Kinderen
alle pijlers
Zwemlesperikelen
vrijdag 29 mei 2026 om 17:03
Mijn kind (6 jaar) heeft inmiddels ruim een jaar zwemles. Gestart in oude woonplaats, dat begon heel voortvarend, eerste badjes snel door, ging goed totdat het lastig werd in het vierde badje (bekend patroon, als iets moeilijker wordt en moeite gaat kosten, haakt kind af). Toen gingen we verhuizen. In nieuwe woonplaats nieuwe zwemles geprobeerd, DRAMA! Echt niet te doen, ze snapten kind daar voor geen meter, kind stond twee lessen achter elkaar de hele les te huilen, er was geen oog voor dus na twee lessen daar gestopt. Weer nieuwe zwemles, hele geduldige lieve zwemjuffen, hele duidelijke instructie, veel tijd om te wennen (eerste les alleen maar aan de kant zitten kijken was ook helemaal oké, ik er eerste paar keer bij blijven, langzaam afgebouwd, heel veel begrip voor kind). Maar kind blokkeert nu weer steeds meer. Het ligt echt niet aan de docenten, maar kind voelt dat het allemaal niet in één keer lukt en begint dan gewoon niet meer. As we speak staat ze huilend aan de rand van het bad en komt alleen in beweging als de zwemjuf met haar één op één oefent en dan nog durft ze het eigenlijk niet écht te proberen, want de angst dat het niet lukt is gigantisch.
Het gaat niet om angst voor water of zwemmen ofzo, onder water vindt ze ook geen enkel probleem, het is echt pure angst dat ze het misschien niet kan of niet goed doet. Context: zeer sterke vermoedens hb, en daarnaast vermoedens dat er meer speelt (we denken nu richting ass, maar kan ook heel goed iets anders zijn).
Wat zouden jullie adviseren? Doorgaan? Stoppen? Ik weet het gewoon echt niet meer, het is elke week een heel gedoe en ze gaat totaal niet vooruit omdat ze niks wil proberen (ik vind het absoluut niet erg als het lang duurt hoor, maar kind loopt dus zelf hier ook heel erg op vast).
Het gaat niet om angst voor water of zwemmen ofzo, onder water vindt ze ook geen enkel probleem, het is echt pure angst dat ze het misschien niet kan of niet goed doet. Context: zeer sterke vermoedens hb, en daarnaast vermoedens dat er meer speelt (we denken nu richting ass, maar kan ook heel goed iets anders zijn).
Wat zouden jullie adviseren? Doorgaan? Stoppen? Ik weet het gewoon echt niet meer, het is elke week een heel gedoe en ze gaat totaal niet vooruit omdat ze niks wil proberen (ik vind het absoluut niet erg als het lang duurt hoor, maar kind loopt dus zelf hier ook heel erg op vast).
vrijdag 29 mei 2026 om 19:48
Charlie591 schreef: ↑29-05-2026 19:13Ik zeg niet dat het NU moet voor kind van TO. Maar ik ken een aantal volwassenen die niet kunnen zwemmen en dat is voor hen toch nog steeds behoorlijk lastig. En dan is het in puberteit etc denk ik nog veel lastiger, dan val je er bij sommige dingen echt buiten en dat wil je als puber toch meestal niet. En dan heb ik het dus nog niet over het veiligheids-aspect.
Als ik TO was zou ik (tijdelijk) voor privéles gaan. Al of niet na een korte pauze. Dit heeft bij mijzelf (ook zo’n piekeraar) op die leeftijd ook goed gewerkt
Inderdaad, ik werk op een middelbare school en vaak genoeg zijn er activiteiten met watersport (wij wonen dan ook dichtbij het strand), of bijv kamp, waarbij in de infomail vermeld staat: heeft uw kind geen zwemdiploma, laat het dan weten. Dan kunnen ze met bepaalde onderdelen niet meedoen. Kunnen zwemmen is toch best, relatief, belangrijk. En je wil toch ook met vrienden naar het zwembad kunnen gaan. Voor mijn kinderen komt zwemmen echt wel veel terug, naar het strand, naar het zwembad. Hoeveel kinderfeestjes ze hier niet gehad hebben waarbij ze naar het zwembad gaan. Vind de vergelijking met niet kunnen schaatsen wat krom. Schaatsen doe je veel minder vaak dan zwemmen. En als je kind jong is wil je toch ook dat je kind zich kan redden in het water.
Of bedoel je dat het niet zoveel uitmaakt of je daadwerkelijk dat papiertje hebt maar dat je het je kind ook zelf kan leren? Naar het diploma wordt zelden gevraagd natuurlijk.
tulpje22 wijzigde dit bericht op 29-05-2026 19:55
22.53% gewijzigd
vrijdag 29 mei 2026 om 19:53
De cirkelredenering.Tulpje22 schreef: ↑29-05-2026 19:48Idd, ik werk op een middelbare school en vaak genoeg zijn er activiteiten met watersport (wij wonen dan ook dichtbij het strand( waarbij vermeld staat: heeft uw kind geen zwemdiploma, laat het dan weten. Kunnen zwemmen is toch best belangrijk. En je wil toch ook met vrienden naar het zwembad kunnen gaan.
Of bedoel je dat het niet zoveel uitmaakt of je daadwerkelijk dat papiertje hebt maar dat je het je kind ook zelf kan leren? Naar het diploma wordt zelden gevraagd.
Eerst is er eindeloos gehamerd op het belang van zwemles. Goede lobby geweest.
En nu val je er ineens buiten als je geen zwemles hebt gehad. Diezelfde lobby.
Maar, zoals LV al schrijft: een kind kan er ook buitenvallen omdat ie toevallig niet kan schaatsen, of whatever.
Het is een geconstrueerd 'argument'.
Your job is safe. No one wants to do your work.
Week 23 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 23 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 29 mei 2026 om 20:02
Tja daar denken we dan anders over. Wij zitten de hele zomer op het strand. Ik zat daar toch fijner toen mijn kind zijn zwemdiploma's had dan toen hij ze nog niet had.
En nogmaals, schaatsen is toch iets heel anders dan zwemmen? De keren dat mijn kinderen geschaatst hebben is op 1 of 2 handen te tellen, zeker als je enkel natuurijs meerekent. Zwemmen daarentegen is gewoon heel vaak (bij ons wel tenminste): strand, op vakantie in het zwembad, kinderfeestjes, straks heeft m'n zoon met school een watersportdag etc. Op schoolkamp gingen ze zwemmen.
En zwemmen is in die zin belangrijk dat je niet wil dat je kind verdrinkt als hij te water raakt. Niet voor niks leren ze zwemmen met kleding aan. Schaatsen kan je best missen in je leven.
En goed nogmaals, ik geloof wel dat je je kind het ook zelf enigszins aan kan leren om zichzelf te redden in het water. Maar echt niet kunnen zwemmen lijkt me niet fijn/handig.
Maar on topic, ik zou wel stoppen nu en misschien zelf veel met kind gaan zwemmen. Misschien vindt kind het erg leuk, raakt zelfverzekerd en dan gaat het met zwemles misschien ook beter.
En nogmaals, schaatsen is toch iets heel anders dan zwemmen? De keren dat mijn kinderen geschaatst hebben is op 1 of 2 handen te tellen, zeker als je enkel natuurijs meerekent. Zwemmen daarentegen is gewoon heel vaak (bij ons wel tenminste): strand, op vakantie in het zwembad, kinderfeestjes, straks heeft m'n zoon met school een watersportdag etc. Op schoolkamp gingen ze zwemmen.
En zwemmen is in die zin belangrijk dat je niet wil dat je kind verdrinkt als hij te water raakt. Niet voor niks leren ze zwemmen met kleding aan. Schaatsen kan je best missen in je leven.
En goed nogmaals, ik geloof wel dat je je kind het ook zelf enigszins aan kan leren om zichzelf te redden in het water. Maar echt niet kunnen zwemmen lijkt me niet fijn/handig.
Maar on topic, ik zou wel stoppen nu en misschien zelf veel met kind gaan zwemmen. Misschien vindt kind het erg leuk, raakt zelfverzekerd en dan gaat het met zwemles misschien ook beter.
vrijdag 29 mei 2026 om 20:08
Ja, maar als je niet kan schaatsen (…of…dammen…) kan je het wel gewoon proberen. Schaatsen aan en gaan, en ga je onderuit, dan sta je weer op. Bovendien zijn er zat stuntelende schaatsers. Goed kunnen zwemmen is echt wel de norm, en je kan dat ook niet “gewoon proberen” als je het niet kan. Bij schaatsen is stuntelen niet meteen levensgevaarlijk. Plus dat het sociale stuk van zwemmen wel veel groter is dan dat van schaatsen. Hele hordes tieners zitten heel de zomer ergens met een abonnement langs een zwembad. Laat staan campings etc. Zit je daar als tiener op de kant met je voetjes in het water. Ik vind dat echt geen vergelijking met welke andere skill dan ook.Lady*Voldemort schreef: ↑29-05-2026 19:20Tja, als je niet kunt schaatsen val je er soms ook buiten, of als je niet kunt dammen. En kind kan natuurlijk later altijd alsnog leren zwemmen, als ie dat graag wil. Ik zie het probleem niet zo.
(En nogmaals, dan hebben we het nog niet over per ongeluk in het water terecht komen.)
vrijdag 29 mei 2026 om 20:11
TO, ik zou stoppen.
Ik zie overigens wel een meerwaarde in een zwemdiploma, maar dat is een beetje confirmation bias natuurlijk. Ik hou heel erg van zwemmen, ik woon in een gebied met heel veel water, ik heb als kind, jongere en volwassene heel veel in en om het water gerecreeerd. Dan is het best praktisch om te kunnen zwemmen. Had ik op een Mongoolse steppe gewoond, had ik liever kunnen paardrijden.
Ik zie overigens wel een meerwaarde in een zwemdiploma, maar dat is een beetje confirmation bias natuurlijk. Ik hou heel erg van zwemmen, ik woon in een gebied met heel veel water, ik heb als kind, jongere en volwassene heel veel in en om het water gerecreeerd. Dan is het best praktisch om te kunnen zwemmen. Had ik op een Mongoolse steppe gewoond, had ik liever kunnen paardrijden.
Si abra la puerta hay lobos.
vrijdag 29 mei 2026 om 20:19
Hier ook een hb-kind (meerbegaafd) en gevoelig voor alles in 1x willen kunnen.
Ook hier ging de zwemles niet altijd vanzelf.
Ik heb destijds zelf aan de zwemjuf gevraagd waar ik op moest letten en wat ik moest zeggen tegen kind. Zij gaf wat tips en toen zijn we zelf 2x met de kinderen gaan zwemmen. Duidelijk aangegeven dat we 15 minuten zouden oefenen en daarna spelen, van de glijbaan etc.
Ik heb kind geholpen met hoe het moest, enthousiast gestimuleerd, als een blij ei staan jubelen toen het goed ging en toen kreeg hij vertrouwen. Daarna waren we door de zure appel heen. Later nog een terugval gehad en toen is hij naar een groepje gegaan wat iets korter les had, zodat hij weer extra tijd had om op zijn eigen tijd stappen te zetten in zijn zwemkwaliteiten.
Dus wellicht zelf een aantal keer proberen te helpen en anders na de zomer in een nieuw groepje wat net pas start, zodat ze weer van begin af aan rustig kan opbouwen.
Je kent zelf je kind het best en weet waarschijnlijk zelf wel wat wel of niet goed zou werken.
Volg je gevoel.
Helemaal stoppen en helemaal geen zwemdiploma zou trouwens absoluut geen optie zijn voor mij!
Oh en misschien ten overvloede, maar als je als vermoedens hebt van hb en/of ass zou ik wel aanraden om contact te zoeken met een bureau wat hier verstand van heeft, zodat je daarin ook handvatten krijgt
Ook hier ging de zwemles niet altijd vanzelf.
Ik heb destijds zelf aan de zwemjuf gevraagd waar ik op moest letten en wat ik moest zeggen tegen kind. Zij gaf wat tips en toen zijn we zelf 2x met de kinderen gaan zwemmen. Duidelijk aangegeven dat we 15 minuten zouden oefenen en daarna spelen, van de glijbaan etc.
Ik heb kind geholpen met hoe het moest, enthousiast gestimuleerd, als een blij ei staan jubelen toen het goed ging en toen kreeg hij vertrouwen. Daarna waren we door de zure appel heen. Later nog een terugval gehad en toen is hij naar een groepje gegaan wat iets korter les had, zodat hij weer extra tijd had om op zijn eigen tijd stappen te zetten in zijn zwemkwaliteiten.
Dus wellicht zelf een aantal keer proberen te helpen en anders na de zomer in een nieuw groepje wat net pas start, zodat ze weer van begin af aan rustig kan opbouwen.
Je kent zelf je kind het best en weet waarschijnlijk zelf wel wat wel of niet goed zou werken.
Volg je gevoel.
Helemaal stoppen en helemaal geen zwemdiploma zou trouwens absoluut geen optie zijn voor mij!
Oh en misschien ten overvloede, maar als je als vermoedens hebt van hb en/of ass zou ik wel aanraden om contact te zoeken met een bureau wat hier verstand van heeft, zodat je daarin ook handvatten krijgt
vrijdag 29 mei 2026 om 20:32
Ik zou stoppen met de lessen, niet met zwemmen. Je geeft aan dat ze niet bang is en ze het ook prima vindt om onder water te zwemmen, dan zou ik dat (voorlopig) belangrijker vinden dan het doordrammen om per se een diploma te halen.
Probeer het over een jaar (of twee) gewoon weer. Wie weet ervaart ze het dan allemaal weer heel anders.
En heel eerlijk, mijn dochter heeft a,b en c gehaald (zij vond het ook echt leuk), maar naast normaal zwemmen kan ze nu echt niets meer, zoals duiken of lang onder water zwemmen. En iemand moeten redden, zie ik haar ook niet doen. Die diploma's zeggen niets als je niet blijft zwemmen en oefenen.
Probeer het over een jaar (of twee) gewoon weer. Wie weet ervaart ze het dan allemaal weer heel anders.
En heel eerlijk, mijn dochter heeft a,b en c gehaald (zij vond het ook echt leuk), maar naast normaal zwemmen kan ze nu echt niets meer, zoals duiken of lang onder water zwemmen. En iemand moeten redden, zie ik haar ook niet doen. Die diploma's zeggen niets als je niet blijft zwemmen en oefenen.
vrijdag 29 mei 2026 om 21:02
Ik herken dit wel een klein beetje bij mijn kind die ook die leerkuil iedere keer vakkundig weet te ontwijken. Tot op heden loopt het altijd zo dat op een dag ze beslist dat ze het wel kan en dan lukt het wonderwel ook bijna altijd.
Mijn kind heeft zwemles gehad, maar door ook een wissel en een wachtlijst best wat pauze tussendoor gehad en dat was eigenlijk wel prima. Na een bepaalde periode is het ook gewoon maar heel saai heen en weer zwemmen met aanwijzingen tot het wel lukt. De omslag hier kwam tijdens de oefenuurtjes die ik met haar bezocht en de zomervakantie met zwembad op de camping. Zélf met haar in het water zijn maakte een groot verschil. Hoe je dat ook vormgeeft (naast of ter vervanging van zwemles), dat zou mijn primaire tip zijn.
Mijn kind heeft zwemles gehad, maar door ook een wissel en een wachtlijst best wat pauze tussendoor gehad en dat was eigenlijk wel prima. Na een bepaalde periode is het ook gewoon maar heel saai heen en weer zwemmen met aanwijzingen tot het wel lukt. De omslag hier kwam tijdens de oefenuurtjes die ik met haar bezocht en de zomervakantie met zwembad op de camping. Zélf met haar in het water zijn maakte een groot verschil. Hoe je dat ook vormgeeft (naast of ter vervanging van zwemles), dat zou mijn primaire tip zijn.
vrijdag 29 mei 2026 om 21:04
Lastige situatie voor jullie allebei!
Zelf zou ik wel doorzetten, mogelijk loopt kind nu wel tegen een grens aan. Dat hij/zij dat nog niet zo gewend is. Mijn dochter (uiteindelijk nooit getest op hb, maar wel zeer intelligent. Had zichzelf leren lezen, heeft versneld de basisschool gedaan ) vond zwemles ook een draaaamaaa uiteindelijk. Verstijven, huilen, woede. We hebben wel doorgezet, haar lievelingsknuffel mocht van de badmeester toekijken en met veel geduld en positieve aanpak is het haar toch gelukt. Soms lag ze maar 15 min in het water, maar stapje voor stapje ging het beter. Ze heeft van mij geen ruimte gekregen om niet te zwemmen. Misschien een harde aanpak, die niet zo past bij de huidige manier van opvoeden, maar mijn kind heeft duidelijke grenzen nodig. Die grenzen gaven haar, in deze spannende setting, veiligheid.
Uiteindelijk (na meer dan 2 jaar) mocht ze afzwemmen. Toen koos ze er zelf voor om ook voor B te gaan.
Uiteraard is het raadzaam om ook zelf veel te zwemmen samen, om het plezier weer wat meer terug te krijgen en succeservaringen op te doen.
Zelf zou ik wel doorzetten, mogelijk loopt kind nu wel tegen een grens aan. Dat hij/zij dat nog niet zo gewend is. Mijn dochter (uiteindelijk nooit getest op hb, maar wel zeer intelligent. Had zichzelf leren lezen, heeft versneld de basisschool gedaan ) vond zwemles ook een draaaamaaa uiteindelijk. Verstijven, huilen, woede. We hebben wel doorgezet, haar lievelingsknuffel mocht van de badmeester toekijken en met veel geduld en positieve aanpak is het haar toch gelukt. Soms lag ze maar 15 min in het water, maar stapje voor stapje ging het beter. Ze heeft van mij geen ruimte gekregen om niet te zwemmen. Misschien een harde aanpak, die niet zo past bij de huidige manier van opvoeden, maar mijn kind heeft duidelijke grenzen nodig. Die grenzen gaven haar, in deze spannende setting, veiligheid.
Uiteindelijk (na meer dan 2 jaar) mocht ze afzwemmen. Toen koos ze er zelf voor om ook voor B te gaan.
Uiteraard is het raadzaam om ook zelf veel te zwemmen samen, om het plezier weer wat meer terug te krijgen en succeservaringen op te doen.
vrijdag 29 mei 2026 om 21:50
vrijdag 29 mei 2026 om 22:01
Jouw jeugd is niet de jeugd van iedereen.
Mijn kinderen hadden meerdere zwempartijtjes per jaar.
Boerengolf met school, kinderen mochten alleen mee als ze minstens hun B diploma hadden want veel sloten.
Zeilen, precies hetzelfde liedje.
Geen diploma betekende op school blijven.
Hoe gênant denk je dat deze achterblijvers dat wel niet vinden.
Zeker in de hogere groepen en de middelbare scholen.
En hoeveel volwassenen er last van hebben dat ze geen diploma's hebben?
Alle volwassenen die kinderen op zwemles hebben en het advies (zoals hier) krijgen om zelf veel te oefenen met hun kinderen.
Alle volwassenen met kinderen die wel graag zwemmen.
Er verdrinken steeds meer jonge (pubers/volwassenen) maar jij vindt een diploma niet belangrijk?
vrijdag 29 mei 2026 om 22:03
Gaan jullie bijvoorbeeld in het weekend of in de vakanties wel eens met haar zwemmen in een recreatiebad?
Ik vond zwemles met wekelijks schoolzwemmen ook maar niets. Ik heb 2 jaar met mijn lange benen op mijn tenen over de bodem gelopen en met mijn armen deed ik alsof ik zwom. Alleen kreeg je daar geen diploma voor, toen ben ik verder gegaan met wekelijkse lessen in een ander zwembad. Daar uiteindelijk A, B, C, zwemvaardigheid 1, reddend zwemmen, snorkelen en vast nog wel meer gehaald.
Ik vond zwemles met wekelijks schoolzwemmen ook maar niets. Ik heb 2 jaar met mijn lange benen op mijn tenen over de bodem gelopen en met mijn armen deed ik alsof ik zwom. Alleen kreeg je daar geen diploma voor, toen ben ik verder gegaan met wekelijkse lessen in een ander zwembad. Daar uiteindelijk A, B, C, zwemvaardigheid 1, reddend zwemmen, snorkelen en vast nog wel meer gehaald.
vrijdag 29 mei 2026 om 22:40
Beetje dom om te propageren dat zwemmen niet belangrijk is. Helaas verdrinken er kinderen. Alleen daarom al is het een belangrijk iets. Soms moet je even verder kijken dan je eigen aversie.
Voor nu zou ik even een pauze inlassen.
Het belangrijkste vind ik dat ze niet verdrinken en goed kunnen zwemmen, en natuurlijk, zwempartijtjes missen is natuurlijk ook niet leuk, en al die dingen meer, wat hier al genoemd wordt.
Voor nu zou ik even een pauze inlassen.
Het belangrijkste vind ik dat ze niet verdrinken en goed kunnen zwemmen, en natuurlijk, zwempartijtjes missen is natuurlijk ook niet leuk, en al die dingen meer, wat hier al genoemd wordt.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
vrijdag 29 mei 2026 om 23:04
Scholen nemen gelukkig geen genoegen met een mondelinge verklaring over zelfredzaamheid en ik zou een ouder ook niet op zijn haar blauwe/bruine/groene ogen geloven als die aan zou geven dat het kind zich prima kan redden.Redhead70* schreef: ↑29-05-2026 22:58Zelfredzaam zijn in water is belangrijk. Daar hoeft niet perse een diploma met hangen en wurgen aan te hangen.
Geen diploma, geen waterrijk uitje/partijtje.
vrijdag 29 mei 2026 om 23:23
Onze dochter had echt een aversie tegen zwemles: huilen, dag ervoor al buikpijn en geen zin. Ik moest haar altijd aan de juf geven en die nam haar mee.
Ik ben misschien hard geweest en het deed me ook best pijn en verdriet, maar ze heeft het wel gedaan en heeft zoveel zelfvertrouwen gekregen toen de juf zei dat ze bij het afzwemmen de mooiste duik liet zien, dat ze nu zonder problemen bezig is voor C. Ieder kind is anders, maar van ons moest ze gewoon en had ze geen keus. Net als school. Dat heeft blijkbaar gewerkt.
Ik ben misschien hard geweest en het deed me ook best pijn en verdriet, maar ze heeft het wel gedaan en heeft zoveel zelfvertrouwen gekregen toen de juf zei dat ze bij het afzwemmen de mooiste duik liet zien, dat ze nu zonder problemen bezig is voor C. Ieder kind is anders, maar van ons moest ze gewoon en had ze geen keus. Net als school. Dat heeft blijkbaar gewerkt.
vrijdag 29 mei 2026 om 23:57
Kunnen zwemmen is letterlijk van levensbelang.
En het is echt niet erg dat ze al jong leren dat niet alles in het leven leuk is maar sommige dingen gewoon moeten.
Ook al is dat vloeken in de kerk volgens sommige.
zaterdag 30 mei 2026 om 00:22
Ik weet niet of ik nu op alles reageer, maar voor de duidelijkheid, de problemen liggen niet in het zwemmen zélf. We zwemmen regelmatig gewoon recreatief met haar en ze vindt zwemmen hartstikke leuk, is niet bang voor het water, duikt met heel veel plezier ringen op, etc. Op vakantie is ze het liefst heel de dag in en rond het zwembad. De associatie zwemmen en stress is er niet, maar wel zwemlés en stress. Het zit in het stukje leren zwemmen wat heel lastig is. Bij zwemmen komt het veel sterker naar voren dan in andere situaties omdat het natuurlijk heel fysiek is, en ze is echt een denker. Wil dingen eerst snappen en in haar hoofd compleet helder hebben voor ze het gaat ‘proberen’ (oftewel ineens kan) en dat gaat bij zwemmen nou juist niet.
Ik vind het wel heel belangrijk dat ze goed kan zwemmen, een diploma boeit me dan weer niet zo (al snap ik de hier genoemde argumenten hoor), het gaat me echt om het zichzelf kunnen redden als je te water raakt. Op dat niveau zit ze nu echt nog niet. Zolang ze kan staan is het prima, maar ze doet schoolslag en rugslag enzo max 3 meter en dan gaat ze tussentijds weer staan, ze redt het echt nog niet. Op dit moment is het voor haar dus niet veilig om zelf buiten te spelen (want water in de buurt) etc.
Wij zijn in veel dingen ook wel echt heel duidelijk en in die zin misschien ouderwets. Sommige dingen moeten nou eenmaal en dus ga je. Hetzelfde geldt voor school. Op school loopt ze overigens veel minder hier tegenaan omdat de nieuwe school nog niet helemaal door heeft wat ze kan geloof ik
. Dus ze komt op school nog zelden in de leerkuil, want ze loopt dusdanig voor op klasgenootjes dat als ze een keer iets niet snapt, ze die leerkuil vakkundig weet te vermijden door gewoon de aandacht af te leiden en met iets anders bezig te gaan. Dan gaat het ondertussen in haar hoofdje wel door en als ze op een dag besloten heeft dat ze het wel kan, pakt ze het op. Naar school gaat ze wisselend met plezier of met tegenzin, maar daar moet ze ook gewoon heen (en gaat ze ook helaas regelmatig huilend naar binnen, juf moet haar vasthouden zodat ze niet achter ons aan rent etc). Tot op heden hebben we haar bij zwemles ook geen optie gegeven tot niet gaan. Het hoort erbij, dus je gaat.
Het stukje er als ouder niet meer bij zijn maakt het beter hebben wij ook ervaren een aantal lessen, ik blijf er nu al een tijdje helemaal niet meer bij, maar waar dat eerst redelijk ging, doet ze nu de hele les vrijwel niks meer, ondanks echt heeeeeeel veel geduld van de zwemjuf. Het zwembad heeft een extra docent op haar groepje gezet zodat zij grotendeels één op één aandacht krijgt, maar die extra persoon helpt wel ook andere kinderen soms.
Kind wil wel kúnnen zwemmen, heel graag zelfs, maar niet léren zwemmen.
We zitten nog niet in een traject naar testen/diagnose toe, omdat dit door de vorige huisarts werd afgeraden te kort op een verhuizing, maar ik wil dit wel binnenkort gaan opstarten. Want er zullen toch ook nog weer wachtlijsten voor zijn verwacht ik. Maar waar begin je dan? Totaal off topic maar dat vind ik ook heel ingewikkeld
Ik vind het wel heel belangrijk dat ze goed kan zwemmen, een diploma boeit me dan weer niet zo (al snap ik de hier genoemde argumenten hoor), het gaat me echt om het zichzelf kunnen redden als je te water raakt. Op dat niveau zit ze nu echt nog niet. Zolang ze kan staan is het prima, maar ze doet schoolslag en rugslag enzo max 3 meter en dan gaat ze tussentijds weer staan, ze redt het echt nog niet. Op dit moment is het voor haar dus niet veilig om zelf buiten te spelen (want water in de buurt) etc.
Wij zijn in veel dingen ook wel echt heel duidelijk en in die zin misschien ouderwets. Sommige dingen moeten nou eenmaal en dus ga je. Hetzelfde geldt voor school. Op school loopt ze overigens veel minder hier tegenaan omdat de nieuwe school nog niet helemaal door heeft wat ze kan geloof ik
. Dus ze komt op school nog zelden in de leerkuil, want ze loopt dusdanig voor op klasgenootjes dat als ze een keer iets niet snapt, ze die leerkuil vakkundig weet te vermijden door gewoon de aandacht af te leiden en met iets anders bezig te gaan. Dan gaat het ondertussen in haar hoofdje wel door en als ze op een dag besloten heeft dat ze het wel kan, pakt ze het op. Naar school gaat ze wisselend met plezier of met tegenzin, maar daar moet ze ook gewoon heen (en gaat ze ook helaas regelmatig huilend naar binnen, juf moet haar vasthouden zodat ze niet achter ons aan rent etc). Tot op heden hebben we haar bij zwemles ook geen optie gegeven tot niet gaan. Het hoort erbij, dus je gaat. Het stukje er als ouder niet meer bij zijn maakt het beter hebben wij ook ervaren een aantal lessen, ik blijf er nu al een tijdje helemaal niet meer bij, maar waar dat eerst redelijk ging, doet ze nu de hele les vrijwel niks meer, ondanks echt heeeeeeel veel geduld van de zwemjuf. Het zwembad heeft een extra docent op haar groepje gezet zodat zij grotendeels één op één aandacht krijgt, maar die extra persoon helpt wel ook andere kinderen soms.
Kind wil wel kúnnen zwemmen, heel graag zelfs, maar niet léren zwemmen.
We zitten nog niet in een traject naar testen/diagnose toe, omdat dit door de vorige huisarts werd afgeraden te kort op een verhuizing, maar ik wil dit wel binnenkort gaan opstarten. Want er zullen toch ook nog weer wachtlijsten voor zijn verwacht ik. Maar waar begin je dan? Totaal off topic maar dat vind ik ook heel ingewikkeld
zaterdag 30 mei 2026 om 00:35
Waar zit dan precies haar probleem? Kan ze dat vertellen? Of vertellen waar ze behoefte aan heeft? Wat kan ze technisch al, kan de zwemschool dat uitleggen?Minik schreef: ↑30-05-2026 00:22
Het zit in het stukje leren zwemmen wat heel lastig is. Bij zwemmen komt het veel sterker naar voren dan in andere situaties omdat het natuurlijk heel fysiek is, en ze is echt een denker. Wil dingen eerst snappen en in haar hoofd compleet helder hebben voor ze het gaat ‘proberen’ (oftewel ineens kan) en dat gaat bij zwemmen nou juist niet.
…
Kind wil wel kúnnen zwemmen, heel graag zelfs, maar niet léren zwemmen.
Want als ze bv al wel de slag kan, maar nog niet een hele baan volhoudt, kun je met haar in gesprek dat haar spieren heel vaak steeds een stukje verder moeten zwemmen om zeker te weten dat ze zover moeten zwemmen.
De aanpak kan dan anders zijn dan bij een kind dat technisch een zwemslag nog niet kan. Die zal eerst dat goed in het spiergeheugen verwerkt moeten hebben.
zaterdag 30 mei 2026 om 00:57
Maar als je dit niet aanpakt/benoemt komt dat toch overal terug in de toekomst?
Ze wil wel volleyballen/paardrijden/skeeleren maar wil het niet leren?
Over 11 jaar wil ze wel autorijden maar geen rijles nemen?
Ik weet wel dat ze pas 6 is maar ze zal ook moeten leren dat niet alles haar zo makkelijk af zal gaan als schoolwerk
zaterdag 30 mei 2026 om 01:07
Daar is TO toch ook precies mee bezig? Maar hoe doe je dat?granny71 schreef: ↑30-05-2026 00:57Maar als je dit niet aanpakt/benoemt komt dat toch overal terug in de toekomst?
Ze wil wel volleyballen/paardrijden/skeeleren maar wil het niet leren?
Over 11 jaar wil ze wel autorijden maar geen rijles nemen?
Ik weet wel dat ze pas 6 is maar ze zal ook moeten leren dat niet alles haar zo makkelijk af zal gaan als schoolwerk
Met enkel de constatering is het niet opgelost.
Voor veel begaafde kinderen is dit leren een grote worsteling.
Wat loopt ‘s ochtends op vier benen, ‘s middags op twee benen en ‘s avonds op twee benen en nog wat wielen?
zaterdag 30 mei 2026 om 01:09
zaterdag 30 mei 2026 om 01:26
Kinderen die ‘begaafd’ zijn willlen heel vaak graag weten wat er ‘precies’ van ze verwacht wordt. Dat kan in zo een zwemles best wel niet genoeg duidelijk zijn. Het lukt allemaal niet direct. Wat doe ik fout? Ik snap het niet. -en bij iets als leren zwemmen is dat ook heel logisch, maar dat weet een kind dat alles al bijna kan voordat het het ‘geleerd’ heeft niet-Minik schreef: ↑30-05-2026 00:22Ik weet niet of ik nu op alles reageer, maar voor de duidelijkheid, de problemen liggen niet in het zwemmen zélf. We zwemmen regelmatig gewoon recreatief met haar en ze vindt zwemmen hartstikke leuk, is niet bang voor het water, duikt met heel veel plezier ringen op, etc. Op vakantie is ze het liefst heel de dag in en rond het zwembad. De associatie zwemmen en stress is er niet, maar wel zwemlés en stress. Het zit in het stukje leren zwemmen wat heel lastig is. Bij zwemmen komt het veel sterker naar voren dan in andere situaties omdat het natuurlijk heel fysiek is, en ze is echt een denker. Wil dingen eerst snappen en in haar hoofd compleet helder hebben voor ze het gaat ‘proberen’ (oftewel ineens kan) en dat gaat bij zwemmen nou juist niet.
Ik vind het wel heel belangrijk dat ze goed kan zwemmen, een diploma boeit me dan weer niet zo (al snap ik de hier genoemde argumenten hoor), het gaat me echt om het zichzelf kunnen redden als je te water raakt. Op dat niveau zit ze nu echt nog niet. Zolang ze kan staan is het prima, maar ze doet schoolslag en rugslag enzo max 3 meter en dan gaat ze tussentijds weer staan, ze redt het echt nog niet. Op dit moment is het voor haar dus niet veilig om zelf buiten te spelen (want water in de buurt) etc.
Wij zijn in veel dingen ook wel echt heel duidelijk en in die zin misschien ouderwets. Sommige dingen moeten nou eenmaal en dus ga je. Hetzelfde geldt voor school. Op school loopt ze overigens veel minder hier tegenaan omdat de nieuwe school nog niet helemaal door heeft wat ze kan geloof ik
Het stukje er als ouder niet meer bij zijn maakt het beter hebben wij ook ervaren een aantal lessen, ik blijf er nu al een tijdje helemaal niet meer bij, maar waar dat eerst redelijk ging, doet ze nu de hele les vrijwel niks meer, ondanks echt heeeeeeel veel geduld van de zwemjuf. Het zwembad heeft een extra docent op haar groepje gezet zodat zij grotendeels één op één aandacht krijgt, maar die extra persoon helpt wel ook andere kinderen soms.
Kind wil wel kúnnen zwemmen, heel graag zelfs, maar niet léren zwemmen.
We zitten nog niet in een traject naar testen/diagnose toe, omdat dit door de vorige huisarts werd afgeraden te kort op een verhuizing, maar ik wil dit wel binnenkort gaan opstarten. Want er zullen toch ook nog weer wachtlijsten voor zijn verwacht ik. Maar waar begin je dan? Totaal off topic maar dat vind ik ook heel ingewikkeld
Een zwemleraar moet een heleboel kinderen aandacht geven en denkt waarschijnlijk dat hij/zij voldoende duidelijk is. Maar voor sommige kinderen is dat dus niet zo. En dan komt bijvoorbeeld faalangst om de hoek kijken. Als ze het zelf wel fijn vindt om in het water bezig te zijn dan zou er best zoiets kunnen spelen. In dat geval kan even wachten en meer zelf oefenen misschien een uitkomst bieden. Of toch naar kleinere klasjes waar meer individuele aandacht is.
ladyday21 wijzigde dit bericht op 30-05-2026 01:29
0.07% gewijzigd
What would Patsy do?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
