Kinderen
alle pijlers
Februari 2010 !!! (met tabel)
zondag 22 november 2009 om 18:12
Wat een gedoe Kaboinkie! Maar nogmaals, wel lekker dat ze alles zo goed in de gaten houden....en je hoogzwanger voelen is echt geen pretje....
Ik dacht een paar avonden geleden dat ik weeen had, jezus hee, ik schrok me rot. Om de zoveel tijd verkrampte mn hele maag/buik weet ik veel wat. Later kreeg ik ook nog diarree. Gelukkig was het na een uurtje weer helemaal over maar de schrik zat er flink in. Ik ben niet zo'n beller (vind snel dat ik mensen lastig val) maar ik had natuurlijk gewoon de gyn moeten bellen (bij ons is de gyn en de verloskundige 1 persoon).
De slaapkamer van mn dochter is eindelijk besteld, die komt voor Kerst (en anders sla ik helemaal door
). Met mn kantoor zijn ze ook flink bezig dus ik denk dat alles toch nog op zn pootjes terecht komt.
Ik dacht een paar avonden geleden dat ik weeen had, jezus hee, ik schrok me rot. Om de zoveel tijd verkrampte mn hele maag/buik weet ik veel wat. Later kreeg ik ook nog diarree. Gelukkig was het na een uurtje weer helemaal over maar de schrik zat er flink in. Ik ben niet zo'n beller (vind snel dat ik mensen lastig val) maar ik had natuurlijk gewoon de gyn moeten bellen (bij ons is de gyn en de verloskundige 1 persoon).
De slaapkamer van mn dochter is eindelijk besteld, die komt voor Kerst (en anders sla ik helemaal door
). Met mn kantoor zijn ze ook flink bezig dus ik denk dat alles toch nog op zn pootjes terecht komt.
zondag 22 november 2009 om 19:24
Goh, schrikken marijo, gelukkig viel het mee. Je ligt aardig op schema verder 
Vannacht kon ik absoluut niet slapen van de pijnscheuten in mijn buik. ik denk dat dat van het eten kwam: jachtschotel met veel uien in de saus. Kreeg van de pijn meteen ook harde buiken als ik me bewoog of probeerde om te draaien. Volgens mij zat ik vol met winden die de uitgang niet konden vinden omdat er een kind in de weg lag. Wel vervelend want ik had eten voor 2 dagen gemaakt, maar ik had er vandaag echt geen zin in maar natuurlijk zijn de winkels dicht. Toen heeft mijn mijn man een super lekker en gezond japans miso-soepje voor me gemaakt met noodels, zeewier, shi-take, verse gember, bamboescheuten en zeebaars. De vis lag in de vriezer, de rest had hij de afgelopen week bij de toko gehaald (veel gedroogd). Oh ja: de de shi-takes komen uit de tuin (hij kweekt ze zelf). Koken is wel een hobby van hem, en hij wordt er echt steeds beter in om dingen die hij leest en dan voor het eerst uitprobeert meteen goed te krijgen.
Verder is hij nog steeds ziek, dus ik laat nu 4x per dag de honden uit vanaf vrijdag. Ben de trekbeesten wel een beetje beu nu. Vannacht begon er een te piepen terwijl het buiten goot van de regen. Was superdankbaar dat mijn man de hond mee naar buiten nam (moest blijkbaar heel nodig plassen). We zijn allebei wel redelijk op.
Vicky: verhuisd en tevreden?
Vannacht kon ik absoluut niet slapen van de pijnscheuten in mijn buik. ik denk dat dat van het eten kwam: jachtschotel met veel uien in de saus. Kreeg van de pijn meteen ook harde buiken als ik me bewoog of probeerde om te draaien. Volgens mij zat ik vol met winden die de uitgang niet konden vinden omdat er een kind in de weg lag. Wel vervelend want ik had eten voor 2 dagen gemaakt, maar ik had er vandaag echt geen zin in maar natuurlijk zijn de winkels dicht. Toen heeft mijn mijn man een super lekker en gezond japans miso-soepje voor me gemaakt met noodels, zeewier, shi-take, verse gember, bamboescheuten en zeebaars. De vis lag in de vriezer, de rest had hij de afgelopen week bij de toko gehaald (veel gedroogd). Oh ja: de de shi-takes komen uit de tuin (hij kweekt ze zelf). Koken is wel een hobby van hem, en hij wordt er echt steeds beter in om dingen die hij leest en dan voor het eerst uitprobeert meteen goed te krijgen.
Verder is hij nog steeds ziek, dus ik laat nu 4x per dag de honden uit vanaf vrijdag. Ben de trekbeesten wel een beetje beu nu. Vannacht begon er een te piepen terwijl het buiten goot van de regen. Was superdankbaar dat mijn man de hond mee naar buiten nam (moest blijkbaar heel nodig plassen). We zijn allebei wel redelijk op.
Vicky: verhuisd en tevreden?
zondag 22 november 2009 om 20:16
Sorry, de laatste tijd niks van mezelf laten horen, maar zal nu het forum goed bij gaan houden. Meer tijd.
Ben gestopt met werken, nu volledig de ziektewet in, en ik moet zeggen, heb er nog geen prettig gevoel over.
Ik was al naar halve dagen werken gegaan, maar ik krijg met de week meer last van mijn bekken, en ook regelmatig harde buiken (poeh lees al dat het herkenbaar is voor meedere, maar echt vervelend )
Met mijn baas vrijdag overlegd en zij heeft ook gezegd ga maar volledig de ziektewet in.
Ben wel bang dat de weken nu erg lang duren, ik heb een eigen bedrijfje en daar ook alle klanten van afgezegd.
Jaja kindje krijgen is niet niks.....
Vervelend Iemand van je harde buiken en krampen, vandaag nog veel last van gehad?
Had je zelf de jachtschotel gemaakt of iemand anders?
Heeft je man de mexicaanse griep, of gewoon niet lekker? Niet helemaal gevolgd namenlijk.
Marij wat schrikken! Kun je bij jullie de gyn ook dag en nacht bellen? Of moet je dan echt naar het zkh?
Heb jij een andere zwangerschap dan bij je dochter?
Fijn dat de kinderkamer bijna komt, ik vind dat toch weer een stukje rust hoor!
Merk dat ik dat helemaal niet heb,maar komt goed.
Wat voor werk doe jij, omdat je een eigen kantoor krijgt?
Sorry dat ik op de rest miss niet reageer, maar zal vanaf nu alles goed gaan bijhouden.
Liefs.
Ben gestopt met werken, nu volledig de ziektewet in, en ik moet zeggen, heb er nog geen prettig gevoel over.
Ik was al naar halve dagen werken gegaan, maar ik krijg met de week meer last van mijn bekken, en ook regelmatig harde buiken (poeh lees al dat het herkenbaar is voor meedere, maar echt vervelend )
Met mijn baas vrijdag overlegd en zij heeft ook gezegd ga maar volledig de ziektewet in.
Ben wel bang dat de weken nu erg lang duren, ik heb een eigen bedrijfje en daar ook alle klanten van afgezegd.
Jaja kindje krijgen is niet niks.....
Vervelend Iemand van je harde buiken en krampen, vandaag nog veel last van gehad?
Had je zelf de jachtschotel gemaakt of iemand anders?
Heeft je man de mexicaanse griep, of gewoon niet lekker? Niet helemaal gevolgd namenlijk.
Marij wat schrikken! Kun je bij jullie de gyn ook dag en nacht bellen? Of moet je dan echt naar het zkh?
Heb jij een andere zwangerschap dan bij je dochter?
Fijn dat de kinderkamer bijna komt, ik vind dat toch weer een stukje rust hoor!
Merk dat ik dat helemaal niet heb,maar komt goed.
Wat voor werk doe jij, omdat je een eigen kantoor krijgt?
Sorry dat ik op de rest miss niet reageer, maar zal vanaf nu alles goed gaan bijhouden.
Liefs.
zondag 22 november 2009 om 21:22
He Pluimke, wat vervelend dat je nu helemaal moet stoppen met werken. Het duurt nog wel even voordat het hele circus van bevallen begint..... (hoop ik) Lukt het om je te ontspannen en rustig aan te doen?
En Iemand, lastig die krampen. Zal idnerdaad wel aan de uien hebben gelegen. Wat lief dat je man zo goed voor je gekookt heeft. Het klinkt echt heerlijk, dat soepje! Word helemaal jaloers!
Marijo, dus ook krampen. Je schrikt toch even he? Is dit het of toch niet????
Met mij gata het zijn gangetje.... ik doe rustig aan, probeer mijn rust te nemen voor zover dat lukt en maak me niet te druk. Het zal vast allemaal wel goed komen.
Liefs!
En Iemand, lastig die krampen. Zal idnerdaad wel aan de uien hebben gelegen. Wat lief dat je man zo goed voor je gekookt heeft. Het klinkt echt heerlijk, dat soepje! Word helemaal jaloers!
Marijo, dus ook krampen. Je schrikt toch even he? Is dit het of toch niet????
Met mij gata het zijn gangetje.... ik doe rustig aan, probeer mijn rust te nemen voor zover dat lukt en maak me niet te druk. Het zal vast allemaal wel goed komen.
Liefs!
maandag 23 november 2009 om 09:42
Ha: nu hebben jullie lekker veel tijd om te forummen
Wat voor bedrijfje heb je, Pluimke?
Mijn man heeft geen griep gelukkig. Dachten we wel even, maar ik denk dat hij gewoon veel te lang achter elkaar op zijn tenen loopt. Hij is doodop, dus doet het echt rustig aan. Ik merk al een beetje verbetering, maar hij heeft nog wel even nodig, dus nu ligt hij weer lekker uit te slapen: normaal lukt dat hem ook nooit. Ik breng iedere ochtend twee beschuitjes, een glaasje sap en een mandarijntje, en het is ook wel knus om nu voor hem te zorgen.
Vind het trouwens wel bizar dat ik nog helemaal niets heb gehoord van mijn huisarts over de griepprik: ik heb hem al gehaald via mijn werkgever, maar dat is nergens geregistreerd.
Ik kan kiezen tussen morgen weer een dag overwerken zodat ik deze week weer 3 dagen werk, of thuis blijven en lekker voor mijn man zorgen. Werk trekt wel (baas maakt ook steeds meer opmerkingen dat hij na mijn verlof sowieso wel ruimte ziet voor uitbreiding van mijn werk, ook terwijl hij weet dat ik verder rondkijk), maar we moeten hier echt nog aan zoveel dingen beginnen, dat ik ook wel de neiging heb om nou eens niet mijn hele week vol te plannen.
We willen de vloerbedekking in de woonkamer vervangen (dus eerst maar eens iets gaan uitzoeken), een kleinere (ovale) eettafel op marktplaats uitzoeken, de grote eettafel naar boven doen als vervanging van 2 bureaus (de helft wordt bureau van mijn man en op het uiteinde kan wel een aankleedkussen liggen-scheelt een commode), een stofzuiger uitzoeken, kinderwagens uitproberen in een winkel om te weten wat we op marktplaats moeten zoeken, boven nog veel meer opruimen en dan het baby-hoekje inrichten, een baby-bedje en een grote relaxte maar niet te lompe (draai) fauteuil zoeken (om in te voeden), etc.
Is niet hetzelfde als een grote verbouwing, maa ik wil ook niet alle beslissingen op december en later aan laten komen. Zeker omdat ik het belangrijk vind om niet teveel geld uit te geven: in een winkel met een flink budget weet je meteen wanneer iets geleverd wordt, via marktplaats kan het even duren voordat je vindt wat je zoekt...
Wat voor bedrijfje heb je, Pluimke?
Mijn man heeft geen griep gelukkig. Dachten we wel even, maar ik denk dat hij gewoon veel te lang achter elkaar op zijn tenen loopt. Hij is doodop, dus doet het echt rustig aan. Ik merk al een beetje verbetering, maar hij heeft nog wel even nodig, dus nu ligt hij weer lekker uit te slapen: normaal lukt dat hem ook nooit. Ik breng iedere ochtend twee beschuitjes, een glaasje sap en een mandarijntje, en het is ook wel knus om nu voor hem te zorgen.
Vind het trouwens wel bizar dat ik nog helemaal niets heb gehoord van mijn huisarts over de griepprik: ik heb hem al gehaald via mijn werkgever, maar dat is nergens geregistreerd.
Ik kan kiezen tussen morgen weer een dag overwerken zodat ik deze week weer 3 dagen werk, of thuis blijven en lekker voor mijn man zorgen. Werk trekt wel (baas maakt ook steeds meer opmerkingen dat hij na mijn verlof sowieso wel ruimte ziet voor uitbreiding van mijn werk, ook terwijl hij weet dat ik verder rondkijk), maar we moeten hier echt nog aan zoveel dingen beginnen, dat ik ook wel de neiging heb om nou eens niet mijn hele week vol te plannen.
We willen de vloerbedekking in de woonkamer vervangen (dus eerst maar eens iets gaan uitzoeken), een kleinere (ovale) eettafel op marktplaats uitzoeken, de grote eettafel naar boven doen als vervanging van 2 bureaus (de helft wordt bureau van mijn man en op het uiteinde kan wel een aankleedkussen liggen-scheelt een commode), een stofzuiger uitzoeken, kinderwagens uitproberen in een winkel om te weten wat we op marktplaats moeten zoeken, boven nog veel meer opruimen en dan het baby-hoekje inrichten, een baby-bedje en een grote relaxte maar niet te lompe (draai) fauteuil zoeken (om in te voeden), etc.
Is niet hetzelfde als een grote verbouwing, maa ik wil ook niet alle beslissingen op december en later aan laten komen. Zeker omdat ik het belangrijk vind om niet teveel geld uit te geven: in een winkel met een flink budget weet je meteen wanneer iets geleverd wordt, via marktplaats kan het even duren voordat je vindt wat je zoekt...
maandag 23 november 2009 om 12:23
Schoonheidssalonnetje... Aan huis, echt mijn hobby en heerlijk om te doen. Maar op dit moment voor mij de slechte houding Iemand, dus wel echt balen!
Ik heb ook geen oproep gehad van de HA, raar hé. Inmiddels ook al gehaald, zelfde dag als mijn dochter 2wkn geleden. Heb toen een briefje met mijn naam; geboortedatum in moeten vullen.
Raar hé? Staat bij jou HA wel geregistreerd dat je in verwachting bent?
Gelukkig dat je man geen mex griep of gewone griep heeft. Wat hij nu heeft is natuurlijk ook helemaal niet fijn, verre daarvan zelfs, maar hij kan je gelukkig niet aansteken.
Jij moet jezelf ook niet voorbij lopen iemand, dus waarom blijf je niet lekker thuis om voor je man te zorgen en wat dingen in het huis te doen
Tijd vliegt! Ik snap inderdaad dat je niet alles in Dec wilt doen, is toch altijd een maand wat snel voorbij gaat..Toch?
Wil je een 3 of 4 wielers kinderwagen? Al over nagedacht?
Leuke dingen op Marktplaats!
Koboinkie Scheelt wel dat ik iets meer rust heb. Het iets rustiger aan kan doen, maar ik vind het zo moeilijk!
Merk dat mijn stemming er zo onder kan leiden. Vooral omdat hier in huis zoveel moet gebeuren,manlief het heel druk heeft en ik zelf niks kan!
De pijn wordt heftiger,maar wil ook niet zeurend overkomen
Weet niet of jullie het herkennen, maar het gaat eigenlijk helemaal niet goed, en als mensen vragen: Hoe gaat het? Ik automatisch zeg: Goed hoor!
Wil niet als die zeikende moeder overkomen die altijd klaagt.
Ga ff slapen...
Ik heb ook geen oproep gehad van de HA, raar hé. Inmiddels ook al gehaald, zelfde dag als mijn dochter 2wkn geleden. Heb toen een briefje met mijn naam; geboortedatum in moeten vullen.
Raar hé? Staat bij jou HA wel geregistreerd dat je in verwachting bent?
Gelukkig dat je man geen mex griep of gewone griep heeft. Wat hij nu heeft is natuurlijk ook helemaal niet fijn, verre daarvan zelfs, maar hij kan je gelukkig niet aansteken.
Jij moet jezelf ook niet voorbij lopen iemand, dus waarom blijf je niet lekker thuis om voor je man te zorgen en wat dingen in het huis te doen
Tijd vliegt! Ik snap inderdaad dat je niet alles in Dec wilt doen, is toch altijd een maand wat snel voorbij gaat..Toch?
Wil je een 3 of 4 wielers kinderwagen? Al over nagedacht?
Leuke dingen op Marktplaats!
Koboinkie Scheelt wel dat ik iets meer rust heb. Het iets rustiger aan kan doen, maar ik vind het zo moeilijk!
Merk dat mijn stemming er zo onder kan leiden. Vooral omdat hier in huis zoveel moet gebeuren,manlief het heel druk heeft en ik zelf niks kan!
De pijn wordt heftiger,maar wil ook niet zeurend overkomen
Weet niet of jullie het herkennen, maar het gaat eigenlijk helemaal niet goed, en als mensen vragen: Hoe gaat het? Ik automatisch zeg: Goed hoor!
Wil niet als die zeikende moeder overkomen die altijd klaagt.
Ga ff slapen...
maandag 23 november 2009 om 12:32
Sorry meiden, ik reageer later even "leuk"maar het loopt hier allemaal niet goed. Mijn ene schoonvader is opgenomen met een hartaanval, mijn andere schoonvader (vader van mijn overleden zwager stiefvader van mijn man, hij is op zijn 5e bij hem komen wonen) heeft prostaatkanker en we horen donderdag of hij nog kansen heeft en of hij uberhaupt nog wel WIL knokken, want we zijn bang dat hij naar zoon wil. Ook mijn oude oma gaat volgens de artsen het einde van het jaar niet halen, dus jullie kan je wellicht voorstellen hoe het hier nu ongeveer gaat....en dan heb 2 kinderen die helemaal happy zijn omdat het Sinterklaastijd is en geen idee hebben van wat er allemaal gebeurt. Manlief zit er natuurlijk zwaar doorheen, het verdriet van zijn broertje is nog niet eens tot hem doorgedrongen en dat dit.....En ik agh.....ik kom ook nog ergens op dit lijstje voor, maar nu vooral als karrentrekker terwijl het al niet zo lekker gaat met de zwangerschap. Dus sorry sorry meiden dat ik zo weinig laat horen en zo loop te klagen maar wil niet iedereen lastig vallen met mijn sores en kan het nu niet opbrengen om "leuk"te doen terwijl ik het zo niet voel.
Ik hoop dat jullie dat begrijpen en maak het allemaal weer goed hoor, maar zie enorm op tegen de tijd die komen gaat, het houd nooit eens op lijkt het wel......
Ik hoop dat jullie dat begrijpen en maak het allemaal weer goed hoor, maar zie enorm op tegen de tijd die komen gaat, het houd nooit eens op lijkt het wel......
maandag 23 november 2009 om 13:53
Jeetje Mebi, jullie wordt ook niets bespaard zeg. Heel veel sterkte en denk vooral om jezelf en je gezin. Ook als je niet 'leuk' wilt doen, ben je hier natuurlijk van harte welkom.
Pluimke, vervelend dat je zoveel pijn hebt, maar lijkt me wel goed dat je gestopt ben met werken. Lastig he, als er veel moet gebeuren thuis en jij niets kan.
Marijo, schrikken he, als je krampen hebt. Waren natuurlijk gewoon je darmen, maar het is moeilijk te herkennen, alles zit zo dicht bij elkaar. Fijn dat de kamer voor je dochter met kerst al komt.
Iemand, heel verstandig om eerst in de winkel te gaan kijken en rijden, dan weet je wat je wil. En inderdaad neem er even de tijd voor, er komen iedere dag zoveel nieuwe dingen op MP.
Vandaag bij de vlos geweest, die was erg tevreden. Zelfs mijn buik lag keurig op schema en dat voor de vierde. Verder heb ik (gelukkig) nergens last van. Soms wat harde buiken savonds, maar niet pijnlijk. Baby lag nog steeds met haar hoofdje omhoog, maar ja, bij mij liggen ze allemaal heel lang in een stuit en draaien op het laatste moment toch nog (of niet). Ik ben wel weer aan het denken wat ik wil als ze in een stuit blijft liggen (oudste is toen met keizersnede geboren), maar een stuitbevalling kan ook. Alleen moet ik dan naar Amsterdam. Maar ja zover zijn we nog niet.
Pluimke, vervelend dat je zoveel pijn hebt, maar lijkt me wel goed dat je gestopt ben met werken. Lastig he, als er veel moet gebeuren thuis en jij niets kan.
Marijo, schrikken he, als je krampen hebt. Waren natuurlijk gewoon je darmen, maar het is moeilijk te herkennen, alles zit zo dicht bij elkaar. Fijn dat de kamer voor je dochter met kerst al komt.
Iemand, heel verstandig om eerst in de winkel te gaan kijken en rijden, dan weet je wat je wil. En inderdaad neem er even de tijd voor, er komen iedere dag zoveel nieuwe dingen op MP.
Vandaag bij de vlos geweest, die was erg tevreden. Zelfs mijn buik lag keurig op schema en dat voor de vierde. Verder heb ik (gelukkig) nergens last van. Soms wat harde buiken savonds, maar niet pijnlijk. Baby lag nog steeds met haar hoofdje omhoog, maar ja, bij mij liggen ze allemaal heel lang in een stuit en draaien op het laatste moment toch nog (of niet). Ik ben wel weer aan het denken wat ik wil als ze in een stuit blijft liggen (oudste is toen met keizersnede geboren), maar een stuitbevalling kan ook. Alleen moet ik dan naar Amsterdam. Maar ja zover zijn we nog niet.
maandag 23 november 2009 om 14:55
Aggossie Mebi, ik heb ontzettend met jullie te doen!!! Dikke knuffel (weet nog steeds niet waar de smily's zitten...). Het is onmogelijk om jezelf niet voorbij te lopen nu, maar doe het met mate! Kijk vast om je heen of je iemand in je eigen omgeving kan inzetten om tussendoor zelf even bij te komen, want je gaat dit niet volhouden als je aan een stuk door de kar trekt hoor! Sterke ook voor je man!
@ pluimke: geen idee of 3 of 4 wielen fijn is: uitproberen dus...
Bij de huisarts sta ik wel geregistreerd, maar het mens spoort sowieso niet. Ze had mijn man geschoffeerd toen hij voorzichtig kwam vragen of er mogelijkheden zijn waar we een beroep op kunnen doen als de zorg voor ons kind toch niet zo makkelijk combineert met zijn hersenbeschadiging. Dat is echt heel wat dat hij uberhapt iemand hulp vraagt, dus ik ben haar een week later (gesteund door onze verloskundige) wel gaan vertellen dat haar reactie nergens op sloeg en of ze nog normaal kon meedenken (kwam weinig zinnigs uit toen). Laatst moest ik als formaliteit een verwijsbrief vragen voor de arbeidsspychologe waar ik deze zomer was begonnen. Ik had netjes aan de assistente doorgegeven dat de verwijzing vanwege werkstress was en in mijn dossier staan van de afgelopen 2 jaar duidelijk op werkstress herleide gezondheidsproblemen, en toch presteerde ze het om in de verwijsbrief te schrijven dat ik begeleiding nodig heb omdat we niet kunnen omgaan met mijn ongeplande zwangerschap enzo. Helemaal uit haar duim gezogen!!!
Dat ik geen griepprik info krijg, verbaast me dus ook weer niet.
Jammie: jij hebt al ZOVEEL bevallingen gehad, kan je er iets over vertellen? Hoe ging het allemaal, wat is je bijgebleven wat je totaal niet verwacht had, heb je tips? Hoe erg en onhandig is een keizersnede?
@ pluimke: geen idee of 3 of 4 wielen fijn is: uitproberen dus...
Bij de huisarts sta ik wel geregistreerd, maar het mens spoort sowieso niet. Ze had mijn man geschoffeerd toen hij voorzichtig kwam vragen of er mogelijkheden zijn waar we een beroep op kunnen doen als de zorg voor ons kind toch niet zo makkelijk combineert met zijn hersenbeschadiging. Dat is echt heel wat dat hij uberhapt iemand hulp vraagt, dus ik ben haar een week later (gesteund door onze verloskundige) wel gaan vertellen dat haar reactie nergens op sloeg en of ze nog normaal kon meedenken (kwam weinig zinnigs uit toen). Laatst moest ik als formaliteit een verwijsbrief vragen voor de arbeidsspychologe waar ik deze zomer was begonnen. Ik had netjes aan de assistente doorgegeven dat de verwijzing vanwege werkstress was en in mijn dossier staan van de afgelopen 2 jaar duidelijk op werkstress herleide gezondheidsproblemen, en toch presteerde ze het om in de verwijsbrief te schrijven dat ik begeleiding nodig heb omdat we niet kunnen omgaan met mijn ongeplande zwangerschap enzo. Helemaal uit haar duim gezogen!!!
Dat ik geen griepprik info krijg, verbaast me dus ook weer niet.
Jammie: jij hebt al ZOVEEL bevallingen gehad, kan je er iets over vertellen? Hoe ging het allemaal, wat is je bijgebleven wat je totaal niet verwacht had, heb je tips? Hoe erg en onhandig is een keizersnede?
maandag 23 november 2009 om 17:12
Mebi wat verschrikkelijk zeg! En inderdaad wat de andere 2 meiden al hebben gezegd, het lijkt net of jullie niets bespaard blijft.
Jullie verdienen echt zoveel goeds, hopelijk gaat dat snel gebeuren.
Heerlijk hé die kinderen die echt nog niet het benul hebben wat er gebeurd en zo onbezonnen genieten van de Sinterklaastijd.
Kom maar lekker klagen hier als je er behoefte aan hebt! Doen hoor, knuffel voor je!
Iemand,wat een verschrikkelijke huisarts heb jij zeg. Onbegrijpelijk.... Is er geen mogelijkheid om over te stappen naar iemand anders?
Jammie, deze kleine meid ligt ook nog steeds in een stuit. Tot nu toe bij elke echo, maar ook elke controle bij de VK. Ik voel ook alleen maar onderin schopjes.
Ik ben er ook van overtuigd dat ze nog kan draaien, krijg in week 36 een liggingsecho. Maar ben toch al wel aan het nadenken keizersnede/natuurlijke bevalling. Hoop het laatste. Hoe heb je het ervaren keizersnede?
Jullie verdienen echt zoveel goeds, hopelijk gaat dat snel gebeuren.
Heerlijk hé die kinderen die echt nog niet het benul hebben wat er gebeurd en zo onbezonnen genieten van de Sinterklaastijd.
Kom maar lekker klagen hier als je er behoefte aan hebt! Doen hoor, knuffel voor je!
Iemand,wat een verschrikkelijke huisarts heb jij zeg. Onbegrijpelijk.... Is er geen mogelijkheid om over te stappen naar iemand anders?
Jammie, deze kleine meid ligt ook nog steeds in een stuit. Tot nu toe bij elke echo, maar ook elke controle bij de VK. Ik voel ook alleen maar onderin schopjes.
Ik ben er ook van overtuigd dat ze nog kan draaien, krijg in week 36 een liggingsecho. Maar ben toch al wel aan het nadenken keizersnede/natuurlijke bevalling. Hoop het laatste. Hoe heb je het ervaren keizersnede?
dinsdag 24 november 2009 om 09:44
Hoi,
Weet effe niet wat ik moet doen: een oom ligt op sterven in Nederland (kan natuurlijk zowiezo niet meer naar de begrafenis, na je 7e maand mag je niet meer vliegen). Eigenlijk zou ik moeten bellen om afscheid te nemen zeg maar maar dat vind ik ZOOOO moeilijk....ben al zo labiel als wat de laatste tijd en hij en zijn vrouw (allebei 75 maar dat maakt niet uit) doen ook niets anders dan de hele tijd huilen. Dat wordt natuurlijk een grote huilpartij aan de telefoon, en wat moet ik in godsnaam zeggen? Pfffff effe moeilijk......hij was eigenlijk altijd meer dan een gewone oom zeg maar. Vanmiddag gaan ze nog een laatste operatie beginnen maar waarschijnlijk komt ie daar niet levend uit. Wat zouden jullie doen?
Effe een ego-berichtje, sorry hoor....
Weet effe niet wat ik moet doen: een oom ligt op sterven in Nederland (kan natuurlijk zowiezo niet meer naar de begrafenis, na je 7e maand mag je niet meer vliegen). Eigenlijk zou ik moeten bellen om afscheid te nemen zeg maar maar dat vind ik ZOOOO moeilijk....ben al zo labiel als wat de laatste tijd en hij en zijn vrouw (allebei 75 maar dat maakt niet uit) doen ook niets anders dan de hele tijd huilen. Dat wordt natuurlijk een grote huilpartij aan de telefoon, en wat moet ik in godsnaam zeggen? Pfffff effe moeilijk......hij was eigenlijk altijd meer dan een gewone oom zeg maar. Vanmiddag gaan ze nog een laatste operatie beginnen maar waarschijnlijk komt ie daar niet levend uit. Wat zouden jullie doen?
Effe een ego-berichtje, sorry hoor....
dinsdag 24 november 2009 om 10:17
Hoi Marijo
Heel lastig.
Misschien (moet je zelf inschatten) kan snel nog een bos bloemen laten bezorgen met een kaartje dat je er zo gaag bij zou willen zijn maar dat dat er nu niet in zit. Bloemen bezorgen kan via allerlei websites, of eventueel zoek je via internet een bloemist bij hen in de buurt uit met het verzoek om een spoedbestelling te leveren.
Eventueel eerlijk schrijven dat je opziet tegen bellen omdat je denkt dat dat alleen maar huilen wordt met een hele grote afstand ertussen maar dat je heel veel aan ze denkt?
Heel lastig.
Misschien (moet je zelf inschatten) kan snel nog een bos bloemen laten bezorgen met een kaartje dat je er zo gaag bij zou willen zijn maar dat dat er nu niet in zit. Bloemen bezorgen kan via allerlei websites, of eventueel zoek je via internet een bloemist bij hen in de buurt uit met het verzoek om een spoedbestelling te leveren.
Eventueel eerlijk schrijven dat je opziet tegen bellen omdat je denkt dat dat alleen maar huilen wordt met een hele grote afstand ertussen maar dat je heel veel aan ze denkt?
dinsdag 24 november 2009 om 13:26
Dat van die bloemen is wel een goed idee. Achteraf gezien blijkt ie vandaag alleen op gesprek te moeten in dat andere ziekenhuis en dan gaan ze kijken wanneer de operatie gaat plaatsvinden. Er zit alleen een belangrijke ader helemaal verstopt dus het kan binnen 2 tellen afgelopen zijn, dat kan over 5 minuten maar ook over 1 jaar. Lijkt wel de periode dat er veel mensen doodgaan...bij Mebi was dat toch ook al zo?
dinsdag 24 november 2009 om 13:40
He bah, wat een vervelende berichten, Mebi en Marijo!
Marijo, ik snap dat je bellen moeilijk vindt, maar door niets te laten horen, zadel je jezelf achteraf met schuldgevoel op... had ik maar... zeker als hij meer dan zomaar een oom is voor je!
Die bloemen vind ik een heel goed idee, zeker nu blijkt dat je nog tijd hebt (of lijkt te hebben)
Mebi, sterkte meid!! Hoeveel kun je tegelijk hebben???? Ik hoop dat je familielid met de hartaanval snle opknapt en degene met prostaatkanker toch nog perspectieven ziet. Pffff, hele dikke knuffel meid!!! Gelukkig maar dat je kids niet zoveel door hebben, maar het contrast is wel groot voor jullie zo.
Marijo, ik snap dat je bellen moeilijk vindt, maar door niets te laten horen, zadel je jezelf achteraf met schuldgevoel op... had ik maar... zeker als hij meer dan zomaar een oom is voor je!
Die bloemen vind ik een heel goed idee, zeker nu blijkt dat je nog tijd hebt (of lijkt te hebben)
Mebi, sterkte meid!! Hoeveel kun je tegelijk hebben???? Ik hoop dat je familielid met de hartaanval snle opknapt en degene met prostaatkanker toch nog perspectieven ziet. Pffff, hele dikke knuffel meid!!! Gelukkig maar dat je kids niet zoveel door hebben, maar het contrast is wel groot voor jullie zo.
dinsdag 24 november 2009 om 16:06
Lastig Marijo! Ik geloof dat ik toch zou bellen, zeker als hij zo speciaal voor je is. Moeilijk, dat zeker. Waar ben je bang voor? Is het heel erg als het een grote huilpartij wordt?
Mebi, wat ontzettend veel klappen vallen er bij jullie in de familie. Kan je alles wel een beetje het hoofd bieden? En dat je niet 'leuk' reageert is niet meer dan logisch. Het is nu even niet 'leuk'.
Kaboinkie, kan je niet eerder met verlof? Of wil je dat niet? Een buik als bij 36 weken pfff....
Hoe is het met je vent Iemand? Balen dat jij nu alleen voor de honden opdraait, snap wel dat je daar niet zo blij van wordt.
Leuk, al die veranderingen in huis! Idd slim dat nu vast te doen, op MP weet je nooit hoe lang het duurt. Maar wel aanbod genoeg lijkt me zo!
De verhuizing hier zit erop, het is soepel verlopen begreep ik (ik was er niet bij). Nu schilderen en hopen dat de inhoud van alle dozen snel een plekje vindt... Moet lukken lijkt me zo! Ik vind het wel moeilijk dat ik de hele tijd tegen mijn beperkingen aanloop, kan zo weinig doen!
Kunnen we eindelijk aan Bumpies kamer beginnen! We hebben Bumpie als werknaam sinds mijn man zich versprak. Hebben jullie 'werknamen'?
Mebi, wat ontzettend veel klappen vallen er bij jullie in de familie. Kan je alles wel een beetje het hoofd bieden? En dat je niet 'leuk' reageert is niet meer dan logisch. Het is nu even niet 'leuk'.
Kaboinkie, kan je niet eerder met verlof? Of wil je dat niet? Een buik als bij 36 weken pfff....
Hoe is het met je vent Iemand? Balen dat jij nu alleen voor de honden opdraait, snap wel dat je daar niet zo blij van wordt.
Leuk, al die veranderingen in huis! Idd slim dat nu vast te doen, op MP weet je nooit hoe lang het duurt. Maar wel aanbod genoeg lijkt me zo!
De verhuizing hier zit erop, het is soepel verlopen begreep ik (ik was er niet bij). Nu schilderen en hopen dat de inhoud van alle dozen snel een plekje vindt... Moet lukken lijkt me zo! Ik vind het wel moeilijk dat ik de hele tijd tegen mijn beperkingen aanloop, kan zo weinig doen!
Kunnen we eindelijk aan Bumpies kamer beginnen! We hebben Bumpie als werknaam sinds mijn man zich versprak. Hebben jullie 'werknamen'?
No but yeah but no but yeah but no but yeah no but yeah but no because I'm not even going on the pill because Nadine reckons they stop you from getting pregnant.
woensdag 25 november 2009 om 09:43
Heel veel sterkte Marij, wat een moeilijke beslissing wat te doen.
Inderdaad als je het te moeilijk vindt om te bellen kun je altijd een bos bloemen sturen. Zo toon je toch echt dat je aan ze denkt.
Ik denk ook wel dat je oom begrip heeft dat je nu labieler bent...
Vicky fijn dat jullie zijn verhuisd, en gezellig dat je er even bent!
Grappig jullie naam!!! Wij hadden bij de eerste wel een werknaam maar nu niet, we zijn ook nog niet uit onze naam dus dat scheelt.
Gisteren aan 2 vrienden ( mannelijke ) 20 namen gegeven en zij mochten strepen welke zij het mooiste vonden. Een top 3.
2 namen vind ik erg mooi die over zijn gebleven en 1 man...
Grappig,want zij hielden dezelfde namen over.
Blijft lastig!
Ga dochter ff amuseren, wordt een beetje vervelend nu moeder heel de tijd op de bank aan het hangen is...
Inderdaad als je het te moeilijk vindt om te bellen kun je altijd een bos bloemen sturen. Zo toon je toch echt dat je aan ze denkt.
Ik denk ook wel dat je oom begrip heeft dat je nu labieler bent...
Vicky fijn dat jullie zijn verhuisd, en gezellig dat je er even bent!
Grappig jullie naam!!! Wij hadden bij de eerste wel een werknaam maar nu niet, we zijn ook nog niet uit onze naam dus dat scheelt.
Gisteren aan 2 vrienden ( mannelijke ) 20 namen gegeven en zij mochten strepen welke zij het mooiste vonden. Een top 3.
2 namen vind ik erg mooi die over zijn gebleven en 1 man...
Grappig,want zij hielden dezelfde namen over.
Blijft lastig!
Ga dochter ff amuseren, wordt een beetje vervelend nu moeder heel de tijd op de bank aan het hangen is...
woensdag 25 november 2009 om 09:55
Heb jullie het ook een beetje gehad? En we moeten nog zo lang......vannacht werd ik wakker met een ongelooflijk zere zij, net alsof mn vruchtzak op knappen stond (kan dat haha, weet ik veel). Ik kon niet eens liggen....nou ja, dan maar zitten. Ging wel weer snel over maar toch.....ik krijg steeds meer van dat soort stomme kwaaltjes. Vrijdag weer bloedonderzoeken (die krijg ik elke maand) en dan maandag de dopplertest, een grote echo van een kwartier of drie.
Wat grappig dat jullie werknamen hebben! Wij zijn allang uit de naam. Maria is vernoemd, zo moet dat hier. En de tweede naam mogen we zelf uitkiezen: ik wil de naam Danai (met het accent op de tweede a) dus die naam komt er (moet in dit land al genoeg van mezelf inleveren haha).
Wat grappig dat jullie werknamen hebben! Wij zijn allang uit de naam. Maria is vernoemd, zo moet dat hier. En de tweede naam mogen we zelf uitkiezen: ik wil de naam Danai (met het accent op de tweede a) dus die naam komt er (moet in dit land al genoeg van mezelf inleveren haha).
woensdag 25 november 2009 om 14:30
Wij hebben ook geen werknaam, soms is het Mientje, dan weer Doortje, dan weer Zus....
Iemand, jij vroeg nog naar bevallingsverhalen omdat ik er ZOVEEL heb meegemaakt. Klinkt een beetje alsof ik mijn 12e kind krijg. Ik weet niet zo goed wat ik moet opschrijven, iedere bevalling is anders. En ik wil niemand bang maken.
Bij de eerste was ik ontzettend bang om te bevallen. Ik was bang om het mezelf extra moeilijk te maken. Door me niet te kunnen overgeven ofzo. Gelukkig lag hij in een stuit dus het werd een geplande keizersnede. Op zich is de KS mij 100% meegevallen, ruggenprik enzo ging prima.Binnen 10 minuten is het kind er en een half uurtje later was ik ook weer klaar. Alleen het herstel erna is wel pittig. de eerste dagen kun je niet eens overeind komen. Daarna is je conditie ook nul. Na een week kon ik nog niets eens tot het eind van de straat lopen. Bij mij was het de eerste, maar als het bij je tweede gebeurd is het wel lastig. je mag niet tillen. Eerlijk gezegd was ik na twee weken wel weer prima op de been.
Goed, na de KS wilde ik toch wel heel graag een keer zelf bevallen. Ik was ook niet meer zo bang. Bij nummer twee braken de vliezen maar ik kreeg geen weeen. Vier dagen later werd ik in het ziekenhuis ingeleid. Om 12.00 kreeg ik weeen en om 18.00 werd hij geboren. De hele bevalling is me erg meegevallen. Alleen het laatste uurtje weeen was gewoon pijnlijk. Maar meestal ben je dan ook bijna klaar. Wat ik heel apart vond is dat die pijnlijke weeen ineens stoppen. En er dan persweeen voor in de plaats komen maar die zijn niet pijnlijk. Ik vond het persen best lastig, de vlos moest de hele tijd zeggen wat ik moest doen.
Bij nummer drie braken weer de vliezen en deze keer kreeg ik binnen het half uur weeen. Ze begonnen om 1.30, om 5.00 kwamen ze om de 5 minuten en mocht ik naar het ziekenhuis en om 9.10 was de kleine man er. Ik weet nog dat de laatste weeen weer zo'n pijn deden en dat ik riep' ik doe dit nooit meer, zelfs niet voor een meisje.''
Ik ben wel allebei de keren een klein beetje ingescheurd, maar dat voel je absoluut niet. Ook het hechten erna viel mee. Ik lag alleen zo te trillen dat ze het eerste half uur niets kon doen.
Wel heerlijk dat je na zo'n gewone bevalling weer snel op de been bent. Bij nummer 3 waren we om 11.00 al weer gedouched thuis. Ga aub niet te heet douchen, deed ik dus wel en ik viel bijna flauw. Probeer meteen te plassen onder de douche, als dat lukt mag je naar huis.
Ik hoop dat ik niemand heb afgeschrikt.
Iemand, jij vroeg nog naar bevallingsverhalen omdat ik er ZOVEEL heb meegemaakt. Klinkt een beetje alsof ik mijn 12e kind krijg. Ik weet niet zo goed wat ik moet opschrijven, iedere bevalling is anders. En ik wil niemand bang maken.
Bij de eerste was ik ontzettend bang om te bevallen. Ik was bang om het mezelf extra moeilijk te maken. Door me niet te kunnen overgeven ofzo. Gelukkig lag hij in een stuit dus het werd een geplande keizersnede. Op zich is de KS mij 100% meegevallen, ruggenprik enzo ging prima.Binnen 10 minuten is het kind er en een half uurtje later was ik ook weer klaar. Alleen het herstel erna is wel pittig. de eerste dagen kun je niet eens overeind komen. Daarna is je conditie ook nul. Na een week kon ik nog niets eens tot het eind van de straat lopen. Bij mij was het de eerste, maar als het bij je tweede gebeurd is het wel lastig. je mag niet tillen. Eerlijk gezegd was ik na twee weken wel weer prima op de been.
Goed, na de KS wilde ik toch wel heel graag een keer zelf bevallen. Ik was ook niet meer zo bang. Bij nummer twee braken de vliezen maar ik kreeg geen weeen. Vier dagen later werd ik in het ziekenhuis ingeleid. Om 12.00 kreeg ik weeen en om 18.00 werd hij geboren. De hele bevalling is me erg meegevallen. Alleen het laatste uurtje weeen was gewoon pijnlijk. Maar meestal ben je dan ook bijna klaar. Wat ik heel apart vond is dat die pijnlijke weeen ineens stoppen. En er dan persweeen voor in de plaats komen maar die zijn niet pijnlijk. Ik vond het persen best lastig, de vlos moest de hele tijd zeggen wat ik moest doen.
Bij nummer drie braken weer de vliezen en deze keer kreeg ik binnen het half uur weeen. Ze begonnen om 1.30, om 5.00 kwamen ze om de 5 minuten en mocht ik naar het ziekenhuis en om 9.10 was de kleine man er. Ik weet nog dat de laatste weeen weer zo'n pijn deden en dat ik riep' ik doe dit nooit meer, zelfs niet voor een meisje.''
Ik ben wel allebei de keren een klein beetje ingescheurd, maar dat voel je absoluut niet. Ook het hechten erna viel mee. Ik lag alleen zo te trillen dat ze het eerste half uur niets kon doen.
Wel heerlijk dat je na zo'n gewone bevalling weer snel op de been bent. Bij nummer 3 waren we om 11.00 al weer gedouched thuis. Ga aub niet te heet douchen, deed ik dus wel en ik viel bijna flauw. Probeer meteen te plassen onder de douche, als dat lukt mag je naar huis.
Ik hoop dat ik niemand heb afgeschrikt.
woensdag 25 november 2009 om 14:41
Haha nee hoor mij niet in ieder geval!
Een keizersnee is op zich wel lekker want dan krijg je dat ge-emmer niet met persen en zo (lijkt me echt VERSCHRIKKELIJK) en ik ben niet zo'n type dat ik door veel pijn heel wil om te voelen dat ik moeder ben geworden
Bij mijn vorige bevalling was het ineens zo kritiek dat ik een algehele narcose kreeg (mn placenta was ineens verouderd en het kind kreeg al een week geen voeding binnen). Na een paar uur word je dan pas weer wakker: zelfs als ze je kind bij je brengen voel je je nog duf en merk je er haast niets van. En je hebt natuurlijk gigantische pijn als je probeert op te staan of te zitten. Hier is het zo: ooit een keizersnee altijd een keizersnee dus dat staat bij mij al vast. Je moet ook weer zelf leren poepen, gelukkig kon ik dat al snel anders zou ik een klysma krijgen. Zelfs je kont afvegen lukt niet (hoop niet dat ik mensen afschrik haha). Bij mij zal het deze keer waarschijnlijk met een ruggenprik gebeuren, dan ben ik er toch een beetje bij. Aan de ene kant vind ik dat ook best wel eng dus als ze me helemaal wegmaken vind ik dat ook goed: ben niet zo'n held. Het vervelende na de keizersnee is wel dat ik mn andere dochter helemaal niet op mag en kan tillen....gelukkig komt mn zus een week kramen want we hebben hier helemaal geen kraamverzorgster of zo. Gelukkig helpt mn man ook altijd bij van alles (van koken tot huis schoonmaken: hij kan echt alles en vaak nog 10x beter dan ik). Bovendien als je een keizersnee hebt gehad dan is het moeilijk borstvoeding geven: ten eerste zeggen ze hier dat de melkproductie later op gang komt en bovendien kan je door de pijn aan de wond je baby niet goed vasthouden. Maar goed, ik was zowiezo al niet zo'n held met borstvoeding want in de kliniek heb ik mn dochter niet meer dan 2x per dag gezien (errug he, gelukkig beval ik nu gewoon in mn eigen stad.....). Dat was het weer.....hier bevalt trouwens 75% van de vrouwen met een keizersnee, dus dat wat heerst in Ndl, dus dat je 'faalt' als vrouw als je een keizersnee krijgt dat geldt hier helemaal niet.
Een keizersnee is op zich wel lekker want dan krijg je dat ge-emmer niet met persen en zo (lijkt me echt VERSCHRIKKELIJK) en ik ben niet zo'n type dat ik door veel pijn heel wil om te voelen dat ik moeder ben geworden
Bij mijn vorige bevalling was het ineens zo kritiek dat ik een algehele narcose kreeg (mn placenta was ineens verouderd en het kind kreeg al een week geen voeding binnen). Na een paar uur word je dan pas weer wakker: zelfs als ze je kind bij je brengen voel je je nog duf en merk je er haast niets van. En je hebt natuurlijk gigantische pijn als je probeert op te staan of te zitten. Hier is het zo: ooit een keizersnee altijd een keizersnee dus dat staat bij mij al vast. Je moet ook weer zelf leren poepen, gelukkig kon ik dat al snel anders zou ik een klysma krijgen. Zelfs je kont afvegen lukt niet (hoop niet dat ik mensen afschrik haha). Bij mij zal het deze keer waarschijnlijk met een ruggenprik gebeuren, dan ben ik er toch een beetje bij. Aan de ene kant vind ik dat ook best wel eng dus als ze me helemaal wegmaken vind ik dat ook goed: ben niet zo'n held. Het vervelende na de keizersnee is wel dat ik mn andere dochter helemaal niet op mag en kan tillen....gelukkig komt mn zus een week kramen want we hebben hier helemaal geen kraamverzorgster of zo. Gelukkig helpt mn man ook altijd bij van alles (van koken tot huis schoonmaken: hij kan echt alles en vaak nog 10x beter dan ik). Bovendien als je een keizersnee hebt gehad dan is het moeilijk borstvoeding geven: ten eerste zeggen ze hier dat de melkproductie later op gang komt en bovendien kan je door de pijn aan de wond je baby niet goed vasthouden. Maar goed, ik was zowiezo al niet zo'n held met borstvoeding want in de kliniek heb ik mn dochter niet meer dan 2x per dag gezien (errug he, gelukkig beval ik nu gewoon in mn eigen stad.....). Dat was het weer.....hier bevalt trouwens 75% van de vrouwen met een keizersnee, dus dat wat heerst in Ndl, dus dat je 'faalt' als vrouw als je een keizersnee krijgt dat geldt hier helemaal niet.
woensdag 25 november 2009 om 15:02
Raar eigenlijk dat ze zeggen eens een ks altijd een ks. Ik ben erna twee keer prima bevallen. Helaas mag je alleen niet meer thuisbevallen, dat had ik ook nog wel eens mee willen maken.
Ik ben na de ks 4 dagen in het zh gebleven en daarna kreeg ik thuis helaas ook bijna geen kraamzorg meer, misschien nog 3x2 uur ofzo. Terwijl het mijn eerste was en de BV ook niet lekker liep.
Dat gevoel van 'falen' na een ks had ik wel heel sterk. Ik vond dat ik het niet zelf had gedaan. Op zich zou ik dat nu niet hebben (mocht het weer een ks worden), ik heb het twee keer zelf gedaan. Alleen het herstel erna met nog drie kinderen is gewoon lastig na een ks, dus ik hoop toch maar op weer een paar uurtjes afzien en klaar (het is tenslotte de laatste keer).
Misschien nog tips voor de mannen. Mijn man mocht niet van mijn zijde gaan. Iedere wee moest hij iets zeggen, weet niet meer wat. De arme vent moest heel nodig plassen maar mocht van mij niet weg. Op een gegeven moment zei ik plas maar in de wasbak (er was verder niemand in de kamer). Gelukkig stopte de weeen toen en kon hij even plassen voor ik ging persen. Persen is trouwens echt niet erg, ik vond het een heel bijzonder gevoel als je je kind uit je voelt glijden.
Ik ben blij dat ik nog niet hoef te bevallen, ik ben er nu nog niet klaar voor.
Ik ben na de ks 4 dagen in het zh gebleven en daarna kreeg ik thuis helaas ook bijna geen kraamzorg meer, misschien nog 3x2 uur ofzo. Terwijl het mijn eerste was en de BV ook niet lekker liep.
Dat gevoel van 'falen' na een ks had ik wel heel sterk. Ik vond dat ik het niet zelf had gedaan. Op zich zou ik dat nu niet hebben (mocht het weer een ks worden), ik heb het twee keer zelf gedaan. Alleen het herstel erna met nog drie kinderen is gewoon lastig na een ks, dus ik hoop toch maar op weer een paar uurtjes afzien en klaar (het is tenslotte de laatste keer).
Misschien nog tips voor de mannen. Mijn man mocht niet van mijn zijde gaan. Iedere wee moest hij iets zeggen, weet niet meer wat. De arme vent moest heel nodig plassen maar mocht van mij niet weg. Op een gegeven moment zei ik plas maar in de wasbak (er was verder niemand in de kamer). Gelukkig stopte de weeen toen en kon hij even plassen voor ik ging persen. Persen is trouwens echt niet erg, ik vond het een heel bijzonder gevoel als je je kind uit je voelt glijden.
Ik ben blij dat ik nog niet hoef te bevallen, ik ben er nu nog niet klaar voor.
woensdag 25 november 2009 om 22:40
Bevallen, zou het zo weer doen. Mijn vliezen braken om 22.00 uur, om 03.00 uur kreeg ik weeen (om het kwartier), had net man naar huis gestuurd... ik lag in het ziekenhuis. Om half 8 naar d everloskamer (toch man maar even gebeld, haha) en om 10.50 uur mocht ik persen. 11.02 was mijn zoon er. Ik vond het opvangen van de weeen best pittig op het laatst, de persweeen vond ik niet zo'n probleem, maar ja, ze duurden ook niet zo lang. Misschien omdat mijn zoon kleinw as, dat het best eenvoudig ging. Ja, pijn deed het wel, maar ik vond het erg meevallen.
donderdag 26 november 2009 om 13:23
Het is mij ook meegevallen, dat blijkt wel anders deden we het niet nog een keer. Maar ik denk dat het best goed is om er een beetje tegenop te zien, dan valt het allemaal vast mee.
Vanmorgen was mijn jongste weer naar de peuterspeelzaal, dit keer zonder te huilen. Dus ik had even twee uurtjes om sinterklaas kadootjes te gaan kopen. En het is gelukt, alles staat klaar op zolder. Wij vieren het 4 dec met de schoonfamillie en 5 dec met mijn famillie.
Ik heb 'savonds vaak het gevoel alsof er een blauwe plek in mijn buik zit aan de bovenkant. Volgens mij precies de plek waar het hoofdje zit.
Vanmorgen was mijn jongste weer naar de peuterspeelzaal, dit keer zonder te huilen. Dus ik had even twee uurtjes om sinterklaas kadootjes te gaan kopen. En het is gelukt, alles staat klaar op zolder. Wij vieren het 4 dec met de schoonfamillie en 5 dec met mijn famillie.
Ik heb 'savonds vaak het gevoel alsof er een blauwe plek in mijn buik zit aan de bovenkant. Volgens mij precies de plek waar het hoofdje zit.
donderdag 26 november 2009 om 20:32
Geweldig om de verhalen te horen, de stress rond 5 december!
Ons dochtertje snapt er nog niet veel van, maar vindt het wel gezellig.
Ik moet voor mijn nichtjes (1jaar) ook nog cadeautjes halen... Voor 1 nichtje is het echt niet moeilijk, haar ouders zijn overal wel blij mee, maar die andere... Dat ligt wat anders..
Moeilijk soms hé met familie.
Hoeveel cadeautjes doen jullie voor je kinderen?
Bevallen! Ik zie er ook echt niet tegen op. Ik ben bevallen op mijn verjaardag. 18.10u braken mijn vliezen en om 19.49u wat ons prinsesje er. Stortbevalling, maar teken er zo weer voor!!!
Ons dochtertje snapt er nog niet veel van, maar vindt het wel gezellig.
Ik moet voor mijn nichtjes (1jaar) ook nog cadeautjes halen... Voor 1 nichtje is het echt niet moeilijk, haar ouders zijn overal wel blij mee, maar die andere... Dat ligt wat anders..
Moeilijk soms hé met familie.
Hoeveel cadeautjes doen jullie voor je kinderen?
Bevallen! Ik zie er ook echt niet tegen op. Ik ben bevallen op mijn verjaardag. 18.10u braken mijn vliezen en om 19.49u wat ons prinsesje er. Stortbevalling, maar teken er zo weer voor!!!