
Help!! Mijn vader heeft kanker!!
dinsdag 24 november 2009 om 19:29
lieve allemaal!!
18 nov is mijn grote nachtmerrie begonnen!!
Mijn vader "mijn maatje door dik en dun" heeft leverkanker...
ik weet gewoon niet waar ik met mezelf en mijn gevoelens heen moet!!! ik ben een grote en zelfstandige meid van 28 maar voel me nu o zo klein!!
ik ben zo vreselijk bang voor wat mij/ons staat te wachten.. zo bang mijn allergrootste vriend kwijt te raken!! zo vreselijk bang..
mijn vader en ik hebben samen een grote passie, motor rijden, we hebben zoveel plezier gehad, even alles om je heen vergeten en gewoon genieten!! af en toe een bakkie koffie en even kletsen en dan weer verder...
wie wil met mij mee praten, wie heeft hier ervaring mee en kan mij een beetje de weg wijzen, ik ben de weg totaal kwijt!!!
18 nov is mijn grote nachtmerrie begonnen!!
Mijn vader "mijn maatje door dik en dun" heeft leverkanker...
ik weet gewoon niet waar ik met mezelf en mijn gevoelens heen moet!!! ik ben een grote en zelfstandige meid van 28 maar voel me nu o zo klein!!
ik ben zo vreselijk bang voor wat mij/ons staat te wachten.. zo bang mijn allergrootste vriend kwijt te raken!! zo vreselijk bang..
mijn vader en ik hebben samen een grote passie, motor rijden, we hebben zoveel plezier gehad, even alles om je heen vergeten en gewoon genieten!! af en toe een bakkie koffie en even kletsen en dan weer verder...
wie wil met mij mee praten, wie heeft hier ervaring mee en kan mij een beetje de weg wijzen, ik ben de weg totaal kwijt!!!
maandag 28 december 2009 om 08:05
Lieve Koe!
Heb je verhaal gelezen, het is allemaal zo herkenbaar..
Ik ben mijn vader al kwijt.. ook aan dezelfde ziekte, terwijl ik een jaar daarvoor zelf nog vocht tegen dezelfde ziekte. Ik voel je verdriet.. de machteloosheid! Vorig jaar oktober is mijn vader overleden.. mijn rots, mijn alles. Ga nog vaak naar hem toe.. we hebben hem een prachtige plek gegeven.. Maar het blijft zo onwerkelijk..Aan jou zou ik willen zeggen, geniet van elkaar en zorg goed voor elkaar.. veel liefs
Marenthe
Heb je verhaal gelezen, het is allemaal zo herkenbaar..
Ik ben mijn vader al kwijt.. ook aan dezelfde ziekte, terwijl ik een jaar daarvoor zelf nog vocht tegen dezelfde ziekte. Ik voel je verdriet.. de machteloosheid! Vorig jaar oktober is mijn vader overleden.. mijn rots, mijn alles. Ga nog vaak naar hem toe.. we hebben hem een prachtige plek gegeven.. Maar het blijft zo onwerkelijk..Aan jou zou ik willen zeggen, geniet van elkaar en zorg goed voor elkaar.. veel liefs
Marenthe
maandag 28 december 2009 om 16:32
Koe,
Ik heb je topic de laatste dagen/weken bewust een beetje links laten liggen (zoals ik al eerder vertelde, mijn moeder heeft ook kanker, dat weten we sinds kort, gelukkig lijkt het bij haar allemaal goed te gaan komen) omdat het voor mij al een grote emotionele achtbaan is, laat staat voor jou. Nu wil ik je toch even een knuffel komen brengen.
Ik heb je topic de laatste dagen/weken bewust een beetje links laten liggen (zoals ik al eerder vertelde, mijn moeder heeft ook kanker, dat weten we sinds kort, gelukkig lijkt het bij haar allemaal goed te gaan komen) omdat het voor mij al een grote emotionele achtbaan is, laat staat voor jou. Nu wil ik je toch even een knuffel komen brengen.
donderdag 31 december 2009 om 17:33
niesie, wat fijn om te horen zeg, dat het met je moeder allemaal niet zo ernstig lijkt, zal toch fijn zijn als ze weer beter word!!! ondanks alles een fijne jaarwisseling en geniet van elkaar!!
Marenthe, dat zal toch wat zijn als we dicht bij elkaar wonen.. toeval of???? het moet zo zijn!!
vanavond oudejaar uitzitten bij mijn ouders, spannend?? ja zie er als een berg tegenop, wat gebeurt er om 12uur, iedereen blij en gelukkig, en wij..... weten wat ons het nieuwe jaar gaat brengen, hoop ellende en verdriet in het vooruit zicht!! papa gaat achter uit, word slechter en slechter, krijgt al meer morfine, word daardoor ook nukkig en stemmigswisselingen, erg triest om hem zo te zien aftakelen, vreselijk wat een bizarre gebeurtenis, een film en wij spelen de hoofdrol!!!
goed uiteinde en de beste wensen voor 2010
Marenthe, dat zal toch wat zijn als we dicht bij elkaar wonen.. toeval of???? het moet zo zijn!!
vanavond oudejaar uitzitten bij mijn ouders, spannend?? ja zie er als een berg tegenop, wat gebeurt er om 12uur, iedereen blij en gelukkig, en wij..... weten wat ons het nieuwe jaar gaat brengen, hoop ellende en verdriet in het vooruit zicht!! papa gaat achter uit, word slechter en slechter, krijgt al meer morfine, word daardoor ook nukkig en stemmigswisselingen, erg triest om hem zo te zien aftakelen, vreselijk wat een bizarre gebeurtenis, een film en wij spelen de hoofdrol!!!
goed uiteinde en de beste wensen voor 2010
donderdag 31 december 2009 om 18:00
Hoi Koe..
Ben blij dat je weer even gereageerd hebt.. werd al wat bang..
Vanavond zal inderdaad een vreemde avond worden, intens zal het in ieder geval zijn.. geniet van hem.. geniet van elkaar! Dat is het enige wat ik je nu kan zeggen. ik zal ongetwijfeld om middernacht aan je denken! Veel liefs en een knuffel van mij.. (ook voor je vader.. )
Marenthe xxx
Ben blij dat je weer even gereageerd hebt.. werd al wat bang..

Vanavond zal inderdaad een vreemde avond worden, intens zal het in ieder geval zijn.. geniet van hem.. geniet van elkaar! Dat is het enige wat ik je nu kan zeggen. ik zal ongetwijfeld om middernacht aan je denken! Veel liefs en een knuffel van mij.. (ook voor je vader.. )
Marenthe xxx
vrijdag 1 januari 2010 om 14:17
Marenthe, dank je wel!! we hebben een bijzonder oud en nieuw gehad, ik kijk er met een brede glimlach en een traan op terug!!
ook de beste wensen voor het nieuwe jaar
papa was dapper en super sterk en erg gezellig, zoals we hem kennen.. heerlijke avond gehad genoten!! toen het 00.00 was, kwamen alle emoties los, we hebben samen gehuild, veel tranen en weinig woorden, maar't was goed zo iedereen wist wat we bedoelden!!!...
nu slaapt hij heel veel hij's kapot alle energie is weg... hij vecht er tegen zei hij om 12 januari, mijn kleine meid word dan 1, daar wil hij bij zijn, ga dan 's ochtends met mijn mannetje, schoonouders naar mijn ouders om daar haar verjaardag te vieren!! papa kan niet meer bij ons komen, vind hij heel erg, vond het rot dat wij aan de sleep moeten, maar ik doe het met alle liefde...
wat brengt ons 2010????? veel verdriet en mooie herinneringen
Marenthe, waar woon je ongeveer
ook de beste wensen voor het nieuwe jaar
papa was dapper en super sterk en erg gezellig, zoals we hem kennen.. heerlijke avond gehad genoten!! toen het 00.00 was, kwamen alle emoties los, we hebben samen gehuild, veel tranen en weinig woorden, maar't was goed zo iedereen wist wat we bedoelden!!!...
nu slaapt hij heel veel hij's kapot alle energie is weg... hij vecht er tegen zei hij om 12 januari, mijn kleine meid word dan 1, daar wil hij bij zijn, ga dan 's ochtends met mijn mannetje, schoonouders naar mijn ouders om daar haar verjaardag te vieren!! papa kan niet meer bij ons komen, vind hij heel erg, vond het rot dat wij aan de sleep moeten, maar ik doe het met alle liefde...
wat brengt ons 2010????? veel verdriet en mooie herinneringen
Marenthe, waar woon je ongeveer
vrijdag 1 januari 2010 om 22:51
Hallo Koe..
Met veel emotie lees ik je bericht.. er is zoveel herkenning.. mijn vader vocht ook uit alle macht, was ook zo dol op zijn kleinkinderen.. kon ook niet begrijpen waarom hem dit allemaal moest overkomen.. Vreselijk.! Gelukkig hebben wij ook het moment gehad waarop 'het goed was'.. en hebben wij uiteindelijk ook goed afscheid kunnen nemen, waar ik achteraf gezien erg blij om ben geweest..
Ik kom trouwens uit Emmen.
Groetjes en knufx
Marenthe
Met veel emotie lees ik je bericht.. er is zoveel herkenning.. mijn vader vocht ook uit alle macht, was ook zo dol op zijn kleinkinderen.. kon ook niet begrijpen waarom hem dit allemaal moest overkomen.. Vreselijk.! Gelukkig hebben wij ook het moment gehad waarop 'het goed was'.. en hebben wij uiteindelijk ook goed afscheid kunnen nemen, waar ik achteraf gezien erg blij om ben geweest..
Ik kom trouwens uit Emmen.
Groetjes en knufx
Marenthe
vrijdag 1 januari 2010 om 23:08
Koe,
helaas heb ik op 1 november hetzelfde gehoord over mijn moeder, kanker met uitzaaiingen en niet meer te genezen.Ze heeft 5 bestralingen gehad voor de pijn en begint volgende week met een chemokuur die hopelijk haar leven met 2-3 maanden verlengd. Moet het wel aanslaan natuurlijk.
Ik vond dat het met mijn moeder hard ging maar als ik dat vergelijk met jou mag ik zelfs in mn handen klappen, hoe stom dit ook klinkt! Jeetje wat is hij hard acheruit gegaan, ik hoop dat hij de verjaardag van je kindje mee mag maken! Daar zal hij voor strijden dat weet ik zeker. Dat is iets waar mijn moeder ook voor vecht, in maart wordt haar enige kleindochter, mijn lieve dochtertje 1!
Ik weet niet goed wat ik nu moet zeggen, via google kwam ik hier terecht. Eigenlijk ook op zoek naar mensen die hetzelfde doormaken, ik hoop het allerbeste deze dagen voor jullie.
Sterkte meid, ik leef met je mee.
Ook voor alle andere die in deze situatie zitten, heel veel sterkte. Ik weet helaas hoe ongelooflijk klote en machteloos voelt
Liefs
helaas heb ik op 1 november hetzelfde gehoord over mijn moeder, kanker met uitzaaiingen en niet meer te genezen.Ze heeft 5 bestralingen gehad voor de pijn en begint volgende week met een chemokuur die hopelijk haar leven met 2-3 maanden verlengd. Moet het wel aanslaan natuurlijk.
Ik vond dat het met mijn moeder hard ging maar als ik dat vergelijk met jou mag ik zelfs in mn handen klappen, hoe stom dit ook klinkt! Jeetje wat is hij hard acheruit gegaan, ik hoop dat hij de verjaardag van je kindje mee mag maken! Daar zal hij voor strijden dat weet ik zeker. Dat is iets waar mijn moeder ook voor vecht, in maart wordt haar enige kleindochter, mijn lieve dochtertje 1!
Ik weet niet goed wat ik nu moet zeggen, via google kwam ik hier terecht. Eigenlijk ook op zoek naar mensen die hetzelfde doormaken, ik hoop het allerbeste deze dagen voor jullie.
Sterkte meid, ik leef met je mee.
Ook voor alle andere die in deze situatie zitten, heel veel sterkte. Ik weet helaas hoe ongelooflijk klote en machteloos voelt

Liefs

vrijdag 1 januari 2010 om 23:15
quote:koe26 schreef op 31 december 2009 @ 17:33:
vanavond oudejaar uitzitten bij mijn ouders, spannend?? ja zie er als een berg tegenop, wat gebeurt er om 12uur, iedereen blij en gelukkig, en wij..... weten wat ons het nieuwe jaar gaat brengen, hoop ellende en verdriet in het vooruit zicht!! papa gaat achter uit, word slechter en slechter, krijgt al meer morfine, word daardoor ook nukkig en stemmigswisselingen, erg triest om hem zo te zien aftakelen, vreselijk wat een bizarre gebeurtenis, een film en wij spelen de hoofdrol!!!
goed uiteinde en de beste wensen voor 2010Alsof ik het zelf heb geschreven. Lieve Koe, ik wens je ondanks alles vooral erg veel sterkte en een heleboel warme momenten met jouw pa.
vanavond oudejaar uitzitten bij mijn ouders, spannend?? ja zie er als een berg tegenop, wat gebeurt er om 12uur, iedereen blij en gelukkig, en wij..... weten wat ons het nieuwe jaar gaat brengen, hoop ellende en verdriet in het vooruit zicht!! papa gaat achter uit, word slechter en slechter, krijgt al meer morfine, word daardoor ook nukkig en stemmigswisselingen, erg triest om hem zo te zien aftakelen, vreselijk wat een bizarre gebeurtenis, een film en wij spelen de hoofdrol!!!
goed uiteinde en de beste wensen voor 2010Alsof ik het zelf heb geschreven. Lieve Koe, ik wens je ondanks alles vooral erg veel sterkte en een heleboel warme momenten met jouw pa.

vrijdag 1 januari 2010 om 23:21
Koe, ikzelf ben ook jarig op 12 januari (dus jouw dochter is een steenbokje? Veel succes!! geintje hoor). Ik weet ook niet of mn moeder mijn verjaardag nog zal halen. Maar mijn verjaardag is niet belangrijk, die heeft ze al 40 x meegemaakt. De verjaardag van jouw dochtertje, 1 jaar, is een mijlpaal. Ik duim/bid/hoop met je mee dat ie het mee mag maken.
zaterdag 2 januari 2010 om 21:18
zondag 3 januari 2010 om 15:17
lieve allemaal!!
wat fijn dat er zoveel mensen mee lezen en even een bericht achter laten!! mij een hart onder de riem steken, dank je wel daarvoor!! krijg er tranen van in mijn ogen!! lief van jullie..
ik vind het fijn dat er zo'n forum is waar ik mijn verhaal kwijt kan, even van me af kan schrijven en dat er dan lieve mensen zijn die erop reageren en helaas hetzelfde mee maken of gemaakt hebben!!! wat een ellendige k*t ziekte..
vandaag weer bij pap geweest, hij's afwezig en praat niet veel meer!!! valt zomaar in slaap en begint dan ineens te praten... bizar, moeilijk!! weet niet hoe ik het moet vinden, hoe ik me voel, geen idee... vreselijk machteloos en bang om pap te verliezen!!!
hij is echt aan het vechten om 12 januari de verjaardag van zijn kleine kanjer mee te maken [bewust] vanmorgen begon hij er alweer over, die schat!! 'jullie komen wel he?? 12 januari, als ze jarig is wil ik ook een feestje hier, wel gebak mee nemen he??!! een groot stuk.. komt allemaal goed lieve pap, wij zijn er!! vreselijk met een brok in mijn keel en tranen die branden in mijn ogen leven we nu naar haar 1 ste verjaardag toe... zo moet het niet, het moet iets bijzonders zijn, een groot feest, helaas dit jaar even niet....
ze krijgt wel mooie cadeaus, vooral van mijn ouders, waar ze lang plezier aan zal hebben, een poppen bedje en een poppen kinderstoel!! over een paar jaar hoop ik dat ze er nog mee speelt, een blijvende herinnering aan een topper van een opa!! en natuurlijk niet te vergeten een kanjer van een oma waar ze nog veel plezier mee kan hebben gelukkig!!!
krijg net telefoon, tante en oom van mijn mannetje, haar vader is overleden, hij's al ouder hoor dik in de 70 denk ik, is in de wc in elkaar gezakt, zijn vrouw heeft hem gevonden!! pffff, wat een ellende in de wereld is het jaar nog maar net begonnen!!
zal wel een klote jaar worden, voor ons!!!
we slepen er ons doorheen't maakt je zeker ook weer sterk!!
Marenthe, ik woon maar een paar km vanaf emmen... wat grappig zeg, wie weet kennen we elkaar zelfs...
later meer........
wat fijn dat er zoveel mensen mee lezen en even een bericht achter laten!! mij een hart onder de riem steken, dank je wel daarvoor!! krijg er tranen van in mijn ogen!! lief van jullie..
ik vind het fijn dat er zo'n forum is waar ik mijn verhaal kwijt kan, even van me af kan schrijven en dat er dan lieve mensen zijn die erop reageren en helaas hetzelfde mee maken of gemaakt hebben!!! wat een ellendige k*t ziekte..
vandaag weer bij pap geweest, hij's afwezig en praat niet veel meer!!! valt zomaar in slaap en begint dan ineens te praten... bizar, moeilijk!! weet niet hoe ik het moet vinden, hoe ik me voel, geen idee... vreselijk machteloos en bang om pap te verliezen!!!
hij is echt aan het vechten om 12 januari de verjaardag van zijn kleine kanjer mee te maken [bewust] vanmorgen begon hij er alweer over, die schat!! 'jullie komen wel he?? 12 januari, als ze jarig is wil ik ook een feestje hier, wel gebak mee nemen he??!! een groot stuk.. komt allemaal goed lieve pap, wij zijn er!! vreselijk met een brok in mijn keel en tranen die branden in mijn ogen leven we nu naar haar 1 ste verjaardag toe... zo moet het niet, het moet iets bijzonders zijn, een groot feest, helaas dit jaar even niet....
ze krijgt wel mooie cadeaus, vooral van mijn ouders, waar ze lang plezier aan zal hebben, een poppen bedje en een poppen kinderstoel!! over een paar jaar hoop ik dat ze er nog mee speelt, een blijvende herinnering aan een topper van een opa!! en natuurlijk niet te vergeten een kanjer van een oma waar ze nog veel plezier mee kan hebben gelukkig!!!
krijg net telefoon, tante en oom van mijn mannetje, haar vader is overleden, hij's al ouder hoor dik in de 70 denk ik, is in de wc in elkaar gezakt, zijn vrouw heeft hem gevonden!! pffff, wat een ellende in de wereld is het jaar nog maar net begonnen!!
zal wel een klote jaar worden, voor ons!!!
we slepen er ons doorheen't maakt je zeker ook weer sterk!!
Marenthe, ik woon maar een paar km vanaf emmen... wat grappig zeg, wie weet kennen we elkaar zelfs...
later meer........

zondag 3 januari 2010 om 17:08
Koetje... ik heb juist vandaag tegen mn moeder gezegd dat ze echt niet moet gaan proberen om perse mn verjaardag (ook 12-1) te halen. Ze begon te huilen zei dat ze mn verjaardag al zo vaak gemist had (ze overwinterde altijd). Het is zo'n dubbel gevoel he, aan de ene kant wil je dat ze volhouden tot die datum, aan de andere kant wil je dat de pijn en de ellende voor ze ophoudt, het liefst nu!
zondag 3 januari 2010 om 20:56
Koe..
Wat gaat het allemaal snel achteruit met je vader... het is verschrikkelijk.. Mijn vader heeft uiteindelijk voor sedatie gekozen.. hij kon niet meer!!
Het moment te weten dat het zo voorbij is, is verschrikkelijk.. aan de andere kant kregen we wel echt de tijd om voorgoed afscheid te nemen en was ik echt blij dat hij zijn rust kreeg.. over dubbel gevoel gesproken..
Ik hoop voor jou dat dit moment nog lang niet daar is..ik denk elke dag aan je en wens je veel kracht!
Liefs Marenthe
x
Wat gaat het allemaal snel achteruit met je vader... het is verschrikkelijk.. Mijn vader heeft uiteindelijk voor sedatie gekozen.. hij kon niet meer!!
Het moment te weten dat het zo voorbij is, is verschrikkelijk.. aan de andere kant kregen we wel echt de tijd om voorgoed afscheid te nemen en was ik echt blij dat hij zijn rust kreeg.. over dubbel gevoel gesproken..
Ik hoop voor jou dat dit moment nog lang niet daar is..ik denk elke dag aan je en wens je veel kracht!
Liefs Marenthe
x
zondag 3 januari 2010 om 21:37
lieve marenthe, wat houd sedatie in?? ik denk zelf dat het moment van afscheid steeds dichterbij komt.... helaas!! verjaardag van mijn mooie meisje, komt dichterbij dus het afscheid van pap ook!!!! hij vecht en vecht om er dan nog bij te zijn... en dan...............tja dan !! weet het niet.. vind moeilijk!! kan er moeilijk mee omgaan!! hou me sterk tegen over de buiten wereld, maar van binnen huil ik de hele dag... mijn hart huilt.......
zondag 3 januari 2010 om 22:02
Och meis.. het is alsof ik mezelf lees als ik jouw berichten lees.. Verschrikkelijk was die tijd. ik was ook zo bang dat ik er niet bij zou zijn.. dat hij me zou ontglippen..
Mijn vader werd in slaap gebracht, hij werd daarna niet meer voor zijn ziekte behandeld en stierf uiteindelijk een natuurlijke dood.
Direct nadat hij zijn slaapmedicatie kreeg begon hij te snurken zoals hij altijd deed, gek misschien maar wij vonden dat een heeelijk geluid, en voor ons was het belangrijk dat hij nog bij ons was.. we konden nog bij hem zitten en aanraken, terwijl het afscheid moment al was geweest. Na 2 dagen slapen overleed hij.
xxx
Mijn vader werd in slaap gebracht, hij werd daarna niet meer voor zijn ziekte behandeld en stierf uiteindelijk een natuurlijke dood.
Direct nadat hij zijn slaapmedicatie kreeg begon hij te snurken zoals hij altijd deed, gek misschien maar wij vonden dat een heeelijk geluid, en voor ons was het belangrijk dat hij nog bij ons was.. we konden nog bij hem zitten en aanraken, terwijl het afscheid moment al was geweest. Na 2 dagen slapen overleed hij.
xxx
maandag 4 januari 2010 om 00:11
lieve koe, naar he. Dat wegvallen enz. Gevolg van de morfine is dat volgens mij. Mijn pa heeft dat ook. Vooral na het avondeten dan slaapt hij bijna de hele avond in zijn bed in de woonkamer. Hier gaat het ook bergafwaarts. Vandaag de nieuwjaarsborrel met de fam. gehad. Pa wilde graag even gaan maar het staan in het toilet was al teveel en hoe graag hij ook wilde... het ging simpelweg niet. De vraag kwam nu ook of ik wat wilde zeggen met de uitvaart. De dienst word gehouden in het theater. Het begin van het draaiboek is gemaakt. De kist word hard aan gewerkt. Vrienden van pa maken de kist. En op korte termijn gaan we een kaart uitzoeken en een opmaak maken. Bizar en raar allemaal. Wat fijn dat je vader de wil heeft om de verjaardag van je dochter te halen. Ik hoop dat hij het gaat redden. En jouw gevoel... Logisch toch? Al moet ik zeggen dat ik zelf in 90% van de tijd leef op de automatische piloot. Alsof het helemaal niet gaat om mijn vader. Ik neem er onbewust afstand van want het gevoel toe laten is te heftig. Al zijn er soms momenten dat ik er even niet meer omheen kan. Meid hou je taai. Liefs!