders er voor ze zijn. Ook al zeggen kids iets anders in het moment.
woensdag 3 juni 2026 om 05:11
Het is anders in die zin dat Nederland meer in nette percelen is opgedeeld. Nederland voelt georganiseerder. Hier kun je in het binnenland uigestrekte velden zien, soms met gewassen, soms zonder. En tot aan een horizon zie je de uitgestrektheid van de velden. Soms wat bomen erop. Die stukken zijn dan ook erg vlak. Er zijn in andere regios weer veel heuvels en ook bergen, daar heb je die uitgestrektheid wat minder. De omgeving waar wij doorheen reden afgelopen weekend had vooral veel vlakke velden. Ze noemen het ook wel de ‘plains’. De stukken land zijn eigendom van de boeren die er wonen.Twijfelaar schreef: ↑02-06-2026 11:27Leuk weetje over het katoen en de boeren in het binnenland. Is dat dan meer het platteland zoals wij dat hier kennen of nog uitgestrekter?
Vanaf de weg zien je vaak een hek/ afrastering bij de velden. Daar begint het land van de boer. Alle land van de weg tot aan het hek is van de overheid. Als het droge tijden zijn komen er nog wel eens kuddes vee langs die stukken land die direkt aan de weg grenzen. Ze eten al het gras wat er is, als de weilanden kaal zijn gegeten. Speciale lui begeleiden die kuddes langs de weg, dat heet een drover. Vroeger zaten ze op een paard, tegenwoordig rijden ze op een motor.
Ik probeer wel even een foto te posten van het gebied.
https://ibb.co/zVpzVsVf
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
