Relaties
alle pijlers
Scheiden, onmogelijk?
zaterdag 4 juli 2026 om 17:26
Hallo allemaal k ben heel wat jaren geleden actief geweest hier maar ook heel lang weg geweest dus een nieuw account aangemaakt.
Ik ben nu 16 jaar samen met de vader van mijn kinderen, getrouwd, 2 kids en een koophuis. 'Vroeger' samen veel gewerkt en wat moois op kunnen bouwen. Sinds ongeveer 2 jaar werk ik nog amper en heb ik geen inkomen. Wel MBO diploma en een hoop ervaring. De laatste tijd merk ik, en hij ook dat er nog weinig tussen ons is. We hebben vaak discussie's. Hij kan er absoluut niet tegen als ik hem aanspreek en schiet meteen in de verdediging over wat ik wel allemaal fout doe en hoe ik ben.
Ik heb 6 jaar geleden een ernstige burnout gehad met veel angst. Heb veel moeten rusten maar ben er altijd geweest voor de kinderen en gaf hem ook zijn pleziertje op intiem gebied ookal voelde ik niets!
Volgens hem heeft hij daar recht op en zoveel vraagt hij niet.
Emotioneel gezien kan hij mij weinig steun bieden. Ik maak me snel zorgen wat in zijn ogen altijd gezeik is.
Hij werkt veel en houdt van geld en nieuwe spullen, daar heeft hij dan het liefst gesprekken over.
Ik mis een leuke, spontane man. Hij is altijd zo gereserveerd en niet sociaal.. houdt moeilijk gesprekken op gang, alleen met de mensen die hij zelf uitkiest en de moeite waard vind.
Ik ben wat meer extravert, humor, losser en open.
Op een verjaardag bij mijn vrienden toont hij weinig interesse in andere en is gewoon niet gezellig. Maar bij zijn ouders heeft hij hele gesprekken met kennissen, dus hij kan het wel?
Hij is ook snel jaloers en vind dat ik dingen buiten de deur kan doen als hij werkt en anders wilt hij me gewoon thuis. Daar luister ik niet altijd naar maar ga wel met een rot gevoel weg (sporadisch want ik ben een huismus)
Hij is vaak sacherijnig naar de kids en ontevreden en kan zich druk maken over een beetje rommel.
Qua uiterlijk vind ik hem ook niet leuk meer.
Ik weet het gewoon niet meer. Dit speelt al een paar jaar op en af maar nu is het al een lange tijd aanwezig.
Ik ben op dit moment financieel afhankelijk, kan niet zelf iets kopen en heb ook niet iemand waar ik naar toe kan met de kinderen.
Het voelt alsof het op is. We runnen een huishouden samen en thats it?
Ik ben ook bang dat ik de verkeerde keuze maak als ik echt besluit te gaan. Het leven van de kinderen staat dan op zn kop en ze kunnen allebei goed leren en sporten op hoog niveau. Bovendien zorgt hij financieel wel voor mij en dat zal ik dan zelf weer moeten gaan doen icm het ouderschap. Ik ben onzeker of ik dat wel kan.
Ik ben nu 16 jaar samen met de vader van mijn kinderen, getrouwd, 2 kids en een koophuis. 'Vroeger' samen veel gewerkt en wat moois op kunnen bouwen. Sinds ongeveer 2 jaar werk ik nog amper en heb ik geen inkomen. Wel MBO diploma en een hoop ervaring. De laatste tijd merk ik, en hij ook dat er nog weinig tussen ons is. We hebben vaak discussie's. Hij kan er absoluut niet tegen als ik hem aanspreek en schiet meteen in de verdediging over wat ik wel allemaal fout doe en hoe ik ben.
Ik heb 6 jaar geleden een ernstige burnout gehad met veel angst. Heb veel moeten rusten maar ben er altijd geweest voor de kinderen en gaf hem ook zijn pleziertje op intiem gebied ookal voelde ik niets!
Volgens hem heeft hij daar recht op en zoveel vraagt hij niet.
Emotioneel gezien kan hij mij weinig steun bieden. Ik maak me snel zorgen wat in zijn ogen altijd gezeik is.
Hij werkt veel en houdt van geld en nieuwe spullen, daar heeft hij dan het liefst gesprekken over.
Ik mis een leuke, spontane man. Hij is altijd zo gereserveerd en niet sociaal.. houdt moeilijk gesprekken op gang, alleen met de mensen die hij zelf uitkiest en de moeite waard vind.
Ik ben wat meer extravert, humor, losser en open.
Op een verjaardag bij mijn vrienden toont hij weinig interesse in andere en is gewoon niet gezellig. Maar bij zijn ouders heeft hij hele gesprekken met kennissen, dus hij kan het wel?
Hij is ook snel jaloers en vind dat ik dingen buiten de deur kan doen als hij werkt en anders wilt hij me gewoon thuis. Daar luister ik niet altijd naar maar ga wel met een rot gevoel weg (sporadisch want ik ben een huismus)
Hij is vaak sacherijnig naar de kids en ontevreden en kan zich druk maken over een beetje rommel.
Qua uiterlijk vind ik hem ook niet leuk meer.
Ik weet het gewoon niet meer. Dit speelt al een paar jaar op en af maar nu is het al een lange tijd aanwezig.
Ik ben op dit moment financieel afhankelijk, kan niet zelf iets kopen en heb ook niet iemand waar ik naar toe kan met de kinderen.
Het voelt alsof het op is. We runnen een huishouden samen en thats it?
Ik ben ook bang dat ik de verkeerde keuze maak als ik echt besluit te gaan. Het leven van de kinderen staat dan op zn kop en ze kunnen allebei goed leren en sporten op hoog niveau. Bovendien zorgt hij financieel wel voor mij en dat zal ik dan zelf weer moeten gaan doen icm het ouderschap. Ik ben onzeker of ik dat wel kan.
zondag 5 juli 2026 om 21:43
Ik vind dat jullie wel allemaal van 0 naar 100 vliegen en het vooral hebben over een nieuw huis. Dan sla je wel wat stappen over.
TO, heb je al eens met je man gepraat over hoe je je voelt en wat je vind van hoe het nu gaat tussen jou en partner? Hebben jullie goede gesprekken gehad tijdens en na jouw burn-out? Een burn-out is enorm heftig, voor de persoon zelf maar ook voor de partner. Mijn man heeft ook een burn-out gehad is was enkel nog nukkig, snauwerig en alles was mijn schuld, ik was onredelijk, ik was dit en dat. Het gevoel dat ik alleen de kar moest trekken werd ook echt een ding op den duur. Hoe heeft jouw man dit ervaren. Je zegt dat hij veranderd is, maar hoe zit dit bij jou? Ben jij in die periode ook veranderd? Begrijp me niet verkeerd, het is geen verwijt, niet naar jou en niet naar hem, maar wel een oprechte vraag die je jezelf moet stellen.
Is hij echt veranderd, was hij vroeger wel de sontane, sociale en joviale man die jij mist? Zo ja, achterhalen waarom hij zo veranderd is is dan wel zinvol. Als een een oorzaak weet dat valt er mogelijk nog verbetering te boeken.
Persoonlijk zou ik in jouw geval dus eerst het gesprek met je man aangaan, op een rustige en niet verwijtende manier. Ik zou aansturen op relatietherapie, daar kunnen ze jullie beter helpen en handvatten bieden om mogelijk dingen weer leuker te krijgen.
In de tussentijd raad ik je aan om of een baan te zoeken of een arbeidsongeschikheidsuitkering aan te vragen. Zorg voor eigen inkomen, ook al is het niet veel, het geeft je wel enige onafhankelijkheid. Net zoals je inschrijven bij de woningbouw.
TO, heb je al eens met je man gepraat over hoe je je voelt en wat je vind van hoe het nu gaat tussen jou en partner? Hebben jullie goede gesprekken gehad tijdens en na jouw burn-out? Een burn-out is enorm heftig, voor de persoon zelf maar ook voor de partner. Mijn man heeft ook een burn-out gehad is was enkel nog nukkig, snauwerig en alles was mijn schuld, ik was onredelijk, ik was dit en dat. Het gevoel dat ik alleen de kar moest trekken werd ook echt een ding op den duur. Hoe heeft jouw man dit ervaren. Je zegt dat hij veranderd is, maar hoe zit dit bij jou? Ben jij in die periode ook veranderd? Begrijp me niet verkeerd, het is geen verwijt, niet naar jou en niet naar hem, maar wel een oprechte vraag die je jezelf moet stellen.
Is hij echt veranderd, was hij vroeger wel de sontane, sociale en joviale man die jij mist? Zo ja, achterhalen waarom hij zo veranderd is is dan wel zinvol. Als een een oorzaak weet dat valt er mogelijk nog verbetering te boeken.
Persoonlijk zou ik in jouw geval dus eerst het gesprek met je man aangaan, op een rustige en niet verwijtende manier. Ik zou aansturen op relatietherapie, daar kunnen ze jullie beter helpen en handvatten bieden om mogelijk dingen weer leuker te krijgen.
In de tussentijd raad ik je aan om of een baan te zoeken of een arbeidsongeschikheidsuitkering aan te vragen. Zorg voor eigen inkomen, ook al is het niet veel, het geeft je wel enige onafhankelijkheid. Net zoals je inschrijven bij de woningbouw.
maandag 6 juli 2026 om 07:08
Dat vraag ik mij ook af. Het is niet alsof TO nog een werkgever heeft. Het UWV ziet haar al aankomen zes jaar na dato.SweetFirefly schreef: ↑05-07-2026 23:29Een arbeidsongeschiktheidsuitkering aanvragen? Op basis waarvan?
On topic: ik zou ook kijken of je langzaam weer een eigen inkomen kunt genereren TO. Nog los van een inkomen denk ik dat het je ook goed doet als je eens uit dat huis en weer onder (nieuwe) mensen komt.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
maandag 6 juli 2026 om 07:20
Laten we dan ook stoppen met relaties aangaan met dit soort mannen of, nog erger, kinderen krijgen met ze. Dat is echt een vrijwillige keuze van TO geweest.
maandag 6 juli 2026 om 09:09
Als het echt allemaal zo bar en boos is (man is dwingerig als het om seks gaat en wil niet dat je het huis verlaat als hij thuis is) heb je alle reden niet samen verder te willen. Dat is echt niet in de haak. Dan is er echt geen andere keuze dan voor jezelf gaan zorgen, en zoals iedereen hier wel benadrukt is dat de gezonde keuze (ook als je niet uit elkaar zou gaan). Hartstikke spannend maar werken moeten en doen we haast allemaal, dus natuurlijk kun jij dat - los van grote gezondheidskwesties die eventueel spelen.
Wat me wel terughoudend maakt als ik zo'n topic lees: mensen die hun huwelijk zat zijn, hangen vaak ineens wel heel negatieve en grote woorden aan hun partner en het gedrag van die partner. Een gesprek over een totaal verlies aan intimiteit en aangeven dat je het daar moeilijk mee hebt, is niet hetzelfde als 'hij vindt dat hij er recht op heeft.' Zeggen dat je het niet leuk vindt dat iemand weggaat als je eindelijk samen tijd hebt voor het gezin als hij weekend heeft (terwijl jij altijd thuis bent en je momenten kunt kiezen), is iets anders dan zeggen: 'jij hoort gewoon thuis te zijn.' In een topic zoals dit hoor je altijd maar het verhaal van een kant. Natuurlijk is het mogelijk dat TO deze woorden letterlijk naar haar hoofd kreeg. Maar ik hoor hier ook veel 'ik ben wel heel leuk en aardig en hij niet' ('Ik ben wat meer extravert, humor, losser en open. Op een verjaardag bij mijn vrienden toont hij weinig interesse in anderen en is gewoon niet gezellig' 'Zijn uiterlijk vind ik ook niet leuk meer') en dat maakt dat ik toch wat op mijn hoede ben met hoe ik die woorden interpreteer. Ook vanuit de kant van TO klinkt het niet erg liefdevol.
Ook ik ben het eens met degenen die schrijven dat jullie elkaar ooit leuk en geweldig vonden en dat je eerst eens zou kunnen kijken of er nog wat op te poetsen valt. Ondertussen werk je aan je zelfstandigheid, omdat dat altijd een verstandige keuze is.
Wat me wel terughoudend maakt als ik zo'n topic lees: mensen die hun huwelijk zat zijn, hangen vaak ineens wel heel negatieve en grote woorden aan hun partner en het gedrag van die partner. Een gesprek over een totaal verlies aan intimiteit en aangeven dat je het daar moeilijk mee hebt, is niet hetzelfde als 'hij vindt dat hij er recht op heeft.' Zeggen dat je het niet leuk vindt dat iemand weggaat als je eindelijk samen tijd hebt voor het gezin als hij weekend heeft (terwijl jij altijd thuis bent en je momenten kunt kiezen), is iets anders dan zeggen: 'jij hoort gewoon thuis te zijn.' In een topic zoals dit hoor je altijd maar het verhaal van een kant. Natuurlijk is het mogelijk dat TO deze woorden letterlijk naar haar hoofd kreeg. Maar ik hoor hier ook veel 'ik ben wel heel leuk en aardig en hij niet' ('Ik ben wat meer extravert, humor, losser en open. Op een verjaardag bij mijn vrienden toont hij weinig interesse in anderen en is gewoon niet gezellig' 'Zijn uiterlijk vind ik ook niet leuk meer') en dat maakt dat ik toch wat op mijn hoede ben met hoe ik die woorden interpreteer. Ook vanuit de kant van TO klinkt het niet erg liefdevol.
Ook ik ben het eens met degenen die schrijven dat jullie elkaar ooit leuk en geweldig vonden en dat je eerst eens zou kunnen kijken of er nog wat op te poetsen valt. Ondertussen werk je aan je zelfstandigheid, omdat dat altijd een verstandige keuze is.
maandag 6 juli 2026 om 12:01
Als ze zichzelf zo adverteren op de eerste date, gaat niemand trouwen natuurlijk.
Er gebeurt echt iets in die hoofden van sommige mannen als de vrouw 'vast' zit. En dat gaat vaak heel sluipend over jaren.
Anders had ze natuurlijk nooit haar baan opgegeven, als hij haar had voorgeschilderd dat ze dan zijn huishoudslaaf en warme gat mocht zijn.
maandag 6 juli 2026 om 12:14
Ze zijn al 16 jaar bij elkaar. To werkt sinds twee jaar niet meer. Gezien de problematiek vind ik het moeilijk om te geloven dat alles twee jaar geleden fantastisch was.Dropdrop schreef: ↑06-07-2026 12:01Als ze zichzelf zo adverteren op de eerste date, gaat niemand trouwen natuurlijk.
Er gebeurt echt iets in die hoofden van sommige mannen als de vrouw 'vast' zit. En dat gaat vaak heel sluipend over jaren.
Anders had ze natuurlijk nooit haar baan opgegeven, als hij haar had voorgeschilderd dat ze dan zijn huishoudslaaf en warme gat mocht zijn.
maandag 6 juli 2026 om 15:56
To kan om te beginnen weer aan het werk gaan. Dat zorgt voor zelfstandigheid, onafhankelijkheid en ze komt weer onder de mensen met nieuwe sociale contacten. Man en kinderen kunnen wennen aan haar nieuwe rol. En ze kan man voorzichtig wijzen op wat meer huishoudelijke taken. Stel dat het huwelijk toch verkeerd loopt dan heb je een veel betere basis.
maandag 6 juli 2026 om 16:10
Je doet nu net alsof zelfstandigheid, onafhankelijkheid en sociale contacten alleen te bereiken zijn door betaald werk, dat is nogal een eenzijdige kijk. Een baan kan er zeker aan bijdragen, maar is niet de enige weg. Ook zonder betaald werk kunnen mensen een zelfstandig leven leiden, sociale contacten opbouwen en zich ontwikkelen. Een eerlijke verdeling van huishoudelijke taken hangt niet af van het hebben van een betaalde baan, maar van hoe twee mensen deze taken samen verdelen.evelien2010 schreef: ↑06-07-2026 15:56To kan om te beginnen weer aan het werk gaan. Dat zorgt voor zelfstandigheid, onafhankelijkheid en ze komt weer onder de mensen met nieuwe sociale contacten. Man en kinderen kunnen wennen aan haar nieuwe rol. En ze kan man voorzichtig wijzen op wat meer huishoudelijke taken. Stel dat het huwelijk toch verkeerd loopt dan heb je een veel betere basis.
maandag 6 juli 2026 om 16:20
Het lijkt me niet uit de lucht gegrepen om te stellen dat to een inkomen nodig heeft om te kunnen gaan scheiden.LiviaMae schreef: ↑06-07-2026 16:10Je doet nu net alsof zelfstandigheid, onafhankelijkheid en sociale contacten alleen te bereiken zijn door betaald werk, dat is nogal een eenzijdige kijk. Een baan kan er zeker aan bijdragen, maar is niet de enige weg. Ook zonder betaald werk kunnen mensen een zelfstandig leven leiden, sociale contacten opbouwen en zich ontwikkelen. Een eerlijke verdeling van huishoudelijke taken hangt niet af van het hebben van een betaalde baan, maar van hoe twee mensen deze taken samen verdelen.
maandag 6 juli 2026 om 16:23
evelien2010 schreef: ↑06-07-2026 15:56To kan om te beginnen weer aan het werk gaan. Dat zorgt voor zelfstandigheid, onafhankelijkheid en ze komt weer onder de mensen met nieuwe sociale contacten. Man en kinderen kunnen wennen aan haar nieuwe rol. En ze kan man voorzichtig wijzen op wat meer huishoudelijke taken. Stel dat het huwelijk toch verkeerd loopt dan heb je een veel betere basis.
Uh hoe bedoel je dat laatste? Wat is er beter aan de basis als TO haar man voorzichtig wijst op wat meer huishoudelijke taken?
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras.
maandag 6 juli 2026 om 16:59
maandag 6 juli 2026 om 17:06
Ik raakte overspannen na mijn vechtscheiding in 2009. Ik had net een sociale huurwoning betrokken en ik ging toen dus de bijstand in. Dat was de 1e en meteen de laatste keer van mijn leven, hoop ik.
Na een half jaar wilde ik wel weer gaan werken, maar ik moest nog 6 maanden wachten van gemeente/UWV omdat het allemaal zo heftig geweest was en ze niet dachten dat ik dat al aan zou kunnen.
Daarna een opleiding gedaan met hulp van het UWV en ik ben altijd aan het werk gebleven.
Maar als je geen huis/onderdak/onderkomen kunt krijgen, is scheiden niet zo makkelijk meer.
Dat was toendertijd nog een stuk makkelijker, ik kon kiezen uit een paar woningen zelfs.
maandag 6 juli 2026 om 18:32
En daarom kunnen veel mensen geen huis kopen. En lukt het wel, dan is het voor veel starters iets kleins met bijvoorbeeld een slaapkamer of zelfs zonder slaapkamer. Daar passen dan niet ook nog kinderen bij. Daarbij zijn ook veel starters met zijn tweeën.
Geen motto
maandag 6 juli 2026 om 19:53
Niet met kinderen. Dan ligt de lat wel hoger.
Je kunt pubers niet meenemen naar een studiotje 3 hoog achter.
Dan blijven ze bij hun vader en zeg je feitelijk de actieve kant van je ouderschap op.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in